အောက်သို့ဆင်းခြင်း
Vol. 7 Ch. 105
လင်းရှန်သည် သတိထားလျက် အုပ်စုကို ဦးဆောင်ကာ ဓာတ်လှေကားမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ လမ်းကြောင်းကို စူးစမ်းရန် လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို အသုံးပြုကာ မကြာမီတွင် ၎င်းတို့သည် အနန္တရထားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ရထားခန်းတံခါးဖွင့်လိုက်သောအခါ၊ သူတို့ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ဆိုးရွားသည့်ဒုက္ခများကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် လူခြောက်ဦးသည် နောက်ဆုံးတွင် ရထားပေါ်သို့ ခြေချလိုက်ကြသည်။
ချတ်.....
ကြီးမားသော ရထားခန်းတံခါးပိတ်သွားသည်နှင့် လင်းရှန်က အခန်းအတွင်းမီးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ကြာရှည်ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော လုံခြုံမှုခံစားချက်တစ်ခုသည် ၎င်းတို့အား ဖုံးလွှမ်းလာခဲ့သည်။
ရထားအတွင်း၌ ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့သည် ချွေးများရွှဲလျက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ ရထားတွဲ နံပါတ် ၁ ၏ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။ သူတို့မှာ ပြင်းထန်သောအသက်ရှုသံများဖြင့် မောဟိုက်နေကြသည်၊၊
“ရှင်တို့ အဆင်ပြေရဲ့လား”
လင်းရှန်ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ဆီရွှမ်နှင့် လို့ရှားရှားတို့သည် စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြေးလာကြသည်။
“တစ်ယောက်တော့ မရခဲ့ဘူး”
လင်းရှန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
ချန်ဆီရွှမ်သည် ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့်အုပ်လိုက်သည်။ သူမ၏အကြည့်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်သော အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှ တင်းကျန်းရီထံသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။
“သူက ကျွန်မတို့ ဆက်သွယ်နေခဲ့တဲ့သူမလား”
“တင်းကျန်းရီပါ”
သူမက ချန်ဆီရွှမ်၏အကြည့်ကို တုံ့ပြန်လျက် သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
“…လုံခြုံသွားပြီလား”
ကျိုးယန်က ထိတ်လန့်မှုမှ ပြန်လည်နိုးထလာရင်း ရထားအတွင်းပိုင်းကို ကြည့်ကာ အသက်ရှုသံ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“အခုတော့ မသေသေးဘူး”
“ဆရာမချန်”
လင်းရှန်က ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ချန်ဆီရွှမ်ထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။
“သူတို့အတွက် စားစရာတစ်ခုခု ယူပေးလိုက်ပါဦး။ ငါတို့ ခဏနားဖို့လိုတယ်”
“တကယ်လား၊ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်”
လင်းရှန်က အစားအစာပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ကျိုးယန်သည် ထိတ်လန့်မှုမှ ရုတ်တရက်လွတ်မြောက်လာသည်။ သူမ၏ ရှင်သန်လိုစိတ်က အာရုံထဲဝင်လာကာ သူမ ဆာလောင်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ပါမောက္ခ ဟန်အတွက် ငိုကြွေးရမည့်အချိန်ကို ခဏဆိုင်းထားရပေမည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ မစ္စတာ လင်း…”
“ဟူး… ဆရာမကျိုး၊ကျွန်မတို့ ဘေးကင်းသွားပြီ!”
