Hotpot

ညသန်းခေါင်ယံ၌ ကျူးကျော်လာသော ဓားပြများနှင့် ကြီးမားပြီး ထူးဆန်းသော သတ္တဝါကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရခြင်းသည် လူတိုင်းကို ချွေးသီးချွေးပေါက်များ စိုရွှဲစေခဲ့သည်။

ဝူး—

အမှတ် ၅ ရထားတွဲ၏ ဘေးဘောင်များသည် ယန္တရားမြည်သံဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောဆင်းသွားသည်။ မီးများဖွင့်လိုက်ရာ အပြင်ဘက်ရှိ ပျက်စီးဆိုးရွားနေသော မြင်ကွင်းကို လင်းထိန်စေသည်။

လင်းရှန်နှင့် တာလို့သည် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ မည်းမှောင်လျက်ရှိသည်။

သတ်ဖြတ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ရွှီ ရွှီ

ဆီးနှင်းမုန်တိုင်းသည် ရထားတွဲအတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက်လာသည်။ လင်းရှန်သည် အမှတ် ၅ ရထားတွဲမှ အမှတ် ၄ သို့ ဆက်သွယ်ထားသော တံခါးကို အလျင်အမြန်ပိတ်လိုက်ပြီး အေးခဲသော လေပြင်းကို တားဆီးလိုက်သည်။

မီးအလင်းရောင်များသည် နောက်ဘက်ရှိ ကုန်တင်ရထားတွဲများကို ထိန်လင်းစေသည်။ ထိုနေရာ၌ ရှိသော ယာဉ်နှစ်စီးအနက် သံချပ်ကာယာဉ်သာ ၎င်း၏ မူလပုံစံကို အနည်းငယ်ထိန်းထားနိုင်သည်။ လမ်းကြမ်းယာဉ်မှာမူ လုံးဝပျက်စီးနေပြီး သတ္တုအစိတ်အပိုင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

လေထုထဲရှိ ဂျယ်လီဖစ်ငါး၏ နှုတ်သီးဖျားများသည် ရထားလမ်းကို ဖြတ်သန်းဝှေ့ယမ်းသွားခဲ့ပြီး သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ဓားပြယဥ်တန်းတစ်ခုလုံးသည် ယခု လုံးဝပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

အလောင်းတစ်ခုပင် ကျန်မရှိတော့ပြီ။

လမ်းများ၊ တောင်စောင်းများ—အားလုံးသည် သွေးများနှင့် အပျက်အစီးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ဆီးနှင်းမုန်တိုင်းသည် ပျက်စီးမှုများကို အဖြူရောင်အလွှာသစ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်စပြုလာသည်။

လင်းရှန်သည် ၎င်း၏ အင်္ကျီကို တင်းကျပ်စွာ ဆွဲစုလိုက်ပြီး ရထားတွဲမှ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များသည် ရထား၏ အပြင်ဘက်သံချပ်ကာများကို ဖြတ်သန်းသွားကာ မျက်နှာပို၍ ပျက်သွားသည်၊၊

“သံချပ်ကာတွေ အားဖြည့်ထားတာ ကံကောင်းသွားတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့အားလုံး သေသွားမှာ သေချတယ်

ရထား၏ သံချပ်ကာအများစုမှာ ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်နေပြီး၊ မြင့်မားသော မန်းဂနိစ်သံမဏိမျက်နှာပြင်တွင် နက်ရှိုင်းသော ခြစ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ရထားအောက်တွင်မူ ရထားလမ်းအုတ်မြစ်များသည် လုံးဝကွဲထွက်နေသည်။

လင်းရှန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် သက်သာရာရမှုတစ်ခု နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်သွားသည်။

အကယ်၍ သူသည် ယူချီမြို့တွင် နှစ်ညလုံး သံချပ်ကာကို အဆင့်မြှင့်မထားခဲ့လျှင်…

ယခုညတွင် မည်သူမျှ အသက်မရှင်နိုင်ခဲ့ပေ။

“ရှန်၊ ဒါကို ပြန်ပြင်လို့ရသေးရဲ့လား”

