ရေဒီယို
Vol. 6 Ch. 90
လင်းရှန်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးလျက် သိသိသာသာ မသက်မသာဖြစ်နေသည်။
“ဒီရေဒီယိုက တကယ်ပဲ စွမ်းအားတွေနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး၊ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါလည်း မဟုတ်ဘူး၊ မွန်းစတားလည်း မဟုတ်ဘူး”
“ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူးလေ”
ကီကီက ပုခုံးတွန့်ကာ ပြောသည်။
“ဒါကို ငါတို့ သိသွားရင်တောင်၊ ဒီအရာတွေက ဘာမှမခန့်မှန်းနိုင်ဘူး၊ ကြိုလည်း မသိနိုင်ဘူး။ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်တွေကို လေ့လာဖို့အပြင်၊ တခြားအသုံးမကျဘူးလို့ ထင်တယ်”
“လုံးဝ သုံးမရတာလည်း မဟုတ်ဘူး”
လင်းရှန်သည် သူ့လက်ထဲရှိ ရေဒီယိုကို နက်ရှိုင်းသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ရင်၊ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်ထူးဆန်းနေပါစေ၊ အသုံးချနိုင်သေးတယ်။ ဒါပေမယ့်...”
ဤတားမြစ်ပစ္စည်း၏ စွမ်းအားကို မည်သို့အသုံးချရမည်ကို သူမသိသေးသော်လည်း၊ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ရယူခဲ့ရသည့်အရာ ဖြစ်သဖြင့် စွန့်ပစ်ရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။ အနာဂတ်တွင် ကြီးမားသော အသုံးဝင်မှုရှိလာနိုင်သည်မဟုတ်လော။
ထို့အပြင်၊ ဤထူးဆန်းသော ရေဒီယိုသည်ပင် လင်းရှန်အား ကီကီကို ယိုယွင်းစေသော မွန်းစတားကို မြင်နိုင်စေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းက သူမ၏ စွမ်းအားတိုးတက်လာစေခဲ့သည်—ထို့ကြောင့် တစ်နည်းအားဖြင့် ကံကောင်းသည့် အဖြစ်အပျက်တစ်ခုဟုဆိုနိုင်သည်။
“အစ်ကိုလင်း”
ရှားရှားသည် သူ့လက်ထဲရှိ ရေဒီယိုကို ကြည့်ကာ၊ သူမ၏ မျက်နှာလေးတွင် သတိထားမှုအပြည့်ဖြင့် ပြောသည်။
“ဒီရေဒီယိုကို သုံးလို့ရသေးရဲ့လား”
“ဒါက လွယ်ပါတယ်”
လင်းရှန်၏ မျက်ဝန်းများ တဖြည်းဖြည်း လင်းလက်လာသည်။ သူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အလင်းတန်းတစ်ခုနှင့်အတူ ရေဒီယိုအသစ်တစ်လုံး သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ သူစုဆောင်းထားသော ပစ္စည်းများဖြင့် ရိုးရှင်းသော ရေဒီယိုတစ်လုံးဖန်တီးရန် မခက်ခဲပေ။
၁၅၄၂ အမှောင်ရေဒီယိုနှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ သူသည် ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံ၊ လူသူကင်းမဲ့ချိန်တွင်၊ ၎င်းကို ယန္တရားဝါးမျိုခြင်းဖြင့် ရနိုင်မလားဟု စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်—ဘေးကင်းစေရန်အတွက်ဖြစ်သည်။
မည်သည့်အရာမဆို ထူးဆန်းနေပါစေ၊ ၎င်းသည် ရေဒီယိုတစ်လုံးသာဖြစ်သည်။ ထို့ပြင်၊ ထူးဆန်းသော ကြိမ်နှုန်းမှ စွမ်းအားသည် သူ၏ ယန္တရားနှလုံးသားကို မထိခိုက်စေခဲ့သည်မဟုတ်လော။ ၎င်းသည်...
