ထောင်ယွမ်ရွာ၏ ပြောင်းလဲမှုများ

လက်ရှိ ထောင်ယွမ်ရွာသည် ဆင်းရဲပြီး နောက်ကျကျန်နေသည့်ရွာ မဟုတ်တော့ဘဲ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေသည့် ခရီးသွားရွာ ဖြစ်နေသည်။ မိသားစုတိုင်းသည် သာယာသောဘဝသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ မိသားစုတိုင်းသည် အိမ်အသစ်တစ်လုံး ဆောက်လုပ်ထားကြပြီး မိသားစုများစွာက ကားအသစ်များ ဝယ်ထားကြသည်။

အပြင်တွင် အလုပ်လုပ်သည့် လူငယ်များသည် အချိန်အကြာကြီးကတည်းက ပြန်လာခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။

ယခု သူတို့၏မိသားစုများသည် ပိုက်ဆံမရှားတော့ဘဲ အိမ်တွင်ပင် ပိုက်ဆံရှာနိုင်သောကြောင့် သဘာဝအတိုင်းပင် သူတို့အများစုက ပြန်လာလိုကြသည်။ ဤသည်က လူကြီးများကို လျှောက်လည်ဖို့ အချိန်ပို ရစေသည်။

ရွာအဝင်ဝရှိ ပရုတ်ပင်ကြီးသည် ဤ လူကြီးများ စကားပြောရန် စုဝေးရာနေရာ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းသည် ခရီးသွားများ နားခိုရာနှင့် ဓာတ်ပုံရိုက်ရာနေရာလည်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ရွာတွင် မက်မွန်ပန်းများ ပွင့်ချိန်က ခရီးသွားအများအပြားကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ လူအများအပြားသည် ဤနေရာမှ လှပသည့်ရှုခင်းကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရသည်။ အင်တာနက်နည်းပညာ တိုးတက်နေသည့်ခေတ်တွင် လူများစွာသည် အလှပဆုံး ရှုခင်းများကို မျှဝေခြင်းကို နှစ်သက်ကြသည်။

ဤသို့ဖြင့် ထောင်ယွမ်ရွာသည် ပြင်ပကမ္ဘာသို့ သိရှိလာခဲ့သည်။ လာရောက်လည်ပတ်သူများ ပိုပိုများလာသည်။ ကျောပိုးအိတ်ခရီးသွားများ၊ အဖွဲ့လိုက်ခရီးသွားများ၊ ခရီးသွားဘတ်စ်ကားများနှင့် စီးပွားရေးအဖွဲ့များပင် လာကြသည်။

ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု မစတင်မီကပင် ရွာသည် ၎င်း၏ ခရီးသွားလုပ်ငန်းကြောင့် နာမည်ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။ ထောင်ယွမ်ရွာသည် တရားဝင် လုပ်ငန်းစတင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ခရီးသွားအဖွဲ့များသည် တစ်အဖွဲ့ပြီးတစ်အဖွဲ့ လာရောက်ခဲ့ကြသည်။

ခရီးသွားများသည် ဥယျာဉ်ကို လာရောက်လည်ပတ်ရန် လက်မှတ်ဝယ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် တခြားနေရာများကို အလကား လည်ပတ်နိုင်သည်။ မျိုးစေ့အသစ်များ စိုက်ပျိုးသည့်အခါ ဥယျာဉ်သို့ လည်ပတ်ခွင့် မပြုပေ။ ရှောင်လင်းယွီအတွက် ဥယျာဉ်ထဲမှ အပင်တိုင်းသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်။

ဤခရီးသွားများအနက် အချို့သည် အကျင့်ကောင်းသူများဖြစ်ပြီး သတိပေးပြီးနောက် ဂရုစိုက်ကြလိမ့်မည်။

