နှောင့်ယှက်ခြင်း

ကျန့်ယောင်ကျူသည် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုလက်ခံရရှိပြီး ရှောင်လင်းယွီကို မျက်ခုံးပင့်ကာကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် နားမလည်ဖြစ်သွားပြီး "ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျန့်ယောင်ကျူက "လီရှောင်ဖုန်းက မင်းဆီမှာ အဲ့ဒီသစ်သီးဝိုင်ရှိသေးလားလို့မေးတယ်။ နောက်ထပ်နှစ်အိုးဝယ်လို့ရမလားတဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် ရှောင်လင်းယွီသည် လီရှောင်ဖုန်းထံမှ အကူအညီလိုအပ်သောကြောင့် သူ့ကိုငွေပေးချေခိုင်းမည်မဟုတ်ပေ။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ကာ "သူဝယ်စရာမလိုပါဘူး။ ငါနောက်မှ သူ့ကိုနောက်ထပ်နှစ်အိုးပို့ပေးလိုက်မယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။ ၎င်းမှာ ရှောင်လင်းယွီကိုလည်း ကူညီရာရောက်သည်။

ကျန့်ယောင်ကျူက ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် လီရှောင်ဖုန်းကိုဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။

ဖုန်းချပြီးနောက် ကျန့်ယောင်ကျူက "သူက နောက်နှစ်ရက်အတွင်းမှာ အခြေအနေကိုမေးကြည့်မယ်လို့ပြောတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ဘာမှမပြောဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။

ကျန့်ယောင်ကျူက အချိန်ကိုကြည့်ကာ "သွားကြစို့။ နေ့လည်စာစားချိန်ရောက်ပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် အပေါ်ထပ်အင်္ကျီကိုကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏အိတ်ကိုယူကာ အထွေထွေမန်နေဂျာရုံးခန်းမှ ထွက်လာသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစူပါမားကတ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဝန်ထမ်းအသစ်တစ်ဦးက "အစ်မ၊ ဘော့စ်နဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာက အရမ်းလိုက်ဖက်တာပဲ။ သူတို့တကယ်ပဲစုံတွဲမဟုတ်ဘူးလား" ဟု တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

ဝန်ထမ်းအဟောင်းက ချက်ချင်းပင် "ဘာမဟုတ်တာတွေမပြောနဲ့။ ဘော့စ်နဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာက သူငယ်ချင်းကောင်းတွေပဲ။ ပြီးတော့ ဥက္ကဋ္ဌကျန်းရဲ့ချစ်သူက ဘော့စ်ရဲ့ညီမလို့ပြောကြတယ်။ ပြီးတော့ ဘော့စ်က အိမ်ထောင်ကျပြီး ကလေးမွေးပြီးပြီ။ သူတို့မင်းအဲ့လိုပြောတာကြားရင် မင်းအလုပ်ထုတ်ခံရလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် မင်းပါးစပ်ပိတ်ထားတာ ပိုကောင်းတယ်" ဟု သတိပေးလိုက်သည်။

ဝန်ထမ်းအသစ်က ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ။ နောက်ဆို ကျွန်မပေါက်ကရတွေမပြောတော့ပါဘူး" သူမသည် ဤအလုပ်ကိုရရန် သူမ၏ဆက်သွယ်မှုများကို အားကိုးခဲ့သည်။ သူမအတွက် ဝင်ရောက်ရန်မလွယ်ကူသောကြောင့် သူမတန်ဖိုးထားရမည်ဖြစ်သည်။ သူမပြောဆိုသောအရာများကို သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကျန့်ယောင်ကျူတို့သည် ကျွင်းဟောင်ဟိုတယ်သို့ စားသောက်ရန်ရောက်လာကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကျန့်ယောင်ကျူတို့ ဟိုတယ်ဧည့်ခန်းသို့ဝင်သည်နှင့် ယန်စစ်မင်သည် ကားမောင်းဖြတ်သွားသည်။ သူသည် ရှောင်လင်းယွီ၏နောက်ကျောကိုကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ "ဒါက ရှောင်လင်းယွီနဲ့တူတယ်။ သူ့ဘေးကလူက သူ့စူပါမားကတ်ရဲ့အထွေထွေမန်နေဂျာလား"

ယန်စစ်မင်၏လက်ချောင်းများမှာ စတီယာရင်ဘီးကိုထိလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကားထဲမှထွက်ကာ ဟိုတယ်တံခါးစောင့်ကို ကားရပ်ခိုင်းလိုက်ကာ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ရှောင်လင်းယွီနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။

