ပင့်ခေါ်ခြင်း ၂

လျှို့ဝှက်အကျဉ်းထောင်အတွင်း။

ရဲချန်၏ အဖြေကိုကြားသော်လည်း အာဘယ့် ဆာရာအုသည် စိတ်မတိုခဲ့ပေ။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းကို ငါသိစေရမယ်။ မင်းမှာ သားနှစ်ယောက်နဲ့ သမီးတစ်ယောက်ရှိတယ်မလား။ မင်းနဲ့ပြန်လည်ဆုံစည်းဖို့ သူတို့ကို ကျွန်းစုနိုင်ငံကို ခေါ်ဆောင်လာဖို့ ငါလူတွေလွှတ်လိုက်ပြီ။ မင်းရဲ့ကလေးတွေကို မြင်ရင် မင်းက တရုတ်နဂါးကြောရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်နဲ့ တရုတ်နဂါးကြောသော့ ဘယ်မှာရှိတယ်ဆိုတာကို ဖွင့်ပြောလိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။"

ဤသည်ကိုကြားလိုက်ရသော ရဲချန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွား၏။

"အာဘယ့် ဆာရာအု၊ ငါဒီမှာရှိနေရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မင်းသိသင့်တယ်။ ငါ့ရဲ့မူလအစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး မင်းရဲ့ အာဘယ့် မိသားစုကို အရင်ဖျက်ဆီးပစ်အောင် မလုပ်နဲ့။"

ရဲချန်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကိုကြားရချိန်တွင် အာဘယ့် ဆာရာအု၏ နှလုံးသားသည် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း သူမကြာမီရရှိတော့မည့် တစ္ဆေဘုရင်သုံးကောင်အကြောင်း တွေးမိလိုက်ချိန်တွင်မူ သူတစ်ဖန်ပြန်ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး၊ မစ္စတာ ရဲချန်၊ ဒါဆိုရင်တော့ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့လေ။ မင်းကိုကူညီဖို့ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်နဲ့ တရုတ်နိုင်ငံကနေ ရောက်လာတဲ့သူတွေကို ငါရှင်းလင်းပြီးသွားရင်တော့... မင်းငါနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုစိတ်ရှိလာသင့်ပြီလို့ ငါထင်တယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အာဘယ့် ဆာရာအုသည် ထွက်ခွာသွား၏။ အာဘယ့် ဆာရာအု ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက် ရဲချန်သည် သူ၏ဂိမ်းစက်ကို ချလိုက်ပြီး "အာဘယ့် မိသားစု... သူတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။" ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်၏။

အာဘယ့် ဆာရာအု လျှို့ဝှက်အကျဉ်းထောင်၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် တရုတ်နဂါးအဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင်လေးဦးသည် သူ့ထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ အာဘယ့် ဆာရာအုသည် သူ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အရိပ်တန်းနင်ဂျာအချို့သည် နဂါးအဖွဲ့ဝင်လေးဦးကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

နဂါးအဖွဲ့ဝင်လေးဦးသည် သူတို့ကိုဝိုင်းရံထားသော နင်ဂျာများကို ကြည့်ကာ အားလုံးက မထီမဲ့မြင်ပြုသော အမူအရာများကို ပြသကြ၏။ သူတို့အတွက် နင်ဂျာများသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရာတွင် ကောင်းမွန်သော်လည်း ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်ထွက်လာပါက နဂါးအဖွဲ့ဝင်များ၏ လက်တစ်ဖက်စာပင် မလုံလောက်ချေ။

နဂါးအဖွဲ့ဝင်လေးဦး၏ အမည်များမှာ လုံယန်၊ လုံကျင်း၊ လုံထျယ်နှင့် လုံချွမ်း တို့ဖြစ်ကြသည်။

"မကိုင်းမဖြတ်တဲ့ သစ်ပင်ငယ်က ဖြောင့်ဖြောင့်မကြီးဘူး။"

