မိုးခေါ်ခြင်းအပိုင်း(၃)

ဒဏ္ဍာရီများက မည်သို့ပင်ဆိုဆို၊ မိုးခေါ်ခြင်းနည်းလမ်းများ မည်မျှပင် ပြောင်းလဲသွားသွား၊ သေချာတာတစ်ခုကတော့ မိုးမျိုးနွယ်စုများသည် အလွန်ပင် လက်တွေ့ဆန်ကြခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သင်မည်မျှပင်လိမ်လိမ်၊သင်လိမ်သောနည်းလမ်းမှာ ထူးဆန်းနေလျှ၍် သင်ပြောသည်ကို ယုံပြီး သင်ပြောသမျှကို လိုက်လုပ်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်၊ သူတို့ကို စိတ်ကျေနပ်မှုမပေးနိုင်လျှင်တော့ သင့်အပေါ်ကမ်းကုန်အောင် ရက်စက်မည်ဖြစ်သည်။

အရင်ဆုံး သင့်ကို ပုလ္လင်ပေါ်တင်မည်၊ထို့နောက်တွင် အနိမ့်ဆုံးနေရာရောက်အောင် ပြုလုပ်မည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သင့်ကို မီးဖိုကြီးထဲကန်ချမည်သာ ဖြစ်သည်။ ယန်ဆွေ့မှာ ဥပမာတစ်ခုဖြစ်လေသည်။

မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်သောအခါ မိုးမျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဆေးဆရာမှာ အတော်ပင်အဆင့်နိမ့်နေသည်။ သို့သော် နတ်ဆေးဆရာများမှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်မတူညီကြပါ။ မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုတွင် မိုးမျိုးနွယ်စုကလို နတ်ဆေးဆရာတစ်ယောက်ရှိနေလျှင် သူတို့မျိုးနွယ်စုမှာ မိုးမျိုးနွယ်စုနှင့် ဘာမှကွာခြားတော့မည်မဟုတ်ပါ။

ရှောက်ရွှမ်သည် ထိုအချက်ပေါ်မူတည်ပြီး စဉ်းစားမိသည်။ ထို့ပြင်ရှောက်ရွှမ်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာနေမည်ဟုထင်ထားသဖြင့် ယန်ဆွေ့က ဘာမှ ထိန်ချန်မထားဘဲ ရှောက်ရွှမ်ကို ပြောပြခြင်းဖြစ်သည်။ အများအားဖြင့်တော့ ထိုသို့ကိစ္စမျိုးကို လူအများအား ပြောပြမည်မဟုတ်ပါ၊ပြောပြလျှင် နတ်ဘုရားများကို စော်ကားရာရောက်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ဧည့်သည်မျိုးနွယ်စုများကိုတော့ ပြောပြ၍ရပါသည်၊ သူတို့ကတော့ ယန်ဆွေ့ဘာ

ဖြစ်ဖြစ် စိတ်ဝင်စားမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယန်ဆွေ့သည်လည်း ဧည့်သည်များကို သူ့အကြောင်းပြောပြသောအခါ ဘာကိုမှအရေးလုပ်မနေတော့၊ ထိုနည်းဖြင့် ယန်ဆွေ့သည် သူ၏သောကများကို ဖြေဖျောက်လေ့ရှိသည်။

ခဏမျှကြာသောအခါ ယန်ဆွေ့က သူ့မျက်လုံးများကို အောက်ကိုစိုက်လိုက်ပြီး လက်ထဲက နွားမြီးကို ဝှေ့ယမ်းနေသည်။ ထို့နောက် အက်ကွဲခြောက်သွေ့သောအသံဖြင့် သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို အော်ဆိုလေသည် “ လျှပ်စစ်လင်းရောင်၊ရွှံ့တိမ်တောင်အောက်၊ နတ်ဘုံခန်းဝါ၊မိုးတွေရွာ…” ထိုသီချင်းမှာ မိုးမျိုးနွယ်စုဝင်တိုင်းရသော သီချင်းဖြစ်သည်။

အခုတော့ မိုးကိုမပူဇော်နိုင်သည်မှာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။ မိုးမခေါ်နိုင်သည်မှာ နှစ်ပေါင်းမည်မျှ ကြာသွားပြီလဲ။နှစ်ရာချီလား၊နှစ်ထောင်ချီလား၊ သို့မဟုတ် ထိုထက်ပိုကြာမည်လား။

