ကလေးတို့ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှု

“ရပ်!”

ညနေခင်းတွင် ပုံရိပ်သေးသေးလေးတစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ပြီး နားစွင့်နေသည်။ သို့သော် ဤအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူသည် ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ့အမေသည် ခြံအလယ်တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ချက်ချင်း ပြုံးပြီး “မေမေ၊ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ” ဟု ပြောသည်။

“ဟမ့်…” ရှောင်လင်းယွီက မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သည့် အပြုံးဖြင့် “ဒါက ငါ့အိမ်လေ။ ဘာလို့ ငါ ဒီမှာ မရှိနိုင်ရမှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းကရော၊ ဘယ်သွားနေတာလဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက် နောက်ကျမှ ပြန်လာတာလဲ”

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သန့်ရှင်းမှုကို အမြဲတမ်း နှစ်သက်ခဲ့သည်။ သူ တခြားကလေးများနှင့် ကစားနေသည့်အခါတွင်ပင် သူသည် အလွန် သန့်ရှင်းစွာ ပြန်လာတတ်သည်။ သူသည် နံနက်ခင်းတွင် ဝတ်ဆင်သွားသည့် သန့်ရှင်းသည့် အဝတ်အစားများအတိုင်း ပြန်လာတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်လင်းယွီသည် သူ့အပေါ် အပြစ်ရှာရန် မကြာခဏဆိုသလို မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ရှောင်ထုန်သည် သူ့အမေ၏ တည်ကြည်သည့် မျက်နှာကို မြင်သောအခါ သူက အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေသည်။ “မေမေ၊ ကျွန်တော် ကလေးတွေနဲ့ တူတူပုန်းတမ်း သွားကစားတာ။ ကျွန်တော် ပုန်းနေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ အရူးလေးတွေက ကျွန်တော့်ကို မရှာနိုင်ကြဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့ လာရှာတာကို စောင့်နေရင်း နောက်ကျသွားတာ”

ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏ ကလေးငယ်က တခြားကလေးများကို ကလေးငယ်များဟု ခေါ်လိုက်သောအခါ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် နဖူးကို ပွတ်လိုက်ပြီး “မင်း ပုန်းနေတဲ့နေရာက ဘယ်မှာလဲ။ မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းလေးတွေက မင်းကို မရှာနိုင်ကြဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့က အိမ်ပြန်ပြီး မင်းကို ပျောက်သွားပြီဆိုပြီး ငိုယိုနေကြတယ်” ဟု ပြောသည်။

“ဟင်” ရှောင်လဲ့ထုန်သည် မှင်တက်သွားပြီးနောက် စကားမပြောနိုင်စွာ “သူတို့က ဘာလို့ အဲ့လို ကောက်ချက်ချလိုက်ရတာလဲ” ဟု ပြောသည်။ ထို့နောက် သူက ယုံကြည်မှုရှိစွာ “ဟွန်း၊ ကျွန်တော့်လို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ ပျောက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းလေးကို ပုတ်လိုက်သည်။ “မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ပါရမီရှိနေပါစေ၊ မင်းက တစ်နှစ်ခွဲပဲ ရှိသေးတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို မပြောင်းလဲနိုင်ဘူး။ မင်းအရွယ်မှာ လူအများစုက ဒိုက်ဘာတွေ ဝတ်ပြီး စကားပြောတာနဲ့ လမ်းလျှောက်တာကိုပဲ သင်ယူနေကြတုန်း”

ရှောင်လဲ့ထုန်က “ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ရှစ်လမှာ စကားပြောနိုင်ခဲ့တယ်။ ကိုးလမှာ လမ်းလျှောက်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဆယ့်တစ်လမှာ ပြေးနိုင်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်က အဲ့ဒီ အရူးလေးတွေနဲ့ မတူဘူး” ဟု ပြန်ပြောသည်။

ရှောင်လင်းယွီ"..."

