ကူးစက်မှု
Vol. 7 Ch. 101
တင်းကျန်းရီ၏ အသံသည် လင်းရှန်နှင့် အခြားသူများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို သတိပြုမိသွားကာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
“ကျွန်မတို့ အလေးအနက် ယူဆထားတာက ဒီအပင်မျိုးစိတ်က ကမ္ဘာပျက်ကပ်နေ့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ သန္ဓေပြောင်းမှုတွေနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေရဲ့ ညစ်ညမ်းမှုနဲ့ တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေတယ်။ လက်ရှိ ကျွန်မတို့ရဲ့ သုတေသနအရ၊ သွေးကပ်ဘေးပန်းမှာ ဝိညာဉ်လှိုင်းတန်ဖိုး ၁၀၀ ကျော်ရှိပြီး၊ ဒါဟာ C-အဆင့် အမှောင်ညသတ္တဝါတွေရဲ့ စံနှုန်းနဲ့ ပြောင်းပြန်အချိုးကျပါတယ်။ ဒီအချက်က သွေးကပ်ဘေးပန်းမှာ အမှောင်သတ္တဝါတွေနဲ့ တူညီတဲ့ ဇီဝစွမ်းအင်ပါဝင်နေပြီး၊ သူ့ရဲ့စွမ်းအင်ဟာ ထူးဆန်းတဲ့ သွေးအဆီနှစ်တွေနဲ့ အနီးကပ်ဆက်စပ်နေတယ်ဆိုတာကို ဖော်ပြတယ်”
“ဝိုးး... ထူးဆန်းတဲ့ အပင်တွေ”
ကီကီက မျက်လုံးပြူးသွားသည်၊၊
“ဒီဖရိုဖရဲ ကမ္ဘာမှာ လူတွေ၊ တိရစ္ဆာန်တွေ၊ သက်ရှိတွေ၊ သက်မဲ့တွေတောင် အဲဒီ ရူးသွပ်စရာ အမှောင်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရပုံပဲ”
“ဒီဟာက ဘာအတွက် အသုံးဝင်တာလဲ”
လင်းရှန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
“အခုထိ သေချာမသိသေးဘူး”
ဟန်ချီမင်း အမည်ရှိ အားနည်းသော သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ဦးက ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး အသံတုန်ရီစွာ ပြောသည်။
“ကျွန်တော်တို့ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုတချို့ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဒီအရာက သက်ရှိတွေမှာ သန္ဓေပြောင်းမှုတွေကို တိုက်ရိုက်ဖြစ်ပေါ်စေတယ်ဆိုတာ တွေ့ရှိခဲ့တယ်—အမှောင်ညကူးစက်မှုနဲ့ အတော်လေး ဆင်တူတယ်”
“အမှောင်ညကူးစက်မှု”
ကီကီက မေးလိုက်သည်။
“အမှောင်ညမှာ ဘာတွေက ကူးစက်နိုင်တာလဲ”
“ဟမ်...”
ဟန်ချီမင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သူတို့သုံးဦးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် တင်းကျန်းရီကို လှည့်ကြည့်သည်။ ထို့နောက် သူ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်တော့၊ ကျွန်တော်တို့ သုတေသနအဖွဲ့အားလုံးက တူညီတဲ့ နားလည်မှုတစ်ခုကို ရရှိထားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီနားလည်မှုက...”
လင်းရှန်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပင့်မိသွားကာ လှောင်ရယ်လိုက်သည်။
“ဘာလဲ…ဒီအခြေအနေမှာတောင် ကမ္ဘာပျက်ကပ်အဖွဲ့အတွက် လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ထိန်းထားနေသေးတာလား?”
