ကျွန်တော့်ကို မျက်နှာသာပေးပါ

ဧည့်ခန်းထဲတွင် ရဲရှင်းဟွေ့၊ ပေါင်ပေါင်း၊ ဝက်ဝံကန်းနှင့် ဇီးကွက်တို့ အတူတကွ ထမင်းစားခဲ့ကြသည်။

ချက်ပြုတ်သူမှာ ဇီးကွက်ဖြစ်၏။

ဇီးကွက်သည် ကိုယ်ရံတော်အဖြစ်မှ ရပ်နားပြီးနောက် သူသည် ကားမောင်းသင်ကျောင်းတွင် နည်းပြအဖြစ် သာမန်အလုပ်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

နည်းပြအလုပ်အပြင် သူသည် အိမ်ထောင်ဦးစီးတစ်ဦးကဲ့သို့ အမျိုးမျိုးသော အိမ်မှုကစ္စများကို လုပ်ဆောင်လေ့ရှိ၏။

ဇီးကွက်၏ ချက်ပြုတ်ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အတော်လေးကောင်းမွန်ပြီး စားသောက်ဆိုင်ကြီးတစ်ဆိုင်မှ စားဖိုမှူးတစ်ဦး၏ အဆင့်တွင် ရှိသည်။

ထမင်းစားပွဲတွင်

ဇီးကွက်သည် ရဲရှင်းဟွေ့ကိုကြည့်ကာ

"မင်းနောက်နေ့တွေ ကျောင်းသွားဦးမှာလား။ ကြည့်

တာတော့ မနက်ဖြန်ကစပြီး လူတစ်ယောက်စာပိုပြင်ဆင်ရတော့မယ်။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤသည်ကိုကြားပြီး ခဏတာတိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်

"ကျွန်တော့်အစ်ကိုကြီးထွက်သွားပြီးရင် ကျွန်တော်ကျင့်ကြံဖို့ ကျောင်းတစ်နှစ်နားပြီးတော့ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို တိုက်ရိုက်ဖြေဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။"

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကိုကြားသောအခါ ဝက်ဝံကန်းသည် ပထမဆုံးတုံ့ပြန်သူဖြစ်သည်။

"ဟေး။ မင်းကျောင်းနားပြီးမှ တကက္သိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ဖြေနိုင်ဦးမှာ သေချာလို့လား။ မင်းရဲ့အရင်က အမှတ်စာရင်းတွေကို ငါသိတယ်၊ ဘယ်နှစ်ကများ မင်းအဆင့်က အောက်ဆုံးမှာမဟုတ်ခဲ့လို့လဲ။"

ဝက်ဝံကန်း၏ စကားကိုကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် အနည်းငယ် အနေရခက်သွား၏။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရဲရှင်းချန်နှင့်မတူပေ။ ရဲရှင်းချန်သည် စာတော်သောကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့မှာမူ လုံးဝညံ့ဖျင်းသောကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ မတူတော့ပေ၊ သူသည် ယခုအခါ ဉာဏ်ကြီးရှင်တစ်ဦးဖြစ်သော တိုနီစတာ့ခ်၏ ဉာဏ်ပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားရာ သေးငယ်သော တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲမှာ သူ့အတွက်မည်သို့မျှမဟုတ်ပေ။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲအတွက် ကျွန်တော်သေချာပေါက် အဆင်ပြေမှာပါ။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဆို၏။

ဝက်ဝံကန်းသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ စွမ်းရည်ကိုမယုံကြည်သော်လည်း သူသည် များများစားစားမပြောတော့ပေ။

ထိုအစား ပေါင်ပေါင်းက အနည်းငယ်မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေ၏။

"နင်ကျောင်းမသွားရင် ငါလည်းမသွားဘူး။"

ပေါင်ပေါင်း ဤနေရာသို့လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ ဘေးတွင်နေကာ သူမမည်သူဖြစ်သည်ကို ရှာဖွေရန်ဖြစ်၏။ ယခု ရဲရှင်းဟွေ့က ကျောင်းမသွားတော့လျှင် သူမကျောင်းသွားခြင်းမှာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိမည်နည်း။

"မရဘူး။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပေါင်ပေါင်း၏ စကားကို ပြတ်သားစွာငြင်းဆိုလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က ပေါင်ပေါင်းကို ကျောင်းသွားစေလိုခြင်းမှာ သူမအား လူသားများနှင့် ပိုမိုဆက်ဆံစေလိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ပေါင်ပေါင်းကိုယ်တိုင်မှာ စိတ်ခံစားချက်မရှိသောသူတစ်ဦးဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူမသည် လူသားများနှင့်အတူမနေထိုင်ဘဲ အခြေခံလူ့ဘုံအသိတရားများကို မသင်ယူပါက သူမဘာဖြစ်လာမည်ကို မည်သူသိမည်နည်း။

