တံခါးဖွင့်ခြင်း

ရွှီချင်းသည် ဤနှစ်များမှာ ကျောက်ရှာတောင်ပေါ်တွင် သူရှိနေစဉ်အတွင်း သူ့ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ဝမ်ကူးကုန်းမြေအပြင်သို့ တိတ်တဆိတ် ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။ ၎င်းကို ပုံတူပွားရန်အတွက် မီမင်၏ အာဏာစက်ဥပဒေသကိုလည်း သူအသုံးပြုခဲ့သည်။

မှန်ပေ၏။ မီမင်သည် ဤကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ပေးရန် သူ့အား အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ ကူညီပေးခဲ့သည်။

ထိုသို့သူလုပ်ဆောင်ရခြင်းမှာ အကြောင်းအရင်းနှစ်ခု ရှိသည်။

အကြောင်းအရင်းတစ်ခုက သူ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ဇီချင်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ ကင်းလွတ်စေပြီး တစ်ဖက်လူ၏ လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာခြင်းမှ တားဆီးရန် ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် အကြောင်းအရင်းတစ်ခုမှာ ရွှီချင်းသည် နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးချ၍ လူသတ်ကွက်တစ်ခုကို ဖန်တီးချင်သည်။ ဇီချင်းက နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို စုပ်ယူလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာ မီမင်က တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်။

မည်သို့ဖြစ်ပါစေ ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ တည်ရှိမှုကြောင့် တခြားကြယ်တာရာစက်ဝန်းများမှ နတ်ဘုရားများသည် ဝမ်ကူးကုန်းမြေဆီသို့ မလာဝံ့ကြချေ။ အမှတ်ကိုးကြယ်တာရာစက်ဝန်းမှ ဒေသခံနတ်ဘုရင်များသည်ပင် ဝမ်ကူးကုန်းမြေဆီသို့ မချဉ်းကပ်ဝံ့ကြချေ။ နတ်ဘုရားအရှင်သခင်များမှာလည်း ကန့်သတ်ချက်ရှိကြသည်။

တခြားကြယ်တာရာစက်ဝန်းများမှ ကျင့်ကြံသူများသည်တော့ အကယ်၍ သူတို့က ဝမ်ကူးကုန်းမြေဆီသို့ လာချင်သည်ဆိုလျှင် သူတို့ပိုင်ဆိုင်ထားသော မတူညီသည့် ကြယ်တာရာစက်ဝန်းအရှိန်အဝါကြောင့် ပိုပြီးအန္တရာယ်များလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် မီမင်သည် တစ်ကြိမ်သာလျှင် တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။ သူက အချိန်ကြာကြာ မတိုက်ခိုက်နိုင်ပေ။

သို့ဖြစ်၍ စောစောက အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ စိတ်မကောင်းစရာပဲ… ”

ရွှီချင်းက အနည်းငယ် နောင်တရသွားသည်။ သို့သော်လည်း ထိုသို့အခြေအနေ ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု သူမျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက စိတ်ခံစားချက်များကို မြန်ဆန်စွာ ပြန်ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ အေးစက်စက်အလင်းက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်နှင့် သူက အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ခန်းမဆောင်၏ အရှေ့မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူက နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည့်အခါ ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူက နဂါးရာဇပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေသော ဇီချင်းထံသို့ ရုတ်တရက် ပြေးသွားသည်။

သူက လှံတစ်ချောင်းနှယ် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ သူက ဇီချင်းထံသို့ မရပ်တန့်နိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တစ်ဟုန်ထိုး ဦးတည်သွားသည်။

သို့သော်လည်း သူချဉ်းကပ်သွားသည့်အခိုက် ဇီချင်း၏ မျက်လုံးက ရွှေရောင်ထွန်းလင်းလာသည်။ သူက နဂါးရာဇပလ္လင်ပေါ်မှာ မထိုင်တော့ဘဲ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူက ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ပေါ်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ နတ်ဘုရားအသံက လောကတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“ ရှေးဦးအပျက်အစီး ”

