တရုတ်နိုင်ငံသို့ ပြန်လာခြင်း
Vol. 37 Ch. 613
“ဒါနဲ့ မင်းတို့ ရှောင်ဖန်ကို ဖုန်းခေါ်ပြီးပြီလား”
“ဟုတ်တယ်ဗျ။ ရှောင်ဖန်က ငါတို့အတွက် ဝိုင်တွေ ရအောင် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပေးမယ်လို့ ပြောတယ်”
“ကောင်းပြီ။ လောင်ဖန်က မကောင်းဘူးကွာ။ ဝိုင်လေးကိုတောင် ရွှေလို ဖွက်ထားတယ်”
“သူ့သားဆီက တိုက်ရိုက်တောင်းမယ်”
…
Z မြို့မြို့တော်ကောင်စီအတွင်း၌ အတွင်းရေးမှူးသည် ခေါင်းဆောင် ဖန်၏ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသည့် အမူအရာကို မြင်သောအခါ သူမက သတိထားပြီး “ခေါင်းဆောင်၊ တစ်ခုခု မှားနေသလား” ဟု မေးသည်။
‘ခေါင်းဆောင် ဖန်၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ဆိုးဝါးနေတယ်။ တစ်ခုခု ဆိုးဆိုးရွားရွား ဖြစ်ခဲ့တာများလား’
ခေါင်းဆောင် ဖန်သည် ဖုန်းကို ချလိုက်ပြီး အတွင်းရေးမှူးကို “ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ အတွင်းရေးမှူး ကျန်း၊ မင်း အရင် ထွက်သွားလို့ ရပြီ” ဟု ပြောသည်။
“ဟုတ်ကဲ့”
အတွင်းရေးမှူး ထွက်သွားပြီးနောက် ခေါင်းဆောင် ဖန်သည် နဖူးကို ပွတ်လိုက်ပြီး စိတ်ပျက်စွာ “ဖေဖေက ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိနေတယ်” ဟု ပြောသည်။ သူသည် သူ့အဖေအား ဝိုင်ကို တခြားသူများနှင့် ဝေးဝေးထားရန် အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် တခြားသူများက သိသွားကြသည်။
သူ ဝိုင်များကို မဝယ်ချင်သည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဝိုင်ရောင်းသူက… လူများသည် ဤအရာကို သူ လာဘ်စားခြင်းဟု အလွယ်တကူ ထင်သွားနိုင်သည်…
…
ရှောင်လင်းယွီသည် နေရာလွတ်ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူမ၏ဖုန်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ မဖြေနိုင်ခဲ့သည့် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ခေါင်းဆောင် ဖန်၊ ဘာကိစ္စနဲ့ ခေါ်တာလဲ” ရှောင်လင်းယွီက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။ “ခေါင်းဆောင် ဖန်၊ ကျွန်မ ဖုန်းက အချက်ပြမရလို့ ရှင်ဖုန်းခေါ်တာကို မသိလိုက်ဘူး” ဟု ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး ပြောသည်။
ဖန်ရှီလီက “ဘော့စ်ရှောင်၊ ခင်ဗျားမှာ အသီးဝိုင် ဘယ်လောက် ကျန်သေးလဲ” ဟု တိုက်ရိုက် မေးသည်။
“…” ရှောင်လင်းယွီ။ ဒီကိစ္စပြန်ပဲလား။
ရှောင်လင်းယွီက “ခေါင်းဆောင် ဖန်၊ ဘယ်လောက် လိုချင်လဲ”
ဖန်ရှီလီသည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး “တစ်အိုးကို ဘယ်လောက် ဈေးသွင်းထားလဲ”
“တစ်အိုးကို ယွမ် ၂၀၀ ပဲ ရှိပါသေးတယ်”
“ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော့်ကို အိုး ၂၀ ရောင်းပါ” ဖန်ရှီလီက အော်ဒါမှာလိုက်ပြီး ဈေးမကြီးသောကြောင့် ပိုဝယ်ချင်သည်ဟု ပြောသည်။
“…” ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်သည်။ “ကောင်းပါပြီ” ဖုန်းချပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် “ကျန်းမာရေးဝိုင် ရောင်းဖို့ ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို အထူးပြင်ဆင်ရတော့မလား” ဟု ပြောသည်။ သို့သော် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမက “ထားလိုက်ပါတော့” ဟု ပြောသည်။
သူမသည် ဤဝိုင်များကို သူမ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် မိတ်ဆွေများကိုသာ ရောင်းချမည် ဖြစ်သည်။
…
M နိုင်ငံရှိ Saint Deburg ဆေးရုံ၏ ဗီအိုင်ပီဆောင်၌ ခန့်ညားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေပြီး သူ့ကိုယ်ထဲသို့ ပိုက်တစ်ချောင်း ထည့်သွင်းထားသည်။