ပန်ဒါဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်နှင့်တွေ့ပြီး စားပစ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် မျောက်နှာပြားရွှေရောင်တစ်ကောင်နှင့်တွေ့ပြီး စားပစ်ခြင်းကဲ့သို့သော အရာများမှာ အမှန်တကယ်ဖြစ်ပျက်နိုင်သည်။ သူမ စားနှင့်ပြီးလောက်ပြီဟုပင် ထင်ရ၏။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကိုကြားသောအခါ ပေါင်ပေါင်းသည် ဆက်လက်မငြင်းခုံတော့ဘဲ သူမ၏ပန်းကန်ကိုကောက်ကိုင်ကာ စကားမပြောဘဲ ဆက်လက်စားသုံးနေသည်။

ပေါင်ပေါင်း စကားမပြောတော့သည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူမက သူ့ကိုသဘောတူညီခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်၏။

"စိတ်မပူနဲ့၊ ငါလေ့ကျင့်ပြီး ထွက်လာရင် မင်းကိုကြွားဝါဖို့ ခေါ်သွားမယ်။"

"ဟင်။"

ပေါင်ပေါင်းသည် ရဲရှင်းဟွေ့ကို အနည်းငယ်နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်ကာ

"ကြွားဝါတယ်ဆိုတာ ဘာလဲ။"

"အဲ့ဒါက......"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် "ကြွားဝါခြင်း" ကို မည်သို့ရှင်းပြရမည်ကို အမှန်တကယ်ပင် မသေချာဖြစ်ရာ သူသည် ဇီးကွက်နှင့် ဝက်ဝံကန်းကိုကြည့်ကာ ရှင်းပြချက်ပေးရန် အချက်ပြလိုက်၏။

ဇီးကွက်သည် စကားမပြောဘဲ ဝက်ဝံကန်းက ရှင်းပြသည်။

"ကြွားတယ်ဆိုတာက... နေ့တိုင်းစားကောင်းသောက်ဖွယ်တွေ စားရတာပေါ့။"

ဝက်ဝံကန်း၏ ရှင်းပြချက်ကိုကြားသောအခါ ပေါင်ပေါင်းသည် ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ဆက်လက်စားသုံးနေ၏။ သူမသည် စားကောင်းသောက်ဖွယ်များအပေါ် အထူးတလည်ဘာမျှမခံစားရပေ၊ သူမအတွက်မူ စားစရာရှိပြီး ဗိုက်ပြည့်လျှင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာမူ ကြွားဝါခြင်းအပေါ် ဝက်ဝံကန်း၏ ရှင်းပြချက်ကိုကြားသောအခါ ဆွံ့အသွား၏။

ထမင်းစားပွဲသည် လျင်မြန်စွာပြီးဆုံးသွားသည်။

ပေါင်ပေါင်းသည် သူမ၏အခန်းသို့ပြန်ကာ ဂိမ်းကစားနေ၏။

ရဲရှင်းဟွေ့သည်လည်း ဝက်ဝံကန်းထံမှ ပေါင်ပေါင်းသည် အိမ်တွင် စားခြင်း၊ အိပ်ခြင်းနှင့် အိမ်သာသွားခြင်းမှလွဲ၍ သူမ၏အချိန်အားလုံးကို ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် ဂိမ်းကစားရင်း ကုန်ဆုံးကြောင်း ကြားသိခဲ့သည်။

ဂိမ်းများကြောင့်လည်း ပေါင်ပေါင်းသည် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့်အတူ ကျောင်းမှထွက်ရန် သိပ်မပူဆာတော့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤ 'သုံးခုမရှိ' မိန်းကလေး ပေါင်ပေါင်းတွင် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ဝါသနာများရှိကြောင်း သိသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည်လည်း အလွန်ကျေနပ်မိသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏အခန်းသို့ပြန်လာသည်၊ သူ၏ ရွှေလက်ချောင်း တီဗီလေးသည် တစ်ကြိမ်အသက်ဝင်ခဲ့ကြောင်း သူမမေ့သေးပေ။

သူသည် တီဗီကိုဖွင့်လိုက်ရာ မြင်ကွင်းထဲသို့ဝင်ရောက်လာသည်မှာ တောက်ပသောအပြာရောင်ပင်လယ်နှင့် "တရားမျှတမှု" ဟူသော စကားလုံးရေးထိုးထားသော ခံတပ်ကဲ့သို့သော ပင်လယ်အဆောက်အအုံတစ်ခုဖြစ်၏။

