အသိဉာဏ်ရှိသော လက်မောင်း

ရဲလန်ယွဲ့သည် ရဲရှင်းချန် လှုပ်ရှားရန်ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ထိန်းချုပ်ခံထားရပြီး သောင်းကျန်းနေသော ကန်အန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်

"အကူအညီလိုသေးလား။"

"မလိုဘူး။ ကျွန်တော် ခဏနေပြန်လာခဲ့မယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရဲရှင်းချန်၏ ပုံရိပ်သည် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

......

အခြားတစ်ဖက်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားများစွာ ကြီးထွားလာသော ကန်အန်းသည် ယာမာဒါ ရှိုးအိချိ၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းခံထားရပြီး အက်ဒ်ဝပ်နှင့် လုံယန်ကို အဆက်မပြတ် ဖိနှိပ်နေ၏။ နောက်ဆုံး အမေဇုန် အမျိုးသမီးစစ်သည်တော်မှာမူ သောင်းကျန်းနေသော ကန်အန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် ကြာမြင့်စွာကတည်းက လွင့်စင်သွားပြီး သတိလစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယာမာဒါ ရှိုးအိချိသည် သူ၏အကြည့်ကို ရဲချန်ထံမှ ရွှေ့လိုက်ပြီး

"တကယ်ကို အရုပ်ကောင်းတစ်ရုပ်ပဲ။"

ယာမာဒါ ရှိုးအိချိ စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ထက်မြက်သော အာရုံခံစားမှုက သူ၏ဘေးမှ အန္တရာယ်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။ အန္တရာယ်ကို ခံစားမိသောအခါ ယာမာဒါ ရှိုးအိချိသည် သူ့အလိုလို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး 'ရှပ်' ဟူသောအသံနှင့်အတူ လက်မအရွယ်အစားရှိသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်မှ အဝတ်အစားများကို ပွတ်တိုက်သွားကာ အခြားတစ်ဖက်မှ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ထိမှန်သွား၏။

လေဆာနှင့်တူသော အလင်းတန်းထိမှန်သွားသော ကျောက်တုံးသည် ချက်ချင်းပင် ကျောက်စအပုံလိုက်အဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ယာမာဒါ ရှိုးအိချိသည် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရဲရှင်းချန်သည် သူ၏လက်ညှိုးကို သူ့ထံသို့ ညွှန်ပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး အလင်းတန်းသည် သူ၏လက်ချောင်းထိပ်မှ ခုနကပင် ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ရဲရှင်းချန်၏ အစောပိုင်းတိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားကို မြင်သောအခါ ယာမာဒါ ရှိုးအိချိသည် သူ့ရှေ့မှလူမှာ ဒုက္ခပေးမည့် ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ကျယ်ပြန့်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်စွမ်းအင်တစ်ခုသည် ယာမာဒါ ရှိုးအိချိထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရဲရှင်းချန်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်၏။

သူ၏စိတ်စွမ်းအင်သည် ရဲရှင်းချန်ကို ထိတွေ့သောအခါ မမြင်နိုင်သောအတားအဆီးတစ်ခုဖြင့် တားဆီးခြင်းခံလိုက်ရပြီးနောက် သူသည် အရာရာကို ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ သဘောထားသော အေးစက်သည့်မျက်လုံးတစ်စုံက သူ့ကိုစူးစိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒီလောက်အားကောင်းတဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ဖိနှိပ်မှု..."

ရဲရှင်းချန်ထံမှ ရရှိသော စိတ်စွမ်းအင်ဖိနှိပ်မှုကို ခံစားမိသောအခါ ယာမာဒါ ရှိုးအိချိသည် သူထုတ်လွှတ်ထားသော စိတ်စွမ်းအင်ကို ချက်ချင်းပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူ၏စိတ်စွမ်းအင်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏လက်ကောက်ဝတ်တွင် စူးရှသောနာကျင်မှုတစ်ချက်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ယာမာဒါ ရှိုးအိချိသည် သူ၏လက်ကိုမြှောက်ကြည့်လိုက်ရာ လက်စွပ်ဝတ်ဆင်ထားသော လက်သည် ပြတ်တောက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အား..."

