← Chapters

လှိုင်းကြိမ်နှုန်း

Vol. 6 Ch. 83

လှိုင်းကြိမ်နှုန်း

Vol. 6 Ch. 83

ချန်ဆီရွှမ်၏ မျက်ဝန်းများသည် အနည်းငယ် ထက်ရှလာသည်။ အဖွဲ့သည် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရတိုင်း၊ သူမသည် ရထား၏ အလုံခြုံဆုံးနေရာ၌ ပုန်းအောင်းနေရန် အမြဲတမ်း ဖိအားပေးခံရသည်။ လင်းရှန်က သူမသည် အထောက်အကူဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း၊ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော တိုက်ပွဲများစွာကို တွေ့ကြုံပြီးနောက်၊ သူမ၏ စိတ်ဓာတ်သည် ခိုင်မာလာခဲ့သည်။ သူမသည် အနည်းဆုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုခံကာကွယ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်များကို သင်ယူသင့်သည်ဟု ခံစားမိသည်။ ယခု လင်းရှန် အနားတွင် မရှိသည့်အခါ၊ ဤလိုအပ်ချက်သည် ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။

လို့ရှားရှားသည် ချန်ဆီရွှမ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ပြီး လျှာထုတ်ပြလိုက်သည်။

“အိုကေ၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်မလည်း ဒီနေရာမှာ သိပ်တော်တာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မက သေနတ်ပစ်တတ်ရုံပဲ။ စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကို ဘယ်လို ပစ်မှတ်ကိုချိန်ရမလဲဆိုတာ မသိဘူး’’

“ရပါတယ်’’

ချန်ဆီရွှမ်သည် ရှေ့သို့ လှမ်းလျှောက်ကာ စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကို လှမ်းယူသည်။ ၎င်းကို ကိုင်လိုက်သည့်အခါ၊ ၎င်း၏ အလေးချိန်ကို ခံစားရပြီး၊ သူမသည် အံကြိတ်ကာ မြှောက်ကိုင်လိုက်သည်။ သူမသည် ဖြည်းညင်းစွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။ “ဒါ တကယ်လေးတယ်... ဒါပေမယ့် ဒီလက်နက်က အရင်ကလို မွန်းစတားတွေနဲ့ ကြုံရရင် အသုံးဝင်နိုင်တယ်’’

“သေချာတာပေါ့’’

လို့ရှားရှားက ခေါင်းညိတ်သည်။

“ဒီဟာက အရမ်းအားကောင်းပြီး ပစ်နိုင်တဲ့အကွာအဝေးကလည်း အရမ်းဝေးတယ်။ တီဗီမှာ ကျွန်မမြင်ဖူးတယ်—ဒါက ကားတစ်စီးကို တစ်ချက်ထဲနဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်…ကလစ် ဂျောက်’’

“အစ်မချန်၊ ဒီမှာ မောင်းခလုတ်ရှိတယ်၊ လုံခြုံရေးခလုတ်က ဒီမှာပဲ’’

"သိပြီ"

“ဒါက ဒေါက်နှစ်ချောင်း၊၊ ဒီလို သေနတ်ကြီးတွေက ပုံမှန်ဆို ဒါက အထောက်အကူလိုတယ်။ ရှင့်မှာ သာမန်လူထက်သာလွန်တဲ့ ခွန်အားမရှိရင်၊ ကိုင်ပြီး ပစ်တဲ့အခါ ဒေါက်မပါရင် မဖြစ်နိုင်ဘူး...’’

“ဒေါက်မပါဘူးဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ’’

‘’အဲဒါက သေနတ်ကို ကိုင်ထားပြီး ပစ်တာကိုပြောတာ။ ဒါက အရမ်းလေးတယ်—အစ်မ မထိန်းနိုင်ဘူး။ ဒါ့အပြင်၊ ဒါက M3 အလင်းမှန်ဘီလူး ၁၀ ဆ စူပါမှန်ဘီလူးပါ၊ ဒါကြောင့် အစ်မက အရမ်းဝေးတဲ့အရာတွေကို မြင်နိုင်တယ်။ အစ်မချန်၊ သေနတ်ကို တပ်ဆင်ပြီး စမ်းကြည့်လိုက်။ အာ၊ နောက်ထပ်တစ်ခုက—ဒီလိုသေနတ်တွေက ပြန်ကန်အားကြီးတယ်၊ ဒါကြောင့် မတ်တတ်ရပ်နေရင်း အာရုံစိုက်ထား’’

“အိုကေ’’

ရုတ်တရက် လန်းဆန်းလာသလို ခံစားရပြီး၊ ချန်ဆီရွှမ်သည် လို့ရှားရှား၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သေနတ်၏ အစိတ်အပိုင်းများနှင့် ပစ်မှတ်ချိန်နည်းများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စတင်သင်ယူလိုက်သည်။

