ထိတ်လန့်ဖွယ်လူသား

အဆင့်မြင့်သုတေသနရထားတစ်စီးသည် သိမ်းယူရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည်—လင်းရှန်က ဤသို့ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူ၏အဓိကရည်မှန်းချက်မှာ သိပ္ပံသုတေသနမဟုတ်ခဲ့ပဲ—စိုက်ပျိုးရေးသာဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွဲလမ်းမှုတစ်ခုသာမဟုတ်ပေ။

အလွန်အေးစက်သော ကပ်ဆိုးကြီးအောက်တွင်၊ လတ်ဆတ်သောဟင်းသီးဟင်းရွက်များ မရရှိခြင်းသည် ကျန်းမာရေးအတွက် ဆိုးရွားသောအန္တရာယ်တစ်ခုဖြစ်လာသည်။

ရထားသည် သမုဒ္ဒရာဖြတ်ကျော်လမ်းကြောင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ၊ စားနပ်ရိက္ခာထောက်ပံ့မှုသည် ပို၍ပင်ကြီးမားသောပြဿနာဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ထို့အပြင်၊ လင်းရှန်သည် ရထားပေါ်ရှိ ရေအရင်းအမြစ်အားလုံးကို ပြန်လည်အသုံးပြုရန် စီစဉ်နေပြီဖြစ်သည်။

အနာဂတ်တွင် အောက်ဆီဂျင်ပြတ်လပ်မှုပြဿနာဖြစ်လာပါက၊ အတွင်းပိုင်းအောက်ဆီဂျင်ထောက်ပံ့မှုစနစ်တစ်ခု လိုအပ်လာလိမ့်မည်။

ရေ၊ အပူ၊ နှင့် အောက်ဆီဂျင်စနစ်တစ်ခုလုံးကို ပေါင်းစပ်ထားသည့်စနစ်တစ်ခုသည် အရေးပါလှပေလိမ့်မည်။

အနန္တရထားကို သူ၏ရွေ့လျားနိုင်သောခံတပ်အဖြစ် အသုံးပြုထားပြီး၊ သူ၏ ယန္တရားစွမ်းရည်များနှင့်အတူ၊ ဤအတွေးအခေါ်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် မည်သည့်အရာကမျှ တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဆင်ခြင်တုံတရားအရ၊ စွမ်းအင်နှင့် လက်နက်အဆင့်မြှင့်တင်မှုများသည် ထိပ်တန်းဦးစားပေးဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသုတေသနရထားများ ရရှိနိုင်ပါက၊ သူဘာကြောင့် ငြင်းပယ်ရမည်နည်း။

“မဆိုးပါဘူး။ သတင်းပေးလို့ ကျေးဇူးပဲ”

လင်းရှန်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ကျိုးယန်နှင့် အခြားသူများသည် ထုပ်ပိုးမှုများကို နီးပါးပြီးစီးနေပြီဖြစ်သည်။

သူတို့တွင် ပစ္စည်းများမရှိသလောက်ပင်—လက်ပ်တော့အိတ်နှစ်လုံးနှင့် လက်ဆွဲအိတ်သုံးလုံးသာ ရှိပြီး၊ သယ်ယူရလွယ်ကူသော ကွန်ပျူတာများနှင့် သုတေသနပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူတို့တစ်ဦးစီသည် ၎င်းတို့၏ပစ္စည်းများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

လင်းရှန်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“အဆင်သင့်ဖြစ်ရင် သွားရအောင်”

ကျိုးယန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ အနီးသို့လှမ်းလာရင်း ချီတုံချတုံဖြစ်နေသည်။

“မစ္စတာလင်း၊ ရှင်က… ကျွန်မတို့ကို ဖက်ဒရေးရှင်းရဲ့ ရွေ့လျားကယ်ဆယ်ရေးစခန်း ဒါမှမဟုတ် တခြားမြေအောက်မြို့ကို ခေါ်သွားမှာမဟုတ်လား’’

“ရှင်က ကျွန်မတို့ကို အပြင်မှာ ပစ်ထားမှာတော့မဟုတ်ဘူး မှတ်လား”