အရပ်ရှည်သော လုံထျယ်က ရှေ့သို့တက်ပြောလိုက်သည်။

"ဘော့စ်ယန်၊ ကျွန်တော့်ကို လုပ်ခွင့်ပေးပါ။"

လုံယန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ဘေးမှ လုံချွမ်းအား

"လုံချွမ်း၊ လုံထျယ်ကို သွားကူလိုက်။"

"ဟုတ်ကဲ့။"

လုံချွမ်းက သဘောတူပြီးနောက် အရိပ်တန်းနင်ဂျာအချို့ကို ရှင်းလင်းရန် လုံထျယ်နှင့် သွားရောက်ပူးပေါင်းလိုက်၏။

ဤနေရာတွင် တိုက်ပွဲစတင်သည်နှင့် လူအုပ်စုအများအပြားသည်လည်း ဤဧရိယာဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ ကျိုတိုမြို့စွန်မှ မြေကွင်းလပ်သည် လျင်မြန်စွာပင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာ၏။ ဤလူများအားလုံး ဤနေရာတွင် စုရုံးရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ရဲချန်ကြောင့်ပင်။

ဤအဖြစ်အပျက်၏ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်သော ရဲချန်မှာမူ သူသည်လည်း ထိုလျှို့ဝှက်အကျဉ်းထောင်ထဲမှ လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။ အကျဉ်းထောင်မှ ထွက်လာသည်နှင့် ရဲချန်၏ အကြည့်သည် အမူအရာမဲ့နေသော အမျိုးသားနှစ်ဦးအပေါ်တွင် စူးစိုက်စွာ ကျရောက်နေခဲ့၏။

လူအများအပြားကို မြင်လိုက်ရသော အာဘယ့် ဆာရာအုသည် အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း သူ၏လျှို့ဝှက်လက်နက်ဖြစ်သော တစ္ဆေဘုရင်သုံးကောင်အကြောင်း တွေးမိချိန်တွင်မူ သူတစ်ဖန်ပြန်လည် စိတ်အေးသွားသည်။

"ဟွန်း။ လူများတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ငါတစ္ဆေဘုရင်တွေကို ဆင့်ခေါ်လိုက်တာနဲ့ မင်းတို့အားလုံး အမှိုက်တွေဖြစ်သွားမှာပဲ။"

သို့သော် ရှိနေသူအားလုံးသည် ရန်သူများမဟုတ်ပေ။ အာဘယ့် ဆာရာအု၏ မဟာမိတ်များလည်း ရှိနေသေးသည်။ ပို၍တိတိကျကျပြောရလျှင် တူညီသောရန်သူရှိသူများ ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့မှာ ရေနက် ကုမ္ပဏီနှင့် ထုံရှင်းအဖွဲ့တို့ပင်။

ရေနက် ကုမ္ပဏီသည် ပိုင်ရှင်ပြောင်းသွားခဲ့ပြီ။ ရဲချန်သည် ရေနက် ကုမ္ပဏီ၏ ဘော့စ်မဟုတ်တော့ပေ။

ထုံရှင်းအဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးမှာမူ အမှန်တကယ်တွင် ရဲချန်သည် ဤအဖြစ်အပျက်တစ်ခုလုံးကို ထုံရှင်းအဖွဲ့မှ လူများအတွက် လုံးလုံးလျားလျား စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ထုံရှင်းအဖွဲ့မှ လူများသည် အလွန်ထူးဆန်းပြီး အလွန်အစွမ်းထက်ကြသည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူတို့သည် ရဲချန်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ကောင်းစွာသိပြီး တရုတ်နဂါးကြော၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုလည်း သိကြသည်။

ထုံရှင်းအဖွဲ့မှ လူများ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူတို့သည် စကားမပြောဘဲ ငြိမ်သက်စွာရပ်နေကြသည်။ ရဲချန်ပေါ်ထွက်ပေါ်လာသော အချိန်တွင်ပင် သူတို့သည် မည်သည့်အမူအရာမျှမရှိဘဲ နေရာတွင် ရပ်နေကြဆဲပင်။

