ရဲရှင်းချန်: ငါက အတည်ပြောနေတဲ့ပုံပေါက်နေလို့လား။

တစ်ရက်အကြာတွင်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဒီရေသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားပြီး ရဲရှင်းဟွေ့သည်လည်း သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအခြေအနေမှ နိုးထလာခဲ့သည်။

မျက်လုံးများကိုဖွင့်လိုက်ရာ ရဲရှင်းဟွေ့သည် မလှမ်းမကမ်းတွင် တရားထိုင်နေကြသော ရဲရှင်းချန်နှင့် ရဲဖန်တို့ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ဤတစ်ရက်တာအတွင်း ရဲရှင်းချန်သည်လည်း အနားမနေခဲ့ပေ။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ချီကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေပြီးနောက် သူသည် ရဲဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။

ရဲဖန်၏ အခြေအနေမှာ ကိုင်တွယ်ရန် များစွာပိုလွယ်ကူ၏။ ရဲရှင်းချန်သည် သူ့ကိုဖြေရှင်းရန် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်နှစ်ခုကို ရိုးရှင်းစွာ သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

တစ်ခုမှာ စိတ်ကိုတည်ငြိမ်စေရန်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံရန် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်ကာ နောက်တစ်ခုမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ဖြစ်ပြီး ၎င်းက သူ့ကို နဂါးမျိုးနွယ်ကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ပိုင်ဆိုင်စေနိုင်၏။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဒီရေ ပြီးဆုံးသွားသောကြောင့် ရဲရှင်းချန်နှင့် ရဲဖန်တို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မျက်လုံးများကိုဖွင့်ကာ သူတို့ထံသို့ ပြုံးရင်းလျှောက်လှမ်းလာသော ရဲရှင်းဟွေ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“အစ်ကိုကြီး..... ကျေးဇူးပဲ။”

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရဲရှင်းချန်ကို ကျေးဇူးတင်စကားပြောပြီးနောက် ကြင်နာစွာ ပြုံးပြကာ

“ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ ချစ်ကြည်ရေးကို အထိမ်းအမှတ်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ကိုလည်း အစ်ကိုကြီးကို နည်းနည်းလောက် ပြန်ရိုက်ခွင့်ပေး။”

ထိုသို့ပြောပြီး ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ညာလက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လျှပ်စီးဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော ကြာပွတ်ရှည်တစ်ချောင်းသည် ရဲရှင်းချန်ထံသို့ လွှဲရိုက်သွား၏။

ရဲရှင်းချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာပြီး သူက

“ဒီကောင်လေး သတ္တိတွေရှိလှချည်လား။”

လျှပ်စီးကြာပွတ် ရိုက်ခတ်တော့မည်အပြုတွင် ရဲရှင်းချန်၏ ပုံရိပ်သည် သူ၏မူလနေရာမှ ရုတ်တရက်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရဲရှင်းဟွေ့၏ နောက်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏။

စကားတစ်ခွန်းမျှမဆိုဘဲ ရဲရှင်းချန်သည် သေကြောင်းကြံနေသော ညီငယ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ချည်နှောင်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ချီကြိုးမှာ ယခင်ကထက် ပို၍ပင်ခိုင်မာနေ၏။

ပိုးတုံးလုံးကောင်ကဲ့သို့ ချည်နှောင်ခံထားရသော ရဲရှင်းဟွေ့သည် နေရာတွင်သာ လူးလွန့်နိုင်သည်။

“အစ်ကိုကြီး.... ကျွန်တော် စနောက်နေတာပါ၊ ဒီလောက်လည်း အတည်မယူပါနဲ့။”

ရဲရှင်းဟွေ့သည် အမှန်တကယ်ပင် စနောက်နေခြင်းဖြစ်၏။

ထျန်းကန်း ၃၆ ပြောင်းလဲခြင်းတန်ခိုးသည် အမှန်တကယ် အားကောင်းသော်လည်း တစ်ရက်တာကျင့်ကြံပြီးနောက် သူဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ၏အစ်ကိုကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

ထို့ထက်ပို၍ ဤတစ်ရက်တာအတွင်း အစ်ကိုကြီး ရဲရှင်းချန်သည် ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ချီဖြင့် ကျင့်ကြံနေခဲ့ရာ သူမည်မျှပိုအားကောင်းလာနိုင်သည်ကို မည်သူသိမည်နည်း။

“ငါက အတည်ပြောနေတဲ့ပုံပေါက်နေလို့လား။”