သို့သော် ခရီးသွားအချို့သည် အကျင့်မကောင်းကြဘဲ လက်မှတ်များ ဝယ်ထားသောကြောင့် အရာအားလုံးကို ရသင့်သည်ဟု ထင်ကြသည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် သူတို့သည် သီးနှံများကို သိပ်ဂရုမစိုက်ကြပေ။

အဆိုပြုချက်တွင် ရှောင်လင်းယွီ၏ ဥယျာဉ်သည် ခရီးသွားဆွဲဆောင်ရာ နေရာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ခရီးသွားခြံ လုပ်ငန်း မစတင်မီကပင် ရှောင်လင်းယွီသည် ဥယျာဉ်၏ ခရီးစဉ်လမ်းကြောင်းများအားလုံးကို စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ လမ်းကြောင်းက လည်ပတ်သူများကို ဥယျာဉ်၏ သဘာဝအလှကို တန်ဖိုးထားနိုင်စေပြီး အပင်များကိုလည်း ဂရုစိုက်စေသည်။

ဤသုံးလအတွင်း ဥယျာဉ်၊ ရေမှုတ်ခြင်္သေ့၊ မှိုကောက်ခြင်း၊ လှေကားထစ် လယ်ကွက်များ၊ ပန်းပင်လယ်နှင့် လယ်ကွင်းများရှိ စီစဉ်ထားသည့် သီးနှံအမျိုးအစားအားလုံးသည် ထောင်ယွမ်ရွာ၏ အင်္ဂါရပ်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ရွာကို ပို၍ ထူးခြားစေရန်အတွက် ကျေးလက်ဆန်သည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းရန်အတွက် အိမ်ဟောင်းအချို့ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။

ဤသက်ကယ်မိုးအိမ်များကို ခရီးသွားများ နေထိုင်ရန် ငှားရမ်းထားသော်လည်း အတွင်းထဲတွင် အလွန် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သည်။ သစ်သားကုတင်များ၊ စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များကို အနီရောင် ဆေးသုတ်ထားသည်။ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကဲ့သို့ ကျောက်ရေဇလုံ စသည်တို့ ရှိသည်။ ဖျာအောက်တွင် ကောက်ရိုးတစ်လွှာ ရှိသည်။ ၎င်းသည် အလွန်နူးညံ့ပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိသည်။ ဤသည်မှာ ကျေးလက်၏ အလွန်ရိုးရှင်းသည့် သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်သည်။

သက်ကယ်မိုးအိမ်များတွင်လည်း အမျိုးအစား နှစ်မျိုး ရှိသည်။

တစ်ခုက ရေတိုငှားရမ်းသူများအတွက်!

နောက်တစ်ခုက ရေရှည်ငှားရမ်းသူများအတွက်!

ရေတိုငှားရမ်းသူများသည် တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက် နေပြီး ထွက်ခွာကြမည်။

ရေရှည်ငှားရမ်းသူများသည် ပိုကြာကြာ နေနိုင်သည်။ သူတို့ကို စိုက်ပျိုးရန် မြေကွက်တစ်ကွက် ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင် စိုက်ပျိုးထားသည့် သီးနှံများကို ယူသွားနိုင်သည်။

ရေတိုငှားရမ်းသူများ၏ အများစုမှာ ခရီးသွားများ ဖြစ်ကြသည်။

ရေရှည်ငှားရမ်းသူများအတွက်ကတော့ သူတို့အများစုမှာ ပိုက်ဆံနှင့် အာဏာရှိသူများ သို့မဟုတ် အငြိမ်းစားယူပြီးသူများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့ အငြိမ်းစားယူပြီးနောက် လုပ်စရာ ဘာမှမရှိသောကြောင့် ဤနေရာသို့ လာရောက်ပြီး ကျန်းမာရေးအတွက် လာနေနိုင်သည်။ သူတို့သည် အချိန်ဖြုန်းရန်အတွက်လည်း စိုက်ပျိုးနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ တကယ့် ကျေးလက်ဘဝဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ် လယ်ယာလုပ်ငန်းထက် အများကြီး သက်သာသည်။

