ခိုးယူခံရသောဝိုင်

လီရှောင်ဖုန်းသည် အနက်ရောင်အိုးနှစ်လုံးကိုပိုက်ကာ အိမ်ပြန်လာသည်။ ဖက်ရှင်ကျကျဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း အနည်းငယ်မာရေကျောရေနိုင်သောအမျိုးသမီးတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "သား၊ ဘာတွေသယ်လာတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

လီရှောင်ဖုန်းက "ဒါက ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ပေးလိုက်တဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက်ကောင်းတဲ့ဝိုင်ပါ။ သူပြောတာတော့ ဒီဝိုင်သောက်ပြီးရင် ညဘက်ကောင်းကောင်းအိပ်ပျော်ပြီး နောက်တစ်နေ့မနက်မှာ လန်းဆန်းတက်ကြွနေလိမ့်မယ်တဲ့။ ရေရှည်သောက်ရင် ကျန်းမာရေးပိုကောင်းလာလိမ့်မယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

အမေလီက မထီမဲ့မြင်ပြုံးကာ "မင်းရဲ့ဘယ်ဆင်းရဲတဲ့သူငယ်ချင်းက မင်းကိုဒီဝိုင်ပေးလိုက်တာလဲ။ ကျန်းမာရေးအတွက်ကောင်းတဲ့ဝိုင် ဟုတ်လား။ ဘာမဟုတ်တာတွေလဲ"

အဖေလီနှင့် သူ၏သားသည် အုပ်ချုပ်ရေးဌာနတွင်အလုပ်လုပ်ကြပြီး အမေလီသည် တက္ကသိုလ်ပါမောက္ခတစ်ဦးအဖြစ် အလွန်သင့်တင့်သောအလုပ်တစ်ခုရှိသည်။ လီမိသားစုတွင် အခြားသြဇာရှိသောလူများလည်းရှိသေးသည်။

ထို့ကြောင့် မိသားစုထံအကူအညီတောင်းရန်လာသောလူများစွာရှိသည်။ သူတို့သည် လက်ဆောင်အမျိုးမျိုးကို ပေးပို့ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူမသည် အနက်ရောင်အိုးနှစ်လုံးတွင်ထည့်ထားသောဝိုင်ကဲ့သို့ စုတ်ပြတ်နေသောလက်ဆောင်များကို တစ်ခါမှမမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ပိုမိုခမ်းနားသောဝိုင်များစွာကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

လီရှောင်ဖုန်းသည် အနည်းငယ်အားကိုးရာမဲ့ပုံပေါက်နေသည်။ သူတစ်ခုခုပြောရန်ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏မိခင်က ချက်ချင်းပင် "သား၊ မင်းရဲ့ဒီသူငယ်ချင်းက မင်းကိုအကူအညီတောင်းနေတာလား" ဟု တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူမထိုသို့ပြောသည့်အခါ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ခုချက်ချင်းပေါ်လာသည်။ သူမက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် "ဒီသူငယ်ချင်းက ဘယ်လိုတောင်အရှက်မရှိရတာလဲ။ သာမန်အနက်ရောင်အိုးနှစ်လုံးနဲ့ဝိုင်ကို ဘယ်လိုပေးရက်တာလဲ။ ဘယ်သူမှကြားဖူးတဲ့ဝိုင်တွေတောင်မဟုတ်ဘူး"

"ငါမင်းကိုပြောမယ်၊ သား။ တို့တွေဒီလိုဆင်းရဲတဲ့လူတွေနဲ့ မိတ်ဆွေမဖွဲ့နိုင်ဘူး။ သူတို့နဲ့ဆက်ဆံတာရပ်လိုက်"

အမေလီသည် တက္ကသိုလ်ပါမောက္ခတစ်ဦးနှင့် အဆင့်မြင့်ပညာတတ်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း အထက်တန်းဆန်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

လီရှောင်ဖုန်းသည် သူမကို ကျန့်ယောင်ကျူနှင့် ရှောင်လင်းယွီအကြောင်းမပြောရဲပေ။ "အမေ၊ ဒီသူငယ်ချင်းက ကျွန်တော့်ကိုဘာမှလုပ်ခိုင်းတာမဟုတ်ပါဘူး။ သူက အမေ့ကျန်းမာရေးမကောင်းဘူးလို့ကြားလို့ သူ့မိသားစုချက်တဲ့ဝိုင်နှစ်အိုးပို့လိုက်တာပါ"

