သရုပ်ဆောင်ခြင်း

လက်မောင်းက တိုက်ခိုက်လာသည်နှင့် ရဲရှင်းချန်သည် ကြယ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော သူ၏လက်သီးကိုမြှောက်ကာ ထိုလက်မောင်းထံသို့ ထိုးချလိုက်သည်။ ရဲရှင်းချန်၏ လက်သီးလွှဲထွက်သွားသည်နှင့် လက်မောင်း၏ ရှေ့သို့တိုးဝင်နေသော အရှိန်သည် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ရဲရှင်းချန်၏ လက်သီးချက်ကြောင့် မီတာပေါင်းဆယ်နှင့်ချီ၍ လွင့်စင်သွားခဲ့၏။

၎င်းလွင့်စင်သွားသော လားရာမှာ နဂါးအဖွဲ့ရှိနေခဲ့သော တိုက်ပွဲနယ်ပယ်ဆီသို့ တိတိကျကျပင်။

မည်းနက်နေသော လက်မောင်းသည် ရေနက် ကုမ္ပဏီမှ ကြေးစားစစ်သားတစ်ဦး၏ အလောင်းဘေးတွင် ကျရောက်သွား၏။

ရဲရှင်းချန် နောက်မှလိုက်လာစဉ်မှာပင် လက်မောင်းသည် အလောင်းမှ ကြေးစားစစ်သား၏ လက်မောင်းကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်ပြီး ကြေးစားစစ်သား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပြန်လည်တပ်ဆင်လိုက်သည်။

လက်မောင်းသည် အလောင်းနှင့် ချိတ်ဆက်မိသောအခါ ကြေးစားစစ်သားသည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။

ဤရှင်ပြန်ထမြောက်လာသော မြင်ကွင်းသည် နဂါးအဖွဲ့နှင့် နဂါးနတ်ဘုရားခန်းမမှ လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

"ဘုရားရေ၊ သူတို့က ထုံရှင်းအဖွဲ့က ထူးဆန်းတယ်လို့ပြောတာ တကယ်ပဲကိုး။"

နဂါးအဖွဲ့မှ လုံထျယ်သည် မယုံကြည်နိုင်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်၏။

"အံ့ဩမနေနဲ့တော့။ အဲ့ဒါကို မလွတ်သွားစေနဲ့၊ အဲ့ဒီလက်မောင်းကို ငါတို့ထိန်းသိမ်းထားရမယ်။"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် စကားပြောသူမှာ လုံယန်ဖြစ်သည်။

လုံယန်သည် အကယ်၍ သူတို့သာ ထိုလက်မောင်းကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပါက ထုံရှင်းအဖွဲ့အကြောင်း ထောက်လှမ်းရေးသတင်းအများအပြားကို သေချာပေါက် ရရှိလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သိပေသည်။ နဂါးအဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင်များသာမက နဂါးနတ်ဘုရားခန်းမမှ အက်ဒ်ဝပ်ပင်လျှင် ထိုလက်မောင်းကို တားဆီးရန်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရှေ့သို့ပြေးဝင်သွား၏။

ထူးဆန်းသောလက်မောင်းနှင့် ကြေးစားစစ်သားသည် နဂါးအဖွဲ့ဝင်များနှင့် အက်ဒ်ဝပ်တို့နှင့် လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်စပြုသည်။ သို့သော် ထင်ရှားသည်မှာ ထိုထူးဆန်းသောလက်မောင်းသည် တစ်ယောက်နှင့်အများ ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း အသာစီးရနေဆဲ ဖြစ်၏။ သူတို့သည် ရဲချန်မဟုတ်ပေ။ ရဲချန်သည် တစ်ယောက်ချင်းရင်ဆိုင်မှုတွင် ၎င်းကိုဖိနှိပ်နိုင်သော်လည်း အခြားသူများလည်း နိုင်နင်းနိုင်သည်ဟု မဆိုလိုချေ။

ထိုအချိန်မှာပင် ရဲချန်သည် ပြေးဝင်လာပြီး လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်လာသော ကြေးစားစစ်သား၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်းကို ကြေမွသွားစေသည်။ အန္တရာယ်ကို ခံစားမိသောအခါ လက်မောင်းသည် လျင်မြန်စွာပင် အိမ်ရှင်တစ်ဖန်ပြောင်းကာ အလားတူနည်းလမ်းဖြင့် အခြားကြေးစားစစ်သားတစ်ဦးကို ရှင်သန်ထမြောက်စေ၏။