စစ်တူရှင်းသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီးနောက် တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ကုတင်ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ နှာခေါင်းစည်းကို ဆွဲချလိုက်သည်။ သူသည် ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည့်လူကို ကြည့်ပြီး “ဘော့စ်၊ မင်း ကုတင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေတာ တစ်နှစ်နီးပါး ရှိနေပြီ။ မရီးနဲ့ မင်းရဲ့ သားကို မလွမ်းဘူးလား။ ဒီလိုမျိုး ဆက်အိပ်နေရင် မင်းရဲ့ ဇနီးနဲ့ သားက တခြားသူရဲ့ ဇနီးနဲ့ သား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်” ဟု ပြောသည်။
စစ်တူရှင်းသည် ဤသို့ ပြောရင်း သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ ဖန်ပုလင်းသေးသေးလေးတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။
သူသည် ပုလင်းဖုံးကို လှည့်ဖွင့်လိုက်ပြီး ကုန်းထျန်းဟောက်၏ တင်းတင်းပိတ်ထားသော နှုတ်ခမ်းများကို ညင်သာစွာနှင့် ညှစ်လိုက်ရာ သူသည် ချက်ချင်း ဖွင့်ပေးလေသည်။
ထို့နောက် ပုလင်းထဲမှ ရေကို သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ တစ်စက်ပြီးတစ်စက် လောင်းထည့်လိုက်သည်။ အဆုံးတွင် သူသည် ပုလင်းထဲမှ အားလုံးကို သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။
ကုန်းထျန်းဟောက်၏ ပါးစပ်ကို လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် စစ်တူရှင်းက ဆက်လက်ပြောသည်မှာ “မင်းရဲ့ သားက တစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့ သူက အရမ်းထက်မြက်တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်။ သူက ရှစ်လမှာ စကားပြောနိုင်တယ်။ ကိုးလမှာ လမ်းလျှောက်နိုင်တယ်။ ဆယ်လမှာ ပြေးနိုင်တယ်။ သူက ပါရမီရှင်ဖြစ်လို့ လူကြီးတွေနဲ့ စကားပြောလို့ ရတာ ပြဿနာ မရှိဘူး။ ဘော့စ်၊ ကျွန်တော် တကယ်ကို မင်းကို မနာလိုဖြစ်မိတယ်။ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ထက်မြက်ပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ သားတစ်ယောက်ကို မွေးတာလဲ။”
“ဘော့စ်၊ ကျွန်တော်က တစ်ရှူး ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေး သုတေသနမှာ လတ်တလော အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာခဲ့တယ်။ ဒီ မှော်ရေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ သုတေသနနဲ့ဆိုရင် မင်း မကြာခင် နိုးလာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်”
ဤသို့ပြောပြီး စစ်တူရှင်းသည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး “ဘော့စ်၊ မရီးက မင်းကို အရမ်းလွမ်းနေတယ်။ သူမက မင်းကို ဂရုစိုက်ဖို့ လိုက်လာချင်တာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကလေးကြောင့်ပဲ သူမက သည်းခံနေရတာ” ဟု ပြောသည်။
စစ်တူရှင်းသည် ကုန်းထျန်းဟောက်အား ရေအချို့ တိုက်ပြီး စကားအနည်းငယ် ထပ်ပြောပြီးမှ ထွက်ခွာသွားသည်။
တစ်ရှူးဆဲလ်များကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် ဆေးသည် အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာခဲ့သော်လည်း စစ်တူရှင်းအတွက်တော့ ၎င်းသည် အရမ်းနှေးနေသေးသည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ထိုနေရာတွင် ပိုကြာကြာ လဲလျောင်းနေလေ၊ သူ့မှတ်ဉာဏ်များ ဆုံးရှုံးနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများလေဖြစ်သည်။ သူ ပြန်ကောင်းလာရန် အချိန်အကြာကြီး ယူရလိမ့်မည်။
စစ်တူရှင်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ဘော့စ်ရဲ့ အချစ်ကတော့ ကြမ်းတမ်းတာ သေချာတယ်”
၂၈ နှစ်ကြာ တစ်ကိုယ်တည်းသမား ဖြစ်ခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတော့ သူသည် မိန်းမတစ်ဦးကို ချစ်မိသွားသည်။ သူသည် လက်ထပ်ပြီး ကလေးတစ်ယောက်တောင် ရခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ချက်ချင်း ကားမတော်တဆမှု ဖြစ်ခဲ့သည်။
စစ်တူရှင်းသည် သုတေသနအခန်းသို့ ပြန်လာသောအခါ သူ၏ စူးရှသောမျက်လုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ပြီး “ဘယ်သူလဲ” ဟု ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။