အဆောက်အအုံရှေ့တွင် လခြမ်းသဏ္ဍာန်ရေကန်ပန်းခြံတစ်ခုရှိပြီး ပန်းခြံအပြင်ဘက်တွင် ခဲနေသောရေခဲမျက်နှာပြင်နှင့် ဦးခေါင်းခွံအလံများလွှင့်ထူထားသော သင်္ဘောများ၊ ပင်လယ်ဓားပြသင်္ဘောများ ရှိနေသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤအစီအစဉ်မှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို သိလိုက်သည်၊ ၎င်းမှာ နာမည်ကြီး anime ဖြစ်သော 【ပင်လယ်ဓားပြ】 ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာလည်း ပင်လယ်ဓားပြ၏ နာမည်ကြီးမြင်ကွင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် ထိပ်သီးစစ်ပွဲပင်။

ရဲရှင်းဟွေ့ ထိပ်သီးစစ်ပွဲကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုတော့မည်အပြုတွင် အစီအစဉ်သည် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွား၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် "သွားပြီ...... ဒါက ဆယ်မိနစ်မပြည့်တောင် မပြလိုက်ဘူး" ဟု သဘောပေါက်သွားသည်။

ဆယ်မိနစ်တာကာလမျှသာဖြစ်သော်လည်း ပင်လယ်ဓားပြမှ ဇာတ်ကောင်များစွာ ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ အစီအစဉ်သည် ထိပ်သီးစစ်ပွဲအဆုံးတွင် ဆံနီ ပေါ်လာပြီးနောက် ပြီးဆုံးသွားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ဆံနီ၏ စွမ်းရည်များကို ရရှိနိုင်ဖွယ်ရှိ၏။

ပင်လယ်ဓားပြ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစနစ်နှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် အမှန်တကယ်တွင် မိစ္ဆာအသီးများ၏ စွမ်းရည်များကို ရရှိရန် ပိုနှစ်သက်သည်။

ပင်လယ်ဓားပြ၏ ဟာကီသုံးမျိုး သို့မဟုတ် ဓားသိုင်းနှင့် လက်သီးသိုင်းပညာများမှာ အားကောင်းသော်လည်း သူတို့သည် ကျွန်ုပ်၏ မသေမျိုးဧကရာဇ် ကျင့်ကြံခြင်းထက် ပိုအားကောင်းနိုင်မည်လား။

သို့သော် နိယာမစွမ်းရည်များပါသော မိစ္ဆာအသီးများမှာမူ ကွဲပြားသည်။

ထိပ်သီးစစ်ပွဲတွင် ရဲရှင်းဟွေ့ အလိုချင်ဆုံးအသီးများမှာ ဟော်မုန်း အသီး သို့မဟုတ် ကူးမား၏ ဖဝါး-ဖဝါး အသီးတို့ ဖြစ်၏။

ဟော်မုန်း အသီးကိုအသုံးပြု၍ သူ၏အစ်ကိုကြီး၊ မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးကို ဧကရီအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းမှာ စဉ်းစားကြည့်ရုံနှင့်ပင် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ စိတ်ကူးယဉ်နေစဉ်မှာပင် တီဗီလေး၏ မျက်နှာပြင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဆံနီပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွား၏။

ဆံနီပေါ်လာပြီးနောက် တီဗီမျက်နှာပြင်သည် အချက်ပြမှုမရှိသော အဖြူအမည်းငြိမ်သက်ပုံသို့ ပြန်ပြောင်းသွားသည်။

တီဗီကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ရုပ်သိမ်းပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားစပြု၏။

ဆံနီ၏ စွမ်းရည်များအကြောင်းပြောရလျှင်။

၎င်းတို့မှာ ဓားသိုင်းပညာ၊ ဟာကီ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်းတို့ထက်မပိုပေ။

သို့သော် အချိန်အတော်ကြာခံစားကြည့်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုကိုမျှမခံစားရသလို သူ၏စိတ်ထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်း သို့မဟုတ် ဟာကီကျင့်ကြံခြင်းနှင့်ဆိုင်သော မည်သည့်မှတ်ဉာဏ်မျှ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

"ဟင်။ ဖြစ်နိုင်တာက......."

