ကြိုတင်မှာယူခြင်း

အစကတည်းက ရှောင်မိသားစုသည် အသီးဝိုင်ကို အများကြီး ချက်လုပ်ခြင်း မရှိပေ။ သူတို့ကိုယ်တိုင် သောက်ရန် သို့မဟုတ် လက်ဆောင်ပေးရန်အတွက်သာ ချက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ကျေးဇူးဆပ်ရန်အတွက် ဝိုင်ခုနစ်အိုးမှ ရှစ်အိုးအထိ ယူခဲ့သည်။ လေးအိုးကို လီရှောင်ဖုန်းဆီသို့ ပေးခဲ့ပြီး၊ နှစ်အိုးကို ဖန်ရှီလီဆီသို့ ပေးခဲ့ကာ တစ်အိုးကိုတော့ ကျန့်ယောင်ကျူဆီသို့ ပေးခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် ကျန့်ယောင်ကျူသည် စူပါမားကက်အတွက် အများကြီး ကူညီပေးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် လီရှောင်ဖုန်းက ဝိုင်နှစ်အိုး ထပ်တောင်းပြီးနောက် သူသည် ဒါဇင်နှင့်ချီကာ ထပ်လိုချင်နေသည်။ ဤသည်မှာ အနည်းငယ် ခက်ခဲသည်။

သူမသည် အကူအညီအတွက် လီရှောင်ဖုန်းကို လိုအပ်ခဲ့ပြီး သူကလည်း ကူညီပေးခဲ့သည်မှာ မှန်ပါသည်။ သို့သော် သူမသည် သူ့ကို ထာဝရ ကျေးဇူးကြွေးတင်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူမဝိုင်၏ အာနိသင်သည် ရှင်းလင်းသည်။ အကယ်၍ ၎င်း၏တန်ဖိုးကို တွက်ချက်မည်ဆိုပါက ဂျင်ဆင်းနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

သို့သော် လီရှောင်ဖုန်းက တောင်းလာသောကြောင့် သူမသည် လုပ်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

“ဌာနမှူးလီ၊ အသီးဝိုင်တွေက အဆင်သင့်ဖြစ်လုနီးပါး ရှိပါပြီ။ နှစ်ရက်နေရင် ဌာနမှူးဆီ ပို့ပေးဖို့ စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်။ ပိုက်ဆံကတော့... မလိုပါဘူး။ ဌာနမှူးက ကျွန်မကို ကူညီပေးခဲ့တာပါ။ ကျေးဇူးတောင်မှ ကျေကျေလည်လည် မတင်ရသေးဘူး” ဟု ရှောင်လင်းယွီက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောသည်။

လီရှောင်ဖုန်းက ရိုးသားစွာ ပြုံးပြီး “ဒါက အကူအညီသေးသေးလေးပါဗျာ။ ဒါ့အပြင် ကျန်းမာရေးဝိုင် လေးအိုးတောင် ပေးပြီးပြီပဲ။ ဒါကို ဘယ်လို အလကားယူလို့ ရမှာလဲ။ ဘော့စ်ရှောင်၊ ဈေးနှုန်းကို ပြောလိုက်ပါ” ဟု ပြောသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး “ဒါဆို တစ်အိုးကို ယွမ် ၂၀၀ ပါ” ဟု ပြောသည်။

“ယွမ် ၂၀၀” လီရှောင်ဖုန်းက အံ့အားသင့်စွာ “ဒါက နည်းနည်း ဈေးပေါလွန်းတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ခင်ဗျားရဲ့ ကျန်းမာရေးဝိုင် အာနိသင်က ယွမ် သိန်းပေါင်းများစွာ၊ သန်းနဲ့ချီတဲ့ ကျန်းမာရေးထုတ်ကုန်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တာကို ခင်ဗျား သိသင့်တယ်” ဟု ပြောသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်ကာ မျက်ခုံးပင့်ရင်း “ဌာနမှူး လီက ကျွန်မကို သိန်းနဲ့ချီပြီး ရောင်းစေချင်တာလား” ဟု မေးသည်။ ခဏရပ်လိုက်ပြီး “ဌာနမှူး လီ၊ ဒါက ယာယီဈေးနှုန်းပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အနာဂတ်မှာ ဒီဝိုင်တွေ ဘယ်လို ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်မလဲဆိုတာ ပြောရခက်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။

လီရှောင်ဖုန်းက စနောက်သည့်သဘောဖြင့် “ဒါဆိုရင်တော့ ဝိုင်အိုးနည်းနည်းတော့ ပိုပြီးမှာထားရလိမ့်မယ် ထင်တယ်။ မဟုတ်ရင် နောင်တချိန်မှာ ဒါတွေကို တတ်နိုင်မလားဆိုတာ ပြောရခက်တယ်” ဟု ပြောသည်။ လီရှောင်ဖုန်းသည် တကယ်ကို နိမိတ်ဖတ်တတ်သူပင်။ အနာဂတ်တွင် ဝိုင်၏တန်ဖိုးသည် လွန်စွာ မြင့်တက်လာသောကြောင့် သူပင် ဝယ်ယူနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

