ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ခြင်း

လို့ဟွာ၏ မျက်နှာသည် ခက်ထန်သွားသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် သေနတ်ကို တစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်ကာ ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ချလျက် အမှောင်ထဲတွင် အပြေးအလွှား ပြေးလွှားနေသော ပိန်ကပ်ပိန်ကပ် ထူးဆန်းသောလူဆီသို့ အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ဒက် ဒက် ဒက် ဒက်

သို့သော် ထိုပိန်ပိန်ပါးပါး မျောက်နှင့်တူသော လူသားသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် သွက်လက်လှသည်။ သူ၏ အင်းဆက်နှင့်တူသော ခြေထောက်များက သူ့ကို အံ့ဩဖွယ် အမြန်နှုန်းဖြင့် ရှေ့သို့ တွန်းပို့ပေးကာ သစ်တောအတွင်း လွယ်ကူစွာ လှည့်ပတ်ပြေးလွှားနိုင်စွမ်းရှိသည်။ လို့ဟွာ၏ စက်သေနတ်သည် သိပ်မတိကျသဖြင့် သူ၏ ကျည်ဆန်များသည် ထွက်ပြေးနေသော ထိုသူ၏ နောက်တွင် ဖုန်မှုန့်၊ ကျောက်စရစ်နှင့် နှင်းများကိုသာ မွစာတတ်သွားသည်—တစ်ချက်မျှ မထိမှန်ခဲ့ပေ။

ထိုအခါ ထိုပိန်သွယ်သူသည် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလျက် သူ၏ ယဉ်တန်းဆီသို့ ပြေးလွှားရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဟားဟားဟား၊ ခေါင်းဆောင်၊ အဲဒီမှာ ယောကျ်ားတစ်ယောက်ပဲရှိတယ်၊ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကတော့ အတော်လှတယ်၊ ကျန်တာအကုန် ပစ္စည်းတွေပဲ၊ မြန်မြန်လာပြီး သိမ်းကြစို့၊ နောက်ကျရင် အရိုးတောင် မကျန်လောက်ဘူး”

သူ၏ စကားများသည် မီးပေါ်သို့ ဆီလောင်းသလို ဖြစ်သွားသည်။

ဓားပြယဉ်တန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဒိုင်း ဒိုင်း ဒက် ဒက်

ဘန်း ဘန်း

စတင်ပစ်ခတ်သံများနှင့်အတူ ယဉ်တန်းတစ်ခုလုံးသည် လို့ဟွာ၏ တည်နေရာဆီသို့ ဦးတည်ပစ်ခတ်လိုက်သည်၊၊ ကျည်ဆံများသည် သတ္တုမုန်တိုင်းတစ်ခုလို မိုးရွာသွန်းလာသည်။ ကျည်ဆန်များသည် အနန္တရထား၏ သံမဏိအကာအကွယ်ပေါ်သို့ ထိမှန်ကာ မီးပွားများ လွင့်ထွက်သွားသည်။ လို့ဟွာနှင့် ရှားရှားတို့သည် အကာအကွယ်နောက်သို့ ပုန်းရှောင်ရင်း အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

မရေမတွက်နိုင်သော ကားရှေ့မီးများနှင့် စူးရှသော မီးမောင်းများသည် ညအမှောင်ကို လင်းထိန်စေကာ ရထားတစ်ခုလုံးကို တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

လို့ဟွာ ဖိနှိပ်ခံထားရသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တိုက်ခိုက်သူများသည် ပို၍ပင် ရဲတင်းလာသည်။ အချို့သည် အင်ဂျင်များကို အရှိန်မြှင့်ကာ ရထားဆီသို့ တဟုန်ထိုး မောင်းနှင်လာကြပြီး ကားပြတင်းပေါက်များမှ ရိုင်ဖယ်များကို ထုတ်ကာ အလွတ်တမ်း ပစ်ခတ်ကြသည်။

“သူတို့မှာ လူသုံးယောက်ပဲရှိတယ်”

“ရထားထဲမှာ ပစ္စည်းတွေ အပြည့်ပဲ”

“အဲဒီကောင်ကို သတ်လိုက်”

ကလောင် ကလောင် ကလောင်

ကျည်ဆန်များသည် အနန္တရထား၏ သံမဏိအကာအကွယ်ပေါ်သို့ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းမရှိပဲ ထိမှန်နေသည်။ ၎င်းသည် ခံတပ်တစ်ခုကို ပစ်ခတ်နေသလိုပင်—သူတို့၏ သာမန်ကျည်ဆန်များသည် မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေ။

သို့သော် ဓားပြများသည် ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် လောဘ၏ သွေးဆောင်မှုဖြင့် နီရဲနေသည်။ သူတို့သည် လို့ဟွာကို ဖိနှိပ်ကာ ထိန်းထားရုံသာ လိုအပ်ပြီး ရထားဆီသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဝင်ရောက်လာသော ယာဉ်အချို့သည် ဘေးတစ်ဖက်သို့ ဝိုက်ကာ ဝင်လာကြပြီး၊ အချို့မှာ သံချပ်ကာယာဉ်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ရည်ရွယ်ကာ တည့်တည့်တိုးဝင်လာကြသည်။