မြေအောက်မြို့အပြင်ဘက်တွင်၊ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုများသည် အဆုံးမရှိပေ။

အကယ်၍ သူတို့သာ အပြင်တွင် စွန့်ပစ်ခံရမည်ဆိုပါက၊ ဤနေရာတွင်နေရခြင်းနှင့် သိပ်မကွာခြားပေ။

လင်းရှန်က လျှောက်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။

“ငါတို့ ယူပေမြို့ကိုဖြတ်သွားမယ်၊ ဟွမ်ရှင်း-၁ အာကာသဆိပ်ကမ်းရဲ့ အမြင့်ပိုင်းလျှောက်လမ်းမှာ ခဏရပ်မယ်’’

“အဲဒီမှာ မင်းတို့ ဆင်းရလိမ့်မယ်’’

“ဒါကြောင့် အဲဒီနေရာက မပြိုလဲသေးဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့ရဲ့တန်ဖိုးရှိတဲ့ ဖက်ဒရေးရှင်းအစိုးရရှိနေသေးတယ်လို့ ဆုတောင်းထားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”

သူဤသို့ပြောလိုက်သည့်အခါ၊ ကျိုးယန်၊ ရှုဝမ်နှင့် ဟန်ချီမင်းတို့၏မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားသည်။

သူတို့သည် တင်းကျန်းရီ၏ အားပေးခြင်းကို မျှော်လင့်ကာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ သူမသည် တိတ်ဆိတ်နေကာ လင်းရှန်နောက်သို့ ချက်ချင်းလိုက်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ၊ သုတေသီသုံးဦးသည် ထပ်မံ၍ စောဒကမတက်ရဲတော့ပေ။

သူတို့သည် လိုက်မှီရန် အပြည့်အဝအာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ဝှစ်

လို့ဟွာသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သွေးကပ်ဘေးပန်းထည့်ထားသည် စိုက်ပျိုးရေးဖန်အိမ်ကို ပခုံးပေါ်သို့ လွယ်ကူစွာ တင်လိုက်ပြီး၊ အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် သေနတ်ကို အဆင်သင့်ကိုင်ထားသည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါ့အနားမှာ နေကြ”

လင်းရှန်က ကီကီနှင့် တင်းကျန်းရီကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း အမိန့်ပေးသည်။

“လို့ဟွာက နောက်ကျောကို ကာကွယ်ပေး။ ညအချိန်နီးနေပြီ၊ အပြင်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲ ငါတို့ မသိဘူး”

“လူမကွဲစေနဲ့၊၊ ဘယ်သူမှ နောက်ကျမနေနဲ့”

“ကောင်းပြီ”

ကီကီက ဓာတုငွေ့မျက်နှာဖုံးကို ဆွဲချလိုက်ပြီး၊ သူမ၏အိပ်ဆောင်ကွန်ပျူတာကို ဂျာကင်အိတ်ထဲသို့ ထိုးထည့်ကာ တင်းကျန်းရီကို တံခါးဖွင့်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

တင်းကျန်းရီက ခေါင်းညိတ်ပြီး လေကို ဖြည်းညင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ထိန်းချုပ်ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

ဘီးးးး

သုတေသနဌာနမှ တံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ဖြည်းညင်းစွာ စက်ယန္တရားအသံထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝုန်းး

တံခါးအနည်းငယ်ဟလိုက်သည်နှင့်၊ ဖုတ်ကောင်လက်များစွာသည် တံခါးကြားမှ အဆက်မပြတ်ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာကာ လှုပ်ရှားရုန်းကန်နေသည်။

“အားး”

ရှုဝမ်သည် ထိတ်လန့်တကြားအော်ဟစ်လိုက်ပြီး မျက်နှာသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တွန့်လိမ်သွားကာ ကျိုးယန်နောက်သို့ ပုန်းကွယ်လိုက်သည်။

ကျိုးယန်နှင့် ဟန်ချီမင်းတို့ပင်လျှင် ထိန်းချုပ်ထားသောပတ်ဝန်းကျင်တွင် နေလာသည် သိပ္ပံပညာရှင်များ ဖြစ်သော်လည်း ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ကာ ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များ ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်နေသည်။