သို့သော် ဟိုတယ်တွင် လူများစွာရှိပြီး ဓာတ်လှေကားစီးသူများစွာရှိသည်။ ခဏအကြာတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ခြေရာမကျန်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယန်စစ်မင်သည် ခဏစဉ်းစားပြီး ဒုတိယထပ်အတွက် နံပါတ်ကိုနှိပ်လိုက်သည်။ အချိန်အရ သူတို့ဤနေရာသို့ အလုပ်ကိစ္စဖြင့်လာရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူတို့သည် ထမင်းစားရန်ဖြစ်နိုင်သည်။

လွန်ခဲ့သောလအနည်းငယ်အတွင်း ကျွင်းဟောင်ဟိုတယ်၏လုပ်ငန်းနှင့် ဂုဏ်သတင်းမှာ တဖြည်းဖြည်းပိုမိုကောင်းမွန်လာသည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် ရှောင်လင်းယွီနှင့်ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့သောကြောင့် ရှောင်လင်းယွီဤနေရာသို့ စားသောက်ရန်လာခြင်းမှာ မထူးဆန်းပေ။

ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကျန့်ယောင်ကျူတို့သည် ဒုတိယထပ်ရှိစားသောက်ဆိုင်သို့သွားပြီး ထိုင်ရန်နေရာလွတ်တစ်ခုရှာလိုက်ကြသည်။

ကျန့်ယောင်ကျူသည် ရှောင်လင်းယွီအတွက် ထိုင်ခုံကို လူကြီးလူကောင်းဆန်စွာရွှေ့ပေးလိုက်သည်။ ရှောင်လင်းယွီထိုင်ပြီးနောက် သူသည် သူအပေါ်ကုတ်အင်္ကျီကိုချွတ်ကာ ဘေးတွင်ချထားပြီး ထိုင်လိုက်သည်။

ကျန့်ယောင်ကျူက ပြုံးကာ "ငါတို့ ဒီနေ့တကယ်ကံကောင်းတာပဲ။ ဒီကိုရောက်တာနဲ့ နေရာလွတ်တစ်ခုရှိနေတယ်။ မင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါတို့ဒီမှာစားဖို့ တန်းစီစောင့်ရလေ့ရှိတယ်။ ပြီးတော့ ဒါတွေအားလုံးက မင်းကြောင့်ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးကာ "မင်းက တကယ်ပဲချိုသာတဲ့စကားတွေပြောတာ ပိုကောင်းလာတာပဲ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်ပထမဆုံးတွေ့တုန်းက ရှင်းရှင်းမင်းကိုဘယ်လောက်ကြောက်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါမှတ်မိသေးတယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။

၎င်းမှာ ထိုအချိန်က ကျန့်ယောင်ကျူသည် လူဆိုးတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် အမှန်တကယ်ပင်ကြီးမြတ်သည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ ကျန့်ယောင်ကျူသည် ရှောင်ရှင်းရှင်းနှင့်တွေ့ဆုံသည့်အချိန်မှစ၍ သူသည် ထူးခြားသောအနာဂတ်တစ်ခုရှိရန် ကံကြမ္မာပါလာသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ကူညီခဲ့သော်လည်း အကြီးမားဆုံးအချက်မှာ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြစ်သည်။

ကျန့်ယောင်ကျူသည် ချက်ချင်းပင် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ "မင်းငါ့ကိုရှက်အောင်လုပ်နေတာပဲ။ ငါရှင်းအာနဲ့မတွေ့ခဲ့ရင် လူဆိုးတစ်ဦးဖြစ်နေဦးပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် စည်းကမ်းရှိသောလူဆိုးတစ်ဦးဖြစ်လိမ့်မည်။

ကျန့်ယောင်ကျူနှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့ စားသောက်ဆိုင်သို့ဝင်ရောက်သည့်အခါ ရှောင်လင်းယွီ၏အလှသည် ယောက်ျားများစွာ၏မျက်လုံးများကို လျင်မြန်စွာဖမ်းစားလိုက်သည်။

သူတို့သည် ဤမျှလှပပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကောင်းသော ရှောင်လင်းယွီကိုမြင်သောအခါ သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် တောက်ပလာသည်။ သူတို့ထဲမှအချို့မှာ မျက်လုံးများတွင် မည်းနက်သောအကြည့်တစ်ခုပင်ရှိကြသည်။

ဤနေရာသို့ စားသောက်ရန်လာသောဖောက်သည်အများစုမှာ Z မြို့ရှိ နာမည်ကြီးလူများဖြစ်သည်။ သာမန်မိသားစုတစ်စုသည် ထိုနေရာရှိဈေးနှုန်းကို မတတ်နိုင်ကြပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤနေရာရှိအစားအသောက်မှာ အလွန်ဈေးကြီးသည်။

"ဒါရိုက်တာချူ၊ အဲ့ဒီအမျိုးသမီးက ဘယ်သူလဲ။ ခင်ဗျားသူ့ကိုသိလား" ကတုံးကေနှင့် အနည်းငယ်ဝဖိုင့်နေသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးက သူ့ရှေ့မှ ဒါရိုက်တာချူကိုမေးလိုက်သည်။