"ဟွန်း။ တူညီတဲ့လှည့်ကွက်ပဲ၊ မင်းဒါကို နှစ်ခါသုံးလို့ရမယ်ထင်နေလား။"

သူပြောနေစဉ် ရဲရှင်းချန်သည် သူ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြယ်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လှောင်အိမ်တစ်ခုအဖြစ်ဖွဲ့စည်းကာ ထိုလက်မောင်းနှင့် အသစ်ရှင်ပြန်ထမြောက်လာသော ကြေးစားစစ်သားကို တိုက်ရိုက်ထောင်ချောက်ဆင်လိုက်သည်။

ထူးဆန်းသောလက်မောင်းသည် သူ၏ခွန်အားဖြင့် ကြယ်စွမ်းအင်လှောင်အိမ်ကို ဖောက်ထွင်းရန် ကြိုးစား၏။

သူ၏လက်သီးချက်များသည် လှောင်အိမ်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများစွာကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ရဲရှင်းချန် စိတ်စွမ်းအင်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် လှောင်အိမ်ပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်းများသည် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ပြုပြင်ပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။

လုံယန်နှင့် အက်ဒ်ဝပ်တို့သည် ထူးဆန်းသောလက်မောင်း ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသည်ကို သိရှိသောအခါ ထိုလက်မောင်းကို အနီးကပ်ကြည့်ရှုလိုသဖြင့် ရှေ့သို့တက်လာကြ၏။ ညအချိန်ဖြစ်ပြီး ယခင်က သူတို့လက်မောင်းကို မြင်သောအခါ အခြေခံအားဖြင့် လက်မောင်း၏ အရိပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

အနီးကပ်မြင်မှသာ သူတို့သည် ဤလက်မောင်း မည်မျှထူးဆန်းသည်ကို သိရှိသွားကြသည်။ ၎င်း၏အသားအရေသည် မည်းနက်နေပြီး လက်မောင်းသည် ထူထဲသော်လည်း လက်မောင်းသည် မျက်မြင်နှုန်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပိန်လှီသွားနေသည်ကို သူတို့မြင်နိုင်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရဲချန်နှင့် ရဲလန်ယွဲ့တို့သည်လည်း လျှောက်လာကြပြီး ဤထူးဆန်းသောလက်မောင်းကို စတင်စစ်ဆေးကြ၏။

"ဒီလက်မောင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်အသိဉာဏ်ရှိနေတာပဲ။ သူ့ရဲ့မူလပိုင်ရှင်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒက ဘယ်လောက်တောင် အားကောင်းခဲ့လဲ။"

ရဲချန်သည် ထူးဆန်းသောလက်မောင်းကို ကြည့်ရင်း တည်ကြည်သောလေသံဖြင့် ဆို၏။

ရဲရှင်းချန်သည် ခေါင်းခါပြီးနောက်

"ကျွန်တော်မသေချာဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သေချာတာကတော့ ဒီလက်မောင်းရဲ့ပိုင်ရှင်သာ အသက်ရှင်နေသေးရင် ကျွန်တော်တို့ထဲက တစ်ယောက်မှ သူ့ပြိုင်ဘက်ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရဲရှင်းချန်သည် သူသာသူ၏အစွမ်းအပြည့်အစုံ ပြန်လည်ရရှိလာပါက ဤလက်မောင်း၏ ပိုင်ရှင်ကို အနိုင်တိုက်နိုင်မည်လားဟု တွေးတောနေခဲ့သည်။ သူရရှိခဲ့သော နောက်ဆုံးအဖြေမှာ သူအနိုင်တိုက်နိုင်လျှင်ပင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်၏။ ဤလက်မောင်း၏ ပိုင်ရှင်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်ခံရရုံသာမက သူ၏ဝိညာဉ်သည်လည်း အပိုင်းအစပေါင်းထောင်နှင့်ချီ၍ ခွဲခြမ်းခံထားရသည်။

