သွေးကပ်ဘေးပန်း
Vol. 7 Ch. 100
ကျိုးယန်သည် တင်းကျန်းရီကို တင်းမာစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူမသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အား မနှစ်သက်သော်လည်း၊ တင်းကျန်းရီ၏ ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသော စိတ်ထားသည် သူမထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ကြောင်း ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ လင်းရှန်၏ အဖွဲ့အား ကယ်ဆယ်ရေးမစ်ရှင်အဖြစ် ညှိနှိုင်းခဲ့သူမှာ သူမ၏ ချဉ်းကပ်မှုပင်ဖြစ်သည်။
တင်းကျန်းရီ၏ ထိရောက်သော လုပ်ဆောင်မှုများကို မြင်တွေ့ရင်း၊ ကျိုးယန်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် လင်းလက်လာသည်။ သူမထံ၌ အကြံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သူမသည် တပည့်ဖြစ်သူ ရှုဝမ်ထံသို့ လှည့်ကာ အလျင်အမြန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
“ရှု၊ မြန်မြန်လုပ်။ ငါတို့ရဲ့ သုတေသနဒေတာအားလုံးကို ကူးယူပြီး ယူသွားရမယ်”
“ဟမ်၊ ဘာအတွက်လဲ။”
“ဒါက ငါတို့ရဲ့ တစ်သက်လုံးအလုပ်ပဲ”
ကျိုးယန်သည် တင်းကျန်းရီအား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှုဝမ်ကို ဘေးသို့ ဆွဲခေါ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်လို့ ငါတို့ ဒီကနေ လွတ်မြောက်သွားရင်၊ ဒီသုတေသနဒေတာတွေက ငါတို့ရဲ့ တန်ဖိုးကို သက်သေပြပေးမှာပဲ။ ငါတို့ရဲ့ အရင်အဖွဲ့အစည်းမှာ ခိုလှုံချင်ရင်လည်း၊ ဒါမှမဟုတ် ကမ္ဘာပျက်ကပ်အဖွဲ့ထဲ ဝင်ချင်ရင်လည်း၊ ဒီဒေတာက အရေးပါမယ်လို့ မထင်ဘူးလား”
ရှုဝမ်သည် သူမ၏ စကားအဓိပ္ပာယ်ကို သဘောပေါက်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ရှိုက်လိုက်မိသည်။
သုတေသီများဖြစ်သည့် သူတို့အတွက်၊ သူတို့၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုများသည် ညှိနှိုင်းရာတွင် အရေးပါသော ကတိကဝတ်များဖြစ်လာနိုင်သည်—ထို့ပြင် သူတို့၏ ရှင်သန်မှုသော့ချက်ပင် ဖြစ်နိုင်သည်။
ထိုအတွေးဖြင့်၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် ကွန်ပျူတာများထံသို့ အပြေးအလွှား သွားကာ ဒေတာများကို ဒေါင်းလုဒ်လုပ်ကြသည်။
၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုများကို မြင်တွေ့သောအခါ၊ ဟန်ချီမင်းသည် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ချက်ချင်း နားလည်ကာ သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းလိုက်သည်။
တင်းကျန်းရီကမူ အခြားသူများ၏ လုပ်ဆောင်မှုများကို လျစ်လျူရှုထားသည်။
သုတေသနဒေတာများအပြင်၊ သူမတို့သည် အောက်ပါအရာများကိုလည်း ဒေါင်းလုဒ်လုပ်ခဲ့သည်။
- မြေအောက်မြို့၏ ဟိုလိုဂရပ်ဖစ်ပုံကြမ်း၊
- နယ်မြေတစ်ခုစီ၏ ပုံစံမှတ်စုများ၊
- အရန်သိမ်းဆည်းရန်အတွက် ရရှိနိုင်သော စောင့်ကြည့်ရေးဗီဒီယိုများ။
သူမသည် မော်နီတာများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ လင်းရှန်၏ အဖွဲ့သည် D23 ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသွားပြီဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့နှင့် သူမတို့ရှိရာ F13 မှ မီတာရာပေါင်းများစွာအကွာတွင်သာ ရှိတော့သည်။
သို့သော်၊ ရှေ့ဆက်ရမည့် စင်္ကြံများရှိ ကင်မရာများမှာ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
