ကြောင်တပ်တော်နှင့် ကျီးကန်းတပ်တော်

အိမ်တွင် ခရီးဆောင်အိတ်များ ထုပ်ပိုးနေကြသော ရဲချန်နှင့် စုချန်တို့သည် ရဲရှင်းဟွေ့ထံမှ စာတိုတစ်စောင်ကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ရဲရှင်းဟွေ့ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူတို့သည် ရဲရှင်းချန်ထံသို့ ချက်ချင်း ဆက်သွယ်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရဲရှင်းချန်သည် ချွေ့ယာကျဲနှင့် ချွေ့မိသားစုဝင်အချို့နှင့်အတူ တုန်းဟိုင်မြို့ရှိ လေလံပွဲတစ်ခုဆီသို့ သွားနေသော လမ်းခရီး၌ ရှိနေခဲ့၏။

ချွေ့မိသားစုသည် ဤလေလံရုံ၌ ရှားပါးသော ဝိဇ္ဇာပစ္စည်းအချို့ကို လေလံတင်ရောင်းချမည်ဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရသောကြောင့် ရဲရှင်းချန်အား အကဲဖြတ်ပေးရန် ရှာဖွေခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းပင်။

ရဲရှင်းချန်သည် တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲဖြေဆိုရန် ချက်ချင်းပြန်လာပါဟူသော သူ၏မိဘများထံမှ စာကို လက်ခံရရှိသောအခါ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်မိသွားသည်။

အမှန်စင်စစ် သူ၏အတန်းပိုင်ဆရာမက မနေ့ကပင် သူ့ထံသို့ ဖုန်းဆက်ခဲ့သော်လည်း ရဲရှင်းချန်က တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ မဖြေဆိုလိုကြောင်း ပြောခဲ့ပြီးလေပြီ။

အခြားသော မြို့ပြမသေမျိုးဧကရာဇ်များ၏ အတွေးအခေါ်များအတိုင်းပင် တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲသည် လုံးဝမလိုအပ်သော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ကျွန်းစုနိုင်ငံသို့ သူ၏ခရီးထွက်ခဲ့ပြီးနောက်တွင် ရဲရှင်းချန်သည် သူရောက်ရှိနေသော ဂြိုဟ်မှာ သူထင်ထားသကဲ့သို့ မရိုးရှင်းကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ခွန်အားကို မြှင့်တင်ခြင်းသည် ပို၍ပင် အရေးကြီးလာခဲ့သည်။

ရဲရှင်းချန်သည် သူ၏မိဘများထံမှ စာကိုကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် အားမတန်မာန်လျှော့စွာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ချွေ့ယာကျဲ၊ ငါတို့ မနက်ဖြန်မနက်အမီ ပြန်ရောက်နိုင်ပါ့မလား"

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ချွေ့ယာကျဲသည် အချိန်ကို အကြမ်းဖျင်း တွက်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

"အရေးကြီးတယ်ဆိုရင်တော့ မနက်ဖြန်မိုးလင်းအမီ ပြန်ရောက်နိုင်ပါတယ်။"

"ကောင်းပြီ။ ဒါဆို အမြန်ဆုံးပြန်ကြတာပေါ့။ ငါ မနက်ဖြန် တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ ဖြေရမယ်။"

ချွေ့ယာကျဲ: ???

ချွေ့ယာကျဲသည် ရဲရှင်းချန်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကလည်း တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ ဝင်ရောက်ဖြေဆိုရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ချွေ့ယာကျဲ၏ အကြည့်ကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းချန်သည် မည်သည့်စကားမျှ ဆက်လက်ပြောဆိုခြင်းမရှိတော့ပေ။

ရဲရှင်းချန် တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ဝင်ရောက်ဖြေဆိုရန် သဘောတူလိုက်ရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ထိုအရာသည် သူ၏ယခင်ဘဝတွင် မပြီးမြောက်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်တစ်ခုဖြစ်နေခြင်းနှင့် သူ၏မိဘများ၏ ဆန္ဒကြောင့်ပင်။

........