“လျှို့ဝှက်ထားတာမဟုတ်ပါဘူး။ တင်းကြပ်စွာပြောရရင်၊ ဒါဟာ သိပ္ပံနည်းကျ တိကျမှုနဲ့ တာဝန်ယူမှုနဲ့ သက်ဆိုင်ပါတယ်။ သုတေသီတွေအနေနဲ့၊ စမ်းသပ်ထောက်ခံမှုမရှိဘဲ အဆိုတွေပြုလုပ်တာဟာ တာဝန်မဲ့တဲ့လုပ်ရပ်ဖြစ်ပြီး—အများပြည်သူကို လမ်းမှားပို့နိုင်ပြီး မလိုအပ်တဲ့ ထိတ်လန့်မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တကယ်လို့ ရှင်တို့က ဒီအတည်မပြုရသေးတဲ့ သီအိုရီတွေကို သိချင်တယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်မတို့က ပြောပြနိုင်ပါတယ်။” တင်းကျန်းရီက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
“အတိအကျပဲ၊ ကျွန်တော်ရှင်းပြပါ့မယ်” အဏုဇီဝဗေဒပညာရှင် ဟန်ချီမင်းက တုန်ရီနေသောလက်ဖြင့် ထူထဲသောမျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်သည်။
“ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှာရှိတဲ့ အဓိက သုတေသနအဖွဲ့တွေက အခုဆိုရင် ဖုတ်ကောင်တွေနဲ့ သန္ဓေပြောင်းမှုတွေဟာ ဘက်တီးရီးယားတွေ ဒါမှမဟုတ် ဗိုင်းရပ်စ်တွေကတစ်ဆင့် မကူးစက်ဘူးလို့ ယုံကြည်နေကြတယ်”
“ဒီသီအိုရီကို လူသိရှင်ကြား မပြောနိုင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းအမှန်ကတော့ ပထမဆုံးက ထိတ်လန့်မှုတွေကို ရှောင်ရှားဖို့ပဲ။ ဒုတိယကတော့ ဒါဟာ သိပ္ပံနည်းကျ တိကျမှုမရှိသေးလို့ပါ။ ဇီဝဗေဒ၊ ရောဂါဗေဒ၊ ဒါမှမဟုတ် အဏုဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ သက်သေတွေ အတည်မပြုနိုင်သေးပါဘူး။ ဖုတ်ကောင်နမူနာတွေကို တိုက်ရိုက်လေ့လာမှုမှာတောင် ကူးစက်တဲ့ အေးဂျင့်တွေ မတွေ့ရှိခဲ့ပါဘူး”
“ဖုတ်ကောင်တွေဟာ သူတို့ကိုယ်တိုင်က တိကျတဲ့ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ အမျိုးအစားခွဲခြားမှုမဟုတ်ဘူး။ သိပ္ပံနည်းကျအမြင်အရ၊ ဒီလိုသက်ရှိတစ်မျိုးဟာ တည်ရှိဖို့တောင် မဖြစ်နိုင်ပါဘူး”
“ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”
လင်းရှန်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးသည်။
ဟန်ချီမင်းက ဆက်ရှင်းပြသည်။
“ဥပမာအနေနဲ့၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ယိုယွင်းနေတဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ ကယ်လိုရီဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်မရှိဘဲ ရုတ်တရက် ကြီးမားတဲ့ တက်ကြွမှုနဲ့ ခွန်အားကို မရရှိနိုင်ဘူး။ ဗိုင်းရပ်စ်ဒဏ်ခံရတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ပိုမိုယိုယွင်းလာရုံပဲ—ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် စူပါဟီးရိုးလို ဖြစ်လာပြီး လူတွေကို တိုက်ခိုက်ပြီး ဒီလောက်ကြာရှည် တက်ကြွနေနိုင်မှာလဲ”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းရှန် တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားသည်။ ယခုလို ရှင်းပြလိုက်သည့်အခါ၊ အမှန်တကယ်ပင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ထင်ရသည်။
“ကမ္ဘာပျက်ကပ်နေ့မှာ ပထမဆုံး ဝင်ရိုးစွန်းညဖြစ်ပေါ်ခဲ့တဲ့အခါ၊ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ လူဦးရေဆုံးရှုံးမှုဟာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ အဆင့်မြင့် IoT စောင့်ကြည့်ရေးစနစ်တွေ ရှိခဲ့ပေမယ့်၊ ကူးစက်မှုအရင်းအမြစ်တွေ ဒါမှမဟုတ် ကူးစက်ရောဂါလမ်းကြောင်းတွေကို မတွေ့ရှိခဲ့ဘူး”
