ရွှေလက်ချောင်း ရရှိနေဆဲ

ရဲရှင်းဟွေ့၊ ရဲရှင်းချန်၊ ရဲချန်၊ စုချန်၊ ပေါင်ပေါင်းနှင့် ဇီးကွက်တို့သည် ကူယန် ဘူတာမှ အတူတကွ လျှောက်ထွက်လာကြသည်။

ယာဆုကုနိ နတ်ကွန်းအပါအဝင် စစ်ရာဇဝတ်ကောင်နတ်ကွန်းအချို့ကို အိမ်သာများအဖြစ် ပြောင်းလဲရန်ရှိသောကြောင့် ရဲလန်ယွဲ့နှင့် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ကိုယ်ရံတော် ယန်ချွဲတို့သည် တရုတ်နိုင်ငံသို့ ပြန်မလာခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် နတ်ကွန်းမြေနေရာဝယ်ယူမှုကို ဂျပန်မင်းသမီးနှင့် ညှိနှိုင်းရန် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြ၏။

ဘူတာမှထွက်လာပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် လှောင်အိမ်ထဲတွင် အကျဉ်းချခံထားရသော ဘုရင်ဖြူကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ဘုရင်ဖြူ လှောင်အိမ်ထဲမှ ထွက်သည်နှင့် သူသည် သူ၏တောင်ပံများဖြင့် ပွေ့ဖက်ဟန်ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"ဟူး... နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်ပြီ။ လှောင်အိမ်ထဲမှာ အပိတ်ခံထားရတာ တကယ်ကို မွန်းကြပ်လွန်းတယ်။"

"အဖေ၊ အမေ၊ ငါတို့အိမ်ဟောင်းက ရောင်းပြီးသွားပြီ၊ ဒါကြောင့် ငါတို့လက်ရှိနေအိမ်ကို အရင်ပြန်ကြရအောင်။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပြောပြီးနောက် တက္ကစီနှစ်စီးငှားလိုက်သည်။

ထို့နောက် အဖွဲ့သည် ကျင်တုစံအိမ်တော် အိမ်ရာသို့ ဦးတည်သွားကြ၏။

အိမ်ထဲသို့ ဝင်သည်နှင့် ရဲရှင်းဟွေ့သည် အနည်းငယ်အားနည်းသော အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဗိုက်အရမ်းဆာတယ်... တစ်ယောက်ယောက်ကယ်ပါဦး။"

"တစ်ယောက်ယောက် ပြန်ရောက်ပြီလား။"

ဤအားနည်းသောခေါ်သံများကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ဇီးကွက်တို့သည် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ပြီးနောက် ဝက်ဝံကန်း၏ အခန်းဆီသို့ ချက်ချင်းပြေးဝင်သွားကြသည်။

ဝက်ဝံကန်း၏ တံခါးကိုဖွင့်လိုက်သောအခါ သူတို့သည် ကုတင်ပေါ်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာနှင့် မလှုပ်မယှက်လဲလျောင်းနေသော ဝက်ဝံကန်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူလှုပ်ရှားနိုင်သော တစ်ခုတည်းသောအစိတ်အပိုင်းများမှာ သူ၏မျက်လုံးများနှင့် သူ၏လည်ပင်းသာဖြစ်၏။

"မင်းတို့... နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီ။ ငါဗိုက်ဆာလွန်းလို့ သေတော့မယ်။"

"ပြီးတော့... မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် ငါ့ကိုကူညီပေးပါလား။ ငါအိမ်သာသွားဖို့လိုနေတယ်..."

ဇီးကွက်သည် မလှုပ်ရှားနိုင်သော ဝက်ဝံကန်းကို ချက်ချင်းပင် အိမ်သာသို့ သယ်ဆောင်သွားပြီး ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ဖုန်းကိုကောက်ကိုင်ကာ ဝက်ဝံကန်းအတွက် ပါဆယ်များမှာယူစပြုသည်။

ဆယ်မိနစ်ခန့်ကြာပြီးနောက် ဝက်ဝံကန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သူတစ်နေ့တာ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သော 'သိုလှောင်ထားသည့်ပစ္စည်းများ' ကို စွန့်ထုတ်နိုင်ခဲ့၏။

