အကြံအစည်များ

ကူယန်အထက်တန်းကျောင်း။

ရဲရှင်းဟွေ့ ချိုက်ခယ့်ရှင်း၏ ရုံးခန်းမှ လျှောက်ထွက်လာသောအခါ ကျောင်းဆင်းချိန်ပင် ရောက်နေခဲ့လေပြီ။

“မမဝမ်.... ခင်ဗျားရဲ့သဘောထားက အရင်ကထက် အခုတော်တော်လေး ပိုကောင်းလာတာပဲ....”

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကိုကြားသောအခါ အမြဲတမ်းစိတ်မအေးနိုင်ဖြစ်နေသော ဝမ်ကျားယန်မှာ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်သွား၏။

“ဒါပေမဲ့... ခင်ဗျားရဲ့သဘောထားက ဘယ်လောက်ပဲကောင်းကောင်း.... ကျွန်တော့်အစ်ကိုကတော့ ခင်ဗျားကို လျစ်လျူရှုနေဦးမှာပဲ....”

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားက သူမကို အမှန်တကယ်ပင် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားစေသည်။

“ဒါပေမဲ့.... ကျွန်တော်က ခင်ဗျားအပေါ် အေးစက်စက်ဆက်ဆံတဲ့ ကျွန်တော့်အစ်ကိုနဲ့တော့ မတူဘူး....”

ဤစကားများကိုကြားသောအခါ ဝမ်ကျားယန်သည် ကိစ္စများမှာ တစ်ဖန်ပြန်ပြောင်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိလိုက်၏။

“ကျွန်တော်... ကျွန်တော်ခင်ဗျားကို တကယ်မုန်းတယ်....”

ဝမ်ကျားယန်: “…”

'မင်း... မင်းစကားရော ပြောတတ်ရဲ့လား....။'

ဝမ်ကျားယန်သည် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ချင်သော်လည်း သူမသည် ၎င်းကိုသူမ၏စိတ်ထဲတွင်သာ ဆိုနိုင်ခဲ့သည်။

“ဒါဆို... ငါ့ကို ရဲရှင်းချန်ရဲ့ဖုန်းနံပါတ်ပေးပါလား.... ဒါမှ ငါသူ့ကိုတောင်းပန်လို့ရမှာ....။” ဝမ်ကျားယန်က သတိထားကာ မေးလိုက်သည်။

သူမ မထွက်ခွာသေးရခြင်း၏အကြောင်းရင်းမှာ ရဲရှင်းချန်၏ ဖုန်းနံပါတ်ကိုရရှိရန်ပင်။

သူမ ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ကောင်းမွန်သောဆက်ဆံရေးတစ်ခုရှိရန် တစ်ဖန်ပြန်လည်မကြိုးစားလိုရခြင်းအတွက်မူကား....။ သူမ ဟဲဟဲ ဟုသာဆိုနိုင်တော့သည်။

တွေ့ဆုံမှုအများအပြားပြီးနောက် ဝမ်ကျားယန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ ဆိုးရွားသောဇာတ်ကောင်ကို နားလည်ပြီးသားဖြစ်၏။

ရဲရှင်းဟွေ့ထံမှ ထိုစကားအနည်းငယ်မျှကပင် သူမကို ဒေါသကြောင့် နှလုံးရပ်မတတ်ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

“ဖုန်းနံပါတ်....။ ရတယ်လေ....”

စကားပြောနေရင်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ဖုန်းကိုထုတ်ကာ သူ၏အစ်ကိုကြီး ရဲရှင်းချန်၏ ဖုန်းနံပါတ်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ဝမ်ကျားယန်သည် အလျင်အမြန် သူမ၏ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ၎င်းကို ရေးမှတ်စပြုလေသည်။

ရဲရှင်းချန်၏ ဖုန်းနံပါတ်ကိုရရှိပြီးနောက် ဝမ်ကျားယန်သည် သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ဖုန်းနံပါတ်ကို ရေးမှတ်ပြီးနောက် သူမသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သော်လည်း၊ မထွက်ခွာမီတွင် သူမသည် သူမ၏နောက်ဆုံးတောင်းဆိုချက်ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်မှာ “အဲဒီလူကြီးကို ကျွန်မကိုထပ်မရှာဖို့ ပြောပေးပါ....။ ကျေးဇူးပြုပြီး....”

…….

