လှူဒါန်းခြင်း

ဒါရိုက်တာချူသည် ရှောင်လင်းယွီ၏ ချက်ချင်းမေးခွန်းထုတ်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ချွေးအေးများပြန်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အလွန်အမင်းနောင်တရမိသည်။

သူသည် ယန်စစ်မင်က ဤအလှလေးကို သိလိမ့်မည်ဟု အမှန်တကယ်မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူသိခဲ့ပါက သူသည် ရှောင်လင်းယွီကို ခြိမ်းခြောက်ရဲမည်မဟုတ်ပေ။

ဒါရိုက်တာချူက တောင်းပန်သောအပြုံးဖြင့် "မစ္စရှောင်၊ ကျွန်တော်တကယ်စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ခင်ဗျားက ဥက္ကဋ္ဌယန်ရဲ့သူငယ်ချင်းမှန်း ကျွန်တော်တကယ်မသိခဲ့ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက မျက်ခုံးပင့်ကာ အေးစက်စက်နှင့် စူးရှသောအသံဖြင့် "ဒါဆိုရင် ကျွန်မက ဥက္ကဋ္ဌယန်ရဲ့သူငယ်ချင်းမဟုတ်ရင် ရှင်ကျွန်မကို ဘာလုပ်ဖို့ရည်ရွယ်ထားလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဒါရိုက်တာချူမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားသည်။

လူတိုင်းမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားကြသည်။

'ဒီအမျိုးသမီးက အရမ်းအတင်းအကျပ်မလုပ်လွန်းဘူးလား။ သူက ဥက္ကဋ္ဌယန်ရဲ့သူငယ်ချင်းမဟုတ်ရင် သူ့ကိုတစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့အိပ်ရာထဲ ပစ်ထည့်ပြီးသားဖြစ်နေလောက်ပြီ'

သို့သော် ဒါရိုက်တာချူက တောင်းပန်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် အဘယ်ကြောင့် သူမသည် ဤမျှခေါင်းမာပြီး လက်မလွှတ်ဘဲနေရသလဲ။ ဒါက အနိုင်ကျင့်တာလား။ ဘာကြောင့်များ သူမ ဒါရိုက်တာချူကို မျက်နှာမသာမပေးရတာလဲ။

ဒါရိုက်တာချူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် အနည်းငယ်မကျေမနပ်ဖြစ်မိသော်လည်း သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မပြသနိုင်ပေ။

သူက တောင်းပန်သောအပြုံးဖြင့် "မစ္စရှောင်၊ ကျွန်တော်ခင်ဗျားကို စော်ကားခဲ့ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်အခုတောင်းပန်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်သဘောထားကြီးကြီးထားပါ။ မစ္စရှောင်၊ ခင်ဗျားကျွန်တော့်ရဲ့တောင်းပန်မှုကို လက်ခံဖို့ဆန္ဒရှိသရွေ့ ဘာမဆိုတောင်းဆိုလို့ရပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါကာ "ဒါရိုက်တာချူ၊ ကျွန်မက လူငယ်တစ်ယောက်ပါပဲ။ ရှင်တောင်းပန်ပြီးမှတော့ ကျွန်မဆက်ပြီးဆူပူနေရင် ကျွန်မအမှားဖြစ်သွားမှာပေါ့" ဟု ပြန်ပြောသည်။

ဤသို့ကြားသောအခါ ဒါရိုက်တာချူသည် ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူခွင့်လွှတ်ခံခဲ့ရသည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူသည် ယန်စစ်မင်ကို ဒေါသထွက်စေလိမ့်မည်။ သူနောက်ဆက်တွဲဘာဖြစ်မည်ကို အမှန်တကယ်မသိပေ။

သို့သော် သူသည် ဤမျှလျင်မြန်စွာ ခွင့်လွှတ်ခံရမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဒါရိုက်တာချူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ "ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်မစ္စရှောင်ရဲ့စိတ်သဘောထားကြီးမြတ်မှုအတွက် တကယ်ပဲကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ ယန်စစ်မင်မရောက်လာခဲ့ပါက သူသည် အခြေအနေကိုအခွင့်ကောင်းယူ၍ သူမကိုအနိုင်ကျင့်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကံကောင်းသလို ကံဆိုးသည်လည်းဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက မပြုံးတပြုံးဖြင့် "ဒါရိုက်တာချူ၊ ကျွန်မကိုကျေးဇူးတင်မစောပါနဲ့။ ရှင်တောင်းပန်ချင်တယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ စေတနာနည်းနည်းပြသင့်တယ် မဟုတ်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းမှာ 'တောင်းပန်မှုကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ လက်ခံမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိသားပဲ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒီအမျိုးသမီးက ပိုက်ဆံနောက်လိုက်နေတာပဲ' ဟု တွေးလိုက်မိကြသည်။