ခရီးသွားအများအပြားသည် ဤအတွေ့အကြုံကို အထူးစိတ်ဝင်စားကြသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ဘဝကို တွေ့ကြုံခံစားရရန်အတွက် ဈေးနှုန်းသည်လည်း အတော်လေး မြင့်မားသည်။

ရေတိုနေထိုင်ခြင်းသည် တစ်ညလျှင် ၂၉၉ ယွမ် ဖြစ်ပြီး လေးနပ်စာ ပါဝင်သည်။

ရေရှည်နေထိုင်ခြင်းသည် တစ်လလျှင် ၉၉၉၉ ယွမ် ကျသင့်သည်။ တစ်ရက်လျှင် လေးနပ်စာအပြင် သူတို့ကို မြေနှစ်ဖန်း ပေးသည်။ ငှားရမ်းမှုကာလအတွင်း မြေကို အသုံးပြုခွင့်သည် ဧည့်သည်နှင့် သက်ဆိုင်သည်။ သူတို့သည် လုပ်ချင်ရာကို လုပ်နိုင်သည်။ ဤကာလအတွင်း ဧည့်သည်သည် ထွက်ခွာရမည်ဆိုပါက သူတို့ စိတ်ပူစရာ မလိုပေ။ သူတို့၏ အခန်းများကို ကြိုတင်မှာယူထားပြီး သူတို့၏မြေကို ဂရုစိုက်ပေးလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ရေရှည်နေထိုင်မှုကို တတ်နိုင်သူများက ဈေးနှုန်းကို အမှန်တကယ် ဂရုမစိုက်ကြပေ။

အများအပြားက သက်ကယ်မိုးအိမ်နှင့် packageကို လွန်စွာ စိတ်ဝင်စားကြသည်။ ထိုသို့သော အိမ်များတွင် နေထိုင်ချင်သူများ အများအပြား ရှိသည်။ သို့သော် ရှောင်လင်းယွီသည် ထိုသက်ကယ်မိုးအိမ် ၃၀ ကိုသာ ဆောက်ခဲ့သည်။

ရေတိုငှားရမ်းသူ ၁၅ လုံးနှင့် ရေရှည်ငှားရမ်းသူ ၁၅ လုံး။ အခန်းတစ်ခန်းတည်း၊ နှစ်ယောက်ခန်းနှင့် မိသားစုအခန်းများ ရှိသည်။ ဈေးနှုန်းသည် အရွယ်အစားပေါ်မူတည်၍ ကွဲပြားသည်။

သက်ကယ်မိုးအိမ် ၃၀ သည် ဧည့်သည်များအတွက် မလုံလောက်ပေ။ ထို့ကြောင့် ရေတိုဖြစ်စေ ရေရှည်ဖြစ်စေ ဧည့်သည်များက နေရာကို ကြိုတင်မှာယူရသည်။ စောင့်ဆိုင်းစာရင်းသည် ဘယ်လောက်ကြာသလဲ။ အခြေအနေပေါ် မူတည်သည်။

ရေတိုနေထိုင်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရေရှည်နေထိုင်မှုကို ကြိုတင်မှာယူရန် ပို၍ ခက်ခဲသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ရေရှည်နေထိုင်မှုကို ကြိုတင်မှာယူသူများသည် ပိုက်ဆံမရှားကြပေ။ သူတို့သည် ဤဘဝကို အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်ဟု တွေ့ရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် စောင့်ဆိုင်းစာရင်းသည် အလွန်ရှည်လျားသည်။

