မိစ္ဆာပညာရပ်

ရဲရှင်းဟွေ့၊ ရဲရှင်းချန်နှင့် ရဲဖန်တို့သည် တောင်တန်းနှင့်မြစ်တို့၏ မြေပုံပန်းချီကားထဲမှ အတူတကွထွက်ခွာလာကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦး လုံအောက်ထျန်းကို ဆေးရုံသို့သွားရောက်ကြည့်ရှုတော့မည်အပြုတွင် ရဲရှင်းဟွေ့က ရဲရှင်းချန်ကို ဆွဲထားလိုက်၏။

"အစ်ကိုကြီး... ကြည့်ပါဦး၊ ကျွန်တော်အခု ကျင့်ကြံလို့ရနေပြီ။ အစ်ကိုကြီးက ကျွန်တော့်ကို လေ့ကျင့်ဖို့ နည်းစနစ်ကောင်းလေးတွေ ပေးဦးမှာမဟုတ်ဘူးလား။"

"မင်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ရှိနေတာပဲမဟုတ်လား။ ပြီးတော့ အဲ့ဒါက အားမနည်းဘူး။"

ရဲရှင်းချန်က အနည်းငယ်နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ညီငယ်လေးတွေ..."

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ရဲရှင်းချန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့်အတူ ထွက်လာသော ဘုရင်ဖြူနှင့် ညာလိုင်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ

“မင်းဆိုလိုတာ သူတို့လား။”

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး တစ်ချက်လောက်ကြည့်ပေးပါ..."

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကိုကြားသောအခါ ဘုရင်ဖြူသည်လည်း ရဲရှင်းချန်ကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"အင်း။"

ရဲရှင်းချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့၏ နဖူးကို လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ထောက်လိုက်၏။

ရဲရှင်းချန်သည် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို ဘုရင်ဖြူနှင့် အခြားသူများထံသို့ မပေးဘဲ ရဲရှင်းဟွေ့ထံသို့သာ ပေးခဲ့သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်နှစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။ တစ်ခုမှာ သားရဲများအတွက် အခြေခံကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ လျှို့ဝှက်စာချုပ်နည်းပညာ ဖြစ်၏။

သားရဲကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တွင် အခန်းလေးခန်းပါဝင်သည်။ ဝိညာဉ်နိုးထခြင်း၊ ချီကိုစတင်ခြင်း၊ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း တို့ဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်စာချုပ်နည်းပညာမှာမူ ၎င်းက သားရဲတစ်ကောင်နှင့် စာချုပ်ဖွဲ့ဆိုနိုင်ပြီး စာချုပ်ဖွဲ့ဆိုပြီးသည်နှင့် သားရဲသည် သူတို့ကို ဘယ်တော့မှ သစ္စာဖောက်မည်မဟုတ်ပေ။

ဤကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်နှစ်ခု၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ခံစားမိပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည်လည်း သူ၏အစ်ကိုကြီး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွား၏။

တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်သည် သူ၏ဝိညာဉ်နိုးထလာသည်နှင့် သူသည် လူသားများနှင့်ဆင်တူသော ဉာဏ်ရည်ကို ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မည်။ ဉာဏ်ရည်နှင့်အတူ ကိုယ်ပိုင်အတွေးများပါလာပြီး ကိုယ်ပိုင်အတွေးများနှင့်အတူ သစ္စာဖောက်နိုင်ခြေရှိ၏။

ထို့ကြောင့် ရဲရှင်းချန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့အား နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်စာချုပ်နည်းပညာတစ်ခုကို ပေးခဲ့သည်။ ၎င်း၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ၏အမိန့်အောက်ရှိ သားရဲများကို ချုပ်တည်းရန်ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါမင်းကို ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ပေးပြီးပြီ၊ ဒါကြောင့် ငါတို့အခု ထွက်သွားတော့မယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီး ရဲရှင်းချန်သည် ရဲဖန်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွား၏။

နှစ်ဦးသားထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက် ဘုရင်ဖြူသည် ရဲရှင်းဟွေ့ကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပြုံးပြီး

"ငါမင်းကို အခု ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ပေးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့... မင်းစာချုပ်တစ်ခု လက်မှတ်ထိုးရမယ်။"

သူပြောနေစဉ်မှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ရှေ့တွင် ရေးဆွဲစပြုရာ ခဏအကြာတွင် စာချုပ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲပြီးစီးသွားသည်။

စာချုပ်၏အဓိပ္ပာယ်မှာ အလွန်ရိုးရှင်း၏။ စာချုပ်လက်မှတ်ထိုးပြီးသည်နှင့် ဘုရင်ဖြူသည် ရဲရှင်းဟွေ့ကို ထိခိုက်စေမည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ထာဝရပြုလုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ပြုလုပ်ခဲ့ပါက ၎င်းမှာ သစ္စာဖောက်ခြင်းကို ဆိုလိုပြီး သူ၏ဝိညာဉ် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ သူ၏ဝိညာဉ်လောင်ကျွမ်းခြင်း၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။

ဘုရင်ဖြူသည် သူ၏ရှေ့တွင်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်ရွှေရောင်စာလုံးများကို ကြည့်နေသော်လည်း မလှုပ်မယှက်နေခဲ့၏။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် “ဖြစ်ရမှာပေါ့။ နှုတ်ဖြင့်ပြောသော သစ္စာစောင့်သိမှုက ဘယ်တော့မှ အယုံကြည်ရဆုံး မဟုတ်ဘူး။” ဟု တွေးမိသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ ဤသို့တွေးမိသည်နှင့် ဘုရင်ဖြူက

"အဲ… ဘော့စ်၊ ဒီစာချုပ်ကို ဘယ်လိုလက်မှတ်ထိုးရမှာလဲ။"

ရဲရှင်းဟွေ့: .....

ဘုရင်ဖြူ၏ စကားကိုကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် အနည်းငယ် အနေရခက်သွားပြီးနောက် ပြုံးကာ

"အဲ... မင်းဒီစာလုံးတွေပေါ်မှာ သွေးတစ်စက်ချလိုက်ရုံပဲ။"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ဘုရင်ဖြူသည် မဆိုင်းမတွ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သူ၏နှုတ်သီးဖြင့်ထိုးဖောက်ကာ သွေးတစ်စက်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ရွှေရောင်စာလုံးများပေါ်သို့ ချလိုက်၏။

စာလုံးများသည် ဘုရင်ဖြူ၏ သွေးဖြင့်စွန်းထင်းပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ရွှေရောင်မှ အနီရောင်သို့ပြောင်းလဲကာ ဘုရင်ဖြူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ညာလိုင်းသည်လည်း သူတို့စာချုပ်လက်မှတ်ထိုးလိုကြောင်း ညွှန်ပြ၏။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူတို့အတွက်လည်း စာချုပ်တစ်ခု ရေးဆွဲပေးခဲ့သည်။

ကျီးကန်းသုံးကောင်စလုံးသည် သူ့နှင့်စာချုပ်များ လက်မှတ်ထိုးပြီးဖြစ်သောကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ ထိုကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်မှ ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းအခန်းကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ယူလိုက်၏။

ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းအခန်းမှာ ရိုးရှင်းစွာပြောရလျှင် တိရစ္ဆာန်များ၏ ဉာဏ်ရည်ကိုနိုးထစေရန်ဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ ဘုရင်ဖြူသည် ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းအခန်းကိုရရှိပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ၎င်းကိုအောင်မြင်စွာကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်။

တိတိကျကျပြောရလျှင် သူသည် သူ၏ဝိညာဉ်နိုးထပြီးဖြစ်၏။

ညာလိုင်းမှာမူ သူတို့သည် စာမဖတ်တတ်သောကြောင့် အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့နေကြသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဒုတိယအခန်းဖြစ်သော ချီကိုစတင်ခြင်းအခန်းကို ထုတ်ယူကာ ဘုရင်ဖြူအားပေးပြီးနောက် ဘုရင်ဖြူကို ညာလိုင်းအား သူတို့၏ဝိညာဉ်နိုးထနည်းကို သင်ကြားပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့၏။

