နှစ်ရာ့ငါးဆယ်
Vol. 11 Ch. 149
“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ....။” ယက်ခ်က တီးတိုးရေရွတ်ရင်း မေးလိုက်၏။
“ငါလည်း ဘာတွေဖြစ်နေမှန်းမသိဘူး....” ရှို့ဝူက သူ့နောက်မှ အက်ကွဲသောလေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ငါပြောသားပဲ.... ငါ့ဓားအောက်မှာ ဘယ်သူမှမရပ်တည်နိုင်ဘူး....”
ရှို့ဝူနှင့် ယက်ခ်တို့နှစ်ဦးလုံး ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကိုကြားသောအခါ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြ၏။
အစပိုင်းတွင် သူတို့အားလုံးက ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ဓားပညာ၌ ဆရာတစ်ဆူဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြရာ သူက "ငါ့ဓားအောက်တွင် မည်သူမျှ ရပ်တည်နိုင်ခြင်းမရှိ။" ဟု ကြေညာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေသည်။
သူက "ငါ့ဓားအောက်တွင် မည်သူမျှ ရပ်တည်နိုင်ခြင်းမရှိ" ဟုဆိုသောအခါ သူသည် စာသားအတိုင်း ဆိုလိုခြင်းဖြစ်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။
မင်းအမေပင် ဒူးထောက်သွားပေလိမ့်မည်။
ဒူးထောက်နေသော ရှို့ဝူက ရဲရှင်းဟွေ့၏ ဓားကို သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် လောဘရိပ်သန်းစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
သူသည် ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏လက်ထဲမှသစ်သားဓားမှာ အဖိုးတန်ဓားတစ်ချောင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်ကို ယခုလေးတင်မှ ကြားလိုက်ရ၏။
ရဲရှင်းဟွေ့က "နတ်ဆိုး.... ဓားကိုကြည့်...." ဟုအော်ပြောကာ ဓားထုတ်လိုက်စဉ်မှာပင် ရှို့ဝူသည် ဥပဒေသစွမ်းအားတစ်ခု သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သက်ရောက်နေသည်ကို ခံစားမိပြီး သူ့ကို ဓားကိုဖမ်းရန် ဒူးထောက်ခိုင်းနေခဲ့သည်။
အကယ်၍ သူသာ သူ၏ပြီးပြည့်စုံသောခန္ဓာကိုယ်တွင်ရှိနေပါက သူသည် ဤဥပဒေသစွမ်းအားကို အလေးမထားပေ... သို့သော်... ယခုအခါတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မပြီးပြည့်စုံချေ။
ဥပဒေသစွမ်းအား၏ အစေ့အဆံများပါဝင်သရွေ့ သူသည် ဤဥပဒေသစွမ်းအားကို ၎င်း၏အသန်မာဆုံးအခန်းကဏ္ဍတွင် ပါဝင်စေနိုင်ပေသည်။
သူ နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးနယ်ပယ်သို့ ပြန်ရောက်သည့်နေ့တွင် ဥပဒေသစွမ်းအားပါသော ပစ္စည်းကိုကိုင်စွဲကာ တိုက်ရိုက်ပင် နတ်ဘုရင်ဖြစ်လာနိုင်မည်မဟုတ်ပါလား....။
သို့သော် ယခုအခါမှာ ထိုသို့များများစားစားစဉ်းစားရန် အချိန်မဟုတ်ပေ။
ရှို့ဝူက ရဲရှင်းဟွေ့ကိုကြည့်ကာ “ကောင်လေး.... မင်းလက်ထဲက ပစ္စည်းကိုငါ့ကိုပေး.... ဒါဆို ငါမင်းကိုအသက်ရှင်ခွင့်ပေးနိုင်တယ်.... ဒါမှမဟုတ်...” ဟုဆိုလိုက်၏။
ရှို့ဝူ၏ စကားကိုကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် မထီမဲ့မြင်ပြုကာ နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်။
“ဟေး... ခင်ဗျားက ဒူးထောက်နေတာ.... ဘာလို့ဒီလောက်မောက်မာနေရသေးတာလဲ....။”
“ဟားဟားဟားဟား....” ရှို့ဝူက ဆိုးရွားစွာပြုံးလိုက်ပြီး “မင်းအစ်ကိုက ပေါက်ကျွင်း ကိုအနိုင်ယူနိုင်မယ်ထင်လို့လား....။ ပေါက်ကျွင်း က ရဲရှင်းချန်ကိုသတ်ဖြတ်လိုက်တာနဲ့.... မင်းက ငါတို့လက်ထဲမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရမယ့် သိုးတစ်ကောင်ပဲ....” ဟုဆိုလိုက်၏။
ဤစကားကိုကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် အလိုအလျောက်ပင် မိုးကောင်းကင်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှို့ဝူနှင့် ယက်ခ်တို့သည်လည်း မိုးကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြ၏။
သူတို့မော့ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူတို့ကိုမျှော်လင့်ချက်မဲ့စေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။
…….