တစ်ယောက်က မီးလောင်ဗုံးတစ်လုံးကို မြှောက်လိုက်သည်။

ဓားပြများသည် ရထားကို အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်မှု စတင်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မည်းနက်နေသော ရထားတွဲအမှတ် ၁ အတွင်း၌ လင်းရှန်သည် နက်နဲသော အတွေးများထဲတွင် အဆက်မပြတ် လှည့်လည်လျက်ရှိသည်။

အနီရောင်ဝတ်စုံဖြင့် အတွင်းခံဝတ်ထားသော ဦးခေါင်းမရှိသော သရဲမသည် အနားတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး၊ မြေပေါ်ရှိ သူမ၏ ဖြတ်တောက်ခံထားရသော ဦးခေါင်းသည် လင်းရှန်ကို လိုက်ကြည့်နေသည်။

“ကြိမ်နှုန်း… ကြိမ်နှုန်း…”

ရုတ်တရက် သူ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်သည် မျက်နှာကျက်မီးများဆီသို့ မြင့်တက်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လက်သွယ်လာသည်။

မီးများ… ၎င်းတို့သည် အလုပ်လုပ်နိုင်သည်၊၊

ယခုလေးတင် သူ မီးများကို ဖွင့်လိုက်စဉ်က ၎င်းတို့သည် ထူးဆန်းသော ကြိမ်နှုန်းဒဏ်ကို မခံရခဲ့ပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ ယန္တရားနှလုံးသားသည် အလုပ်လုပ်နေသေးသည်ဟူသော သဘောပင်၊၊

ကလစ်-ကလစ်

လင်းရှန်သည် နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူလိုက်ပြီး မီးများကို နှစ်ခါ မှိတ်ပြလိုက်ကာ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းသည်။

ခဏအကြာ—

ဖျပ် ဖျပ်

မီးများသည် နှစ်ခါ ပြန်မှိတ်ပြလာသည်။

သေနတ်သံများသည် သံချပ်ကာရထားကို ဆက်လက်ရိုက်ခတ်နေသည်။

ဘုန်းး

ရှားရှားသည် ဗုံးသီးတစ်လုံးကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ပစ်ကပ်ထရပ်ကားတစ်စီး၏ အင်ဂျင်နှင့် ရှေ့ဘီးများကို ထိမှန်ကာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ထရပ်ကားသည် တောင်စောင်းတစ်လျှောက် လိမ့်ကျသွားပြီး ပါသွားသူများ၏ ကံကြမ္မာမှာ မသိရှိရပေ။

သို့သော် တိုက်ခိုက်သူများသည် အလွန်များပြားလှသည်။

လို့ဟွာ အံကြိတ်လျက် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ပြန်လည်ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

“အကို… သူတို့ အရမ်းအင်အားများနေတယ်”

ရှားရှားသည် ကျည်ဆန်များ ထပ်မံလာရောက်သည်ကို ရှောင်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရထားရှေ့တွင် အနည်းဆုံး ဓားပြဆယ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏ ယာဉ်များမှ ခုန်ထွက်ကာ ရထား၏ ဝင်ပေါက်အမျိုးမျိုးဆီသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာနေပြီဖြစ်သည်။

အချို့သည် အင်ဂျင်တွဲဆီသို့ ပြေးသွားကြပြီး၊ အချို့မှာ ရထားတွဲ ၅ နှင့် သံချပ်ကာယာဉ်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာကြသည်�၊၊

အနန္တရထား၏ နောက်ဖက်လမ်းကြောင်းသည် ယခုအခါ ဓားပြများက ဝိုင်းထားပြီး၊ ၎င်းတို့သည် သံပိုက်များ၊ ချိတ်များနှင့် ဓားရှည်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

တစ်ယောက်က ဆွဲချိတ်နှင့် သံမဏိလွှတစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လာသည်။

သူတို့သည် ထိုတံခါးဖွင့်လာရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

“မကြောက်နဲ့၊ သူတို့ သုံးယောက်ပဲရှိတယ်”

“ကံကောင်းလိုက်တာ”

“ရထားကို ထားလိုက်ပြီး ယာဉ်တွေကို အရင်သိမ်းမယ်”

သေနတ်သံများသည် သူတို့ကို မထိတ်လန့်စေခဲ့ပေ။ သူတို့သည် လောဘတက်လွန်းသဖြင့် နောက်ပြန်မဆုတ်နိုင်ကြခဲ့ပေ။

ရုတ်တရက် အရိပ်မည်းတစ်ခုသည် ရွေ့လျားနေသော ကားတစ်စီးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး၊ ထိုကား၏ ခေါင်မိုးပေါ်မှ အားယူကာ ခုန်လိုက်သည်၊၊

ဘုန်းးး

ထိုသူသည် အမြောက်ကျည်ဆန်တစ်ခုလို လေထဲသို့ ထိုးတက်သွားပြီး—

ဘန်းးး

အနန္တရထားအမိုးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

သူသည် သံချပ်ကာခေါင်မိုးပေါ်သို့ လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