ဒါရိုက်တာချူသည် သဘာဝအတိုင်း ရှောင်လင်းယွီကိုသတိပြုမိသောကြောင့် သူသည် ဒါရိုက်တာကောရည်ညွှန်းသောအမျိုးသမီးမှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို သဘာဝအတိုင်းနားလည်သည်။

ဒါရိုက်တာချူသည် ရှောင်လင်းယွီကိုကြည့်ကာ အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "ကျွန်တော်ဒီအမျိုးသမီးကိုမသိဘူး" ဟု ပြန်ပြောသည်။

ဒါရိုက်တာကောက "ဒါရိုက်တာချူက Z မြို့ကအလှလေးအားလုံးကိုသိတဲ့ ချောမောတဲ့ယောက်ျားတစ်ယောက်ပဲ။ ခင်ဗျားဒီအမျိုးသမီးကို မြင်ဖူးသင့်တယ်"

ဒါရိုက်တာချူက ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဒါရိုက်တာကော၊ ကျွန်တော်ဒီအလှလေးကို တစ်ခါမှမမြင်ဖူးပါဘူး"

သူက ပြုံးကာ "ဒါရိုက်တာကော၊ ခဏစောင့်ပေးပါ၊ ကျွန်တော်ဒီအမျိုးသမီးနဲ့သွားစကားပြောပြီး ခင်ဗျားကိုအောင်သွယ်ပေးလို့ရမလားကြည့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ဒါရိုက်တာချူသည် ဤအမျိုးသမီးကို မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်ထားရန် သွေးဆောင်ခံရသော်လည်း သူ့တွင် ဒါရိုက်တာကောနှင့်ဆွေးနွေးရန် သန်း ၃၀ တန်စီမံကိန်းတစ်ခုရှိသည်။ သူတို့သည် စာချုပ်ကိုညှိနှိုင်းနေဆဲဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် ဤအမျိုးသမီးကိုအသုံးပြု၍ မြေခွေးအိုကြီးကို စာချုပ်လက်မှတ်ထိုးခိုင်းနိုင်ပါက ၎င်းမှာ တန်ဖိုးရှိသည်။

အဆိုးဆုံးအခြေအနေတွင် အနာဂတ်၌… သူသည် အမျိုးသမီးကို ပြန်လည်ယူနိုင်သည်။

ဒါရိုက်တာကောသည် ဒါရိုက်တာချူ၏မြှောက်ပင့်မှုနှင့် လိမ္မာပါးနပ်မှုကို အလွန်ကျေနပ်သည်။

သူသည် သူ၏ဝိုင်ခွက်ကိုကိုင်ကာ ပြုံးလျက် "ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်ဒါရိုက်တာချူကို တကယ်ပဲကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကိစ္စပြီးသွားရင် ဒီသန်း ၃၀ စာချုပ်ကို ချက်ချင်းလက်မှတ်ထိုးကြမယ်။ အနာဂတ်မှာ တို့တွေရေရှည်ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်လို့လည်းရတယ်"

ထိုသို့ကြားသောအခါ ဒါရိုက်တာချူက ပျော်ရွှင်စွာ "ဒါဆိုရင် ဒါရိုက်တာကော၊ ကျေးဇူးပြုပြီးဒီမှာစောင့်ပါ။ ကျွန်တော်ချက်ချင်းပြန်လာခဲ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကျန့်ယောင်ကျူတို့၏စားပွဲသို့ ခွက်တစ်လုံးကိုင်ကာ ရောက်လာသည်။

စားသောက်ဆိုင်ရှိဖောက်သည်အားလုံးနီးပါးသည် ဒါရိုက်တာချူ၏လှုပ်ရှားမှုကို အာရုံစိုက်နေကြသည်။ ယောက်ျားများမှာ စပ်စုပြီး စိတ်အားထက်သန်နေကြသော်လည်း အမျိုးသမီးများမှာ အနည်းငယ်မထီမဲ့မြင်ပြုမှုနှင့် မနာလိုမှုတို့ကို ပြသကြသည်။

သူတို့အများစုမှာ တူညီသောအသိုင်းအဝိုင်းထဲတွင်ရှိပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်သိကြသည်။ အချို့ယောက်ျားများမှာ အခွင့်အရေးယူလိုကြသော်လည်း ဒါရိုက်တာချူသည် ပထမဆုံးလှုပ်ရှားခဲ့သောကြောင့် သူတို့သည် သူတို့၏ထိုင်ခုံများတွင်ပြန်ထိုင်ကာ အခြေအနေကိုစောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ကျန့်ယောင်ကျူနှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့ ထိုင်ပြီးမကြာမီ ယောက်ျားတစ်ဦးသည် ဝိုင်တစ်ခွက်ဖြင့် ရောက်လာသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။

