ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဝယ်ရန် လေယာဉ်ပျံသန်းခြင်း!
Vol. 38 Ch. 626
ကုန်းမိသားစုသည် S မြို့၏ အချမ်းသာဆုံးမိသားစုဖြစ်သည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်ဒါကိုမစားချင်ဘူး။" ဇိမ်ခံဗီလာရပ်ကွက်တစ်ခုတွင် လေးငါးနှစ်အရွယ်ကောင်လေးတစ်ယောက်သည် ထမင်းစားပွဲတွင်ထိုင်ပြီး ရန်လုပ်နေခဲ့သည်။
သူသည် ကြယ်ငါးပွင့်စားဖိုမှူးများ၏ဟင်းလျာများကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။ သူက သူ၏ဝဝကစ်ကစ်ပါးပြင်များကို ဖောင်းကားလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်အဲ့ဒါတွေမကြိုက်ဘူး။ ကျွန်တော်မစားချင်ဘူး! မစားချင်ဘူး!"
အသက်ငါးဆယ်ကျော်အရွယ်၊ အလွန်လက်ရာမြောက်စွာဝတ်ဆင်ထားသော မြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးတစ်ယောက်သည် ပန်းကန်ငယ်တစ်လုံးကိုကိုင်ပြီး သူ့ကိုဆက်တိုက်ချော့မော့နေခဲ့သည်၊ "ငါ့ရဲ့ချစ်လှစွာသောမြေး၊ ဒါတွေက မင်းအကြိုက်ဆုံးအစားအစာတွေမဟုတ်ဘူးလား? ခရမ်းချဉ်သီးကြက်ဥမွှေကြော်၊ ပန်းဂေါ်ဖီစိမ်းပေါင်းနဲ့ ငါးပေါင်း? လာ၊ လိမ္မာလိမ္မာနေ။ တစ်ကိုက်စားကြည့်?"
ငါးနှစ်အရွယ်ကောင်လေးသည် သူ၏ခေါင်းကိုလွှဲပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းများကိုစူကာ မလိုလားစွာပြောသည်၊ "မဟုတ်ဘူး၊ ဒီဟင်းလျာတွေက မကောင်းဘူး။ သူတို့က ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ကျွန်တော်က အရင်တုန်းကဟာတွေပဲစားချင်တယ်။"
မြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးက သံသယဖြင့်မေးသည်၊ "အရင်တုန်းကဟာတွေ? မင်းဘာကိုဆိုလိုတာလဲ? သူတို့က အတူတူပဲ။"
"မဟုတ်ဘူး" ကောင်လေးက ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပြောသည်။ "အရင်ကဟင်းလျာတွေက အရသာရှိပြီးချိုတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု သူတို့က ကြောက်စရာကောင်းတဲ့အရသာရှိတယ်။"
မြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူမ၏တူများဖြင့် ကြက်ဥနှင့်ခရမ်းချဉ်သီးတစ်စိပ်ကိုကောက်ယူလိုက်သည်။
၎င်းသည် သူမ၏ပါးစပ်ထဲသို့ဝင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမသည် ချက်ချင်းထွေးထုတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမက အလွန်တင်းမာသောအမူအရာဖြင့်မေးသည်၊ "သွားပြီးတော့ စားဖိုမှူးကျန်းကိုငါ့အတွက်ခေါ်ထုတ်ခဲ့!"