လူတိုင်းရောက်ရှိနေသည်နှင့် တိုက်ပွဲစတင်လေသည်။ ရဲချန်သည် ထုံရှင်းအဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသောကြောင့် တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

အရိပ်တန်းနင်ဂျာအချို့သည် ကျွမ်းကျင်သူအများအပြား၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ရှုံးနိမ့်သွားကြသည်။ အနောက်ဆုံးတွင် ရပ်နေသော အာဘယ့် ဆာရာအုသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆဋ္ဌဂံအခင်းအကျင်းသုံးခုကို ရေးဆွဲလိုက်၏။

ပတ်ပတ်လည်တွင် တိုက်ခိုက်နေကြသူအားလုံးသည် အာဘယ့် ဆာရာအု၏ လုပ်ရပ်များကို မြင်ကြသည်။ ဆဋ္ဌဂံအခင်းအကျင်းကို ရေးဆွဲပြီးနောက် အာဘယ့် ဆာရာအု၏ အဘိုးအိုအရွယ် တွန့်လိမ်နေသောမျက်နှာသည် ဂန္ဓမာပန်းအိုကြီးတစ်ပွင့်ပမာ ရှုံ့တွသွားကာ အရိုင်းဆန်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ ဒီနေ့ထွက်သွားရမှာမဟုတ်ဘူး။"

အာဘယ့် ဆာရာအု၏ စကားကိုကြားလိုက်ရသော လူတိုင်းသည် သူတို့၏အာရုံကို သူ့ရှေ့မှ ဆဋ္ဌဂံအခင်းအကျင်းသုံးခုအပေါ်သို့ စူးစိုက်လိုက်ကြသည်။ ရှိနေသူအားလုံးသည် ဤဆဋ္ဌဂံအခင်းအကျင်းသုံးခုမှာ ဘာအတွက်ဖြစ်သည်ကို သိချင်နေကြ၏။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ အကြည့်များကို မြင်ပြီးနောက် အာဘယ့် ဆာရာအုသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ရှင်းပြသည်။

"မင်းတို့အားလုံး ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သေရတော့မှာဆိုတော့ ဘာကြောင့်သေရလဲဆိုတာ သိသွားအောင် ငါပြောပြမယ်။ ဒါက တစ္ဆေဘုရင်တွေအတွက် ပင့်ခေါ်ခြင်းအခင်းအကျင်းပဲ။ တစ္ဆေဘုရင်တွေ ဆင်းသက်လာတဲ့အခါ အဲ့ဒါ မင်းတို့ရဲ့သေနေ့ပဲ။"

"တစ္ဆေဘုရင်" ဟုကြားသောအခါ ရှိနေသူအများအပြား၏ မျက်နှာသည် တည်သွားသည်။

ရှိနေသော အင်အားစုများတွင် တရုတ်နဂါးအဖွဲ့အပြင် ဂရိတ်ဗြိတိန်မှ သူရဲကောင်းများ၊ ရေနက် ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့မှ ကြေးစားစစ်သားများ၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရား ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့မှ ကြေးစားစစ်သားများ၊ နဂါးနတ်ဘုရားခန်းမ၊ ထုံရှင်းအဖွဲ့နှင့် အမေဇုန် အမျိုးသမီးစစ်သည်တော်များ ပါဝင်ကြ၏။ ဤလူများ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ရဲချန်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့ထဲတွင် မိတ်ဆွေများနှင့် ရန်သူများ နှစ်မျိုးစလုံးရှိနေသည်။ ရေနက် ကုမ္ပဏီနှင့် ထုံရှင်းအဖွဲ့တို့မှာ ရန်သူများ ဖြစ်ကြ၏။ မူလက ရဲချန်၏ ယာဆုကုနိ နတ်ကွန်းကို မီးရှို့ပြီး လူတိုင်းကို ဤနေရာသို့ ဆွဲဆောင်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရေနက် ကုမ္ပဏီနှင့် ထုံရှင်းအဖွဲ့ကို ရှင်းလင်းရန်ပင်။

