ဒန်ဇို: မြောင် မြောင် မြောင်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အောင်နိုင်သူ၏အပြုံးတစ်ခု ချက်ချင်းပေါ်လာပြီးနောက် သူသည် ခြေတစ်ဖက်ကိုမြှောက်ကာ သူ၏အစ်ကိုကြီး၏ တင်ပါးကိုကန်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် ရဲရှင်းဟွေ့၏ ခြေထောက်သည် ရဲရှင်းချန်၏ တင်ပါးကိုပင်မထိမီမှာပင် ရဲရှင်းချန်သည် သူ့ကိုရိုက်လိုက်ရာ ရဲရှင်းဟွေ့သည် လွင့်ထွက်သွား၏။

“ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။ အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီးက ကျွန်တော့်ကိုမျက်နှာသာပေးပြီး ကန်ခွင့်ပေးတာမဟုတ်ဘူးလား။”

“ဟုတ်တယ်။ ငါမင်းကို မျက်နှာသာပေးခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါပြန်မတိုက်ဘူးလို့ မပြောခဲ့ဘူး။”

ရဲရှင်းဟွေ့မှာမူ ဆွံအသွားသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဆွံ့အသွားသော်လည်း သူသည် ရဲဖန်ကို ဆက်လက်စမ်းသပ်ရန်လည်း အစီအစဉ်မရှိတော့ပေ။

ထို့နောက် သူက ထပ်မံ၍ “အစ်ကိုကြီး၊ မျက်နှာသာပေးပါ၊ ကျွန်တော့်ကို ကိုလာတစ်ဘူးဝယ်ပေး။” ဟု ဆို၏။

ရဲရှင်းချန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် နိယာမတရားစွမ်းအားကို ထပ်မံခံစားမိသော်လည်း ဤနိယာမတရားစွမ်းအားမှာ သူ့အပေါ်တွင် အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိသောကြောင့် သူစိတ်ဝင်စားမှုမရှိတော့ပေ။ သူသည် ထို့နောက် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ

“ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်သွားဝယ်။”

ထိုသို့ပြောပြီး ရဲရှင်းချန်နှင့် ရဲဖန်တို့သည် အတူတကွအိမ်ပြန်ခဲ့ကြသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ မျက်နှာသာအသီးမှာ သူ၏အစ်ကိုကြီးအပေါ်တွင် လုံးဝအသုံးမဝင်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

မျက်နှာသာအသီးသည် သူ၏အစ်ကိုကြီးအပေါ်တွင် အသုံးမဝင်ကြောင်း သိရှိပြီးနောက် သူသည် ၎င်းအပေါ် ချက်ချင်းစိတ်ဝင်စားမှုမရှိတော့ပေ။

“အသုံးမဝင်တဲ့စွမ်းရည်၊ မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးကိုတောင် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး။ မင်းလိုစွမ်းရည်မျိုးက ဘာအသုံးကျမှာလဲ။”

ရဲရှင်းဟွေ့ သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်နေစဉ်မှာပင် ရင်းနှီးသောပုံရိပ်တစ်ခုသည် သူ့ထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာ၏။

“မောင်လေးရဲ၊ မင်းခုနက ငါ့ကိုတကယ်ပဲ လန့်သွားစေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့… ငါအခု မင်းအပေါ် ပိုပြီးစိတ်ဝင်စားသွားပြီ။”

“အစ်မနဲ့လိုက်ခဲ့၊ မင်းလိုချင်တာမှန်သမျှ ငါဝယ်ပေးမယ်။”

လာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ရဲရှင်းချန်နောက်သို့ လိုက်နေသော ဝမ်ရှောင်လီ ပင်ဖြစ်သည်။

အစောပိုင်းက ဝမ်ရှောင်လီ မူးမေ့သွားပြီးနောက် သူမသည် သူတို့နောက်သို့လိုက်ခဲ့သော်လည်း ရဲရှင်းချန်နှင့် ရဲဖန်တို့သည် အလွန်မြန်မြန်လျှောက်လှမ်းသွားရာ သူမသည် မှိန်ဖျော့သောပုံရိပ်များကိုသာ မြင်နိုင်ခဲ့သည်။