"ဟုတ်ကဲ့!" အစေခံပြန်ဖြေပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်းမီးဖိုချောင်သို့သွားခဲ့သည်။ စားဖိုမှူးကျန်းထွက်လာပြီးနောက် သူက ရိုသေစွာခေါ်လိုက်သည်၊ "သခင်မကြီ။"
မြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးက စားပွဲပေါ်ကဟင်းလျာများကိုလက်ညှိုးထိုးပြီး တင်းမာစွာမေးသည်၊ "ဘာဖြစ်နေတာလဲ? ဘာလို့အစားအစာက သိပ်အရသာဆိုးနေရတာလဲ? မင်းရဲ့အချက်အပြုတ်စွမ်းရည်တွေက ယိုယွင်းသွားတာဖြစ်နိုင်သလား? လောင်ကျန်း၊ အကယ်၍ အဲ့လိုကြောင့်သာဆိုရင် မင်းက စောစောအငြိမ်းစားယူသင့်တယ်။ ငါက တခြားစားဖိုမှူးတစ်ယောက်ကိုဖိတ်ခေါ်မယ်။"
စားဖိုမှူးကျန်းက ခါးသီးသောမျက်နှာဖြင့်ပြောသည်၊ "သခင်မကြီး၊ ခင်ဗျားနားလည်မှုလွဲနေပြီ။ အဲ့ဒါက ကျွန်တော့်အချက်အပြုတ်စွမ်းရည်တွေယိုယွင်းသွားတာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေပြောင်းလဲသွားတာ။"
သခင်မကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာမေးသည်၊ "လောင်ကျန်း၊ မင်းဒါနဲ့ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ? ငါတို့က အမြဲတမ်းတူညီတဲ့အရာကိုစားနေခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား?"
စားဖိုမှူးကျန်းက ခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "သခင်မကြီး၊ ကျွန်တော်တို့က မကြာသေးမီက Green Fresh စူပါမားကတ်ကနေဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေဝယ်ယူနေခဲ့ကြတာ။"
"ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီကဝန်ထမ်းဟောင်းတစ်ယောက်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက မူးယစ်ဆေးဝါးတွေနဲ့စိုက်ပျိုးထားတယ်လို့ဖော်ထုတ်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့က သိပ်ထူးခြားပြီးအထူးအရသာရှိတာ။ ပြည်သူက သတင်းကိုမြင်တဲ့အခါ သိပ်ဒေါသထွက်နေကြတယ်။ သူတို့က စူပါမားကတ်တွေမှာဆန္ဒပြနေခဲ့ကြတယ်။ စူပါမားကတ်မှာပိတ်သိမ်းဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး။"
"တကယ်ပဲဒီလိုအရာတစ်ခုရှိလို့လား?!" သခင်မကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အနည်းငယ်စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
စားဖိုမှူးကျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီကိစ္စက အင်တာနက်ပေါ်မှာပေါက်ကွဲထွက်နေတာ။ စူပါမားကတ်က အတင်းအကျပ်ပိတ်သိမ်းခံရပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့မိသားစုက တခြားတစ်နေရာကနေအော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေဝယ်ရတယ်။ ဒါကြောင့်..."
သခင်မကြီးက ခဏစဉ်းစားပြီးမေးသည်၊ "စားဖိုမှူးကျန်း၊ မင်းရော ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက မူးယစ်ဆေးဝါးတွေနဲ့စိုက်ပျိုးထားတယ်လို့တကယ်ပဲထင်နေတာလား?"
စားဖိုမှူးကျန်းက စဉ်းစားပြီးပြောသည်၊ "မဟုတ်ဘူး။ ဘယ်လိုမူးယစ်ဆေးဝါးမျိုးက ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုပိုအရသာရှိစေနိုင်မှာလဲ? ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုသူတို့ရဲ့အရသာကြောင့်လွမ်းဆွတ်နေကြတာ။ ကျွန်တော်တို့မှာဘယ်လိုစွဲလမ်းမှုလက္ခဏာမှမခံစားရဘူး။" ထို့နောက် သူက ခဏရပ်ပြီးမေးသည်၊ "သခင်မကြီး၊ ကျွန်တော်မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ခင်ဗျားက မီးဖွားစဉ်ကမတော်တဆမှုတစ်ခုကြောင့်ခေါင်းတစ်ခြမ်းကိုက်ခြင်းခံစားခဲ့ရတယ်ဟုတ်?"
အဘွားကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။"
"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်နောက်တစ်ခါမေးခွင့်ပြုပါ။ သခင်မကြီး၊ ခင်ဗျားက မကြာသေးမီကဘယ်ခေါင်းတစ်ခြမ်းကိုက်ခြင်းမှမရှိတော့ဘူးဆိုတာကိုသတိပြုမိခဲ့သလား?" စားဖိုမှူးကျန်းက မေးသည်။
အဘွားကြီးက ခဏစဉ်းစားပြီးပြောသည်၊ "လောင်ကျန်း၊ အခုမင်းပြောမှ အဲ့ဒါက အမှန်ပဲ။" ထိုအချိန်တွင် သူမက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာမေးသည်၊ "လောင်ကျန်း၊ ဘာလို့မင်း ငါ့ကိုဒီအကြောင်းမေးနေရတာလဲ?"
စားဖိုမှူးကျန်းက ပြောသည်၊ "အဲ့ဒီသတင်းထွက်ပေါ်လာတဲ့အခါ အဲ့ဒါက ချက်ချင်း trending ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ လူတိုင်းက ဘော့စ်ကိုစိတ်ယုတ်မာတယ်လို့ခေါ်နေကြတယ်။"
"ဒါပေမယ့် Green Fresh ကနေဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုစားသုံးပြီးနောက် သူတို့ရဲ့ကျန်းမာရေးက ပိုကောင်းလာခဲ့တယ်လို့ပြောတဲ့မှတ်ချက်တချို့ရှိနေခဲ့တယ်။ အကယ်၍ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက မူးယစ်ဆေးဝါးတွေနဲ့စိုက်ပျိုးခဲ့ရင် သူတို့မှာဒီအာနိသင်ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က သခင်မကြီးကိုမေးချင်ခဲ့တာ။" စားဖိုမှူးကျန်းက ခဏစဉ်းစားပြီးပြောသည်၊ "သခင်မကြီး၊ ကျွန်တော်သတင်းတွေကိုကြည့်ပြီးနောက် ကျွန်တော်က ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို Z မြို့ကအာဏာပိုင်တစ်ယောက်ကစမ်းသပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကိုတွေ့ရှိခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီမှာသူတို့ထဲမှာ တက်ကြွတဲ့မော်လီကျူးအချို့ရှိနေတယ်ဆိုတာကိုတွေ့ရှိခဲ့တယ်။"
"ဒီတက်ကြွတဲ့မော်လီကျူးတွေက ခန္ဓာကိုယ်အတွက်အန္တရာယ်မရှိရုံတင်မကဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အတွက်လည်းအကျိုးရှိခဲ့တယ်။ ဒီကိစ္စကို Z မြို့သတင်းမီဒီယာမှာအစီရင်ခံခဲ့ပြီးပြီ။"
"ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က Z မြို့က Green Fresh အကြောင်းသတင်းကိုအထူးသွားရှာဖွေခဲ့တယ်။ တကယ်တော့ တစ်နှစ်ခွဲအကြာမှာ တစ်ယောက်ယောက်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေရဲ့အန္တရာယ်တွေကိုမေးခွန်းထုတ်ခဲ့ပြီးပြီ။ ဘော့စ်က ချက်ချင်းသက်ဆိုင်ရာအာဏာပိုင်တွေကိုစမ်းသပ်မှုတစ်ခုပြုလုပ်ဖို့တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီနောက် တရားဝင်ကြေညာချက်ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး ကိစ္စက ဖြေရှင်းပြီးသွားခဲ့တယ်။"
"အဲ့ဒါက Green Fresh က Z မြို့မှာဘယ်လိုကျော်ကြားလာခဲ့လဲဆိုတာပဲ။ ပြောရရင် အခုနိုင်ငံမှာဆိုင်ခွဲ ၁၁ ဆိုင်ရှိနေပြီ။ ဆိုင်အားလုံးက ပိတ်သိမ်းခံထားရပေမယ့် Z မြို့ကဆိုင်တွေကလွဲလို့ပေါ့။"
"ငါ မသိခဲ့ဘူး။" သခင်မကြီးက စိတ်ဝင်တစားပြောသည်၊ "လောင်ကျန်း၊ မင်းက ဒီလောက်အသေးစိတ်စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုလုပ်ခဲ့တာပဲ။"
စားဖိုမှူးကျန်းက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "သခင်မကြီးရဲ့မိသားစုရဲ့ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက် ကျွန်တော်က ဒီအရာတွေကိုကောင်းကောင်းလုပ်ဆောင်ရမယ်လေ!"