ထိုစကားလုံးက ဇီချင်း၏ ပါးစပ်ထဲမှ ပျံ့လွင့်သွားသည်နှင့် ဝမ်ကူးကုန်းမြေက ဆူပူအုံကြွသွားသည်။

လူသားအားလုံးက ချက်ချင်း ထိတ်လန့်ချောက်ချားသွားကြပြီး အလိုအလျောက် ခေါင်းမော့လိုက်ကြသည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ ကောင်းကင်ထက်ဝက်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီးက ယခု တုန်ယင်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဝါးမျိုဒေသကြီးဆီသို့ အမှန်တကယ် မျက်နှာမူလိုက်သည်။

ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ ညှိုးခြောက်နေသော ဆံနွယ်များက ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့နေသော နွယ်ပင်များသဖွယ် အောက်သို့ တွဲလောင်းကျနေကြသည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပျက်ကြီးက တုန်ယင်သွားပြီး ၎င်းခေါင်းလှည့်လိုက်သည့်အခါ တုနှိုင်းမဲ့သော အဖျက်စွမ်းအားက အနောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။

အထူးသဖြင့် ၎င်း၏ အပြာရောင်မျက်တောင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းကြာ အေးခဲနေခဲ့ဟန်ရသော ထိုမျက်တောင်များက စတင်လှုပ်ရှားလာကြသည်။

ထို့နောက် ၎င်း၏ မျက်တောင်များက စတင်ဖွင့်လှစ်သွားကြသည်။

ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ကမ္ဘာမြေက တုန်လှုပ်သွားသည်။

လောက၏ အသက်ရှူမှုက ရပ်တန့်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဝါးမျိုဒေသကြီးထဲတွင် ဇီချင်းသည် တော်ဝင်နန်းတော်ထဲမှ နဂါးရာဇပလ္လင်ပေါ်မှာ မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ရှေဦးအပျက်အစီး၏ မျက်လုံးက တုန်ယင်သွားပြီး လောကတုန်လှုပ်စေနိုင်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဇီချင်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြားခံနယ်အဖြစ် အသုံးပြု၍ ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို အပြင်သို့ ဖြန့်ထုတ်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအားက မုန်တိုင်းအသွင်ဖြင့် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်း ခန်းမတစ်ခုလုံး တုန်ယင်သွားပြီး ချက်ချင်း ပြိုကျပျက်စီးသွားသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ အရာဝတ္ထုအားလုံးက ပြာဖြစ်သွားပြီး လေထဲမှာ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းအားထဲမှာ တုနှိုင်းမဲ့သော အဖျက်စွမ်းအားက ကိန်းအောင်းနေသည်။

ထိုအခါ ဇီချင်းဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားနေသော ရွှီချင်းက လမ်းတစ်ဝက်မှာ ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွားသည်။ ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားဖြင့် ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသောအခါ သူက အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားသည်။

သူက ပေပေါင်းတစ်ရာသို့ အနောက်ဆုတ်သွားပြီးမှသာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဟန်ချက်ပြန်ထိန်းနိုင်သွားသည်။ သူက သွေးတစ်လုပ် အန်လိုက်ရပြီး ကောင်းကင်ပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှီချင်း ခေါင်းမော့လိုက်သည့်အခိုက် ကောင်းကင်ယံမှ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော ရှေးဦးအပျက်အစီးက ဖြည်းညင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။

