ဇာတ်လမ်းစတင်ခြင်း.... နဂါးဘုရင်၏ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

သူ၏လက်မောင်းမှ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ စကော့ထ်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏လက်မောင်းမှဒဏ်ရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ လက်ကို သူ၏အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် တွန်းဖယ်လိုက်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ကန်ကျောက်လိုက်၏။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် စကားတစ်ခွန်းမဆိုဘဲ သူ၏ခြေထောက်ကိုမြှောက်ကာ စကော့ထ်၏ ခြေထောက်ကို သူ၏ဒူးဖြင့် တားဆီးလိုက်သည်။

နှစ်ဦးသား တိုက်မိသွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးလုံး ခြေလှမ်းအနည်းငယ်စီ နောက်သို့ဆုတ်သွားကြ၏။

ရဲရှင်းဟွေ့း ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူအရှုံးမရှိဟု ခံစားမိသည်.... အကြောင်းမှာ သူ၏သံမဏိလက်သည်းများက ပြိုင်ဘက်၏ လက်တစ်ဖက်ကို အောင်မြင်စွာ ဒုက္ခိတဖြစ်သွားစေခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ဤသည်မှာ သူ၏ဦးလေး၏ လက်အောက်ငယ်သားဖြစ်သည်.... သူ့ကို ထိခိုက်အောင်လုပ်နိုင်ပါမည်လား....။ ရဲရှင်းဟွေ့မှ ပေးသောအဖြေမှာ "ဟုတ်ကဲ့.... ရပါတယ်...." ဟူ၍ပင်။

သူ၏ဦးလေးက ဤလူကို တားဆီးရန်လွှတ်လိုက်သည်ဖြစ်ရာ တိုက်ပွဲမှာ လုံးဝမလွှဲမရှောင်သာပေ။ တိုက်ပွဲဖြစ်သည်ဖြစ်ရာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် နည်းလမ်းမရှိချေ။ ဆိုရိုးစကားရှိသည့်အတိုင်း "မင်း မသေမချင်း ရိုက်နှက်ခြင်းမခံရသရွေ့.... တိုက်ခိုက်တော့....”

ရဲရှင်းဟွေ့သည် အခြေအနေများတည်ငြိမ်သွားပြီဟု ခံစားနေစဉ်မှာပင် စကော့ထ်၏ လက်မောင်းမှ ထိုးဖောက်ဒဏ်ရာမှာ မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်သောအရှိန်ဖြင့် ပျောက်ကင်းနေသည်ကို သူမြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

စက္ကန့်နှစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ထိုးဖောက်ဒဏ်ရာသုံးခု ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

“.... ဒီကောင်ရဲ့ ကိုယ်တိုင်ကုသနိုင်စွမ်းက ငါ့ထက် မနိမ့်ပါလား....'

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ကိုယ်တိုင်ကုသနိုင်စွမ်းအားကောင်းသော လူနှစ်ဦးတိုက်ခိုက်ပါက ၎င်းမှာ အချိန်ကြာရှည်သောတိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသည်။

ထိုသို့စဉ်းစားရင်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ့နောက်မှ ကားသုံးစီးကို အော်ပြောလိုက်သည်မှာ “ခင်ဗျားတို့အရင်သွားနှင့်.... မှတ်ထား.... ဒီနေ့ပြဇာတ်သာ အောင်မြင်ရင်.... အပိုဆုကြေးကို နှစ်ဆတိုးပေးမယ်....”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ရှေ့မှ စကော့ထ်ကို ဆက်လက်စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ပြောသည်ကို ကြားပြီးနောက် သူတို့နောက်မှ ဇိမ်ခံကားသုံးစီး၏ ယာဉ်မောင်းများသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ကားများကို စတင်ကာ ချန်မိသားစုအိမ်ကြီးဆီသို့ ဆက်လက်မောင်းနှင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြ၏။

“ဟားဟား.... ငါက မင်းတို့ကို ဖြတ်သွားခွင့်ပြုမယ်လို့ သေချာလို့လား....။” စကော့ထ်က ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပထမဆုံးကား၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမဆိုဘဲ ရှေ့သို့တိုးဝင်သွားသည်။

သူရှေ့သို့တိုးဝင်သွားရင်း သူ၏ သမန်းဝံပုလွေလက်သည်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး စကော့ထ်၏ လည်ပင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက်ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ စကော့ထ်မှာ ရှောင်တိမ်းရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ချေ။

သူဘယ်ဘက်သို့ ခုန်လိုက်ရာ ကားများဖြတ်သန်းသွားရန် လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် စကော့ထ်အား ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