သူပြောနေစဉ်မှာပင် ရဲရှင်းချန်သည် ဓားလက်ဟန်တစ်ခုပြုလုပ်လိုက်ရာ အာကာသသည် ပြိုကွဲသွားပြီးနောက် မှိန်ဖျော့သော ကြယ်စွမ်းအင်များ ထုတ်လွှင့်နေသော ဓားရှည်တစ်ချောင်းကို ရဲရှင်းချန်က မှောင်မိုက်သောအာကာသထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

ဤဓားကို ကြယ်တာရာဓားဟု အမည်ပေးထားပြီး ၎င်းမှာ ရဲရှင်းချန်က သန့်စင်ပြီး သူ၏ဝိညာဉ်အတွင်း၌ ထိန်းသိမ်းထားသော ဓားတစ်ချောင်းဖြစ်သည်။

ယခင်က သူ၏ခွန်အားမလုံလောက်သောကြောင့် ဓားကိုမဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

အမှန်မှာ ယခုပင်လျှင် သူသည် ဓားကိုမဆွဲထုတ်နိုင်သေးဘဲ သူတို့သုံးဦးရှေ့တွင်ပေါ်လာသော ဓားမှာ ကြယ်တာရာဓား၏ ကိုယ်ထည်အစစ်မဟုတ်ဘဲ ပုံရိပ်တစ်ခုမျှသာဖြစ်၏။

ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲဖန်တို့သည် ရဲရှင်းချန် ဘာလုပ်မည်ကိုမသိသောကြောင့် သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေနိုင်ရုံသာဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းချန်သည် ကြယ်တာရာဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီးနောက် ကြယ်စွမ်းအင်သည် ၎င်းထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီးနောက် သူသည် အဝေးရှိတောင်တစ်လုံးဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။

ခုတ်ချက်သည် လေနှင့်အတူကြီးထွားလာပြီး ချက်ချင်းပင် ကီလိုမီတာပေါင်းများစွာရှည်သော ငွေရောင်အလင်းတန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ အဝေးရှိတောင်ဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းသွားသည်။

ဓားချီသည် တောင်ပေါ်သို့ကျရောက်သောအခါ အသံသည် ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် တောင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထက်ပိုင်းခြမ်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

အကယ်၍ သေချာကြည့်မည်ဆိုလျှင် တောင်အလယ်တွင် မီတာပေါင်းများစွာကျယ်သော ချောက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို တွေ့မြင်ရမည်ဖြစ်သည်။

“သေစမ်း......”

ရဲရှင်းဟွေ့သည် “သေစမ်း” ဟုသာ အော်ဟစ်နိုင်ပြီး အခြားမည်သည့်စကားမျှ မဆိုနိုင်တော့ပေ။

ရဲဖန်သည်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရဲဖန်စဉ်းစားနေသည်။

“ငါ့တူကြီးက တကယ်ပဲ ငါ့ကမ္ဘာကလာတာ ဟုတ်ရဲ့လား။ သူကများ... မသေမျိုးဧကရာဇ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူလား။ ကမ္ဘာကူးပြောင်းလာသူလား။ ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံက နတ်ဘုရား ဆင်းသက်လာတာလား။”

ရဲရှင်းချန်သည် ထိုဓားချက်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် သူ၏ညာလက်ကိုလှန်လိုက်ရာ မူလ ကြယ်တာရာဓားသည် ကြယ်ရောင်အစက်အပြောက်များအဖြစ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

“ဒီဓားချက်ကို မင်းတစ်ရက်တာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ တားဆီးနိုင်မလား။”

ရဲရှင်းဟွေ့က တွေးမိသည်။

“ဘာလို့ ဒီစကားက ဒီလောက်ရင်းနှီးနေရတာလဲ။”

“ဟီးဟီး။ ရှင်းချန်ရဲ့ ဒီဓားချက်နဲ့ယှဉ်ရင် ငါ ခုနက တကယ်ပဲ လုံးဝအတည်မပြောခဲ့ပါဘူး။”

သတိပြန်ဝင်လာသော ရဲဖန်က ပြုံးရင်းဆို၏။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ပိုးတုံးလုံးကောင်ကဲ့သို့ ချည်နှောင်ခံထားရသော ရဲရှင်းဟွေ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သက်ပြင်းချကာ အားမတန်မာန်လျှော့စွာဖြင့် “ကျွန်တော်နားလည်ပြီ၊ ကျွန်တော်နောက်ထပ် ပြဿနာမရှာတော့ဘူး။” ဟု ဆို၏။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ လေသံမှာ အလွန်ရိုးသားသော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲက တွေးနေသည်။

“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြဿနာမရှာဘဲနေနိုင်မှာလဲ။ ငါ့ရဲ့နည်းလမ်းကိုပဲ ပြောင်းလိုက်မှာပေါ့။”

