စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း

……

တာ့လိုတောင်မှ ဦးတည်ထွက်ခွာသွားသော ကျယ်ပြန့်သော လွင်ပြင်ပေါ်တွင်၊ ကြီးမားလေးလံသောရထားတစ်စီးသည် ညကောင်းကင်အောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်တန့်နေသည်။

အမှောင်သည် မင်ကန့်လန့်ကာကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ နှင်းပွင့်များသည် တိတ်ဆိတ်သောမုန်တိုင်းထဲတွင် လွင့်မျောကျဆင်းနေသည်။

လင်းရှန်သည် ယခုထိ ပျောက်ဆုံးနေဆဲဖြစ်သည်။

အနန္တရထား သည် ရွေ့လျားမှုရပ်တန့်ထားပြီး၊ နေ့အချိန်တွင် စောင့်ဆိုင်းရန် စီစဉ်ထားသော နှစ်နာရီအချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ယခုညမိုးချုပ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ၎င်းတို့သုံးဦးသည် ရထားအတွင်း၌သာ စုဝေးနိုင်ခဲ့ကြပြီး၊ နောက်ထပ်လုပ်ဆောင်ရမည့် အဆင့်များကို ဆွေးနွေးရင်း ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ချန်ဆီရွှမ်သည် စောင်အပိုအနည်းငယ်ကို သယ်ဆောင်လာပြီး၊ တစ်ထည်ကို သတိလစ်နေသော ကီကီကို ခြုံပေးကာ နောက်တစ်ထည်ကို လို့ဟွာထံ ပေးလိုက်သည်။

ရထားအတွဲ ၅ ကို ယာယီနွေးထွေးသောအိပ်ခန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲထားပြီး၊ ထိုနေရာတွင် လို့ဟွာက နေထိုင်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်နေရာအများစုကို သံမဏိများနှင့် စက်ကိရိယာအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကိရိယာစင်များအဖြစ် ဂဟေဆော်ထားသည်။

“ဘာသတင်းထူးရှိလဲ”

ချန်ဆီရွှမ် က မေးလိုက်သည်။

ရှားရှားသည် ဆိုဖာပေါ်တွင်ထိုင်နေရင်း၊ ရေဒီယိုကို စိုးရိမ်တကြီး စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူမ၏မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

“ဘာကြောင့်လဲမသိဘူး... ဒါပေမယ့် အဲဒါက ဆူညံသံထွက်နေသေးတယ်လို့ ခံစားရတယ်”

တိတ်ဆိတ်မှုသည် လေထုထဲတွင် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ချန်ဆီရွှမ်သည် ရပ်တန့်နေရင်း၊ သူမ၏ရင်ဘတ်သည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေပြီး၊ သူမကိုယ်သူမ အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးထားရသည်။

သူမ၏ယုတ္တိဗေဒက နားမလည်နိုင်သောအရာများကို မစွဲလမ်းရန် ပြောနေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ရထားကို ထိန်းချုပ်နေသည်။

ထိုသူသည် လင်းရှန် ဖြစ်ရမည်။

“အသံမထွက်တာ နာရီပေါင်းများစွာရှိပြီ... လင်းရှန် က ဖြစ်နိုင်တယ်...”

ရှားရှား ၏မျက်နှာသည် မှောင်မိုက်သွားသည်။ “အစ်မချန်...”

လူတစ်ယောက်သည် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း—ဘယ်လိုကြည့်ကြည့်၊ သာမန်နည်းလမ်းမျိုးနှင့် ရှင်းပြနိုင်းစရာမရှိခဲ့ပေ။

“ဘာမှမဖြစ်လောက်ပါဘူး။ သူ တစ်ခုခုကို ရှာတွေ့မှာပါ”

ချန်ဆီရွှမ်၏စကားများသည် တကယ့်အဖြေထက် သူမကိုယ်သူမ အားပေးနေပုံရသည်၊၊

ရှားရှားက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

ချန်ဆီရွှမ်သည် မီးများနှင့် အပူပေးစက်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး၊ အရေးကြီးသော လျှပ်စစ်ဓာတ်အားထောက်ပံ့မှုကို ထိန်းသိမ်းထားလိုက်သည်။