လီရှောင်ဖုန်းသည် တစ်အိုးလျှင် ယွမ် ၂၀၀ နှုန်းဖြင့် ဝိုင်အိုး ၂၀ မှာယူခဲ့ပြီး ရှောင်လင်းယွီက မည်သည့်စကားမှ မပြောခဲ့ပေ။ ဈေးနှုန်းက လွန်စွာ နည်းနေသည်။

ရှောင်လင်းယွီ ဖုန်းချပြီး မကြာမီပင် မရင်းနှီးသည့်နံပါတ်တစ်ခုမှ နောက်ထပ် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ဝင်လာသည်။

“ဟယ်လို” ရှောင်လင်းယွီက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောသည်။

“ကျွန်တော် ဖန်ရှီလီပါ” ဟု တစ်ဖက်က သူ့ကိုယ်သူ တိုက်ရိုက် မိတ်ဆက်သည်။

“ဪ၊ ခေါင်းဆောင် ဖန်၊ မင်္ဂလာပါ။ ခေါင်းဆောင် ဖန်က ကျွန်မကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရှာတာလဲ…”

“အဟမ်း… မစ္စ ရှောင်၊ ဒီလို အသီးဝိုင်မျိုးကို လူကြီးတွေ သောက်လို့ ရလား မသိဘူး”

သူသည် ဝိုင်ကို သောက်ပြီးကတည်းက ဖန်ရှီလီသည် သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်ဟု ခံစားရသည်။ သူသည် ကောင်းစွာစားနိုင်ပြီး ကောင်းစွာ အိပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်က သူ့အား အိမ်ရှိ လူကြီးများကို သတိရစေခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး “ရပါတယ် ခေါင်းဆောင်။ ဒီ အသီးဝိုင်က လူငယ်တွေရော၊ လူကြီးတွေပါ သောက်လို့ ရပါတယ်! အသက်ကြီးတဲ့သူတွေက အိပ်ရာမဝင်ခင် တစ်ခွက်သောက်လိုက်ရင် အရမ်းကောင်းမွန်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရက်ဖြစ်တဲ့အတွက် အများကြီးတော့ မသောက်သင့်ပါဘူး” ဟု ပြောသည်။

ဖန်ရှီလီသည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေသည့်အလား ခဏရပ်လိုက်သည်။

သူက “ခင်ဗျားရဲ့ ဝိုင်က ဘယ်လောက်လဲ။ ကျွန်တော် ဆယ်အိုး ဝယ်ချင်ပါတယ်” ဟု မေးသည်။ ပထမတွင် ဝိုင်သည် သတ္တုပုလင်းများဖြင့် လာခဲ့သော်လည်း ထို့နောက်တွင် ရှောင်လင်းယွီက အနက်ရောင်ဝိုင်အိုးများတွင် ပို့ပေးခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး “ခေါင်းဆောင် ဖန်ကို ဘယ်လို ပိုက်ဆံယူရက်မှာလဲ။ သူတို့က ဈေးမကြီးပါဘူး။ ကျွန်မ ခေါင်းဆောင် ဖန်ကို လက်ဆောင်ပေးပါ့မယ်” ဟု ပြောသည်။

ဖန်ရှီလီက ခေါင်းခါပြီး ပြုံးကာ “အကျိုးမရှိရင် အခလည်း မလိုချင်ပါဘူး! ပစ္စည်းတစ်ခုက ဘယ်လောက်ပဲ ဈေးပေါပေါ၊ ကိုယ်တိုင် ဝယ်တာက ပိုကောင်းပါတယ်” ဟု ပြောသည်။ အစိုးရအလုပ်လုပ်ကိုင်သူများသည် အလွန် သတိထားရသည်။ လာဘ်စားမှုနှင့်ပတ်သက်လာသောအခါ လမ်းမှားတစ်လှမ်းက အဆုံးမရှိသည့် နက်နဲရာသို့ ဦးတည်စေနိုင်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် သူ့စိတ်ပူပန်မှုများကို သိသဖြင့် အတင်းအကျပ် မလုပ်တော့ပေ။ သူမက ခေါင်းညိတ်ပြီး “ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင်တော့ ပိုက်ဆံယူရပါတော့မယ်။ ဒီ ဝိုင်က တစ်အိုးကို ယွမ် ၂၀၀ ပါ” ဟု ပြောသည်။

“…” ဖန်ရှီလီသည် ဈေးနှုန်းကို ကြားသောအခါ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို့နောက် “အဲ့လောက်တောင် ဈေးပေါတာလား” ဟု မေးသည်။

ရှောင်လင်းယွီ...

