နဂါးကြောသော့

ကျွန်းစုနိုင်ငံမြို့တော်၏ အစွန်အဖျား။

ဤနေရာမှ မြင်ကွင်းသည် အာဘယ့် ဆာရာအု စိတ်ကူးထားခဲ့သလို မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေဘုရင်သုံးကောင် ဖျက်ဆီးနေခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်ရေးအခင်းအကျင်းထဲမှ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသော ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲလန်ယွဲ့သာရှိပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဗလာဖြစ်နေသော ပင့်ခေါ်ခြင်းအခင်းအကျင်းသာ ကျန်ရစ်သည်။

တရုတ်နဂါးအဖွဲ့၊ နဂါးနတ်ဘုရားခန်းမမှ လူများအပြင် အမေဇုန်မျိုးနွယ်စုနှင့် ဂရိတ်ဗြိတိန်တို့သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန် သူတို့၏အာရုံကို ယခင်ပြိုင်ဘက်များအပေါ်သို့ ပြန်လည်စူးစိုက်လိုက်ကြသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲလန်ယွဲ့မှာမူ ရဲချန်ကို မြင်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ပြေးသွားကြ၏။

"ဟေး။ အဖေ၊ အဖေက ဘာလို့ ကျွန်းစုနိုင်ငံကို ရောက်လာတာလဲ။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏အဖေနှင့်အမေမှာ သူ့ကိုလုပ်ကြံရန်ကြိုးစားခဲ့သော အဖွဲ့အစည်းကို ရှာဖွေရန် ထွက်သွားကြကြောင်း သိ၏။ သို့သော် သူသည် သူ၏အဖေ ကျွန်းစုနိုင်ငံတွင် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ဤနေရာမှ ရှုပ်ထွေးနေသော မြင်ကွင်းသည် သူ၏အဖေကို ဦးတည်နေသည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။ သူသည် သူ၏အဖေမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ဇာတ်လိုက်တစ်ဦး၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အမှန်တကယ်ထိုက်တန်သည်ဟုသာ ဆိုနိုင်သည်၊ သူသွားလေရာနေရာတိုင်းတွင် ဒုက္ခများဖြစ်စေနိုင်သူပင်။

"ငါ့မှာ ငါ့ကိစ္စနဲ့ငါရှိတယ်။ ဒါနဲ့... မင်းတို့ကို အာဘယ့် ဆာရာအုက ဘယ်လိုပင့်ခေါ်လိုက်တာလဲ။ မင်းတို့သူနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ထားလို့လား။"

ထိုစကားကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲလန်ယွဲ့တို့မှာ ပြောစရာစကားမရှိ ဖြစ်သွားကြသည်။

"စာချုပ်ဆိုတာက ဘာကြီးလဲ..."

ရဲရှင်းဟွေ့သည် စိတ်ထဲမှ ညည်းညူလိုက်ပြီးနောက် နတ်ကွန်းကို မီးရှို့ခြင်းနှင့် တစ္ဆေဘုရင်ကို ရှင်းလင်းခြင်းအဖြစ်အပျက်များကို ပြန်ပြောပြ၏။

"ငါ့သမီးနဲ့သားပီသပါပေတယ်၊ မင်းတို့တကယ်တော်ကြတယ်။ ပြီးတော့... အိမ်သာဆောက်တာကို ငါထောက်ခံတယ်။ မနက်ဖြန် ငါလူတွေခေါ်ပြီး အာဘယ့် မိသားစုကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်၊ ပြီးရင် အိမ်သာဆောက်ဖို့ အတားအဆီးမရှိတော့ဘူး။"

"ဒါက အရေးမကြီးဘူး။"

ထိုအချိန်မှာပင် ရဲလန်ယွဲ့သည် သူမ၏အနည်းငယ် အလိုက်မသိသောအဖေကိုကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"သမီးသိချင်တာက အဖေတို့ တရုတ်နိုင်ငံက ထွက်သွားပြီးနောက်ပိုင်း ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ၊ ဘာလို့ ကျွန်းစုနိုင်ငံကို ရောက်လာတာလဲ၊ ပြီးတော့..."

