စတေးခြင်း ပြီးမြောက်သည်

ကူယန်မြို့၏ မြို့စွန်။

စက်ရုံပျက်တစ်ခုအတွင်း၌။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ချည်နှောင်ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး သူ၏မျက်လုံးများသည် ကျယ်ပြန့်နေကာ သူ၏ပါးစပ်သည် ဟနေသော်လည်း သူအသံတစ်သံမျှမထွက်နိုင်ပေ။

မူလက ရဲရှင်းဟွေ့သည် အော်ဟစ်သံအချို့ကို ထုတ်လွှင့်နိုင်သေးသော်လည်း ရဲရှင်းချန်သည် ၎င်းကိုအလွန်ဆူညံသည်ဟု ယူဆသောကြောင့် သူ၏အသံကို အသံတိတ်စေခဲ့၏။

"ရှင်းဟွေ့၊ မင်းရဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မင်းရဲ့အရိုးတွေထဲကို ထည့်သွင်းလိုက်။"

သူ၏လက်များကို ရဲရှင်းဟွေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖိနှိပ်ထားသော ရဲရှင်းချန်က သူ့ကိုသတိပေးလိုက်သည်။

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤနာကျင်မှုမှမလွတ်မြောက်နိုင်ကြောင်းသိသောကြောင့် သူသည် သူ၏အစ်ကိုကြီး၏ စကားကိုနာခံပြီး သူ၏မန္တန်စွမ်းအားကို စုစည်းကာ သူ၏အရိုးများထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံကို အတွင်းစစ်ဆေးမှုအတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူသည် ခရမ်းရောင်မီးတောက်တစ်ခု သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အရိုးအားလုံးကို ပတ်ရစ်နေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာမြင်လိုက်ရ၏။

သူ၏အရိုးများ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သူနားမလည်နိုင်သော အင်းကွက်အချို့ လျင်မြန်စွာပေါ်လာသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤသည်မှာ သူ၏အစ်ကိုကြီးက သူ့ကိုဝိဇ္ဇာပစ္စည်းတစ်ခု သန့်စင်ပေးနေခြင်းဖြစ်ရမည်ကို သိ၏။

"ငါ့ရဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဒါမှမဟုတ် မန္တန်စွမ်းအားကို ထည့်သွင်းဖို့လိုတယ်ဆိုရင်... ငါအဲ့ဒီထဲကို တန်ခိုးစွမ်းအင်တစ်ခု ထပ်ထည့်လို့ရမလား။"

အတွေးပေါ်သည်နှင့် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ထျန်းကန်း ၃၆ ပြောင်းလဲခြင်းတန်ခိုးကို တိုက်ရိုက်အသက်သွင်းကာ မိုးကြိုးငါးသွယ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

သူ၏ဝိညာဉ်မီးလျှံဖြင့် ဝိဇ္ဇာပစ္စည်းကို သန့်စင်နေသော ရဲရှင်းချန်သည် မိုးကြိုးစွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု ရဲရှင်းဟွေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူ၏အရိုးများထဲသို့ တဖြည်းဖြည်းပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသည်ကို ခံစားမိ၏။

ရဲရှင်းချန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့အား နက်ရှိုင်းသောအကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မူလအင်းကွက်များပေါ်တွင် လျှပ်စီးအင်းကွက်များစွာကို ထပ်ထည့်လိုက်သည်။

မူလက တစ်နာရီ သို့မဟုတ် နှစ်နာရီအတွင်း ပြီးမြောက်မည့်အရာမှာ ယခုအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို ထပ်ထည့်လိုသောကြောင့် သုံးနာရီမပြည့်ဘဲ ပြီးဆုံးမည်မဟုတ်ပေ။

နာရီပေါင်းများစွာအကြာတွင်။

အပြင်ဘက်ကောင်းကင်သည် အရုဏ်ဦး၏ မှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင်ကို စတင်ပြသနေပြီဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ အရိုးအားလုံးကို သန့်စင်ပြီးသော ရဲရှင်းချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏လက်များကို သူ့အပေါ်မှ ဖယ်ရှားလိုက်၏။

