ကံဆိုးမိုးမှောင်ထဲ ကျရောက်မည့်အချိန်

နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ အလောင်းများသည် နေရာအနှံ့အပြား၌ ပြန့်ကျဲနေ၏။

ဖုန်းလေ၏ ပါးစပ်မှာ သွေးများဖြင့် ပြည့်နေပြီး သူသည် ပါးစပ်မအားဘဲ စားသောက်နေရသည်။

လော့ထျန်သည် ဘေးတစ်နေရာ၌ ထိုင်ပြီး အနားယူနေသည်။ “ဝတုတ်လေ၊ မြန်မြန်လုပ်လို့မရဘူးလား။ မင်း သွေးအနှစ်တိုင်းကို စုပ်မှဖြစ်မှာလား။ အချိန်က တန်ဖိုးရှိတယ်၊ မင်း သွေးစုပ်နေတဲ့အချိန်ကို ငါတို့စောင့်နေလို့မဖြစ်ဘူး”

အခြားတစ်ဖက်တွင် လီရွှယ်အာသည် မောဟိုက်စွာ အသက်ရှုနေပြီး သူမ၏ မျက်နှာက အနည်းငယ်နီနေသည်။

သူမ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု လုပ်တိုင်း သူမ၏ နက်နဲစွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားသည်။ နာရီများစွာကြာပြီးနောက် သုံးစွဲသည့် ပမာဏများလွန်းသောကြောင့် သူမ၏ ခန္ဓာယ်က မခံနိုင်တော့ပေ။

“ဝူး…”

အဝါရောင်နှင့် အဖြူရောင်အစင်းများပါသော ‘မျက်လုံးစိမ်းကျား’သည် သစ်ပင်ပေါ်မှ ရုတ်တရက် ခုန်ဆင်းလာသည်။

လီရွှယ်အာ၏ မျက်လုံးများက ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ဓားဖြင့် ရိုက်သွင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် မဲ့ရွဲ့နေပြီး “အစ်ကိုကြီးလော့ထျန်ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ သတ္တိရှိတယ်ပေါ့။ နင် အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီ ထင်တယ်” ဟု ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဟူး”

အဖြူရောင်အဝတ်များ လျှပ်ခနဲ လင်းလာပြီး သူမ၏ဓားသည် ‘အရောင်ဖျော့ယောင်’ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

အရင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူမ၏ အရှိန်သည် များစွာနှေးကွေးသွားပြီး သူမဓား၏ ခွန်အားလည်း အားနည်းလာသည်။

နက်နဲစွမ်းအင်သည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ သုံးစွဲမှု အလွန်များသွားပါက တစ်ယောက်၏ ခွန်အားနှင့် အရှိန်သည် သိသိသာသာ လျော့ကျသွားမည်။ အခုတွင် လီရွှယ်အာ အလွန်ပင်ပန်းနေလေပြီ။

ဤသည်မှာ တိုက်ခိုက်ရေးသမားတိုင်း ကြုံတွေ့ရလေ့ရှိသော ပြဿနာတစ်ခုပင်။

၎င်းသည် နက်နဲစွမ်းအင်မရှိသည့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အားကောင်းသော်လည်း လုံးဝ အသုံးမဝင်ချေ။

လီရွှယ်အာသည် ‘မျက်လုံးစိမ်းကျား’၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ပထမဆုံး သိရှိခဲ့သော်လည်း သူမ၏အရှိန်သည် သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုနှင့် မလိုက်ဖက်ပေ။ သူမ၏ ခွန်အားသည် အဆင့်တစ်ခုအထိ လျော့ကျသွားပုံရသည်။ သူမ၏ဓားသည် လေကိုသာ ရိုက်မိခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင်…

လီရွှယ်အာက “အစ်ကိုကြီးလော့ထျန်၊ သတိထား” ဟု အော်လိုက်သည်။

လော့ထျန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ့ကျောပေါ်တွင် အေးစိမ့်သွားသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားရသည်။ သူ၏ နှလုံးသားသည် တင်းမာသွားပြီး လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ကာ လှည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် “လျှပ်စီးကျားလက်သီးတိုက်ပွဲ” ဟု ဟစ်အော်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာယ်သည် လေးနှင့်တူပြီး လက်သီးများကတော့ ရှေ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် မြှားနှင့် တူနေသည်။

“ထိုးလိုက်”

သူ၏ လက်သီးနှစ်လုံးသည် ‘မျက်လုံးစိမ်းကျား’၏ နဖူးပေါ်သို့ တိကျစွာ ကျရောက်သွားသည်။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းသည် အက်ကွဲသွားပြီး လတ်ဆတ်သောသွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

ချက်ချင်းသေဆုံးသွားချေပြီ။

ထိုအချိန်၌ သူ့စိတ်ထဲတွင် စနစ်သတိပေးချက်တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ဒင်”