စကော့ထ်သည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ လက်သည်းများ၏ ချွန်ထက်မှုကို ခံစားမိခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူသည် ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံမခံစားလိုတော့ချေ။ သူသည် ဘယ်ညာရှောင်တိမ်းရင်း လက်သည်းများဖြင့် အခုတ်မခံရရန်သာ ကြိုးစားနိုင်တော့သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကားသုံးစီးသည် စကော့ထ်ကို ဖြတ်ကျော်မောင်းနှင်သွားခဲ့လေပြီ။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး “ဟေး.... ကားတွေဖြတ်သွားပြီ.... ငါနိုင်ပြီ....” ဟုဆိုလိုက်သည်။

စကော့ထ်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောအပြုံးကိုပြကာ “ငါသာ အခုအကုန်လုံးနဲ့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်ရင်.... မင်းက အဆုံးမှာ ငါ့ကိုတားဆီးနိုင်ရင်တောင်.... ပြဿနာနည်းနည်းတော့ ရှိနိုင်တယ်....” ဟုဆိုလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့ ဘာမှမပြောနိုင်မီမှာပင် သူသည် စကော့ထ်၏ ဆက်ပြောသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ဘာမှလုပ်စရာမရှိတော့ဘူးဆိုတော့.... ငါတို့ယှဉ်တိုက်ကြရင် ဘယ်လိုနေမလဲ....။ မင်းရဲ့အစွမ်းကို ငါ့ကိုမြင်ခွင့်ပေး....”

“ကောင်းပြီ....” ရဲရှင်းဟွေ့ စကော့ထ်၏ အဆိုပြုချက်ကို မငြင်းပယ်ခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ဤလမ်းပေါ်၌ ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် စကော့ထ်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှမရှိတော့ချေ။ ရဲရှင်းဟွေ့ ခန့်မှန်းသည်မှာ နဂါးနန်းတော်မှလူများက ဤနေရာကို အစောကြီးကတည်းက ပိတ်ဆို့ထားခဲ့လောက်ပြီ ဟူ၍ပင်။

သူ့ဦးလေးသည် သူ၏ငွေကြေးစူပါပါဝါများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှအိမ်များကိုလည်း ဝယ်ယူထားခဲ့သလားဟုပင် သူတွေးမိသေးသည်။

…

ရဲရှင်းဟွေ့၏ သဘောတူညီချက်ကိုကြားသောအခါ စကော့ထ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှိတ်လိုက်သည်။ သူမျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်သောအခါတွင် သူ၏မျက်ဆံများသည် အပြာရောင်မှ အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

ထို့အပြင် သူ၏ပါးစပ်သည် အနည်းငယ် ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး.... ချွန်ထက်သောနားရွက်များအောက်တွင် အညိုရောင်အမွေးအမှင်များစွာ ပေါက်လာကာ အရေးကြီးဆုံးမှာ သူ၏လက်များပင်။

စကော့ထ်၏ လက်များသည် ယခုအခါတွင် အလွန်ပါးလွှာသွားပြီး ယခင်ကထက် ရှည်လျားလာကာ သူ၏လက်သည်းများသည် ချွန်ထက်သောခြေသည်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ပြောင်းလဲပြီးနောက်တွင် စကော့ထ်သည် အက်ကွဲသောလေသံဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ငါက နဂါးနန်းတော်က စကော့ထ်.... သမန်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်.... ကုတ်နာမည် သမန်းဝံပုလွေ....”

စကော့ထ်က သူ့ကိုယ်သူ သမန်းဝံပုလွေဟုခေါ်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ဘာမှမဖြစ်သော်လည်း.... သူက သူ၏ကုတ်နာမည်မှာ သမန်းဝံပုလွေဖြစ်သည်ဟုဆိုသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူ့ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်များမှာ သမန်းဝံပုလွေမှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

အပြိုင်ကမ္ဘာများမှ သမန်းဝံပုလွေနှစ်ဦးကြားတွင် တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားတော့မည်လား....။

သို့သော်လည်း အခြားတစ်ဖက်မှာ သမန်းဝံပုလွေဖြစ်ကြောင်း သိရှိခြင်းက ရဲရှင်းဟွေ့အား အခြားတစ်ဖက်တွင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှမယုံနိုင်လောက်သော ကုသမှုအရှိန်အဟုန်ရှိရသည်ကို နားလည်စေခဲ့သည်။

သမန်းဝံပုလွေများသည် အနောက်တိုင်းမှ သဘာဝလွန်စနစ်၏ သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် လူသားများထက် အဆမတန် အစွမ်းထက်သော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည့်အပြင် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကိုယ်တိုင်ကုသနိုင်စွမ်းလည်း ရှိကြ၏။

ဒဏ္ဍာရီများတွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ လူသားများသည် သမန်းဝံပုလွေများကို ရင်ဆိုင်ရန် အရာနှစ်ခုကိုသာ အသုံးပြုနိုင်သည် ဟူ၍ပင်။ တစ်ခုမှာ ငွေဖြစ်ပြီး.... အခြားတစ်ခုမှာ wolfsbane ပင် ဖြစ်လေသည်။

သဘာဝကျစွာပင် ထိုသည်မှာ သာမန်လူသားများက သမန်းဝံပုလွေများကို ရင်ဆိုင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုမျှသာဖြစ်သည်။ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သမန်းဝံပုလွေများကို သတ်ဖြတ်ရန် ထိုမျှဒုက္ခများစွာ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

…

“ငါက ရဲရှင်းဟွေ့.... ဒီလောက်ပဲ....”