ယခု ရဲရှင်းဟွေ့သိသည်မှာ ဒေါသထွက်သောစိတ်ခံစားချက်များသာမက အခြားအမျိုးမျိုးသော စိတ်ခံစားချက်များကလည်း သူ၏ တီဗီလေး ရွှေလက်ချောင်းကို အချက်ပြမှုများရရှိစေနိုင်သည်။

အများဆုံးတော့ သူသည် စမ်းသပ်မှုများကို ဆက်လက်ခံယူပြီးနောက် သူ၏အစ်ကိုကြီး၏ ဆွဲကြိုးချရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး သူ့ကိုပျော်ရွှင်စေမည်။ စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထိုသည်မှာလည်း မဆိုးပေ။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ယခင်က ဘုရင်ဖြူပြောခဲ့သည်ကို ရုတ်တရက်သတိရသွားသည်။ အချို့သောလူသားများသည် ရိုက်နှက်ခြင်းကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဆက်သွယ်မှုတိုးပွားစေသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုကြပုံကိုပင်။

“သေစမ်း...... ငါသာ နှစ်ကြိမ်အရိုက်ခံရရင် ထူးဆန်းတဲ့ စရိုက်တွေဖြစ်ပေါ်လာမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။”

ရဲရှင်းချန်သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့၏ အတွေးများကို မသိပေ။ အကယ်၍ သူသာသိခဲ့လျှင် သူ့ညီကို ဆွဲကြိုးချပြီး နောက်တစ်ကြိမ်ရိုက်နှက်လိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။

“ကောင်းပြီ။ မင်းမှာလည်း ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီရှိနေပြီ၊ ဦးလေးရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပြဿနာတွေလည်း ဖြေရှင်းပြီးပြီဆိုတော့ ငါတို့ဒီကနေ ထွက်သွားလို့ရပြီ။”

ရဲရှင်းချန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့ကိုကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ဟင်။”

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏အစ်ကိုကြီးကို အနည်းငယ်နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်ကာ

“အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်ထင်တာတော့ အစ်ကိုကြီးက ဒီမှာနေပြီး ဆက်လက်ကျင့်ကြံချင်လိမ့်မယ်လို့။”

ရဲရှင်းချန်သည် ဤသည်ကိုကြားပြီး ဦးစွာ ရဲဖန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်

“အပြင်မှာ ဖြေရှင်းစရာကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်။”

အစောပိုင်းက လုံအောက်ထျန်းသည် ရဲရှင်းချန်အား နဂါးနတ်ဘုရားခန်းမ လက်ရှိရင်ဆိုင်နေရသော အကျပ်အတည်းအကြောင်းကို ပြောပြခဲ့ပြီးဖြစ်၏။

ဤအကျပ်အတည်းနောက်ကွယ်မှ တရားခံကိုလည်း ရဲရှင်းချန် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီးဖြစ်သည်၊ သူတို့မှာ ထုံရှင်းအဖွဲ့မှ လူများပင်။

ရဲဖန် နဂါးဘုရင်ဖြစ်လာသည့်အချိန်မှစ၍ နဂါးနတ်ဘုရားခန်းမတစ်ခုလုံးသည် ထုံရှင်းအဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို ကြိုးစားနေခဲ့၏။

ရဲဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ထုံရှင်းအဖွဲ့ပိုင်ဆိုင်သင့်သော နဂါးနှလုံးသားပါဝင်သောကြောင့်သာမက ထုံရှင်းအဖွဲ့၏ အန္တိမပန်းတိုင်မှာ ဟွာရှားသို့ ဝင်ရောက်ရန်ဖြစ်သောကြောင့်လည်းဖြစ်သည်။

သူတို့ ဟွာရှားသို့ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဘာလုပ်ရန်ရည်ရွယ်သည်ကို မသိသော်လည်း ၎င်းမှာ ကောင်းသောအရာမဟုတ်သည်မှာ သေချာ၏။

လက်ရှိတွင် ထုံရှင်းအဖွဲ့သည် ရဲဖန်၏ နှလုံးသားကိုထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း သူတို့သည် ရဲဖန်၏ နှလုံးသားနှင့်ကိုက်ညီသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို မတွေ့ရှိသေးပေ။ အကယ်၍ တွေ့ရှိခဲ့ပါက သူတို့သည် သူတို့၏မသိနိုင်သောပန်းတိုင်ကို အောင်မြင်ရန် ဟွာရှားသို့ အလုံးစုံကျူးကျော်ဝင်ရောက်ဖွယ်ရှိသည်။