သို့သော် ထောင်ယွမ်ရွာသည် လှပသည့် တောင်များနှင့် မြစ်များ ရှိသည့်နေရာ ဖြစ်သည်။ ရှုခင်းက သာယာပြီး အနားယူရန် အလွန်သင့်လျော်သည်။ ၎င်းသည် ခရီးသွားနေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း နေရာ၏ သဘာဝအံ့ဩဖွယ်ရာကို မထိခိုက်ပေ။ ထို့ကြောင့် လူအများအပြားက စောင့်ဆိုင်းရန် ဆန္ဒရှိကြသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ သက်ကယ်မိုးအိမ်များအပြင် ထောင်ယွမ်ရွာသည် ငှားရမ်းရန် ကျေးရွာအိမ်များကိုလည်း ပေးသည်။ ဤသည်မှာ တကယ့်ရွာသားများ နေထိုင်သည့်နေရာများ ဖြစ်သည်။

ရွာသားများ အိမ်အသစ်များ ဆောက်သောအခါ သူတို့အများအပြားသည် ရှောင်လင်းယွီ၏ အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ပြီး အခန်းအနည်းငယ် ထပ်ဆောက်ခဲ့ကြသောကြောင့် အနာဂတ်တွင် ခရီးသွားများကို နေထိုင်ခွင့်ပြုနိုင်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း စီမံကိန်း အောင်မြင်ခဲ့ပါက သူတို့အားလုံး ဘော့စ်များ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ သူတို့သည် အဆောင်၊ ငါးဖမ်းကန်၊ ဆိုင်သေးလေးများ၊ စားသောက်ဆိုင်များ စသည်တို့ကို ဖွင့်နိုင်သည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့ အောင်မြင်မလား မအောင်မြင်ဘူးလားဆိုတာက သူတို့ကိုယ်တိုင်ပေါ် မူတည်သည်။

သို့သော် ရှောင်လင်းယွီသည်လည်း ဖောက်သည်များကို လှည့်စားသည့် ဖြစ်ရပ်ကို လုံးဝ ခွင့်မပြုကြောင်း အကြိမ်ကြိမ် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ တစ်ကြိမ် ရှာဖွေတွေ့ရှိပါက သူတို့သည် ဒဏ်ငွေဖြင့် အပြစ်ပေးခံရလိမ့်မည်။ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများကို ကန်ထုတ်ခံရလိမ့်မည် သို့မဟုတ် ပိုဆိုးရွားသည့် အပြစ်ပေးမှုများလည်း ရှိသည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် ကုန်အမှတ်တံဆိပ်၏ ပုံရိပ်ကို အစွန်းအထင်း ဖြစ်စေမည့် တစ်ခုတည်းသော အရာကိုပင် လုံးဝ ခွင့်မပြုပေ။

ထောင်ယွမ်ရွာတွင် လူငယ်ခရီးသွားလမ်းညွှန်အဖွဲ့လည်း ရှိသည်။

ခရီးသွားများ လိုအပ်သရွေ့တော့ ဤလူငယ်လမ်းညွှန်အဖွဲ့ ပေါ်လာလိမ့်မည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဤလူငယ်လမ်းညွှန်အဖွဲ့သည် ရုံးပိတ်ရက်များတွင်သာ ကန့်သတ်ထားသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကလေးများသည် စာသင်ရမည် ဖြစ်သည်။

…

“ရှောင်ထုန်၊ ဖြည်းဖြည်း” အမေရှောင်သည် ကလေးလေးသည် စပါးခင်းပေါ်တွင် ပြေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏နှလုံးသားသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ ခုန်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ “မလဲစေနဲ့”

ရှောင်ထုန်လေးသည် သူ့နောက်မှ လိုက်နေသည့် အမေရှောင်ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး “အဖွား၊ ကျွန်တော် ဘာမှ မဖြစ်ဘူး။ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း လမ်းလျှောက်ပြီး ပြေးတတ်နေပြီ။ စိတ်မပူပါနဲ့ အဖွား။ အဖွား ပြန်လို့ ရပြီ။ ကျွန်တော် လယ်ကွင်းထဲမှာ သွားကစားဦးမယ်” ဟု ပြောသည်။