“ဒါဟာ အစိုးရတွေနဲ့ စစ်တပ်တွေ ဒီလောက်မြန်မြန်ပြိုလဲသွားရတဲ့ အဓိကအကြောင်းရင်းပဲ—ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ‘ဗိုင်းရပ်စ်’ ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ လုံးဝမသိခဲ့လို့ပဲ”
“ဒါဟာ လေကတစ်ဆင့်ကူးစက်တာလား၊ သွေးကတစ်ဆင့်လား..ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုကတစ်ဆင့်လား”
“ဝိညာဉ်လှိုင်းတန်ဖိုးဆိုတဲ့ အယူအဆကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးမှသာ၊ သန္ဓေပြောင်းမှုဖြစ်ရပ်အားလုံးမှာ တူညီတဲ့ အချက်တစ်ခုရှိတယ်ဆိုတာ သဘောပေါက်ခဲ့တယ်—အမှောင်…”
“တစ်ယောက်ယောက်က အမှောင်နဲ့ ထိတွေ့မိသရွေ့ လူအများအပြားဟာ ဖုတ်ကောင်တွေအဖြစ် သန္ဓေပြောင်းသွားတာ ဒါမှမဟုတ် အမှောင်သတ္တဝါတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ဒါဟာ လုံးဝခန့်မှန်းလို့မရဘဲ တားဆီးလို့လည်း မရခဲ့ဘူး”
“ကျွန်တော်တို့ဟာ ရှင်သန်သူတွေမှာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ မျိုးဗီဇထူးခြားမှု ဒါမှမဟုတ် ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ ပုံမမှန်မှုတစ်ခုခုက သူတို့ကို ကူးစက်မှုကနေ ကင်းစင်စေတယ်လို့တောင် ယူဆခဲ့ပြီး၊ အမှတ်အသားပြန်လည်ရယူမှုလေ့လာမှုတွေနဲ့ မော်လီကျူးဇီဝဗေဒစမ်းသပ်မှုတွေ ပြုလုပ်ခဲ့ပေမယ့်—ဘုံပုံစံတစ်ခုမှ မတွေ့ရှိခဲ့ဘူး”
လင်းရှန်၏ ကျောရိုးသည် အေးစိမ့်တတ်လာသည်၊၊
သူသည် ကီကီကို လှည့်ကြည့်ရင်း၊ သူမ၏ ယိုယွင်းမှုအတွင်း၊ ရထားထဲတွင် မမြင်ရသည့် သတ္တဝါတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပုံကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားသည်။
အကယ်၍ ကီကီ၏ စွမ်းအားသည် ဆင့်ကဲဖြစ်ပေါ်မလာဘဲ၊ ယင်းအစား ယိုယွင်းမှုအဖြစ်သို့ လှည့်ပတ်သွားခဲ့ပါက၊ သူမသည် ထန်ဟိုင်ကဲ့သို့—လူမဟုတ်၊ သရဲမဟုတ်သည့် သတ္တဝါတစ်မျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်မည်လား၊၊
ဤလမ်းကြောင်းအတိုင်း တွေးရင်း၊ သူသဘောပေါက်လိုက်သည်—သာမန်အမှောင်ညနှင့် တွင်းနက်များ၏ အမှောင်ဒီရေများသည် လုံးဝကွဲပြားသော သဘောတရားများဖြစ်သည်။
အမှောင်ဒီရေများသည် ပိုနက်ရှိုင်းသော အမှောင်တစ်ခုသာမကဘဲ၊ ၎င်းတို့အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို တက်ကြွစွာ ပြောင်းလဲပေးသည့် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော စွမ်းအားတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားရမည်။
အမှောင်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်နေသော ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါများ၊ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သန္ဓေပြောင်းနေသော တားမြစ်ထားသည့် ပစ္စည်းများ၊ လူသေ၏ အသားထဲမှ ပေါက်လာသော သွေးကပ်ဘေးပန်း၊ နှင့် တားဆီးမရနိုင်သည့် ဖုတ်ကောင်ပြောင်းလဲမှုများ—ဤအရာအားလုံးကို ဆက်စပ်လိုက်သောအခါ၊ လင်းရှန်သည် ဟန်ချီမင်းက ယခုလေးတင် အသုံးပြုခဲ့သည့် စကားစုကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်လိုက်သည်—
အမှောင်ညကူးစက်မှု….