ထိုအခိုက်တွင်... ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိလိုက်သည်။

“စောင့်... ဒီဝမ်ကျားယန်က ငါ့အစ်ကိုနဲ့ တန်းတူတူပဲမဟုတ်လား....။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူမက ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ဖြေဆိုပြီးသားပဲ....။”

ဤသို့စဉ်းစားရင်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ ဝမ်ကျားယန်၏ သဘောထားပြောင်းလဲမှုများကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း ရဲရှင်းဟွေ့သည်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

“ကြည့်ရတာ... ဝမ်ကျားယန်က သူမအမေဆီကနေ အမှန်တရားကို သိရှိသွားသင့်တယ်....။ သူမက ငါ့ကိုစောင့်ဖို့ ကျောင်းမှာတောင် နေခဲ့သေးတယ်ထင်တယ်....။ သူက တကယ်ကို အကြံအစည်များတာပဲ....”

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကျောင်းဂိတ်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့၏။

ဝက်ဝံကန်းနှင့် ပေါင်ပေါင်းတို့သည်လည်း ကျောင်းဂိတ်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားနေကြရာ သုံးဦးသားမှာ ကံအားလျော်စွာ အတူတကွတွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။

လူအနည်းငယ် ကျောင်းမှထွက်ခွာပြီးသည်နှင့် ပုံရိပ်နှစ်ခု အနီးအနားရှိလမ်းကြားမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

“အစ်ကိုမုန်.... ခင်ဗျား ကျွန်တော့်အတွက် လက်စားချေပေးရမယ်....”

သူ၏လည်ပင်းပတ်လည်တွင် ပတ်တီးပတ်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက မကျေမနပ်ဖြစ်သောလေသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

သူ၏လည်ပင်းပတ်လည်တွင် ပတ်တီးပတ်ထားသော ဤလူငယ်မှာ လွန်ခဲ့သောအချိန်အနည်းငယ်က မကောင်းသောအရာတစ်ခုကို ပြုလုပ်ရန်ကြိုးစားသော်လည်း ပေါင်ပေါင်း၏ လက်သီးဖြင့်ထိုးခြင်းခံခဲ့ရသော ကိုသယ့်ပင်တည်း။

သူအစ်ကိုမုန်ဟုခေါ်သောသူမှာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ အသိဟောင်းဖြစ်သူ မုန်ကျစ်ယွီဖြစ်၏။

ထိုနှစ်ဦးဆက်စပ်နေရခြင်း၏အကြောင်းရင်းမှာ ကိုသယ့်သည်လည်း ကျောင်းသားကောင်စီ၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

မုန်ကျစ်ယွီ ဘွဲ့ရပြီးနောက်တွင် ကိုသယ့်မှာ နောက်တစ်ဦးကျောင်းသားကောင်စီဥက္ကဋ္ဌဖြစ်လာဖွယ်ရှိသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့်... သူသည် အမျိုးသမီးကျောင်းသူများကို နှောင့်ယှက်ခြင်းကြောင့် ကျောင်းထုတ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ပေါင်ပေါင်းတို့ အတူတကွလျှောက်လှမ်းသွားသည်ကို သူမြင်သောအခါ မူလက ကိုသယ့်အတွက် တရားမျှတမှုကိုရှာဖွေရန်စီစဉ်ထားသော မုန်ကျစ်ယွီသည် ရုတ်တရက် သူ၏ဒေါသကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

သူသည် ကျင်းချန်ကလပ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာကို မှတ်မိနေ၏။

ထိုအချိန်က သူသည် သူဦးစွာထွက်ပြေးခဲ့ကြောင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမှတ်မိသော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲရှင်းချန်တို့ကြောင့် အခြားသူများ ကျင်းချန်ကလပ်မှ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ကြောင်းကိုလည်း သူသိရှိခဲ့သည်။

သူသည် အတိအကျဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို မသိသော်လည်း ဖန်လုံ ၏ လက်ထဲမှ လုံးဝလွတ်မြောက်နိုင်ခြင်းက ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သေချာပေါက် သာမန်လူတစ်ဦးမဟုတ်ကြောင်းကို ပြသနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မုန်ကျစ်ယွီ၏ IQ မှာ လုံးဝအွန်လိုင်းပေါ်တွင်ရှိနေ၏။

သူ၏ IQ အွန်လိုင်းပေါ်တွင်ရှိနေရခြင်းမှာ ဤသည်မှာ ရဲရှင်းဟွေ့ကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းကြောင့်သာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းမှာ ရဲရှင်းချန်၊ ဇာတ်လိုက်၏အရှိန်အဝါရှိသော ပြန်လည်မွေးဖွားလာသော အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းသာဖြစ်ခဲ့ပါက သူသည် ထိုမျှများများစားစား ဘယ်သောအခါမှ မစဉ်းစားပေ။