ရှုဝမ်သည် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ကြီးမားသော စိတ်သက်သာရာရမှုအကြား ပိတ်မိနေသည်။ ရှည်လျားသော စိတ်ပျက်အားလျော့မှုကို ခံစားခဲ့ရပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ စိတ်ဓာတ်များသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြိုလဲခဲ့သည်။ ယခုမူ ခံတပ်ကဲ့သို့ လုံခြုံသော နေရာအတွင်း ထိုင်နေရင်း အစားအစာရရှိတော့မည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ ၎င်းတို့သည် စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘဲ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံး ထပ်မံငိုကြွေးလိုက်ကြသည်။
သို့သော် ဇီဝသုတေသနဌာန၏ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး တင်းကျန်းရီသည် တင်းမာနေဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် လင်းရှန်၏အဖွဲ့နှင့် ရထားအတွင်းပိုင်းကို စူးစမ်းကြည့်ရှုနေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသည့်ပုံပေါ်သည်။
လင်းရှန်က ၎င်းတို့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး စိုက်ပျိုးရေးဖန်အိမ်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာသော လို့ဟွာထံသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။
“အိုး၊ ဒါဘာလဲ၊ ပန်းတစ်ပွင့်လား”
ဖန်ခွက်အတွင်းရှိ ထူးဆန်းသောအပင်ကို မြင်သောအခါ လို့ရှားရှားသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြေးသွားသည်။
“ဘယ်လိုခေါ်တာလဲ…”
ကီကီက ခေါင်းစောင်းလိုက်သည်။
“သွေးကပ်ဘေးပန်း – နမူနာ နံပါတ် ၁။ နင်ကြိုက်ရင် ဂန္ဓမာနက်ငရဲပန်းလို့ ခေါ်လို့ရတယ်”
တင်းကျန်းရီက အေးစက်စွာဖြင့် ကီကီကို ရှင်းပြသည်။
“ဒါက တရားဝင်နာမည်မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ပဲ အဲဒီလိုခေါ်တာ”
“ဂန္ဓမာနက်ငရဲပန်း၊ အဲဒါ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့နာမည်ပဲ”
ချန်ဆီရွှမ်သည် အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ထူးဆန်းသော အနက်ရောင်ပန်းပွင့်များကို စွဲမက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမအတွက် ဤထိတ်လန့်ဖွယ်ပန်းပွင့်သည် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အလှတရားတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ အထူးသဖြင့် ၎င်း၏ နီမြန်းသောအူတိုင်သည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည့် ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
“ဒီအရာက…”
လင်းရှန်က ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“အခုတော့ သိမ်းထားလိုက်ပါ။ ဖက်ဒရေးရှင်းရဲ့ ဖီးနစ်အဖွဲ့အစည်းမှာ ဒီအကြောင်း အချက်အလက်ရှိမှာပါ။ နောက်မှ ဘာလုပ်ရမလဲ ဆုံးဖြတ်မယ်”
၎င်း၏စွမ်းရည်များကို အပြည့်အဝနားမလည်သေးသဖြင့် လင်းရှန်သည် အများကြီးစူးစမ်းချင်စိတ်မရှိပေ၊၊ ၎င်းသည် စွမ်းအားများနှင့်ဆက်စပ်နေပါက မယုံနိုင်လောက်အောင် တန်ဖိုးရှိလိမ့်မည်။
ညအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ နှင်းမုန်တိုင်းသည် ပိုပြင်းထန်လာသည်။
တာ့လိုတောင်တန်းများ၏ ကျယ်ပြန့်သော တောင်ပိုင်းလွင်ပြင်တွင် လေပြင်းတိုက်ခတ်နေပြီး နှင်းများက မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ စွန့်ပစ်ထားသော ယာဉ်များနှင့် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ရုပ်အလောင်းများသည် ထူထဲပြီး မရပ်မနားကျဆင်းနေသော နှင်းများအောက်တွင် မြှုပ်နှံခံထားရသည်။