“ဘီး—ဘီး—"
၆၅ လွှာ၊ ရထားလမ်းဂိတ်စခန်း။
ချန်ဆီရွှမ်သည် လက်ကိုင်ရေဒီယိုခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။ လင်းရှန်နှင့် အဖွဲ့သည် ဓာတ်လှေကားဖြင့် တက်သွားပြီးကတည်းက အချက်ပြမီးသည် အနီရောင်ပြောင်းသွားသည်။ သူမသည် ၎င်းသည် မြေအောက်ရှိ အချက်ပြလှိုင်းအနှောင့်အယှက်သာဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားပြီး၊ ပြဿနာတစ်ခုခု၏ လက္ခဏာမဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့သည်။
ဤအချိန်တွင်၊ ရထားသည် အမှောင်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်နေသော သတ္တဝါများကို ဆွဲဆောင်မှုမဖြစ်စေရန် အမှောင်ချထားသည့်အခြေနေတွင် ရှိနေသည်။
လိုက်ကာများကို ချထားပြီး၊ အတွင်းပိုင်းမီးများကိုလည်း ပိတ်ထားသည်။
လို့ရှားရှားနှင့် ချန်ဆီရွှမ်တို့သည် သေနတ်များကို ကိုင်ထားရင်း၊ ရထားခန်း နံပါတ် ၁ တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး၊ အပြင်ဘက်မှ အသံများကို အာရုံစူးစိုက်နားထောင်နေကြသည်။
ရံဖန်ရံခါ၊ ပလက်ဖောင်းရှိ မီးချောင်းများ၏ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်အသံသည် တိုးညှင်းစွာထွက်ပေါ်နေသည်။
အမှောင်ထုအတွင်း ရံဖန်ရံခါ တဖျတ်ဖျတ်အသံအချို့ကို ကြားရသည်၊၊
ဖုတ်ကောင်များသည် အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေနိုင်သည်... သို့မဟုတ် ၎င်းသည် မြေအောက်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းများမှ လေစီးကြောင်းသာဖြစ်နိုင်သည်။
ရထားအတွင်းတွင် နေရခြင်းသည် အတော်လေး လုံခြုံသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း၊ ထူးဆန်းသော ရေဒီယိုဖြစ်ရပ်ပြီးနောက်၊ ချန်ဆီရွှမ်သည် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များကို အလွန်သတိထားလာသည်။
“သူတို့ ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲ”
လို့ရှားရှားက ဆိုဖာပေါ်ထိုင်ရင်း ခြေထောက်များကို လွှဲယမ်းကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။ ချန်ဆီရွှမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ သူမတွင် သတ္တိပိုများများရှိနေသည်။
ချန်ဆီရွှမ်က သူမ၏ နာရီကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
“မိနစ် ၄၀ နီးပါးရှိပြီ။ မကြာခင် ပြန်လာသင့်တယ်”
“ဘီး—“
ထိုအချိန်တွင်၊ ရထားခန်းထဲမှ တုံ့ပြန်ရေးယူနစ်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အသံသည် မှေးမှိန်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး၊ သူမတို့နှစ်ဦးစလုံးကို တင်းမာမှုတစ်ခု ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားစေသည်။
ချန်ဆီရွှမ်နှင့် လို့ရှားရှားတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လှမ်းကြည့်ပြီး အလျင်အမြန် ပြေးသွားကြသည်။
“ဟယ်လို၊ ဆရာမချန်၊ ငါတို့ ရောက်ပြီ။ အဲဒီဘက်မှာ အဆင်ပြေရဲ့လား”