ဖျတ် ဖျတ်

ရုတ်တရက် အပြင်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်းသည် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို တောင့်တင်းသွားစေသည်။

“အစ်မချန်”

လို့ရှားရှားက တိုးတိုးလေးပြောသည်။

“အဲဒီအသံက... အပြင်ကလာတာ’’

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ ချန်ဆီရွှမ်သည် မျက်ခုံးများကို တွန့်ကာ တိတ်ဆိတ်ရန် လက်ဟန်ဖြင့် အလျင်အမြန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ခြေဖျားထောက်လျက် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ကန့်လန့်ကာကို သတိဖြင့် ဖယ်လိုက်သည်။

ရထားဘေးတစ်လျှောက် ဓာတ်မီးရောင်တစ်ခု ခဏတာ လင်းလက်သွားသည်။

ချန်ဆီရွှမ်သည် အံ့အားသင့်စွာ ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။

အပြင်မှာ လူတွေရှိတယ်….

ညအခါ၌ လေနှင့်ဆီးနှင်းများ ပြင်းထန်စွာကျနေပြီး၊ ရထားတစ်စီးလုံးသည် အမှောင်ထဲသို့ နစ်မြုပ်နေသည်။

ရထားအတွဲ ၁ ၏ အတွင်းမှ ရပ်နေရင်း၊ ချန်ဆီရွှမ်နှင့် လို့ရှားရှားတို့သည် အပြင်ကို စိုးရိမ်တကြီး လှမ်းကြည့်နေကြသည်။

“လူတစ်ယောက်ထက်ပိုတယ်’’

လို့ရှားရှားက တီးတိုးရေရွတ်သည်။

“အစ်မချန် တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်မတို့ရထားကို မျက်စိကျနေပြီထင်တယ်’’

ချန်ဆီရွှမ် စိတ်မသက်မသာဖြစ်သွားသည်။

“ဒီလမ်းက တာ့လိုတောင်ကနေ ယူပေမြို့ကို ဆက်သွယ်ထားတယ်။ အဝေးပြေးလမ်းနဲ့လည်း နီးတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ဒီမှာ ရထားရပ်ထားတာကို သတိထားမိပြီး စစ်ဆေးဖို့ လာတာဖြစ်နိုင်တယ်’’

“ဘာလုပ်ရမလဲ…သူတို့ကို တုံ့ပြန်ရမလား’’ လို့ရှားရှားက မေးသည်။

“ဒီလိုမျိုး မင်းတို့ကြုံဖူးလား?’’

“အင်း...ကျွန်မတို့ အစ်ကိုနဲ့ ကားမောင်းသွားတဲ့အခါ၊ တခြားအဖွဲ့တွေနဲ့ တစ်ခါတွေ့ဖူးတယ်။ များသောအားဖြင့် လူတွေက သူတို့လမ်းသူတို့သွားကြတာပဲ။ တစ်ခါတလေ ပိုဖော်ရွေတဲ့အဖွဲ့တွေက နေ့အခါမှာ စကားပြောဖို့ ရပ်ကြတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ညဘက်မှာ လုံခြုံဖို့ ယဉ်တန်းဖွဲ့ပြီး သွားကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မတို့အခြေအနေမှာတော့... သူတို့က သိချင်ရုံပဲ ဖြစ်မယ်’’

ချန်ဆီရွှမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “စောင့်ကြည့်လိုက်အုံး။ အခုက ညဘက်ဖြစ်နေပြီး အပြင်မှာ အန္တရာယ်များတယ်။ သူတို့က သာမန်အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေဆိုရင်၊ ပတ်ကြည့်ပြီးရင် ထွက်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့မှာ မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်ရှိရင်၊ ငါတို့ သတိထားရမယ်’’

လို့ရှားရှားက ခေါင်းညိတ်သည်။

“အင်း၊ အစ်ကိုလင်းက ကျွန်မတို့ရဲ့သံချပ်ကာကို အဆင့်မြှင့်ထားပြီးပြီ။ ကျွန်မတို့ လုံခြုံသင့်တယ်...’’