လေထဲ၌။
ရဲရှင်းချန်က ပေါက်ကျွင်း ၏ လည်ပင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ညှစ်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏ရင်ဘတ်ကိုထိုးကာ အနက်ရောင်အလင်းတန်းများထွက်ပေါ်နေသော အဆုတ်တစ်စုံကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ယူလိုက်၏။
နဂါး၏အဆုတ်များကို ထုတ်ယူလိုက်သောအခါ ပေါက်ကျွင်း ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင်လောင်ကျွမ်းနေသော အနက်ရောင်မီးတောက်များသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်းပင် ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းသွားစေခဲ့သည်။
ရဲရှင်းချန်က သူ၏ညာလက်ကို လှန်လိုက်ရာ အနက်ရောင်မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသောအဆုတ်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။
အောက်ဘက်မှ ရှို့ဝူသည် ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ သူ၏မေးရိုးမှာ ပြုတ်ကျလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။
“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ....။ သူက ပေါက်ကျွင်း ရဲ့ပြိုင်ဘက် ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ....။ သူမှာ နတ်ဘုရင်နဲ့ နတ်ဆိုးဘုရင်ရဲ့သွေးတွေရှိရင်တောင်.... ဒါကမဖြစ်နိုင်ဘူး.... ငါမှတ်မိတယ်... ငါမှတ်မိတယ်.... ရဲခွန်းလွင်က သူ့ရဲ့တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်တွေရဲ့သွေးကို တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့တာ....”
ရှို့ဝူမှာ ယခုအခါတွင် အမှန်တကယ်ပင် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေ၏။
အကယ်၍ ရဲရှင်းချန်၌ ရဲဖန်နှင့် ရဲဖန်ထက်ပင် ပို၍အစွမ်းထက်သော ဤသို့သောခွန်အားရှိနေပါက သူသည် နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးနယ်ပယ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် အဘယ်မျှကြာမြင့်မည်နည်း....။
သူလုံးဝပြန်လည်ရှင်သန်ရန် အဘယ်မျှကြာမြင့်မည်နည်း....။
ပေါက်ကျွင်း ကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ရဲရှင်းချန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ ဘေးသို့ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
ရှို့ဝူနှင့် ယက်ခ်တို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ သူတို့၏လက်များကို ယှက်ထားသည်ကိုမြင်သောအခါ အမူအရာကင်းမဲ့သော ရဲရှင်းချန်၏ မျက်ခုံးများမှာ အလိုမလျောက် ခုန်တက်သွားသည်။
“ရှင်းဟွေ့... မင်း ဒီလောက်ထူးဆန်းတဲ့စွမ်းရည်တွေအများကြီးကို ဘယ်ကလေ့လာခဲ့တာလဲ....။” ရဲရှင်းချန်က စူးစမ်းစွာမေးလိုက်သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့ကိုကြည့်လိုက်ပြီးနောက် “ဒါက မှောင်မိုက်ပြီး လေတိုက်နေတဲ့ညတစ်ညပေါ့...” ဟုဆိုလိုက်၏။
“တော်ပြီ တော်ပြီ....” ရဲရှင်းချန်က ရဲရှင်းဟွေ့ စကားမဆုံးမီမှာပင် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်မှာ “ပြောစရာမလိုတော့ဘူး.... ဒါကို မင်းကိုသေဆုံးခြင်းမပြုမီ အဘိုးကြီးတာအိုဘုန်းကြီးက သင်ပေးခဲ့တာ....”