အမေရှောင်က ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်ပြီး “မင်းက တစ်နှစ်ကျော်လေးပဲ ရှိသေးတာ။ မင်း ပြေးနိုင်၊ ခုန်နိုင်၊ စကားပြောနိုင်ရင်တောင်မှ ကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်နေတာ မပြောင်းလဲဘူး။ လူကြီးက မင်းကို ဂရုစိုက်ရမယ်။ မင်း တစ်ခုခုနဲ့ တိုက်မိရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ဒါ့အပြင် ရာသီဥတုက အရမ်းပူတယ်။ အဖွားတို့ ပြန်သင့်တယ်” ဟု မေးသည်။

ဇွန်လနှင့် ဇူလိုင်လတွင် ရာသီဥတုသည် ပူပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းသည်။ လူများသည် အဝတ်အများကြီး မဝတ်ကြပေ။

ရှောင်ထုန်သည် ဒိုက်ဘာ ဝတ်သင့်သည်။ သို့သော် ရှောင်ထုန်သည် ကလေးဘဝကတည်းက ကွဲပြားသည်။ သူသည် သူ့အရွယ် ကလေးများထက် ပိုထက်မြက်ပြီး ပို၍ ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသည်။ သူသည် ရှစ်လ သို့မဟုတ် ကိုးလကြာပြီးနောက် သူ့ကိုယ်သူ စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြတတ်သည်။ သူသည် ဒိုက်ဘာကို အချိန်အကြာကြီးကတည်းက ရပ်တန့်ခဲ့သည်။

သူ စကားပြောပြီး လမ်းလျှောက်တတ်သည့်အချိန်မှစ၍ သူသည် စာဖတ်ရန် သင်ယူခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သည့် တစ်နှစ်အတွင်း သူသည် အဘိဓာန်တစ်အုပ်လုံးကို အလွတ်ကျက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်က လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ဤကလေးသည် အရမ်းထက်မြက်သည်။

သူသည် တစ်နှစ်ကျော်လေးပဲ ရှိသေးသည်။ ဒါ့အပြင် အဘိဓာန်ကို အလွတ်ကျက်ဖို့ ဒီလောက် လွယ်သလား။

ရွာသားအများစုသည် စာအုပ်တစ်အုပ်လုံးကို မဆိုထားနှင့် စာမျက်နှာတစ်မျက်နှာကိုပင် အလွတ်ကျက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရှောင်ထုန်တွင် ဓာတ်ပုံမှတ်ဉာဏ် ရှိသည်။ သူသည် အဘိဓာန်တစ်အုပ်လုံးကို ဘာမှ မဟုတ်သလို အလွတ်ကျက်ခဲ့သည်။

ပါရမီရှင်ကလေး၏ ဂုဏ်သတင်းသည် ထောင်ယွမ်ရွာ၏ အပြင်ဘက်သို့လည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

လူအများအပြားသည် ရှောင်မိသားစုကို မနာလိုပြီး မလိုချင်ကြပေ။

ရှောင်ပေါင်းထို၏ မိသားစုသည် တကယ်ကို ကံကောင်းပါသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ယခင်ဘဝများတွင် ကံကောင်းခြင်းများစွာ စုဆောင်းခဲ့ကြရမည်။ မဟုတ်ရင် သူတို့ရဲ့ သားစဉ်မြေးဆက်တွေက ဘာလို့ ဒီလောက် အလားအလာကောင်းရမှာလဲ။