ရဲရှင်းချန် သူ၏လက်များကို ရဲရှင်းဟွေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့၏ မူလအဝတ်အစားများသည် ချက်ချင်းပင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏အဝတ်အစားများသာမက သူလဲလျောင်းနေသော ကုတင်ပင်လျှင် ပြာများဖြစ်သွား၏။

ကုတင်ပြာဖြစ်သွားသည်နှင့် ရဲရှင်းဟွေ့သည်လည်း တိုက်ရိုက်မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

ဝိဇ္ဇာပစ္စည်း သန့်စင်ပြီးဖြစ်သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေ၏။

လောင်ကျွမ်းသောနာကျင်မှု ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားမိသောအခါ မျက်ရည်နှစ်ကြောင်းသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော မျက်လုံးများမှ စီးကျလာသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲလန်ယွဲ့သည် လျင်မြန်စွာရှေ့သို့တက်လာပြီး ရဲရှင်းဟွေ့ကို ထူပေးလိုက်၏။

"ရှင်းဟွေ့၊ မင်းဘယ်လိုခံစားရလဲ။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူမကိုကြားပြီး ငိုခြင်းထက်ပိုဆိုးသော အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းပြုံးပြကာ

“ကျွန်တော်... အရမ်းကောင်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်။”

"နောက်ပြောင်နိုင်သေးတယ်၊ သူ့စိတ်က အဆင်ပြေပုံပဲ။"

ထိုအချိန်မှာပင် အနီးအနားရှိ ရဲဖန်သည် အဝတ်အစားတစ်စုံကို ပစ်ပေးလိုက်ရာ ရဲရှင်းဟွေ့က ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

သူ၏အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏စိတ်အခြေအနေကို ညှိနှိုင်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားစပြုသည်။

အထင်ရှားဆုံးပြောင်းလဲမှုမှာ သူ၏အရိုးများ၏ အလေးချိန်ဖြစ်သည်။ ယခု ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏အရိုးများ၏ အလေးချိန်မှာ ပုံမှန်အရိုးများထက် ပိုပေါ့သည်ဟု ခံစားမိ၏။

ထို့အပြင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏အရိုးများက သူ၏ခွန်အား၊ အရှိန်နှင့် ပေါက်ကွဲအားတို့ကို မြှင့်တင်ရန် လျှပ်စီးကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်ကိုလည်း ခံစားမိသည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူ၏အရိုးများသည် ယခုအခါ ကိုယ်တိုင်အနာကျက်နိုင်စွမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

ဤစွမ်းရည်များမှာ အလွန်အခြေခံကျသည်၊ အဓိကအားဖြင့် ဤဝိဇ္ဇာပစ္စည်းသန့်စင်မှုတွင် ထူးခြားသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို အသုံးမပြုခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အရေးအကြီးဆုံးအချက်များမှာ ရဲရှင်းချန်၏ ဝိညာဉ်မီးလျှံနှင့် သူထွင်းထုခဲ့သော အင်းကွက်များဖြစ်၏။

နောက်ပိုင်းတွင် ရဲရှင်းဟွေ့၏ ကျင့်ကြံခြင်းတိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ အရိုးဝိဇ္ဇာပစ္စည်းသည်လည်း တိုး၍တိုး၍ အားကောင်းလာမည်ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးပြီးဆုံးပြီးနောက် လေးဦးသား အတူတကွအိမ်ပြန်ခဲ့ကြသည်။

အိမ်အပြန်လမ်းတွင် ရဲရှင်းချန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့ကို ရံဖန်ရံခါ တစ်ချက်ကြည့်ရာ ၎င်းက ရဲရှင်းဟွေ့၏ မျက်ခုံးများကို တွန့်သွားစေသည်။ သူသည် သူ၏ညီငယ်က ယခုဘာလုပ်မည်ကို မသိပေ။

