အမေ၊ ကျွန်တော်လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုရှာတွေ့ခဲ့တယ်

ကုန်းမိသားစုအိမ်တော်၏ စာကြည့်ခန်းတွင် သခင်ကြီးကုန်းသည် နံရံပေါ်ရှိ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရှေးဟောင်းပန်းချီကားတစ်ချပ်ရှေ့တွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်ယောက်ျားတစ်ယောက်သည် သူ၏ရှေ့တွင်ရပ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လီဝမ်သုန့်ဖြစ်သည်။

"သခင်ကြီး၊ ဒါက ပိုင်ရှန်းရှန်းရဲ့အခြေအနေကိုစုံစမ်းစစ်ဆေးမှုပါ!" လီဝမ်သုန့်က သတင်းအချက်အလက်ကို သခင်ကြီးကုန်းအားပေးပြီးဆက်ပြောသည်၊ "ပိုင်ရှန်းရှန်းက ပိုင်မိသားစုရဲ့မိသားစုခွဲတစ်ခုကလာတာ။"

ပိုင်မိသားစုသည် ကုန်းမိသားစုနှင့်အချို့သောဆက်ဆံရေးတစ်ခုရှိခဲ့သည်။

အကယ်၍ ရှောင်လင်းယွီက ပိုင်ရှန်းရှန်းကိုထိချင်လျှင် ပိုင်မိသားစုသည် သေချာပေါက်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုပြုလုပ်လိမ့်မည်။

ပိုင်မိသားစုသည် ရှောင်လင်းယွီနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဧရာမသတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပိုင်မိသားစုက ပိုင်ရှန်းရှန်းကိုကယ်တင်ချင်လျှင် ရှောင်လင်းယွီသည် ဖိနှိပ်ခြင်းခံရလိမ့်မည်!

သို့သော် ရှောင်လင်းယွီသည် သူတို့၏ဘော့စ် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ဇနီးဖြစ်သည်။ သူမသည် ကုန်းမိသားစု၏မြေးမလည်းဖြစ်သည်။

သခင်ကြီးကုန်းသည် ပိုင်မိသားစု၏မိသားစုခွဲတစ်ခုမှအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကို ရှောင်လင်းယွီကိုအနိုင်ကျင့်ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သခင်ကြီးကုန်းတွင် အမြော်အမြင်ရှိပြီး ကုန်းယင်းရှုံးကိုသူမကိုကာကွယ်ရန်ပို့ခဲ့သည်။ ကုန်းယင်းရှုံးရှိနေသောအခါ အင်တာနက်ပေါ်ကကိစ္စများသည် အများကြီးပိုလွယ်ကူသွားလိမ့်မည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ကုန်းယင်းရှုံးနှင့်ရှောင်လင်းယွီသည်လည်း ရှောင်လင်းယွီကိုအကွက်ဆင်ခဲ့သောတရားခံကိုကိုင်တွယ်နိုင်သည်။ သို့သော် ကုန်းယင်းရှုံးက ပိုင်ရှန်းရှန်း၏အထောက်အထားနှင့်နောက်ခံနှင့်ပတ်သက်သောသတင်းအချက်အလက်ကိုပို့ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ပိုင်ရှန်းရှန်း၏အထောက်အထားနှင့်ပတ်သက်၍ စိတ်ဝင်စားစရာတစ်ခုခုရှိသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ပြဿနာမှာ ပိုင်ရှန်းရှန်းသည် တကယ်တော့ပိုင်မိသားစု၏အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ပိုင်မိသားစုနှင့်သခင်ကြီးကုန်းကြားကဆက်ဆံရေး...

၎င်းသည် ရှင်းပြရန်ခက်ခဲသည်။

သခင်ကြီးကုန်း ပိုင်ရှန်းရှန်း၏သတင်းအချက်အလက်ကိုကြည့်ပြီးနောက် သူက ၎င်းကိုစားပွဲပေါ်သို့ပစ်ချလိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသခပ်ရေးရေးရှိနေခဲ့သည်။

သူက ကျယ်လောင်စွာပြောသည်၊ "ပိုင်မိသားစုက ရယ်စရာကောင်းတာပဲ! သူတို့က ကုန်းမိသားစုကို အနိုင်ကျင့်ရလွယ်ကူတယ်လို့တကယ်ပဲထင်နေတာလား?"

လီဝမ်သုန့် ဤသည်ကိုကြားသောအခါ သူက မျက်လုံးလှန်ချင်ခဲ့သည်။ 'ပိုင်မိသားစုက ရှောင်လင်းယွီက ကုန်းမိသားစုရဲ့မိသားစုဝင်တစ်ဦးဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုမသိဘူး။' ဟုတ်ပါတယ်၊ လီဝမ်သုန့်က ဒါကိုအပြင်ထုတ်မပြောခဲ့ဘူး။

သူက မေးသည်၊ "ဒါဆိုရင်တော့ သခင်ကြီး၊ ပိုင်ရှန်းရှန်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ဘာလုပ်သင့်လဲ?"