“ငါ့ရဲ့ ကုဒ်က မင်းရဲ့အထက်မှာရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား”
ထိုအစီအစဉ်ကို စိတ်ထဲစွဲမှတ်ထားလျက်၊ လင်းရှန်သည် ရေဒီယိုဟောင်းကို သိမ်းဆည်းကာ အသစ်ဖန်တီးထားသော ရေဒီယိုကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသည်။ တူညီသော ပုံစံအတိုင်း၊ သူသည် ခေါင်းသုံးလုံးပင့်ကူမွန်းစတားထံမှ ရရှိခဲ့သော ထူးဆန်းသော သွေးပဲစေ့ကို တပ်ဆင်လိုက်သည်။
“အားလုံးအဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ”
လင်းရှန်သည် လှိုင်းခလုတ်ပေါ်တွင် လက်တင်ကာ စတင်ချိန်ညှိလိုက်သည်။
လူတိုင်း ချက်ချင်း တင်းမာသွားသည်။
“ရှဲရှဲ.. ဂျစ်ဂျစ်...”
“ရှဲ...”
“ဖက်ဒရယ်... ဖက်ဒရယ်ရေဒီယို YB ဒေသထုတ်လွှင့်မှု: တာ့လိုတောင်ခြေရင်းမြောက်ဘက်တွင် ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်လှိုင်းအနှောင့်အယှက်တစ်ခု တွေ့ရှိခဲ့သည်။ B-အဆင့် သဘာဝလွန် ထူးဆန်းသောသတ္တဝါ—မိုးပျံဂျယ်လီဖစ်ငါးကြီးဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုထားသည်။ ထိုသတ္တဝါသည် ယူပေမြို့သို့ ဦးတည်လှုပ်ရှားလျက်ရှိသည်။ ဖက်ဒရယ်ဖီးနစ်ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့သည် သံချပ်ကာတပ်ရင်း ၅၂ ကို တားဆီးရန် စေလွှတ်ထားသည်။ G1523 နှင့် X556 လမ်းများအတိုင်း ယူပေသို့မဟုတ် မေပယ်မြို့သို့ ဦးတည်နေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအား လမ်းကြောင်းပြောင်းရန် အကြံပြုထားသည်။ ဤသတင်းကို ဖက်ဒရယ်ဖီးနစ်ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့မှ ပေးပို့ထားပါသည်...”
“ဖက်ဒရယ်ရေဒီယို YB ဒေသထုတ်လွှင့်မှု: တာ့ဇူတောင်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းပြိုကျမှုကြောင့်၊ ထျန်းဟိုင်ပြည်နယ်ဖီးနစ်ဌာနခွဲသည် ယူပေအမှတ် ၁ အာကာသဆိပ်ကမ်းတက်လမ်းကို အရေးပေါ်ပြုပြင်ခဲ့သည်။ တွင်းနက်ဇုန်အမှတ် ၃၊ လုံချန်၊ တင်းကျိုး၊ ကျိအန်းမြို့၊ မေပယ်မြို့နှင့် လော့မြို့မှ ထွက်ပြေးလာသော ဒုက္ခသည်များသည် ဟွမ်ရှင်းအမြင့်ပြွန်လမ်းကို အသုံးပြုပြီး တာ့ဇူတောင်ကုန်းမြင့်ကို ရှောင်ဖြတ်နိုင်သည်။ အခြားလမ်းကြောင်းများတွင် မြောက်ဘက် ၇၅၆ ကုန်းမြင့်လမ်းမကြီး (လမ်းရှင်းလင်းနေ)၊ နှင့် အရှေ့တောင်လမ်းမကြီး GS66 တို့ပါဝင်သည်...’”
“ရှဲရှဲ... ရှဲရှဲ... မြို့တစ်ခုလုံးအရေးပေါ်သတိပေးချက်: ယူပေမြို့တွင် ဖုတ်ကောင်အုပ်စုထွက်ပေါ်လျက်ရှိသည်။ ဝင်ရိုးညဖြစ်စဉ်ကြောင့် အာကာသဆိပ်ကမ်းအမှတ် ၁ သည် သုံးရက်အတွင်း ပိတ်သိမ်းမည်...”