ထိုအခါမှသာ ရဲရှင်းဟွေ့သည် အမှန်တကယ်ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို နားလည်သွားသည်။

မူလက ဝက်ဝံကန်းသည် အစားအစာအမြောက်အမြား စားသုံးပြီးနောက် မနိုးမီ ရက်ပေါင်းများစွာ အိပ်စက်ရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရဲရှင်းချန် ကျင့်ကြံနေစဉ် စိမ့်ထွက်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကြောင့် ဝက်ဝံကန်းသည် အချိန်ဇယားထက်စော၍ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့၏။

နိုးထလာသော ဝက်ဝံကန်းသည် ဆာလောင်ပြီး ဝမ်းသွားချင်စိတ်လည်း ပြင်းပြနေသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ သူ့ကိုမြင်သောအခါ ဝက်ဝံကန်း အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရခြင်းမှာ ဆာလောင်ခြင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ သူ၏အိမ်သာသွားချင်စိတ်ကို ထိန်းထားသောကြောင့်ပင်။

"စကားမစပ်... မင်းနိုးနေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဝက်ဝံကန်းကို ကြည့်ရင်းမေးလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက... ခြောက်နာရီ၊ ခုနစ်နာရီလောက်။"

"ခြောက်နာရီ၊ ခုနစ်နာရီလောက်ပဲ ထိန်းထားရသေးတာ မင်းဒီလိုဖြစ်နေပြီလား။ အွန်လိုင်းမှာ တစ်ယောက်ယောက် ရက်ပေါင်းများစွာ ထိန်းထားတာ ငါတွေ့ဖူးတယ်။ မင်းအတွက်တကယ်မကောင်းဘူး။"

ဝက်ဝံကန်း: "..."

"ဒါက အခုမစင်ထိန်းထားတဲ့အကြောင်းလား။ ငါ့ကို ရက်ပေါင်းများစွာ အိမ်မှာတစ်ယောက်တည်းထားခဲ့တဲ့အကြောင်းကို မင်းတို့အရင်ရှင်းပြသင့်တာမဟုတ်ဘူးလား။"

"ဝက်ဝံကန်းနဲ့ ဇီးကွက်၊ ငါ့သားနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ပင်ပန်းသွားပြီ။"

ထိုအချိန်မှာပင် ရဲချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလိုက်သည်။

ရဲချန်၏ စကားကိုကြားသောအခါ ဇီးကွက်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး

"မစ္စတာ ရဲချန်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အဲ့လိုမပြောပါနဲ့။ တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို တကယ်မစောင့်ရှောက်ခဲ့ရပါဘူး..."

ဇီးကွက်သည် ကျိုးနွံနေခြင်းမဟုတ်။ သူအမှန်တရားကို ပြောနေခြင်းသာဖြစ်သည်။

"မစ္စတာ ရဲချန် ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့... ငါတို့ထွက်ခွာရမယ့်အချိန်တန်ပြီ။"

ဝက်ဝံကန်းသည်လည်း ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

ဇီးကွက်က သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်။ ဘလက်ဟတ် ကုမ္ပဏီမှာ တခြားမစ်ရှင်တွေ ရှိသေးတယ်။"

"မင်းတို့ပြန်သွားဖို့မလိုတော့ဘူး။ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါ့သားနှစ်ယောက်ရဲ့ ရေရှည်ကိုယ်ရံတော်တွေပဲ။ တကယ်တော့ 'ကိုယ်ရံတော်' လို့ပြောတာက သိပ်မမှန်ဘူး။ ပိုတိတိကျကျပြောရရင် သူတို့ကို မျက်ခြည်မပြတ်စောင့်ကြည့်ပြီး သူတို့အလွယ်တကူမဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ပြဿနာအချို့ကို ကိုင်တွယ်ပေးဖို့ လိုချင်တာ"

ရဲချန်၏ စကားကိုကြားသောအခါ ဇီးကွက်သည် ချက်ချင်းငြင်းဆိုလိုသော်လည်း သူစကားမပြောမီမှာပင် ရဲချန်သည် စာချုပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး ဆက်ပြော၏။