အော်သံတစ်သံသည် ယာမာဒါ ရှိုးအိချိ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအော်သံသည် သူ၏လက်ပြတ်သွားသောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ စိတ်စွမ်းအင်တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ခေါင်းကွဲမတတ် နာကျင်မှုကြောင့် ဖြစ်၏။

"ငါ့... ငါ့... ငါ့လက်စွပ်... ငါ့ကိုပြန်ပေး။"

ယာမာဒါ ရှိုးအိချိသည် သူ၏ပြတ်သွားသောလက်ကို ကိုင်ထားသော ရဲရှင်းချန်ထံသို့ လက်တစ်ဖက်လှမ်းလိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်ဖြင့်မူ သူ၏ထိုးကိုက်နေသော ခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထား၏။ ရဲရှင်းချန်သည် ယာမာဒါ ရှိုးအိချိကို လျစ်လျူရှုပြီး သူ၏ပြတ်သွားသောလက်မှ အနက်ရောင်လက်စွပ်ကို ချွတ်ယူလိုက်သည်။

လက်စွပ်သည် ယာမာဒါ ရှိုးအိချိ၏ ပြတ်သွားသောလက်မှ ချွတ်ယူလိုက်သည်နှင့် လက်စွပ်နှင့် ယာမာဒါ ရှိုးအိချိတို့၏ ဆက်သွယ်မှုသည် လုံးဝပြတ်တောက်သွား၏။ လက်စွပ်၏ အကူအညီမရှိဘဲ ယာမာဒါ ရှိုးအိချိ၏ ဦးခေါင်းသည် စိတ်စွမ်းအင်တန်ပြန်သက်ရောက်မှု၏ အားကြောင့် ချက်ချင်းပင် ကြေမွသွားပြီး အနီရောင်နှင့်အဖြူရောင်အမှုန်များအဖြစ် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားသည်။

ရဲရှင်းချန်သည် ယာမာဒါ ရှိုးအိချိ၏ အလောင်းကို မကြည့်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူ၏အာရုံသည် ယခုအခါ လက်စွပ်အပေါ်တွင် လုံးလုံးလျားလျား ရောက်ရှိနေသောကြောင့်ပင်။ ရဲရှင်းချန် လက်စွပ်ကို သူ၏လက်ထဲသို့ ယူလိုက်သောအခါ အေးစက်ပြီး မကောင်းသော စိတ်စွမ်းအင်တစ်ခုသည် သူ၏အသိဉာဏ်ပင်လယ်ထဲသို့ ကျူးကျော်ရန် ကြိုးစားလာသည်။

"ဒီလောက်အားနည်းတဲ့ စိတ်စွမ်းအင်က ငါ့ကိုထိန်းချုပ်ချင်နေတာလား။"

သူပြောနေစဉ် ရဲရှင်းချန်သည် ပို၍ပင်အားကောင်းသော စိတ်စွမ်းအင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ပြီး လက်စွပ်အတွင်းမှ စိတ်စွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက်ချေမွပစ်လိုက်သည်။

သူသည် လက်စွပ်ထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေသော စိတ်စွမ်းအင်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ချေမွနိုင်ခဲ့သော်လည်း ရဲရှင်းချန်သည် ယခုစိတ်စွမ်းအင်မှာ မပြည့်စုံကြောင်း သိ၏။

ဤစိတ်စွမ်းအင်သည် ကိုယ်ပိုင်အသိဉာဏ်ပင်မရှိဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အခြားသူများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ပေးအပ်နိုင်သည်။ ပြည့်စုံသော စိတ်စွမ်းအင်သည် မည်မျှအားကောင်းမည်နည်း။

အဝေးတစ်နေရာတွင် လက်စွပ်ထဲမှ စိတ်စွမ်းအင် ပျက်စီးသွားသောကြောင့် ကန်အန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ယာမာဒါ ရှိုးအိချိ၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားသည်။ ကန်အန်းသာမက ထိန်းချုပ်ခံရပြီးနောက် မလှုပ်မယှက်ရပ်နေခဲ့သော အာဘယ့် ဆာရာအုလည်း လွတ်မြောက်သွား၏။ ကန်အန်းသည် ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် သတိလစ်သွားသည်။

