ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

တင်းကျန်းရီ တစ်ခဏမျှ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားပြီး၊ လေးနက်သောအသံဖြင့် ဆက်လက်ပြောသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ အမှောင်ဒီရေတွေရဲ့ သီအိုရီအရ၊ ဖုတ်ကောင်တွေကို လူသားယိုယွင်းမှုရဲ့ ပုံစံတစ်ခုလို့ ယူဆနိုင်တယ်။ တချို့စွမ်းရည်ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ လူတွေကိုတော့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုအဖြစ် မြင်နိုင်တယ်။ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ယိုယွင်းမှုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မထင်မှတ်နိုင်တဲ့ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ သန္ဓေပြောင်းမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်တယ်။ ဒီဖြစ်စဉ်ဟာ အခြေခံဇီဝဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုနဲ့ ဗိုင်းရပ်စ်သုတေသနမှာ သာမန်မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီသန္ဓေပြောင်းမှုတွေနဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေတဲ့ အကြောင်းအရင်း—ဆိုလိုတာက အမှောင်ဒီရေတွေအကြောင်းကို ကျွန်မတို့ လုံးဝမသိရသေးဘူး’’

ဒက် ဒက် ဒက် ဒိုင်း ဒိုင်း

သေနတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လင်းရှန်နှင့် ကီကီက အဖွဲ့ကို လျင်မြန်စွာ ဖွင့်ထားသောနေရာတစ်ခုမှ ဦးဆောင်သွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်၊ ၎င်းတို့ယခင်ဖျက်ဆီးခဲ့သော ဖုတ်ကောင်အကြွင်းအကျန်များကို ဖြတ်သန်းသွားရင်း၊ လမ်းကြောင်းမှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

“မင်းပြောတာအားလုံး ငါနားလည်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါတို့မေးတာက အဲဒါမဟုတ်ဘူး’’

လင်းရှန်က အာရုံစူးစိုက်ထားကာ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားရင်း ပြောသည်။

“ငါသိချင်တာက—ဒီအောက်မှာ ဘာကြောင့် ဒီထိတ်လန့်ဖွယ်လူသားလို့ ခေါ်တဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေ အများကြီးရှိနေတာလဲ’’

မြေအောက်မြို့အပြင်ဘက်တွင် ဖုတ်ကောင်များ နေရာအနှံ့ရှိသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်၊ ဤထူးဆန်းသောဖုတ်ကောင်များ မကြာခဏပေါ်ပေါက်လာသည်။ လင်းရှန်အတွက်၊ ၎င်းသည် အန္တရာယ်ရှိသော လက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်သည်။

“ကျွန်မလည်း မသိဘူး”

တင်းကျန်းရီက ပြေးရင်း မောဟိုက်စွာ အသက်ရှူထုတ်နေသော်လည်း တည်ငြိမ်အောင်ကြိုးစားနေသည်။

“ဆောက်လုပ်ရေးအဖွဲ့က အမည်မသိ မြေအောက်သတ္တဝါတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့တဲ့အချိန်ကစလို့၊ မြေအောက်မြို့ထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေ ပိုများလာတယ်။ သာမန်ဖုတ်ကောင်တွေသာ ဆိုရင် ဖက်ဒရေးရှင်းမြေအောက်မြို့ရဲ့ လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့တွေ ဒီလောက်မြန်မြန် ပြိုလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလူသားထိတ်လန့်ဖွယ်တွေ ပေါ်ပေါက်လာတာက အထက်တန်းစီမံခန့်ခွဲသူတွေကို မြေအောက်မြို့တစ်ခုလုံးကို စွန့်ခွာပြီး အကြီးစားအဆင့်ထွက်ပြေးဖို့ ရွေးချယ်စေခဲ့တာ’’

“ဒါဆို၊ မြေအောက်မှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ဟာတွေက တစ်နည်းနည်းနဲ့ အမှောင်ညကူးစက်မှုထက်တောင် ပိုကြောက်စရာကောင်းတယ်ပေါ့’’