“ရှဲရှဲ... ဖက်ဒရယ်ဖီးနစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ထုတ်လွှင့်မှု: အမှောင်ဒီရေများကြောင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အပူချိန်များ ကျဆင်းလျက်ရှိသည်။ အချို့ဒေသများတွင် ပြင်းထန်သော နှင်းမုန်တိုင်းများနှင့် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များ ကြုံတွေ့နေရသည်။ အရေးကြီးသတိပေးချက်: စမ်းသပ်မှုများအရ နှင်းများနှင့် အနက်ရောင်မိုးရေများသည် အမှောင်ရောဂါဖြင့် ညစ်ညမ်းနေပြီး၊ အမည်မသိ ဘက်တီးရီးယားများနှင့် စွမ်းအားအခြေပြု ကူးစက်မှုများ သယ်ဆောင်လာသည်။ ၎င်းကြောင့် တောရိုင်းသတ္တဝါများ သန္ဓေပြောင်းမှု အကြီးအကျယ်ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ရေနွေးစိမ်ခြင်းနှင့် မြင့်မားသော အပူချိန်ဖြင့် ပေါင်းခံခြင်းသည် ကူးစက်မှုနှုန်းကို တစ်စိတ်တစ်ဒေသ လျှော့ချနိုင်သည်...”
“ရှဲရှဲ... ဖက်ဒရယ်ဖီးနစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ထုတ်လွှင့်မှု: နှင်းမုန်တိုင်းဇုန်များတွင် ညဘက်မဟုတ်ပဲ ထူးဆန်းသောသတ္တဝါအသစ်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ အလွန်အန္တရာယ်များသည်။ နေ့အခါတွင်လည်း သတိထားရန် အကြံပြုထားသည်...”
အမှောင်ရေဒီယိုမှ ထုတ်လွှင့်သံများ ဆက်လက်စီးဆင်းလာရာ အခန်းတွင်းသည် လေးလံသော တိတ်ဆိတ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရောထွေးသော ခံစားချက်များ—စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့် ပို၍စိုးရိမ်မှုများအကြား မသေချာမရေရာ ခံစားနေကြရသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း တရားဝင်သတင်းများကြားရခြင်းသည် အနည်းငယ်စိတ်သက်သာရာရစေသည်။ ဤသတင်းအချက်အလက်များသည် အလွန်အရေးကြီးသည်မှာ သေချာသည်။
သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဤသတင်းများသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပို၍ မှောင်မိုက်သော အရိပ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
“ဟူးး... အသက်ရှင်နေရတာ တကယ်ကို ပင်ပန်းလိုက်တာ”
ကီကီက ပထမဆုံး ညည်းညူရင်း မျက်နှာကျက်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“လင်းရှန်၊ ဒီရထားကို အမြန်လေး အာကာသယာဉ်အဖြစ်ပြောင်းလိုက်ပါတော့လား။ ကျွန်မတို့ တခြားဂြိုဟ်ပေါ်မှာ သွားနေကြမယ်”
သူမ၏ နောက်ပြောင်စကားက အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားစေသည်။
လင်းရှန်သည် နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်။ “အပြုသဘောဆောင်စဉ်းစားရင်၊ တက်လမ်းပြုပြင်ပြီးပြီဆိုတော့ ကိုယ်တိုင်ဖောက်ထွက်ဖို့ မလိုတော့ဘူး။ ထပ်ပြီး သံချပ်ကာတပ်ရင်းလည်း ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ လုံးဝတစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ဘူး။ အမြင့်ပြွန်လမ်းကို ဖြတ်ပြီးရင်၊ လျှပ်စစ်သံလိုက်အရှိန်မြှင့်စနစ်က ငါတို့ကို ကျန်းကျိုးမြို့—၄၅၀၀ ကီလိုမီတာအကွာကို ပို့ပေးမယ်။ တွင်းနက်ဇုန်အမှတ် ၃ ကျယ်လာရင်တောင်၊ ငါတို့ဆီကို ရောက်ဖို့ အနည်းဆုံး ဆယ်ရက်လောက်ကြာမယ်။ နောက်ဆုံးတော့ နေရောင်ခြည်ကို ခံစားရတော့မှာပဲ...”