လင်းရှန်သည် တာလို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်လျက်ရှိသော မျက်နှာတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကြောက်ရွံ့မှုကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

အမှန်တိုင်းပြောရလျှင်—သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိတ်လန့်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည့်အရာတစ်ခုက သူ့ကို ထိမှန်သွားသည်။

၁၅၄၂ အမှောင်ရေဒီယိုကြိမ်နှုန်းအတွင်း ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုများကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ပြီးကတည်းက—

သူ၏ ကြောက်ရွံ့ခြင်းအဆင့်သည် မြင့်မားလာပုံရသည်။

ယခုအခါ၊ ဤဘေးအန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ပြီးနောက်ပင် သူသည် ယခင်ကလောက် ထိတ်လန့်မနေခဲ့ပေ။

“ပြဿနာကြီးတော့ မဟုတ်ဘူး”

လင်းရှန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“အချိန်ယူရမယ်၊ ဒါပေမယ့် အသက်ဆုံးရှုံးတာထက်တော့ တော်ပါသေးတယ်”

ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင် အရာအားလုံးသည် ရှားပါးနေသည်။

သင်သေမသွားသရွေ့ အခွင့်အရေးရှိသေးသည်။

“လာ၊ ရထားလမ်းကို ပြင်ကြစို့။ နောက်ထပ် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုနဲ့ တွေ့ရင် ဒီနေရာမှာ ထာဝရပိတ်မိနေလိမ့်မယ်”

ထိုအချိန်တွင် ကီကီသည် အမှတ် ၅ ရထားတွဲမှ ထွက်လာပြီး နှင်းထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ခုန်ဆင်းလာသည်။

“လင်းရှန်၊ ကျွန်မလည်း ကူညီမယ်”

လင်းရှန်သည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်သည်။

“ဒရုန်းနဲ့ ကင်းထောက်ဖို့ မလုပ်ဘူးလား”

“လုပ်ပြီးပြီ။ ဘာတွေ့တယ် ထင်လဲ”

ကီကီသည် အမှောင်ထုကြီးထဲသို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

“အဲဒီအရာကြီး ဖြတ်သွားပြီးနောက်၊ ကျွန်မတို့အပြင် ဒီအနီးနားမှာ အသက်ရှင်နေတဲ့အရာ ဘာမှမရှိတော့ဘူး”

လင်းရှန်၏ မျက်နှာအမူယာသည် မည်းမှောင်လာသည်။

“အဲဒီလောက် ရက်စက်တယ်လား”

ကီကီက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

“ဒီအရာကြီးက ကျွန်မတို့ အရင်တွေ့ဖူးတဲ့ ထူးဆန်းသတ္တဝါတွေနဲ့ အဆင့်မတူဘူး။ ရှားရှားက ပြောတယ်—မနေ့က သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့ကို တွေ့ခဲ့တယ်တဲ့။ ကျွန်မထင်တာက သူတို့ကို ဒီအရာကြီးကို တိုက်ဖို့ စေလွှတ်ထားတာနဲ့ တူတယ်”

“စစ်တပ်တစ်ခုလား”

လင်းရှန်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍တည်ကြည်လာသည်။

“ဒါဆို ငါတို့ အမြန်လှုပ်ရှားရမယ်။ ဒီအရာကြီးက ယူ‌ပေမြို့ဆီ ရောက်သွားရင် ငါတို့ လမ်းကြောင်းအမြင့်ကို မတက်နိုင်တော့ဘူး”

“ဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်မက ကူညီမယ်လို့ ပြောတာ” ကီကီသည် သူမ၏ ဖောင်းကားနေသော အင်္ကျီကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ရှားရှားသည် ယူချီမြို့တွင် ထိုအင်္ကျီကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း၊ အေးစိမ့်သော လေပြင်းက သူမ၏ ပါးပြင်များကို နီရဲစေခဲ့သည်။