ချန်ဆီရွှမ်က ခေါင်းညိတ်သည်၊ သို့သော် ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခု စိတ်ထဲပေါ်လာသည်။ သူမသည် လို့ရှားရှားကို ဆွဲလျက် သူမ၏ နားရွက်နားကပ်ခါ တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

“နင့်အစ်ကိုကို သွားသတိပေးလိုက်။ နောက်ဖက်မှာ သူ့ကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းလိုက်။ ငါတို့ရဲ့ ကုန်တွဲပေါ်မှာ ကားနှစ်စီးရှိသေးတယ်’’

“အိုး၊ ဟုတ်သားပဲ’’

လို့ရှားရှား၏ မျက်ဝန်းများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ထိုကားနှစ်စီးသည် ကုန်တွဲပေါ်တွင် အကာအကွယ်မဲ့ ရပ်ထားလေသည်။ တစ်ယောက်ယောက်က ၎င်းတို့ကို တိတ်တဆိတ် ဖြုတ်ယူသွားလျှင်၊ ၎င်းသည် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

အရေးကြီးသည့် အခြေနေကို သဘောပေါက်ပြီး၊ သူမသည် ချက်ချင်း ကိုယ်ကို ကိုင်းကာ နောက်ဖက်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားသည်။

ထိုစဉ်၊ ချန်ဆီရွှမ်သည် ရထားခန်းမ၏ ရှေ့မောင်းခန်းသို့ ရွှေ့ပြီး၊ ပြတင်းပေါက်ငယ်မှတစ်ဆင့် အပြင်ကို လှမ်းကြည့်သည်။ ညသည် မှောင်မည်းနေပြီး၊ ရထားလမ်းများပေါ်မှ ဖျော့တော့သော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခြေသံများစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်မှာ သေချာသည်။ ထိုအသံများ ပိုမိုနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ သူမသည် အလိုလို နောက်ဆုတ်လျက်၊ စင်္ကြံ၏ အရိပ်များထဲသို့ ရောနှောပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဝုန်း ဝုန်း

ရုတ်တရက်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ရထားရှေ့ဖက်သို့ တက်လာပြီး၊ ဓာတ်မီးရောင်တစ်ခု အတွင်းသို့ လင်းလာကာ၊ နေရာတစ်ခုလုံးကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ဖြတ်သွားသည်။

“အာ… ဒီမှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးထင်တယ်” အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြောသည်။

“တခြားရထားတွဲထဲမှာ အိပ်နေကြတာဖြစ်မယ်’’ နောက်ထပ်အသံတစ်ခုက အကြံပြုသည်။

“သတိထား။ ဒီရထားတစ်စီးလုံးက သံချပ်ကာနဲ့ ဖုံးထားတယ်—ဒါက သာမန်ရထားမဟုတ်ဘူး’’

“ဒီမှာ စောင့်ကြည့်ထား။ ငါသွားပြီး အစီရင်ခံလိုက်မယ်’’

“ကောင်းပြီ...’’

…

အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းနေရင်း၊ ချန်ဆီရွှမ်သည် ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာအုပ်ထားသည်။ ဓာတ်မီးရောင် သူမဆီသို့ မကျသည့်အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး၊ သူမသည် တိတ်တဆိတ် ရထားတွဲ ၁ သို့ ဆုတ်ခွာလာသည်။ သူမသည် လက်ကိုင်ရေဒီယိုကို ဆွဲယူပြီး ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကွေးကွေးလေး ထိုင်နေသည်။

“ရှားရှား၊ သူတို့မှာ လူအများကြီးရှိတယ်။ သတိထားနေ’’

“သိပြီ။ သူတို့တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ ကြံရင်၊ ကျွန်မတို့ သတိပေးပစ်ခတ်မယ်’’

“အင်း၊ အရင်ဆုံး သူတို့ကို ထိတ်လန့်အောင် လုပ်မယ်။ သူတို့က သာမန်အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအဖွဲ့သာဆိုရင်၊ သူတို့ထွက်ပြေးသွားလိမ့်မယ်’’

“အစ်မချန်၊ သူတို့ဘာမှမလှုပ်ရှားရင်၊ တစ်ခုခုကြံစည်နေတာဖြစ်နိုင်တယ်။ တိုက်ပွဲဖြစ်လာရင်၊ ရထားကို မောင်းပြီး ထွက်သွားရမလား’’

လို့ရှားရှား၏ စိုးရိမ်ပူပန်သောအသံသည် လက်ကိုင်ရေဒီယိုမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်ဆီရွှမ်၏ မျက်နှာသည် တင်းမာလာသည်။ သူမသည် ယခု ရင်ဆိုင်နေရသည့် အနေအထားကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်သည်။

ရထားသည် မှောင်မည်းနေပြီး၊ ဆီးနှင်းဖုံးလွှမ်းနေသည်—၎င်းသည် အပြင်လူများကို အတွေးမှားများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

“မရဘူး၊ လင်းရှန် ပြန်မလာသေးဘူး...’’