ရှောင်ပေါင်းထိုနှင့် သူ၏ဇနီးသည် ပိုပို ငယ်ရွယ်လာကြသည်။ သူတို့၏မိသားစုကို အနည်းငယ် ကူညီခြင်းအပြင် သူတို့သည် သူတို့၏အချိန်များကို ရွာပတ်လည်တွင် ပျော်ရွှင်စွာ လှည့်လည်ရင်း ကုန်ဆုံးကြသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ပျော်ရွှင်မှုကတော့ သူတို့ရဲ့ မြစ်များနှင့်အတူ ကစားခြင်းဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်ယွင်၏ သမီးနှစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ရှောင်ရို့ရို့နှင့် ရှောင်လုလုတို့သည် ဒုတိယတန်းနှင့် ပထမတန်းတွင် ရှိနေနှင့်ပြီ။ ရုံးပိတ်ရက် မဟုတ်ရင် သူတို့သည် ကျောင်းတွင် အလုပ်များနေကြသည်။ ထို့ကြောင့် အဘိုးအဘွားနှစ်ဦးသည် ရှောင်လင်းယွီ၏ သားဖြစ်သူ ရှောင်လဲ့ထုန်နှင့်သာ ကစားနိုင်သည်။

သို့သော် ရှောင်လဲ့ထုန်သည် အရမ်းထက်မြက်ပြီး တက်ကြွသည်။ သူ လမ်းလျှောက်တတ်သည်နှင့် သူသည် နေရာတိုင်းသို့ ပြေးလွှားနေသည်။ ဒါ့အပြင် သူသည် အရမ်းမြန်မြန် ပြေးသည်။ လူကြီးတစ်ယောက်သာ အာရုံမစိုက်ပါက သူသည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။

သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ပျောက်ဆုံးသွားသောအခါ ရှောင်မိသားစုဝင်များသည် အိုးပူပေါ်ရှိ ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။ သူတို့သည် နေရာတိုင်းတွင် ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ ရွာတစ်ရွာလုံးပင် ရှာဖွေရန် ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။

အဆုံးတွင် သူတို့သည် ရွာအဝင်ရှိ ပရုတ်ပင်ပေါ်တွင် သူ့ကို တွေ့ခဲ့ကြသည်။

တစ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ဦးသည် သစ်ပင်ပေါ်သို့ အမှန်တကယ် တက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ တွေးတောမိမည် မဟုတ်ပေ။

ရှောင်ထုန်က နောက်မှ ဆင်းလာပြီး သစ်ပင်တက်ပြီးနောက် အရမ်းပင်ပန်းသွားသောကြောင့် သစ်ပင်ပေါ်တွင် အိပ်ပျော်သွားကြောင်း ပြောသည်။ လူတိုင်းက သူ့ကို ရှာဖွေနေကြသည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။

သူ နိုးလာသောအခါ လူတိုင်း သူ့နာမည်ကို ခေါ်နေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထိုအခါမှသာ သူသည် သစ်ပင်ပေါ်တွင် တကယ် အိပ်ပျော်သွားခဲ့ကြောင်း သိသွားခဲ့သည်။

ကလေးကို ရှာဖွေနေသည့်လူများသည် ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားကြသည်။ ဘာပြောနိုင်မှာလဲ။

ရှောင်ထုန်သည် တစ်နှစ်အရွယ်သာ ရှိသော်လည်း သူသည် သူ့ဘာသာ ပြေးသွားနိုင်ခဲ့သည်။ ဒါ့အပြင် သူသည် မည်သူမှ မသိအောင် သစ်ပင်ပေါ်သို့ တက်နိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် တကယ်ကို အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။

သူသည် ဒီလို ကလေးလေးပဲ ရှိသေးတာ။ သူတို့က သူ့ကို မဆူနိုင်ကြပေ။

တခြားသူများက သူ့ကို မဆူနိုင်ကြသော်လည်း တစ်ယောက်ကတော့ ထိုသို့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှု မရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် ရှောင်လင်းယွီ ပထမဆုံးအကြိမ် ဒေါသထွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ သားသည် အလွန် ဆင်ခြင်တုံတရားရှိပြီး သူမပြောသည့်အရာအားလုံးကို နားလည်ကြောင်း သူမ သိသည်။