သူမ ရထားရှေ့ဘက်သို့ လှမ်းလျှောက်စဉ် လင်းရှန်က ရုတ်တရက် အော်ခေါ်လိုက်သည်—

“ကျိုးအန်းချီ… ဒါက တော်တော်လှတဲ့ နာမည်ပဲ”

ကီကီသည် လှမ်းလျှောက်နေရင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

သူမ လှည့်မကြည့်ဘဲ— နှာမှုတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်၊၊

“ချီးကို လှတာလား…ကျွန်မနာမည်က ကီကီပဲ…လိပ်ကောင်စုတ်ရဲ့”

ထို့နောက် သူမ နောက်ပြန်မလှည့်ဘဲ ရှေ့သို့ တရှိန်ထိုး လှမ်းလျှောက်သွားသည်။

လင်းရှန်သည် ရယ်မောလိုက်သော်လည်း ထပ်မံမတိုက်တွန်းတော့ပေ။

သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုက သူ့ကို တစ်ခုခုပြောပြနေသည်—

သူမ သတိလစ်နေစဉ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သူမ မှတ်မိထားသည်။

ရထားလမ်းပြုပြင်ခြင်းသည် ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ရှုပ်ထွေးလှပေသည်၊၊

လင်းရှန်တွင် ၎င်း၏ အာကာသပျော်ဝင်ခြင်းနေရာလွတ်ထဲတွင် ရထားလမ်းပစ္စည်းများ အများအပြားသိုလှောင်ထားရှိသော်လည်း၊ ရထားလမ်း၏ အုတ်မြစ်မှာ ပျက်စီးနေသည်။ မြေပြင်ကို ဖြည့်ပြီး အုတ်မြစ်အသစ်များ တင်ရန်လိုအပ်သည်။

ထိုသို့အချိန်ဖြုန်းမည့်အစား၊ သူသည် ပိုမိုလွယ်ကူသောနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည်—

ရထားလမ်းကို ထိန်းထားရန် ယာယီသံမဏိဘောင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခြင်း။

ပျက်စီးနေသော အပိုင်းသည် သိပ်မရှည်လှသဖြင့် ရထားဖြတ်သန်းရန်အတွက် လုံလောက်မည်ဖြစ်သည်။

ရှီးးး

သံမဏိဘောင်များနှင့် ရထားလမ်းတန်းများသည် လင်းရှန်၏ ယန္တရားနှလုံးသား၏ တိကျမှုအောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ပုံဖော်လာသည်။

ဂဟေဆော်ခြင်း၊ တပ်ဆင်ခြင်း—အရာအားလုံးသည် စနစ်တကျ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သွားသည်။

ကီကီသည် သူလုပ်ဆောင်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။

“ဟီး ဟီး၊ အဲဒီနေ့က ရထားကို ပျံသွားတုန်းက ဘယ်လိုလဲ”

လင်းရှန်က ကိုးရိုးကားရားဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

“စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ။ ဒီလောက်ထိ ရောက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး”

“တကယ်ပဲ ကျွန်မတို့သာ မရူးသွပ်ခဲ့ရင်၊ သေသွားမှာပဲ”

ကီကီသည် သူမ၏ နှာခေါင်းကို ရှုံ့လိုက်ပြီး ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ရှင်က အာကာသထဲထိ ပျံသန်းမယ်လို့ အကြီးကြီးပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား။ ကျွန်မက ရှင့်ကို ပထမဆုံး ခြေလှမ်းလှမ်းဖို့ ကူညီပေးခဲ့တယ် မဟုတ်လား”

“ဟုတ်တယ်။ အဲဒါက ကြီးမားတဲ့ အကူအညီပဲ”

“ဟီးဟီး”