လင်းရှန်က ၎င်းတို့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

တံခါးအပြည့်ဖွင့်လိုက်သည်နှင့်၊ ကီကီက တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်၊၊

ဘန်းးးး

ဖုတ်ကောင်တစ်ဒါဇင်နှင့် အင်းဆက်ပိုးမွှားများသည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် နံရံနှင့်ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ သွေးများ ပက်ဖြန်းကာ စင်္ကြံတစ်လျှောက် အသားစများ ပြည့်သွားလေသည်၊၊

ဒိုင်း ဒိုင်း ဘန်း ဘန်း

လင်းရှန်က သေနတ်ဖြင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပစ်ခတ်လိုက်ပြီး လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့နေသော ကျန်ဖုတ်ကောင်များကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။

အနီးအနားမှ ထူးဆန်းသော အော်သံများက ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

“သွားမယ်၊ အခုပဲ”

လင်းရှန်က ဦးဆောင်ကာ ရှေ့မှ ပြေးထွက်သွားသည်။

သူလက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်းဆိုသလို သံမဏိတံခါးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကာ ဖုတ်ကောင်များ ထပ်မံတိုးဝင်မလာအောင် စင်္ကြံတစ်ခုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

တင်းကျန်းရီ၏မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူမလေ့လာခဲ့သော စွမ်းအားရှင်များအနက်၊ လေထဲမှ သံမဏိကို ဖန်တီးနိုင်သူကို သူမ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

ကီကီက ချက်ချင်းနောက်မှလိုက်သွားပြီး မတွန့်ဆုတ်ပေ။

ဤအခါ၊ ကျိုးယန်နှင့် အခြားသူများသည် အပြေးအလွှား လိုက်မှီလာသည်။

ဘီး~ ဘီး~

လင်းရှန်၏နာရီမှ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

ည ၁၈:၄၅။

မြေအောက်အနက်ထဲတွင်၊ သူတို့သည် အပြင်ကမ္ဘာကို မမြင်နိုင်သော်လည်း၊ အချိန်ရောက်လာသည်နှင့်—

စင်္ကြံမီးများသည် တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်လာသည်။

ထူးဆန်းသော အေးစက်မှုတစ်ခုသည် အောက်မှတက်လာပြီး လူတိုင်းကို တစ်ပြိုင်နက်ဖြတ်သန်းသွားသည်။

လင်းရှန်၏မျက်လုံးတစ်ဖက် တွန့်ကွေးသွားသည်။

သူသည် ရှေ့မှအမှောင်စင်္ကြံကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်—

တစ်စုံတစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာနေသည်။

“ကီကီ”

လင်းရှန်က အချက်ပြလိုက်ပြီး သူမအား အရှိန်လျော့ရန် အချက်ပြသည်။

လင်းရှန်သည် ဓာတ်မီးကို ခေါင်းတွင် တပ်ဆင်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းကို ထိန်းထားရန် ထောက်ကူဘောင်တစ်ခုကို အလျင်အမြန်ဖန်တီးလိုက်သည်။

သူ၏လွတ်နေသောလက်တစ်ဖက်သည် လျှပ်စစ်စွမ်းအားကို စုစည်းလိုက်သည်၊၊

အ…အားးးးးး

မိန်းမတစ်ယောက်၏ စူးရှသော အော်သံတစ်ခုက လေထုကို ဖြတ်ကာ ရောက်လာသည်။

လင်းရှန်၏ဓာတ်မီးအလင်းရောင်သည် အသံထွက်ရာဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်—

သွေးနီရောင် အရိပ်တစ်ခုသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်အမြန်နှုန်းဖြင့် သူတို့ဆီသို့ ပြေးလာနေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို၊ ၎င်းသည် သူတို့ရှေ့တွင် ရောက်ရှိလာသည်—

ရှည်လျားသော လက်များဖြင့် မည်းနက်နေသော လက်သည်းနှစ်ဖက်သည် လင်းရှန်၏လည်ပင်းဆီသို့ ဦးတည်လာသည်၊၊

“လင်းရှန်၊ သတိထား’’