အမှန်တကယ်တွင် 'လှည့်စားခြင်း' နှင့်ပတ်သက်လာလျှင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရဲရှင်းချန်ကို များများစားစားမလှည့်စားခဲ့ပေ။

ရဲရှင်းချန်က သူ၏ညီငယ်က သူ့ကိုလှည့်စားတော့မည်ဟု အမြဲခံစားနေရခြင်းမှာ သူ၏ယခင်ဘဝမှ အမျိုးမျိုးသောအတွေ့အကြုံများကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူတို့ငယ်စဉ်က ရဲရှင်းချန်သည် ရိုးသားပြီး စာတော်သောကျောင်းသားအမျိုးအစားဖြစ်ပြီး ရဲရှင်းဟွေ့မှာမူ အပြစ်ကို ရဲရှင်းချန်အပေါ် မကြာခဏလွှဲချတတ်သော ဒုက္ခပေးသောကလေးဖြစ်သည်။

သူသည် မသေမျိုးဧကရာဇ်၏ ဂုဏ်သတင်းကို ရရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း ရဲရှင်းချန်သည် ညီအစ်ကိုများကြားမှ အပြန်အလှန်လှည့်စားခြင်းနည်းလမ်းကို (သူသည် များသောအားဖြင့် လှည့်စားခံရသူဖြစ်သည်) စွဲစွဲမြဲမြဲမှတ်မိနေဆဲဖြစ်သည်။

ယခု ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့ကိုဆက်တိုက်ကြည့်နေသောအခါ ရဲရှင်းချန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့ကိုမည်သို့မွှေနှောက်ရမည်ကို စဉ်းစားနေသည်ဟု ခံစားမိ၏။

ဤနေရာသို့လျှောက်လှမ်းလာစဉ် ရဲရှင်းချန်သည် ရှေ့မှလျှောက်လှမ်းနေသော ရဲဖန်အား

“ဦးလေး၊ ကျွန်တော် နဂါးဘုရင်ကြီးကို သွားရှာတော့မယ်။ ကျွန်တော်တို့ နေ့လယ်ပိုင်းမှာ ဟွာရှားကနေ ထွက်ခွာကြမယ်။”

ရဲဖန် စကားတစ်ခွန်းမျှမဆိုမီမှာပင် ရဲရှင်းချန်သည် ဆေးရုံဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲဖန်သည် မူလက လိုက်ပါရန်ရည်ရွယ်သော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏လက်မောင်းကိုဖမ်းဆုပ်လိုက်၏။

“ဦးလေး၊ မသွားနဲ့ဦး၊ ကျွန်တော့်မှာ ဦးလေးအတွက် လက်ဆောင်တစ်ခုရှိသေးတယ်။”

“ဘာလက်ဆောင်လဲ။”

ရဲဖန်က အနည်းငယ်နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ဦးလေးက လျှပ်စစ်စက်ဘီးစီးရတာကြိုက်တယ်မဟုတ်လား။ ကျွန်တော် ဦးလေးအတွက် အရမ်းမိုက်တဲ့တစ်စီးရထားတယ်၊ ဉာဏ်ရည်တုပါတဲ့အမျိုးအစား။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ အဲ့ဒါက မယုံနိုင်လောက်အောင်မြန်တယ်၊ ပြိုင်ကားတွေနဲ့တောင် အမီလိုက်နိုင်တယ်။”

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ရဲဖန်သည် သူ၏တူငယ်ကို သံသယဖြင့်ကြည့်လိုက်၏။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ အပြစ်ကင်းစင်သော အပြုံးတစ်ခုကိုပြုံးပြသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ အပြုံးကိုမြင်သောအခါ ရဲဖန်သည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ

“ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါအခုစီးနေတဲ့ လျှပ်စစ်စက်ဘီးက တော်တော်ကောင်းပါတယ်။”