သခင်ကြီးကုန်းက သူ့လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီးပြောသည်၊ "ကုန်းယင်းရှုံးကို လင်းယွီကိုသူလိုချင်သလိုကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်။ ပိုင်မိသားစုနဲ့ပတ်သက်ပြီး သူတို့က ပိုင်ရှန်းရှန်းကိုဂရုစိုက်ဖို့အချိန်မရှိအောင်သူတို့အတွက်တစ်ခုခုရှာပေးလိုက်!"

ဤသည်မှာ ပိုင်မိသားစုသာဖြစ်သည်။ သူက ဘာမှလုပ်စရာတောင်မလိုဘူး။ သူက တခြားမိသားစုတွေကိုအနည်းငယ်အရိပ်အမြွက်ပေးသရွေ့ ပိုင်မိသားစုကိုကိုင်တွယ်ဖို့လူတွေသဘာဝကျကျရှိလိမ့်မယ်။

အတိတ်မှာ သူက ပိုင်မိသားစုကိုဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက သူ့အသက်က အကန့်အသတ်ရှိတယ်လို့ခံစားမိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူက သူသွားပြီးနောက်သူ့မြေးအတွက်တစ်စုံတစ်ယောက်ရှိနေစေချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူက ပိုင်မိသားစုက ကျေးဇူးကန်းတဲ့ဝံပုလွေတွေရဲ့တွင်းတစ်တွင်းဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုမသိရှိခဲ့ဘူး။ သူက သူတို့ကိုတစ်ခုခုပေးခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က တကယ်တော့ကုန်းမိသားစုကနေအရာအားလုံးကိုခိုးယူချင်ခဲ့ကြတယ်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ သူက သူ့မြေးမနဲ့မြစ်အတွက် သူတို့ကိုနောက်ထပ်အလိုလိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။

လီဝမ်သုန့် စာကြည့်ခန်းမှထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သခင်ကြီးကုန်းက စဉ်းစားပြီး မလုံမလဲဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားမိခဲ့သည်။ ယွီအာက သူ့ဆီကနေဒီလောက်ကြီးမားတဲ့အရာတစ်ခုကိုဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

သခင်ကြီးကုန်းက သူ့အံဆွဲထဲကနေဆဲလ်ဖုန်းတစ်လုံးကိုထုတ်ယူပြီး ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။

ဖုန်းမြည်ပြီးတော့ ကောက်ယူခြင်းခံခဲ့ရသည်။

"အဘိုး!" ရှင်းလင်းသောအသံတစ်ခုက ဖုန်းကနေထွက်လာခဲ့သည်။ "အဘိုး၊ တစ်ခုခုမှားနေလို့လား? ဘာလို့အဘိုး ဒီအချိန်ကြီးဖုန်းခေါ်နေရတာလဲ?"

သခင်ကြီးကုန်း၏မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားပြီး သူက စိတ်တိုသောအသံဖြင့်ပြောသည်၊ "ကောင်မလေး၊ ဒါက အဘိုးက မင်းကိုဖုန်းမခေါ်ရင် မင်းက ငါ့ကိုဖုန်းမခေါ်ဘူးဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်လား?"

ရှောင်လင်းယွီက ချက်ချင်းမြှောက်ပင့်သောအသံဖြင့်ပြောသည်၊ "ဘယ်လိုလုပ်အဲ့လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ? ကျွန်မက အဘိုးကိုနေ့တိုင်းဖုန်းခေါ်ဖို့စဉ်းစားနေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ သောကြာနေ့တိုင်းဖုန်းခေါ်ဖို့သဘောတူခဲ့ကြတာမဟုတ်ဘူးလား?"

အခြေအနေတွေသာမရှိခဲ့ရင် ရှောင်လင်းယွီက သခင်ကြီးကုန်းကိုနေ့တိုင်းနှုတ်ဆက်ဖို့သေချာပေါက်ဖုန်းခေါ်ပြီး သူ့ကိုပြုစုပေးဖို့သူ့ဘေးကိုတောင်ပြန်သွားလိမ့်မယ်။

သခင်ကြီးကုန်းက ကုန်းမိသားစုတစ်ယောက်တည်းစောင့်ရှောက်နေပြီး အဲ့ဒါက သူ့အတွက်တကယ်ပဲခက်ခဲခဲ့သည်။

ခဏတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သခင်ကြီးကုန်းက မေးသည်၊ "ကောင်မလေး၊ မင်းအဆင်ပြေရဲ့လား?"