ဤနေရာတွင် ရဲလန်ယွဲ့သည် သူမ၏နောက်မှ တိုက်ပွဲကို ညွှန်ပြပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။"

ရဲချန်သည် ပြီးဆုံးတော့မည့် တိုက်ပွဲကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်

"ဒီကိစ္စပြီးမှ ဒါတွေအကြောင်းပြောကြတာပေါ့။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရဲချန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲလန်ယွဲ့ကို သူ့နောက်တွင် ကာကွယ်ထားလိုက်ပြီး လှုပ်ရှားစပြုနေပြီဖြစ်သော ထုံရှင်းအဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ရဲရှင်းဟွေ့၊ ရဲလန်ယွဲ့နှင့် ရဲချန်တို့ စကားစမြည်ပြောနေစဉ်မှာပင် အခြားတစ်ဖက်မှ တိုက်ပွဲသည် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ရန်သူဘက်တွင် အာဘယ့် ဆာရာအုအပြင် မလှုပ်မယှက်ရပ်နေခဲ့သော ထိုထုံရှင်းအဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အာဘယ့် ဆာရာအုသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပုံလျက်သားကျနေပြီး ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။

ယင်နှင့်ယန်ပညာရပ်များသုံးပြီး ထွက်ပြေးမည်လား။ အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်ပေ။ တရုတ်နိုင်ငံတွင် အလွန်အင်အားကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအင်ရှိသော နဂါးအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးရှိပြီး နဂါးနတ်ဘုရားခန်းမမှ လူနှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးမှာလည်း အတော်အတန် စိတ်စွမ်းအင်ရှိသည်။ သူတို့၏မျက်စိရှေ့မှတင် ထွက်ပြေးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ထိုအချိန်မှာပင် ထုံရှင်းအဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးသည် နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ ထုံရှင်းအဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးစလုံးသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံများဝတ်ဆင်ထားပြီး အရပ်အမောင်းလည်း တူညီကြ၏။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦး၏ ညာလက်နှင့်ဘယ်လက်တို့သည် အရွယ်အစားသိသိသာသာ ကွာခြားသည်။ ပိုကြီးသောလက်သည် မီးခိုးရောင်သန်းနေပြီး လူသေတစ်ယောက်၏ လက်နှင့်တူသည်။

အခြားတစ်ယောက်မှာ အနက်ရောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်း ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်စွပ်မှ ရံဖန်ရံခါထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်အလင်းရောင်များအရ ၎င်းသည် သာမန်ပစ္စည်းတစ်ခုမဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

အာဘယ့် ဆာရာအုသည် ထုံရှင်းအဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦး လှုပ်ရှားသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် သူတို့နောက်သို့ ပုန်းလိုက်၏။

"ထုံရှင်းအဖွဲ့က ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်၊ ကျွန်တော့်ကို ဒီကနေထွက်သွားအောင် ကူညီပေးပါ၊ ကျွန်တော့်ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ဝက်ကို ခင်ဗျားတို့ကို ပေးပါ့မယ်။"

ထုံရှင်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသည် အာဘယ့် ဆာရာအုကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ဆိုးယုတ်သောအပြုံးတစ်ခုပေါ်လာကာ

"တစ်ဝက်နဲ့တော့ မလုံလောက်ဘူး..."

အာဘယ့် ဆာရာအုက "ခင်ဗျားတို့ လွန်လွန်းနေပြီ" ဟု ပြောမည်ပြုစဉ်မှာပင် လက်တစ်ဖက်က သူ၏ခေါင်းပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

၎င်းမှာ စကားပြောခဲ့သော ထုံရှင်းအဖွဲ့ဝင်ပင်ဖြစ်၏။ သူ၏လက်သည် အာဘယ့် ဆာရာအု၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ဖိချလိုက်ကာ သူဝတ်ဆင်ထားသော အနက်ရောင်လက်စွပ်သည် ခပ်ဖျော့ဖျော့အလင်းရောင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် အာဘယ့် ဆာရာအု၏ မျက်လုံးများသည် အသက်မဲ့သွားသည်။

"မင်းမြင်တယ်မဟုတ်လား။ အခုတော့ မင်းရဲ့ပိုင်ဆိုင်မှုတွေထားလိုက်ဦး၊ မင်းကိုယ်တိုင်တောင် ငါ့အပိုင်ဖြစ်သွားပြီ။"

