ပြန်လည်ဆုံစည်းခြင်း

ရဲချန်သည် မန်ဒဲလ်ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာဖြစ်အောင်ပင် ခုတ်ပိုင်းခဲ့သည်။ သို့သော် သူမည်သို့ပင် ဒေါသဖြေစေကာမူ ရဲရှင်းဟွေ့သည် မိမိကိုယ်ကိုသတ်သေရန် အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်ခံခဲ့ရသည်ဖြစ်ရာ ၎င်းက သူ့ကိုအလွန်အမင်း နှလုံးကြေကွဲစေ၏။

ထိုအချိန်မှာပင် ခေတ်မီဆန်းပြားသော ဟူဒီ တစ်ထည်ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦး လျှောက်လာသည်။ ရဲချန်သည် ထိုမိန်းကလေး ရဲရှင်းဟွေ့ထံသို့ လျှောက်သွားပြီးနောက် သူ့ကိုခြေထောက်ဖြင့် နှစ်ချက်ညင်သာစွာတို့ကာ

"သေချင်ယောင်ဆောင်မနေနဲ့တော့၊ ငါဗိုက်ဆာနေပြီ။"

ဟု ပြောသည်ကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်နေ၏။

ရဲရှင်းဟွေ့ကို သေဟန်မဆောင်ရန် လာပြောသူမှာ ပေါင်ပေါင်းမှတစ်ပါး အခြားသူမဟုတ်ပေ။ ပေါင်ပေါင်းသည်လည်း ယခင်က ရဲရှင်းဟွေ့၏ ညံ့ဖျင်းသောသရုပ်ဆောင်မှုကြောင့် လှည့်စားခြင်းခံခဲ့ရသော်လည်း သူမသေသေချာချာ အာရုံခံကြည့်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့ မသေဆုံးသေးကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ရဲချန်သည် ပေါင်ပေါင်း၏ စကားကိုကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

သူသည် ပေါင်ပေါင်းမှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို မသိသော်လည်း ဤအမူအရာမဲ့နေသော မိန်းကလေးသည် သူ၏သားသိသောသူတစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

ဤသို့တွေးရင်း ရဲချန်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ရဲရှင်းဟွေ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူရဲရှင်းဟွေ့၏ မျက်ခွံများ တုန်ခါနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူလှည့်စားခြင်းခံလိုက်ရကြောင်း သိလိုက်၏။

"ကလေးလေး... မင်းတော်တော်ဟုတ်ပါလား။ မင်းငါ့ကိုတောင် လှည့်စားရဲတယ်။"

သူပြောနေရင်း ရဲချန်သည် သူ့ကိုကန်လိုက်သည်။ ရဲရှင်းဟွေ့သည် မရှောင်တိမ်းဘဲ မျက်လုံးဖွင့်ကာ ရဲချန်ကို ပြုံးပြပြီး

"အဖေ၊ ဒါက အဖေ့ရဲ့လေ့လာစူးစမ်းနိုင်စွမ်း မကောင်းလို့ပါ။"

သူပြောနေရင်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ့နောက်မှ ရဲရှင်းချန်နှင့် ရဲလန်ယွဲ့ကို ညွှန်ပြပြီး

"ကျွန်တော့်အစ်ကိုနဲ့ အစ်မကိုကြည့်ပါဦး၊ သူတို့ထဲက ဘယ်တစ်ယောက်က ဒီလောက်စိတ်လှုပ်ရှားနေလို့လဲ။"