ရဲချန် မမျှော်လင့်ခဲ့သော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ ကျွန်းစုနိုင်ငံမှ အာဘယ့် မိသားစုလည်း ပါဝင်ပတ်သက်လာပြီး ဤအကြောင်းကြောင့် အရာရာသည် ပို၍ပင်ဒုက္ခများသွားခဲ့သည်။

လူတိုင်းသည် တောက်ပစွာလင်းလက်နေပြီဖြစ်သော ဆဋ္ဌဂံအခင်းအကျင်းများကို ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ဆဋ္ဌဂံအခင်းအကျင်းနှစ်ခုထဲမှ လူနှစ်ဦး ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ၏ပင့်ခေါ်ခြင်းနည်းပညာ အောင်မြင်သွားသည်ဟု ခံစားမိသွားသည့်အခါ၌ အာဘယ့် ဆာရာအုသည် နောက်တစ်ကြိမ် အရိုင်းဆန်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... မင်းတို့ကို ငါပြမယ်... တစ္ဆေဘုရင်…."

သို့သော် သူစကားမဆုံးမီမှာပင် အာဘယ့် ဆာရာအုသည် ကြက်သေသေသွား၏။

"ငါ့... ငါ့တစ္ဆေဘုရင်တွေ ဘယ်မှာလဲ။ မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။"

အာဘယ့် ဆာရာအုသည် ပင့်ခေါ်ခြင်းအခင်းအကျင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲလန်ယွဲ့ကို လက်ညှိုးထိုးရင်း ဒေါသတကြီးမေးလိုက်သည်။

အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော ရဲချန်သည် ဤလူ အာဘယ့် ဆာရာအုက သူ၏သမီးကြီးနှင့် သားအငယ်ဆုံးကို အမှန်တကယ် ပင့်ခေါ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့သည်လည်း အခြေအနေမမှန်တော့ကြောင်း ခံစားမိ၏။

သူသည် သူ့ဘေးမှ ရဲလန်ယွဲ့ကို လှမ်းကြည့်ပြီး

"အစ်မ... ကျွန်တော်တို့ နည်းနည်းတော့ ဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့သွားသလိုပဲ။"

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကိုကြားသောအခါ ရဲလန်ယွဲ့သည်လည်း ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမသည် ကျွန်းစုနိုင်ငံသို့ သူတို့ခရီးစဉ်၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်သော သူမ၏အဖေ ရဲချန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏အစ်မ၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေပုံရသော သူ၏အဖေကိုလည်း တွေ့လိုက်ရ၏။

"အယ်။ အဖေ၊ အဖေက ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ။"

သူပြောနေရင်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရဲချန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ရဲလန်ယွဲ့မှာမူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေသေချာချာလေ့လာပြီးမှ အခြေအနေမေးမြန်းရန် ရဲချန်၏ ဘေးသို့ ရောက်လာ၏။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ငါမေးတော့မလို့။ မင်းတို့က ဘယ်လိုလုပ် ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာရတာလဲ။"

ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲလန်ယွဲ့တို့ ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာသောကြောင့် မူလက လှုပ်ရှားသက်ဝင်နေသော တိုက်ပွဲမြင်ကွင်းသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရှိနေသူများထဲတွင် အနေခက်ဆုံးလူမှာ အာဘယ့် ဆာရာအု ဖြစ်လောက်သည်။

မူလက အာဘယ့် ဆာရာအုသည် တစ္ဆေဘုရင်များကို ပင့်ခေါ်ခြင်းဖြင့် သူ၏မဟာမိတ်များမှလွဲ၍ ရှိနေသူအားလုံးကို သုတ်သင်ရန် ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ သူဘယ်လိုလွတ်မြောက်ရမည်ကို စဉ်းစားရတော့မည်။