ထို့နောက် စက်ပစ္စည်းများ၏ နောက်ကွယ်မှ လူတစ်ဦး ထွက်လာသည်။ စစ်တူရှင်းက ချက်ချင်း ဒေါသတကြီး “ကုန်းယင်ရှုန်း၊ ဘယ်သူ့ကို ကြောက်အောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။ တံခါးမှာပဲ စောင့်နေလို့ မရဘူးလား။ မင်း ငါ့စက်ပစ္စည်းတွေကို ဖျက်ဆီးမိရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ သိရဲ့လား” ဟု ပြောသည်။
အရပ်ရှည်ပြီး အေးစက်သည့် ကုန်းယင်ရှုန်းသည် စစ်တူရှင်း၏ ဒေါသကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။
သူက တိုက်ရိုက် “ငါ တရုတ်နိုင်ငံကို ပြန်တော့မယ်” ဟု ပြောသည်။
သူ့ကို ဆူပူတော့မည့် စစ်တူရှင်းသည် ရုတ်တရက် အေးခဲသွားသည်။
သူက ထုံထိုင်းစွာ “မင်း… မင်း တရုတ်နိုင်ငံကို ပြန်တော့မယ်။ ဘာလို့လဲ” ဟု မေးသည်။
ကုန်းယင်ရှုန်းသည် သူ့ကို အရူးတစ်ယောက်လို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟေ့၊ အဲ့ဒါ ဘာအကြည့်လဲ” စစ်တူရှင်းသည် သူ့ခြေထောက်များကို နင်းပြီး မေးလိုက်သည်။
သူနှင့် ကုန်းယင်ရှုန်းတို့သည် အမြဲတမ်း ငြင်းခုန်နေကြသည်။ သူတို့သည် ရန်ပွဲများစွာကို ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ အရေးပေါ်အခြေအနေ မဟုတ်ရင် သူတို့သည် ရန်ဖြစ်ပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ကုန်းယင်ရှုန်းက “သခင်ကြီးဆီက မရီးကို လျှို့ဝှက်ပြီး ကာကွယ်ပေးဖို့ အမိန့်ရခဲ့တယ်” ဟု ပြောသည်။
“ဪ” စစ်တူရှင်းက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ “ငါတို့က သူ့ကို လျှို့ဝှက်ကာကွယ်ဖို့ လူတွေ ပို့ပြီးသား မဟုတ်ဘူးလား။ သခင်ကြီးက မင်းကို ဘာလို့ ကိုယ်တိုင် ပို့တာလဲ။ တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေလား…” စစ်တူရှင်းသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးပြူးလာပြီး စိုးရိမ်သည့် အကြည့်ကို ဖော်ပြသည်။ သူက “မြို့တော်က လူအချို့က မရီးရဲ့ရုပ်ကို သိသွားတာများလား” ဟု ပြောသည်။
ကုန်းယင်ရှုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး “သခင်ကြီးက မရီးရဲ့ စီးပွားရေးက ပိုပိုကြီးလာတယ်လို့ ပြောတယ်။ ဒါ့အပြင် သူမ ထုတ်လုပ်တဲ့ အရာအားလုံးက ထူးခြားတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က သူမကို လျှို့ဝှက်ပြီး စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာ” ဟု ပြောသည်။
စစ်တူရှင်းသည် ရုတ်တရက် နားလည်သွားပြီး “မင်းဆိုလိုတာက…” ဟု မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြောသည်။
သခင်ကြီး ပြောခဲ့သည့်လူသည် သာမန်လူတစ်ဦး မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ ၎င်းသည် အာဏာနှင့် ရာထူး အဆင့်အတန်းတစ်ခု ရှိသည့်လူ ဖြစ်ရမည်။
ကုန်းယင်ရှုန်းက “ဟုတ်တယ်” ဟု ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဒီ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို ကျိန်စာတိုက်မယ်!” စစ်တူရှင်းသည် ရုတ်တရက် ကျိန်ဆဲသည်။ “သူတို့ ပိုက်ဆံ လိုနေသေးလား။ သူတို့က ဘာလို့ ကျေးလက်က မြေအနည်းငယ်ကို မျက်စိကျနေကြတာလဲ။ အဲ့ဒါကနေ ဘယ်လောက်များ ရမှာလဲ”
စစ်တူရှင်း ကျိန်ဆဲပြီးသောအခါ သူသည် ကုန်းယင်ရှုန်းက သူ့ကို အရူးတစ်ယောက်လို ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိသည်။
စစ်တူရှင်းသည် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူက “အဲ့ဒါက ဘယ်လိုအကြည့်မျိုးလဲ” ဟု မေးသည်။
ကုန်းယင်ရှုန်းက “မင်း တရုတ်သတင်းကို မကြည့်တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။ မင်း ပြောတဲ့မြေတွေက အခု ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား” ဟု မေးသည်။
“ဟမ်” စစ်တူရှင်းသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ “ဘယ်လောက်တန်လဲ” ဟု မေးသည်။