ဖုတ်ကောင်များသည် အေးခဲနေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ခြေဖဝါးများသည် ဒူးထိရောက်သော နှင်းထဲတွင် ကျွံဝင်နေသည်။ အများအပြားသည် အေးခဲပြီး အသက်မဲ့အနက်ရောင်လူပုံစံရုပ်ထုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
မြေအောက်မြို့အမှတ် ၉ ၏ အလွှာ ၆၅ ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးဂိုဒေါင်အတွင်း၌ အနန္တရထားသည် ရပ်တန့်နေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်း၏အတွင်းပိုင်းမီးရောင်များမှ နွေးထွေးသောအလင်းရောင်သည် ကျူးကျော်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုကို တွန်းထုတ်နေသည်။
တစ်နာရီခန့် အနားယူပြီး အစားအစာအနည်းငယ်စားပြီးနောက် ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့သည် တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့သည်။
လင်းရှန်တွင် ၎င်းတို့ကို အာရုံစိုက်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ ရထားခန်း နံပါတ် ၂ ၏ သတင်းအချက်အလက်ဌာနတွင် သူနှင့် ကီကီတို့သည် မြေအောက်မြို့၏ အတွင်းပိုင်းဖွဲ့စည်းပုံကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေကြသည်။
တင်းကျန်းရီသည် မြို့၏အခြေခံအဆောက်အအုံများနှင့် ရင်းနှီးသည့်အတွက် လင်းရှန်က သူမကိုလည်း ခေါ်ထားခဲ့သည်။
“ဒီ GF4 ဂိုဒေါင်မှာ ရထားတွဲ နှစ်ခုကျန်သေးတယ်” ကီကီက မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အမှတ် ၄ ဘူတာရုံမှ စောင့်ကြည့်ရေးဗီဒီယိုဖိုင်ကို ဖွင့်လိုက်ရင်း ပြောသည်။
“သူတို့ရဲ့ဆေးသုတ်ပုံအရ ဖက်ဒရေးရှင်းမဖြစ်မီက ပိုင်ဆိုင်မှုတွေလို့ ထင်ရတယ်”
လင်းရှန်၏မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။ ဤခရီးသည် တန်ဖိုးရှိလာနိုင်သည်။
ထို့ပြင် တင်းကျန်းရီက လိမ်ညာမထားခဲ့ပေ—ယခုအချိန်အထိ သူမကို ကယ်တင်ရန် အန္တရာယ်ယူခဲ့သော ဆုံးဖြတ်ချက်သည် အကျိုးရှိပုံပေါ်သည်။
“အဲဒီကို ရောက်တဲ့အခါ ဂိုဒေါင်မှာ ရထားဖွဲ့စည်းပုံကို ပြန်လည်စီစဉ်ပြီး ယူပေမြို့ကို ထွက်မယ်”
“နောက်ထပ် ဘာလုပ်မလဲ”
ကီကီက မြေအောက်မြို့၏ ကွန်ရက်အတွင်း အသုံးပြုနိုင်သော အချက်အလက်များကို ဆက်လက်ရှာဖွေနေသည်။ သို့သော် နေရာအများစုသည် ဆက်သွယ်မှုပြတ်တောက်နေပြီး စနစ်ခွဲအနည်းငယ်သာ လည်ပတ်နေဆဲဖြစ်သည်။
“အဓိကကတော့ Gemini 11R နျူကလီးယားလျှပ်စစ်ရထားစက်ကို လုံခြုံအောင်ယူဖို့ပဲ။ အခုက ညဖြစ်နေတော့ ထိတ်လန့်ဖွယ်လူသားတွေ နေရာအနှံ့ရှိနိုင်တယ်၊ ဒါကို အရင်ဖြေရှင်းရမယ်။ ကျန်တာတွေက အခြေအနေပေါ်မူတည်ပြီး လုပ်ရမယ်”
“အောက်ကို ဘယ်လိုဆင်းမလဲ”
ကီကီက မြေအောက်မြို့၏ အဆောက်အအုံပုံစံကို ဖွင့်ကြည့်ရင်း ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော လမ်းကြောင်းများကို လေ့လာနေသည်။
တင်းကျန်းရီက ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး ပြောသည်။ “အောက်ကို ဆင်းချင်ရင် နည်းလမ်းနှစ်ခုရှိတယ်။
ရထားကို တိုက်ရိုက်အောက်သို့ ရွှေ့လိုက်တာ။ ဒါက အမြန်ဆုံးနည်းလမ်းပဲ၊ ဒါပေမယ့် ရထားလမ်းက ပြတ်နေရင် ဒါမှမဟုတ် ပိတ်ဆို့နေရင် အသုံးမဝင်ဘူး။
ဓာတ်လှေကားနဲ့ အဆင့် ၈၉ ကို ဆင်းပြီး လှေကားကနေ ဆက်ဆင်းတာ။ ဒါပေမယ့် ရထားလမ်းက ပျက်စီးနေရင်၊ ရထားစက်ခေါင်းကို ရှာတွေ့ရင်တောင် အသုံးမဝင်ဘူး”
“အဲဒါ မမှန်ဘူး”
ကီကီက ပြုံးစိစိဖြင့် လင်းရှန်၏ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။
“ငါတို့မှာ လျှို့ဝှက်လက်နက်တစ်ခုရှိတယ်လေ”
တင်းကျန်းရီက လင်းရှန်ကို စူးစမ်းသည့်အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သည်။
လင်းရှန်က မြေအောက်မြို့၏ အဆောက်အအုံပုံစံကို ညွှန်ပြပြီး တွေးရင်းပြောလိုက်သည်။
“ရိုးရှင်းပါတယ်။ ဓာတ်လှေကားနဲ့ အဆင့် ၈၉ ကို ဆင်းပြီး ဒီလုံခြုံရေးလမ်းကြောင်းကို အသုံးပြုပြီး ဥမင်ထဲကို ဝင်မယ်။ အဲဒီကနေ ရထားလမ်းအတိုင်း အလွှာ ၉၅ ကို ဆင်းပြီး ဘူတာရုံကို ရောက်မယ်”