“ကစားသမား လော့ထျန်၊ ‘မျက်လုံးစိမ်းကျား’ကို သတ်လိုက်တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်နော်။ မင်း အတွေ့အကြုံ ၂၁၀၊ နက်နဲသောစွမ်းအင် ၂၀ ရရှိခဲ့ပါတယ်…”

“ကစားသမား လော့ထျန်၊ ‘မျက်လုံးစိမ်းကျား’၏ သွေးအနှစ် ၁ ရရှိခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်…”

“သွေးအနှစ် ထပ်ရပြန်ပြီ… နတ်ဆိုးသားရဲ တစ်ကောင်ကို သတ်တိုင်း သူတို့ရဲ့ သွေးအနှစ်တွေ ငါရတယ်၊ ငါ ဘာလုပ်ရမှာလဲ”

နတ်ဆိုးသားရဲမျိုးစိတ်အသစ် တစ်ကောင်ကို သတ်တိုင်း သူသည် သွေးအနှစ်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။ ဤအရာသည် လော့ထျန်အတွက် အလွန်ထူးဆန်းသည်။

လော့ထျန်သည် ရုတ်တရက် အားအင်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သွေးအနှစ်အသုံးပြုပုံကို ရှာဖွေရန် စနစ်၏ အချက်အလက်များကို မသိစိတ်ဖြင့် ဖွင့်လိုက်သည်။

သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ပြီး ရှာဖွေလိုက်သောအခါ သွေးအနှစ် ၃၀ ကျော်သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပျံဝဲနေသည်။

“အမ်”

“သားရဲတစ်သောင်းမျိုးဆက်”

“ကွဲပြားခြားနားတဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲအကောင် ၁၀,၀၀၀ ရဲ့ သွေးအနှစ်တွေကို ရရှိပြီးနောက်မှာ သားရဲတစ်သောင်းမျိုးဆက်ကို ရနိုင်ပြီး သားရဲအကောင် ၁၀,၀၀၀ ရဲ့ ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါတယ်”

“စုဆောင်းထားတဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲရဲ့ သွေးအနှစ်တွေက ပိုအားကောင်းလေလေ၊ သွေးအနှစ် ၁၀,၀၀၀ ကို ပေါင်းစည်းပြီးနောက် မင်းရဲ့ ခွန်အားက ပိုပြီး အားကောင်းလာလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့…”

ဤအရာသည် ယခုအချိန်အထိ ပုံမှန်ဟုပင် ထင်ရသည်။

‘သားရဲတစ်သောင်းမျိုးဆက်’သည် ကွဲပြားခြားနားသည့် နတ်ဆိုးသားရဲမျိုးစိတ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မျိုးဆက်တစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် အလွန်အားကောင်းပေသည်။ ၎င်း၏စွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်၍ သံသယမရှိချေ။ သို့သော် လော့ထျန်က ဆက်ဖတ်လိုက်သောအခါ သူ့ကြွက်သားများ တင်းမာသွားပြီး “ဒီ ‘သားရဲတစ်သောင်းမျိုးဆက်’မှာ တကယ်ပဲ ပေါင်းစည်းနိုင်စွမ်းရှိတယ်၊ တကယ်ပဲ တခြားမျိုးရိုးတွေနဲ့ အတူယှဉ်တွဲ တည်ရှိနိုင်တယ်၊ ဒါ… ဒါ… ဒါ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ” ဟု တအံ့တဩရေရွတ်လိုက်သည်။

တစ်ဦးသည် မျိုးရိုးတစ်ခုနှင့် ပေါင်းစည်းပြီး အခြားတစ်ခုနှင့် ပေါင်းစည်းရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။

‘ထျန့်ရွှမ်’ဒေသကြီးတွင် အခြားသူများနှင့် ပေါင်းစည်းနိုင်သည့် မျိုးရိုးမရှိချေ။ ‘သားရဲတစ်သောင်းမျိုးဆက်’သည် အခြားမျိုးရိုးများနှင့် အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်နိုင်သည့် ပေါင်းစည်းမျိုးရိုးဖြစ်သောကြောင့် လူတစ်ယောက်၌ မျိုးရိုးနှစ်ခုရှိနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

မျိုးရိုးတစ်ခုတည်းကပင် မည်မျှအားကောင်းနေမည်လဲ။ မျိုးရိုးနှစ်ခုဆိုလျှင်မူ မည်မျှ အားကောင်းမည်နည်း။

လော့ထျန်သည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသောကြောင့် စကားပင်မပြောနိုင်ချေ။