"မင်းတို့နဲ့ ယန်ချွဲတို့ ဘလက်ဟတ် ကုမ္ပဏီနဲ့ လက်မှတ်ထိုးထားတဲ့ အလုပ်ခန့်အပ်မှုစာချုပ်တွေက ငါ့ဆီမှာရှိပြီးသား။ အခု မင်းတို့က ငါ့လူတွေပဲ။"

စာချုပ်ကိုမြင်သောအခါ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အနည်းငယ်ကြောင်သွားကြသည်။

ငါတို့သူဌေးက ငါတို့ကို ဒီလိုပဲ ရဲချန်ဆီ ရောင်းစားလိုက်တာလား။

နောက်ဆုံးတွင် ဇီးကွက်နှင့် ဝက်ဝံကန်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် နေရန်သဘောတူခဲ့ကြသည်။

၎င်းသည် စာချုပ်ကြောင့်သာမဟုတ်။ အမှန်တကယ်တွင် ထိုစာချုပ်သည် စက္ကူတစ်ရွက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

သူတို့ထွက်ခွာလိုလျှင် မည်သူမျှ သူတို့ကိုမတားဆီးနိုင်ပေ။

အဆိုးဆုံးမှာ သူတို့သည် ပင်လယ်ရပ်ခြား ကိုယ်ရံတော်လုပ်ငန်းမှ အမည်ပျက်စာရင်းသွင်းခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ကိုယ်ရံတော်မလုပ်နိုင်လျှင် လူသတ်သမားဖြစ်လာနိုင်သေးသည်။

အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ တရုတ်နိုင်ငံသားဘဝက အလွန်ငြိမ်းချမ်းသောကြောင့်ပင်။

ဇီးကွက်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရဲရှင်းချန်နောက်သို့ လိုက်ရင်း နေ့စဉ်နှင့်အမျှ စိတ်လှုပ်ရှားနေရသော်လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဖိအားသည် သူပင်လယ်ရပ်ခြားတွင် တာဝန်ယူခဲ့သော မစ်ရှင်များထက် များစွာနိမ့်ကျသည်။ ထို့အပြင် သူ၏အမည်မှာ ရွှီတုန်းပေါ်ဖြစ်ပြီး သူသည် တရုတ်လူမျိုးဖြစ်သည်။ မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် တရုတ်နိုင်ငံတွင် နေထိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ဝက်ဝံကန်းမှာမူ စားစရာသောက်စရာရှိပြီး အခြေခံလိုအပ်ချက်များကို မစိုးရိမ်ရခြင်းသည် ကောင်းမွန်လုံလောက်ပြီဟု သူထင်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် သူ၏ပထမဆုံးအချစ် နှင်းဆီ (မေ့ခွေ) ကို ကိုယ်တိုင်သတ်ခဲ့ရာ သူ၏နှလုံးသားထဲမှ နှစ်ရှည်လများပြဿနာတစ်ခုကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ယခု တရုတ်နိုင်ငံတွင် အငြိမ်းစားယူရန် နေထိုင်ခြင်းသည်လည်း အတော်လေးကောင်းမွန်၏။

ဝက်ဝံကန်းနှင့် ဇီးကွက်တို့ နေထိုင်ရန်စီစဉ်သည်ကို မြင်သောအခါ ရဲချန်သည် ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေသော ပေါင်ပေါင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းနာမည်က ပေါင်ပေါင်း ဟုတ်တယ်။"

ပေါင်ပေါင်းသည် ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ရဲချန်အား ခေါင်းညိတ်ပြသော်လည်း စကားမပြောပေ။

"မင်းဘာကြောင့် ရှင်းဟွေ့နောက်လိုက်နေလဲတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းမှာမကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူးဆိုတာ ငါပြောနိုင်တယ်။"

ပေါင်ပေါင်းသည် ဆက်လက်ခေါင်းညိတ်သည်။

"မင်းအိမ်မှာ အမြဲတမ်းနေနေတာ မကောင်းဘူး၊ ဒါကြောင့်... မနက်ဖြန်၊ မင်းရှင်းဟွေ့နဲ့အတူ ကျောင်းသွားတက်။"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပေါင်ပေါင်းသည် ချက်ချင်းခေါင်းမညိတ်ဘဲ တစ်ခဏတွန့်ဆုတ်ပြီးမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဟင်။ အဖေ၊ သူကျောင်းသွားတက်နိုင်မယ်လို့ အဖေ သေချာလို့လား။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ့ကိုယ်သူမစောင့်ရှောက်နိုင်ပုံရသော ပေါင်ပေါင်းကို ညွှန်ပြရင်းမေးလိုက်သည်။