ညွှန်ကြားချက်အနည်းငယ်ပေးပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူတို့သုံးဦးစလုံးကို တောင်တန်းနှင့်မြစ်တို့၏ မြေပုံပန်းချီကားထဲသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတော့ တောင်တန်းနှင့်မြစ်တို့၏ မြေပုံပန်းချီကားထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ချီမှာ အတော်လေးကြွယ်ဝသောကြောင့် ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းဖြစ်စေ၊ ချီကိုစတင်ခြင်းဖြစ်စေ၊ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ပိုမြန်ဆန်လိမ့်မည်။

ကျီးကန်းသုံးကောင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တံခါးသည် အပြင်ဘက်မှ ဖွင့်ခြင်းခံလိုက်ရ၏။

ဝင်ရောက်လာသူများမှာ ဇီးကွက်၊ ဝက်ဝံကန်းနှင့် ပေါင်ပေါင်းတို့ဖြစ်သည်။

“ဟင်။ ရဲရှင်းဟွေ့၊ မင်းတို့တစ်နေ့လုံး ဘယ်တွေသွားနေတာလဲ။”

ဇီးကွက်က ရဲရှင်းဟွေ့ကိုမြင်ပြီးနောက် နားမလည်နိုင်သောအမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

မနေ့က ဇီးကွက်သည် ဧည့်ခန်းထဲတွင် နာရီဝက်ကျော်ကြာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ အော်ဟစ်သံများကို နားထောင်ခဲ့ရ၏။

နောက်ပိုင်းတွင် ခေါင်မိုးပေါ်တွင် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှမရှိတော့ပေ။ ဇီးကွက်က အပေါ်တက်၍ စစ်ဆေးလိုသောအခါ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် မည်သူမျှမရှိတော့ပေ။

ရဲရှင်းချန်၏ ခွန်အားကိုထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် ဇီးကွက်သည် လူသုံးဦး၏ ဘေးကင်းရေးအတွက် စိုးရိမ်ခြင်းမရှိပေ။

သို့သော် သူသည် သူတို့၏ သွားရာနေရာအပေါ်တွင်မူ အနည်းငယ်နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်၏။

“ဘယ်မှမသွားပါဘူး...”

ဤနေရာတွင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ယုန်ကျောပိုးအိတ်လွယ်ထားသော ပေါင်ပေါင်းနှင့် နောက်မှလိုက်ပါလာသော ဝက်ဝံကန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ

“မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘယ်သွားခဲ့လဲ။”

ရဲရှင်းဟွေ့က မပြောချင်သည်ကိုမြင်သောအခါ ဇီးကွက်သည် ဆက်လက်မမေးတော့ဘဲ ရဲရှင်းဟွေ့၏ မေးခွန်းကို ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“ပေါင်ပေါင်းက ကျောင်းသွားတယ်၊ အဘိုးကြီးရှုံးက သူ့ကိုလိုက်ပို့တယ်၊ ပြီးတော့ ငါက နေ့လယ်ကျောင်းဆင်းချိန်မှာ သူတို့ကိုသွားကြိုခဲ့တယ်။”

သူပြောနေစဉ်မှာပင် ဇီးကွက်သည် သူ၏လက်ထဲမှ ပလတ်စတစ်အိတ်များကိုလည်း လှုပ်ခါပြရာ ၎င်းတို့ထဲတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် အသားများပါဝင်သည်။

“ပြီးတော့ လမ်းမှာ ဈေးဝယ်ခဲ့သေးတယ်။”

“မင်းတို့ကိုယ်ရံတော်တွေမဟုတ်တော့ဘဲ ဘဝတွေက တော်တော်လေး အေးအေးဆေးဆေးဖြစ်နေပြီပဲ။”