ဒီယောက်ျားက…

ကျန့်ယောင်ကျူက ယဉ်ကျေးစွာ "လူကြီးမင်း၊ ဘာများကူညီပေးရမလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဒါရိုက်တာချူသည် ကျန့်ယောင်ကျူကိုလျစ်လျူရှုကာ ရှောင်လင်းယွီကိုပြုံးလျက် "မင်္ဂလာပါ၊ အလှလေး။ ကျွန်တော်က ဟန်ထျန်းအုပ်စုရဲ့အထွေထွေမန်နေဂျာ ချူလီရန်ပါ။ မစ္စရဲ့နာမည်ကို သိခွင့်ရှိမလား"

သူသည် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ရင့်ကျက်သောဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုရှိသည်။ သူ့မျက်နှာမှာ ချောမောပြီး ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ကောင်းမွန်စွာထိန်းသိမ်းထားပြီး သူတွင် တည်ငြိမ်သောအမူအရာတစ်ခုရှိသည်။ သူ့အာဏာနှင့် သူသည် အမျိုးသမီးများစွာကို ဖျားယောင်းခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် ရှောင်လင်းယွီသည်လည်း သူ့ဆွဲဆောင်မှုတွင် ကျဆုံးလိမ့်မည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။

ထိုယောက်ျားသည် အလွန်အကျွံမပြုလုပ်သေးသောကြောင့် ရှောင်လင်းယွီသည် မလိုအပ်ဘဲသူ့ကိုမစော်ကားမိစေရန် ယဉ်ကျေးစွာပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်မမျိုးရိုးနာမည်က ရှောင်ပါ။ ဒါရိုက်တာချူ၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

ဒါရိုက်တာချူသည် အလှလေးသည် သူ့အပေါ်ကျဆုံးသွားပုံရသောကြောင့် ဝမ်းသာသွားသည်။

သူက ပြုံးကာ "တကယ်တော့ ကျွန်တော်က မစ္စရှောင်ကို သူငယ်ချင်းဖွဲ့တဲ့အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့စားပွဲကို သောက်ဖို့ဖိတ်ခေါ်ချင်ရုံပါပဲ။ ဘယ်လိုလဲ"

သူထိုသို့ပြောသည့်အခါ သူဘာကိုဆိုလိုသည်ကို လူတိုင်းသိကြသည်။ သူက ပိုကောင်းတဲ့နည်းနဲ့ပြောလိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။

ငွေလိုချင်တဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်သာဆိုရင် သူနဲ့အတူသွားဖို့သဘောတူခဲ့လောက်ပြီ။

ရှောင်လင်းယွီမဖြေမီ ကျန့်ယောင်ကျူက သူ့ကိုဦးစွာငြင်းပယ်လိုက်သည်။ "ဒါရိုက်တာချူ၊ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ကျွန်တော့်အစ်မက ကလေးနို့တိုက်နေတုန်းပဲ။ သူသောက်လို့မရဘူး"

ကလေးနို့တိုက်နေတာလား။

ဒီအမျိုးသမီးမှာ ကလေးရှိတယ်လား။

သူမမှာကလေးရှိပြီး အိမ်ထောင်ကျပြီးပြီလား။

အချို့လူများတွင် ကိုယ်ကျင့်တရားအောက်ခြေစည်းတစ်ခုရှိသည်။ လှပသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးအိမ်ထောင်ကျပြီး ကလေးတစ်ယောက်ရှိသည်ဟုကြားသောအခါ သူတို့ချက်ချင်းပင် ထိုစိတ်ကူးကိုပယ်ဖျက်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ဒါရိုက်တာကောသည် ပို၍စိတ်ဝင်စားနေပုံရသည်။

သူက ဒါရိုက်တာချူကို မျက်စိတစ်ဖက်မှိတ်ပြလိုက်သည်။

ဒါရိုက်တာချူသည် သူတို့ သူ၏မိတ်ဆက်စကားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမကြားလိုက်ဟုထင်သောကြောင့် သူက လေးနက်စွာထပ်မံပြောလိုက်သည်။ "ငါက ဟန်ထျန်းအုပ်စုရဲ့အထွေထွေမန်နေဂျာ ချူလီရန်ပါ။ ညီလေး၊ ငါက မင်းအစ်မနဲ့သူငယ်ချင်းဖွဲ့ချင်ရုံပါပဲ။ သူသောက်လို့မရရင် ငါတို့ထိုင်ပြီးစကားပြောလို့ရတယ်လေ"

ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကျန့်ယောင်ကျူတို့သည် တိတ်တဆိတ်မျက်လုံးလှန်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ထို၏ရည်ရွယ်ချက်ကို အရင်ကတည်းက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြားခဲ့သောကြောင့် ထပ်မံပြောရန်မလိုအပ်တော့ပေ။

***