ရဲရှင်းဟွေ့သည်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးအနေအထားတစ်ခုကို ပြုလုပ်ကာ သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။

နှစ်ဦးသား မိတ်ဆက်ပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အချင်းချင်းထံသို့ ပြေးဝင်သွားကြလေတော့သည်။

……..

ချန်မိသားစုအိမ်ကြီး၏ ဝင်ပေါက်၌။

ဇိမ်ခံကားများပေါ်မှ သရုပ်ဆောင်ငါးဦး ကားပေါ်မှဆင်းလာပြီးနောက်တွင် တံခါးဝတွင် ဧည့်သည်များကို ကြိုဆိုနေသော ချန်မိသားစုဝင်နှစ်ဦးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

ချန်မိသားစုသည် အထက်တန်းစား ချမ်းသာသောမိသားစုတစ်စု မဟုတ်ချေ။ မွေးနေ့ပွဲသို့ တက်ရောက်လာသူများသည် တန်ဖိုးတစ်သန်းကျော်ရှိသောကားကို ဇိမ်ခံကားအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီးဖြစ်နေသည်။

မူလက ချန်ယင်းယင်း၏ မိခင် လီလီသည် ရဲရှင်းဟွေ့မှ လက်ဆောင်ပေးသော တန်ဖိုးတစ်သန်းရှိကားဖြင့် မောင်းနှင်လာလိုခဲ့သည်။ ချန်ယင်းယင်းက ၎င်းမှာ အလွန်ပေါ်လွင်လွန်းသည်ဟု ခံစားမိသဖြင့် သူမက တိုက်ရိုက်ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် ချန်မိသားစုအိမ်၏ရှေ့တွင် ရပ်ထားသော ဇိမ်ခံကားသုံးစီးမှာ တစ်စီးလျှင် တန်ဖိုးသန်းဆယ်ဂဏန်းကျော် ရှိလေသည်။

ဤသို့သော ဇိမ်ခံကားမျိုးကို မောင်းနှင်နိုင်သောသူမှာ သေချာပေါက် သာမန်လူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

ဧည့်သည်များကို ကြိုဆိုရန် တာဝန်ရှိသော ချန်မိသားစုဝင်အချို့မှာ ရုတ်တရက် တည်ငြိမ်သွားကြသည်။

ချက်ချင်းပင် ကောင်းမွန်စွာဝတ်ဆင်ထားသော လူငါးဦးသည် ချန်မိသားစုအိမ်ကြီးထဲသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာကြ၏။

သူတို့၏ ယူဆထားသော အဆင့်အတန်းကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ထိုလူငါးဦးသည် တံခါးဝရှိလူများကို တစ်ချက်သာလှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ချန်မိသားစုအိမ်ကြီးထဲသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်မိသားစုအိမ်ကြီးထဲ၌။

မွေးနေ့ပွဲမှာ စတင်ပြီးနေလေပြီ။

ရုတ်တရက်ဝင်လာသော ထိုလူအချို့သည် ရှိနေသူအားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းထားသော သရုပ်ဆောင်ငါးဦးလုံးသည် သူတို့ကို မည်သို့မျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ သူတို့သည် မြင်ကွင်းကိုတစ်ချက်သာလှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ထောင့်တစ်နေရာရှိ ရဲဖန်ကို မြင်တွေ့သွားကြသည်။

ထိုလူငါးဦးကို အသက်ကြီးနေပုံရသည့် ကောလိပ်ကျောင်းသား လိအန်းက ဦးဆောင်ခဲ့သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် လိအန်း၏အမည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်သိရှိသောအခါ သူသိလိုက်သည်မှာ ဤကောင်လေးသည် ကြယ်တစ်ပွင့်ဖြစ်လာရန် ကံကြမ္မာမပါရှိကြောင်းပင်။

သူ၏အမည်မှာ "ဒုက္ခကိုခံနိုင်ရည်ရှိခြင်း" ဟုအဓိပ္ပာယ်ရသည်။ သူသည် ဒုက္ခခံရန် ကံကြမ္မာပါရှိပါက သူသည် မည်သို့ကြယ်တစ်ပွင့်ဖြစ်လာနိုင်မည်နည်း....။