သူမ၏ လုပ်ငန်းများကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက်၊ သူမထရပ်ကာ အပြင်ဘက်နှင့် ၎င်းတို့ကို ပိုင်းခြားထားသော နောက်ဆုံးအတားအဆီးဖြစ်သည့် ပိတ်ထားသော စင်္ကြံသို့ ခြေလှမ်းကျဲကျဲ လှမ်းသွားသည်။
ကျိုးယန်၊ ရှုဝမ်နှင့် ဟန်ချီမင်းတို့သည် သူမနောက်မှ လိုက်လာသော်လည်း၊ သီးခြားတံခါးအနီးသို့ မကပ်ရဲဘဲ အကွာအဝေးတစ်ခုမှ ရပ်နေကြသည်။
“သူတို့ရောက်လာပြီလား”
ဟန်ချီမင်းက မေးလိုက်သည်။
“ဒါရိုက်တာတင်း၊ တံခါးကို တကယ်ဖွင့်မှာလား။ အပြင်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိသလိုပဲ”
ရှုဝမ်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။
တံခါးဖွင့်လိုက်လျှင် မွန်းစတားများ ဝင်လာမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ၎င်းတို့တစ်ဦးမှ အနီးမကပ်ရဲကြပေ။
သို့သော် တင်းကျန်းရီက လက်တစ်ဖက်ကို ရိုးရှင်းစွာ မြှောက်ပြလိုက်ကာ တိတ်ဆိတ်နေရန် အချက်ပြသည်။
ထို့နောက်၊ သူမ၏ သိမ်မွေ့သော လက်များကို တံခါးလော့ခ်ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
အခိုင်မာ ပိတ်ထားသော၊ အသံလုံသည့် သီးခြားအခန်းသည်၊ အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံအားလုံးနီးပါး ပိတ်ဆို့ထားသည်။
တိတ်ဆိတ်မှုသည် အသက်ရှူကြပ်လောက်အောင် ဖြစ်လာသည်။
လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးခုန်သံများကို ပြန်ကြားနေရသည်။
တံခါးနောက်ကွယ်တွင် မည်သည့်အရာရှိမည်ကို မည်သူမျှ မသိပေ။
သူတို့ကို ကယ်ဆယ်သူများဖြစ်မည်လား—သို့မဟုတ် စက်ဆုပ်ဖွယ်အသားစားသတ္တဝါများလား၊၊
ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူတို့၏ ကံကြမ္မာသည် ချိန်ခွင်လျှာတစ်ခုတွင် ဆွဲထားခံရသကဲ့သို့ပင်၊၊
တင်းကျန်းရီသည် သေချာအာရုံစူးစိုက်ထားပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်ကာ ခန့်မှန်းရခက်နေသည်။
သူမ၏ အကြည့်သည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်—ထို့နောက်၊ သူမ တံခါးလော့ခ်ကို ဖိချလိုက်သည်။
ဘီးးးးး
ရက်ပေါင်းများစွာ ပိတ်ထားခဲ့သော သီးသန့်တံခါးသည် ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။
အေးစိမ့်ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ လေပြည်တစ်ချက် ဝင်ရောက်လာသည်။
ဒက် ဒက် ဒက် ဒက်
သေနတ်သံများသည် စင်္ကြံထဲသို့ လွင့်ပျံလာသည်၊၊
ချက်ချင်းဆိုသလို၊ ဓာတုငွေ့မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော လူသုံးဦးသည် ဖုတ်ကောင်များ၏ လှိုင်းလုံးများကို နောက်ပြန်ပစ်ခတ်ရင်း ဝင်ရောက်လာသည်။
ဝီးးးးး
ကီကီသည် နောက်ဆုံးတွင် ဝင်ရောက်လာပြီး၊ သူမ၏ လက်ကို လှုပ်လိုက်သည်၊၊
မမြင်နိုင်သော အင်အားလှိုင်းတစ်ခုသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ လိုက်နေသော ဖုတ်ကောင်များကို ပစ်ထုတ်လိုက်သည်၊၊
“အိုးးးး”
ထိတ်လန့်ဖွယ် မြင်ကွင်းကြောင့် ကျိုးယန်�၊ ရှုဝမ်နှင့် ဟန်ချီမင်းတို့သည် ထောင့်ထဲသို့ အလူးအလဲ ပြေးဝင်ကာ ကြောက်ရွံ့စွာ တုန်ယင်နေကြသည်။
ဟန်ချီမင်းသည် ထိုင်ခုံတစ်လုံးကို ဆွဲယူပြီး ကာကွယ်ရန်အတွက် ကိုင်ထားသည်။
“ဝိုး… ဒီတံခါးဖွင့်တဲ့ အချိန်က တိကျလိုက်တာ”
ကီကီသည် တင်းကျန်းရီကို ကြည့်ရင်း အံ့ဩသင့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် တင်းကျန်းရီသည် ပြန်မပြောပဲ တံခါးလော့ခ်ကို ပြန်ဖိချလိုက်သည်။