ယခုအချိန်အထိ အလွှာ ၆၅ မှ အလွှ ၈၉ အထိ ရထားလမ်းများသည် ပြည့်စုံနေဆဲဖြစ်သည့်အတွက် လင်းရှန်သည် အလွှာ ၈၉ ၏ ရထားလမ်းများအတိုင်း ကင်းထောက်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ တစ်စုံတစ်ခု ပျက်စီးနေပါက သူနှင့် ကီကီတို့က ၎င်းကို ပြုပြင်နိုင်သည်။
သူသည် အနန္တရထားကို အောက်သို့ ယူသွားပြီး မစွန့်စားလိုပေ၊၊ အကယ်၍ လမ်းမရှိပါက ရထားသည် ၅၉.၅% ဆင်ခြေလျှောတွင် ပိတ်မိနေပေမည်—အန္တရာယ်ကြီးမားသော အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဘရိတ်များ ချို့ယွင်းသွားပါက သူတို့အားလုံး အသက်ရှင်လျက် မြှုပ်နှံခံရပေမည်။
လုံခြုံရန်အတွက် ရထားလမ်းအခြေအနေကို အရင်ဆုံး အတည်ပြုရန်နှင့် Gemini 11R ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေပါက သူနှင့် ကီကီတို့သည် ရထားစက်ကို မောင်းနှင်ပြီး အနန္တရထားနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ မြေအောက်မြို့မှ အတူတကွ ထွက်ပြေးနိုင်သည်။
“ဟုတ်ပြီ၊ ဒါဆို အဆင်ပြေတယ်”
ကီကီက သဘောတူလိုက်သည်။
“ဒါဆို ဒီအစီအစဉ်အတိုင်းပဲ”
လင်းရှန်က ချက်ချင်းဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“လို့ဟွာ၊ မင်း ရထားပေါ်မှာ နေရမယ်”
“အကိုရှန်၊ ငါလည်း လိုက်ချင်တယ်”
လို့ဟွာက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊၊ ဤမျှအန္တရာယ်များသောအချိန်တွင် ကျန်ခဲ့ရမည်ကို စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသည်။
လင်းရှန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“မင်းနဲ့ လို့ရှားရှားက ရထားကို ကာကွယ်ဖို့ နေခဲ့ရမယ်”
ရထားပေါ်တွင် အပြင်လူသုံးဦးရှိပြီး မြေအောက်မြို့တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်လူသားများ လှည့်လည်နေနိုင်သည်။ လင်းရှန်သည် ၎င်းတို့ကို တစ်ယောက်တည်းထားခဲ့ရန် စိတ်မသက်မသာဖြစ်သည်။ စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးဖြစ်သော လို့ဟွာကို စောင့်ကြပ်ရန် ထားခဲ့ခြင်းသည် ပိုမိုလုံခြုံသည်ဟု ခံစားရသည်။
ထို့ပြင် သူနှင့် ကီကီတို့သည် ပိုမိုသွက်လက်သည်။ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုများ သို့မဟုတ် ရထားလမ်းပြဿနာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ၎င်းတို့၏စွမ်းရည်များသည် ပို၍အသုံးဝင်မည်ဖြစ်သည်။
“လို့ဟွာ၊ သူတို့ကို စောင့်ကြည့်ထားပေးပါ”
လို့ဟွာသည် ခဏတွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း လင်းရှန်၏ဆိုလိုရင်းကို နားလည်လိုက်သည်။ သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့ အကိုရှန်၊ ဒီကိစ္စကို ငါ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်”
လင်းရှန်တို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် တင်းကျန်းရီက ရှေ့သို့ထွက်လာသည်။
“ဒီအစီအစဉ်အတိုင်း လုပ်မယ်ဆိုရင် ငါ လမ်းပြပေးနိုင်တယ်”
သူမက ကီကီ၏ မိုဘိုင်းတည်နေရာပြစက်ကို ညွှန်ပြပြီး ပြောသည်။
“ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာက အလုပ်မလုပ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် မြေအောက်မြို့ရဲ့ စနစ်ခွဲကို ဆက်သွယ်ရေးအတွက် သုံးလို့ရတယ်”
“အိုကေ”
လင်းရှန်က သူမကို နက်ရှိုင်းစွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အသုံးဝင်နိုင်မည်ကို သူသိသည်။
ထို့နောက် သူနှင့် ကီကီတို့သည် ဓာတ်ငွေ့မျက်နှာဖုံးများကို တပ်ဆင်လိုက်ပြီး လင်းရှန်က Geigerရေဒီယိုသတ္တိကြွတိုင်းတာကိရိယာကို ယူလိုက်သည်။
အမှောင်ထုကို အကာကွယ်ယူ၍ ၎င်းတို့သည် ထပ်မံထွက်ခွာသွားကြသည်။