“ဒါပေမယ့်…”

လင်းရှန်၏ အကြည့်များသည် အရှေ့ရှိ ကျိုးပျက်နေသော ရထားလမ်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ညဘက်ဆိုရင် အန္တရာယ်တွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။ ဂြိုဟ်ပတ်ရထားလမ်းကို မရောက်ခင်မှာတင် ရထားလမ်း နှစ်ကြိမ်ကျိုးသွားပြီ။ ဒါက ဆက်ဖြစ်နေဦးမှာ။ ငါတို့ အမြဲတမ်း ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခု လိုအပ်တယ်”

ကီကီသည် ၎င်း၏ စွမ်းအားဖြင့် ရထားလမ်းတစ်ပိုင်းကို မြှောက်တင်ကာ သံမဏိဘောင်ပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

“ရှင့်ရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်းဆိုရင်၊ ပထမဆုံး လုပ်ရမှာက ရထားကို လမ်းမလိုအပ်အောင် လုပ်ဖို့ပဲ။ အရိုးရှင်းဆုံးနည်းကတော့ ဘီးတွေကို ခူကောင်တစ်ကောင်လို ခြေထောက်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာပဲ”

“ဒါပေမယ့် အဲဒါက အားနည်းချက်တွေ အများကြီးပါလာတယ်—အမြန်နှုန်း၊ စွမ်းအင်သုံးစွဲမှု၊ ဆူညံသံ၊ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု ပြဿနာတွေ…”

လင်းရှန် ပြန်မငြင်းခဲ့ပေ၊၊

“အရာအားလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ ဖြေရှင်းဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

“ဂြိုဟ်ပတ်ရထားလမ်းရဲ့ ပင်မလမ်းတွေက ဆက်ရှိနေသေးတယ်၊ မဟုတ်ရင် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ပြည်ထောင်စုက သူတို့ရဲ့ စတားဖလိ့သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့တွေကို ဒီလောက်ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် လှုပ်ရှားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“ကမ္ဘာပျက်ကပ်က လွန်ခဲ့တဲ့ လပေါင်းများစွာက စတင်ခဲ့တာပဲ”

“လူသားတွေက ပြန့်ကျဲနေပေမယ့်၊ ငါတို့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်၊ သုတေသနလုပ်ပြီး၊ ထူးဆန်းတဲ့ အန္တရာယ်တွေရဲ့ အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်နေကြတယ်”

“အခုထိ ငါတို့ ပုန်းအောင်းပြီး ထွက်ပြေးနေရတုန်းပဲ၊ ဒါပေမယ့် ပိုသိလာနေတယ်”

“ဝိညာဉ်လှိုင်းတန်ဖိုးတွေကို နားလည်လာတာ… ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေရဲ့ သဘာဝအမှန်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိတာ…”

“အခုအချိန်မှာ၊ ငါတို့မှာ ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ အင်အားမရှိသေးဘူး။ ဒါကြောင့် ငါတို့ အရှေ့ဘက်ကို ထွက်ပြေးနေရတာ—အသက်ရှင်ဖို့၊ ပိုအားကောင်းလာဖို့…”

“ဒါကြောင့် ခြေထောက်ပုံစံ ဘီးတွေ၊ သံလိုက်ရထားနည်းပညာ၊ ဒါမှမဟုတ် ဘီးတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ်—"

“ရထားလမ်းကျိုးတာကို ဖြေရှင်းနိုင်ရင် အဲဒါက တန်ဖိုးရှိတယ်”

ကီကီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“အခု နားလည်ပြီ”

“ရွေးချယ်စရာရှိတာက ဘာမှမရှိတာထက် ပိုကောင်းတယ်။ နောက်ထပ်တစ်ရက်အသက်ရှင်နိုင်တာက သေဖို့စောင့်နေတာထက် ပိုကောင်းတယ်”