ချူလီရန်သည် ခဏမှင်တက်သွားပြီးနောက် သတိဝင်လာသည်။ သူက ချက်ချင်းပင် ပြုံးကာ "ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသည် ဤကိစ္စကိုဖြေရှင်းရန် ငွေအချို့သုံးနိုင်ပါက ၎င်းမှာ တန်ဖိုးရှိသည်။

သို့သော်…

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးကာ "ကျွန်မကြားတာတော့ ဒါရိုက်တာချူနဲ့ ဒါရိုက်တာကောက သန်း ၃၀ တန်စာချုပ်တစ်ခု လက်မှတ်ထိုးဖို့စီစဉ်နေကြတယ်ဆို။ ဒီလိုလုပ်ပါလား။ အဲ့ဒီလုပ်ငန်းကြီးကနေရတဲ့အမြတ်ငွေကို ကျွန်မကိုပေး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားကြသည်။

ချူလီရန်မှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားသည်။

ဤအမျိုးသမီးတွင် ဤမျှကြီးမားသောဆန္ဒရှိသည်။ နှင်းဆီတွင် ဆူးများစွာရှိသည်။ သူမသည် လုပ်ငန်းသဘောတူညီချက်များမှ အမြတ်ငွေများကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ထိုအတိုင်းအတာရှိသောသဘောတူညီချက်တစ်ခုအတွက် အမြတ်ငွေမှာ အနည်းဆုံး သန်းဆယ်ပေါင်းများစွာရှိလိမ့်မည်။

ဒါရိုက်တာချူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ်တုန်လှုပ်နေသည်။ 'ဒီမိန်းမက လောဘကြီးလိုက်တာ။ ငါဒီသဘောတူညီချက်အတွက် အရမ်းကြိုးစားခဲ့ရတာ။ အကုန်လုံးအလဟဿဖြစ်သွားတော့မှာလား။ ဒါပေမဲ့ ငါသဘောမတူရင် ယန်စစ်မင်က…' ချူလီရန်သည် အခြားတစ်ခုခုပြောရန်စဉ်းစားလိုက်သည်။ "မစ္စရှောင်…"

ရှောင်လင်းယွီသည် သူ့ကိုစကားပြောရန်မစောင့်ဘဲ ယန်စစ်မင်ကို တိုက်ရိုက် "ယန်ကော၊ ကျွန်မဒီပြဿနာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ရှင့်ကိုဒုက္ခပေးရတော့မယ်ထင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယန်စစ်မင်က အံ့ဩစွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ပြဿနာမရှိဘူး။ ငါအရင်ကလိုပဲ သူတို့ကိုကြီးကြပ်ပေးမယ်။ စိတ်မပူနဲ့။ သဘောတူညီချက်ကနေရတဲ့တစ်ပြားတစ်ချပ်မကျန်ကို မျှော်လင့်ချက်မူလတန်းကျောင်းနဲ့ မိဘမဲ့ဂေဟာအတွက် သုံးလိုက်မယ်"

လူတိုင်းမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားကြသည်။

ချူလီရန်မှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားသည်။

သူတို့ကြားသည့်အတိုင်းဆိုလျှင် မစ္စရှောင်သည် ပရဟိတဖောင်ဒေးရှင်းတစ်ခုသို့ အကြိမ်များစွာလှူဒါန်းခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ယန်စစ်မင်၏ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင်ဖြစ်သည်။

မစ္စရှောင်သည် ငွေကိုမိမိကိုယ်တိုင်အတွက်မလိုချင်ဘဲ ပရဟိတအတွက် လှူဒါန်းလိုသည်။

လူတိုင်းက ချူလီရန်ကို သနားကြင်နာမှုနှင့် ကရုဏာဖြင့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူသည် မလိုချင်လျှင်ပင် ငွေကိုထုတ်ပေးရတော့မည်။ လှူဒါန်းသည်က သူဖြစ်သော်လည်း ဂုဏ်သတင်းကို အခြားတစ်ယောက်ယောက်က ရရှိလိမ့်မည်။

ယခင်က ဥက္ကဋ္ဌချူနှင့်အတူထိုင်နေသော ဒါရိုက်တာကောသည် သူ၏နဖူးပေါ်မှချွေးအေးများကို လက်ကိုင်ပဝါဖြင့်သုတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဒါရိုက်တာချူနှင့်စာချုပ်ကို ဤမျှစောစောလက်မှတ်ထိုးလိုခြင်းမရှိသော်လည်း ယခုယန်စစ်မင်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်သောကြောင့် သူတွင်ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။ အကယ်၍ သူစာချုပ်လက်မှတ်မထိုးလျှင် လှူဒါန်းဖို့ကိစ္စဘယ်လိုဖြစ်သွားမလဲ။