“ရှင်ပြောတာ ဟုတ်တယ်”
ချန်ဆီရွှမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးမှ မျက်ခုံးတွန့်သွားသည်။
“ဒါပေမယ့် သန့်ရှင်းတဲ့ ရေကို ခွဲတမ်းနဲ့သုံးရမယ်။ နှင်းမုန်တိုင်းတွေနဲ့ ရေညစ်ညမ်းမှုက ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးရဲ့ဂေဟစနစ်ကို ဘေးအန္တရာယ်ဖြစ်လာနိုင်တယ်”
“ဟုတ်တယ်၊ ဒါဆို ကျွန်မတို့က လတ်ဆတ်တဲ့ သစ်သီးနဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ဘယ်တော့မှ မစားရတော့ဘူးလား”
ရှားရှားက နှုတ်ခမ်းစူရင်း ပြောသည်။
“စားရမှာပေါ့”
လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် လေးနက်နေသည်။
“အဆိုးဆုံးဆိုရင်၊ ရထားပေါ်မှာ စိုက်ပျိုးမယ်။ ငါတို့က လုံကောလူမျိုးတွေပဲ—ဘယ်နေရာမှာမဆို သီးနှံစိုက်နိုင်တယ်”
အနားရှိ လို့ဟွာက ၎င်းတို့အား ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။
အသက်ရှင်တဲ့ အကျပ်အတည်းအကြောင်းပြောနေရာက စိုက်ပျိုးရေးအကြောင်းသို့ ဘယ်လိုရောက်သွားကြတာလဲ…
နောက်ထပ်နှောင့်နှေးမှုမဖြစ်စေရန်၊ လင်းရှန်သည် ပြုပြင်ပြီးသော ရထားလမ်းကို ဖြတ်ကာ ရထားကို မောင်းနှင်လိုက်သည်။
ထို့နောက်၊ သူသည် ထူးဆန်းသော အနီရောင်ပဲစေ့ကို ရေဒီယိုမှ ဖယ်ရှားကာ ဝိညာဉ်လှိုင်းရှာဖွေစက်ပေါ်တွင် တင်ကာ စမ်းသပ်ရန်ပြင်သည်။
ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။ အနီရောင်ပဲစေ့သည် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အနီရောင်စွမ်းအားလှိုင်းကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်သွားသည်။ ရှာဖွေစက်ပေါ်ရှိ မီတာအပ်သည် စတင်လှုပ်ရှားသည်။
“-၂၁”
ခုံပေါ်တွင်၊ ချန်ဆီရွှမ်နှင့် ကီကီက သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။
“ဒီနံပါတ်က မြင့်လား နိမ့်လား”
“နိမ့်တယ်”
လင်းရှန်က ကီကီဘက်သို့ လှည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“မင်းပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား၊ သာမန်ဖုတ်ကောင်တွေက -၁ ဆိုတာ။ ဒီဖတ်တန်ဖိုးက -၁၀၀ တောင် မကျော်ဘူး၊ ဒါကြောင့် အခုလောလောဆယ် အနီးနားမှာ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတယ်”
ကီကီက ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဟုတ်ပြီ။ တစ်ခုတည်းသိမထားတာက ဒီရှာဖွေစက်ရဲ့ အကွာအဝေးပဲ”
“အနည်းဆုံး ရာနှစ်ရာမီတာလောက်တော့ ရှိမယ်။ အဲဒီမီးပုံစုဝေးပွဲက နယ်မြေကျယ်တယ်”
“ဒါဆို ကောင်းပြီ...”