“အခု သန်းရာပေါင်းများစွာ တန်တယ်” ကုန်းယင်ရှုန်းက သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်သည်။ “နှစ်လကနေ သုံးလအတွင်းမှာ ကျေးလက်ခြံလေးက သန်းရာပေါင်းများစွာတန်တဲ့ ခရီးသွားခြံ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်”
ယွမ် ၁၀၀ သန်းသည် ကုန်းအုပ်စုတန်ဖိုး၏ တစ်ထောင်ပုံတစ်ပုံသာ ရှိသည်။ သို့သော် ကုန်းအုပ်စုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ နောက်ခံနှင့် အာဏာ ရှိခဲ့သည်။ ဤအတိုင်းအတာကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် ဆယ်နှစ်ကျော် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။
သို့သော် ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏ စီးပွားရေးကို အစကနေ စတင်ခဲ့သည်။ ဒါ့အပြင် သူမသည် စတင်ရုံသာ ရှိသေးသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဘာမှ မရှိရာကနေ သန်းရာပေါင်းများစွာသော ပိုင်ဆိုင်မှုများကို စုဆောင်းခဲ့သည်။ ထိုအရာများအားလုံးသည် သူမ၏ ထူးခြားသည့် စိုက်ပျိုးရေးထုတ်ကုန်များမှ လာခဲ့သည်။ ထိုအရာများသည် ဘယ်လောက်ပဲ ဈေးကြီးပါစေ ဝယ်မည့်သူများ ရှိလိမ့်မည်။
သူမသည် ဈေးနှုန်း ပိုမိုမြင့်မားအောင် သတ်မှတ်နိုင်ပြီး လူများက ဝယ်ယူနေဦးမည် ဖြစ်သည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် ရှောင်လင်းယွီသည် တခြားသူများ၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာသည်။
သူမကို သာမန်လူများကသာ ပစ်မှတ်ထားခဲ့လျှင် ကိစ္စမရှိပေ။ ရှောင်လင်းယွီက ကိုယ့်ဘာသာ ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည်။
စီးပွားရေးလောကသည် စစ်မြေပြင်ကဲ့သို့ပင်။ ရှောင်လင်းယွီသည် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် နေရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူမ၏မိသားစုကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုအချို့ ရှိသည်။ ဤအရာများကို သခင်ကြီးကုန်း၏လူများက ဖြေရှင်းပေးရမည် ဖြစ်သည်။
သခင်ကြီးကုန်းသည် ကုန်းယင်ရှုန်းကို ရှောင်လင်းယွီကို ကာကွယ်ရန် ပြန်ပို့ရခြင်းမှာ အာဏာအနည်းငယ်ရှိသည့် မိသားစုအချို့သည် ရှောင်လင်းယွီကို တိုက်ခိုက်ရန် အကွက်ရွှေ့ချင်နေကြောင်း သတင်းရခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သခင်ကြီးကုန်းသည် ရှောင်လင်းယွီကို ကာကွယ်ရန် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကို မစေလွှတ်နိုင်ပေ။ ဤသည်က ကုန်းမိသားစုကို စောင့်ကြည့်နေသူများကို သတိပေးလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် သခင်ကြီးကုန်းသည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏လူများကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။
ကုန်းထျန်းဟောက် မတော်တဆမှု ဖြစ်ပြီးနောက် ကုန်းယင်ရှုန်းသည် နဂါးအဖွဲ့၏ ရုံးချုပ်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လာပြီး ပြင်ဆင်မှုအချို့ လုပ်ခဲ့သည်။ သူသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို အချိန်တိုင်း ကာကွယ်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည့် လူအနည်းငယ်ကို နှိမ်နင်းခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကုန်းယင်ရှုန်းသည် လွန်ခဲ့သည့် တစ်နှစ်အတွင်း အလကားမနေခဲ့ပေ။ သူသည် အလုပ်များနေခဲ့သည်။
လုပ်ကြံသူအများစုကို ပြန်ကြောက်လန့်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် သူ ထွက်ခွာရန် လွယ်ကူသည်ဟု ခံစားရသည်။ ဒါ့အပြင် နဂါးအဖွဲ့နှင့် စစ်တူရှင်းက ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ဂရုစိုက်ဖို့ ရှိနေလိမ့်မည်။
ကုန်းယင်ရှုန်းက “ငါ မရီးကို သွားကာကွယ်ပါ့မယ်။ ဘော့စ်ရဲ့ ဘေးကင်းရေးကို မင်းနဲ့ ထားခဲ့မယ်”
စစ်တူရှင်းက အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ပြီး “ဟုတ်ပြီ၊ ငါ ဘော့စ်ရဲ့ ဘေးကင်းရေးကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
***