ခွေးသုံးကောင် လူကယ်ခြင်း
Vol. 11 Ch. 151
နဂါးနန်းတော်၏ နန်းတော်ထဲ၌။
နဂါးနန်းတော်၏ အခြားအဖွဲ့ဝင်များမှာ ဒဏ်ရာရအဖွဲ့ဝင်များ၏ ဒဏ်ရာများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် ကူညီပေးနေခဲ့ကြသည်။
ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးဖြစ်သော ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲရှင်းချန်တို့သည်လည်း နဂါးနန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။
နဂါးနန်းတော်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော လုံအောက်ထျန်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
လုံအောက်ထျန်း ပေါ်ထွက်လာသောအခါ ရဲရှင်းချန်၊ နဂါးနန်းတော်မှ လူအများအပြားနှင့် ရဲရှင်းဟွေ့ပင် မှင်တက်သွားကြ၏။
ထိုအချိန်၌ လုံအောက်ထျန်းမှာ စုတ်ပြတ်သတ်နေဟန်တူပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ သွားရည်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ သွားရည်များအပြင် အမည်မသိသော အညိုရောင်အနည်အနှစ်များလည်း ရှိနေခဲ့သည်။
“စောစောက ဘယ်မှာလဲ....။ အဲဒီကခွေးက... တကယ်ပဲ...”
ထိုအချိန်တွင် လုံအောက်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အခြေခံအားဖြင့် ပျောက်ကင်းနေလေပြီ။
တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ပေါများလှပြီး ရဲရှင်းဟွေ့မှ စိုက်ပျိုးထားသော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများစွာလည်း ရှိလေသည်။ ထိုဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများမှာ ထို့နောက်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ အာဟာရပေးခြင်းကို ခံရပြီး ကုသမှုအတွက် မြင့်မြတ်သောဆေးဝါးအဖြစ်ပင် မှတ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့က လုံအောက်ထျန်းကို တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲသို့ ပို့ဆောင်ပြီးနောက် သူသည် ဘုရင်ဖြူနှင့် အခြားသူများကို သူ့ကိုစောင့်ရှောက်ရန်နှင့် ထိုဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကိုအသုံးပြု၍ သူ့ကိုကုသရန် ပြောဆိုခဲ့၏။
သို့သော် ဘုရင်ဖြူမှာတော့လော....။
သူသည် သူ၏ ရှုန်ယို့၊ ရှုန်ကျော့၊ မျက်လုံးတစ်ဖက်လပ်နဂါးနှင့် အဆီတုံးကြောင်နှစ်ကောင်တို့နှင့်အတူ ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။
သူ့တွင် လုံအောက်ထျန်းကို အာရုံစိုက်ရန်နှင့် ကစားရန် အချိန်မရှိချေ။
သို့သော်လည်း ဘုရင်ဖြူသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ အမိန့်များကို ဖြည့်ဆည်းရန်လိုအပ်သဖြင့် သူသည် စွတ်ဖားလှည်းခွေး ညီအစ်ကိုသုံးဦးအား လုံအောက်ထျန်းကို ကူညီရန်နှင့် သူ့အားဆေးတိုက်ရန် ပြောဆိုခဲ့၏။
စွတ်ဖားလှည်းခွေး ညီအစ်ကိုသုံးဦးသည် သူတို့ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပြီး ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများတူးဖော်ခြင်းမှာ ချောမွေ့စွာသွားခဲ့သော်လည်း... ဆေးတိုက်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်လာသောအခါတွင်မူ သူတို့အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။
ဆေးတိုက်မည်....။ မည်သို့နည်း....။
နောက်ဆုံးတွင် ထိုသုံးဦးထဲမှ အစမတ်အကျဆုံးဖြစ်သော ဆာမိုယက် သည် စိတ်ကူးတစ်ခုရရှိခဲ့ရာ ၎င်းမှာ သူ၏ပါးစပ်ထဲတွင် ဝါးစားပြီး လုံအောက်ထျန်းကို ခွံ့ကျွေးရန်ပင်။
အခြားခွေးနှစ်ကောင်မှာ ဆာမိုယက် ကို အလွန်စမတ်ကျသည်ဟု ထင်မှတ်ကြသဖြင့် သူတို့လည်း အတုယူခဲ့ကြ၏။
ဤသို့ဖြင့် ဤ စွတ်ဖားလှည်းခွေး သုံးကောင်သည် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို အလှည့်ကျဝါးစားကြပြီးနောက် သူတို့၏ခြေသည်းများကိုအသုံးပြု၍ လုံအောက်ထျန်း၏ ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ သူတို့၏သွားရည်များနှင့်အတူ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို လုံအောက်ထျန်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထွေးထည့်လိုက်ကြသည်။
လုံအောက်ထျန်း နိုးထလာပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခဏတာမျှ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် စကားပြောနိုင်ခြင်းမရှိသေးဘဲ ခွေးသုံးကောင်က သူ့ကိုအလှည့်ကျ ချိုးဖောက်နေသည်ကို ကြည့်ရှုနေရုံမှလွဲ၍ ဘာမှမလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားနိုင်လာပြီး သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကာ သူသည် ဤခွေးသုံးကောင်ကို သင်ခန်းစာပေးတော့မည်အပြုတွင်... ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့ကို တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံမှ ထုတ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
…….