“လျှပ်စစ်လင်းရောင်၊ရွှံ့တိမ်တောင်အောက်၊ ဆိုတော့ ဘယ်လိုမြင်ကွင်းမျိုးဖြစ်မလဲ၊ အဲဒီလိုနေရာမျိုးကို ရောက်ဖူးချင်လိုက်တာ” ယန်ဆွေ့က ပြောလိုက်သည်။

ဘိုးဘေးများထားခဲ့သောမှတ်တမ်းများမှာ မပြည့်စုံပါ၊ သို့သော် ထိုသီချင်းကိုတော့ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့ကြသည်။ စိတ်ပျက်စရာကောင်းသည်ကတော့ ထိုသီချင်းကဖော်ကြူးထားသော မြင်ကွင်းကို ဘယ်သူမှ စိတ်ကူးကြည့်လို့မရခြင်းပင်၊ သိသောသူများလည်းမရှိတော့ပါ။ သိသောသူများမှာ ကွယ်လွန်ကုန်ပြီဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ပြောတာကတော့ မိုးရေတွေက မျဉ်းဖြောင့်တစ်ကြောင်းလို ရွာကျမယ်တဲ့၊ မိုးကို ခေါ်တာအောင်မြင်သွားတော့ မြေပြင်မှာ ရွှံ့ပေါက်တဲ့အထိ မိုးရွာမယ်တဲ့…အေးစက်နေတဲ့ ရွှံ့ရေတွေထဲမှာ လူတွေက ခြေဗလာနဲ့လျှောက်သွားကြမယ်…မိုးရေချိုးကြမယ်ပေါ့ကွာ” ယန်ဆွေ့က ရှင်းပြသည်။

ထိုအချိန်တွင်တော့ ရွှံ့ကိုလူတွေမရွံကြတော့ပါ။ မိုးမျိုးနွယ်စုဝင်များအတွက် ရွှံ့ဆိုသည်မှာ သဘောကျစရာအဖြစ်တစ်ခုဖြစ်လေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိုးမျိုးနွယ်စုနေထိုင်ရာဒေသမှ မြေသည် အမြဲလိုလို ခြောက်သွေ့အက်ကွဲနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပြောရင်းဆိုရင်းပင် ရှောက်ရွှမ်မနေ့က တွေ့လိုက်သော မီရွှိဆိုတဲ့ကောင်မလေး ရောက်လာလေသည်။ သူမသည် ထိန်းသိမ်းမရလောက်အောင် ဒေါပွလာဟန် ရှိသည်။ သူမသည် ထိုနေရာတွင် ရှောက်ရွှမ်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားပါ။ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩဟန်တစ်ချက်ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် သူမသည် ရှောက်ရွှမ်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ယန်ဆွေ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

“နောက်၂ယောက် အလုပ်ကထွက်သွားပြန်ပြီ…သေချင်ဆိုးတွေ” မီရွှိသည် စိတ်ဆိုးနေသည်။ နွားမြီးကို ကိုင်ထားသော ယန်ဆွေ့လက်တွေ

တုန်လှုပ်နေသည်။ ထို့နောက် ခပ်တိုးတိုးပြောလိုက်သည် “ သူတို့ကို သွားခိုင်းလိုက်ပါ…သူတို့နေရာအလုပ်ဝင်တဲ့လူတွေကို လစာ၂ဆတိုးပေးမယ်”။

“လစာတိုးပေးလည်း ဘာမှ မထူးတော့ဘူး” မိရွှိက အော်ပြောလိုက်သည်။ ဟဲ့ချောင်က ခရုခွံ အကြွေစေ့တွေကို ယူသွားပြီ…ထပ်ပေးလို့တော့ရသေးတယ်… မနေ့က အကြွေစေ့တစ်စေ့တော့ ကျန်သေးတယ်…နေရာလွတ်နေတဲ့လူကို အစားထိုးရှာဖို့က မလွယ်ဘူး…အခုတော့ ဟဲ့ချောင်ထွက်သွားပြီ…သူ့နေရာမှာ ဘယ်သူ့ကို အစားထိုးမလဲ…ဒီနေ့ရှိတဲ့လူတွေ အကုန်ထွက်ကုန်ရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ…”။