“ရှောင်လဲ့ထုန်၊ ဘိုးဘိုးကြီးတို့နဲ့ တခြားသူတွေ ဘယ်လောက် စိတ်ပူပန်ခဲ့ရလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား။ မင်းလို ကလေးလေးတစ်ယောက် သစ်ပင်တက်တာ ဘယ်လောက် အန္တရာယ်များလဲဆိုတာ မင်း သိလား”

ရှောင်လင်းယွီသည် ကလေးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် သူ၏ ဖင်သေးသေးလေးကို ရိုက်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။ လူတိုင်း တုံ့ပြန်ပြီး ကလေးကို ရှောင်လင်းယွီ၏ ပေါင်ပေါ်မှ ကယ်တင်နိုင်သည့်အချိန်တွင် သူသည် အရိုက်ခံရနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။

“ဝါး ဝါး…” ဤသည်မှာ ရှောင်လဲ့ထုန် သူ့မိခင်၏ ရိုက်နှက်မှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိတ်လန့်မှုနှင့် ရှက်ရွံ့မှုဖြင့် အော်ငိုလိုက်သည်။

“ဪ၊ ရှောင်ထုန်၊ မငိုနဲ့”

“ရှောင်ထုန်၊ လိမ္မာပါတယ်ကွာ။ မငိုနဲ့။ ငါ နောက်မှ မင်းကို သကြားလုံး ဝယ်ပေးမယ်”

“ရှောင်လင်းယွီ၊ ရှောင်ထုန်က ကလေးပဲ ရှိသေးတာ။ ဘာလို့ သူ့ကို ဒီလောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ရတာလဲ။ သူ အမှားလုပ်ခဲ့တာတော့ မှန်ပေမယ့် အကျိုးအကြောင်းပြောပြီး ဆုံးမလို့ရတာပဲ။ ဘာလို့ ရိုက်ဖို့ လိုအပ်ရတာလဲ။ မင်း ငယ်ငယ်ကတည်းက ငါ မင်းကို တစ်ခါမှ မရိုက်ဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု မင်းက ငါ့ရဲ့ မြေးကို ရိုက်နေတယ်”

ရှောင်ထုန်၏ ငိုသံများက လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို ကြေကွဲသွားစေသည်။

ရှောင်ထုန်သည် ငယ်ငယ်ကတည်းက ချစ်စရာကောင်းသည်။ သူ၏ ချိုသာသော အပြုံးက လူများစွာ၏ နှလုံးသားများကို ဖမ်းစားထားခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူ့ကို အမှန်တကယ် ချစ်ကြသည်။ ဒါ့အပြင် ရှောင်ထုန်သည် အလွန်ထက်မြက်သည့် ကလေးဖြစ်သည်။ သူ စကားပြောတတ်သည့်အချိန်မှစ၍ သူ၏ပါးစပ်သည် ပျားရည်ကဲ့သို့ ချိုသာသည်။ သူသည် နေရာတိုင်းတွင် လူများကို လိုက်နှုတ်ဆက်နေလေ့ ရှိသည်။

ရွာတစ်ရွာလုံးသည် ရှောင်ထုန်ကို နှလုံးသားထဲမှ ချစ်ကြသည်။

ရှောင်ထုန်သည် သူ့မိခင်၏ အရိုက်ခံရသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားများ နာကျင်သွားသည်။

“လင်းယွီ၊ ရှောင်ထုန်က ကလေးလေးပဲ ရှိသေးတာ။ ဘာလို့ သူ့ကို ရိုက်တာလဲ”

“သူ့ဖင်ကို ကြည့်ပါဦး။ ရောင်နေပြီ”

“ရှောင်ထုန်၊ မငိုနဲ့။ ငါတို့ နောက်မှ သကြားလုံး သွားစားမယ်”

ရှောင်လင်းယွီ "…"

သူမ၏ နှလုံးသားလည်း နာကျင်နေသော်လည်း သူမ မည်သည့်အရာကိုမှ မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