လောကက ဝုန်းခနဲ မြည်ဟိန်းသွားသည်။

မိုးနှင့်မြေက ကပြောင်းကပြန်ဖြစ်သွားသည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ မျက်စံမဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ပြိုကွဲပျက်စီးနေသော ဂလက်စီတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ၎င်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဘီလီယံနှင့်ချီသော ကြယ်ဂြိုလ်များက မီးလောင်ကျွမ်းနေသည့်အလားပင်။ ကြယ်ဂြိုလ်သန်းပေါင်းများစွာ၏ လောင်ကျွမ်းမှုက ရွှေရောင်အလင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်း၏ မျက်ဝန်းထဲမှာ စီးဆင်းသွားသည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ အကြည့် ဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်း…

ကောင်းကင်ယံမှ တိမ်တိုက်များက အငွေ့ပျံသွားပြီး စေးကပ်သော အနက်ရောင်အရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပင့်ကူအိမ်သဖွယ် အက်ကွဲကြောင်းများက တောင်တန်းများနှင့် ကုန်းမြေပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

အချိန်နှင့်လေဟာနယ်က ပုံပျက်တွန့်လိမ်သွားသည်။

၎င်း၏ မျက်ဝန်းက အပြည့်အဝ မပွင့်သွားသေးသော်လည်း ကောင်းကင်ဝါးမျိုဒေသကြီးထဲမှ မြို့တော်အားလုံးက တုန်ယင်သွားကြသည်။ ဤသည်မှာ ဧရာမလက်တစ်ဖက်က ရွှံ့မြို့တော်ကို ဖြိုချဖျက်ဆီးလိုက်သည့်အလား အရာအားလုံးက ပျက်စီးသွားကြသည်။

မြို့တော်ထဲမှ အလောင်းများက လေထဲသို့ ထူးဆန်းစွာ မြှောက်တတ်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ စိမ်းပုပ်ရောင် အသားအရေက တစ္ဆေမီးတောက်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုအဖြစ်အပျက်အားလုံး၏ ဇစ်မြစ်ဖြစ်သော နန်းတော်ထဲတွင်တော့…

ဖုန်မှုန့်များ ကင်းစင်သွားသည့်အခိုက် မတ်တတ်ရပ်နေသော ဇီချင်းက ပြန်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ ခရမ်းရောင်ဆံပင်ရှည်က လေထဲမှာ တဖျပ်ဖျပ်လွင့်မျောနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးက ရွှေရောင်ထွန်းလင်းနေသည်။

စွမ်းအင်အခြေခံက သူ့အတွက် ဘာမှအရေးမပါတော့ဟန် ရ၏။

ယခု သူက ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ စိတ်ဆန္ဒကို သယ်ဆောင်ထားသော လက်ခံကောင်တစ်ယောက်နှင့် ဆင်တူပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ အကြည့်ထဲမှာ ယခင်ကဲ့သို့ ကြင်နာမှုနှင့် နွေးထွေးမှု မရှိတော့ပေ။ သူ၏ အမူအရာသည်လည်း ထို့အတူပင်။ သူ၏ မျက်နှာက အေးစက်လာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက ရွှီချင်းသိကျွမ်းသော ဇီချင်း မဟုတ်တော့ပေ။

" ဒီကို ကြည့်စမ်း "

မည်သည့်စိတ်ခံစားချက်မှ မပါသော အေးစက်စက်အသံက ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကြားမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သူစကားပြောလိုက်သည့်အခိုက် ကောင်းကင်ပေါ်မှ ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ မျက်လုံးက အပြည့်အဝ ဖွင့်လှစ်သွားသည်။

၎င်း၏ မျက်ဝန်းထဲမှာ ဖရိုဖရဲဝဲကတော့တစ်ခု လှည့်ပတ်နေသည်။ ၎င်းမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည့်အခါတိုင်း ဝဲကတော့က ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏ အလင်းကို ဝါးမျိုသွားလိမ့်မည်။

ဝဲကတော့က သတ်မှတ်ထားသော အတိုင်းအတာအထိ လှည့်ပတ်သွားပြီးနောက် မဟူရာရွှေအလင်းတန်းတစ်ခုကို ကမ္ဘာမြေထံသို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်းမှာ မဟူရာရွှေအလင်းရောင်က ကောင်းကင်ဝါးမျိုဒေသကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