ဟဲ့ချောင်ဆိုသည်မှာ ယန်ဆွေ့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ပြီးနောက် ရှုံးနိမ့်သွားသော နတ်ဆေးဆရာဖြစ်သည်။ အခုတော့ စာဖိုးမှုူး ဟန်မန်သည် ဟဲ့ချောင်ကို ထောက်ခံလိုက်ပြီး ယန်ဆွေ့ကို ဖြုတ်ချလေသည်။ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ယန်ဆွေ့ကို ထောက်ခံသူ အရည်အတွက် မှာ တဖြည်းဖြည်း

နည်းလာသည်။ မနေ့ကဆိုလျှင် သူ့ကိုထောက်ခံသူမှာ သူ့ကိုဆန့်ကျင်သူ အရေအတွက်၏တဝက်လောက်ပင် ရှိတော့သည် ဟုဆိုသည်။

ယန်ဆွေ့သည် မိုးမခေါ်တတ်သဖြင့် နတ်ဆေးဆရာမပါ ဒုက္ခရောက်တော့မည်ဟု အားလုံးက ထင်နေကြသည်။

အရင်ကယန်ဆွေ့ကို ထောက်ခံကြခြင်းမှာ ယန်ဆွေ့နောက်တွင် ထောက်ခံသူများ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခုတော့ ယန်ဆွေ့ထောက်ခံသူများသည် ဟဲ့ချောင်နှင့် အကြီးအကဲ ဟန်မန်တို့၏ ပါတီကို ပြောင်းလဲထောက်ခံကြသည်။ထို့ပြင်နတ်ဆေးဆရာမပါ အပြောင်းအလဲရှိမည် ဖြစ်သည်။

မိုးခေါ်ခြင်းအတွက် နတ်ဆေးဆရာမ၈ယောက်ကို မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။ အခုတော့ သူတို့သည် လစ်လပ်နေသော နေရာများတွင် အစားထိုးရန် မည်သူ့ကိုရှာရမလဲ မသိဖြစ်နေနေကြသည်။

ထိုနေရာကို လူမဖြည့်နိုင်လျှင် မိုးခေါ်ခြင်းအခမ်းအနားအောင်မြင်မည် မဟုတ်ပါ။ ထိုစည်းကမ်းချက်ကို ဘိုးဘေးများက ချမှတ်သွားသဖြင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲ၍လည်း မရပါ။

စည်းကမ်းချက်များကို ပြောင်းလဲချင်သည်လား၊ ရပါသည် သင်သာ မိုးခေါ်ခြင်းအောင်မြင်သွားပါက မိုးမျိုးနွယ်စုမှလူများသည် သင့်အဆိုပြုချက်ကို ဆန့်ကျင်ကြတော့မည် မဟုတ်ပါ။ မိုးရွာအောင် မလုပ်နိုင်လျှင်တော့ သင်သည် စည်းကမ်းချက်များကို လိုက်နာရမည်သာ။

“နောက်ပြီးတော့” မီရွှိသည် အသက်ကိုဝအောင် ရှူလိုက်ပြီးနောက် စိတ်ကိုတည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် “နင့်အတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားတဲ့ နွားမြီးကို ဟဲ့ချောင်ကို ပေးလိုက်ပြီ”

လူများပါ ဟဲ့ချောင်တို့ဘက်ကို ပါသည်သာမက၊ သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော နွားမြီးများကိုပါ ရန်သူကိုပေးလိုက်ကြပြီလား။

မိုးခေါ်ရမည်လား။ မိုးကိုမည်ကဲ့သို့ ခေါ်ရမည်နည်း။

အခြေအနေက ဘာမှ ထူးခြားမလာပါ။ တခြားဘာမှလည်း လုပ်စရာမရှိသဖြင့် အသေခံရုံသာ ထိုင်စောင့်နေဖို့ရှိသည်။

“ဘာလုပ်ကြမလဲ…မနက်ဖြန်ဆိုအခမ်းအနားက စပြီ” မီရွှိက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အခန်းထဲတွင် ခေါက်တုန့်ခေါက်ပြန်လျှောက်နေသည်။