သူ၏အမည်မှာ မကောင်းသော်လည်း.... သူ၏သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်နှင့် ကိစ္စရပ်များကိုလုပ်ဆောင်ရာတွင် အလေးအနက်ထားမှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြိုင်ဘက်ကင်းလှပေသည်။

လိအန်းသည် ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့အား ကြိုတင်ပြသထားသော ဓာတ်ပုံများမှတစ်ဆင့် ရဲဖန်ကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ရဲဖန်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက်တွင် သူသည် လူလေးဦးကို ဦးဆောင်ကာ သူ၏ထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ရဲဖန်၏ ရှေ့သို့ရောက်ရှိသောအခါ လိအန်းနှင့် အခြားလေးဦးသည် ရဲဖန်ကို မျက်နှာမူကာ ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လိုက်ကြပြီးနောက် သူတို့အားလုံး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်မှာ “နဂါးဘုရင်.... နဂါးနန်းတော်က ခင်ဗျားရဲ့ပြန်လာခြင်းကို ကြိုဆိုပါတယ်....”

ဤစကားတစ်ခွန်းတည်းကပင် ရုပ်ရှင်ကျောင်း၏ သရုပ်ဆောင်ဌာနမှ ကောလိပ်ကျောင်းသားငါးဦးကို အလွန်အရှက်ရစေခဲ့သည်။

သို့သော် အခြားနည်းလမ်းမရှိချေ.... သူဌေးရဲရှင်းဟွေ့မှ ပေးသောဇာတ်ညွှန်းမှာ ဤသို့ဖြစ်လေသည်။ ငွေကြေးအတွက် သူတို့သည် ဤအရှက်ရဖွယ်စကားကို အော်ဟစ်ပြောဆိုရပေမည်။

ထိုလူငါးဦး၏ စကားလုံးများနှင့် လုပ်ရပ်များကိုကြားပြီးနောက်တွင် ရှိနေသူအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြ၏။

“ဘာ....။ တကယ်မဟုတ်ဘူးမလား....။ သူတို့က ဒီအသုံးမကျတဲ့သမက်ကို နဂါးဘုရင်လို့ ခေါ်နေကြတာလား....။”

“မင်းလည်းကြားလိုက်တာလား....။ ငါက နားကြားမှားတာလို့ ထင်နေတာ....”

“ဟားဟား.... ဒီအသုံးမကျတဲ့ကောင်က ဘယ်လိုလုပ် နဂါးဘုရင်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ....။”

“ဟုတ်တယ်.... ဟုတ်တယ်.... ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ....။”

……..

ဆွေးနွေးသံလှိုင်းများ ပတ်ပတ်လည်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လိအန်းသည် သူတို့၏ပြဇာတ်မှာ မပြီးဆုံးသေးကြောင်းနှင့်.... သူသာ ရဲဖန်၏ ဂုဏ်ပုဒ်ကို အော်ခေါ်လိုက်ပါက ရှိနေသူမည်သူမျှ ယုံကြည်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိသည်။

ချက်ချင်းပင် ရဲဖန် စကားပြောသည်ကို မစောင့်ဘဲ လိအန်းသည် ချန်မိသားစု၏ အဘွားကြီးထံသို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိလာပြီး “နဂါးဘုရင်နဲ့ နဂါးနန်းတော်ကိုယ်စား.... ကျွန်တော် မွေးနေ့လက်ဆောင်အဖြစ် ငွေသား ၆၆၆.၆၆ သန်း ပေးအပ်ပါ့မယ်....” ဟုဆိုလိုက်သည်။

လိအန်း၏ စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏နောက်မှလူတစ်ဦးသည် သူ၏ဖုန်းကိုထုတ်ကာ အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ်ကစားလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် စားပွဲပေါ်တွင်တင်ထားသော အဘွားကြီး၏ဖုန်း မြည်လာခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ၏ဖုန်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဘဏ်မှစာတိုတစ်စောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်.... ၎င်းမှာ ငွေသား ၆၆၆.၆၆ သန်းကို ယခုလေးတင် လက်ခံရရှိကြောင်း ဆိုထားသည်။

သူမသည် အသက်ကြီးပြီဖြစ်သောကြောင့် ဖုန်းတွင်သူမလက်ခံရရှိသော စာတိုများကို ဖတ်ကြားပေးရန် အသံလွှင့်စနစ်ကို သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။

အသံလွှင့်စနစ်မရှိပါက ကိစ္စမရှိပေ။ အသံလွှင့်စနစ် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်တွင် ရှိနေသူအားလုံး ကြားလိုက်ရ၏။

ထို့နောက် လူတိုင်းသည် လိအန်း၏ အုပ်စုကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ကြပြီး... ထို့နောက် သူတို့ နဂါးဘုရင်ဟုခေါ်သော ရဲဖန်ထံသို့ လှည့်သွားကြသည်။