အကယ်၍ ရဲရှင်းချန်ကို သူလုပ်နိုင်မလားဟု မေးလျှင် သူလုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ခံစားမိ၏။ ဤသည်မှာ လူတစ်ဦးက ဓားတစ်ချောင်းယူပြီး သူ့ကိုယ်သူ ဆယ့်ခုနစ်ပိုင်း၊ ဆယ့်ရှစ်ပိုင်းအဖြစ် ခုတ်ပိုင်းရန် ကြိုးစားခြင်းနှင့်တူသည်။ တစ်ယောက်တည်းဖြင့်မူ မည်သို့မျှမလုပ်နိုင်ပေ။ အဆင့်တူတစ်ဦးဦး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ ရဲရှင်းချန်သည် ဤကမ္ဘာ၏ နက်နဲမှုသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကထက် များစွာမနက်ရှိုင်းလှဟု မခံစားမိတော့ချေ။

ဤနေရာရှိလူတိုင်း ထူးဆန်းသောလက်မောင်းကို အံ့ဩချီးကျူးနေစဉ် ရဲရှင်းဟွေ့သည် မတ်တပ်ထရပ်နှင့်နေပြီဖြစ်သော မန်ဒဲလ်ထံသို့ တိတ်တဆိတ်ချဉ်းကပ်သွားသည်။ မူလက ပေါင်ပေါင်းသည် လိုက်လိုသော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့က သူမကို ငြိမ်ငြိမ်နေရန် ပြောခဲ့၏။

ပေါင်ပေါင်းသည် အလွန်နာခံတတ်သည်။ ရဲရှင်းဟွေ့က သူမကို ငြိမ်ငြိမ်ရပ်နေရန်ပြောသဖြင့် သူမသည် မန်ဒဲလ်ထံသို့ လျှောက်သွားသော ရဲရှင်းဟွေ့ကို ကြည့်ရင်း ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မန်ဒဲလ်သည် ယခင်ကထက် ပို၍ပင်ပိန်လှီပြီး အားနည်းနေသော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်နေသည့်တိုင် သူသည် အသက်ရှင်လိုသေးသည်။

"ငါထုံရှင်းအဖွဲ့ကို ပြန်ချင်တယ်၊ ငါထုံရှင်းအဖွဲ့ကို ပြန်ရောက်သရွေ့ ငါအစွမ်းတွေပြန်ရနိုင်တယ်... အစွမ်း၊ ငါအစွမ်းတွေလိုချင်တယ်။"

မန်ဒဲလ်သည် ထရပ်ရင်း ရေရွတ်နေ၏။

"ကျွန်တော်ပြောမယ်၊ ခင်ဗျားဒီလိုဖြစ်နေတာ ပြေးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးလေ။ ခင်ဗျားမှာ အသက်စွမ်းအင် ဘာမှမကျန်တော့ဘူး။"

ထိုအချိန်မှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့က စကားပြောလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကိုကြားသောအခါ မန်ဒဲလ်သည် သူ့ကိုမော့ကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းများကွေးညွတ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းကိုယ်တိုင်က အသက်စွမ်းအင်ပဲ မဟုတ်လား။"

ဤသို့တွေးရင်း မန်ဒဲလ်သည် သူ၏ကျန်ရှိနေသော ဘယ်လက်ကို လွှဲယမ်းလိုက်ရာ တလက်လက်တောက်ပနေသော ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းသည် သူ၏လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ညှစ်ထုတ်ထားသော နောက်ဆုံးအားအင်အနည်းငယ်ကို အသုံးပြုကာ ဓားမြှောင်ကို ရဲရှင်းဟွေ့၏ လည်ပင်းတွင် တေ့ထားလိုက်သည်။

"အား... ကယ်ကြပါဦး။"

စိတ်မပါ့တပါ အကူအညီတောင်းသံတစ်သံသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဆူညံသံကိုကြားသောအခါ ထူးဆန်းသောလက်မောင်းကို စူးစမ်းနေခဲ့ကြသူအားလုံးသည် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် မန်ဒဲလ်တို့ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ရဲချန်သည် မန်ဒဲလ်က သူ၏သားလည်ပင်းကို ဓားဖြင့်တေ့ထားသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွား၏။