လင်းရှန်၏ အသံသည် တုံ့ပြန်ရေးယူနစ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်၊ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်သည် ချက်ချင်း အေးချမ်းသွားကြသည်။
“ဒီမှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး။ အားလုံး အဆင်ပြေတယ်”
“ကောင်းပြီ။ မကြာခင် မှောင်လာတော့မယ်—သတိထားနေကြ”
“ကောင်းပြီ”
ချန်ဆီရွှမ်သည် တုံ့ပြန်ရေးယူနစ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး၊ လို့ရှားရှားကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်သည်။
ဤမြေအောက်မြို့တွင်၊ ညအချိန်ရောက်လာပြီးနောက် ဘာဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမျှ ခန့်မှန်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
သူတို့သည် အမြဲသတိထားနေရမည်။
၅၂ လွှာ၊ F13 နယ်မြေ၊ သုတေသနဌာနတွင်။
လင်းရှန်သည် တင်းကျန်းရီကို လှည့်ကြည့်သည်။
“ဒီကိုရောက်နေပြီဆိုတော့၊ စနစ်ခွင့်ပြုချက်တွေကို လွှဲပေးလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ Gemini 11R နျူကလီးယားလျှပ်စစ်ရထားဘယ်မှာရှိလဲ ပြောပြပါ”
ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့်၊ ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“အာ... ဒါပေမယ့် ဒီစနစ်ကို ကျွန်မတို့က သူများတွေထက် ပိုသိတယ်၊ ပြီးတော့ အရမ်းရှုပ်ထွေးတယ်...”
“ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ ကီကီ..”
“အိုကေ”
ကီကီသည် ဓာတ်ခွဲခန်း၏ မိုဘိုင်းတည်နေရာထိန်းကိရိယာကို ဖောက်ထွင်းပြီးသားဖြစ်ပြီး၊ ဟက်ခ်ကင်းပရိုဂရမ်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဖွင့်လိုက်သည်။
သူမသည် ထိုကိရိယာကို လျှောက်ယူပြီး တင်းကျန်းရီကို လှမ်းပေးသည်။
“အစ်မကြီး၊ ဒါကို ခွင့်ပြုပေးပါလား”
ကီကီအတွက်၊ အချိန်လုံလောက်မှုရှိသရွေ့၊ လင်းရှန်သည် သူမသည် စနစ်ကို တိုက်ရိုက်ဖောက်ထွင်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။
တကယ်တော့၊ သူမသည် ယခင်ကလည်း ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် တင်းကျန်းရီတွင် စီမံခန့်ခွဲသူ ဝင်ရောက်ခွင့်ရှိသည့်အတွက်၊ အပြည့်အဝဖောက်ဝင်ရန် အချိန်ဖြုန်းရန် မလိုအပ်ပေ။
သို့သော်၊ ဤလှုပ်ရှားမှုသည် အခြားသုတေသီသုံးဦးကို ချက်ချင်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စေသည်။
ဤအချိန်တွင်၊ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ညှိနှိုင်းရာပစ္စည်းမှာ တင်းကျန်းရီ၏ စီမံခန့်ခွဲသူ ခွင့်ပြုချက်ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ၎င်းကို လွှဲပေးလိုက်ပါက၊ သူတို့သည် လုံးဝအားနည်းသွားလိမ့်မည်။
လို့ဟွာသည် အပေါ့စားစက်သေနတ်ကို ကိုင်ထားရင်း ရပ်နေပြီး၊ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ကျိုးယန်နှင့်အဖွဲ့သည် သူတို့သည် နေရာတွင်ပင် ကွပ်မျက်ခံရတော့မည့် ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်—ဤလူကြီးသည် သူတို့လေးဦးလုံးကို လက်ဗလာဖြင့် သတ်နိုင်သည်ကို မည်သူမျှ သံသယမရှိပေ။