ရဲရှင်းဟွေ့မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသောစကားများပြောနေကြောင်းသိရှိသော ရဲရှင်းချန်သည် သူ၏အာရုံကို ယက်ခ်နှင့် ရှို့ဝူတို့အပေါ်တွင် သတ်မှတ်လိုက်၏။
ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ရှို့ဝူသည် သူသာမပြေးပါက သူသေချာပေါက်သေဆုံးမည်ဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိသဖြင့် သူသည် ထိုမျှဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းအားအားလုံး ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူသည် သူ၏ဦးခေါင်းကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ တိုက်ရိုက်ခွဲထုတ်လိုက်၏။
ထို့နောက်တွင် ရှို့ဝူ၏ ဦးခေါင်းမှာ လေထဲတွင်ပျံဝဲရင်း ရဲရှင်းဟွေ့ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူသည် သူ့ကိုချက်ချင်းပင် စားပစ်လိုဟန်တူသည်။
အမှန်တကယ်တွင်... သူရဲရှင်းချန်၏ ခွန်အားကို အထင်သေးခဲ့သည့်တိုင်အောင် ရှို့ဝူသည် သူ၊ ယက်ခ်နှင့် ပေါက်ကျွင်း တို့အတူတကွပူးပေါင်းပါက သူတို့သုံးဦးသည် ရဲရှင်းချန်ကို သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်၏။
သို့သော်... ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရုတ်တရက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လူများကို သေလောက်အောင်ထိန်းချုပ်နိုင်သော ဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားခဲ့သည်။
ရှို့ဝူက သူ့ကို မကြင်နာသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် အလိုအလျောက်ပင် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်လိုက်ပြီးနောက် မောက်မာစွာဖြင့် “ဟမ့်.... လက်တောင်မရှိတဲ့ရန်သူက ငါ့ရန်သူဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး.... အစ်ကို.... သူ့ကို ခင်ဗျားကိုပဲထားခဲ့တယ်....” ဟုဆိုလိုက်သည်။
ရဲရှင်းချန်: “…”
ရှို့ဝူ: “…”
ယက်ခ်: “…”
သူသည် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်နေသော်လည်း ရဲရှင်းချန်သည် ရှို့ဝူ၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး သူ့ကိုဦးစွာသတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်၏။
“ငါ ဘယ်တော့မှမသေဘူး.... ငါသာ ပျက်စီးသွားရင်တောင်.... ငါ့လိုထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေဦးမှာပဲ....”
သူစကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရဲရှင်းချန်အား သတိထားစေသော စွမ်းအားတစ်ခု ရှို့ဝူ၏ ဦးခေါင်းမှထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ရဲရှင်းချန်သည် ဤကောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဖျက်ဆီးလိုသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း သူမျှော်လင့်မထားခဲ့သည်မှာ ကြီးမားသောဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပမာဏတစ်ခုသည် သူ၏အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပြေးဝင်လာပြီး သူ့ကို အများဆုံး ၀.၅ စက္ကန့်မျှသာရှိသော ခေတ္တခဏတာ အသိစိတ်လွတ်သွားစေခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ၀.၅ စက္ကန့်မျှသာဖြစ်သော်လည်း ရှို့ဝူအတွက် ရဲရှင်းဟွေ့ထံသို့ ပြေးဝင်သွားရန် လုံလောက်လေသည်။
ရဲရှင်းဟွေ့ ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ သူသည် စိတ်ထဲမှကျိန်ဆဲလိုက်၏။
'ခွေးမသား...။ မင်းကတော့ တကယ်ပဲ မင်းသေဆုံးဖို့အတွက် တစ်ယောက်ယောက်ကို အပြစ်ပုံချဖို့လိုနေတာပဲ....။ အရူး.... ငါ့မှာ တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံရှိတယ်....'