ဘန်းးးး

သို့သော် ၎င်းသည် သေးငယ်သော ခြစ်ရာတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

“သေစမ်း… ဒါက သာမန်သံမဏိမဟုတ်ဘူး”

အကြမ်းနည်းဖြင့် ဖွင့်မရမှန်း သိလိုက်သဖြင့် သူသည် နောက်ဖက်သို့ အပြေးအလွှား ဦးတည်ကာ ဟိုက်ဒရောလစ်လမ်းကြောင်းကို အတင်းဖွင့်ရန် ကြံစည်လိုက်သည်၊၊

လင်းရှန်သည် မီးများ ပြန်လည်မှိတ်ပြလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်၊၊

“ဒါ ဆရာမချန်ပဲ ဖြစ်ရမယ်”

သူ၏ ယန္တရားနှလုံးသားသည် အလုပ်လုပ်နေသည်။ မီးများသည်လည်း အလုပ်လုပ်နေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ—မော့စ်ကုဒ်လည်း အလုပ်လုပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“ကါ ကြိမ်နှုန်းတစ်ခုကို အချက်ပြလိုက်ရင်၊ ဆရာမချန်က ငါနဲ့ ချိတ်ဆက်လိုက်နိုင်မယ်”

“AM07။ AM07။ AM7 တစ်ခုပဲဆိုရင်လည်း သူမ နားလည်မှာပဲ”

ချန်ဆီရွှမ်သည် ရထားလမ်းပိုင်းဆိုင်ရာ ပါမောက္ခတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမသည် နိုင်ငံတကာ အလင်းအချက်ပြမှုများကို သိရှိထားသင့်သည်။

လင်းရှန်သည် အာရုံစူးစိုက်လျက် ‘AM7’ အတွက် မော့စ်ကုဒ်အစီအစဉ်ကို ပြန်လည်သတိရလိုက်သည်။

.━/━━/━━．．．/

လင်းရှန် နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူလိုက်ပြီး—

မီးများကို စတင်လိုက်သည်။

ပထမဦးစွာ၊ အတိုနှစ်ခါ၊ အရှည်သုံးခါ၊ အတိုနှစ်ခါ—SOS။

လင်းရှန် အလင်းအချက်ပြမှုကို အသုံးပြုနေကြောင်း သူမသိစေရန် လိုအပ်သည်။

ဘန်း ဘန်း

လို့ဟွာသည် ဆက်လက်ပစ်ခတ်နေသော်လည်း တိုက်ခိုက်လာသူများသည် နှေးမသွားခဲ့ပေ။

အနည်းဆုံး ယာဉ်လေးစီးသည် ရထားဆီသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ ဓားပြဆယ်ဦးသည် အကာအကွယ်နောက်တွင် ပုန်းရှောင်လျက် ဝင်ပေါက်များကို ဖောက်ထွင်းရန် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။

လမ်းကြောင်းသည် ဝိုင်းထားခံထားရသည်။

သတ္တုဖုံးအုပ်ထားသော လက်မောင်းရှိသော ထွားကျိုင်းသူတစ်ဦးသည် နောက်ဖက်တွင် ရှိနေပြီး၊ ဟိုက်ဒရောလစ်လမ်းကြောင်းကို အကြမ်းအားဖြင့် ဖွင့်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။

ရှီးခ်

သူ၏ မည်းနက်သော သတ္တုလက်ချောင်းများသည် အကွာအဝေးထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည့်အခါ မီးပွားများ လွင့်ထွက်သွားသည်။

“ညီကိုကျောက်၊ ဆွဲချိတ်ယူလာပေး”

“ရမယ်”

ပိန်သွယ်ပြီး ကင်းမြီးကောက်နှင့်တူသော ထူးဆန်းသူသည် သတ္တုဆွဲချိတ်တစ်ခုကို ဆွဲယူကာ ၎င်းတို့ဆီသို့ အပြေးရောက်လာသည်။

သူသည် ထိုချိတ်ကို လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲပြီး ယာဉ်များဖြင့် ဆွဲဖွင့်ရန် ကြံစည်ထားသည်။

ဒက် ဒက် ဒက် ဒက်

လို့ဟွာသည် အကွာအဝေးတစ်ခုမှ ပစ်ခတ်လိုက်သည်—

ထို့နောက် ခေါင်မိုးပေါ်ရှိ လူသားကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်လိုက်ရသည်။

မီးခိုးရောင်နှင့် မည်းနက်သော သတ္တုအရေပြားရှိသော မုတ်ဆိတ်များဖြင့် ထွားကျိုင်းသူတစ်ဦး။

ကျည်ဆန်များသည် သူ့ဆီရောက်လာသော်လည်း သံချပ်ကာထိမှန်သလို ပြန်လွင့်ထွက်သွားသည်။

ထိုသူက သရော်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်၊၊

“ကောင်လေး၊ ပစ်တာ တော်တယ်”

ထို့နောက် သူသည် လမ်းကြောင်းကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

“ဒါပေမယ့် အခု ငါ ဒီလိပ်ခွံကို ရအောင် ဆွဲဖွင့်မယ်”