‘အလဲမထိုးနိုင်သော’အမှတ်များကို ‘အလဲမထိုးနိုင်သော’မျိုးရိုးများနှင့် လဲလှယ်နိုင်သည်။ ၎င်းတို့ တစ်ခုစီတိုင်းသည် အလွန်အားကောင်းပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားက ‘သားရဲတစ်သောင်းမျိုးဆက်’ထက် မနိမ့်ချေ။ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပြီးပါက ‘သားရဲတစ်သောင်းမျိုးဆက်’သည် သူ့ဆီသို့ ချက်ချင်းဝင်လာမည်လော။

‘အလဲမထိုးနိုင်သော’မျိုးရိုးကို နောက်ပိုင်းမှာ ထပ်ရနိုင်သည့်အတွက် လော့ထျန်သည် ထိုအရာအတွက် စိတ်မပူချေ။

“သခင်လေးက အရမ်းအားကောင်းတာပဲ၊ သခင်လေးက အရမ်းစိုးမိုးနိုင်တာပဲ၊ ဟားဟား…” ဖုန်းလေသည် ဘေးနားတွင် တွေဝေနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အဆင့် ၁ နတ်ဆိုးသားရဲကို သတ်ပစ်နိုင်သည်ဆိုသည်မှာ အလွန်အံ့မခန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လီရွှယ်အာသည် အံ့ဩစွာ ကြည့်နေသည်။ စက္ကန့်ဝက်ကြာပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး “အစ်ကိုကြီးလော့ထျန်က အရမ်းတော်တာပဲ။ လော်မိသားစုက လူတွေက အစ်ကိုကြီးလော့ထျန် အမှိုက်ဖြစ်ကြောင်း အမြဲပြောနေကြတယ်၊ ကျွန်မကတော့ သူတို့ကသာ အမှန်တကယ် အမှိုက်တွေလို့ ထင်တယ်” ဟု သူမကိုယ်သူမ ပြောလိုက်သည်။

လော့ထျန်သည် ပြုံးနေရင်း သူ၏အတွေးများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ လီရွှယ်အာ၏ အခြေအနေကို သတိရလိုက်သည်။ “ညနေစောင်းနေပြီ၊ ညဘက်ဆို နတ်ဆိုးသားရဲတွေ ပိုများပြီး တက်ကြွလာတယ်၊ ငါတို့ ညအိပ်ဖို့ ဘေးကင်းတဲ့နေရာတစ်ခု ရှာသင့်တယ်”

ညဘက်သည် နတ်ဆိုးသားရဲများအတွက် အသင့်လျော်ဆုံးအချိန်ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ တစ်နေရာရာကို ရှာဖွေပြီး ပုန်းကွယ်နေချိန်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူတို့အတွက် အလွန်အန္တရာယ်များသည်။

လီရွှယ်အာသည် လော့ထျန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် သူမကြောင့် ထိုသို့ပြောခဲ့သည်ကို သတိပြုမိသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားသည် နွေးထွေးလာပြီး စိတ်ခံစားမှုများဖြင့် ပြည့်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။

မလှမ်းမကမ်းနေရာ၌…

ချုံပုတ်တစ်ခုနောက်တွင် အရိပ်မည်းနှစ်ခု ရှိနေသည်။ လော့ထျန်နှင့် အပေါင်းအပါများ အခြားဦးတည်ရာသို့ ပြေးထွက်သွားပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထုတ်ပြလိုက်သည်။

ဝမ်ချန်နှင့် လော်ချင်းသည် အားပိုကောင်းသည့် လော်မိသားစု၏ အပြင်တပည့်များထဲမှ နှစ်ဦးဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းနှစ်ဦးစလုံးသည် ‘နက်နဲတပည့်’ အဆင့် ၆ တွင် ရှိနေကြသည်။

“ဝမ်ချန်၊ မင်း သခင်လေးလော်လင်ကို အကြောင်းကြားလိုက်၊ ငါ သူတို့နောက်ကို ဆက်လိုက်နေမယ်” လော်ချင်းက လော့ထျန်သွားသည့်ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်ပြီး တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ချန်က လှည့်လိုက်ပြီး ထွက်သွားတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏မျက်ခုံးမွှေးများက ထောင်သွားပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ပြုံးစိစိအမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် “ငါတို့ကိုယ်တိုင် လော့ထျန်ကို ဖမ်းမယ်ဆိုရင် သခင်လေးလော်လင်က ငါတို့ကို ရက်ရက်ရောရော ဆုချလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံတယ်” ဟု ယုတ်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“အဖြူရောင်ဝတ်ထားတဲ့ ကောင်မလေးရဲ့ ဓားကျွမ်းကျင်မှုကို မင်း မြင်လား။ ငါတို့က သေချာပေါက် သူ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး” လော်ချင်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် နတ်ဆိုးသားရဲကို သတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ‘နက်နဲတပည့်’ အဆင့် ၅ ရှိသော လော့ထျန်ပါ ပေါင်းလိုက်ပါက ထိုနှစ်ဦးသည် သူတို့၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