အလင်းရောင်ဖြင့် ထိတွေ့သွားသော မြေပြင်က ချက်ချင်း ဆူပွက်လာသည်။ မြေကြီး၊ ကျောက်တုံးကျောက်ဆောင်များနှင့် အလောင်းများက ထိုအလင်းရောင်အောက်မှာ ရှေးဦးဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ တောက်ပသော အလင်းအစိတ်အပိုင်းတချို့သာလျှင် အကြောင်းအရင်းတချို့ကြောင့် ဆက်ပြီး တောင့်ခံနိုင်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ယင်းတို့က အချိန်ကြာကြာ မတောင့်ခံနိုင်ကြပေ။

သားရဲများနှင့် ထူးဆန်းသော တည်ရှိမှုများသည်ပင် ထိုအလင်းရောင်အောက်မှာ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားကြသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ဖုန့်မှုန့်အားလုံးက လေထဲမှာ ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။

ယင်းက သာမန်ဖျက်ဆီးခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ဒိုင်မန်းရှင်းညစ်ထေးခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီး၏ အကြည့်အောက်မှာ အတုအယောင်နှင့် အစစ်အမှန်ကြားမှ ကန့်သတ်ချက်က လုံးဝ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်။ သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြားမှ ခြားနားချက်သည်ပင် ဝေဝါးသွားသည်။

မကြာမီ ဝေဝါးသော ပုံရိပ်များက ၎င်း၏ မျက်ဝန်းထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ထို့ပြင် ရှေးဦးအပျက်အစီး အကြည့်၏ အဓိက အာရုံစိုက်ခံလိုက်ရသည်မှာ ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်၏ တော်ဝင်နန်းတော်ထဲမှ ဇီချင်း ဖြစ်သည်။

သူက ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ အကြည့်တည့်တည့်အောက်မှာ မတ်တတ်ရပ်နေစဉ် ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ တမန်တော်သဖွယ် ဖြစ်လာသည်။

ထို့နောက် သူက ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ရွှီချင်းထံသို့ လက်ညှိုးညွှန်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ညှိုးညွှန်မှုကြောင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံးက ပုံပျက်တွန့်လိမ်သွားပြီး ဝေဝါးသွားသည်။

ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ပုံရိပ်များက ဤနေရာမှာ ချက်ချင်း ဒြပ်ထည်ဖွဲ့စည်းသွားကြသည်။

၎င်းတို့က နတ်ဘုရားပုံရိပ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုထဲမှ နတ်ဘုရားအများစုသည် ရှေးခေတ်ကာလမှ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးက ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ ဝါးမျိုခံခဲ့ရသော နတ်ဘုရားများ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့က သေဆုံးသွားခဲ့ကြသော်လည်း ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ မျက်လုံးထဲမှာ ဆက်ပြီး တည်ရှိနေကြဆဲပင်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်းတို့က ဇီချင်း၏ လက်ညှိုးအောက်တွင် ပြန်ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

အတိတ်မှာ ရွှီချင်းမြင်ခဲ့ဖူးသော အမှတ်လေးကြယ်တာရာစက်ဝန်း၏ ကြေးနီရောင်ခေါင်းတလားထဲမှ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရင်သည်ပင် ထိုထဲမှာ ပါဝင်သည်။

၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့အသက်ရှင်နေခဲ့ချိန်က စွမ်းအားကို မပိုင်ဆိုင်ထားကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ပင်ကိုယ်ဗီဇက အလွန်သန်မာသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ပေးနေဆဲပင်။

အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့က အရေအတွက် အလွန်များပြားလေရာ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါညစ်ထေးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်းတို့ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အလွန်သိပ်သည်းသော ဒြပ်နှောများက ကောင်းကင်ပေါ်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး မြှောက်တတ်သွားသည်။