ကီကီက အော်ဟစ်၍ မပြီးမီ၊ လင်းရှန်၏မျက်လုံးများ တင်းမာလာသည်—

ခရက်ရှ်

အဖြူရောင်လျှပ်စီးတစ်ခုသည် အမှောင်ထဲတွင် လင်းလက်သွားကာ ထိုသတ္တဝါ၏ဦးခေါင်းကို မျက်စိကျိန်းဖွယ် စွမ်းအင်ဖြင့် မီးလောင်စေလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် ၎င်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်၊၊

အသားများပုပ်သိုးနေသော မိန်းမဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်၊ သူမ၏အရေပြားသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက်အရည်ပျော်နေပြီး၊ ပုပ်သိုးနေသော ကြွက်သားနှင့် အရိုးများကို ဖော်ပုနေသည်။

သူမ၏ပါးစပ်သည် သဘာဝမကျစွာ ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေပြီး၊ မေးရိုးသည် ရင်ဘတ်အထိ ရောက်နေသည်၊၊

အမှန်တကယ် အိပ်မက်ဆိုးဖြစ်ဖွယ်မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။

ဇစ်စ်

ဖုတ်ကောင်သည် လျှပ်စစ်စွမ်းအားက ဦးခေါင်းခွံထဲသို့ မီးလောင်သွားသည်နှင့် တဆတ်ဆတ်တုန်ယင်သွားသည်။

ထို့နောက်၊ ကီကီက လက်သီးတစ်ချက်ကို ဆုပ်လိုက်ပြီး၊ ထိုသတ္တဝါကို လေထဲတွင် စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူမသည် ၎င်းကို ဘေးသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ရုံးခန်းနံရံတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကွန်ကရစ်တွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်၊၊

“အဲဒါ ဘာကြီးလဲ’’

ကီကီ၏အသံသည် ဓာတုငွေ့မျက်နှာဖုံးကနေ ပုံပျက်ပန်းပျက်ထွက်လာသည်။

လင်းရှန်က မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သော်လည်း ဆက်လျှောက်နေသည်။

“ငါလည်း မသိဘူး’’

“ဒီဖုတ်ကောင်တွေက အပြင်နဲ့ မတူဘူး’’

“ထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါတွေ မဟုတ်ပေမယ့် သာမန်ဖုတ်ကောင်တွေထက် အများကြီး ပိုသန်မာတယ်’’

ထိုမိန်းမဖုတ်ကောင်၏ အမြန်နှုန်းသည် ထူးခြားလှသည်။

သူတို့ယခင်ကြုံတွေ့ခဲ့သမျှထက် ပို၍မြန်ဆန်သည်။

ဖျတ် ဖျတ် ဖျတ်

တင်းကျန်းရီက လိုက်မှီလာပြီး တိုးညင်းစွာပြောသည်။

“ဒီလိုမျိုး သန္ဓေပြောင်းဖုတ်ကောင်တွေကို ကျွန်မတို့ ထိတ်လန့်ဖွယ်လူသားလို့ အမျိုးအစားခွဲထားတယ်။ အမှောင်သတ္တဝါတွေနဲ့ မတူပေမယ့် လူသားတွေရဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲမှုကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတာပဲ’’

“ထိတ်လန့်ဖွယ်လူသား..”

ကီကီ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

“ဟုတ်တယ်။ သူတို့ကို အထူးစွမ်းရည်တွေနဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေလို့ ယူဆနိုင်တယ်’’

“ရှင်ပြောချင်တာက ဒါတွေက ယိုယွင်းမှုကြောင့်ဖြစ်လာတယ်ပေါ့”

တင်းကျန်းရီက ကီကီကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“နင်က…ယိုယွင်းမှုအကြောင်း သိတာလား”

ကီကီက ပြုံးလိုက်သည်။

“အိုး၊ ငါတို့ အများကြီး သိထားတယ်”

လင်းရှန်က နောက်ထပ်ဖုတ်ကောင်အနည်းငယ်ကို ပစ်ခတ်ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး ဆက်ပြေးနေသည်။

“အခုအချိန်မှာ အဲဒီလိုမေးခွန်းတွေက အရေးမကြီးဘူး’’