တကယ်တော့ ရဲချန် ဤသို့တုံ့ပြန်ခြင်းမှာ နားလည်နိုင်ပါသည်။ ပထမဦးစွာ ရဲချန်သည် သူ၏အငယ်ဆုံးသားမှာ သာမန်လူတစ်ဦးသာဖြစ်သည်ဟု အမြဲတမ်းယုံကြည်ခဲ့၏။ ဒုတိယအချက်မှာ သူသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ လုံခြုံရေးအတွက် အလွန်အမင်းစိုးရိမ်နေပြီး သူ၏စိုးရိမ်မှုက သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဝေဝါးသွားစေခဲ့သည်။ ရဲချန်၏ အကြားအာရုံနှင့် အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းအရဆိုလျှင် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသောသူ အသက်ရှင်နေသလား သေနေသလားဆိုသည်ကို အာရုံခံလိုက်ရုံဖြင့် သိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရဲချန် ရဲရှင်းဟွေ့ကို မြေပြင်မှဆွဲထူနေစဉ်မှာပင် အဝေးတစ်နေရာမှ တံဆိပ်ခတ်ခံထားရသော ထူးဆန်းသည့်လက်မှ နှလုံးတုန်ဖွယ် စိတ်စွမ်းအင်လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော ရဲရှင်းချန်သည် ဤစိတ်စွမ်းအင်ကို ခံစားမိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှလူများကို ချက်ချင်းသတိပေးလိုက်သည်။

"လူခွဲနေကြ။"

ခုနကပင် ရဲရှင်းချန်၏ အစွမ်းကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအနည်းငယ်သည် များများစားစားမပြောဘဲ ထူးဆန်းသောလက်မောင်းနှင့် ဝေးရာသို့ ခွဲထွက်သွားကြသည်။

လူတိုင်း ခွဲထွက်သွားသည်နှင့် လက်မောင်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် အနက်ရောင်အလင်းများ ပွင့်လန်းလာ၏။ အနက်ရောင်အလင်းသည် လင်းလက်ပြီး မျိုချသွားသော်လည်း အနက်ရောင်အလင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အတူ ထူးဆန်းသောလက်မောင်းသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ထုံရှင်းအဖွဲ့က တကယ်ပဲ ထူးဆန်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုပဲ။"

လုံယန်သည် သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။

လုံယန်၏ စကားကိုကြားသောအခါ သူ့ဘေးမှ နဂါးနတ်ဘုရားခန်းမမှ အက်ဒ်ဝပ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး

"ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ နဂါးဘုရင်အသစ် တာဝန်ယူကတည်းက ထုံရှင်းအဖွဲ့ကို စုံစမ်းနေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့... ခုထိတော့ တိုးတက်မှုမရှိသေးဘူး။"

"ဒီနေ့ ကျွန်တော့်ကိုလာကူညီကြတဲ့အတွက် အားလုံးကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ရဲချန်က ဒီကျေးဇူးကို မှတ်ထားပါ့မယ်။"

ထိုအချိန်မှာပင် ရဲချန်သည် ရှေ့သို့တက်လာပြီး ရှိနေသူအားလုံးကို သူ၏ကျေးဇူးတင်စကားကို ဖော်ပြ၏။

"သခင်ရဲချန်၊ ယဉ်ကျေးစရာမလိုပါဘူး။"

ခုနကမှ သတိပြန်လည်လာသော ဂရိတ်ဗြိတိန် သူရဲကောင်းသည် ရှေ့သို့တက်လာပြီး

"ဘုရင်မကြီးက ခင်ဗျားကို နှုတ်ခွန်းဆက်သခိုင်းလိုက်ပါတယ်၊ ပြီးတော့... ဘုရင်မကြီးက ခင်ဗျား ဂရိတ်ဗြိတိန်ကို လာလည်စေချင်ပါတယ်တဲ့။"

ဂရိတ်ဗြိတိန် သူရဲကောင်း စကားမဆုံးမီမှာပင် အမေဇုန် အမျိုးသမီးစစ်သည်တော်တစ်ဦးလည်း ရှေ့သို့တက်လာသည်။

"သခင်ရဲချန်၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသမီးကြီးကလည်း ရှင့်ကို အရမ်းသတိရနေပြီး ရှင့်ကို ကျွန်မတို့ အမေဇုန်ကို လာလည်စေချင်ပါတယ်တဲ့။"

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရား ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့မှ ကြေးစားစစ်သားများသည် အစောပိုင်းက နဂါးအဖွဲ့နှင့် အက်ဒ်ဝပ်တို့၏ လက်ချက်ဖြင့် သတိလစ်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့သတိလစ်မနေခဲ့ပါက သူတို့သည်လည်း ရှေ့သို့တက်လာပြီး ရဲချန်အား သူတို့၏ဘော့စ်ထံသို့ သူတို့ကုမ္ပဏီတွင် လာလည်ရန် တောင်းဆိုကြပေလိမ့်မည်။