မုန်ကျစ်ယွီ စကားမပြောသည်ကိုမြင်သောအခါ ကိုသယ့်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ်အရုပ်ဆိုးသွားသည်။

“အစ်ကိုမုန်.... ကျွန်တော်ဒီလိုဖြစ်ရတာ ခင်ဗျားကြောင့်ချည်းပဲ....။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကိုကူညီရမယ်....။ ခင်ဗျားသာ ကျွန်တော့်ကိုမကူညီရင်.... ကျွန်တော် ခင်ဗျားကိုဖော်ထုတ်ရုံပဲရှိတော့တယ်....”

ကိုသယ့် ဤသို့ဆိုသည်ကိုကြားသောအခါ မုန်ကျစ်ယွီ၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ညှိုးငယ်သွားသည်။

“ကိုသယ့်....။ ငါမင်းကို မျက်နှာသာပေးခဲ့တာလား....။ မင်းငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတယ်....။”

ကိုသယ့်က မုန်ကျစ်ယွီ၏ လေသံမတူညီသည်ကိုမြင်သောအခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် ကြောက်ရွံ့သွား၏။

“မဟုတ်... အစ်ကိုမုန်... ကျွန်တော်လည်း စိတ်စောနေလို့ပါ....။ ခင်ဗျားမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ.... ကျွန်တော့်လည်ပင်းမှာ ဒဏ်ရာရထားတယ်... သတိမထားမိရင်.... ကျွန်တော် လေဖြတ်သွားနိုင်တယ်....။ ဒါက တစ်ကိုယ်လုံးလေဖြတ်တာ....”

“ကောင်းပြီ.... ငါနားလည်တယ်.... စိတ်မပူနဲ့.... ငါမင်းကို ကျေနပ်လောက်တဲ့အဖြေတစ်ခုပေးမယ်....”

ကိုသယ့် ရိုက်နှက်ခံရခြင်း၏အကြောင်းရင်းမှာ အမှန်တကယ်တွင် မုန်ကျစ်ယွီကြောင့်ပင်။

သူသည် ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ပြီးမြောက်ခဲ့သော်လည်း မုန်ကျစ်ယွီတွင် လွှဲပြောင်းပေးရမည့် ကျောင်းသားကောင်စီကိစ္စအချို့ ရှိနေသေးသဖြင့် သူသည် ကျောင်းတွင် နောက်ထပ်ရက်အနည်းငယ်နေထိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ပေါင်ပေါင်းသည် ကျောင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့၏။

မုန်ကျစ်ယွီသည် ပေါင်ပေါင်းကို ပထမဆုံးမြင်မြင်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်၊ ကလေး၏လှပသောမျက်နှာကြောင့်သာမက သူမ၏ကြည်လင်သော ရေကဲ့သို့မျက်လုံးများကြောင့်လည်း သူသည် နက်ရှိုင်းစွာ ဆွဲဆောင်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။

ပေါင်ပေါင်းကို ဝမ်ကျားယန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဝမ်ကျားယန်မှာ မစင်တစ်စနှင့် မခြားနားပေ။

ပေါင်ပေါင်းကိုမြင်ပြီးနောက် မုန်ကျစ်ယွီသည် လျှို့ဝှက်စွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ရာ ရလဒ်မှာ ပေါင်ပေါင်းတွင် ရည်းစားမရှိခြင်းပင်။ တစ်ခုတည်းသောဒုက္ခမှာ သူမ၏ဘေးတွင် အမြဲရှိနေသော ကျန်းပေါင်ပြောင် (ဝက်ဝံကန်း) ပင်။

ဝက်ဝံကန်းကို ထွက်ခွာသွားစေရန်အတွက် မုန်ကျစ်ယွီသည် ကိုသယ့်အား သူ့ကိုခဏတာ ရန်စပေးဖို့ပြောဆိုခဲ့သည်။ ဝက်ဝံကန်းသာ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားမှုပြုလုပ်ပါက မုန်ကျစ်ယွီသည် ဝက်ဝံကန်းကို တိုက်ရိုက်ကျောင်းထုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျောင်းမှထွက်ခွာရန် ဖိအားပေးခြင်းတို့ကို သေချာပေါက်ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူဘယ်သောအခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာ... ဝက်ဝံကန်း မည်သည့်အရေးယူဆောင်ရွက်မှုမှ မပြုလုပ်နိုင်မီမှာပင် ကိုသယ့်သည် သူမျက်စိကျနေသောမိန်းကလေး၏ လက်ချက်ဖြင့် သေလုမတတ် အရိုက်ခံခဲ့ရခြင်းပင်။