အမျိုးသမီးသည် လှူဒါန်းမှုအတွက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် အခိုင်အမာတောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဒါရိုက်တာကောသည် ယန်စစ်မင်ကိုစော်ကားမိမည်ကို မကြောက်လျှင်သာ မပူးပေါင်းဘဲနေနိုင်မည်။ သို့သော် သူမည်သို့မကြောက်ဘဲနေနိုင်မှာတဲ့လဲ။ သူသည် ငါးငယ်တစ်ကောင်သာဖြစ်သည်။ သူသည် ယန်စစ်မင်ကဲ့သို့သောငါးမန်းကြီးတစ်ကောင်ကို စော်ကားရန်မကြောက်ဘူးလား။ ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်ဘူး။

သို့သော် သူ့ကိုတိတ်တဆိတ်ဝမ်းသာစေသောအရာမှာ ဤအမျိုးသမီးသည် ချူလီရန်ကို ချူလီရန်၏အမြတ်ငွေအစိတ်အပိုင်းကိုသာ လှူဒါန်းစေလိုပြီး သူ၏အစိတ်အပိုင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။ ကိစ္စမှာ ချူလီရန်ငွေများစွာသုံးစွဲခြင်းဖြင့် ဖြေရှင်းသွားသည်။

လူများစွာသည် ယန်စစ်မင်၏ဘေးမှဤအမျိုးသမီးကို မှတ်မိကြသည်။ သူတို့က 'ဒါက ယန်စစ်မင်ရဲ့ချစ်သူဖြစ်နိုင်မလား။ ညီမဆိုတာက အပေါ်ယံပဲဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့သဘောထားအရတော့ အဲ့လိုမဖြစ်နိုင်ဘူးထင်တယ်' ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။

'အမျိုးသမီးက ငွေနောက်မလိုက်ဘူး။ ပြီးတော့ ယန်စစ်မင်အပေါ်သူမရဲ့သဘောထားကိုကြည့်ရတာ သူက သူ့ကိုသာမန်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လိုပဲ တကယ်ဆက်ဆံတယ်'

ယန်စစ်မင်သည် လူတိုင်း၏ခန့်မှန်းချက်ကိုလျစ်လျူရှုကာ ထိုင်ခုံတစ်လုံးကိုတိုက်ရိုက်ဆွဲထုတ်ပြီး ရှောင်လင်းယွီဘေးတွင်ထိုင်လိုက်သည်။

သူသည် ထို့နောက် အနည်းငယ်အနိုင်ကျင့်ခံရသောလေသံဖြင့် "ရှောင်လင်းယွီ၊ မင်း Z မြို့ကိုလာတိုင်း ငါ့ကိုဘာလို့မပြောတာလဲ။ ငါက မင်းမျက်လုံးထဲမှာ အဲ့လောက်အရေးမပါဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက အနည်းငယ်ပြောစရာစကားမရှိစွာ "ကျွန်မပြောမယ်၊ ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ ကျွန်မတို့က သူငယ်ချင်းတွေဖြစ်တာနဲ့ပဲ ကျွန်မ Z မြို့ကိုလာတိုင်း ရှင့်ကိုနှုတ်ဆက်စရာမလိုဘူးမလား" ဟု ပြန်ပြောသည်။

သူမ၏ဆိုင်သည် ဤနေရာတွင်တည်ရှိသောကြောင့် သူမ Z မြို့သို့ မကြာခဏလာခြင်းမှာ သာမန်ဖြစ်သည်။

"ပြီးတော့ ရှင်က ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးတစ်ခုရဲ့ဘော့စ်ဖြစ်ပြီး နေ့တိုင်းအလုပ်များနေတာပဲ။ ကျွန်မ ရှင့်ကို ဘယ်လိုဒုက္ခပေးနိုင်မှာလဲ" ဟု ရှောင်လင်းယွီက ပြောလိုက်သည်။

"ယွီအာ၊ ငါမင်းကိုဒုက္ခပေးတာကို တကယ်ကြိုက်တယ်ဆိုတာ မင်းသိပါတယ်" ယန်စစ်မင်က အရှက်မရှိစွာပြောလိုက်သည်။

နားထောင်နေသောလူတိုင်းသည် သူတို့၏နားရွက်များကိုထောင်လိုက်ကြသည်။ 'ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ ခင်ဗျားဒီမိန်းကလေးကို လိုက်နေတာလား။ ဒါပေမဲ့ မမှန်ဘူးလေ။ အမျိုးသမီးက သူအိမ်ထောင်ကျပြီး ကလေးတစ်ယောက်ရှိတယ်လို့ပြောပြီးသားမဟုတ်လား။ ဥက္ကဋ္ဌယန်က အဲ့ဒါကိုမသိတာဖြစ်နိုင်မလား'