ကီကီက သန်းလိုက်သည်၊၊
“ဒါဆို ကျွန်မ နည်းနည်းအနားယူလိုက်ဦးမယ်။ အစ်မချန်က နောက်မှ နှိုးပေးနော်။ ရေနဲ့အောက်ဆီဂျင်စီးဆင်းစနစ်ကို ဆက်လုပ်ပြီးရမယ်”
“ကောင်းပြီလေ”
လင်းရှန်၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို ကြားရသောအခါ၊ ချန်ဆီရွှမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။
သို့သော် ကီကီ ထွက်သွားသည်နှင့်၊ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“လင်းရှန်၊ ကြည့်ပါဦး—”
ရှာဖွေစက်ပေါ်ရှိ အနီရောင်ပဲစေ့သည် သိသိသာသာ မှေးမှိန်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ သွေးစွမ်းအားတစ်စိတ်တစ်ဒေသ သုံးစွဲခံရသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် မှောင်မိုက်သွားသည်။ “ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ—ဒါက သုံးပြီးသားပစ္စည်းပဲ။ ဒီဟာက သိပ်မခံဘူး”
“ဟွန့်… ဒီလောက်တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်း ဖြစ်တာကို၊ အကြိမ်အနည်းငယ်ပဲ သုံးလို့ရမှာလား”
ချန်ဆီရွှမ်က နှလုံးကြေကွဲသည့်အလား ပြောသည်။
“ဒါပေမယ့် ငါတို့ကို ဘေးကင်းအောင် ထားနိုင်ရင်၊ ဒါက တန်ဖိုးရှိတယ်”
အလှည့်ကျ စောင့်ကြည့်ခြင်းသည် ရေရှည်အဖြေမဟုတ်ပေ။ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများကို မမြင်ရပါက၊ စောင့်ကြပ်သူများလည်း ၎င်းတို့ကို မတွေ့နိုင်ပေ။ ဝိညာဉ်လှိုင်းရှာဖွေစက်သည် ယခုအခါ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရေးအတွက် မရှိမဖြစ်ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
မီးအလင်းရောင်များ မှိန်ဖျော့လာသည်နှင့်အမျှ၊ အပြင်ဘက်တွင် နှင်းမုန်တိုင်းသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
ရက်ပေါင်းများစွာအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်၊ နှင်းလွှမ်းမြေပြန့်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော ရထားသည် အနားယူနိုင်ခဲ့သည်။
လူတိုင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။ သံချပ်ကာခံတပ်သည် သူတို့လိုအပ်နေသော လုံခြုံမှုခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။
ရှားရှားနှင့် ကီကီသည် ချက်ချင်းဆိုသလို အိပ်ပျော်သွားသည်။
ခုံပေါ်တွင်၊ ချန်ဆီရွှမ်သည် မှောင်မိုက်နေသော စင်္ကြံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ပြေလျော့သွားပြီး၊ ရုတ်တရက် လင်းရှန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ လဲကျသွားသည်။
ရက်ပေါင်းများစွာ၏ ဖိစီးမှုများက သူမကို လုံးဝအားအင်ကုန်ခမ်းစေခဲ့သည်။
လင်းရှန် ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာသောအခါ၊ သူမသည် မုန်တိုင်းအတွင်း မှီခိုရာတစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
“လင်းရှန်...”
သူမ၏ မျက်ဝန်းများ နီရဲလာပြီး၊ ပခုံးများ တုန်ယင်လျက် တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်သည်၊၊
“ပြန်လာပေးလို့ ကျေးဇူးပဲ”
လင်းရှန်၏ နှလုံးသား နူးညံ့သွားသည်။ သူမ မရှိခဲ့လျှင်၊ ထူးဆန်းသော ရေဒီယိုကြိမ်နှုန်းမှ သူ ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ပေ။
ဤအခိုက်အတန့်ကြောင့် စိတ်ထိခိုက်လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ သူသည် သူမကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်သည်။
“မင်းကို ငါ အကြွေးတင်နေတယ်”