ရဲရှင်းဟွေ့က ပြုံးရင်းဆို၏။

ဝက်ဝံကန်းသည် ဤသည်ကိုကြားပြီး အားမတန်မာန်လျှော့စွာဖြင့်

“ငါအခု ကျောင်းထဲမှာပဲ ရှိနေတုန်း။”

ဤနေရာတွင် ဝက်ဝံကန်းသည်လည်း ပေါင်ပေါင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းသည်။ သူကျောင်းသွားရခြင်းမှာ ပေါင်ပေါင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

စုချန် ဟွာရှားမှမထွက်ခွာမီတွင် သူမသည် ဝက်ဝံကန်းအား ပေါင်ပေါင်းကိုကျောင်းသို့ ခေါ်သွားရန် တောင်းဆိုခဲ့၏။

ဝက်ဝံကန်းသည် အတော်လေး အားမတန်မာန်လျှော့ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ဤသို့သောအလုပ်မျိုးနှင့် ရင်းနှီးသောကြောင့် သူငြင်းဆန်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပေါင်ပေါင်းကိုကြည့်ကာ

“ပေါင်ပေါင်း၊ ကျောင်းကို ဘယ်လိုသဘောရလဲ။”

“အဆင်ပြေပါတယ်၊ လူတွေက ကျွန်မကို လာနှောင့်ယှက်နေတာပဲ။”

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်မသူတို့အားလုံးကို ရိုက်ပြီးလွှင့်ပစ်လိုက်တယ်။”

ရဲရှင်းဟွေ့: .....

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝက်ဝံကန်းသည် စကားဝိုင်းကို ထပ်မံလွှဲပြောင်းယူလိုက်သည်။

“အဲ... ပေါင်ပေါင်းရဲ့ ရုပ်ရည်က၊ ငါသိပ်ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမမြင်ရပေမဲ့... သူမက မင်းတို့ကျောင်းမှာတော့ ကျောင်းရဲ့အလှဆုံးတစ်ယောက်အဆင့်မှာ ရှိသင့်တယ်၊ ဒါကြောင့်... မင်းနားလည်မှာပါလေ။”

ရဲရှင်းဟွေ့သည် အားမတန်မာန်လျှော့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ ပေါင်ပေါင်း၏ ရုပ်ရည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် စကားဖြင့်ဖော်ပြနိုင်သည်ထက် ကျော်လွန်သည်။

“အရိုက်ခံရတဲ့လူတွေ အဆင်ပြေရဲ့လား။”

ရဲရှင်းဟွေ့က ထပ်မေးလိုက်သည်။

“အစကတော့ မပြေဘူး... ရိုက်ပြလွှင့်ခံရတဲ့တစ်ယောက်က လည်ပင်းကျိုးသွားတယ်... ဒါပေမဲ့... မင်းအမေက ကျောင်းကို အဆောက်အအုံနှစ်လုံးလှူပြီးနောက်တော့ အဆင်ပြေသွားတယ်။ ပြီးတော့ သူက အနိုင်ကျင့်ချင်တဲ့ အဲ့ဒီလူယုတ်မာကိုလည်း ကျောင်းထုတ်ခိုင်းလိုက်တယ်။”

“သူက လည်ပင်းကျိုးသွားတဲ့တစ်ယောက်ကိုလည်း ပိုက်ဆံနည်းနည်းလျော်ပေးလိုက်တယ်။ အဲ့ဒီလူယုတ်မာက တော်တော်ကံကောင်းတယ်၊ ကျိုးသွားတဲ့အရိုးက အာရုံကြောတွေကိုမဖိမိတော့ လေဖြတ်မသွားဘူး။ ငွေရဲ့ ဖိအားအောက်မှာ ကိစ္စက အရမ်းလွယ်လွယ်ကူကူ ပြီးသွားတယ်။”

“အဲ့ဒီဖြစ်စဉ်ပြီးနောက်မှာ ပေါင်ပေါင်းကို ဘယ်သူမှ လာမစရဲတော့ဘူး။”

ရဲရှင်းဟွေ့: ......

“တကယ်ပဲ... ငွေကတော့ တန်ခိုးကြီးတာပဲ။”

××××××××××××