ရဲရှင်းချန်မှာမူ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ရဲလန်ယွဲ့မှာမူ သူမ၏ဆိုးသွမ်းသော မောင်လေးကို ထူးဆန်းသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်နေ၏။ ရဲလန်ယွဲ့သည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ လက်ရှိစွမ်းရည်များကို သိသည်။အလွန်အစွမ်းထက်သော ကိုယ်ခန္ဓာပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်စွမ်းနှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အလွန်မာကျောသော သတ္တုစပ်တို့ ပေါင်းစပ်ထားသည်။

လက်ရှိမန်ဒဲလ်ကိုထားလိုက်ဦး၊ ယခင်က ထူးဆန်းသောလက်မောင်းနှင့် မန်ဒဲလ်ပင်လျှင် သူ့ကိုသတ်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ ဓားမြှောင်ငယ်လေးတစ်ချောင်းနှင့်ဆိုလျှင် ပြောဖွယ်ရာမရှိပြီ။

ရဲချန်မှာမူ သူသည် အလွန်စိုးရိမ်နေ၍ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမစဉ်းစားနိုင်ဘဲ ရဲရှင်းဟွေ့၏ ညံ့ဖျင်းသော သရုပ်ဆောင်မှုကို လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ဇီးကွက်နှင့် ယန်ချွဲတို့သည် ရဲရှင်းချန်နှင့် ရဲလန်ယွဲ့တို့ နှစ်ဦးစလုံး မလှုပ်မယှက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဘာမှမပြောဘဲ ရဲရှင်းဟွေ့ ကြွားဝါနေသည်ကို တိတ်တဆိတ်ကြည့်ရှုနေကြ၏။ ပေါင်ပေါင်းမှာမူ သူမသည် ဓားစာခံအဖြစ်ဖမ်းဆီးခံထားရသော ရဲရှင်းဟွေ့ကို ဗလာသက်သက်စိုက်ကြည့်ရင်း နေရာတွင်ပင် နာခံစွာရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က အဘယ်ကြောင့် သရုပ်ဆောင်ပြီး မန်ဒဲလ်ကို သူ့အားဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးစေခဲ့သနည်းဆိုသော် သေချာပေါက် ရွှေလက်ချောင်းအတွက်ပင် ဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏အဖေ၏ စိုးရိမ်သောကရောက်နေသော အမူအရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး

"အဖေ... တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော်အဖေ့ကို ဒုက္ခပေးမိပြီ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏လည်ပင်းကို ရှေ့သို့တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ဓားမြှောင်က သူ၏လည်ချောင်းကို ဖြတ်တောက်သွားစေရန် တိုက်ရိုက်ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ဓားမြှောင်ကို ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သော မန်ဒဲလ်သည် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လုံးဝကြောင်သွား၏။

"ဟေး။ မနောက်ပါနဲ့တော့ကွာ ဟုတ်ပြီလား။ ငါမင်းကို မသတ်ချင်ဘူး။ ငါက... ငါကထွက်ပြေးချင်ရုံလေးပါပဲ။ အစ်ကိုကြီး..."

"ရှင်းဟွေ့..."

သူ၏သား ရန်သူ့လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲချန်သည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။ ရဲချန်သည် ရှေ့သို့ပြေးဝင်သွားပြီး သူ၏လက်ဖဝါးသည် ချီစွမ်းအင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ တစ်စက္ကန့်မပြည့်မီမှာပင် မန်ဒဲလ်သည် သူ၏လက်ဖြင့် အပိုင်းပိုင်းအစစများအဖြစ်သို့ ခုတ်ပိုင်းခြင်းခံလိုက်ရသည်။

သူ၏လည်ပင်းမှ ဒဏ်ရာ ပျောက်ကင်းသွားနှင့်ပြီဖြစ်သော ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်ပြီး ဦးစွာ သူ၏ဘေးတွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသော တီဗီလေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဇာတ်ပို့ဖြစ်သူ မန်ဒဲလ်၏ ထူးချွန်သောသရုပ်ဆောင်မှုအတွက် တိတ်တဆိတ်ကျေးဇူးတင်လိုက်၏။

မန်ဒဲလ်: .....

"မင်းဒီလောက် ယုတ်မာလို့မရဘူး။"