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပြောင်းလဲမှုများမခံစားရသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဒဏ္ဍာရီလာ မိစ္ဆာအသီးဖြစ်သော 【မျက်နှာသာအသီး】 ကို စဉ်းစားမိလိုက်၏။

မျက်နှာသာအသီးဟုခေါ်သောအရာမှာ အမှန်တကယ်တွင် ပင်လယ်ဓားပြပရိသတ်များစွာက ဆံနီ ရှန့်ခ်စ်အပေါ် ပြောင်လှောင်ခြင်းမျှသာဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆံနီ၏ မျက်နှာမှာ ပင်လယ်ဓားပြကမ္ဘာတွင် အမှန်တကယ်ပင် အရေးပါသည်၊ ကမ္ဘာ့အစိုးရ၏ အကြီးအကဲငါးဦးပင်လျှင် သူ့ကိုမျက်နှာသာပေးရ၏။

ဆံနီကို မျက်နှာသာမပေးသောသူများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် အဆုံးသတ်မကောင်းကြပေ။

တောင်ဓားပြဘုရင်သည် ဆံနီကို မျက်နှာသာမပေးခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် ပင်လယ်အော်သခင်၏ အစာအဖြစ် ကျွေးခြင်းခံခဲ့ရသည်၊ မုတ်ဆိတ်ဖြူသည် ဆံနီကို မျက်နှာသာမပေးခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် ထိပ်သီးစစ်ပွဲတွင် သေဆုံးခဲ့၏။

"တကယ်ပဲ မျက်နှာသာအသီး ဖြစ်နိုင်မလား။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် အနည်းငယ်နားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ သူ၏အခန်းမှထွက်ပြီး ဧည့်ခန်းထဲသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် ဧည့်ခန်းထဲ၌ ဇီးကွက်သည် သူ၏ဖုန်းပေါ်တွင် ပဟေဠိဂိမ်းတစ်ခုကို ကစားနေပြီး ဝက်ဝံကန်းမှာမူ ပေါင်ပေါင်းကို သူမ၏အိမ်စာများဖြင့် ကူညီပေးနေ၏။

ဤလူနှစ်ဦးကိုကြည့်ရင်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူတို့နှင့်ဘာမျှမစမ်းသပ်နိုင်ဟု ခံစားမိရာ သူသည် သူ၏ဖိနပ်များကိုစီးကာ အပြင်ထွက်သွားခဲ့သည်။

နေသည် ဝင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး စားသောက်ပြီး ဘာလုပ်စရာမရှိသော လူများစွာသည် အပြင်တွင် လမ်းလျှောက်နေကြသည်။

မကြာမီမှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့သည်လည်း လမ်းလျှောက်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့၏။

ရဲရှင်းဟွေ့ လမ်းလျှောက်နေစဉ်တွင် သူသည် နေရာအနှံ့တွင် ကြော်ငြာငယ်များကပ်နေသော လူငယ်တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့သည် အဝေးမှပင် ကြော်ငြာစာရွက်ပေါ်တွင် 【အလှအပဝန်ဆောင်မှု】 ဟုရေးသားထားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ထို့အပြင် ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုနှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းကလေးသုံးဦး၏ ဓာတ်ပုံများလည်း ပါဝင်သည်။

နိုင်ငံသားကောင်းတစ်ဦးအနေဖြင့် ရဲရှင်းဟွေ့သည် အများပြည်သူ၏ စာရိတ္တကို ပျက်ပြားစေသော ဤသို့သော ကြော်ငြာငယ်မျိုးကို ရပ်တန့်ရန် ရှေ့သို့တက်သွားသည်မှာ ပုံမှန်ပင်။

"ဟေး။ ကောင်လေး။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် လူငယ်၏နောက်သို့ရောက်လာပြီး သူ၏ပခုံးကို ညင်သာစွာပုတ်ကာ ပြုံးပြီး

“ငါ့ကို မျက်နှာသာနည်းနည်းပေးပါ၊ ကြော်ငြာငယ်တွေ မကပ်တော့နဲ့။ သန့်ရှင်းရေးသမားကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်အောင်လုပ်ပြီး ကြော်ငြာငယ်အားလုံးကို ရှင်းလင်းလိုက်။”

လူငယ်သည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ ပခုံးပုတ်ခြင်းကိုခံရပြီး မူလက ထွက်ပြေးရန်ရည်ရွယ်သော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့၏ ခွန်အားမှာ အလွန်ကြီးမားရာ သူလုံးဝမပြေးနိုင်ပေ။

သို့သော် သူက ရဲရှင်းဟွေ့ "သူ့ကိုမျက်နှာသာနည်းနည်းပေး" ဟု ပြောသည်ကိုကြားသည်နှင့် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။

ငါဒီအစ်ကိုကို မျက်နှာသာပေးရမယ်။

ထို့နောက် လူငယ်သည် လှည့်ကာ ရဲရှင်းဟွေ့အား လေးနက်စွာဖြင့်

“အစ်ကို၊ ကျွန်တော်အစ်ကို့ကို ဒီမျက်နှာသာပေးမယ်။”

ထိုသို့ပြောပြီး လူငယ်သည် သူခုနကကပ်ခဲ့သော ကြော်ငြာများကို စတင်ရှင်းလင်းတော့သည်။

×××××××××××