“အိုး၊ လာပါ။ ကျွန်တော်ပေးတာကို လက်ခံလိုက်ပါ။ ဒီနေ့လယ်၊ လာယူလိုက်ပါ။ ဦးလေးမလာရင် ကျွန်တော် အဒေါ်လေးဆီ တိုက်ရိုက်ပို့ပေးလိုက်မှာ။”

ရဲရှင်းဟွေ့ ထိုသို့ပြောသည်ကိုကြားသောအခါ ရဲဖန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့ကိုပေးနေသော လက်ဆောင်တွင် သေချာပေါက် အကွက်တစ်ခုရှိသည်ကို သိလိုက်၏။

သို့သော် သူစဉ်းစားသည်မှာ လျှပ်စစ်စက်ဘီးတစ်စီးက ဘယ်လိုဒုက္ခမျိုးပေးနိုင်မှာလဲ။ ငါ့လို တန်ခိုးကြီးတဲ့ နဂါးဘုရင်က ကြောက်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။

“ကောင်းပြီ။ ငါဒီနေ့လယ် လာယူမယ်။”

သုံးဦးသားအိမ်သို့ရောက်သောအခါ ဇီးကွက်သည် မနက်စာပြုလုပ်ပြီးခါစဖြစ်သည်။

ဇီးကွက်သည် သူတို့ဤမနက်ပြန်လာမည်ကိုသိသောကြောင့် သူသည် မနက်စာများစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။

“ရဲရှင်းဟွေ့၊ မင်းနောက်ကျောင်းကို ငါတို့နဲ့လိုက်မှာလား။”

ထမင်းစားပွဲတွင် ဝက်ဝံကန်းသည် စားသောက်ရင်းမေးလိုက်သည်။

“အင်း။”

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခေါင်းညိတ်ကာ “ခွင့်တောင်းဖို့၊ ကျောင်းတစ်နှစ်နားဖို့။”

ရဲဖန်ရော ရဲလန်ယွဲ့ပါ ရဲရှင်းဟွေ့ ကျောင်းတစ်နှစ်နားခြင်းကို မကန့်ကွက်ခဲ့ပေ။

ခန့်မှန်းရမည်ဆိုလျှင် ရဲရှင်းချန်သာရှိနေလျှင်ပင် သူကန့်ကွက်မည်မဟုတ်ပေ။

ရဲရှင်းချန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့က တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲဖြေဆိုပြီး တက္ကသိုလ်တက်သင့်သည်ဟုသာ ပြောခဲ့သည်၊ သူက ခွင့်ယူခွင့်မရှိဟု မပြောခဲ့ပေ။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏အစ်မကိုကြည့်ကာ

“အစ်မ၊ အစ်မမကြာသေးခင်က ဘာလုပ်နေလဲ။”

“ငါလား။ငါ့မှာလုပ်စရာကိုယ်ပိုင်ကိစ္စတွေရှိတာပေါ့။”

“ဘာကိစ္စတွေလဲ။”

ရဲရှင်းဟွေ့က အနည်းငယ်နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ဟီးဟီး...”

ရဲလန်ယွဲ့သည် ပြုံးပြီး

“ငါမင်းကို လောလောဆယ်မပြောနိုင်သေးဘူး။”

အမှန်တကယ်တွင် ရဲလန်ယွဲ့သည် မူလက များများစားစားလုပ်စရာမရှိပေ။ သူမသည် ထုံရှင်းအဖွဲ့အစည်းတည်ရှိမှုနှင့် သူတို့သည် သူမ၏မိသားစုကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်ကို သိသောကြောင့် သူမ၏မူလအစီအစဉ်မှာ ထုံရှင်းအဖွဲ့ကို စုံစမ်းရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမနိုင်ငံသို့မပြန်မီတွင် စုချန်သည် သူမကိုဆက်သွယ်ခဲ့ပြီး အချို့အရာများကို စုံစမ်းရန် တောင်းဆိုခဲ့၏။