“ဒီလိုပြောလို့ရတယ်’’

တင်းကျန်းရီ၏စကားများက လင်းရှန်၏မျက်နှာကို ပို၍တင်းမာသွားစေသည်။ ဤနေရာ၏အန္တရာယ်အဆင့်သည် သူ၏မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။ လူသားထိတ်လန့်ဖွယ်များ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုသည် မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။ စွမ်းရည်အခြေပြု ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုသီအိုရီမှန်ကန်ပါက၊ ဤလူသားထိတ်လန့်ဖွယ်များသည် ကြီးမားသောစွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်မဟုတ်လား။

လင်းရှန်သည် ထန်ဟိုင်ကို စဉ်းစားမိသည်—ထိုသူသည် လူသားထိတ်လန့်ဖွယ်တစ်ဦးဖြစ်လာပြီး၊ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုအဆင့်တွင်ရှိနေပြီး၊ ပို၍ပြဿနာဖြစ်လာနိုင်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ၊ ကီကီ၏စွမ်းရည်သည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာပြီး၊ လင်းရှန်၏ခွန်အားလည်း သိသာစွာ တိုးတက်လာသည်။ နောက်ထပ်တစ်ကောင်နှင့်ကြုံတွေ့ရပါက၊ ယခင်ကလို အကူအညီမဲ့ဖြစ်နေမည်မဟုတ်ပေ။

“ခဏ… ငါ့ကို စောင့်ပါဦး…’’

အနောက်တွင်၊ ဟန်ချီမင်းသည် ဒယိမ်းဒယိုင်ဖြစ်နေပြီး၊ ခြေထောက်များ ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်နေကာ လမ်းလျှောက်ရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။ သူ၏လက်ဆွဲအိတ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း၊ သူသည် ရုတ်တရက် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ပင်ပန်းစွာ အသက်ရှူထုတ်နေသည်။

“ခဏလေး နှေးလို့ရမလား၊ ငါ မလိုက်နိုင်တော့ဘူး’’ သူက မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ အသက်ရှူပြတ်ရင်း ပြောသည်။

လင်းရှန်က ပြေးရင်း နောက်သို့တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဟန်ချီမင်းတစ်ဦးတည်းမဟုတ်ပေ—ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့လည်း ပင်ပန်းမှုကြောင့် မျက်နှာဖြူဖျော့နေကာ၊ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုအပြည့်ရှိနေသည်။ တင်းကျန်းရီပင်လျှင် အခြေနေသိပ်မကောင်းလှပေ။ သူမသည် တည်ငြိမ်သောပုံစံကို ထိန်းထားခဲ့သော်လည်း၊ ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ကုန်ခဲ့သူတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူမ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုသည် ဤမျှသာဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့အပြင်၊ ၎င်းတို့သည် တစ်ပတ်လုံး အစာငတ်ခဲ့ပြီး၊ ဓာတ်ခွဲခန်းထဲရှိ စမ်းသပ်ပန်းပင်များဖြင့်သာ ရှင်သန်ခဲ့ရသည်။ သောက်သုံးရေမရှိခဲ့ပါက၊ အစောကြီးထဲက ၎င်းတို့သည် ရေငတ်ပြီး သေဆုံးသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

“ပါမောက္ခဟန်၊ နောက်ကျမနေနဲ့’’

ကျိုးယန်က ဟန်ချီမင်းကြောင့် အဖွဲ့တစ်ခုလုံး နှေးကွေးလာသည်ကို မြင်ပြီး အလျင်စလိုအော်လိုက်သည်။

“ငါ သူ့ကို ကူညီမယ်’’

ရှုဝမ်က ပြောသည်။ သူမသည် ၎င်းတို့ထဲတွင် အငယ်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ပင်ပန်းနေသော်လည်း ဟန်ချီမင်းထက် အားပိုရှိနေသည်။