သူမသည် ပါရမီရှင်သားတစ်ယောက်ကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် သူမ အခု ဘာပြောနိုင်မှာလဲ။ သူမ၏ ကလေးသည် လူကြီးတစ်ယောက်ထက်ပင် လူကြီးဆန်နေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ ရှောင်လင်းယွီလည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သူမသည် ယခင်ဘဝတွင် ရှောင်ထုန်နှင့် အဆက်အသွယ် သိပ်မရှိခဲ့သော်လည်း သူမ၏မိခင်နှင့် မောင်ငယ်ထံမှ သိရသည်မှာ ရှောင်ထုန်သည် အခြားကလေးများထက် ပိုထက်မြက်ပြီး ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသော်လည်း အရွယ်မတိုင်မီ ဉာဏ်ရင့်ကျက်သူ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

သို့သော် လက်ရှိ ရှောင်ထုန်သည် လူကြီးအချို့ထက်ပင် အများကြီး ပိုထက်မြက်နေသည်။ ရှောင်ထုန်သည်လည်း ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့သလားဟု သူမ တွေးမိသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

ယခင်ဘဝတွင် ရှောင်ထုန် သေဆုံးသွားသောအခါ သူသည် ငါးနှစ်သာ ရှိသေးသည်။ သူသည် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့လျှင်ပင် သူသည် ငါးနှစ်အရွယ်၏ ဉာဏ်ရည်သာ ရှိလိမ့်မည်။ ထိုအရွယ်ကလေးသည် သူ၏စိတ်ခံစားချက်များကို မည်သို့ ဖုံးကွယ်ရမည်ကို သိမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် သူသည် သူ့ရွယ်တူများထက် အနည်းငယ်သာ ပို၍ ထက်မြက်လိမ့်မည်။ သို့သော် ရှောင်ထုန်သည် သူ့ရွယ်တူများထက် အနည်းငယ်သာ ထက်မြက်သည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းထက် ပိုသည်။ တစ်နှစ်ခွဲအရွယ်တွင် အဘိဓာန်တစ်အုပ်လုံးကို အလွတ်ကျက်နိုင်သည့် ကလေးတစ်ယောက်အကြောင်း မည်သူ ကြားဖူးသနည်း။

သို့သော် ၎င်းသည် သူမ၏ ကလေးတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူသည် ၎င်းတို့ကို အလွတ်ကျက်တတ်ရုံသာမက မည်သို့ ရေးရမည်ကိုပါ သိသည်။ သူ၏ လက်ရေးသည် ကောက်ကောက်ကွေးကွေး ဖြစ်နေသော်လည်း လူများသည် သူရေးသည့်အရာကို ဖတ်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှောင်လင်းယွီသည် ဤမျှ အံ့မခန်းပါရမီဖြင့် မွေးဖွားလာသည့် သူမ၏ သားအတွက် ပျော်ရွှင်ရမည်လား သို့မဟုတ် စိုးရိမ်ရမည်လား မသိပေ။

သူမသားသည် သူ၏ ဉာဏ်ရည်ကြောင့် အခက်အခဲအချို့ ခံစားရမည်ကို သူမ စိုးရိမ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် သန်မာလာရန် ကြိုးစားရမည် ဖြစ်သည်။ သူမ သန်မာမှသာ သူမ ကာကွယ်ချင်သည့်လူများကို ကာကွယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ဖြူဖွေး၊ နူးညံ့ပြီး ယုံကြည်မှုရှိသည့် မျက်နှာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဤကလေးသည် လွန်စွာ ဆိုးသွမ်းသည်။

သူသည် တစ်နှစ်ကျော်လေးသာ ရှိသေးသော်လည်း ရွာရှိ ကလေးများ၏ ဘုရင် ဖြစ်နေနှင့်ပြီ။

သူ၏ လက်သေးသေးလေးတစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သူသည် ကလေးအားလုံးကို အမိန့်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ကလေးအားလုံးသည် သူ့နောက်သို့ လိုက်ကြသည်။

ကလေးများတွင် ပျော်စရာ သို့မဟုတ် အရသာရှိသည့်အရာတစ်ခုခု ရှိသရွေ့ သူတို့သည် ရှောင်ထုန်နှင့် သေချာပေါက် မျှဝေကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏ ကလေးသည် တခြားကလေးများ၏ ဒူးခေါင်းလောက်သာ ရှိသော်လည်း တခြားကလေးများကို မည်သို့ ဦးဆောင်နိုင်သည်ကို နားမလည်သေးပေ။

ထို့အပြင် ကလေးသည် တစ်နှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူသည် ဆိုးသွမ်းသည့်အရာအမျိုးမျိုးကို လုပ်ခဲ့သည်။