ထို့နောက် နတ်ဘုရားပုံရိပ်များက ရွှီချင်းထံသို့ ပြေးသွားကြသည်။

၎င်းတို့က ရွှီချင်းကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်ချင်နေကြသည်။

ယင်းက ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ စွမ်းအားကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရွှီချင်း မြင်ဖူးခြင်းမဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်က အလွန်အမင်း အားကောင်းသည်။

အတိတ်မှာ ရှေးဦးအပျက်အစီးက မျက်လုံးဖွင့်လှစ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ စိတ်ဆန္ဒ မပါဝင်ခဲ့ပေ။ ယင်းက ၎င်း၏ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်မှာတော့ ၎င်းက ၎င်း၏ စိတ်ဆန္ဒအရ မျက်လုံးဖွင့်လှစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ၎င်း၏ အစွမ်းအောက်မှာ နတ်ဘုရားပုံရိပ်များသည်ပင် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ရွှီချင်း၏ အာဏာစက်ဥပဒေသက အင်မော်တယ်အရှင်သခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး သူကိုယ်တိုင်က နွေဦးအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ အကြည့်အောက်မှာ သူက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်နှင့် မခြားပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါကြောင့် ညစ်ထေးသွားပြီး အဆုံးမဲ့သော ဒြပ်နှောများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဒလဟော စီးဝင်လာနေသည်။

သူ၏ အာဏာစက်ဥပဒေသသည်ပင် သက်ရောက်ခံလိုက်ရသည်။ ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားက သူ၏ အာဏာစက်ဥပဒေသကို ကံကြမ္မာအဖြစ် အတင်းအဓမ္မ ပြောင်းလဲချင်နေသည်။

ထိုသို့အခြေအနေမှာ ရွှီချင်းက သေခြင်းအန္တရာယ်ကို ခံစားမိသွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက နီရဲလာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အသွေးအသားတစ်လက်မစီတိုင်းက ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်ရှိလာကြပြီး အပြင်သို့ ခွဲထွက်သွားရန် ကြိုးစားလာကြသည်။

ထိုသို့အရေးကြီးအခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်းက သူ၏ ညာလက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်ပြီး အဝေးသို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

“ ဝမ်ကူးကြေးမုံ ”

ထိုသို့ သူပြောလိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း ကောင်းကင်ဝါးမျိုဒေသကြီးထဲမှာ အစောနက ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သော ကြေးမုံအပိုင်းအစများက တုန်ယင်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ယင်းတို့က လေထဲသို့ မြှောက်တတ်သွားကြပြီး ရွှီချင်းထံသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

ကြေးမုံအပိုင်းအစများက ရွှီချင်းကို ဝန်းရံလိုက်ကြသည်။

ယင်းတို့က အစောနက အက်ကွဲသွားခဲ့သော ဝမ်ကူးကြေးမုံထံမှ အပိုင်းအစများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ကြေးမုံအပိုင်းအစများက ထွန်းလင်းတောက်ပလာပြီး နတ်ဘုရားချိပ်ပိတ်ခြင်းအစီအရင်ကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြသည်။

ယင်းတို့က အစောနက စုပ်ယူထားခဲ့သော ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ရွှီချင်းကို အားဖြည့်ပေးလိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ထိုတစ်ခုတည်းက ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ အကြည့်ကို ခုခံရန် မလုံလောက်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် ရွှီချင်းက နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ဓမ္မရတနာကို ထုတ်လိုက်သည်။

ယင်းက ကြေးနီရောင်မီးအိမ် ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ မီးအိမ်ထဲမှ နတ်ဘုရင်မျက်လုံးက ရုတ်တရက် ပွင့်သွားသည်။