ထိုအတောအတွင်း၊ သူမနှင့် ရှားရှား၊ လို့ယိ တို့သည် ၎င်းတို့၏အခန်းကဏ္ဍများကို ခွဲဝေလိုက်သည်—

လို့ဟွာက ရထားရှေ့ပိုင်းကို စောင့်ကြပ်သည်။

ရှားရှားသည် ရထားအတွဲ ၁ အတွင်း၌ စောင့်ကြပ်သည်�၊၊

ချန်ဆီရွှမ်က နောက်ဖက်ခန်းများကို စောင့်ကြည့်သည်။

သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြောင်းလဲမှုများရှိမရှိ အဆက်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

သံချပ်ကာပြတင်းပေါက်များအပြင်ဘက်တွင်၊ ကမ္ဘာသည် မည်းမှောင်နေသည်။

ရထားအပြင်ဘက်ရှိ တောရိုင်းနယ်မြေသည် ထူးဆန်းသောတီးတိုးသံများ၊ အဝေးမှ ထိတ်လန့်ဖွယ်အော်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ကြက်သီးထကာ ထိတ်လန့်စေသည်။

အေးခဲနေသော ရထားခန်းအတွင်း၊ ချန်ဆီရွှမ်သည် စောင်တစ်ထည်ကိည ခြုံထားရင်း၊ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ မှောင်မည်းနေသောနေရာကို စိုးရိမ်တကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။

ရထားအတွင်းတွင် သူတို့သည် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဘေးကင်းလုံခြုံသည်—

ရေဒါထောက်လှမ်းမှုစနစ်သည် အနိမ့်ဆုံးပါဝါစနစ်ဖြင့် လည်ပတ်နေပြီး၊ အစောပိုင်းတွင် လို့ဟွာသည် အပြင်ဘက်သံချပ်ကာကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။

အရာအားလုံးသည် ယခုထိ ပြည့်စုံနေသည်။

မနေ့က၊ သူတို့သည် ယူချီဘူတာရုံမှ အနိုင်နိုင်ဖြတ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ အဖြူရောင်သတ္တဝါကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှ အနိုင်နိုင်လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် အမှောင်ထဲတွင် မည်သည့်အရာများ ဖုံးကွယ်နေသေးသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။

ပျက်စီးမှုများ၊ ကိုက်ခဲမှုများ၊ မရပ်မနား တိုက်ခိုက်မှုများ—၎င်းတိုသည် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိခဲ့သည်။

အမှောင်တွင်းနက်ထဲတွင် မသိရှိရသေးသော ထိတ်လန့်ဖွယ်အရာများ မည်မျှရှိသေးသနည်း။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူတို့သည် အပေါ်ယံကို ထိတွေ့မိခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် သူတို့သည် ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ လွတ်မြောက်လာခဲ့ခြင်းသည် လင်းရှန် ၏သံချပ်ကာအဆင့်မြှင့်တင်မှုများသည် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

အကယ်၍ ၎င်းသည် အရင်တိုင်းမပြင်ဆင်ဖြစ်ခဲ့ပါလျှင်၊ သတ္တဝါများသည် အမိုးကို ဖြတ်ဖောက်ဝင်ရောက်လာနိုင်ပြီး၊ သူတို့၏ဇာတ်လမ်းသည် အဆုံးသတ်သွားပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့သည် သက်ပြင်းမချရသေးမီ—

ထူးဆန်းသောရေဒီယိုအချက်ပြမှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ချန်ဆီရွှမ် သတိကြီးစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထိုရေဒီယိုအကြောင်းကို စဉ်းစားရုံဖြင့်ပင် သူမ၏ကျောရိုးတစ်လျှောက် တုန်ယင်မှုများ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သံမဏိသံချပ်ကာဖြင့်ပင် ပိတ်ဆို့၍မရနိုင်သော အရာအချို့ရှိနိုင်ပါသလား။

တစ်ခုပြီးတစ်ခု….

ဖုတ်ကောင်များ၊ သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါများ၊ ထူးဆန်းသောမြူအလွှာများ၊ အိပ်မက်ဆိုးဖြစ်စေသော အဖွဲ့အစည်းများ။

တစ်ခုချင်းစီသည် ယခင်တစ်ခုထက် ပို၍ထိတ်လန့်ဖွယ်ဖြစ်သည်။

အချိန်တိုအတွင်း၊ ချန်ဆီရွှမ်သည် အိပ်မက်ဆိုးများစွာကို ဖြတ်သန်းနေထိုင်ခဲ့ရသလို ခံစားရသည်။

“အားလုံးအဆင်ပြေသွားမှာပါ...”