ရဲချန်သည် သူ၏ကလေးသုံးယောက်ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အနေခက်စွာရယ်မောလိုက်သည်။

"အမ်... စိတ်မပူကြပါနဲ့၊ အချိန်ရရင် သူတို့ဆီသွားတွေ့ပါ့မယ်။"

ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်ကို နားလည်သော ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို သိ၏။ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရား ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့၏ အမျိုးသမီးဘော့စ်ဖြစ်စေ၊ အမေဇုန်မျိုးနွယ်စု၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသမီးကြီးဖြစ်စေ၊ ဂရိတ်ဗြိတိန်၏ ဘုရင်မဖြစ်စေ၊ သူတို့အားလုံးသည် သူ၏အဖေနှင့် ဆက်ဆံရေးတစ်ခုရှိကြသည်။

"မောင်းမဆောင်တွေ ဘယ်လောက်တောင် မနာလိုဖြစ်ချင်စရာ ကောင်းလိုက်လဲ။"

ရဲရှင်းဟွေ့ စိတ်ခံစားမှုဖြင့် သက်ပြင်းချနေစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကျောကို လာထိုးသည်ကို ရုတ်တရက်ခံစားလိုက်ရသည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပေါင်ပေါင်းသည် သူ့ကို အသက်မဲ့စွာစိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူမ၏အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။ သူမဗိုက်ဆာနေပြီ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရဲချန်သည်လည်း ကူညီရန်လာသော အဖွဲ့များနှင့် စကားပြောပြီးဖြစ်ပြီး သူတို့အားလုံးထွက်ခွာသွားကြသည်။ နောက်ဆုံးထွက်ခွာသွားသူများမှာ တရုတ်နဂါးအဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင်လေးဦးဖြစ်သည်။ လုံယန်သည် မထွက်ခွာမီ အနောက်ဆုံးတွင် ရပ်နေသော ရဲရှင်းချန်ကို နက်ရှိုင်းသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်သွားပြီး သူဘာတွေစဉ်းစားနေသည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ဤနေရာမှ ကိစ္စများပြီးဆုံးသည်နှင့် လူတိုင်းသည် ဇီးကွက်နှင့် အာဘယ့် ဆာရာအုတို့ ယူဆောင်လာသော ကားများကို မြို့ထဲသို့မောင်းနှင်သွားကြသည်။ ရဲရှင်းဟွေ့၊ ရဲရှင်းချန်၊ ရဲလန်ယွဲ့နှင့် ရဲချန်၊ မိသားစုလေးယောက်သည် ကားတစ်စီးတည်းတွင် စီးနင်းလိုက်ပါကြ၏။

ကားမောင်းနေသော ရဲချန်သည် ရဲရှင်းချန်နှင့် ရဲရှင်းဟွေ့တို့၏ စွမ်းအားများ၏ ရင်းမြစ်အကြောင်းကို မေးမြန်းသည်။

ရဲရှင်းချန်မှာ ပြောဖွယ်ရာမလို။ သူသည် ထုံရှင်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကို တစ်ယောက်တည်းရှင်းလင်းပြီး ထူးဆန်းသောလက်မောင်းကို နှိမ်နင်းခဲ့သည်။ ထူးဆန်းသောလက်မောင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ထူးဆန်းသောနည်းလမ်းဖြင့် လွတ်မြောက်သွားသော်လည်း ၎င်းသည် ရဲရှင်းချန်၏ အစွမ်းကို မလျှော့ကျစေခဲ့ပေ။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာမူ ရဲချန်သည် ဓားမြှောင်က ရဲရှင်းဟွေ့၏ လည်ချောင်းကို အမှန်တကယ်ဖြတ်တောက်သွားသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်ခဲ့သော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့ မတ်တပ်ရပ်သောအခါ လုံးဝဒဏ်ရာမရှိဘဲ ဒဏ်ရာထားလိုက်ဦး၊ အမာရွတ်တစ်ချက်ပင် မကျန်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်မှ ခြောက်သွေ့သွားနှင့်ပြီဖြစ်သော သွေးများသာမရှိခဲ့ပါက ရဲချန်သည် သူအမြင်မှားသွားသည်ဟု ထင်မိပေလိမ့်မည်။

.......