ရှောင်လင်းယွီသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး တင်းမာစွာ “ဒီကလေးက အရမ်းကို ဆိုးသွမ်းပြီး ပေါ့ဆတယ်။ ကျွန်မတို့ သူ့ကို သင်ခန်းစာ ပေးရမယ်။

“သူက တစ်နှစ်လေးပဲ ရှိသေးတာ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ပြေးပြီး သစ်ပင်ပေါ်မှာ အိပ်ပျော်နေနိုင်မှာလဲ။ လူဆိုးတစ်ယောက်က သူ့ကို ပြန်ပေးဆွဲသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ရှောင်လဲ့ထုန်၊ လူတိုင်းက မင်းကို စိုးရိမ်ပူပန်နေလိမ့်မယ်ဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား။ မင်းရဲ့ အမှားကို သိရဲ့လား”

သူမသည် တင်းမာရန် လိုအပ်သည်။ မဟုတ်ရင် ရှောင်ထုန်သည် သင်ခန်းစာကို သင်ယူနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“အဟင့်… မေမေ၊ သားရဲ့ အမှားကို သိပါတယ်” ရှောင်ထုန်က လည်ပင်းကွဲအက်နေသည့်ကြားမှ ပြန်ဖြေသည်။

ရှောင်ထုန်သည် အမေရှောင်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ရှိသည်။ သူ၏မျက်လုံးများက နီရဲနေပြီး သူ၏ မျက်တောင်ရှည်များပေါ်တွင် မျက်ရည်နှစ်စက် ရှိနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာလေးသည် နီရဲနေပြီး အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေပုံရသည်။

သူက “သား… သား ပြေးချင်ရုံလေးပါ။ ကျွန်တော် သစ်ပင်ပေါ်မှာ ငှက်တစ်ကောင်ကို မြင်လို့ သူ့ကို ဖမ်းဖို့ သစ်ပင်ပေါ် တက်ခဲ့တာ။ သစ်ပင်ပေါ် ရောက်တော့ အရမ်းပင်ပန်းလို့ အိပ်ပျော်သွားတာပါ” ဟု ရှင်းပြသည်။

ရှောင်ထုန်သည် ဤသို့ပြောသောအခါ သူသည် အမေရှောင်ကို သူ့ကို အောက်ချပေးရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ရှောင်လင်းယွီဆီသို့ လမ်းလျှောက်သွားပြီး စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် “မေမေ၊ သား မှားတယ်ဆိုတာ သိပါတယ်။ စိတ်မဆိုးပါနဲ့တော့နော်” ဟု ပြောသည်။

သူသည် ရှောင်လင်းယွီ၏ အင်္ကျီလက်ကို သေချာစွာ ဆွဲလိုက်ပြီး အရောင်တောက်နေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ရှောင်လင်းယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။

“…” ရှောင်လင်းယွီက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ သူမသည် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းလေးကို ပွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက အလေးအနက် “ရှောင်ထုန်၊ မင်းက အရမ်းဆင်ခြင်တုံတရား ရှိတယ်ဆိုတာ မေမေ သိပါတယ်။ နောက်ဆိုရင် မင်း တစ်ယောက်တည်း ပြေးမသွားနဲ့တော့။ မင်း ပြေးသွားတာနဲ့ လူတိုင်းက စိုးရိမ်ပူပန်နေလိမ့်မယ်။ မင်း မတော်တဆမှု ဖြစ်သွားမှာ၊ လူဆိုးတွေက မင်းကို ခေါ်သွားမှာကို သူတို့ စိတ်ပူနေလိမ့်မယ်။ နားလည်လား” ဟု ပြောသည်။

ရှောင်ထုန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး “ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပါတယ် မေမေ။ နောက်ဆို သား ဒီလိုမျိုး ဘယ်တော့မှ မလုပ်တော့ပါဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

***