ရဲရှင်းဟွေ့ တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲသို့ ဝင်ရောက်တော့မည်အပြုတွင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရုတ်တရက်ရှာဖွေတွေ့ရှိသည်မှာ ပစ်မှတ်မှာ သူမဟုတ်ဘဲ သူကုန်ပစ္စည်းဟောင်းစျေးမှ ယွမ် ၂၅၀ ဖြင့်ဝယ်ယူခဲ့သော သူ၏လက်ထဲမှသစ်သားဓားဖြစ်နေခြင်းပင်။
ပြိုင်ဘက်၏ပစ်မှတ်မှာ သစ်သားဓားမျှသာဖြစ်ကြောင်း သိရှိသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့တွင် တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် စိတ်ကူးတစ်စုံတစ်ရာမရှိတော့ချေ။
ရှို့ဝူသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ သစ်သားဓားကို အလွန်လျင်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် ကိုက်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဦးခေါင်းအောက်ခြေမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ပေါက်ကွဲကာ မီးလျှံပစ်လွှတ်စက်ကဲ့သို့ မိုးကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။
အမှန်တကယ်တွင် ရှို့ဝူသည် ဤ ၀.၅ စက္ကန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ရဲရှင်းဟွေ့ သို့မဟုတ် ရဲရှင်းချန်ကို သတ်ဖြတ်လိုခဲ့၏။
သို့သော် ရဲရှင်းချန်မှာ အလွန်သန်မာလွန်းပြီး သူ၏ဦးခေါင်းထဲတွင် ကျန်ရှိသောဝိညာဉ်စွမ်းအင်အနည်းငယ်ဖြင့် သူသည် ရဲရှင်းချန်ကို များစွာအန္တရာယ်ပြုနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ရဲရှင်းဟွေ့အတွက်မူကား....။ အချိန်မှာ ပို၍ပင်ကျပ်တည်းလှ၏။ သူသာမသတ်ဖြတ်နိုင်ပါက သူသည် သေချာပေါက် သေဆုံးပေမည်။
ထို့ကြောင့်... ပစ္စည်းဓားကို သိမ်းပိုက်ခြင်းမှာ အကုန်အကျအသက်သာဆုံးဖြစ်လေသည်။
…….
ထိုအချိန်တွင် ရဲရှင်းချန်သည်လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတိုက်ခိုက်မှုမှ ပြန်လည်နာလန်ထူလာခဲ့သည်။
နိုးထလာသော ရဲရှင်းချန်သည် စကားတစ်ခွန်းမဆိုဘဲ သူ၏ကြယ်ဓား ကို တိုက်ရိုက်ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ဓားကို ရှို့ဝူ လျှောက်လှမ်းသွားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။
ဤဓားသည် အောက်ဘက်မှပင်လယ်နှင့် မိုးကောင်းကင်မှတိမ်များကို နှစ်ပိုင်းခွဲခြမ်းသွားခဲ့ပြီး သဘာဝကျစွာပင် ရှို့ဝူသည်လည်း ၎င်း၏ခွဲခြမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်သည့်တိုင်အောင် သူ၏ဦးခေါင်းတစ်ဝက်သည် ယွမ် ၂၅၀ တန်သစ်သားဓားကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကိုင်ဆောင်ထားဆဲဖြစ်ပြီးနောက် သူ၏အခြားဦးခေါင်းတစ်ဝက်ကို ပူဇော်သက္ကာအဖြစ်အသုံးပြုကာ အာကာသရွှေ့ပြောင်းခြင်းနည်းလမ်းကို အသက်သွင်းပြီး မြင်ကွင်းမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။
ဦးခေါင်းတစ်ဝက်ပြေးလွှားသွားသည်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ရဲရှင်းချန်သည် သူ၏အာရုံကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေဆဲဖြစ်သော ယက်ခ်ထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။
ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ယက်ခ်သည် အလိုအလျောက်ပင် မျိုချလိုက်၏။ သူသည် ယနေ့သူသည် အေးစက်သောအလောင်းတစ်လောင်းဖြစ်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသည်။
ယက်ခ် သနားညှာတာမှုတောင်းခံခြင်းမပြုမီမှာပင် သူ၏လက်မောင်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှကွဲကွာကာ သူ့ဘာသာသူ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် စီစဉ်လိုက်၏။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရဲရှင်းချန်သည် ဤလက်မောင်းကို မည်သို့ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမည်နည်း....။
ရဲရှင်းချန်သည် လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရာ ခရမ်းရောင်-ရွှေရောင် ကြယ်အလင်းတန်းစွမ်းအားသည် လက်မောင်းကို တိုက်ရိုက်ရစ်ပတ်လိုက်သည်။
လက်မောင်းသည် သူ့ထံမှ ပြတ်တောက်သွားပြီးနောက် ယက်ခ်သည် အသိစိတ်လွတ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်သွားခဲ့၏။
ယက်ခ်သည်လည်း ကံကောင်းလေသည်။ သူသည် အလွန်ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲတွင် မပါဝင်ခဲ့သောကြောင့် လက်မောင်းသည် သူ၏အသက်စွမ်းအားကို မစုပ်ယူခဲ့ပေ။ လက်မောင်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှကွဲကွာသွားသည့်တိုင်အောင် သူသည် ဆက်လက်အသက်ရှင်နိုင်ပေသည်။