အာဘယ့် ဆာရာအုမှာမူ ရေနစ်နေသူတစ်ဦး ရုတ်တရက် လေကောင်းလေသန့် ရှူရှိုက်လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။ အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီးနောက် သူ၏အသိတရားများ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာ၏။

သူသည် ဦးစွာ ရဲချန်နှင့် အနီးအနားတွင် တိုက်ခိုက်နေသော ထုံရှင်းအဖွဲ့ဝင်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်မှ ခေါင်းမရှိသောအလောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

အာဘယ့် ဆာရာအုသည် တံတွေးတစ်ချက်မျိုချပြီး တွေးလိုက်သည်။

"ငါ... ငါမသေနိုင်ဘူး၊ ငါအသက်ရှင်ရမယ်..."

ဤသို့တွေးရင်း အာဘယ့် ဆာရာအုသည် လှည့်ကာ မြို့ထဲဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ အာဘယ့် ဆာရာအုသည် အဘိုးကြီးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူသည် ယင်နှင့်ယန်အနုပညာကို ကျင့်ကြံထားသော အွန်းမျို့ဂျီတစ်ဦးဖြစ်နေဆဲဖြစ်ရာ သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူသည် အလွန်လျင်မြန်စွာပြေးလွှားနေသဖြင့် အရိပ်များသာ ချန်ထားခဲ့၏။

အာဘယ့် ဆာရာအုသည် သူ့နောက်သို့ တစ်စုံတစ်ယောက်လိုက်လာသလား သိရှိရန် နောက်ပြန်ကြည့်ရင်း ပြေးနေသည်။ သူ့နောက်သို့ မည်သူမျှလိုက်မလာသည်ကို တွေ့သောအခါ သူသည် ရှည်လျားသောသက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချလိုက်၏။

အာဘယ့် ဆာရာအုသည် သူကံကောင်းစွာ လွတ်မြောက်ခဲ့သည့်အတွက် ပျော်ရွှင်နေစဉ်မှာပင် 'ဘုန်း' ဟူသောအသံနှင့်အတူ သူသည် လွင့်စင်သွားသည်။

ဆယ်မီတာကျော် လွင့်စင်သွားပြီးနောက် အာဘယ့် ဆာရာအုသည် လေထဲမှ မြေပြင်သို့ကျလာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပုံမှန်မဟုတ်သောပုံစံဖြင့် လိမ်ကောက်နေ၏။ သူလမ်းဆက်လျှောက်နိုင်ရန် အကြီးအကျယ်ပြုပြင်မှုများ လိုအပ်မည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

အာဘယ့် ဆာရာအု သတိမလစ်မီ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အရှိန်ပြင်းစွာမောင်းနှင်နေသော အနက်ရောင်ကားတစ်စီးကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏အထက် ဆယ်မီတာခန့်အကွာတွင် အဖြူရောင်ကျီးကန်းတစ်ကောင်က 'အ အာ့ အာ့' ဟု အော်မြည်နေသည်။

ကားမောင်းနေသော ဇီးကွက်သည် ခရီးသည်ထိုင်ခုံမှ ယန်ချွဲကို မေးလိုက်သည်။

"ဟင်။ ငါခုနက လူတစ်ယောက်ကို တိုက်မိလိုက်သလား။"

"ဟုတ်တယ်။ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်၊ မတော်တဆမှုအတုလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာဖြစ်မယ်။ အနီးအနားမှာ ကင်မရာမရှိဘူး၊ ကားထဲမှာလည်း dashcam မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒီအတိုင်းလျစ်လျူရှုလိုက်ကြစို့။"

ယန်ချွဲ၏ အဖြေကိုကြားသောအခါ ဇီးကွက်က ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ဒရစ်ဖ်ဆွဲကာ ကားနောက်ပိုင်းကိုဝှေ့ယမ်းပြီး ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲလန်ယွဲ့တို့၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဇီးကွက်၊ ယန်ချွဲနှင့် ပေါင်ပေါင်းတို့ ကားထဲမှထွက်လာပြီးနောက် သူတို့သည် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲလန်ယွဲ့တို့၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် သူတို့နှစ်ဦးထံသို့ ချက်ချင်းသွားကြသည်။ ဇီးကွက်သည် ရဲရှင်းဟွေ့ အဆင်ပြေကြောင်း တွေ့ရှိပြီးနောက် သူသည်လည်း ရှည်လျားသောသက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချလိုက်သည်။