“အဘိုးကြီးနဂါးဘုရင်.... ခင်ဗျားကို ဘာဖြစ်နေတာလဲ....။”
အတ်ဒ်က လုံအောက်ထျန်း၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးလိုက်ပြီး လုံအောက်ထျန်းသည် အပြင်းအထန်ဒဏ်ရာရခြင်းမရှိကြောင်း တွေ့ရှိပြီးနောက်တွင် သက်ပြင်းချလိုက်၏။
ထိုအချိန်တွင် လုံအောက်ထျန်းသည်လည်း သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ သူမှတ်မိသည်မှာ ယခုအခါမှာ ထိုခွေးများအကြောင်းကို ဂရုစိုက်ရမည့်အချိန်မဟုတ်ကြောင်းပင်။
“အတ်ဒ်.... ထုံရှင်းအဖွဲ့အစည်း နဲ့ ပတ်သက်လို့ ဘယ်လိုလဲ....။”
အတ်ဒ် ဤစကားကိုကြားသောအခါ သူသည် ပထမဦးစွာ အမူအရာကင်းမဲ့သော ရဲရှင်းချန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် “အဘိုးကြီးနဂါးဘုရင်.... စိတ်မပူပါနဲ့.... ရဲရှင်းချန်က ထုံရှင်းအဖွဲ့အစည်း ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီးသွားပါပြီ.... ကျွန်တော်တို့ဘက်မှာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူတချို့ရှိပေမယ့်.... အရမ်းပြင်းပြင်းထန်ထန်တော့ မဟုတ်ပါဘူး....” ဟုဆိုလိုက်သည်။
နဂါးနန်းတော်ဘက်တွင် လူအနည်းငယ်သာရှိသော်လည်း သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားမှာ အားနည်းသည်မဟုတ်ဘဲ၊ ထုံရှင်းအဖွဲ့အစည်း မှလူတိုင်းမှာမူ ယွမ်ထိုက်ရှို့၏ အပိုင်းအစများ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းအား သို့မဟုတ် စွမ်းအင်တို့ကိုမှီခို၍ ထူးကဲသောစွမ်းအားကို ရရှိကြသည်။
နှစ်ဦးကြားတွင် အရေအတွက်ကွာခြားမှုရှိသော်လည်း သူတို့၏စုစုပေါင်းတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်တွင် တူညီသလောက်ပင် ဖြစ်၏။
ထို့အပြင် ရဲရှင်းချန်သည် ရှို့ဝူနှင့် အခြားသူများကို ဖြေရှင်းသောအခါတွင် အလွန်လျင်မြန်လေသည်။ သူသာ ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် မတိုက်ခိုက်ခဲ့ဘဲ ယွမ်ထိုက်ရှို့၏ မှတ်ဉာဏ်ကို မစစ်ဆေးခဲ့ပါက နဂါးနန်းတော်မှ ဒဏ်ရာရသူအရေအတွက်မှာ ပို၍ပင်လျော့နည်းသွားပေမည်။
…….