တစ်ကြိမ်တွင် ရွာသားများသည် ရှောင်ထုန်ကို နံရံပေါ်တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့သည် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် သူ့ကို ချော့မော့ပြီး အောက်သို့ ဆင်းခိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ရှောင်ထုန် တစ်ယောက်တည်း မြစ်ထဲသို့ ခုန်ချသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အလုပ်လုပ်နေသည့်လူများသည် သူတို့၏အလုပ်ကို ချထားပြီး မြစ်ထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ရှောင်ထုန်ကို ကမ်းခြေသို့ သယ်ဆောင်လာခဲ့သော်လည်း ကလေးသည် မြစ်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်နေသည်။

သူသည် ရွာသားများကို လွန်စွာ ကြောက်လန့်သွားစေခဲ့သောကြောင့် ရွာသားများသည် ၎င်းနှင့် ထုံသွားကြသည်။ သူတို့သည် ရှောင်ထုန်၏ ရုတ်တရက် အပြုအမူများနှင့် ကျင့်သားရသွားကြသည်။

သူတို့သည် ရှောင်ထုန် သစ်ပင်ပေါ်တွင် လျှောတက်လျှောဆင်း လုပ်နေခြင်း၊ အစာတောင်းနေသည့် ငှက်ငယ်လေးတစ်ကောင်ကို ကိုင်ထားခြင်းတို့နှင့် ကျင့်သားရသွားကြသည်။

သူတို့သည် ရှောင်ထုန် ရေကန်ထဲတွင် ငါးရှဉ့်များကို ဖမ်းရန် လူးလွန့်နေခြင်းနှင့် ကျင့်သားရသွားကြသည်။

သူတို့သည် ရှောင်ထုန် အရုပ်မြွေတစ်ကောင်ကို အသုံးပြု၍ လူကြီးတစ်ဦးကို ကြောက်လန့်စေခြင်းနှင့် ကျင့်သားရသွားကြသည်။

အတိုချုပ်အားဖြင့် ရှောင်ထုန်အနားတွင် ရှိနေရန်အတွက် ခိုင်မာသည့် နှလုံးသား ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လူအများအပြားသည် ရှောင်ထုန်ကို ချစ်ကြသည်။

ဤကလေးသည် အလွန်ထက်မြက်ပြီး သန့်ရှင်းမှုကို နှစ်သက်သည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူသည် ချစ်စရာကောင်းပြီး လှပသည်။ သူသည် သင့်ကို အပြစ်ကင်းစင်မှုနှင့် ချစ်စရာကောင်းမှုဖြင့် ကြည့်တတ်သည့် မျက်လုံးကြီးကြီး ဝိုင်းဝိုင်းများ ရှိသည်။ ၎င်းသည် မည်သူ့နှလုံးသားကိုမဆို နူးညံ့စေလိမ့်မည်။

ရှောင်ထုန်သည် ဆိုးသွမ်းသော်လည်း မည်သူမှ သူ့ကို ဆူပူရန် စိတ်မရှိကြပေ။ သူ့အဘိုးအဘွားများနှင့် ဘိုးဘိုးကြီးဘွားဘွားကြီးတို့သည် သူတို့၏ကလေးများကို တင်းကြပ်သော်လည်း သူတို့၏ မူများသည် ရှောင်ထုန်နှင့် ဆက်ဆံသည့်အခါ လေထဲတွင် လွင့်ပါးသွားသည်။

သူတို့သည် ရှောင်ထုန်ကို ချစ်ခင်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသည့် တစ်ဦးတည်းသောလူဖြစ်သည့် ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏ သားကို ပညာပေးရာတွင် ရက်စက်ရန် လိုအပ်သည်။ သူမသည် လိုအပ်သည့်အခါ ဆူပူပြီး ရိုက်နှက်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမသည် ထိုအကြောင်းကြောင့် ဒုက္ခများစွာ ခံစားခဲ့ရသည်။ လူတိုင်းသည် သူမနှင့် ပတ်သက်၍ ပြဿနာရှိပုံရသည်။

ရှောင်လင်းယွီ"..."