“ဒီတောတောင်တဝိုက်မှာ နွားတွေဘာတွေ မရှိဘူးလား…ငါမင်းအတွက် နွားမြီးရှာပေးလို့ရတယ်လေ” ရှောက်ရွှမ်က ပြောလိုက်သည်။

“မရှိဘူး” ယန်ဆွေ့က ဖုန်တက်နေသော နွားမြီးကို ရှောက်ရွှမ်ဘက်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ “ဒီလောက်ဆိုရင် လုံလောက်ပြီလေ…ဘယ်နွားမြီးမဆို ကြာပွတ်လုပ်လို့ရတာပဲ…ဘယ်နွားမြီးအမျိုးအစားမှ ကြာပွတ်ဖြစ်ရမယ်လို့ ဘိုးဘေးတွေ မသတ်မှတ်ထားဘူး”

“နတ်ဆေးဆရာမကျတော့ရော…”ရှောက်ရွှမ်ကမေးလိုက်သည် “မင်းတို့ ငွေလိုတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တခြားအကူအညီလိုရင်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ငါကူညီနိုင်ပါတယ်”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်…ငါတို့ငွေမလိုပါဘူး…ငါတို့မှာရှိပါသေးတယ်” မီရွှိသည် ရှောက်ရွှမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ ရှောက်ရွှမ်သည် မိုးမျိုးနွယ်စုဝင် မဟုတ်သော်လည်း ကူညီလိုစိတ်ရှိသဖြင် မီရွှိသည် ရှောက်ရွှမ်ကို ကျေးဇူးတင်သွားသည်။

“နောက်ထပ် နတ်ဆေးဆရာမတွေ လိုနေသေးတယ်”

မီရွှိ ထိုစကားကို ပြောလိုက်ပြီး သိပ်မကြာမီ “နတ်ဆေးဆရာမတွေ လိုနေသေးတယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ” ဟူသော အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

မြေပြင်တွင် ထိုင်နေသော ယန်ဆွေ့မှ ခုန်ထ

လိုက်ပြီး အိမ်ပြင်သို့ ကြည့်လိုက်မိသည်။

ထို့နောက် အသားမာတက်နေသော လက်တစ်စုံက ဟောင်းနွမ်းနေသော အိမ်တံခါချပ်ကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အသားမည်းမည်းအမျိုးသမီး ၂ဦးက ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် အိမ်ထဲဝင်လာသည်။ သူတို့နောက်တွင် ငွေရောင်ဆံပင်များပေါက်နေသော အဖွားအို တစ်ယောက်ပါလာသည်။ ထိုအဖွားအိုသည် တောင်တင်းကြံ့ခိုင်သော ကြောင့် ရှိရင်းစွဲအသက်ထက် နုပျိုသည် ဟုထင်ရသည်။

“နောက်ထပ် နတ်ဆေးဆရာမတွေလိုသေးတယ်ဆိုရင် ငါတို့လုပ်မယ်” အမျိုးသမီး၂ယောက် အနက်တစ်ယောက်က အရင် ပြောလိုက်သည်။

“အမေ…အဖွား…” ယန်ဆွေ့သည် အိမ်ထဲသို့ဝင်လာသော အမျိုးသမီးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံဩသွားသည်။

“အမေ” မီရွှိက အံ့ဩလွန်းသဖြင့် နှုတ်ဆိတ်သွား

မိသည်။

အိမ်ထဲသို့ဝင်လာသူ အမျိုးသမီး၃ယောက်အနက် ၂ယောက်မှာ ယန်ဆွေ့၏ အမေနှင့် အဖွားဖြစ်သည်။ ကျန်တစ်ယောက်က မီရွှိအမေဖြစ်သည်။

ရှောက်ရွှမ်ကိုတွေ့သော အခါ အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း ယန်ဆွေ့က ရှောက်ရွှမ်ကို သူတို့နှင့် မိတ်ဆက်ပေးပြီးသွားသောအခါ သူတို့သည် ရှောက်ရွှမ်ကို ကျေးဇူးတင်သွားကြသည်။ ရှောက်ရွှမ်သည် ယန်ဆွေ့ကို ကူညီနေသော လူဖြစ်ကြောင်း သူတို့သိသွားလေပြီ။

“အမေတို့…အဖွားတို့…”ယန်ဆွေ့အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြစ်နေသည်။