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏မိဘများထံသို့ စာပို့ပြီးနောက် ပေါင်ပေါင်းကို အိမ်သို့ပြန်ခေါ်လာခဲ့သည်။

ဤနှစ်ရက်မှာ အားလပ်ရက်ဖြစ်သောကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ဦးလေး ရဲဖန်ကို သွားရောက်တွေ့ဆုံရန် စုကျိုးမြို့သို့ ဦးစွာသွားရောက်ဖို့ စီစဉ်လိုက်၏။

ဒဏ္ဍာရီလာ နဂါးဘုရင်သမက်ကို သွားတွေ့လိုသည့် အကြောင်းရင်းအပြင် နောက်တစ်ခုမှာ စုကျိုးမြို့သည် တရုတ်နိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံးသော အီလက်ထရောနစ် အစိတ်အပိုင်းဈေးကွက်ကြီး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

Iron Man ၏ ဉာဏ်ပညာကို ရရှိထားသော ရဲရှင်းဟွေ့သည် ထိုအရာကို ကောင်းစွာအသုံးချလိုပြီး တစ်ဆက်တည်းမှာပင် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများကို တပ်ဆင်ပေးရန် ပစ္စည်းအချို့ကို ရယူလိုသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှာ ဘယ်ကလာသနည်းဆိုရလျှင် ထိုကျီးကန်းများနှင့် ကြောင်များမှလွဲ၍ အခြားမည်သူ ရှိနိုင်ဦးမည်နည်း။

ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးကတည်းက ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ညီငယ်လေးများထံသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုခြင်း မပြုရသေးပေ။

ယခင်က ကြောင်များနှင့် ကျီးကန်းများကို အစာကျွေးမွေးခြင်းမှာ ချွေ့မိသားစုဝင်များ၏ အကူအညီဖြင့်သာ ဖြစ်၏။ ယခုအခါ သူတို့ မည်သို့သော ပုံစံဖြစ်နေကြပြီကို မသိနိုင်ပေ။

မကြာမီပင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ကျင်တုစံအိမ်တော် အိမ်ရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး မျက်လုံးတစ်ဖက်လပ်နဂါးတို့၏ စုရပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤကြောင်လေကြောင်လွင့်များ၏ စုရပ်မှာ ကျင်တုစံအိမ်တော် အိမ်ရာ၏ တံတိုင်းအနီးရှိ သစ်ပင်ကြီးအနားတွင်ပင် ရှိနေဆဲပင်။

ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ပေါင်ပေါင်းတို့ လျှောက်လှမ်းလာသောအခါ ကြောင်များသည် သူ့ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်ကြ၏။

ကြောင်များအပြင် ဤနေရာ၌ ကျီးကန်းများလည်း အများအပြားရှိနေသည်။

"ဘော့စ်...."

"ဘော့စ်...."

"ဘော့စ်" ဟုခေါ်သော အသံများစွာသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ရဲရှင်းဟွေ့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်လုံးတစ်ဖက်လပ်နဂါး၊ ဘယ်လိုင်း၊ ညာလိုင်းနှင့် ဘုရင်ဖြူတို့အားလုံး သူ၏ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့အပြင် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်နှစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။ ထိုပုံရိပ်များမှာ ရဲရှင်းဟွေ့ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံခဲ့သော ကြောင်ဝတုတ်နှစ်ကောင်ပင်။

တစ်ကောင်မှာ လိမ္မော်ရောင် ကြောင်ဝတုတ်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ကောင်မှာမူ အစင်းကျား ကြောင်ဝတုတ် ဖြစ်၏။

"မင်းတို့ အခြေအနေကောင်းနေပုံပဲ။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် အမွေးအမှင်များ တောက်ပြောင်နေသော မျက်လုံးတစ်ဖက်လပ်နဂါးနှင့် ယခင်ကထက် များစွာပို၍ ကြီးမားလာသော ဘယ်လိုင်း၊ ညာလိုင်းတို့ကို ကြည့်ရှုကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား။ ဒါတွေအားလုံးက ဘော့စ်ပေးတဲ့ အစာတွေကြောင့်ပေါ့။"

မျက်လုံးတစ်ဖက်လပ်နဂါးက ရှေ့သို့တက်လာပြီး

"ဒီနေရာက အခု ကျွန်တော်တို့ ကြောင်လေကြောင်လွင့်တွေရဲ့ ဌာနချုပ်ပဲ၊ အပြင်မှာလည်း ဌာနခွဲတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်။ ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်တော် မကြာသေးခင်က စုဆောင်းထားတဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ။ ဘော့စ်သာ အမိန့်ပေးလိုက်ရင် ကြောင်လေကြောင်လွင့် အကောင်တစ်ရာက ဘော့စ်ရဲ့အမိန့်ကို နာခံဖို့ အသင့်ပဲ။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် မျက်လုံးတစ်ဖက်လပ်နဂါးထံမှ ကြောင်လေကြောင်လွင့်လက်အောက်ငယ်သား အကောင်တစ်ရာကျော် စုဆောင်းထားကြောင်း ကြားသိရသောအခါ အလွန်အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤသည်မှာ အလွန်ပုံမှန်ဖြစ်သည်။ အပြင်ဘက်ရှိ ကြောင်လေကြောင်လွင့်များအတွက် အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ အစာပင်။

