အန်းရှို့ရှို့၏ ခရီးစဥ်

ချူးဟုန်ချိုင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ချူးယွင်ဖန်းကဤသို့ပြောလာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် သွေးပူတတ်ကာ စိတ်လော‌သော်လည်း ရိုးအသူမဟုတ်ပေ။ မြို့စား၏ သားဖြစ်လာရန် မည်ကဲ့သို့ မတွေးဖူးဘဲ နေလိမ့်မည်နည်း။

တကယ်တမ်းတွင် ဤလူများကြားတွင် ကုသရန်နေရာရှာလိုသော ချူးယွင်ဖန်းမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မစဉ်းစားဘဲ ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ ၎င်းတို့တွင် အကြံဉာဏ်မရှိပါက ကိုယ်စားလှယ်လောင်းအဖြစ် ရွေးချယ်ခံခဲ့ကြရမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် တစ်နှစ်ကျော်ကြာ ယှဥ်ပြိုင်ပြီးနောက် ချူးရှို့ကျဲနှင့် ချူးရုန်ယန်တို့သည် လူစုလူဝေးမှ ပေါ်ထွက်လာကြကာ နှစ်ဦးစလုံးသည် အခြားသူများ၏ အတွေးများကို သီးခြားခွဲထုတ်ထားသည့်နတ်အဆင့်သို့ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

မည်မျှပင် အိမ်ရှေ့စံဖြစ်ချင်နေကြစေကာမူ ၎င်းတို့အားလုံးက မွေးဖွားခြင်းနယ်မြေအဆင့်တွင်ရှိနေကြလျှင် ကွာဟချက်က ကြီးလှမည်မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးက နတ်အဆင့်သို့ရောက်သွားသောအခါ ရလဒ်က ရှင်းနေပြီဖြစ်သည်။ နတ်အဆင့်သို့ မည်သူက အရင်ရောက်သည်က ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့သည် မွေးဖွားခြင်းနယ်မြေအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ခဲ့စေကာမူ အသုံးမဝင်ပေ။

အချိန်နှင့် ဖြတ်ကျော်၍ ရသောအရာမဟုတ်တော့ပေ။ ခြေလှမ်းတိုင်းက တိမ်နှင့်ရွှံ့နွံကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။ မဖြတ်သန်းနိုင်ပါက ၎င်းတို့ ဖြတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဖြတ်နိုင်လျှင်လည်း ဖြတ်နိုင်မည်။ ဤသည်က ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားခြားနားချက်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ အချင်းချင်းအမှီလိုက်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် အိမ်ရှေ့စံရွေးချယ်မှုက အဆုံးသတ်တော့မည်ဖြစ်ကာ မြို့စားကျုံးရှင်ထုတ်ဖော်ခဲ့သည့်အတိုင်း ချူးရှို့ကျဲကို မရွေးချယ်ပါက ချူးရုန်ယန်ကို ရွေးချယ်မည်ဖြစ်သည်။ အခြားဖြစ်နိုင်ချေများ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ချူးဟုန်ချိုင်၏ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံနှင့် ၎င်းတို့၏ ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ကြီးမားသည်။ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် သူ့ကံက အလွန်ဆိုးသည်ဟုပြောနိုင်သော်လည်း ကံကောင်းမှုသည် ခွန်အားနှင့်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသက်ဆိုင်နေသည်။ သူသည် အခြားသူများကို မိမိအားရပ်စောင့်ပေးခိုင်း၍မရပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဤအကြံအစည်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်မှာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ လူတိုင်းသည် လက်တွေ့ကျသော ချဉ်းကပ်မှုဆီသို့ လှည့်လာကာ ၎င်းတို့ကို ကူညီရန် ထိပ်တန်း ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတစ်ဦးကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူတို့ကူညီခဲ့သူက မြို့စား၏ သားတော်ဖြစ်လာသရွေ့ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် အိမ်ရှေ့စံမဖြစ်လာနိုင်လျှင်ပင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အကျိုးခံစားခွင့်များကို ရရှိကြမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အတွက်ကြောင့် ချူးဟုန်ချိုင်သည် ချူးရှို့ကျဲကို အားကိုးရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ စရိုက်ကြောင့် ချူးရှို့ကျဲကို အားကိုးရသော်လည်း ချူးရှို့ကျဲ၏ လက်ပါးစေများနှင့် ကင်းကွာနေကာ ၎င်းတို့နှင့် ပေါင်းစည်းရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။

အဆုံးတွင် ချူးယွင်ဖန်းကြောင့် ချူးရှို့ကျဲနှင့် အခြားသူများနှင့် လုံးဝကွဲသွားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ချူးယွင်ဖန်းက ဤသို့ပြောလာမည်ဟု သူလုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိသည်။