လုံအောက်ထျန်းနှင့် ရဲဖန်၊ နဂါးဘုရင်နှစ်ဆက်စလုံးမှာ ဟွာရှားလူမျိုးများဖြစ်ရာ ထုံရှင်းအဖွဲ့က ဟွာရှားတွင် ပြဿနာရှာလိုသည်ကို သိရှိသောအခါ သူတို့သည် လက်ခံမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ထုံရှင်းအဖွဲ့ကို ဆန့်ကျင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းချန်သည်လည်း ထုံရှင်းအဖွဲ့ကို အလွန်စိတ်ဝင်စားသောကြောင့် သူသည် လုံအောက်ထျန်း၏ တောင်းဆိုမှုကိုလက်ခံကာ နဂါးနတ်ဘုရားခန်းမတွင် သူတို့ကို တစ်ကြိမ်ကူညီရန် သဘောတူခဲ့၏။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏အစ်ကိုကြီးက ဦးလေးကိုကြည့်နေသည်ကိုမြင်ပြီး အနည်းငယ်နားမလည်နိုင်စွာဖြင့်

“ဦးလေးရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာမအီမသာဖြစ်တာ ဖြေရှင်းပြီးပြီမဟုတ်လား။ သူတစ်ယောက်တည်း သွားလို့မရဘူးလား။ အစ်ကိုကြီးသာသွားရင် တက္ကသိုလ်ကို ဘယ်လိုတက်တော့မှာလဲ။”

ရဲရှင်းချန်: .......

“ရှင်းဟွေ့၊ ကြည့်ရတာတော့ မင်းကျောင်းသွားတက်ရတာကို တကယ်ကြိုက်ပုံပဲ။”

ရဲရှင်းချန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့ကို တည်ငြိမ်စွာကြည့်ပြီး ပြုံးကာ

“ဒါဆို ငါတို့မိသားစုထဲမှာ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ယောက်ရှိရမယ့် တာဝန်ကို မင်းကိုလွှဲအပ်လိုက်ပြီ။”

“ဟင်။ကျွန်တော်တို့အစ်မက တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူမဟုတ်ဘူးလား။”

ရဲရှင်းဟွေ့ ဤမေးခွန်းကိုမေးလိုက်သည်နှင့် သူ၏အစ်မသည် အမှန်တကယ်တွင် တက္ကသိုလ်တစ်ခါမျှမတက်ခဲ့ကြောင်း ရုတ်တရက်သတိရသွား၏။

သူ၏အစ်မ ရဲလန်ယွဲ့သည် မူလတန်းခြောက်တန်းတွင် ကျောင်းမှထွက်ကာ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ဖြေဆိုခဲ့ပြီးနောက် ယန်မြို့တော် တက္ကသိုလ်သို့ တိုက်ရိုက်လက်ခံခြင်းခံခဲ့ရသော်လည်း သူမသည် ကျောင်းတွင် တစ်ရက်တစ်လေမျှပင် မနေခဲ့ဖူးပုံရသည်။

“အဲ့ဒါက တက္ကသိုလ်တက်တယ်လို့ မခေါ်ဘူး။”

ရဲရှင်းချန်က ဂရုမစိုက်စွာဆို၏။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခေါင်းကိုက်လာသည်ဟု ခံစားမိသည်။ အမှန်မှာ သူသည် ကျောင်းမှထွက်ရန် စီစဉ်ပြီးဖြစ်သည်။

ငါအခု ကျင့်ကြံလို့ရနေပြီ၊ ဘာလို့ကျောင်းသွားတက်ရမှာလဲ။ စာသင်ရအောင် ဘာစာသင်ရမှာလဲ။

ငါ့အစ်ကိုကြီးကိုယ်တိုင်က နေ့တိုင်း ဝက်အဖြစ်ဟန်ဆောင်ပြီး ကျားကိုစားတာကလွဲရင် ဝက်အဖြစ်ဟန်ဆောင်ပြီး ကျားကိုစားမယ့်လမ်းပေါ်မှာ အမြဲရှိနေတာ။ အခုတော့ သူက ငါ့ရဲ့စာသင်မယ့်ကိစ္စကိုတောင် စိတ်ပူနေသေးတယ်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် စိတ်ထဲက အလွန်စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မိ၏။

သို့သော် သူလုံးဝမေ့နေသည်မှာ ရဲရှင်းချန် တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲသွားဖြေဆိုခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏တိုင်ကြားမှုကြောင့်ပင်။

“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။ ကျွန်တော် တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲဖြေမယ်၊ ကျွန်တော် ကျောင်းသွားတက်မယ်။”

သူသည် ဤသို့ပြောသော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲက တွေးနေသည်မှာ “အများဆုံးတော့ ငါတစ်နှစ်နားပြီးတော့ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို တိုက်ရိုက်ဖြေလိုက်မယ်။”

×××××××××××