နတ်ဘုရင်၏ မျက်လုံး ဖွင့်လှစ်သွားသည့်အခိုက် ရွှေရောင်အလင်းက မီးအိမ်ထဲမှ ဒီရေသဖွယ် ပေါ်လျှိုးလာသည်။ ဝမ်ကူးကြေးမုံအပိုင်းအစများ၏ အားဖြည့်ပေးမှုအောက်မှာ ရွှေရောင်အလင်းက ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ အကြည့်ကို ဆန့်ကျင်လိုက်ပြီး ရွှီချင်း၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ နတ်ဘုရားပုံရိပ်များကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်သွားသော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်နေသော ဒြပ်နှောက ယခု ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ခွဲထွက်ချင်နေကြသော အစိတ်အပိုင်းများက ယခု သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ပြန်ရောက်သွားကြသည်။

ကြေးနီရောင်မီးအိမ်ထဲမှ နတ်ဘုရင်မျက်လုံး၏ အလင်းရောင်က ရွှီချင်း၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ အကာအကွယ်အလွှာတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။ ယင်းက ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ အကြည့်ထံမှ သက်ရောက်မှုများကို လွင့်ပြယ်စေပြီး နတ်ဘုရားပုံရိပ်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှ သူ့အား ကာကွယ်ပေးသည်။

သို့သော်လည်း ရှေးဦးအပျက်အစီးသည် နတ်ဘုရင်အားလုံးထက် သာလွန်သည်။ ဤနတ်ဘုရင်မျက်လုံးက ဆရာသခင်ပိုင်၏ သန့်စင်မှုကြောင့် အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး ဝမ်ကူးကြေးမုံအပိုင်းအစများနှင့် ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်မှ ကံကြမ္မာ၏ ထောက်ပံ့ပေးမှုကို ရရှိထားသည့်တိုင် ရှေးဦးအပျက်အစီးကို အပြည့်အဝ မဆန့်ကျင်နိုင်ပေ။

သို့ဖြစ်၍ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ရွှေရောင်အက်ကွဲကြောင်းများက နတ်ဘုရင်မျက်လုံးပေါ်မှာ မြန်ဆန်စွာ ထွက်ပေါ်လာနေသည်။

“ ကြေးမီးအိမ်က မပျက်စီးသွားခင် အများဆုံး အသက်ဆယ်ခါရှူချိန်ပဲ တောင့်ခံပေးနိုင်လိမ့်မယ် ”

“ ဒါပေမဲ့… အဲ့ဒီအချိန်က လုံလောက်ပါတယ် ”

ရွှီချင်းသည် နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကြေးနီရောင်မီးအိမ်ကို လက်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အရှေ့မှာ လွင့်မျောစေသည်။ ထို့နောက် သူက မြေပြင်ပေါ်မှာ ချက်ချင်း တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးသော ချိပ်တံဆိပ်လက်ဟန်များကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် အလွန်ထက်ရှသော စိတ်ဆန္ဒက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါ်လျှိုးလာသည်။

ယင်းက ဓားစိတ်ဆန္ဒ ဖြစ်သည်။

ရွှီချင်းသည် ဤနေရာသို့ မလာခင် ကျောက်ရှာတောင်ပေါ်မှာ နေထိုင်ခဲ့စဉ်က ဤတိုက်ပွဲနှင့်ပတ်သက်ပြီး အမျိုးမျိုးခန့်မှန်းထားခဲ့သည်။

သူနှင့် ဇီချင်းကြားမှ တိုက်ပွဲက ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ စိတ်အာရုံကို သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်သွားလိမ့်မည်ဟု သူသိသည်။ ရှေးဦးအပျက်အစီး မျက်လုံးဖွင့်လှစ်နိုင်ခြေပင်ရှိကြောင်း သူခန့်မှန်းထားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ရှေးဦးအပျက်အစီးကို ဆန့်ကျင်နိုင်မည့် အထူးနည်းလမ်းတစ်ခုကို အကောင်းဆုံး ရှာဖွေခဲ့သည်။