သူမ ဤနေရာသို့လိုက်လာသောအခါ သူမသည် ရဲရှင်းဟွေ့ တစ်ယောက်တည်းဒီမှာရပ်နေသည်ကိုမြင်ပြီး သူမက ရဲရှင်းဟွေ့ကို ရဲရှင်းချန်ဟု မှားယွင်းစွာထင်မြင်ခဲ့၏။

အမှန်တကယ်တွင် သူမမှားယွင်းစွာထင်မြင်ခြင်းမှာ ဝမ်ရှောင်လီ၏ အမှားမဟုတ်ပေ။ ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲရှင်းချန်တို့သည် မူလကတည်းက အလွန်ဆင်တူပြီး ထို့အပြင် မှောင်မိုက်သောအလင်းရောင်အောက်တွင် သူတို့နှင့်အလွန်ရင်းနှီးသူတစ်ဦးမဟုတ်ပါက ခဏတာအတွင်း သူတို့ကိုခွဲခြားရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

“ငါပြောမယ်၊ မောင်လေးရဲ၊ မင်းထွက်သွားတာ မိနစ်အနည်းငယ်ပဲရှိသေးတယ်၊ မင်းအဝတ်အစားတွေတောင် လဲပြီးသွားပြီ။”

ဝမ်ရှောင်လီသည်လည်း တစ်စုံတစ်ခုမှားယွင်းနေသည်ကို သဘောပေါက်သွား၏။

ဝမ်ရှောင်လီ၏ စကားကိုကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို ချက်ချင်းခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ယူဆရသည်မှာ ခုနက ဤဝမ်ရှောင်လီသည် သူ၏အစ်ကိုကြီးကို သူဟု မှားယွင်းစွာထင်မြင်ခဲ့သည်။

ဝမ်ရှောင်လီက သူ၏အစ်ကိုကြီးထံသို့ ပြေးသွားပြီး “ကျွန်မ ရှင့်နဲ့ကလေးတစ်ယောက်လိုချင်တယ်...” ဟု ပြောသည်ကို စဉ်းစားကြည့်သောအခါ……။

ထိုအချိန်က သူ၏အစ်ကိုကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာ မည်သို့ရှိမည်ကို သူသိချင်မိ၏။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဝမ်ရှောင်လီကိုကြည့်ကာ ပြုံးပြီး

“ကျွန်တော်က ရဲရှင်းဟွေ့ပါ။ ခင်ဗျားခုနကမြင်ခဲ့တာက ကျွန်တော့်အစ်ကို ရဲရှင်းချန်ပါ။”

“အော်။ ကျွန်မထင်သားပဲ။ ရှင်တို့ရဲ့ဟန်ပန်တွေက လုံးဝကွဲပြားတယ်။”

ဝမ်ရှောင်လီသည်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရုတ်တရက်နားလည်သွား၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ရှောင်လီသည်လည်း အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ဤညီအစ်ကိုနှစ်ဦးမှာ ရုပ်ဆင်တူပြီး နှစ်ဦးစလုံး အလွန်ချောမောကာ နှစ်ဦးစလုံး အားကစားအလွန်တော်မည်မှာ သေချာသည်။ သူမဘယ်သူ့ကိုရွေးချယ်သင့်သနည်း။

ဘာလို့ဒီလောက်စဉ်းစားနေရမှာလဲ။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ယူလိုက်ရင် ပိုစိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းမှာမဟုတ်ဘူးလား။

ဝမ်ရှောင်လီ စကားပြောတော့မည်အပြုတွင် သူမသည် ရဲရှင်းဟွေ့က ဦးစွာပြောဆိုသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ကျွန်တော့်ကို မျက်နှာသာပေးပြီး ကျွန်တော့်အစ်ကိုကို သွားရှာပါ။”

သူပြောနေစဉ်မှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရဲရှင်းချန်နှင့် အခြားသူများထွက်ခွာသွားသော လမ်းကြောင်းကိုလည်း ညွှန်ပြလိုက်သည်။

မူလက ရှုပ်ထွေးနေသော ဝမ်ရှောင်လီသည် ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့ကိုမျက်နှာသာပေးရန် ပြောသည်ကိုကြားသောအခါ သူမသည် ချက်ချင်းပင် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိတော့ပေ။

“ကောင်းပြီ၊မောင်လေးရဲ၊ အစ်မ မင်းကိုမျက်နှာသာပေးမယ်။”

ထိုသို့ပြောပြီး ဝမ်ရှောင်လီသည် ရဲရှင်းဟွေ့ညွှန်ပြသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း မဆိုင်းမတွ လိုက်သွားခဲ့၏။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပြုံးပြီးနောက် လိုက်ပါသွားကာ လမ်းတစ်လျှောက် သူသည် သူ၏ဖုန်းကိုလည်းထုတ်ကာ မှတ်တမ်းတင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

......

မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင်။

ကျင်တုလူနေရပ်ကွက်၏ ဝင်ပေါက်တွင် ဝမ်ရှောင်လီသည် နောက်ဆုံးတွင် ရဲရှင်းချန်နှင့် ရဲဖန်တို့ကို မှီသွားခဲ့သည်။

အရူးအမူးလိုက်လံဖမ်းဆီးသောကြောင့် ဝမ်ရှောင်လီသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဆက်မပြတ်မောဟိုက်နေပြီး သူမ၏ရင်သားကြီးများသည်လည်း သူမ၏အသက်ရှုသံများနှင့်အတူ အဆက်မပြတ် အတက်အကျဖြစ်နေ၏။

ယခင်ကအမျိုးသမီး မှီလာသည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲဖန်နှင့် ရဲရှင်းချန်တို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဝမ်ရှောင်လီကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဝမ်ရှောင်လီသည် နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှုမှန်သွား၏။

“မောင်လေးရဲ၊ ကျွန်မရှင့်ကို တစ်သန်းပေးမယ်၊ ကျွန်မနဲ့ကလေးတစ်ယောက်မွေးပေးပါ။”

“သေစမ်း။ ဒါဘယ်လိုတောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စကားတွေလဲ။”

ရဲရှင်းချန်ဘေးတွင်ရပ်နေသော ရဲဖန်သည် တိုက်ရိုက်ပင် ကြောင်သွားပြီးနောက် သူ၏ဘေးရှိ မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းသော ရဲရှင်းချန်ကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်လိုက်၏။

“မစတော့ ကျွန်မက ရှင်တို့ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်လုံးကို လိုချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ရှင့်ရဲ့ညီက ပြောလိုက်တော့ ကျွန်မသူ့ကိုမျက်နှာသာမပေးဘဲမနေနိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မရှင့်ကိုလာရှာခဲ့တာ။”

“ဘယ်လိုလဲ။ တစ်သန်းနဲ့မလုံလောက်ရင် ကျွန်မထပ်ထည့်ပေးနိုင်တယ်။ အစ်မက အခုပိုက်ဆံမရှားဘူး။”

ဝမ်ရှောင်လီ၏ စကားကိုကြားသောအခါ ရဲရှင်းချန်သည် နောက်မှရိုက်ကူးနေသော ရဲရှင်းဟွေ့ကို ချက်ချင်းပင် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် စိတ်ထဲက မကောင်းဟု တိတ်တဆိတ်တွေးလိုက်၏။ သူသည် ဝမ်ရှောင်လီက သူ့ကိုဖော်ထုတ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ထွက်ပြေးရန်လှည့်လိုက်သော်လည်း သူခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းမပြေးမီမှာပင် မမြင်နိုင်သော ဧရာမစွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ရဲရှင်းချန်၏ ရှေ့သို့ဆွဲခေါ်သွားသည်။

“ပြော။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။”

ရဲရှင်းချန်၏ အေးစက်စက်အသံသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ နောက်မှထွက်ပေါ်လာရာ ၎င်းက ရဲရှင်းဟွေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလိုအလျောက် တုန်ရီစေသည်။

“အစ်ကိုကြီး… အစ်ကိုကြီးထင်သလိုမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ လျှောက်လဲချက်ကို နားထောင်ပါ… မဟုတ်… ကျွန်တော့်ရဲ့ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပါ…”

“ဒါက ဒန်ဇိုရဲ့အမှား၊ အားလုံးက ဒန်ဇိုရဲ့အမှား။”

နာရူတိုကမ္ဘာမှ ဒန်ဇိုမှာမူ ‘မြောင် မြောင် မြောင်’ ဟုသာ အော်နေမိတော့မည်။

ဒန်ဇိုဟူသောအမည်ကိုကြားသောအခါ ရဲရှင်းချန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့က ရောက်တတ်ရာရာများ ထပ်မံလျှောက်ပြောနေသည်မှာ သေချာကြောင်း သိလိုက်၏။