သို့သော် ချူးဟုန်ချိုင်က ခါးသက်စွာပြုံးလိုက်သည်။

“အစ်ကိုဖန်း ကျွန်တော့်ကို မလှောင်ပါနဲ့. ဘယ်သူနိုင်မလဲဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနိုင်နေပြီလေ။

အစ်ကိုဖန်းကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားရင် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်အတွက်တော့မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အချိန်တိုအတွင်းမှာ ချူးရှို့ကျဲနဲ့ ချူးရုန်ယန်ကို ဘယ်လိုအမှီလိုက်နိုင်မှာလဲ”

"ငါပြောရင် ဟုတ်တယ်၊ မင်းလိုချင်ရင် ငါမင်းကို ကူညီနိုင်တယ်" ချူးယွင်ဖန်းက ချူးဟုန်ချိုင်ကိုကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုဖန်း ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ အထင်ကြီးနေတာလဲ၊ အစ်ကိုက မြို့စားကျုံးရှင်ရဲ့သားမဖြစ်လာချင်ဘူးလား” ချူးဟုန်ချိုင်က မေးသည်။

ချူးယွင်ဖန်းသည် မိမိကို မြို့စား၏ သားဖြစ်လာရန် ကူညီပေးလိမ့်မည်ဟု တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မတွေးထားခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဤပြဿနာအကြောင်း မတွေးထားခဲ့မိပေ။ ယခုမူ ချူးယွင်ဖန်းသည် လုံးဝ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်ထွက်လာရန် စိတ်ကူးမရှိကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။ သူက ချူးဟုန်ချိုင်ကို မြို့စား၏ သားဖြစ်လာစေချင်နေ၏။ ဤသည်ကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ပေ။

"ငါ့အတွက် မြို့စားကျုံးရှင်ရဲ့ နေအိမ်က ကျဉ်းလွန်းတယ်။"

ချူးယွင်ဖန်းက လက်နှစ်ဖက်ကိုနောက်ကျောတွင်ယှက်ကာ အဝေးက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ထက်တွင် လင်းယုန်ငှက်နှင့်တူသော မွန်းစတားတစ်ကောင်ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သူသည် ကောင်းကင်ရှိ လင်းယုန်ငှက်နှင့်တူ၏။ သူသည် မြို့စားကျုံးရှင်၏နေအိမ်တွင် မည်သို့နေထိုင်ကာ အဆုံးမရှိတိုက်ခိုက်နိုင်မည်နည်း။ သူလိုက်စားခဲ့သည့်အရာမှာ သိုင်းပညာတွင် အမြင့်မားဆုံးတိုးတက်မှုဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူ ပြည်ထောင်စုတွင်သာ ဆက်နေခဲ့ပေလိမ့်မည်။

“ငါ့အတွက်တော့ ငါက မြို့စား ဒါမှမဟုတ် ဧကရာဇ်ကို သစ္စာစောင့်သိဖို့ အရေးမကြီးဘူး။ ငါ့မျိုးဆက်အတွက် အဆုံးစွန်သောပန်းတိုင်က အမြင့်ဆုံးသိုင်းပညာတာအိုကို လေ့လာလိုက်စားဖို့ပဲ” ချူးယွင်ဖန်းက ပြောသည်။

သူ၏ အတိတ်တွင် သန်မာလာချင်ခဲ့သည့်အဓိကအချက်မှာ လူအများကြားတွင်ထင်ပေါ်ရန်၊ မိသားစု၏ ဘဝကို ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန်ဖြစ်ရာ ထိုသို့လည်းလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ စည်းစိမ်ဥစ္စာ၊ ကျော်ကြားမှု သို့မဟုတ် ဂုဏ်အသရေ မည်မျှပင်ရှိစေကာမူ ပြည်ထောင်စုတွင် အားလုံးကို ရထားပြီးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါတွင် သူသည်သိုင်းပညာ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ လျှောက်လှမ်းရန်၊ အလှဆုံးရှုခင်းကို ကြည့်ရှုရန်နှင့် ယခင်က မည်သူမျှ မလျှောက်ခဲ့ဖူးသော လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းရန် လိုက်စားမှုအသစ်တစ်ခု ရှိလာသည်။

ထို့ကြောင့် မြို့စားကျုံးရှင်ကိုယ်စားပြုသော ဘုန်းအသရေနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာသည် သူ့ကို စိတ်မလှုပ်ရှားစေနိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့အားလုံးကို တွေ့ကြုံခံစားပြီးမှသာ သူ စွန့်လွှတ်၍ ဤနေရာသို့ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