ထုံရှင်းအဖွဲ့အစည်း တိုက်ခိုက်သူများအားလုံး သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်းခံလိုက်ရကြောင်း သိရှိပြီးနောက်တွင် လုံအောက်ထျန်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်၏။
လုံအောက်ထျန်းက ရဲရှင်းဟွေ့ကိုကြည့်ကာ မူလက တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံအပြင် ခွေးသုံးကောင်အကြောင်းကိုပါ မေးမြန်းရန်စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ဤသို့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်လှည့်နေရာတစ်ခုမှာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ရမည်ဟု သူတွေးထင်လိုက်သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤမျှကြီးမားသောလျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်မည့်အန္တရာယ်ကိုယူကာ သူ့ကိုကယ်တင်ခဲ့သည်...
သူသာ ဤမျှမေးခွန်းများစွာကို မေးမြန်းမည်ဆိုပါက သူသည် အမှန်တကယ်ပင် လူကောင်းတစ်ဦးဖြစ်တော့မည်မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် စကားလုံးများမှာ သူ၏နှုတ်ခမ်းသို့ရောက်ရှိလာသော်လည်း ထုတ်ဖော်မပြောဆိုခဲ့ချေ။
ထိုကျိန်ဆဲထိုက်သော ခွေးသုံးကောင်အတွက်မူကား....။ သူသည် ၎င်းကိုမေ့ပစ်ရုံသာရှိ၏။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုခွေးများသည်လည်း သူ၏အသက်ကိုကယ်တင်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူ၏အသက်ကိုကယ်တင်ခြင်းနည်းလမ်းအကြောင်းပြောလျှင်တော့... ၎င်းကိုမဖော်ပြကြပါစို့....။
“ရဲရှင်းချန်နဲ့ ရဲရှင်းဟွေ့.... မင်းတို့နောက်တစ်ခါ တရုတ်ပြည်ကိုပြန်မှာလား....။”
“ကျွန်တော် လောလောဆယ်တော့ မပြန်သေးဘူး....” ရဲရှင်းချန်က ခေါင်းခါရင်းပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် “ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နဂါးနန်းတော်က ထုံရှင်းအဖွဲ့အစည်း ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေသင့်တယ်.... ဟုတ်တယ်မလား....။ ထုံရှင်းအဖွဲ့အစည်း ရဲ့ လျှို့ဝှက်စခန်းတွေကို သိရင် ကျွန်တော့်ကိုပြောပြပါ....” ဟုဆိုလိုက်၏။
“ကောင်းပြီ....” လုံအောက်ထျန်းက သဘောတူလိုက်ပြီးနောက် သူသည် သူ့ဘေးမှ နဂါးနန်းတော်၏ အဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးအား နဂါးနန်းတော်မှ စုံစမ်းစစ်ဆေးထားသော ထုံရှင်းအဖွဲ့အစည်း နှင့်ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်အားလုံးကို ရယူရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
သတင်းအချက်အလက်များရရှိပြီးနောက် ရဲရှင်းချန်သည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။
ရဲရှင်းချန် ထွက်ခွာတော့မည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ့နောက်သို့ အလျင်အမြန်လိုက်သွားသည်။
“အစ်ကို... အဖေ့ကို ဆက်သွယ်ဖို့လိုသလား....။ ငါတို့အဘိုးအဘွားတွေအကြောင်း သူ့ကို မပြောပြသင့်ဘူးလား....။”
ရဲရှင်းချန် ဤစကားကိုကြားသောအခါ သူသည် တစ်ခဏမျှစဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် “လောလောဆယ်တော့ မေ့ထားလိုက်ပါဦး....။ ဒီအကြောင်းကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြသေးနဲ့.... ငါအရင်သွားစုံစမ်းကြည့်မယ်....” ဟုဆိုလိုက်၏။
ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရဲရှင်းချန်သည် ကိစ္စရပ်များကို ပိုမိုစဉ်းစားလေသည်။
ရဲရှင်းချန်ရော ရဲရှင်းဟွေ့ပါ သူတို့၏အဘိုးအဘွားများကို တစ်ခါမှမတွေ့ဖူးခဲ့ကြရာ သူတို့၏ဆက်ဆံရေးမှာ ထိုမျှနက်ရှိုင်းမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ရဲချန်မှာတော့လော....။ အကယ်၍ ရဲချန်သာ သူ၏မိဘများအကြောင်းကို သိရှိပါက သူသည် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေမည်မဟုတ်ပေ။ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမှာ မလွှဲမရှောင်သာပင်။
ရဲရှင်းဟွေ့သည် သဘာဝကျစွာပင် သူ၏အစ်ကို ဘာစဉ်းစားနေသည်ကို မသိရှိသော်လည်း၊ သူ၏အစ်ကိုက လောလောဆယ်တွင် ထုတ်ဖော်မပြောသင့်ဟု ဆုံးဖြတ်သည်ဖြစ်ရာ သူသည် ၎င်းကိုလိုက်နာရန် စီစဉ်လိုက်၏။
သူသိသည်မှာ သူ၏အဖေ သို့မဟုတ် ဦးလေးကို ဤအကြောင်းကိုပြောပြခြင်းက သူ့အား ဆစ်ဂနယ်l တစ်ခုထပ်မံရရှိစေလိမ့်မည်မှာ သေချာသော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤနည်းလမ်းဖြင့် ဆစ်ဂနယ်l ကို မရရှိလိုခဲ့ပေ။
ရဲရှင်းချန်ကဲ့သို့ပင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏မိသားစုကို စိုးရိမ်ပူပန်စေလိုခြင်းမရှိပေ။
“အင်း....။ မင်းမှာ သတင်းအချက်အလက်တစ်ခုခုရရင်.... ငါ့ကိုဆက်သွယ်ဖို့သေချာလုပ်....”
ရဲရှင်းချန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရဲရှင်းဟွေ့အား “အရာရာမှာ သတိထား....” ဟုပြောကာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ထိုအခိုက်တွင် လုံအောက်ထျန်းသည် အတ်ဒ်၏ အကူအညီဖြင့် နဂါးနန်းတော်၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
“ရှင်းဟွေ့.... မင်း တရုတ်ပြည်ကိုပြန်ချင်ရင်.... မင်းကိုပြန်ခေါ်သွားဖို့ လေယာဉ်တစ်စင်းလွှတ်ပေးဖို့ လူတစ်ယောက်လွှတ်လိုက်မယ်....”
ယခင်က ရဲရှင်းဟွေ့ လာရောက်သောအခါ လုံအောက်ထျန်းသည် သတိလစ်မေ့မြောနေခဲ့ရာ သူသည် ရဲရှင်းဟွေ့ မည်သို့လာရောက်ခဲ့သည်ကို မသိရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် သူသည် သူ၏အစ်ကိုကြီးကဲ့သို့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပျံသန်းနိုင်သည့်တိုင်အောင် ၎င်းမှာ ပထမတန်းစားလေယာဉ်တွင် ပျံသန်းခြင်းကဲ့သို့ အဆင်ပြေပြီး သက်သောင့်သက်သာမရှိသည် မဟုတ်ပါလား....။
“မလိုပါဘူး....” ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ရှေ့တွင် စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဆွဲလိုက်သည်။
ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ လုံအောက်ထျန်းနှင့် နဂါးနန်းတော်အဖွဲ့ဝင်အများအပြားမှာ တုန်လှုပ်သောအသွင်ဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြ၏။
“ဒါ ဘာကြီးလဲ....။”
လုံအောက်ထျန်းသည် ဤသည်မှာ မျက်လှည့် ဝင်ပေါက် တစ်မျိုးမျိုးဖြစ်နိုင်သည်ဟု အမှန်တကယ်တွင် ခန့်မှန်းခဲ့သော်လည်း... သူသည် ၎င်းကို ယုံကြည်နိုင်ခြင်းမရှိသေးပေ။
သူသည် ဤကမ္ဘာတွင် လေထဲတွင်ပျံသန်းနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော စစ်သည်တော်များ၊ ရဲရှင်းချန် သို့မဟုတ် သူကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့သော စစ်သည်တော်များ ရှိနိုင်သည်ကို ယုံကြည်နိုင်၏။ သူသည် ရဲရှင်းချန်၏ အရှိန်ဖြင့် မပျံသန်းနိုင်သော်လည်း သူသည် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေနိုင်သေးသည်။