ဒါဆို လူတိုင်းက ဈေးနှုန်း နည်းလွန်းတယ်လို့ ထင်နေကြတာပဲ။

“ဟုတ်ပါတယ်” ရှောင်လင်းယွီက “အဲ့ဒါက ဈေးနှုန်းပါ” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ဖန်ရှီလီသည် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “ကောင်းပြီ၊ ခဏနေရင် ယွမ် ၂,၀၀၀ ခင်ဗျားဆီ လွှဲပေးလိုက်ပါ့မယ်” ဟု ပြောသည်။

“ဝိုင်တွေက အဆင်သင့်မဖြစ်သေးပါဘူး။ ရှင့် ဆီကို ပို့ပေးနိုင်ဖို့ ရက်အနည်းငယ်လောက်တော့ ထပ်လိုပါမယ်။ ခေါင်းဆောင် ဖန်၊ ဒီအတိုင်းဆို ရရဲ့လား” ရှောင်လင်းယွီက မေးသည်။

“ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ ဒါဆိုရင် ဘော့စ်ရှောင်ကို ဒုက္ခပေးရပါဦးမယ်”

“ရှင်က ကျွန်မရဲ့ ဖောက်သည် ဖြစ်နေပါပြီ။ ဘာဒုက္ခမှ မရှိပါဘူး”

ဖုန်းချပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီသည် ရယ်ချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။ ဝိုင်သည် မည်သို့မည်ပုံ ရေပန်းစားလာသည်ကို သူမ မသိခဲ့ပေ။ ခေါင်းဆောင် ဖန်သည် ၎င်းကို ပို၍ ရေပန်းစားအောင် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် လူအများကြီးသည် ရှောင်လင်းယွီထံမှ မှာယူရန် ရောက်လာကြမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ မည်သို့ ရောင်းရမည်ကို စဉ်းစားရမည် ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ အိမ်သို့ ပြန်လာပြီး မိခင်ဖြစ်သူ အမေရှောင်အား “အမေ၊ လူနှစ်ယောက်က အသီးဝိုင်အိုး သုံးဆယ်မှာထားတယ်” ဟု ပြောသည်။

အမေရှောင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာပြီး သူမက ပြုံးကာ “ဒီရက်ပိုင်း ငါ ပြန်ပြီး အလုပ်ရှုပ်ရတော့မယ်ထင်တယ်” ဟု ပြောသည်။

အချိန်အများစုတွင် ရှောင်ထုန်သည် ရှောင်လင်းယွီနောက်သို့ လိုက်နေလေ့ရှိသည်။ ထို့နောက် လူမရှိသည့်အချိန်ကို ရှောင်လင်းယွီက အခွင့်ကောင်းယူကာ ရှောင်ထုန်ကို သူမ၏ နေရာလွတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အမေရှောင်အတွက် အချိန်ပို ရရှိစေသည်။ သူမသည် လုပ်စရာအလုပ်များကို ပြန်ရှာတော့သည်။

အမေရှောင်က “သမီး၊ အခု ဝိုင်အိုး သုံးဆယ်လောက် ကျန်နေသေးတယ်။ နောက်ထပ် ဘယ်နှစ်အိုးလောက် ထပ်လုပ်ရမလဲ” ဟု မေးသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ခဏတာ တွေးပြီး “အိုးတစ်ရာလောက် ထပ်လုပ်ရအောင်”

“ကောင်းပြီ” အမေရှောင်က အလွယ်တကူ သဘောတူသည်။

“လင်းယွီ၊ ကူညီပါဦး! တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီ!” ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က အပြင်ဘက်မှ အော်ပြောသည်။

ရှောင်လင်းယွီက “ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာဖြစ်တာလဲ” ဟု မေးသည်။

အမေရှောင်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို “ရှောင်လျန်၊ ဘာဖြစ်တာလဲ” ဟု မေးသည်။

ရှောင်လျန်က “တစ်ယောက်ယောက်က ရွာလူကြီးအိမ်ကို ပြဿနာရှာဖို့ သွားတယ်။ မြေကိစ္စကြောင့်လို့ ကြားတယ်” ဟု ပြောသည်။

ထောင်ယွမ်ရွာသည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်တော့မည် ဖြစ်သည်။ အများပိုင်မြေနှင့် ပုဂ္ဂလိကပိုင်မြေဟူ၍ ရှိသည်။

တစ်လက်မစီတိုင်းအတွက် လူများ ရန်ဖြစ်ကြမည်။ အကြောင်းမှာ တစ်လက်မတိုင်းသည် ယခု ပိုက်ဆံကို ဆိုလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အမေရှောင်က သွားရင်း မေးလိုက်သည်။ “မြေကိစ္စနဲ့ပတ်သက်လို့ ဘာလို့ ရွာလူကြီးဆီ သွားနေကြတာလဲ။ ဒီလူတွေက သူတို့မိသားစုမြေက ဘယ်လောက်ကြီးလဲဆိုတာ မသိသင့်ဘူးလား”

ရှောင်လျန်က “အာ၊ ဒါက ရွာသားအချို့က သူတို့မြေတွေ ကျုံ့သွားတယ်လို့ ခံစားရလို့ပါ။” ဟု ပြောသည်။

ရှောင်လင်းယွီ...

ပိုက်ဆံကိစ္စနှင့်ပတ်သက်လာသောအခါ ပြဿနာအမျိုးမျိုး ပေါ်လာတတ်သည်ပင်။

***