သူမသည် သူ့ကိုကူညီရန် နောက်သို့ပြန်လှည့်လိုက်သည်—သို့သော် ရုတ်တရက် အရိပ်တစ်ခုက သူမကို နောက်မှ ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်၊၊

“သတိထား’’

သူမ၏စကားမဆုံးမီ၊ စူးရှသော အော်သံတစ်ခုက စင်္ကြံထဲတွင် ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာသည်။ သွေးနီရောင် အရိပ်တစ်ခုသည် ၎င်းတို့လာရာလမ်းမှ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြေးလာနေပြီး၊ မည်းနက်နေသော အင်းဆက်ပုံစံသတ္တဝါများသည် အမှောင်ထဲမှ အလျင်အမြန် တွားထွက်လာသည်။

ဟန်ချီမင်း၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်မှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သူမတ်တပ်မရပ်နိုင်မီ၊ ထက်ရှသောလက်သည်းတစ်ခုက သူ၏လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ မည်းနက်နေသော အင်းဆက်များသည် သူ့ထံသို့ အုံလာပြီး၊ ၎င်းတို့၏အဆိပ်သွားများကို သူ၏အသားထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

အားးး

ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ကြောက်ရွံ့စွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

ဒက် ဒက် ဒက် ဒက်

လို့ဟွာက သူ၏စက်သေနတ်ကို မြှောက်ပြီး ပစ်ခတ်လိုက်ရာ မည်းနက်နေသော အင်းဆက်များစွာ ချက်ချင်း အပိုင်းပိုင်းဖြစ်သွားသည်၊၊

“ကီကီ၊ သူမကို ထိန်းထားလိုက်’’

လင်းရှန်သည် ဤအရာသည် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် ၎င်း၏ဦးခေါင်းကို ပေါက်ကွဲအောင် ပစ်ခတ်ခဲ့ပြီး၊ ကီကီက ၎င်းကို ပုံပျက်အောင် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်ကို မြင်ခဲ့သည်—သို့ဖြစ်ရာ အဘယ်ကြောင့် ၎င်းသည် ရုတ်တရက် ဤနေရာတွင် ပြန်ပေါ်လာသနည်း။

အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်နေသော ကီကီက ချက်ချင်းလှည့်ပြန်လာသည်။ ထိုမိန်းမဖုတ်ကောင်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့မြန်နှုန်းဖြင့် လို့ဟွာထံသို့ နီးကပ်လာသည်တွင်၊ ကီကီ၏ စိတ်စွမ်းအားက ၎င်းကို လေထဲတွင် ထိန်းထားလိုက်သည်။ အန္တရာယ်ရှိသောအခြေအနေသည် ကီကီကိုပင် အေးစက်သော ချွေးများထွက်လာစေသည်။

“လို့ဟွာ”

လို့ဟွာက နောက်သို့ နှစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေကာ ကီကီ၏စွမ်းအားဖြင့် ထိန်းထားထားသော ရုပ်ကြွင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ တွန့်ဆုတ်မှုမရှိဘဲ၊ သူသည် သံမဏိဓားကြီးကို ဆွဲထုတ်ပြီး မြှောက်လိုက်ကာ ဒေါင်လိုက်ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ရွှပ်

ထိုမိန်းမဖုတ်ကောင်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသည်။

သို့သော် လင်းရှန်က အခွင့်အရေးမပေးတော့ပေ—သူသည် ရှေ့သို့လှမ်းလိုက်ပြီး လေအမြောက်နှစ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်၊ ဖုတ်ကောင်၏ဦးခေါင်းနှစ်ပိုင်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ထိုသတ္တဝါသည် ရွေ့လျားမှုရပ်တန့်သွားသည်။

“ပါမောက္ခဟန်’’

ရှုဝမ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဒက် ဒက် ဒက်

မည်းနက်နေသော အင်းဆက်များ ပို၍အုံခဲလာသည်။ လို့ဟွာက သူ၏စက်သေနတ်ကို မြှောက်ပြီး ပစ်ခတ်လိုက်သည်၊၊