တီ…ချက်
သီးခြားတံခါးသည် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်သွားပြီး၊ အပြင်ဘက်မှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အသံများနှင့် အော်ဟစ်သံများကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
အတွင်းပိုင်းတွင်၊ သုတေသနဌာနသည် တောက်ပပြီး သန့်ရှင်းနေသည်—တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ သွေးများစွန်းထင်းပြီး အလောင်းများဖုံးလွှမ်းနေသော အိပ်မက်ဆိုးနှင့် သိသိသာသာ ခြားနားနေသည်။
တင်းကျန်းရီက လှည့်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို တည်ငြိမ်စွာ မြှောက်လိုက်သည်။
“ကျွန်မက တင်းကျန်းရီပါ၊၊ လေသန့်စင်စနစ်က လည်ပတ်နေပြီး၊ ညစ်ညမ်းမှု သတိပေးချက်မရှိပါဘူး။ ဓာတုငွေ့မျက်နှာဖုံးတွေကို စိတ်ချလက်ချ ဖယ်လို့ရပါတယ်”
လင်းရှန်သည် သူမ၏အား သေနတ်ဖြင့် ဆက်လက်ချိန်ထားသည်။
သူမသည် လက်နှစ်ဖက်မြှောက်ထားရင်း တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး၊ သူမ၏ အမူအရာသည် တည်ငြိမ်သည်—သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် “အန္တရာယ်မရှိပါ” ဟူသော အသိကို ပေးစွမ်းနေသည်၊၊
သူမကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ လင်းရှန်သည် ခဏတာ စိတ်ဝင်စားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမသည် တည်ငြိမ်သည်။
ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသည်။
ခံစားချက်ကင်းမဲ့သည်။
သူမ၏ မျက်နှာသည် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်မဟုတ်သော်လည်း၊ ရွှေကိုင်းမျက်မှန်၊ ဓာတ်ခွဲခန်းအင်္ကျီ၊ ဂျင်းဘောင်းဘီနှင့် ဒေါက်နိမ့်ဖိနပ်များဖြင့် ထက်မြက်ပြီး ဉာဏ်ကောင်းသော အလှတရားတစ်ခုရှိသည်။
သူမ၌ အေးစက်ပြီး ကျက်သရေရှိသည်။
လင်းရှန်သည် ဓာတုငွေ့မျက်နှာဖုံးကို ဖယ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ကျိုးယန်၊ ရှုဝမ်နှင့် ဟန်ချီမင်းတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်၊၊
“ဒီမှာ မင်းတို့ လေးယောက်ပဲလား”
တင်းကျန်းရီက လက်နှစ်ဖက်မြှောက်ထားရင်း ချက်ချင်းဖြေသည်။
“ကျိုးယန်—မော်လီကျူလာဇီဝဗေဒပါရဂူ၊ အဆင့် ၁ ဖက်ဒရယ်သုတေသနပိုင်ဆိုင်မှု။
ရှုဝမ်—ဇီဝဓာတုဗေဒပါရဂူ၊ အဆင့် ၁ ဖက်ဒရယ်သုတေသနပိုင်ဆိုင်မှု။
ဟန်ချီမင်—မိုက်ခရိုဇီဝဗေဒပါရဂူ၊ ဂေဟဗေဒ ကျွမ်းကျင်သူ”
သူမ၏ စကားများသည် တိကျသည်၊ တိုတောင်းသည်၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားလုံးများ ကင်းမဲ့သည်—သူမ၏ အသက်အတွက် အသနားခံခြင်းမဟုတ်ဘဲ အချက်အလက်များကို ဖော်ပြရုံသာ ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် ထင်ရှားပေသည်။
သူမသည် လင်းရှန်အား ၎င်းတို့ကယ်တင်ခဲ့သူများသည် သာမန်အရပ်သားများ မဟုတ်ကြောင်း နားလည်စေလိုသည်။
အကယ်၍ သူသည် ၎င်းတို့ကို သတ်ရန် စဉ်းစားနေလျှင်၊ ၎င်းတို့၏ တန်ဖိုးကို ပြန်လည်စဉ်းစားသင့်သည်။
“ကျွန်မတို့မှာ လက်နက်မရှိဘူး၊ ရှင်တို့ရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုတွေကို အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းမယ်”