သူမသည် ယုံကြည်ရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးထားရသည်။

လက်ရှိတွင်၊ ဟွမ်ရှင်း 7F လျှပ်စစ်ရထားအင်ဂျင်ရှိ အရန်စွမ်းအင်အပြင်၊ ၎င်းတို့တွင် ထန်ဟိုင်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော ဓာတ်ဆီလီတာ တစ်ထောင်ကျော်လည်း ရှိသည်။

၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ချို့ကို ဓာတ်ငွေ့တာဘိုင်၏လောင်စာဆီတိုင်ကီထဲသို့ ထည့်သွင်းထားပြီး၊ ကျန်ရှိသမျှကို အရန်အဖြစ် ဘေးဖယ်ထားသည်။

သူတို့၏ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများသည် တည်ငြိမ်ပြီး၊ ချက်ချင်းတော့ အန္တရာယ်မရှိသေးပေ—

သို့သော် သူတို့သည် တစ်နေရာတည်းတွင် ကြာရှည်နေထိုင်ပါက၊ အမှောင်ဒီရေများ သည် ယူချီမြို့တစ်ခုလုံးကို ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဝါးမျိုသွားလိမ့်မည်။

ထိုအခါတွင်—

သူတို့သည် ကံကြမ္မာအလိုကျဖြစ်ရလိမ့်မည်။

ဟူးးးး—

အဝေးတစ်နေရာမှ မီးကြီးများ၏ အလင်းတန်းများသည် အကွေ့အကောက်များသော တောင်ကြားလမ်းတစ်လျှောက် ပြေးလွှားနေသည်၊၊

၎င်းသည် ထွက်ပြေးနေသော ယာဉ်တန်းတစ်ခုနှင့်တူသည်။

ချန်ဆီရွှမ်သည် ချက်ချင်း သတိထားလိုက်သည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင်၊ ယာဉ်တန်းသည် ယူပေမြို့ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

သူမ တိတ်ဆိတ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

တစ်ညလုံး၊ မတူညီသော ယာဉ်မျိုးစုံ၏အသံများသည် အမှောင်ထဲတွင် အပြေးအလွှားသွားလာနေသံကို ကြားနိုင်သည်။

သို့သော် ရထားသည် ရထားလမ်းနှင့် ပင်မလမ်းများမှ ဝေးကွာစွာ ရပ်ထားသဖြင့်၊ သူတို့၏တည်ရှိမှုကို မည်သူမျှ သတိမထားမိပုံရသည်။

ရေဒီယိုချို့ယွင်းနေသဖြင့်၊ ၎င်းတို့တွင် ပြင်ပဆက်သွယ်ရေးမရှိပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်—

အနန္တရထားသည် အမှောင်ထုနှင့် အဆုံးမရှိသော သမုဒ္ဒရာထဲတွင် လွင့်မျောနေသော တစ်စီးတည်းသော လှေငယ်လေးတစ်စီးနှင့်တူပေသည်။

မလွတ်မြောက်နိုင်သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျုးကျော်ဝင်လာသည်။

တီ တီ

သူမ၏လက်ပတ်နာရီ၏ အချက်ပြသံသည် သူမကို နိုးထစေသည်။

ယခုအချိန်သည် ညတစ်နာရီဖြစ်ပြီး—ည၏အမှောင်ဆုံးအချိန်ဖြစ်သည်။

သူမသည် ထလိုက်ပြီး ရထားအတွဲ ၁ သို့ ဦးတည်သွားသည်။

ကီကီသည် ယခုထိ သတိလစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

လင်းရှန်၏အရိပ်အယောင်ကိုလည်း မတွေ့ရသေးပေ၊၊

အစောပိုင်းက ထူးဆန်းသောခြေသံများပင် မရှိတော့ပေ။

“အစ်မချန်”

အိပ်ချင်မူးတူးအသံတစ်ခုသည် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။

ရှားရှားသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် အိပ်နေပြီး ထူထဲသောစောင်သည် သူမ၏ခါးထိသို့ လျှောကျသွားသည်။