"သူ့မိသားစုက ဝိုင်တွေကိုကိုယ်တိုင်ချက်တာလား" တိုက်ကော့ကျန်းသည် ပို၍ပင်မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ရှုတ်ချလိုက်သည်။ သူမက မထီမဲ့မြင်ပြုံးကာ "မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းက တကယ်ဆင်းရဲတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူမထိုသို့ပြောသည့်အခါ သူမ၏အကြည့်မှာ လီရှောင်ဖုန်းကိုင်ထားဆဲဖြစ်သောအနက်ရောင်အိုးများဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ "ဒီဝိုင်နှစ်အိုးကိုအပြင်ထုတ်ပြီး လွှင့်ပစ်လိုက်။ ငါ့အတွက် မျက်စိနောက်စရာပဲ"

လီရှောင်ဖုန်းသည် ညင်သာစွာသက်ပြင်းချကာ "အမေ၊ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းက ကျွန်တော့်ကိုမလိမ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ်။ သူက ဝိုင်က အမေ့ကျန်းမာရေးအတွက်ကောင်းနိုင်တယ်လို့ပြောမှတော့ ဘာလို့မစမ်းကြည့်ရမှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ဝိုင်ကိုစားပွဲပေါ်တင်ကာ ဝိုင်အိုးတစ်လုံးကိုဖွင့်ရန်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူ၏မိခင်သည် အနည်းငယ်ဒေါသထွက်နေပုံရပြီး "ငါဘာလို့လုပ်ရမှာလဲ။ သူတို့ဝိုင်ထဲမှာဘာတွေထည့်ထားလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ။ လွှင့်ပစ်လိုက်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

လီရှောင်ဖုန်းသည် သူ့မိခင်ဒေါသထွက်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ သူသည် ဝိုင်နှစ်အိုးကိုဆွဲကိုင်ကာ အပြင်ထွက်သွားရုံသာတတ်နိုင်တော့သည်။ သူ့တွင်ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ သူသည် သူ့မိခင်စကားနားထောင်ရန် အသားကျနေပြီဖြစ်သည်။ သူ့မိခင် မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေသောကြောင့် သူမစကားကိုနာခံရုံသာတတ်နိုင်တော့သည်။

သို့သော် သူသည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ညင်သာစွာသက်ပြင်းချကာ သူ၏အတန်းဖော်ဟောင်းကို စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူ့မိခင်က စမ်းသပ်ရန်ဆန္ဒမရှိသောကြောင့် သူဘာမှမလုပ်နိုင်ပေ။ ထိုအချိန်တွင် အဖေလီဝင်လာပြီး သူ၏သားနှင့်တိုက်မိသွားသည်။

ထို့နောက် အိုးတစ်လုံးသည် ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေသွားသည်။ ကွဲကြေသွားသောအိုးစများသည် သူတို့၏အာရုံစိုက်မှုကိုမဖမ်းစားနိုင်သော်လည်း ဖမ်းစားနိုင်သောအရာမှာ…

"မွှေးလိုက်တာ" အဖေလီက အနံ့ကိုပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ "သား၊ ဒါဘာလဲ"

လီရှောင်ဖုန်းသည်လည်း ဝိုင်၏ရနံ့ကိုရလိုက်သည်။

ဝိုင်အိုးကွဲကြေပြီး ဝိုင်၏ရနံ့ပျံ့နှံ့သွားသည့်အခါ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။ သူသည် ဤမျှမွှေးကြိုင်သောဝိုင်ကို တစ်ခါမှမရနံ့ဖူးခဲ့ပေ။ ဝိုင်၏ရနံ့မှာ အဓိကအချက်မဟုတ်ပေ။ အဓိကအချက်မှာ သူဝိုင်၏ရနံ့ကိုရလိုက်သည့်အခါ သူ၏ရှုပ်ထွေးနေသောခေါင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ကြည်လင်သွားသည်။

လီရှောင်ဖုန်းသည် သူ့အဖေကို "ဒါက ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းက အမေ့ကိုပေးတဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက်ကောင်းတဲ့ဝိုင်ပါ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

အဖေလီသည် အနည်းငယ်နားမလည်ဖြစ်သွားပြီး "ကျန်းမာရေးအတွက်ကောင်းတဲ့ဝိုင် ဟုတ်လား။ ဘာလို့ဒီလောက်မွှေးရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သာမန်ကျန်းမာရေးအတွက်ကောင်းတဲ့ဝိုင်ထက် များစွာပိုမွှေးသည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူရနံ့ခံလိုက်သည့်အခါ တစ်နေ့တာအလုပ်၏ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဤကျန်းမာရေးအတွက်ကောင်းတဲ့ဝိုင်မှာ သာမန်မဟုတ်ပေ။