သူမ၏သားကို ပညာပေးခြင်းက ဘာများ မှားနေလို့လဲ။

“ရှောင်လင်းယွီ၊ မင်း ဘာတွေ ထပ်လုပ်နေတာလဲ”

ထိုအချိန်တွင် နောက်ထပ် ဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်လာသည်။

“မင်း ငါ့ရဲ့ အချစ်ဆုံးမြေးကို ထပ်ရိုက်လိုက်တာလား” အမေရှောင်၏ ဒေါသထွက်နေသည့် အသံသည် အဝေးမှ လာသည်။ “ရှောင်ထုန်၊ အဖွားဆီ လာခဲ့။ အဖွားက မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ်”

ရှောင်လင်းယွီ"..."

သူမ ဘယ်လိုလုပ် လူဆိုး ဖြစ်သွားရတာလဲ။

ထို့နောက် ရှောင်လဲ့ထုန်၏ နှုတ်ခမ်းသေးသေးလေးသည် တွန့်သွားသည်။ သူသည် အဖွားနောက်သို့ ပြေးသွားပြီး “အဖွား၊ သား ဒီနေ့ ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး” ဟု ပြောသည်။

အမေရှောင်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူမက ချက်ချင်း ဆူပူလိုက်သည်။ “ရှောင်လင်းယွီ၊ ကလေးက ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး။ ဘာလို့ ကလေးကို ရိုက်ရတာလဲ”

ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏နဖူးကို ထိလိုက်ပြီး အားမလိုအားမရ “အမေ၊ သမီး ရှောင်ထုန်ကို မရိုက်ပါဘူး” ဟု ပြောသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမေရှောင်သည် ရှောင်လင်းယွီကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ရှောင်ထုန်ကို ကြည့်ပြီး “မင်း အမေက မင်းကို ရိုက်လိုက်သလား” ဟု မေးသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က ခေါင်းခါပြီး “မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး။ ဒီတစ်ခါ အမေက သားကို မရိုက်ပါဘူး” ဟု ပြောသည်။

သို့သော် အမေရှောင်သည် မကျေနပ်ဘဲ “ရှောင်လင်းယွီ၊ မင်း ဒီလိုလုပ်လို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။ မင်းက ရှောင်ထုန်ကို အမြဲတမ်း ရိုက်ပြီး ဆူပူနေတာပဲ။ သူ ဘယ်လောက် အသက်ကြီးပြီလဲဆိုတာ မမြင်ဘူးလား။ သူ့ကို ပညာပေးဖို့ အရမ်းစောလွန်းတာ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု ပြောသည်။

“…” ရှောင်လင်းယွီက “အမေ၊ သမီး သူ့ကို မကြာခဏ မရိုက်ပါဘူး။ သူ အမှားလုပ်ပြီး မဝန်ခံရင်ပဲ သင်ခန်းစာ ပေးတာပါ။ အရင်တစ်ခါတုန်းက သူက ရှောင်ဖေးကို ကြောက်အောင် မြွေအစစ်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းခဲ့တယ်။ သူ ရှောင်ဖေးကို ကြောက်လန့်သွားအောင် လုပ်ခဲ့တာ၊ မျက်နှာတွေတောင် ဖြူဖျော့သွားတယ်။ သူ့ကို သင်ခန်းစာ ပေးသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု ခုခံပြောဆိုသည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်း သူ့ကို မရိုက်ရဘူး” အမေရှောင်က ခုခံပြောဆိုသည်။ “ဒါ့အပြင် ရှောင်ထုန်က တစ်နှစ်အရွယ်မှာ မြွေတွေကို မကြောက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှောင်ဖေးက ဆယ်နှစ်မှာ မြွေတွေကို အရမ်းကြောက်တယ်။ ဒါဆို ဘယ်သူ့အမှားလဲ”

ကောင်းပြီ၊ ဒါက ထူးဆန်းတဲ့ ငြင်းခုံမှုပဲ။

ရှောင်လင်းယွီက အားမရှိစွာ “အမေ၊ ရှောင်ဖေး ဆယ်နှစ်အရွယ်မှာ မြွေတွေကို ကြောက်တာ ပုံမှန်ပါပဲ။ လူကြီးတွေတောင်မှ မြွေတွေကို ကြောက်ကြတာ။ ဆယ်နှစ်အရွယ် ရှောင်ဖေးကို မဆိုထားနဲ့။ လူတိုင်းက ဒီကလေးလို မဟုတ်ဘူး။ သူက ဘာမှ မကြောက်ဘူး။ ဘာနဲ့မဆို ကစားရဲတယ့် ကလေးဆိုးလေးပဲ”