"အစာရှိရာ သခင်ရှိ၏" ဟူသော ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင် ဤကြောင်လေကြောင်လွင့်တို့၏ သဘာဝသည်လည်း ထိုအတိုင်းပင်။ သူတို့သာ အစာမငတ်တမ်း စားသောက်ခွင့်ရမည်ဆိုပါက မည်သူ့ကိုမဆို သခင်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ကြ၏။

ကြောင်လေကြောင်လွင့်အုပ်စု ကြီးထွားလာခြင်းသည် ယခင်က အဖွဲ့သို့ဝင်ရောက်ရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့သော ကြောင်ဝတုတ်နှစ်ကောင်ကိုပင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

သဘာဝအတိုင်းပင် ဤကြောင်ဝတုတ်နှစ်ကောင်သည် အစားအသောက်ကို မက်မော၍ ရောက်ရှိလာကြခြင်းဖြစ်၏။

သို့သော် မျက်လုံးတစ်ဖက်လပ်နဂါးသည် သူတို့ကို မောင်းထုတ်ရန် မပြောခဲ့ပေ။

ယခင်က သူတို့နှစ်ကောင်သည် အခြားကြောင်များပေါင်းစားသည်ထက်ပင် ပို၍စားသောကြောင့် သူတို့ကို မနှစ်မြို့ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အစားအစာ လုံလောက်စွာရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် စိုးရိမ်စရာ အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ဘယ်လိုင်းနှင့် ညာလိုင်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုင်း၊ ညာလိုင်း၊ မင်းတို့ဘက်က အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ"

ဘယ်လိုင်းနှင့် ညာလိုင်း နှစ်ကောင်လုံးသည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတို့အားလုံးသည် ဘုရင်ဖြူကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ထိုအဖြစ်ကိုမြင်သောအခါ ဘုရင်ဖြူသည် ရှေ့သို့တက်၍ စကားပြောဆိုရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"ဘော့စ်၊ သူတို့ကို မေးနေစရာမလိုပါဘူး။ အခြေအနေကို ကျွန်တော်ပဲ ပြောပြမယ်လေ။"

"ကျီးကန်းတပ်မတော်ရဲ့ တိုးချဲ့မှုက အခြေအနေမကောင်းဘူး၊ အဓိကကတော့ ကျွန်တော်တို့ ကျီးကန်းတပ်မတော်က ပန်းခြံထဲက ကျီးကန်းတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ခဏခဏ ခံနေရလို့ပဲ။ တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ဘက်က နိုင်တာများပေမဲ့ ဒါက… လက်အောက်ငယ်သားသစ်တွေ စုဆောင်းတဲ့နေရာမှာလည်း အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတယ်။ ဒါကြောင့် ကျီးကန်းတပ်မတော်က အခုထိ အင်အား တစ်ရာလောက်ပဲ ရှိသေးတယ်။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ ဘုရင်ဖြူကို နားမလည်နိုင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါပြောမယ်လေ၊ ဘုရင်ဖြူ၊ မင်းက ပန်းခြံကျီးကန်းအုပ်စုရဲ့ ခေါင်းဆောင် မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းက စကားတစ်ခွန်းလောက် ပြောလိုက်လို့ မရဘူးလား။"

ဘုရင်ဖြူသည် သူ၏တောင်ပံများကို အားမတန်မာန်လျှော့ဟန်ဖြင့် ဖြန့်ကားကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ခေါင်းဆောင် မဟုတ်တော့ဘူး။ အခု ကျီးကန်းအုပ်စုရဲ့ ခေါင်းဆောင်က သူ့ကိုယ်သူ ဘုရင်နက်လို့ ခေါ်နေပြီးတော့ ကျွန်တော်လည်း အဲ့ဒီကျီးကန်းအုပ်စုဆီကို ပြန်မသွားချင်တော့ဘူး...."