သူမ၏ အကြည့်သည် ရထားခန်း၏ နောက်ဖက်သို့ ရောက်သွားသည်၊၊ ဆိုဖာပေါ်တွင် ရေဒီယိုတစ်လုံး တိတ်ဆိတ်စွာ တင်ထားဆဲဖြစ်သည်။

သူမ၏ မသိစိတ်က လင်းရှန်သည် ရထားပေါ်တွင် ရှိနေသေးသည်ဟု ပြောပြနေသည်။ ယခု ရထားကို ရွှေ့လျှင်၊ သူ့အတွက် ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်မလားဟု သူမ မသေချာပေ။

“အစ်မချန် ပြောတာ ဟုတ်တယ်။အစ်ကိုလင်း ... ဟေး၊ အစ်မချန် နားထောင်’’

လို့ရှားရှားပြောပြီးသည်နှင့်၊ ရထားတွဲ ၃ ၏ အတွင်းမှ အလွန်တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ရထားတွဲ ၂ သို့ ရွှေ့လာသည်။

ရထားအတွင်း၌ တစ်ခုခု ရှိနေသည်။

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့်၊ ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ ချန်ဆီရွှမ်သည် ထိတ်လန့်ရုံသာမက စိတ်သက်သာရာလည်း ရသွားသည်။

သူမနှင့် လို့ရှားရှားတို့သည် တူညီသော အတွေးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာသည်—၎င်းသည် လင်းရှန်ဖြစ်ရမည်၊၊ ၎င်းသည် သူအသက်ရှင်နေသေးသည်ဟု ဆိုလိုသည်!

ဒိုင်း ဒိုင်း ဒက် ဒက်

ရုတ်တရက်၊ ရထားတွဲ ၅ မှ သေနတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လို့ဟွာသည် ဟိုက်ဒရောလစ်လှေကားနားရှိ ပစ်ခတ်ပေါက်မှတစ်ဆင့် စက်သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်နေသည်။ သူသည် နောက်ဖက်တွင် ခိုးဝင်လာသော လူရိပ်များစွာကို တွေ့လိုက်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ကုန်တွဲပေါ် တက်ကာ ကားများကို ဆွဲဖြုတ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

စက်သေနတ်သည် ကျယ်လောင်စွာ အသံထွက်လာသည်၊၊ ကျည်ဆံများသည် ကုန်တွဲပေါ် ဖြာထွက်ကာ ဆီးနှင်းများကို ထိမှန်ကာ မီးပွားများနှင့် ရေခဲများ လွင့်စဉ်သွားသည်။

ကျုးကျော်သူများသည် ထိတ်လန့်ပြီး ကြောက်ရွံ့စွာ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်၊၊ ကံမကောင်းသူတစ်ဦးသည် ပခုံးတွင် ထိမှန်ပြီး၊ သွေးများ ပန်းထွက်ကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သေနတ်သံများသည် ကျုးကျော်သူများကို ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ ၎င်းတို့သည် အမှောင်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဂါးးးးး

ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာသော သေနတ်သံများသည် အနီးနားရှိ သစ်တောမှ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုကို ဆွဲဆောင်လာပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ကျယ်လောင်သော မာန်ဖီသံများသည် ရထားဆီသို့ ရောက်လာကာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

“သူတို့ ရထားပေါ်တက်နေကြတယ်’’

လို့ရှားရှားသည် သူမ၏ လောင်ချာကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက်၊ လက်ကိုင်ရေဒီယိုမှတစ်ဆင့် ပြန်လည်ပြောဆိုသည်။

“အစ်မချန် သတိထားနေ’’

တင်းမာမှုသည် တစ်ခဏအတွင်း မြင့်တက်လာသည်။

လို့ရှားရှား၏ သတိပေးချက်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ ချန်ဆီရွှမ်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်လှုပ်သွားသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်၊ သူမ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုသည် ရထားအတွင်းမှ လှုပ်ရှားမှုများပေါ်တွင်သာ ရှိနေပြီး—လင်းရှန်၏ အရိပ်အယောင်များကို ရှာဖွေနေသည်။

သူမသည် မီးများကို မဖွင့်ဘဲ၊ ရထားခန်းအတွင်းမှ အသံများကို ဂရုတစိုက် နားထောင်နေသည်။

ထို့နောက်၊ ရုတ်တရက်—ရထားတစ်စီးလုံး၏ မီးများ လင်းလာသည်။

ချန်ဆီရွှမ် ထိတ်လန့်ပြီး လန့်ဖျန့်သွားသည်။ သူမသည် မျက်နှာကျက်မီးများကို လှမ်းကြည့်လျက်၊ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အလိုလျောက်ပင် သူမသည် မီးခလုတ်အကန့်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ကလစ်။

သူမ မီးများကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

…

All Chapters