ယန်စစ်မင်သည် ကျန့်ယောင်ကျူကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီး ရှောင်လင်းယွီကို "မင်းစူပါမားကတ်အတွက် ထပ်လာတာလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါကာ "မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ကျန့်ယောင်ကျူသည် ပါးစပ်ဟကာ တစ်ခုခုပြောချင်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

ယန်စစ်မင်သည် ကျန့်ယောင်ကျူ၏မျက်နှာအမူအရာကိုသတိပြုမိပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်တစ်ခုဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် သူ့ကိုတစ်ခုခုဖုံးကွယ်ထားပုံရသည်။

ထို့နောက် သူတို့သုံးဦးသည် သာမန်အတိုင်းစကားပြောကြသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှကြည့်ရှုနေသူများမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ဆက်ဆံရေးမှာ အမှန်တကယ်ပင်ရင်းနှီးပုံရသည်။

သူတို့သုံးဦးစားသောက်နေစဉ် ကျွင်းဟောင်ဟိုတယ်၏အထွေထွေမန်နေဂျာ ဝမ်ချုံးစုန်းက လျှောက်လာသည်။

သူသည် ရှောင်လင်းယွီ၏စားပွဲသို့ တန်းလျှောက်သွားသည်။

လူတိုင်းမှာ 'ဝမ်ချုံးစုန်းက ဒီအခွင့်အရေးကိုအသုံးချပြီး ယန်စစ်မင်နဲ့မိတ်ဆွေဖွဲ့ဖို့ကြိုးစားနေတာလား။ ဒါပေမဲ့ ယန်စစ်မင်က ဒီမှာပုံမှန်ဖောက်သည်မဟုတ်ဘူးလား။ ပြီးတော့ ဒီအချိန်ကလည်းမမှန်ဘူး' ဟု တွေးလိုက်မိကြသည်။

"ဘော့စ်ရှောင်၊ စီအီးအိုကျန့်၊ ခင်ဗျားတို့ကျွန်တော့်ဟိုတယ်ကို စားသောက်ဖို့လာတာ ဘာလို့မပြောခဲ့တာလဲ" ဝမ်ချုံးစုန်းက ပြုံးကာ "ကျွန်တော်ခင်ဗျားတို့အတွက် သီးသန့်ခန်းတစ်ခုကြိုတင်မှာပေးထားမှာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းမှာ 'မန်နေဂျာဝမ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ခွဲခြားဆက်ဆံမှုက အရမ်းသိသာမနေဘူးလား။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားယန်စစ်မင်ကိုမမြင်ဘူးလား။ ဘာလို့အမျိုးသမီးကိုပဲ နှုတ်ဆက်နေရတာလဲ' ဟု တွေးလိုက်မိကြသည်။

သို့သော် အချို့မှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ 'ဝမ်ချုံးစုန်းက ဒီအမျိုးသမီးကိုသိတယ်လား။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့သဘောထားအရ သူက သူမနဲ့အရမ်းရင်းနှီးပုံပဲ။ ပြီးတော့ သူက သူမကိုအရမ်းလေးစားတယ်။ ဒီအမျိုးသမီးက ဘယ်သူလဲ။ သူက ယန်စစ်မင်နဲ့ ဝမ်ချုံးစုန်းနှစ်ယောက်လုံးနဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းနေတယ်'

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးကာ "မန်နေဂျာဝမ်၊ ကျွန်မ ရှင့်ကိုဒုက္ခမပေးချင်ပါဘူး။ ကျွန်မက စားသောက်ဖို့ပဲလာတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူမသည် ဒုက္ခကိုဆွဲဆောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဝမ်ချုံးစုန်းက ပြုံးကာ "ခင်ဗျားဘာလို့အဲ့လိုပြောရတာလဲ။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ရဲ့ကယ်တင်ရှင်ပဲ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကိုကောင်းကောင်းဆက်ဆံရမယ်လေ။ လာပါ အခုပဲသီးသန့်ခန်းကိုသွားကြမလား။ ကျွန်တော်ဟင်းလျာနှစ်မျိုးထပ်ထည့်ပေးမယ်။ ကောင်းကောင်းစကားပြောကြတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏လည်ပင်းကိုဆန့်ကာ စေ့စေ့စပ်စပ်နားထောင်နေသောပတ်ဝန်းကျင်မှလူများကိုကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် အားကိုးရာမဲ့စွာ "ကောင်းပြီ" ဟု ပြောရုံသာတတ်နိုင်တော့သည်။

သူမသည် အခြားသူများ၏အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ပြီးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမမထွက်ခွာလျှင် လူတွေက သူမကို မျောက်တစ်ကောင်လို ကြည့်နေကြတော့မည်။

***