“ငါတို့က ဘာဖြစ်လို့လဲ…ဘိုးဘေးတွေရဲ့အဆိုအရဆို နတ်ဆေးဆရာမက အသက်ငယ်ရမယ်ဆိုတဲ့အချက်မပါဘူးလေ” ယန်ဆွေ့၏အမေက ပြောလိုက်သည်။

ဘိုးဘေးများက ထိုကဲ့သို့ မပြောခဲ့သော်လည်း မိုးမျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ပါးပါးလျားလျား မိန်းကလေးများကို လှပသည်ဟု သတ်မှတ်ကြသဖြင့် နတ်ဆေးဆရာမရွေးချယ်သောအခါတွင်လည်း ထိုကဲ့သို့ မိန်းကလေးများကို ရွေးချယ်မည် ဖြစ်သည်။ အချို့မိသားစုများသည် သူတိုသမီးများကို ကြီးလာသောအခါ နတ်ဆေးဆရာမဖြစ်စေချင်ကြသည်။ အခုထိတော့ အသက်လတ်ပိုင်းလောက်ရှိသော အမျိုးသမီးကို နတ်ဆေးဆရာမအဖြစ် ရွေးချယ်သည်ကို မတွေ့ဖူးကြသေးပါ။ အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသမီးများကတော့ လူငယ်အမျိုးသမီးများလောက် ပိန်ပိန်ပါးပါး မရှိကြပါ။

သို့သော် ထိုကိစ္စတွင် လူများက လက်ရှောင်ချင်ကြသဖြင့် လူ၈ယောက် ပြည့်အောင်ပင် မနည်းလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအမျိုးသမီးသုံးယောက်က ထိုသို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

နတ်ဆေးဆရာမများသည် ယန်ဆွေ့နှင့် အမျိုးမတော်ပါက သိပ်ပြဿနာမရှိပေ။ ယန်ဆွေ့မိုးခေါ်တာ မအောင်မြင်လျှင်လည်း သူတို့အတွက် အသက်အန္တရာယ်မရှိ။ ယန်ဆွေ့မိသားစုဝင်များအတွက်တော့ ထိုကဲ့သို့ မဟုတ်ပေ။ ခေါင်းဆောင်အသစ်နှင့် ၎င်းကို ထောက်ခံသူများမှာ ယန်ဆွေ့နှင့် ရန်သူများဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် ယန်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုဝင်ကိုတော့ မီးရှို့သတ်ပစ်ကြမည် ဖြစ်သည်။

အိမ်ထဲမှလူများ ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ ငိုကြွေးနေကြသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ရှောက်ရွှမ်သည် အိမ်ပြင်သို့ထွက်လာခဲ့သည်။

အိမ်အအပြင်တွင်တော့ အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လောက်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ယောက်က အိမ်ကိုစောင့်ရှောက်နေသည်။ သူသည် ယန်ဆွေ့၏ ဆွေမျိုးသားချင်းတစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အခုလိုအချိန်မျိုးတွင် မိုးမျိုးနွယ်စုထဲတွင် ယန်

ဆွေ့ကိုထောက်ခံသူဆို၍ ယန်ဆွေ့၏ မိသားစုဝင်များသာ ရှိတော့မည်။

အိမ်အပြင်ဘက်တွင် ရာသီဥတုမှာမှောင်ရီဝိုးတဝါးဖြစ်နေသော်လည်း ရှောက်ရွှမ်သည် လမ်းခဏလျှောက်ချင်သေးသည်။ သူသည် ယန်ဆွေ့ကို ကူညီနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို စဉ်းစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

ရှောက်ရွှမ်လမ်းလျှောက်နေသောနေရာနှင့် သိပ်မဝေးသောနေရာတွင် လက်မောင်းတစ်ဝက်လောက်ရှိသော ပုတ်သင်ညိုတစ်ကောင် တွားသွားနေသည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် သတ္တဝါတစ်ကောင်က သဲထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုသတ္တဝါကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှောက်ရွှမ်တို့မစားသော ပိုးမွှားအမျိုးအစားဖြစ်လေသည်။ အကောင်အသေးလေးမှာတော့ အစာအဖြစ် ကိုယ်နှစ်ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသောကြောင့် သနားစရာကောင်းလှသည်။