ဘုရင်ဖြူသည် သူ၏သက်တမ်းမှာ မရှည်လျားတော့ကြောင်း ယခင်က ပြောခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် ကျီးကန်းတစ်အုပ်ကို ဦးဆောင်ကာ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ လှည့်လည်သွားလာနေရခြင်းကို မလိုလားတော့ပေ။ သူသည် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့်အတူ ဆက်လက်နေထိုင်လိုပြီး အကယ်၍ ဆက်လက်မနေထိုင်နိုင်တော့လျှင်ပင် မသေဆုံးမီတွင် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော သို့မဟုတ် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုခုကို ပြုလုပ်လိုသည်။

ယခင် ကျွန်းစုနိုင်ငံသို့ ခရီးထွက်ခဲ့ခြင်းမှတစ်ဆင့် ဘုရင်ဖြူသည် ရဲရှင်းဟွေ့နောက်သို့ လိုက်ပါခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းမည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ နှစ်နှစ်အတွင်း သူသေဆုံးသွားလျှင်ပင် နောင်တရစရာမရှိတော့ပေ။

ဘုရင်ဖြူ၏ အတွေးများကို သိရှိသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် မည်သည့်စကားမျှ ဆက်လက်မပြောဆိုတော့ပေ။

"ဒါဆို ကျီးကန်းတပ်မတော်ကို လောလောဆယ် တိုးချဲ့တာ ရပ်ထားလိုက်။ ငါ ဒီနေ့ညနေ စုကျိုးမြို့ကို ပစ္စည်းတချို့ဝယ်ဖို့ သွားမယ်။ ဘုရင်ဖြူနဲ့ မင်းတို့နှစ်ယောက်၊ ဘယ်လိုင်းနဲ့ ညာလိုင်း၊ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့။"

"ဟုတ်ကဲ့။"

ကျီးကန်းသုံးကောင်သည် သူတို့၏တောင်ပံများဖြင့် ရဲရှင်းဟွေ့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အလေးပြုလိုက်ကြသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပေါင်ပေါင်းနှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် မလှမ်းမကမ်းမှ ဆူပူကြိမ်းမောင်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"ငတုံး၊ အကောင်စုတ်၊ ငါ့ကိုလွှတ်။ ငါပြောနေတယ်နော်၊ ဒီနားတစ်ဝိုက်က ကြောင်တွေအားလုံးက ငါ့လက်အောက်ငယ်သားတွေ။"

"လူသားမိန်းမ၊ ငါ့အစ်ကိုကြီးကို အမြန်လွှတ်ပေးစမ်း။"

ရဲရှင်းဟွေ့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပေါင်ပေါင်းသည် ထိုအလွန်ဝသော အစင်းကျားကြောင်ဝတုတ်ကြီးကို သယ်ပိုးထားပြီး သူတို့ဘေးမှ လိမ္မော်ရောင် ကြောင်ဝတုတ်ကမူ မြောင်ဟု အော်ဟစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဝလိုက်တဲ့ကြောင်ကြီး။ စားလို့ရလား"

ထိုသို့ပြောဆိုရင်း ပေါင်ပေါင်းသည် ရဲရှင်းဟွေ့ကိုပါ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်၏။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ အနည်းငယ် စကားမဲ့သွားခဲ့သည်။

"ဒါက ကြောင်လေ၊ စားလို့မရဘူး။"

"ကြောင်ကို စားလို့မရဘူးလား။ ကျွန်မ ဒီလိုပုံစံမျိုး စားဖူးသလို မှတ်မိနေတယ်။"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ပေါင်ပေါင်းသည် သူမ၏လက်ညှိုးဖြင့် မေးစေ့ကိုပုတ်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေဟန်ပြုသည်။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင် သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ဪ… ကျွန်မ မှတ်မိပြီ၊ အဲ့ဒီကြောင်ဝတုတ်က အဖြူနဲ့အမည်းကြားနဲ့တူတယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ပေါင်ပေါင်းသည် အစင်းကျားကြောင်ဝတုတ်ကို မြေပေါ်သို့ချလိုက်ကာ သူမ၏လက်နှစ်ဖက်ကို ကားပြီး အရွယ်အစားကို ပြသလိုက်သည်။

"ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အဖြူအမည်းကြားကြောင်တစ်ကောင် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။"

ရဲရှင်းဟွေ့: .....

ဘုရင်ဖြူ: .....

"အစ်မကြီး၊ ပြောနေတာ ပန်ဒါဝက်ဝံကြီးများလား"