“ရှင်တို့သာ ကျွန်မတို့ကို ကယ်တင်ရင်၊ ဖက်ဒရယ်အစိုးရဟောင်းနဲ့ရော၊ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အဖွဲ့နဲ့ရော တန်ဖိုးရှိတဲ့ ညှိနှိုင်းမှုတွေ လုပ်နိုင်တယ်”
“ဟုတ်တယ်။ ငါတို့မှာ တန်ဖိုးရှိတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါတို့ကို ထိခိုက်အောင်မလုပ်ပါနဲ့”
ရှုဝမ်သည် အလျင်စလို ခေါင်းညိတ်ကာ အသနားခံလိုက်သည်၊၊
“ငါတို့က သိပ္ပံပညာရှင်တွေပဲ။ ဘယ်သူကိုမှ ထိခိုက်စေဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး”
“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်”
ကျိုးယန်နှင့် ဟန်ချီမင်းတို့ကလည်း ချက်ချင်းပင် ထောက်ခံလိုက်သည်၊၊
လင်းရှန်၏ အကြည့်သည် မှောင်မိုက်လာသည်။
“မင်းတို့က စွန့်ပစ်ထားတဲ့သူတွေအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီးသားလို့ ခုနက မပြောခဲ့ဘူးလား”
တင်းကျန်းရီသည် ၎င်းကို မငြင်းပယ်ပေ။
သူမသည် ရိုးရှင်းစွာ ပြန်ဖြေသည်။
“ကယ်ဆယ်ရေး ဦးစားပေးမှုအရ ကျွန်မတို့ကို စွန့်ပစ်နိုင်တယ်လို့ သတ်မှတ်ခံရတယ်။
ဒါပေမယ့် ကျွန်မတို့ အသက်ရှင်နေသရွေ့၊ အာဏာပိုင်တွေအတွက် တန်ဖိုးတစ်ခုခု ရှိသေးတယ်”
လင်းရှန်သည် စိတ်ထဲတွင် လှောင်ရယ်လိုက်သည်၊၊
စွန့်ပစ်ခံရပြီးနောက်ပင်၊ ၎င်းတို့သည် ‘တန်ဖိုး’ အကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြဆဲဖြစ်သည်…
သိပ္ပံပညာရှင်များ၏ စိတ်ထားပုံစံသည် ရက်စက်ပြီး လက်တွေ့ကျသော်လည်း၊ ဆင်ခြင်တုံတရားကို လက်မခံပေ၊၊
ထို့ပြင် ရှင်သန်မှုအရ သူမသည် မမှားပေ။
သိပ္ပံပညာရှင်များအတွက်၊ ၎င်းတို့၏ ရေရှည်ရှင်သန်မှုအတွက် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးမှာ အစိုးရအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်နာရန်ဖြစ်သည်။
ဤအခြေအနေတွင် လူ့အခွင့်အရေးနှင့် “သုတေသနပိုင်ဆိုင်မှု”အကြား ဆွေးနွေးခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။
“တာလို့၊ သူတို့ကို စစ်ဆေးလိုက်”
လင်းရှန်က အမိန့်ပေးသည်။
တာလို့၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ကျိုးယန်နှင့် အဖွဲ့သည် ကြောက်ရွံ့စွာ နောက်ဆုတ်သွားသည်။
သူသည် ၎င်းတို့အား လက်နက်ရှိမရှိ စစ်ဆေးလိုက်သည်၊၊
သူတို့တွင် လက်နက်မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်၊ တာလို့က လင်းရှန်ထံသို့ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ဟမ်… ဒါက ဘာလဲ”
ကီကီ၏ ရုတ်တရက် အော်သံက သူတို့ကို အာရုံပြောင်းသွားစေသည်၊၊
သူမသည် ဓာတ်ခွဲခန်းအတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်၊၊
ထူးဆန်းသော ပန်းတစ်ပွင့်ကို သိမ်းဆည်းထားသော ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် ပိတ်ထားသော ကွန်တိန်နာတစ်ခု။
၎င်းသည် ဂန္ဓမာပန်းနှင့် ဆင်တူသော်လည်း၊ တစ်ခုလုံး အနက်ရောင်ဖြစ်နေသည်၊၊
၎င်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင်၊ မှိန်ဖျော့ဖျော့ နီရဲသော သွေးကြောများသည် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ဆန်အော်ရာဖြင့် တဖျပ်ဖျပ်လှုပ်ရှားနေသည်။
ရှုဝမ်က တုံ့ဆိုင်းပြီးမှ ရှင်းပြသည်။
“အဲဒါက သွေးကပ်ဘေးပန်း—နမူနာနံပါတ် ၁ ပါ။
ပထမဆုံး ဝင်ရိုးစွန်းညမှာ ကျွန်မတို့ ပထမဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာပါ”
တင်းကျန်းရီက အေးစက်စွာ ဖြတ်ပြောသည်။
“အဲဒါက အလောင်းတွေပေါ်မှာပဲ ပေါက်တယ်”