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ထိုလူသည် ဤစကားများကို ပြောရင်း မထီမဲ့မြင်ပြုံးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရဲချန်သည် ထုံရှင်းအဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦး၏ ရှေ့သို့ရောက်လာပြီး

"မင်းတို့ ဘယ်သူတွေလဲ။ အရင်ဆုံး ငါ့ညီအစ်ကိုတွေအများကြီးကို သတ်ပစ်တယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့ကို တရုတ်နိုင်ငံကနေထွက်လာအောင် နည်းလမ်းတွေသုံးပြီး ဆွဲဆောင်တယ်။ မင်းတို့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။"

"ဟီးဟီးဟီးဟီး... ရဲချန်၊ မင်းငါ့ရည်ရွယ်ချက်ကို သိသင့်ပါတယ်။ မင်းဒီမှာရှိတဲ့လူတိုင်း မသေစေချင်ဘူးဆိုရင် အခုငါတို့နဲ့လိုက်ခဲ့။"

ထုံရှင်းအဖွဲ့သည် ရဲချန်ကိုရှာဖွေရာတွင် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းသာရှိသည်။ ၎င်းမှာ ရဲချန်ကို ရယူရန် သို့မဟုတ် ပို၍တိတိကျကျဆိုရလျှင် ရဲချန်၏ မျိုးရိုးသွေးကို ရယူရန် ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့ကမ္ဘာမှ လူများသည် တရုတ်နဂါးကြောမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ကြောင်း သိကြသည်။ နဂါးကြောတည်ရှိနေသရွေ့ ပင်လယ်ရပ်ခြား လက်တွေ့ကမ္ဘာမှ တရုတ်နိုင်ငံကို ကျူးကျော်ရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် လက်တွေ့ကမ္ဘာမှ လူများ တရုတ်နိုင်ငံသို့ ဝင်ရောက်ရန် သော့တစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်သောအခြားအရာတစ်ခု ရှိသေးသည်။ ၎င်းမှာ ရဲချန်၏ မျိုးရိုးသွေးပင် ဖြစ်သည်။

ရဲချန်သာမက နဂါးနတ်ဘုရားခန်းမမှ နဂါးဘုရင်၏ မျိုးရိုးသွေးသည်လည်း အလားတူအာနိသင်ရှိ၏။ ရဲချန်သည် မူလက သူ၏မျိုးရိုးသွေး၌ ထိုသို့သောအာနိသင်ရှိသည်ကို မသိခဲ့ပေ။

တစ်ခါက သူ၏အသင်းဖော်တစ်ဦး ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရရှိပြီး သူတို့လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းခံနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မလွှဲမရှောင်သာသောအခြေအနေတွင် ရဲချန်သည် သူ၏အသင်းဖော်များကို သူနှင့်အတူ တရုတ်နိုင်ငံထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။

မူလက ရဲချန်၏ အသင်းဖော်များသည် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့နေကြပြီ။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် သာမန်လူများမဟုတ်သည့်အပြင် နဂါးကြောက သူတို့ကို ဖြတ်သန်းခွင့်ပေးမည် မဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နဂါးကြောသည် စကင်နာတစ်ခုနှင့်တူ၏။ လူတစ်ဦးသည် ထူးခြားသောစွမ်းအားပိုင်ဆိုင်ပြီး တရုတ်လူမျိုး၏ မျိုးရိုးသွေးမရှိသရွေ့ သူသည် တရုတ်နိုင်ငံ၏ တံခါးများကို ဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် တရုတ်နိုင်ငံအပေါ် မကောင်းကြံလိုစိတ်ရှိသူများသည်လည်း ဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။ သူ၏အသင်းဖော်များသည် သာမန်လူများမဟုတ်ရုံသာမက တရုတ်လူမျိုးများလည်း မဟုတ်ကြပေ။ သို့သော် ရဲချန်သည် သူ၏ဒဏ်ရာရနေသော အသင်းဖော်များကို တရုတ်နိုင်ငံ၏ တံခါးများထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ခဲ့သည်။