ကိုသယ့် မီတာအများအပြားအကွာသို့ အရိုက်ခံရသည်ကိုမြင်ပြီးနောက် မုန်ကျစ်ယွီသည် သူဤမိန်းကလေးကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြောင်းကို သိရှိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ပြတ်ပြတ်သားသား စွန့်လွှတ်လိုက်၏။ သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင် မစင်တစ်စဖြစ်သော ဝမ်ကျားယန်မှာ အတော်လေးကောင်းမွန်လေသည်။

……..

မုန်ကျစ်ယွီက သူ၏ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုကို ခေါ်ဆိုလိုက်၏။

“ဟေး....။ မင်းတို့ပြင်ဆင်မှုတွေ ဘယ်လိုနေလဲ....။”

“သခင်လေးမုန်....။ အရာအားလုံးအသင့်ဖြစ်နေပြီ....။ ပြဿနာမရှိလောက်ပါဘူး....”

“အင်း....” မုန်ကျစ်ယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ဘေးမှ ကိုသယ့်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ ဆက်ပြောသည်မှာ “ပေါင်ပေါင်းလို့ခေါ်တဲ့တစ်ယောက်ကိုတော့ သေအောင်မသတ်ရဘူး.... ငါသူ့ကိုအရှင်လိုချင်တယ်....”

“ကျွန်တော်တို့ရဲ့နည်းလမ်းအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့... ဒါပေမဲ့... ပိုက်ဆံကိစ္စက...”

“ပိုက်ဆံက ပြဿနာမဟုတ်ဘူး.... ဒီကိစ္စပြီးသွားရင်.... ငါမင်းတို့အကောင့်ထဲကို တစ်သန်းလွှဲပေးမယ်....”

“ကောင်းပြီ... သခင်လေးမုန်.... သတင်းကိုသာစောင့်နေပါ....”

“ဒါနဲ့... မင်းတို့လူတွေက လုံခြုံရဲ့လား....။”

“စိတ်မပူပါနဲ့.... လုံးဝလုံခြုံပါတယ်.... ဒါ့အပြင် သူတို့အားလုံးက အွန်လိုင်းကနေရှာဖွေထားတာဖြစ်ပြီး အွန်လိုင်းရော အော့ဖ်လိုင်းရော တစ်ခါမှမမြင်ဖူးကြဘူး....။ တာဝန်သာမအောင်မြင်ခဲ့ရင်တောင်.... သူတို့ကို ဘယ်သူငှားခဲ့လဲဆိုတာ သူတို့မသိဘူး....”

“ကောင်းပြီ....။ ဒါဆိုကောင်းတယ်....”

…

ဘေးတွင်ရှိနေသော ကိုသယ့်သည် သဘာဝကျစွာပင် ဖုန်းပေါ်မှ မုန်ကျစ်ယွီ၏ အသံကိုကြားခဲ့ရပြီး အစီအစဉ်ဆက်လက်သွားနေကြောင်း သိရှိရသဖြင့် သူစိတ်သက်သာရာရသွား၏။

ကိုသယ့်၏ ဤတစ်ကြိမ်စိတ်ကူးမှာ အလွန်ရိုးရှင်းသည်၊ ၎င်းမှာ အကြမ်းဖက်သောမိန်းကလေးကိုဖမ်းဆီးကာ မုဒိမ်းကျင့်ရန်ပင်။

အမှန်တကယ်တွင် မုန်ကျစ်ယွီသည် ထိုအချိန်က ကိုသယ့်ကို နောက်ဆုတ်ရန် ကြိုးစားဖျောင်းဖျခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ၊ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော သခင်လေးမုန်ပင် ထိုသို့သောအကြမ်းဖက်သောမိန်းကလေးကို ရန်စရန်မဝံ့ရဲသော်လည်း...

ကိုသယ့်၏ စကားများက သူ့ကို တိုက်ရိုက်ပါးစပ်ပိတ်သွားစေခဲ့သည်။

“သူက ငါ့လည်ပင်းကိုချိုးခဲ့တာ.... သူမကိုဖမ်းပြီး လိင်ဆက်ဆံတာက အရမ်းလွန်လွန်းတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား....”