"သူမကျောင်းသွားတက်နိုင်မလားဆိုတာ မင်းအပေါ်မှာမူတည်တာမဟုတ်ဘူးလေ။ မင်းသူ့ကိုကျောင်းမှာ ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ပေးရင် လုံလောက်ပြီ။"

ထိုအချိန်မှာပင် စုချန်သည် ပေါင်ပေါင်းဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ကူညီပြောပေးလာ၏။

"ပေါင်ပေါင်းက မင်းကိုရှာဖို့လာခဲ့တာဆိုတော့ မင်းသူ့ကို ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်သင့်တယ်။ ပြီးတော့ သူကမင်းနဲ့ပဲ ရင်းနှီးတာမဟုတ်လား။"

စကားပြောပြီးနောက် စုချန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့ကို မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်သေးသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏အမေ ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို သိသည်။

တကယ်တော့ စုချန်သည် ပေါင်ပေါင်းကိုမြင်မြင်ချင်း သူမနှင့် သူမ၏သန့်စင်သောမျက်လုံးများကို ချစ်ခင်သွားခဲ့၏။ သူမသည် ဤမိန်းကလေးမှာ သူမ၏အနာဂတ်ချွေးမဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ညည်းညူလိုခဲ့သည်။

"အမေ။ အမေသာ ပေါင်ပေါင်းရဲ့ မိစ္ဆာဆန်တဲ့ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို မြင်ခဲ့ရင် အမေသူ့ရဲ့သန့်စင်တဲ့မျက်လုံးတွေကို ကြိုက်နေဦးမှာလား။"

စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ အပြစ်ကင်းစင်သောမျက်လုံးများနှင့် အမူအရာမဲ့သောမျက်နှာရှိသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူမကိုစော်ကားရန်ကြိုးစားသော လူယုတ်မာတစ်ဦးကို အသားပုံကြီးဖြစ်အောင် ကန်ကျောက်လိုက်သည်။ထိုမြင်ကွင်းသည် မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိုက်မည်နည်း။

နောက်ဆုံးတွင် ပေါင်ပေါင်း ကျောင်းသွားတက်ခြင်းသည် သေချာသွားသည်။ နောက်ဆုံးတော့ မိသားစု၏ အကြီးအကဲမှာ သူ၏အမေပင်။

နောက်ထပ်ခဏတာ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် ဝက်ဝံကန်းအတွက် မှာယူထားသော ပါဆယ်များ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာ၏။

ဝက်ဝံကန်းသည် သူ၏ပါဆယ်များကို စားသုံးနေပြီး စုချန်နှင့် ရဲချန်တို့သည် ကုန်စိမ်းဝယ်ရန် အပြင်ထွက်သွားကြသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပေါင်ပေါင်းအတွက် အနားယူရန် အခန်းတစ်ခန်းရှာပေးပြီးနောက် သူသည်လည်း Iron Man ကြည့်ရန် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

Iron Man မကြည့်မီ ရဲရှင်းဟွေ့သည် Iron Man ဝတ်စုံကိုဝတ်ဆင်ပြီး ကောင်းကင်တွင် မက်အမြန်နှုန်းများစွာဖြင့် ပျံသန်းနေသော သူ့ကိုယ်သူ စိတ်ကူးယဉ်ပြီးပြီ။

ခေတ္တစိတ်ကူးယဉ်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် တီဗီလေးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

ဤ Iron Man ရုပ်ရှင်မှာ Iron Man 2 ဖြစ်သည်။ Iron Man 2 မှ Iron Man သံချပ်ကာသည် အားအကောင်းဆုံးမဟုတ်သော်လည်း ပထမနှင့်ဒုတိယရုပ်ရှင်နှစ်ခုစလုံးသည် Marvel ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းတွဲများ၏ မှတ်တိုင်များ ဖြစ်ကြ၏။