ရဲချန်သည် အစပိုင်းတွင် နားမလည်နိုင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏မျိုးရိုးသွေးသည် သူ၏အသင်းဖော်များကို စွန်းထင်းသွားသောကြောင့် သူတို့ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူသိရှိခဲ့၏။ နောက်ပိုင်းတွင် ရဲချန်သည် အခြားသူများနှင့်လည်း စမ်းသပ်ခဲ့ပြီး အခြားတရုတ်လူမျိုးများ၏ မျိုးရိုးသွေးကိုလည်း စမ်းသပ်မှုများအတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ကောက်ချက်မှာ သူ၏မျိုးရိုးသွေးတစ်ခုတည်းသာ ပင်လယ်ရပ်ခြားမှ လူများကို ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤအဖြစ်အပျက်ကြောင့်ပင် ရဲချန်သည် ရေနက် ကုမ္ပဏီကို လွှဲပြောင်းယူပြီးနောက် တရုတ်နိုင်ငံသို့ ပြန်လာပြီး သာမန်ဘဝဖြင့် နေထိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရဲချန်သည် ထိုနှစ်ဦးကို အေးစက်စွာကြည့်လိုက်၏။ သူသည် ထုံရှင်းအဖွဲ့၏ ပန်းတိုင်မှာ တရုတ်နိုင်ငံဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ အကယ်၍ သူမသိခဲ့ပါက သူတို့ကိုရှင်းလင်းရန် သူ၏ပင်လယ်ရပ်ခြားမိတ်ဆွေများကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

ရဲချန် မမျှော်လင့်ခဲ့သော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ သူ၏မိတ်ဆွေများသည် ဤကိစ္စကို အလေးအနက်မထားပုံရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ စေလွှတ်လိုက်သောလူများသည် အားမနည်းသော်လည်း သူတို့ရှေ့မှ လူနှစ်ဦးကို ရှင်းလင်းရန်မှာ အတော်လေးခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

တကယ်တော့ ရဲချန်၏ မိတ်ဆွေများသည် သူကျွန်းစုနိုင်ငံတွင် ပိတ်မိနေကြောင်း သိသောအခါ အခြေခံအားဖြင့် လုံးဝဂရုမစိုက်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် ရဲချန်မှာ ဘယ်လိုလူစားဖြစ်သည်ကို အတိအကျသိကြသည်။ ရဲချန်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သောနေရာများ ရှိနိုင်သော်လည်း ကျွန်းစုနိုင်ငံကဲ့သို့သော နေရာငယ်လေးတစ်ခုတော့ သေချာပေါက်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကျွန်းစုနိုင်ငံအပေါ် ဖိအားအနည်းငယ်ပေးရန် လူအချို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စေလွှတ်လိုက်ရုံသာဖြစ်ပြီး ဤမျှအစွမ်းထက်သောရန်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။

ရဲချန်သည် ယခင်တိုက်ပွဲများမှ လေ့လာတွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ ဤထုံရှင်းအဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးကို ရှင်းလင်းနိုင်စွမ်းရှိသူများမှာ တရုတ်တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသော လုံယန်နှင့် နဂါးနတ်ဘုရားခန်းမမှ လူနှစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

ရဲချန်သည် နဂါးနတ်ဘုရားခန်းမနှင့် တိုက်ရိုက်ပတ်သက်မှုမရှိပေ။ သူရှိနိုင်သော တစ်ခုတည်းသောဆက်သွယ်မှုမှာ သမက်တော်ဖြစ်သွားသော သူ၏ညီငယ်ပင် ဖြစ်၏။

"ဟားဟား။ ငါ့ညီက နဂါးနတ်ဘုရားခန်းမရဲ့ နဂါးဘုရင်ဆီမှာ တော်တော်လေးမျက်နှာသာရပုံပဲ။"

လူသုံးယောက်က ထုံရှင်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ပြီး ရဲချန်ကိုယ်တိုင်က အခြားတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်လျှင် သူတို့မှာ အခွင့်အရေးရှိသည်ဟု ရဲချန်ခံစားမိ၏။ အကယ်၍ အားလုံးမအောင်မြင်ပါက သူ၏လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောသမီးကို လှုပ်ရှားခိုင်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သည့်အရာတော့ မဟုတ်ပေ။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ ရဲချန်သည် နောက်ထပ်အချိန်မဆွဲတော့ပေ။ သူသည် ပထမဆုံးလှုပ်ရှားပြီး ထုံရှင်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးထံသို့ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။