"ဟူး... မင်းအဆင်ပြေလို့ တော်သေးတာပဲ။ မင်းသာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် မင်းရဲ့စိတ်ဖောက်ပြန်နေတဲ့ အစ်ကိုကြီးက ငါ့ကိုသတ်မှာကြောက်တယ်။"

"ဟင်။ ဘယ်သူက စိတ်ဖောက်ပြန်နေတာလဲ။"

ဇီးကွက် စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏နောက်မှ အနည်းငယ်ရင်းနှီးသောအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဇီးကွက်သည် တောင့်တင်းစွာ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အမူအရာမဲ့နေသော ရဲရှင်းချန်သည် သူ့နောက်တွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သို့သော် ရဲရှင်းချန်၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ဇီးကွက်အပေါ်တွင်မရှိဘဲ ရဲချန်နှင့် မန်ဒဲလ်တို့၏ တိုက်ပွဲအပေါ်တွင် ရှိနေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် မန်ဒဲလ်သည် အရေးနိမ့်သည့်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ခွန်အားသည်လည်း သူတို့၏တိုက်ပွဲအရှိန်ကို လိုက်မီရန် သိသိသာသာရုန်းကန်နေရ၏။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်နေသော်လည်း မန်ဒဲလ်၏ ထူးဆန်းသောလက်မောင်းသည် ကြီးမားသောစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။

မန်ဒဲလ်နှင့် ယာမာဒါ ရှိုးအိချိတို့တွင် အခြေခံကွာခြားချက်တစ်ခု ရှိ၏။ ယာမာဒါ ရှိုးအိချိသည် လက်စွပ်ထဲမှ စိတ်စွမ်းအင်ကိုသာ လုံးလုံးလျားလျားအားကိုးသည်။ လက်စွပ်မရှိလျှင် သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်၏။

မန်ဒဲလ်မှာမူ သူ၏လက်မောင်းကို အားကိုးသည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် ပြင်ပအရာဝတ္ထုများကို အားကိုးကြသော်လည်း မန်ဒဲလ်သည် သူ၏လက်မောင်းနှင့် ပေါင်းစပ်နေပြီး သန့်စင်သောခွန်အားကို အားကိုးရာ ၎င်းက သူ့ကိုရင်ဆိုင်ရန် ပို၍ခက်ခဲစေသည်။

အစောပိုင်းက ထိုလက်စွပ်ထဲမှ စိတ်စွမ်းအင်ကို တွေးမိသောအခါ ရဲရှင်းချန်၏ မျက်လုံးများသည် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး စိတ်စွမ်းအင်တစ်လိုင်းသည် မန်ဒဲလ်ထံသို့ ရိုက်ခတ်သွား၏။ မန်ဒဲလ်သည် ရဲရှင်းချန်၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို ခံစားမိပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းပင် တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ရဲချန်က သူ၏မည်းမှောင်ပြီး ထူထဲသောလက်မောင်းကို လက်ဖြင့်ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။

အချိန်အနည်းငယ်ကြာမြင့်သွားပြီဖြစ်ရာ ရဲချန်သည် မန်ဒဲလ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အမှန်တကယ်ကြီးစိုးနေသည်မှာ ဤလက်မောင်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူ၏လက်မောင်း ပြတ်တောက်သွားသည်နှင့် ပိန်လှီသောမန်ဒဲလ်သည် ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံလဲကျသွား၏။ ပြတ်တောက်သွားသော လက်မောင်းမှာမူ လေထဲတွင် ပျံဝဲနေပြီး ရဲရှင်းချန်ထံသို့ တိုက်ခိုက်လာသည်။

ရဲရှင်းချန်၏ အကြည့်သည် ထက်မြက်သွားပြီး တွေးလိုက်သည်။

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီလက်မောင်းမှာလည်း လက်စွပ်နဲ့တူညီတဲ့ စိတ်စွမ်းအင်လှုပ်ခတ်မှုတွေရှိနေပြီး ပိုလို့တောင်အားကောင်းသေးတယ်၊ သူ့ကိုယ်ပိုင်အသိဉာဏ်ရှိတာ ရှင်းလင်းနေတယ်။"