သို့သော်... မျက်လှည့်ကဲ့သို့သော အရာများမှာ အနည်းငယ် အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု သူတွေးတောခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။
“ဒါက မျက်လှည့်ပေါ့.... ခင်ဗျား ဒါကို တစ်ခါမှမမြင်ဖူးဘူးလား....။” ရဲရှင်းဟွေ့က အမှန်တရားကိုပြောသကဲ့သို့ ဆိုလိုက်သည်။
“ငါတို့ ဒါကို အရင်က မြင်ဖူးသင့်တာလား....။” လုံအောက်ထျန်းသည် မှင်တက်စွာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။
“ကောင်းပြီ.... ကျွန်တော်အားတဲ့အခါကျရင် ခင်ဗျားတို့နဲ့ လာကစားမယ်....။ နှုတ်ဆက်ပါတယ်....” ရဲရှင်းဟွေ့က သူတို့ကိုနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ဝင်ပေါက် ထဲသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားသည်။
ဝင်ပေါက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လုံအောက်ထျန်းသည် တုန်လှုပ်မှုမှ ပြန်လည်နာလန်ထူလာခဲ့သည်။
“အင်း... မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ.... ရဲမိသားစုထဲက ဘယ်သူမှမရိုးရှင်းဘူး....”
ရဲဖန်မှာ လုံအောက်ထျန်း၏ တပည့်ဖြစ်ပြီး၊ ရဲချန်မှာမူ ထင်ရှားကျော်ကြားပြီးသားဖြစ်သည်။ ယခု သူသည် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးဖြစ်သော ရဲရှင်းချန်နှင့် ရဲရှင်းဟွေ့ကိုပင် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီပင်။
လုံအောက်ထျန်း ခံစားမိသည်မှာ ဤမိသားစုလေးယောက်သာ အင်အားစုတစ်ခုဖွဲ့စည်းလိုက်ပါက သူတို့သည် ကမ္ဘာကို ပေါင်းစည်းနိုင်ဖွယ်ရှိသည်ဟူ၍ပင်။
…….
ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဝင်ပေါက် မှထွက်လာပြီး သူ၏အခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။
အခန်းသို့ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွား၏။
“ကျစ်... ငါဒီတစ်ခါ ဘာတွေလုပ်လိုက်တာလဲ....။ ငါက လက်ဗလာဖြင့် ၁၀၀% ဓားဖမ်းဆုပ်ခြင်းက ငါ့အစ်ကိုအပေါ်မှာ အလုပ်ဖြစ်မလားဆိုတာကို စမ်းသပ်ဖို့မဟုတ်လား....။ ငါက အရေးအကြီးဆုံးအရာကို ဘယ်လိုမေ့သွားရတာလဲ....။”
ရဲရှင်းဟွေ့ ကိုယ့်ဘာသာတီးတိုးရေရွတ်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ဖုန်းမြည်လာခဲ့သည်။
သူသည် ဖုန်းကိုကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ၎င်းမှာ မရင်းနှီးသောနံပါတ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်းကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။
“ဟယ်လို.... ဟယ်လို.... ဘယ်သူလဲ....။”
“ဒါ ကျောင်းသား ရဲရှင်းဟွေ့လား....။” အနည်းငယ်ရင်းနှီးသောအသံတစ်သံ ဖုန်း၏အခြားတစ်ဖက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ဟမ်....။ ဒါ ဆရာမချိုက်လား....။”
“ဟုတ်တယ်....။ မင်း ကျောင်းကိုလာဖို့လိုတယ်....”
“ဟမ်....။ ဘာဖြစ်လို့လဲ....။ နောက်ဆုံးစာမေးပွဲမတိုင်ခင် ရက်အနည်းငယ်အလို ရှိသေးတယ်မလား....။”
“ဪ.... မင်းဦးလေးက ကျောင်းကိုလာပြီးတော့ မင်းကိုကျောင်းကနေ အနားယူခွင့်မပေးဘူးလို့ ပြောတယ်....”
ရဲရှင်းဟွေ့: “…”