ကီကီက သူမ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ လှိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ အင်းဆက်များကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ဓာတ်မီးရောင်ကြောင့် ဟန်ချီမင်းသည် အပိုင်းလေးငါးပိုင်းအဖြစ် ဖြတ်တောက်ခံရပြီး၊ သွေးများသည် စင်္ကြံနံရံများ၌ ပက်ဖျန်းသွားသည့် ထိတ်လန့်ဖွယ်မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ကြရသည်၊၊

“အားး”

ကျိုးယန်က ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အသက်ရှင်ချင်ရင် ပြေးကြ’’

လင်းရှန်က အော်လိုက်သည်။

ခုန်ထွက်လုနီးပါး နှလုံးခုန်သံများဖြင့်၊ အဖွဲ့သည် သူတို့၏လာရာလမ်းကြောင်းဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးလွှားသွားနေကြသည်။ ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့သည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ယင်နေပြီး၊ ၎င်းတို့၏စိတ်များ ဗလာကျင်းသွားသည်။ သူတို့တွင် ငိုကြွေးရန်ပင် အားမရှိတော့ပေ—လင်းရှန်နှင့် ကီကီကို လိုက်မှီရန် ခြေထောက်အပိုရှိလျှင် ကောင်းမည်ဟု ဆုတောင်းနေမိကြသည်၊၊

နောက်ဆုံးတွင်၊ ၎င်းတို့သည် K2 နယ်မြေရှိ ဓာတ်လှေကား ၃ သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဓာတ်လှေကားတံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့်၊ အတွင်းမှ တောက်ပသောမီးအလင်းရောင်သည် ကောင်းကင်မှ ကယ်တင်ခြင်းကဲ့သို့ ၎င်းတို့အပေါ်သို့ လင်းထိန်လာသည်။

“အမြန်ဝင်ကြ”

လင်းရှန်က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

ဒက် ဒက် ဒက် ဘန်း ဘန်း

စင်္ကြံ၏အမှောင်ထဲမှ ဖုတ်ကောင်လှိုင်းတစ်ခု စုစည်းမိကာ သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ ၎င်းတို့အများစုသည် သုတေသနဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ဤဌာနမှ ယခင်သုတေသီများဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ဓာတ်လှေကားတံခါးများ ပိတ်သွားသည်နှင့်၊ လင်းရှန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် လက်ကိုင်ရေဒီယိုကို ဆွဲထုတ်ပြီး အချက်ပြလှိုင်းကို ချိန်ညှိလိုက်သည်။

“ဘုရားသခင်က ငါတို့ကို… ပါမောက္ခဟန် သေသွားပြီ…’’

ရှုဝမ်သည် လုံးဝပြိုလဲသွားပြီး၊ ကျိုးယန်၏ပခုံးကို မှီထားရင်း ထိတ်လန့်မှုဖြင့် တုန်ယင်နေပြီး၊ သူမ၏မျက်လုံးများသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ဗလာကျင်းနေသည်။

လင်းရှန်က နောက်သို့လှည့်ကြည့်ပြီး ၎င်းတို့ကို စူးရှစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ ဆက်ပြေးနိုင်သေးလား’’

သူ၏အသံကို ကြားလိုက်သည်နှင့်၊ ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့ အလျင်စလို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏မျက်နှာအမူအရာများသည် ကြောက်ရွံ့နေပြီး—လင်းရှန်က သူတို့ကို စွန့်ပစ်သွားမည်ကို ထိတ်လန့်နေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

လင်းရှန်က အနည်းငယ်သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊၊ ၎င်းတို့သည် လုံးဝပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ၎င်းတို့သည် သာမန်သုတေသီများသာဖြစ်ပြီး၊ တစ်ပတ်လုံး အငတ်ခံခဲ့ရပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့သည် ဆက်လက်ရွေ့လျားနိုင်နေခြင်းပင် အထင်ကြီးစရာဖြစ်သည်။