“ကြည့်စမ်း၊ မင်း သူ့ကို ထပ်ဆူနေပြန်ပြီ” အမေရှောင်က ဒေါသထွက်လာသည်။ “မင်းက ရှောင်ထုန်ကို ရိုက်ဖို့နဲ့ ဆူဖို့ပဲ သိတယ်”

ရှောင်လင်းယွီသည် မှင်တက်သွားပြီး “သမီး သူ့ကို ဘယ်တုန်းက ဆူလို့လဲ” ဟု မေးသည်။

အမေရှောင်က “မင်း ခုနကမှ ရှောင်ထုန်ကို ကလေးဆိုးလို့ ခေါ်လိုက်တာလေ” ဟု ပြောသည်။

ရှောင်လင်းယွီ"..."

သူမ တစ်ခုခု ပြောတော့မည့်အချိန်တွင် အဘွားရှောင်၏ တက်ကြွသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“လာ ရှောင်ထုန်၊ အရင် ရေသွားချိုးရအောင်။ ပြီးရင် စားကြမယ်”

ရှောင်ထုန်က ပြုံးပြီး “ဟုတ်ကဲ့၊ ဘွားဘွားကြီး” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ရှောင်လင်းယွီ"..."

…

“ကျွန်တော့်မိသားစုက လော့စ်ကုန်းပြင်မြင့်ပေါ်မှာ နေပါတယ်…”

နံနက်စောစောတွင် သရဲတစ္ဆေတွေရဲ့ အော်ဟစ်ငိုယိုသံ သို့မဟုတ် သီချင်းဆိုသံကို ကြားနိုင်သည်။

အသံသည် ငယ်သော်လည်း အလွန် ခန့်ညားသည်။

“ဟားဟား။ ရှောင်ထုန်က နံနက်စောစော ကောက်ရိုးပုံပေါ်မှာ သီချင်းဆိုနေပြန်ပြီ” ဟု ရွာသားတစ်ဦးက ရယ်မောပြီး ပြောသည်။

ရှောင်ထုန်သည် လွန်စွာ ဉာဏ်ကောင်းသည်။ တခြားကလေးများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူတို့၏ ဘုရင်သည် အစွမ်းထက်သည့် တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူသည် သီချင်းဆိုခြင်းမှလွဲ၍ အရာအားလုံးကို အပြစ်အနာအဆာမရှိ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်လောက် သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သူ မည်သူမျှ မရှိပေ။

ယုတ္တိနည်းအရ ရှောင်လဲ့ထုန်၏ အသံသည် ငယ်သေးသောကြောင့် သူ၏အသံသည် ငယ်ပြီး နူးညံ့ရမည် ဖြစ်သည်။ သူ သီချင်းမဆိုတတ်လျှင်ပင် သူသည် သရဲတစ်ကောင်လို သီချင်းဆိုနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူသည် အထူးအခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူ၏ သီချင်းဆိုခြင်းသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ အော်ဟစ်ငိုယိုသံထက် ပိုဆိုးသည်။

ဤသည်က သူ့သူငယ်ချင်းလေးများကို ရယ်မောစေသည်။

သူတို့၏ အစွမ်းထက်ဘုရင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ မလုပ်နိုင်သည့်အရာတစ်ခု ရှိသည်။

သို့သော် ရှောင်ထုန်သည် ခေါင်းမာသည်။ သူသည် မည်သည့်အရာတွင်မျှ ရှုံးနိမ့်ရန် ငြင်းဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏ သီချင်းဆိုခြင်းကို လေ့ကျင့်စပြုသည်။ ထိုသို့လုပ်ရန် သူသည် နေ့စဉ် နံနက်တိုင်း ရွာအဆုံးရှိ ကောက်ရိုးပုံပေါ်တွင် ရပ်ပြီး သီချင်းဆိုလိမ့်မည်။

သူသည် သူ့ဘာသာ သီချင်းဆိုနိုင်သော်လည်း သူသည် ပရိသတ်ကို လိုချင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် နေ့စဉ် နံနက်တိုင်း နားဆင်သူကလေးအချို့ကို ဖမ်းဆီးလိမ့်မည်။

သူတို့သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့ကို ချီးမွမ်းပြီးမှသာ လွှတ်ပေးလိမ့်မည်။

***