“အတိအကျပဲ

လင်းရှန် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

“အသက်ရှင်ဖို့ ဦးစားပေးရမယ်”

ကီကီက ပြုံးကာ သူ့ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

“ဒါဆို ကျွန်မတို့ မြေအောက်မြို့တော် နံပါတ် ၉ ကို သွားရမယ်”

“ရှင့်ရဲ့ ယန္တရားစွမ်းရည်က ကျွန်မတို့ရဲ့ အနာဂတ်အတွက် သော့ချက်ပဲ၊ ရထားခေါင်းဆောင်”

“ယန္တရားဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ရဲ့ ဂုဏ်ယူဖွယ်လမ်းကို လျှောက်လှမ်းလိုက်ပါ”

လင်းရှန် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါဆို ငါက နောက်ထပ် “လူဆိုးကောင်” မဟုတ်တော့ဘူး—အခု မင်းရဲ့ ရထားခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာပြီပေါ့”

ကီကီ မျက်စိတစ်ဖက်မှိတ်ပြလိုက်သည်။

“အင်း၊ ရှင်က အခု ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရထားခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပဲ”

သူမ ပြုံးလိုက်သည်။

“ကျွန်မကို ဂရုစိုက်ပေးနော်—ကျွန်မဘဝကို ရှင့်လက်ထဲမှာ အပ်ထားပြီ”

လင်းရှန် “….”

အပူပေးစက်များသည် ဖွင့်ထားပြီးဖြစ်သည်။

သံချပ်ကာများ ပုံပျက်နေသော်လည်း၊ အတွင်းပိုင်းမှာ မပျက်စီးဘဲ နွေးထွေးလျက်ရှိသည်။

အပြင်ဘက်တွင် ဆီးနှင်းမုန်တိုင်းသည် ကြီးမားသော ရထားကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေသည်။

အတွင်းပိုင်းတွင်မူ ရွှေရောင်မီးအိမ်အလင်းရောင်များသည် ရထားတွဲများကို နွေးထွေးမှုဖြင့် ဖြည့်စွမ်းထားသည်။

အားလုံး၏ အလယ်ဗဟိုတွင်—

အငွေ့ထွက်နေသော Hotpotအိုးတစ်လုံး။

ချန်ဆီရွှမ်သည် သိမ်းဆည်းထားသော အမဲသား၊ ဝက်သားပြုတ်၊ ထိန်းသိမ်းထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၊ ဝါးမျှစ်များနှင့် ခေါက်ဆွဲများကို စုဆောင်းကာ ဆူပွက်နေသော အိုးကြီးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

သင်းပျံ့နေသောအသားရနံ့သည် အမှတ် ၁ ရထားတွဲအတွင်း လေထုထဲသို့ ဝေ့ဝဲပျံ့လွင့်လာသည်။

သူမသည် ကီကီ၏ အကြိုက်ဆုံး သစ်သီးသုတ်ဘူးနှင့် ထန်ဟိုင်ထံမှ သိမ်းဆည်းထားသော ဝိုင်နီတချို့ကိုပါ ထုတ်ယူလာသည်။

ရှားရှားသည် ဖန်ခွက်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မြှောက်လိုက်သည်။

“အစ်ကိုလင်း၊ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လာတာနဲ့ အစ်မကီကီရဲ့ ပြန်လည်သက်သာလာတာအတွက်—ချီးယားစ်”

“နောက်ထပ်တစ်ရက် အသက်ရှင်ဖို့”

လင်းရှန်က ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။

“ကျွန်မရဲ့ စွမ်းအားဆင့်ကဲပြောင်းလဲတိုးတတ်မှုအတွက်”

ကီကီက ပြုံးကာ ပြောသည်။

လူတိုင်းသည် သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကီကီက နှာမှုတ်လိုက်သည်။

“ဘာလဲ…အရင်သောက်၊ နောက်မှဆက်ပြောမယ်”

“ချီးယားစ်”