သူသည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်—သူတတ်နိုင်သည့် နောက်ထပ်မည်သည့်အရာမျှ မရှိတော့ပေ။ သူ၊ ကီကီနှင့် လို့ဟွာတို့သည် စွမ်းအားရှင်များဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် နတ်ဘုရားများ မဟုတ်ပေ။ ကီကီ ထိုနေရာတွင် မရှိခဲ့ပါက၊ သို့မဟုတ် သူသည် တစ်စက္ကန့်နှောင့်နှေးသွားပါက၊ ထိုသွေးနီရောင်မိန်းမဖုတ်ကောင်က သူ့ကို ထိခိုက်စေနိုင်ခဲ့လိမ့်မည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ သူသည် ရှားရှားနှင့် ချန်ဆီရွှမ်ကို ရထားပေါ်တွင် ထားခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက၊ အကျိုးဆက်များသည် မတွေးဝံ့စရာဖြစ်လိမ့်မည်။

“သုတေသနဌာနတွေမှာ လူသိပ်မရှိတာတော့ ကံကောင်းတယ်။ ဒါဆို လူနေထိုင်တဲ့နယ်မြေဖြစ်ခဲ့ရင်၊ ဘယ်လောက်များများ ကြုံရမလဲ မသိဘူး’’

ဓာတ်လှေကားထဲတွင်၊ ကီကီသည် ပူလောင်နေဟန်ဖြင့် ဓာတုငွေ့မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ပြီး လက်ဖြင့် လေကို ခတ်နေသည်။

“အဲဒီမည်းနက်နေတဲ့ အင်းဆက်တွေက အံ့ဩစရာပဲ—သူ့ကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း စားလိုက်ကြတာ’’

တင်းကျန်းရီက ပင်ပန်းစွာ အသက်ရှူထုတ်နေရင်း၊ သူမ၏စိတ်ခံစားမှုများကို တည်ငြိမ်အောင်ကြိုးစားနေသည်။ ထိတ်လန့်ဖွယ်မြင်ကွင်းသည် သူမကို နှလုံးသားထဲထိ တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

“၅၂ လွှာမှာ သုတေသီတွေနဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတွေ အပါအဝင် လူ ၂,၀၀၀ ထက်မပိုဘူး။ အဆင့်မြင့်နေထိုင်ရာနေရာတွေနဲ့ စွမ်းအင်နယ်မြေကလွဲရင် လူဦးရေအနည်းဆုံးထဲက တစ်ခုပဲ’’

[ဓာတ်လှေကားသည် အလွှာ ၆၅: ရထားလမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးဂိုဒေါင်သို့ ရောက်ရှိပါပြီ

တံခါးများဖွင့်လိုက်သည်နှင့်၊ လင်းရှန်၊ ကီကီနှင့် လို့ဟွာတို့သည် ၎င်းတို့၏သေနတ်များကို အသင့်ချိန်ကာ အပြည့်အဝ သတိထားနေသည်။ သို့သော် မျှော်လင့်ထားသည့် ဖုတ်ကောင်အုပ်စုများ မရှိပေ။

လင်းရှန်က လက်ကိုင်ရေဒီယိုကို စစ်ဆေးလိုက်သည်—၎င်းသည် အစိမ်းရောင်လင်းလျက်ရှိသည်။

လင်းရှန်ကယဆက်သွယ်ရေးခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“ဆရာမချန် ငါတို့ ဓာတ်လှေကားက ဆင်းလာပြီ။ မင်းတို့ဘက်မှာ အဆင်ပြေလား’’

ခဏအကြာတွင်၊ ချန်ဆီရွှမ်၏အသံသည် ရေဒီယိုမှ ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဒီမှာ ဘေးကင်းတယ်၊ ရထားပေါ်မှာ အားလုံး အဆင်ပြေတယ်’’