ဤသို့စဉ်းစားမိသောအခါ အဖေလီသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသောအမူအရာဖြင့် "သား၊ မြန်မြန်၊ ငါ့ကိုတစ်ခွက်ထည့်ပေး။ ငါစမ်းကြည့်ချင်တယ်။ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ဝိုင်ကို ငါပထမဆုံးအကြိမ်အနံ့ဖူးတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အမေလီမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားသည်။ သူမသည်လည်း ဝိုင်မှာ အလွန်မွှေးသည်ဟု ထင်သော်လည်း ဝန်ခံရန် မာနကြီးလွန်းသည်။ သူမသည် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး "ရှင်သောက်ခွင့်မရှိဘူး" ဟု အော်လိုက်သည်။

အဖေလီသည် ခဏမှင်တက်သွားပြီးနောက် အနည်းငယ်သံသယဖြင့် "မိန်းမ၊ ဘာလို့လဲ။ ငါထင်တာတော့ ဒီဝိုင်ကမဆိုးဘူး" ဟု မေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လီရှောင်ဖုန်းကို "သား၊ မင်းဘာရပ်နေသေးတာလဲ။ မြန်မြန် ကျန်တဲ့ဝိုင်အိုးကိုဖွင့်ပြီး ထည့်လိုက်လေ" ဟု တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

သို့သော် အမေလီက ဒေါသတကြီး "ကျွန်မ ရှင့်ကိုသောက်ခွင့်မရှိဘူးလို့ ပြောနေတယ်လေ" ဟု ပြန်ပြောသည်။ အကယ်၍ သူသောက်ပါက ၎င်းမှာ သူမ၏အစောပိုင်းကမကောင်းပြောထားသည်များကို ဆန့်ကျင်ရာကျမည်ဖြစ်သည်။

အဖေလီသည် ချက်ချင်းပင် နားမလည်သောအမူအရာဖြင့် "မိန်းမ၊ ငါဘာလို့မသောက်နိုင်ရမှာလဲ။ ဒါက ငါ့သားရဲ့သူငယ်ချင်းပေးတဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက်ကောင်းတဲ့ဝိုင်ပဲ။ အနံ့ကတင် ဒါကဝိုင်ကောင်းတစ်လုံးလို့ပြောနေတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။ လီရှောင်ဖုန်းသည် လျင်မြန်စွာ သူ့ဖခင်အတွက် ဝိုင်တစ်ခွက်လောင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင်စမ်းသပ်ရန် ဒုတိယတစ်ခွက်လောင်းချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူစဉ်းစားပြီးနောက် ၎င်းကို သူ့မိခင်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

သူ့မိခင်သည် စားပွဲပေါ်မှဝိုင်ခွက်ကိုကြည့်ကာ ဒေါသတကြီးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အဖေလီသည် သတိမထားမိပေ။ သူက "သား၊ မင်းအမေကမသောက်ချင်ဘူး။ ငါတို့တွေပဲ သောက်ကြမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ထို့နောက် ဝိုင်ခွက်ကိုကောက်ကိုင်ကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက "ဒီဝိုင်က တကယ်မွှေးတာပဲ။ သား၊ ဒီဝိုင်က တကယ်ပဲသစ်သီးဝိုင်လား။ ဒီလောက်အရသာရှိတဲ့သစ်သီးဝိုင် ဘယ်လိုရှိနိုင်မှာလဲ" ဟု အော်လိုက်သည်။

လီရှောင်ဖုန်းသည် သူ့အဖေစကားကိုနားထောင်ပြီး တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး "အဖေ၊ ဒီဝိုင်က သစ်သီးဝိုင်ပါ။ စတော်ဘယ်ရီရနံ့ပါတာကို မသိဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဖေလီက အနံ့ခံကြည့်ပြီး "မင်းပြောတာမှန်တယ်" ဟု သဘောတူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏ဝိုင်ခွက်ကို လျင်မြန်စွာသောက်ကုန်လိုက်သည်။ သူခွက်ကိုချကာ ဝိုင်အိုးကိုကိုင်ပြီး အမေလီကို "မိန်းမ၊ မင်းဒီဝိုင်သောက်တာမကြိုက်ဘူးဆိုတော့ ဒီဝိုင်အိုးက ငါ့ဥစ္စာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူ၏သားနှင့်ဇနီးတုံ့ပြန်ရန်မစောင့်ဘဲ သူသည် ဝိုင်ကို သူ၏ဝိုင်ဗီရိုသို့ လျင်မြန်စွာသယ်ဆောင်သွားပြီး ဝှက်ထားလိုက်သည်။

အမေလီမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားသည်။

လီရှောင်ဖုန်းမှာ 'အဖေ၊ အမေကမလိုချင်ပေမယ့် ကျွန်တော်လိုချင်တယ်။ အဖေဒီလိုပဲယူသွားလို့မရဘူးလေ' ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

လီရှောင်ဖုန်းသည် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဘာမှမပြောပေ။

ညလယ်တွင် အမေလီသည် သူမ၏ခင်ပွန်းကောင်းမွန်စွာအိပ်ပျော်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ 'ပုံမှန်အားဖြင့် လောင်လီက ဒီလောက်ကောင်းကောင်းမအိပ်ဘူး။ နည်းနည်းလောက်လှုပ်လိုက်တာနဲ့ နိုးလာနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီညတော့ ငါတွန်းနှိုးတာတောင် မနိုးနိုင်လောက်အောင် ကောင်းကောင်းအိပ်ပျော်နေတယ်။ တကယ်ပဲအဲ့ဒီကျန်းမာရေးအတွက်ကောင်းတဲ့ဝိုင်ကြောင့်လား'

'ဝိုင်က အရမ်းမွှေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါသောက်ဖို့အရမ်းရှက်နေတာနဲ့ အခုတော့ နောင်တရနေပြီ' အမေလီသည် သူမဘာသာ"မဟုတ်ဘူး၊ လောင်လီအိပ်နေတုန်း ငါမြည်းစမ်းကြည့်ရမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် စောင်ကိုမကာ အဖေလီဝိုင်ဝှက်ထားသောနေရာသို့ တိတ်တဆိတ်လျှောက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမသည် အဖေလီ၏စားပွဲပေါ်မှ သော့ကိုခိုးယူကာ ဝိုင်ဗီရိုကိုဖွင့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဝိုင်အိုးကိုကိုင်ကာ သူမသည် စာကြည့်ခန်းသို့ ဂရုတစိုက်သွားပြီး ဝိုင်ကိုခိုးသောက်လိုက်သည်။

တစ်ငုံသောက်ပြီးနောက် အမေလီ၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး သူမသည် ချက်ချင်းပင် မယုံနိုင်စွာ "ဒါ… ဒါဘယ်လိုဝိုင်မျိုးလဲ။ ဘယ်လိုတောင်အရသာရှိနိုင်ရတာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် မိမိကိုယ်တိုင်နောက်တစ်ခွက်လောင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် နောက်တစ်ခွက်။

သူမ၏အစာအိမ်တွင် မဆံ့တော့သည့်အခါ သူမသည် ဝိုင်တစ်ဝက်သာကျန်တော့သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"သေစမ်း၊ လောင်လီသိသွားရင် သူသေချာပေါက်ဒေါသထွက်မှာပဲ။ ဖြစ်ဘူး၊ ငါအခုပဲဝိုင်ကိုပြန်ထားရမယ်"

သူမသည် ဝိုင်တစ်ဝက်နီးပါးသောက်ခဲ့သော်လည်း အမေလီမှာ မမူးပေ။ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် နီမြန်းမှုအနည်းငယ်သာရှိသည်။

အိပ်ခန်းသို့ပြန်ရောက်သောအခါ သူမသည် သမ်းဝေကာ ပါးစပ်ကိုပုတ်ပြီး "ငါအရမ်းအိပ်ချင်လာတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် အိပ်ရာပေါ်လှဲသည်နှင့် အိပ်ပျော်သွားသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် အမေလီသည် ဒေါသတကြီးအော်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဟင်၊ ဘယ်သူငါ့ဝိုင်ကိုသောက်သွားတာလဲ" အဖေလီသည် ဝိုင်အိုးကိုပိုက်ထားသည်။ သူသည် ပြိုလဲလုနီးပါးဖြစ်နေသည်။ သူခိုးသည် သူ၏ဇနီး သို့မဟုတ် သားသာဖြစ်နိုင်သည်။

လီရှောင်ဖုန်းရောက်လာသည့်အခါ သူသည် သူ၏ဒေါသထွက်နေသောဖခင်ကိုမြင်ပြီး အနည်းငယ်နားမလည်စွာ "အဖေ၊ ဘယ်ဝိုင်အခိုးခံရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။ သူ့ဖခင်တွင် ဈေးကြီးသောဝိုင်များစွာရှိသည်။

အဖေလီက "မနေ့ကသစ်သီးဝိုင်" ဟု ပြန်ပြောသည်။

လီရှောင်ဖုန်းမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားသည်။

***