သခင်မကြီးက ချက်ချင်းတုံ့ပြန်ပြီးမေးသည်၊ "လောင်ကျန်း၊ မင်း Z မြို့ကစူပါမားကတ်က စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအတွက်ဖွင့်ထားတုန်းပဲလို့ပြောခဲ့တယ်မလား?"
စားဖိုမှူးကျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ဟုတ်တယ်၊ သခင်မကြီး။ လူတွေက စူပါမားကတ်ကိုပြဿနာရှာဖို့သွားကြပေမယ့် သူတို့ကိုပုံမှန်ဖောက်သည်တွေက ချော့မော့ပြီးလွှတ်လိုက်ကြတယ်။"
"ဒါ့အပြင် Green Fresh ရဲ့ပထမဆုံးစူပါမားကတ်က Z မြို့မှာတည်ထောင်ခဲ့တာ။ အဲ့ဒါက တစ်နှစ်ခွဲကြာလည်ပတ်နေခဲ့ပြီးပြီ။ အကယ်၍ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက အန္တရာယ်ရှိခဲ့ရင် Z မြို့ကလူတွေက သိလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် Z မြို့က အွန်လိုင်းသတင်းတွေကြောင့်မထိခိုက်ခဲ့ဘူး။ မြို့သူမြို့သားတွေက အဲ့ဒီကုမ္ပဏီကိုတကယ်ပဲယုံကြည်ကြတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက တကယ်ပဲအန္တရာယ်မရှိဘူးလို့ယုံကြည်တယ်။"
သခင်မကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "လောင်ကျန်း၊ မင်းပြောတာက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်၊ အခုကစပြီး မင်းက လူတွေကိုတိုက်ရိုက် Z မြို့ကိုဟင်းသီးဟင်းရွက်ဝယ်ဖို့ပို့နိုင်တယ်။ ငါတို့အိမ်မှာရဟတ်ယာဉ်မရှိဘူးလား? နေ့တိုင်းအဲ့ဒီကိုပျံသန်း!"
အစေခံနဲ့စားဖိုမှူးကျန်း၊ "..."
သခင်မကြီးက သူတို့ရဲ့အမူအရာတွေကိုကြည့်ပြီး သံသယအချို့နဲ့မေးသည်၊ "ဘာဖြစ်လို့လဲ? ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဝယ်ဖို့လေယာဉ်ပျံသန်းရတာအဆင်မပြေဘူးလား?"
စားဖိုမှူးကျန်းက ခါးသီးတဲ့ပြုံးနဲ့ပြောသည်၊ "အဘွားကြီး၊ အဲ့ဒါက အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက ကျွန်တော်တို့ Z မြို့ကိုဟင်းသီးဟင်းရွက်ဝယ်ဖို့လေယာဉ်ပျံသန်းရင်တောင် ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကိုမဝယ်နိုင်နိုင်ဘူး!"