သူ၏အဖေ၏ မေးခွန်းကိုကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဘာမှမဖုံးကွယ်ဘဲ သူ၏စွမ်းရည်များကို ရှင်းပြ၏။ ရဲရှင်းချန်မှာမူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမရှင်းပြဘဲ သူအလွန်အားကောင်းကြောင်းနှင့် ထို့ထက်ပို၍ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

ရဲချန်သည် သူ၏သားနှစ်ဦး၏ ရှင်းပြချက်များအဆုံးတွင် ပြုံးလိုက်ရုံသာဖြစ်ပြီး အသေးစိတ်မမေးမြန်းခဲ့ပေ။

သူအသေးစိတ်မမေးမြန်းရခြင်းအကြောင်းမှာ ရဲချန်သည် သူ၏ကလေးများ စွမ်းအားပိုင်ဆိုင်ခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်ဟု ယုံကြည်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ရဲချန်ကိုယ်တိုင်ပင် အချိန်ကာလတစ်ခုအတွင်း ထူးခြားသောစွမ်းအားများနှင့် ပုံမှန်မဟုတ်သော ခန္ဓာကို ရုတ်တရက်ရရှိခဲ့သည်။

ရဲလန်ယွဲ့မှာမူ သူမသည် ထက်မြက်ပြီး မွေးရာပါစွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်၏။ သူ၏ညီငယ် ရဲဖန်မှာမူ သူသည်လည်း စွမ်းအားပိုင်ဆိုင်ပြီး သူ၏အစ်ကိုကြီးထက် များစွာမနိမ့်ကျပေ။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ သူ၏သားနှစ်ဦး ရုတ်တရက် စွမ်းအားနိုးထခြင်းကို ကြုံတွေ့ရခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ပေ။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ထုံရှင်းအဖွဲ့သည် ယခုအခါ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဖြစ်နေသဖြင့် သူ၏ကလေးများ စွမ်းအားပိုင်ဆိုင်ခြင်းက ရဲချန်ကို များစွာပို၍ စိတ်အေးစေသည်။

အကယ်၍ ထုံရှင်းအဖွဲ့က သူ၏သွေးကို ပစ်မှတ်ထားမည်ဆိုလျှင် သူ၏ကလေးများကိုလည်း ပစ်မှတ်ထားမည်မဟုတ်လား။

မိသားစုလေးယောက်သည် လမ်းတစ်လျှောက် စကားစမြည်ပြောရယ်မောရင်း မြို့ထဲသို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။ မြို့ထဲသို့ရောက်သောအခါ ရဲချန်သည် ကားကို ခမ်းနားထည်ဝါသောဟိုတယ်တစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်၏။

"အဖေ၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ ညစာစားကြမှာလား။"

ရဲရှင်းဟွေ့က ရဲချန်ကို မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ဒီမှာ ညစာမစားဘူး၊ မင်းအမေကို လာခေါ်တာ။"

သူပြောနေရင်း ရဲချန်သည် သူတို့ကို ဟိုတယ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ဟိုတယ်အတွင်းတွင် ရဲချန်သည် ဧည့်ကြိုကောင်တာမှ ကြိုးဖုန်းကို အသုံးပြု၍ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်၏။

ဆယ်မိနစ်ခန့်ကြာပြီးနောက် စုချန်နှင့် ရှည်လျားသောဂါဝန်ဝတ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့ ဓာတ်လှေကားထဲမှ ထွက်လာကြသည်။ စုချန်သည် ရဲရှင်းချန်၊ ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲလန်ယွဲ့တို့ကို မြင်သောအခါ ကြောင်သွား၏။

"မင်းတို့သုံးယောက်... ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။"