သူမသည် အိပ်မှုန်စုံဖွားမျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ရင်း ချန်ဆီရွှမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“အလှည့်ကျပြီလား။ ကျွန်မ ရှေ့မှာ စောင့်ကြည့်လို့ရတယ်”

ချန်ဆီရွှမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“ရတယ်။ ထပ်အနားယူလိုက်ဦး။ အခုတော့ ငါစောင့်ကြည့်ထားမယ်”

“ကျွန်မ အိပ်မရဘူး”

ရှားရှားက ရေရွတ်လိုက်သည်။

“အစ်ကိုလင်းက မပြန်လာသေးဘူး။ ကျွန်မ အေးအေးဆေးဆေး မနေနိုင်ဘူး”

“ငါနားလည်ပါတယ်”

ချန်ဆီရွှမ်က အနည်းငယ်အားတင်းကာ ပြုံးလိုက်သည်၊၊

သူမကိုယ်တိုင်လည်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း၊ ရှားရှားကို အားပေးရမည်ဖြစ်သည်။

“လင်းရှန်က စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ သူက ငါတို့ထက် သန်မာတယ်။ သူ ပြန်လာနိုင်မယ့်နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့မှာပါ”

ရှားရှားက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

“အင်း”

ရထားအတွင်းရှိ မီးများသည် ပိတ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး၊ ပြတင်းပေါက်လိုက်ကာများကို ပိတ်ထားသဖြင့်၊ အနည်းငယ်သော အလင်းရောင်များ စိမ့်ဝင်လာနိုင်သည်။

ရထားတွဲ ၁ သည် အပြည့်စုံဆုံးဖြစ်သည်—

လင်းရှန် သည် ၎င်းကို ပြီးပြည့်စုံအောင် နာရီပေါင်းများစွာ အချိန်ယူပြုလုပ်ခဲ့သည်။

မီတာ ၂၀ ရှည်သော အခခန်းတွင် နေထိုင်ရာနေရာ၊ ဆိုဖာ၊ ထမင်းစားပွဲ၊ အစားအသောက်၊ ရေ၊ လက်နက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သိုလှောင်ရာနေရာတစ်ခုပါရှိသည်။

A33K စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကြီးတစ်လက်ပင် ဤနေရာတွင် သိမ်းဆည်းထားသည်။

၁၅၅၇ မီလီမီတာရှည်၊ ၁၄.၈ ကီလိုဂရမ်အလေးချိန်ရှိသော အနက်ရောင်ရိုင်ဖယ်ကြီးသည် ၁၂.၇ မီလီမီတာ (.50 BMG) ထူးခြားသောသံချပ်ကာဖောက်ကျည်များကို ပစ်လွှတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

ကီကီက ၎င်းကို “တကယ့်ယန္တရားဖျက်သတ်လက်နက်” ဟု တစ်ချိန်က အမည်ပေးခဲ့ဖူးသည်။

လင်းရှန်သည် မူလက ၎င်းကို လို့ဟွာထံ ပေးရန်ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း—

လို့ဟွာက ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

သူက သူ၏အမြင်အာရုံမကောင်းကြောင်း၊ သူ၏လက်များသည် အလွန်ကြမ်းတမ်းကြောင်း ပြောခဲ့ပြီး—

သူသည် လျင်မြန်သော ချေမှုန်းရေးစက်သေနတ်ကို ပိုနှစ်သက်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်သည် ဤနေရာတွင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

“ရှားရှား၊ ဒါကို ဘယ်လိုသုံးရလဲ ငါ့ကို သင်ပေးနိုင်မလား”

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့်—

စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကို စိုက်ကြည့်နေရင်း၊ ထူးဆန်းသောအတွေးတစ်ခု ချန်ဆီရွှမ် ၏စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

“ဟမ်”

ရှားရှား အံ့အားသင့်သွားသည်။

“အစ်မချန် အဲဒါ လေးတယ်နော်”

ချန်ဆီရွှမ် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ “သိပါတယ်”

“ဒါပေမယ့် ငါသာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ရင်... မွန်းစတားတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ စွမ်းအားအပိုတစ်ခုရှိမှာပေါ့”

“ပြီးတော့ နင်တို့အားလုံးအပေါ်က ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတချို့ကို ငါလျှော့ပေးနိုင်မယ်”