"ဟမ်?" သခင်ကြီးက ကြောင်သွားသည်။
စားဖိုမှူးကျန်းက ပြောသည်၊ "သခင်မကြီး၊ Green Fresh က သာမန်စူပါမားကတ်တစ်ခုလိုပုံရပေမယ့် သူ့ရဲ့စီးပွားရေးက အလွန်အမင်းကောင်းမွန်တယ်။ ဒါ့အပြင် စူပါမားကတ်ကကုန်ပစ္စည်းတွေက အကန့်အသတ်ရှိတယ်။ ဒေသခံတွေကတောင်ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဝယ်ဖို့အဲ့ဒီကိုသွားရင် သူတို့က မနက်စောစောတန်းစီရတယ်။ သူတို့နောက်ကျသွားရင် နောက်ထပ်မရှိတော့ဘူး။ ကျွန်တော်တို့သာနေ့တိုင်းအဲ့ဒီကိုပျံသန်းရင်တောင်..." ငါတို့လိုချင်တာကိုမရနိုင်ဘူး။
သခင်မကြီးက သူမရဲ့လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီးပြောသည်၊ "ဒါဆိုရင်တော့ မင်းက လူတွေကို Z မြို့ကိုသွားပြီး အရုဏ်တက်ချိန်မှာဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေအတွက်တန်းစီဖို့စီစဉ်နိုင်တယ်။ ငါတို့က နောက်မှဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုရယူဖို့လေယာဉ်ကိုပျံသန်းမယ်။"
လူတိုင်းနဲ့စားဖိုမှူးကျန်း၊ "..." အင်း၊ ချမ်းသာတာက အားကောင်းတာပဲ။
တကယ်တော့ စားဖိုမှူးကျန်းက အဘွားကြီးကိုဒီလောက်အများကြီးပြောခဲ့တာက သူက သူမကိုစူပါမားကတ်ကိုကူညီစေချင်လို့ပဲ။
သို့သော် သခင်မကြီးက သိသာထင်ရှားစွာဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဖို့ဆန္ဒမရှိခဲ့ဘူး။
သူက အဲ့ဒီထက်ပိုပြီးမပြောခဲ့ဘူး။
စားဖိုမှူးကျန်းက စူပါမားကတ်ကိုကူညီချင်ခဲ့တဲ့အကြောင်းပြချက်က သူက စူပါမားကတ်က အပြစ်ကင်းစင်ပြီး အကွက်ဆင်ခံထားရတယ်လို့စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ယုံကြည်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
...
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ချမ်းသာပြီးအာဏာရှိတဲ့မိသားစုတွေအများကြီးမှာ တူညီတဲ့ပြဿနာရှိခဲ့ကြသည်။
အစားအစာအသစ်တွေကို ကလေးတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ကလေးတွေလိုပြုမူတဲ့အသက်ကြီးသူတွေက ငြင်းပယ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
သူတို့က သူတို့ရဲ့လက်အောက်ငယ်သားတွေဆီကနေသတင်းရရှိတဲ့အခါ သူတို့ကလည်း သူတို့လူတွေကိုနေ့စဉ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေဝယ်ဖို့ Z မြို့ကိုပျံသန်းခိုင်းခဲ့ကြသည်။
အစားအသောက်က အရာအားလုံးပဲ! ပြီးတော့ ချမ်းသာတာက သေချာပေါက်အကူအညီဖြစ်ခဲ့တယ်!
ဒါကြောင့် နှစ်ခုပေါင်းစပ်လိုက်တာက အမြဲတမ်းထူးဆန်းတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်တချို့ကိုဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဘယ်ဘော့စ်ကြီးကမှ Green Fresh ကိုကူညီဖို့ဆန္ဒမရှိခဲ့ကြဘူး။ စူပါမားကတ်က အခုမုန်တိုင်းအလယ်မှာရှိနေခဲ့သည်။ သူတို့က ကူညီဖို့ကမ်းလှမ်းရင် သူတို့က စုပ်ယူခြင်းခံရလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါက မတန်ဘူး!
ထို့နောက်...
နောက်မနက်မှာ Z မြို့ကနိုင်ငံသားတွေက ကောင်းကင်ကိုမော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ရဟတ်ယာဉ်တွေက သူတို့ခေါင်းပေါ်မှာတစ်စီးပြီးတစ်စီးပျံသန်းသွားခဲ့ကြသည်။
"ထူးဆန်းတယ်၊ ဘာလို့ဒီမနက်မှာရဟတ်ယာဉ်တွေအများကြီးပျံသန်းနေရတာလဲ?"
"ဟုတ်တယ်၊ ရဟတ်ယာဉ်တွေအများကြီးရှိတယ်။ သူတို့မတိုက်မိကုန်ဖို့မျှော်လင့်တယ်။ တိုက်များတိုက်မိကုန်ရန် ကြောက်စရာကြီး။"
"ခင်ဗျားတို့က ဒီနေ့ကုန်စုံဆိုင်ဝယ်ဖို့လာတဲ့လူတွေက အရင်ကထက်ပိုများတယ်ဆိုတာကိုသတိပြုမိခဲ့သလား?"
"တကယ်ကိုပဲ ခင်ဗျားပြောမှပဲ သတိထားမိတော့တယ်!"
***