ဝမ်ချန်က အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီး “အဖြူရောင်ဝတ်ထားတဲ့ ကောင်မလေးရဲ့ နက်နဲစွမ်းအင်တွေ အကုန်ကုန်သွားတာ မင်း မသိဘူးလား။ သူမ ပြန်ကောင်းလာဖို့အတွက် တစ်ညလုံး အချိန်ယူရမယ်၊ ဒါကြောင့် သူမ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ အသုံးမဝင်တော့ဘူး။ ငါတို့နှစ်ယောက်က အဲဒီအမှိုက် လော့ထျန်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူးလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

‘နက်နဲတပည့်’ အဆင့် ၅ ရှိသူကို ကိုင်တွယ်ရန် ‘နက်နဲတပည့်’ အဆင့် ၆ ရှိသူအတွက် အလွန်လွယ်ကူပေသည်။ အထူးသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် အောင်မြင်မှုက သေချာသည်။

လော်ချင်းသည် မျက်နှာများကို မှေးလိုက်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုစကားများသည် သူ့နှလုံးသားကို လှုပ်ရှားသွားစေသောကြောင့်ပင်။

လော်လင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ လော့ထျန်ကို ဖမ်းလိုက်ပါက ကြီးမားသော ဆုလာဘ်ကို သေချာပေါက် ရရှိလိမ့်မည်။

ဆုလာဘ်များ မရှိရင်တောင်မှ လော်မိသားစု၏ အနာဂတ်သခင်လေးအတွက် အလုပ်များ လုပ်နိုင်သောကြောင့် အနာဂတ်တွင် အကျိုးကျေးဇူးများ သေချာပေါက် ရရှိလာလိမ့်မည်။

ဤအရာအပြင် သူတို့သည် ဖုန်းလေ၏ နေရာပြားကိုလည်း မျက်စိကျနေကြသည်။ အတွင်း၌ နတ်ဆိုးသားရဲ ဦးခေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့အားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်ရလျှင်…

“ဂလု” ဟူသော အသံကို ကြားရသည်။ လော်ချင်းသည် သူ၏ တံတွေးကို မျိုချလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လောဘရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ “ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ သူတို့နောက်ကို ဆက်လိုက်မယ်၊ ပြီးတော့ လော့ထျန်ကို ဖမ်းဖို့ အခွင့်အရေးရှာမယ်”

ကောင်းကင်သည် တဖြည်းဖြည်း မှောင်လာပြီး တောအုပ်အတွင်း၌ မိမိ၏လက်ကိုပင် မမြင်နိုင်ချေ။ ဤနေရာတစ်ခုလုံးကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစေမည့် နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ်ရှိနေသည်။ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်သံများသည် ဤနေရာသည် ယခုအခါတွင် ၎င်းတို့၏ကမ္ဘာဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုနေသော နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ သတိပေးချက်နှင့် ဆင်တူနေသည်။

တောင်ကုန်း၏ အလယ်တစ်ဝက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသည့် ဂူတစ်ခုရှိသည်။

လီရွှယ်အာသည် ဂူအတွင်း၌ ခြေချိတ်ထိုင်ကာ နက်နဲစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနေသည်။ သူမ၏အသက်ရှူထုတ်လိုက်တိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နက်နဲစွမ်းအင်များ၏ သဲလွန်စများကို သူမ၏ကိုယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းနေသည်။ သူမ၏ ‘ဒန်ထျန်’ရှိ နက်နဲစွမ်းအင်များသည် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။

ဂူ၏ အဝင်ဝ၌…

ဖုန်းလေသည် ‘မျောက်ဝံ့ဘုရင်’ကဲ့သို့ ရပ်နေသည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် မီးရှူးတိုင်ကဲ့သို့ လင်းနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာနေသည်။

“ဝတုတ်လေး၊ မင်း သူမကို ကာကွယ်ရမယ်၊ သူမဟာ မင်းရဲ့ အနာဂတ်သခင်မ ဖြစ်နိုင်တယ်” လော့ထျန်က ပြုံးလိုက်သည်။

လီရွှယ်အာ၏ ချစ်စရာကောင်းသော အမူအရာများကို တွေးမိသောအခါ သူ့နှလုံးသားသည် နွေးထွေးလာသည်။

ဖုန်းလေသည် လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “မပူပါနဲ့ သခင်လေး၊ ကျွန်တော် သေရင်တောင်မှ သူမရဲ့ ဆံပင်တစ်မျှင်ကို ဘယ်သူမှ ထိခိုက်အောင် မလုပ်စေရဘူး”

လော့ထျန်သည် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ညထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားလေသည်။