သို့သော် ရဲရှင်းချန် စကားမပြောမီမှာပင် သူသည် သူ့ဘေးရှိ ဝမ်ရှောင်လီကလည်း

“ဟုတ်တယ်… ဒါက ဒန်ဇိုရဲ့အမှား။” ဟု ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာမူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

နာရူတိုကမ္ဘာမှ ဒန်ဇိုမှာမူ ‘မြောင် မြောင် မြောင်’ ဟုသာ ထပ်မံအော်နေမိတော့မည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဝမ်ရှောင်လီကိုကြည့်ကာ

“ခင်ဗျား နာရူတိုကြည့်ဖူးလား။”

“နာရူတိုဆိုတာ ဘာလဲ။”

ဝမ်ရှောင်လီသည် နားမလည်စွာကြည့်ပြီးနောက် ရှင်းပြသည်။

“ကျွန်မရဲ့ကွယ်လွန်သွားတဲ့ ခင်ပွန်းက လီထွမ်းကျန့်လို့ခေါ်တယ်။ သူက အရမ်းအရုပ်ဆိုးလို့၊ ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့အနာဂတ်ကလေးက သူ့လိုအရုပ်ဆိုးမှာကို ကာကွယ်ဖို့၊ ဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်မရှင့်ကိုလာရှာခဲ့တာ၊ မောင်လေးရဲ။”

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ဆွံ့အသွားသည်။

“သွားပြီ... ဒါက တကယ်ပဲ ဒန်ဇိုရဲ့အမှားပဲ။”

(သူမ၏ ကွယ်လွန်သွားသော ခင်ပွန်း လီထွမ်းကျန့် ဆိုသည့်အမည်မှာ နာရူတိုထဲမှ ဒန်ဇို၏ တရုတ်အမည်နှင့် အသံထွက်တူညီနေလေသည်။)

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှိုးကိုကြည့်နေသော ရဲဖန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို နားလည်သွား၏။

ဤအစ်မကြီးပုံစံအလှပဂေးသည် အလွန်အရုပ်ဆိုးသော ခင်ပွန်းတစ်ဦးကိုရှာဖွေခဲ့ပြီးနောက် ကလေးတစ်ယောက်လိုချင်သော်လည်း သူမ၏ခင်ပွန်းနှင့် ကလေးမလိုချင်သောကြောင့် အပြင်ထွက်၍ ချောမောသောကောင်လေးတစ်ဦးကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

“ဒါဘယ်လိုတောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကစားပွဲလဲ။”

ရဲဖန်သည် ထပ်မံညည်းညူလိုက်၏။

ရဲဖန်သည် အထွေထွေအခြေအနေကို နားလည်သွားပြီး ရဲရှင်းချန်သည်လည်း နားလည်သွားသည်။

“ဒါက အခြေခံအားဖြင့် ငါ့ကိုမျိုးစေ့ငှားဖို့ ရှာနေတာပဲ။”

ရဲရှင်းချန်သည် သူ၏ဒုက္ခပေးသော ညီငယ်ကို အေးစက်စက်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဖိအားကိုထုတ်လွှတ်ကာ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မျက်နှာရှိသော ဝမ်ရှောင်လီကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်မှာမူ သူအရင်က “သွား” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့စဉ်ကနှင့် ကွဲပြား၏။

ရဲရှင်းချန်ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဖိအားသည် ဝမ်ရှောင်လီ၏ နှလုံးသားထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားပြီး သူမကို ချက်ချင်းပင် မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားစေသည်။

ကြောက်ရွံ့ခြင်း….။ဝမ်ရှောင်လီ၏ နှလုံးသားသည် ယခုအခါ ရဲရှင်းချန်အပေါ် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူမသည် အနာဂတ်တွင် ရဲရှင်းချန်ကို ထပ်မံတွေ့ရဲတော့မည်မဟုတ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူမသူ့ကိုမြင်တိုင်း သူမသည် သူမ၏နှလုံးသားအောက်ခြေမှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ခံစားရမည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ဝမ်ရှောင်လီကို ခြိမ်းခြောက်ပြီးနောက် ရဲရှင်းချန်သည် အေးစက်စက်ဖြင့် “အိမ်ပြန်။” ဟု ဆို၏။

×××××××××××