“ အတိတ်မှာ ရှေးဦးအပျက်အစီး မျက်လုံးဖွင့်လှစ်ခဲ့တုန်းက ငါကလွဲလို့ ပြိုင်ဘက်ကင်းမြို့တော်ထဲက သက်ရှိအားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့တယ်… ခရမ်းသလင်းကျောက်ကိုတော့ အဲ့ဒီအဖြစ်အပျက်ပြီးမှ ငါရှာတွေ့ခဲ့တယ်… ဒီတော့ ပြိုင်ဘက်ကင်းမြို့တော်ထဲမှာ ငါအသက်ရှင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရင်းက ခရမ်းသလင်းကျောက်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး ”

“ အဲ့ဒါက ဇီချင်းနဲ့ ဆက်စပ်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ် ”

“ ဒါပေမဲ့… ပြိုင်ဘက်ကင်းမြို့တော်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ငါ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေထဲမှာ မတူညီတဲ့ မြင်ကွင်းနှစ်ခု ရှိတယ်… မြင်ကွင်းတစ်ခုမှာ ငါက တကယ်ပဲ သေသွားခဲ့တယ်… အခြားမြင်ကွင်းမှာတော့ ငါက မသေခဲ့ဘူး ”

“ အဲ့ဒါက ထူးဆန်းတယ် ”

“ ဒီတော့… ငါအသက်ရှင်ခဲ့တာက ဇီချင်းကြောင့် မဟုတ်နိုင်ဘူး… တခြားအကြောင်းအရင်းကြောင့် အသက်ရှင်ခဲ့တာ ဖြစ်မယ် ”

“ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို ငါစလျှောက်ကတည်းက ကိစ္စအများကြီးကို တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးတယ်… ထူးဆန်းတဲ့ အရာအများကြီး ငါမြင်ခဲ့ဖူးတယ်… ဒါပေမဲ့ အခုထိ ငါအဖြေရှာလို့မရတဲ့ ပစ္စည်းနှစ်ခုရှိတယ်… တစ်ခုက ခရမ်းသလင်းကျောက်… အဲ့ဒါက ပြင်ပပစ္စည်းတစ်ခုပဲ… နောက်တစ်ခုက… ”

“ ငါ့ဝိညာဉ်ရဲ့ အနက်ပိုင်းထဲမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လျှောက်လမ်းတစ်ခုရှိတာကို နှစ်ကြိမ် ငါအာရုံခံမိခဲ့တယ်… အဲ့ဒီလျှောက်လမ်းပေါ်မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ တံခါးတွေ တည်ရှိကြတယ်… လျှောက်လမ်းရဲ့ အဆုံးမှာ တစ်ခါမှ မထွက်ပေါ်လာဖူးသေးတဲ့ ပလ္လင်တစ်ခု ရှိတယ် ”

“ ဖြစ်နိုင်တာက… အဲ့ဒါက ရှေးဦးအပျက်အစီးကို ခုခံနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်း ဖြစ်နိုင်တယ် ”

ထိုအတွေးက ရွှီချင်း၏ စိတ်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် သူ၏ မျက်လုံးထဲ၌ စိတ်ဓာတ်ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူက ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်မှာ အကြမ်းပတမ်း ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်းမှာ ဓားစွမ်းအင်က သူ၏ နဖူးထဲမှ တိုးထွက်လာပြီး ဧကရာဇ်ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရွှီချင်းက ဧကရာဇ်ဓားကို လက်ထဲမှာ ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် သူ၏ နဖူးအလယ်သို့ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ယင်းက သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ကြီးမားသော ဓားဒဏ်ရာတစ်ခုကို ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ စိတ်ဆန္ဒကို သယ်ဆောင်ထားသော အဝေးမှ ဇီချင်းသည်ပင် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သွားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ထူးဆန်းသော အမူအရာက သူ၏ အေးတိအေးစက် မျက်နှာပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ မင်းက… ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖွင့်လှစ်ချင်တာလား ”