ချူးဟုန်ချိုင်နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ချူးယွင်ဖန်း၏ရည်မှန်းချက်ကို နားလည်ရန် ငယ်လွန်းသော်လည်း ချူးယွင်ဖန်း၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံခဲ့ရသည်။

"ဟုန်ချိုင် ငါ မင်းကို နောက်တစ်ခု ထပ်သင်ပေးမယ်။ ခွန်အားက အရာအားလုံးရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ။ မင်းမှာ လုံလောက်တဲ့ ခွန်အားရှိသရွေ့ အရာအားလုံးကို ပွင့်လင်းမြင်သာစွာနဲ့ ရနိုင်မှာပါ။ အားနည်းသူတွေသာ တစ်နေ့လုံး အကြံအစည်တွေ ကြံကြံဖန်ဖန် တွေးနေကြမှာ ဒီတော့ သူက မြို့စားကို သစ္စာစောင့်သိတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ သူထွက်သွားပြီး အပြင်ထွက်စစ်တိုက်ပြီး နိုင်ငံအတွက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်တောင် သူသေရင်သေသွားနိုင်တာပဲ”

ချူးဟုန်ချိုင်က ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြန်ဖြေသည်။

“အစ်ကိုဖန်း ပြောတာမှန်တယ်။ ကျွန်တော်က တကယ့် ခြေတွေလက်တွေနဲ့ ယောက်ျားပဲ။ ကြိုးစားရင် လိုချင်တာ ရနိုင်တယ်”

"ဒါပေမယ့် အစ်ကိုဖန်းက ကျွန်တော့်ကို မြို့စားရဲ့ သားဖြစ်စေချင်တာလား၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"အနာဂတ်မှာ တိုင်းပြည်နဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ဖို့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေ ထမ်းဆောင်ဖို့ ကျွန်တော့်မှာ ပါရမီရှိတယ်ထင်လို့လား”

ချူးဟုန်ချိုင်ပြောပြီးသည်နှင့် ချူးယွင်ဖန်းက ချက်ချင်း ခေါင်းခေါက်လိုက်သည်။

"မင်း အရမ်းတွေးနေတာပဲ။ ငါက မင်းနဲ့ရင်းနှီးတယ်လေ။ မင်းကို ငါမှမကူညီရင် ဘယ်သူကူညီမှာလဲကွ”

"အင်း ဒါဆို" ချူးဟုန်ချိုင်က ချက်ချင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် နောက်ထပ် ခြေသံများက အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာရာ လျင်မြန်စွာပင် ခြံဝင်းအပြင်ဘက်တွင် အနီရောင်တောက်တောက် အသွင်အပြင် ပေါ်လာသည်။

"ချူးယွင်ဖန်း ရှင်ဒီမှာနေနေတာလား။ ရှာရခက်တာပဲ”

အနီရောင်တောက်ဝတ်ထားသူမှာ အန်းရှို့ရှို့မှတပါး အခြားသူမဟုတ်ပေ။

“မင်းဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ” ချူးယွင်ဖန်းကမေး၏။

"မင်းက..ရှို့ရှို့”

အန်းရှို့ရှို့ကို ထိတ်လန့်စွာကြည့်ရင်း ချူးဟုန်ချိုင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ အန်းရှို့ရှို့၏နောက်ခံအကြောင်း မသိလှသော ချူးယွင်ဖန်းနှင့်မတူဘဲ ချူးဟုန်ချိုင်သည် မဟာဝေ့နိုင်ငံတော်၏ ဒေသခံဖြစ်၍ ခုန်းလုံမြို့တွင် ကြီးပြင်းလာသူပီပီ သူမအကြောင်းကောင်းစွာသိသည်။

အန်းရှို့ရှို့သည် မြို့စားအန်းကော်၏ တစ်ဦးတည်းသော တရားဝင်သမီးဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမကိုမြို့စား၏ လက်ဖဝါးပေါ်မှ ပုလဲအဖြစ် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမအား ထူးထူးခြားခြား ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် အကဲဖြတ်ခြင်းခံထားရကာ အနာဂတ်တွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်လာမည်ဟုပြောကြသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပညာရှင်ပြောသည့်အတိုင်း အမှန်တရားဖြစ်လာသည်။ သူမသည် ရွယ်တူချင်းများကြားတွင် လျင်မြန်စွာ အကောင်းဆုံးဖြစ်လာခဲ့သည်။ မကြာသေးမီကပင် သူမသည် နတ်အဆင့်သို့ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီဟုလည်းပြောကြ၏။

အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်သာရှိသေးသော အန်းရှို့ရှို့အတွက်၊ ၎င်းသည် အလွန်အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။