"အဘိုး၊ ကျွန်မအဆင်ပြေပါတယ်။ အဘိုးစိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး! "ရှောင်လင်းယွီက သိပ်လေးနက်စွာပြန်ဖြေသည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူမက သခင်ကြီးကုန်းဘာကိုဆိုလိုလဲဆိုတာကိုနားလည်ခဲ့သည်။

သခင်ကြီးကုန်းက အနည်းငယ်ဒေါသတကြီးပြောသည်၊ "ကောင်မလေး၊ ဘာလို့မင်းက အဘိုးကိုဖုန်းခေါ်ပြီးဒီအကြောင်းကိုမပြောပြခဲ့တာလဲ? အနည်းဆုံးတော့ ငါ ကူညီနိုင်တယ်လေ။"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "အဘိုး၊ ဒါတွေအားလုံးက သေးငယ်တဲ့ကိစ္စတွေပဲ။ ကျွန်မ ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ အဘိုးစိုးရိမ်စရာလုံးဝမလိုဘူး။ ကျွန်မသာဒီလိုသေးငယ်တဲ့ကိစ္စတစ်ခုကိုတောင်မကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ရင် ကျွန်မက ကုန်းမိသားစုရဲ့ချွေးမဖြစ်ဖို့ ဘယ်လိုထိုက်တန်မှာလဲ? မဟုတ်ဘူးလား?"

ရှောင်လင်းယွီ၏စကားကိုကြားပြီးနောက် သခင်ကြီးကုန်းက သိပ်ကျေနပ်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက မကျေမနပ်ပြောသည်၊ "မင်းက ငါအသိအမှတ်ပြုတဲ့မြေးမပဲ။ မင်း ထိုက်တန်သလား၊ မထိုက်တန်ဘူးလားဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ငါ့အပေါ်မှာမူတည်တယ်။"

"..." ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီးထောက်ခံသည်၊ "ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ အဘိုး၊ အဘိုးပြောတာမှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဘိုး၊ ကျွန်မက ကြီးပြင်းဖို့သင်ယူရမယ်။ ကျွန်မက ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ဇနီးဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာ ကျွန်မက နောင်မှာကုန်းမိသားစုရဲ့သခင်မဖြစ်လိမ့်မယ်။ ကျွန်မ ထျန်းဟောက်နဲ့ဘေးချင်းယှဉ်လျှောက်ချင်တယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်မက ကုန်းမိသားစုရဲ့အရည်အချင်းရှိတဲ့သခင်မတစ်ယောက်လည်းဖြစ်ချင်တယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မက ဒါကိုကိုင်တွယ်ဖို့သင်ယူရမယ်။"

"..." ခဏတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သခင်ကြီးကုန်းက သက်ပြင်းချပြီးပြောသည်၊ "ကလေး၊ မင်းအတွက်ခက်ခဲခဲ့ပြီ!"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "အဘိုး၊ ကျွန်မ အဲ့ဒါကိုခက်ခဲတယ်လို့မထင်ပါဘူး! ကျွန်မ ထျန်းဟောက်ကိုချစ်တယ်၊ အဘိုးကိုလည်းသဘောကျတယ်၊ ပြီးတော့ ကုန်းမိသားစုကိုလည်း သဘောကျတယ်!"

သခင်ကြီးကုန်းက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ကောင်းပြီ၊ ယွီအာ၊ ငါ မင်းစကားတွေကိုကြိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါထင်တယ် ဟိုကောင်စုတ်လေးဆို ပိုပြီးတောင် ကြိုက်နေဦးမယ်။" သူ့မြေးအကြောင်းပြောရင်း သခင်ကြီးကုန်းက ထပ်ပြောသည်၊ "ယွီအာ၊ ရှင်းအာက ထျန်းဟောက်က သိပ်မကြာခင်နိုးထလာလိမ့်မယ်လို့ပြောခဲ့တယ်။"

စစ်ထူရှင်းက သူ့ကိုအဲ့ဒီနေ့ကပြောခဲ့တယ်၊ 'ကျွန်တော် ဒီနတ်ဘုရားမဆန်တဲ့ကုသရေးရေကိုပေါင်းစပ်ပြီး တစ်ရှူးဆဲလ်ကုသရေးဖြေရှင်းချက်တစ်ခုကိုတီထွင်ခဲ့တယ်။ ထျန်းဟောက်ရဲ့ဦးနှောက်အာရုံကြောဆဲလ်တွေက ပိုမြန်မြန်ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာလိမ့်မယ်။ ဆဲလ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုရဲ့အရှိန်အရ သူက တစ်နှစ်ခွဲမပြည့်ခင်မှာနိုးထလာလောက်တယ်။'

သခင်ကြီးကုန်း သတင်းကောင်းကိုကြားတဲ့အခါ သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာသူ့မျက်ရည်တွေကိုသုတ်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မလည်း ကုန်းယင်းရှုံးဆီကနေကြားပြီးသားပဲ။ ဒါပေမဲ့..."

"ဒါပေမဲ့ ဘာလဲ?" သခင်ကြီးကုန်းက ရုတ်တရက်စိုးရိမ်တကြီးမေးသည်။

ခဏတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီက ပြောသည်၊ "ထျန်းဟောက်နိုးထလာပြီးနောက် သူ ကျွန်မကို မှတ်မိနေပါဦးမလား။"

"သူက ဘယ်လိုမမှတ်မိဘဲ နေရဲမှာလဲ?!" သခင်ကြီးကုန်းက ချက်ချင်းအော်ဟစ်သည်၊ "သူသာမင်းကိုမမှတ်မိရင် ငါက သူ့ခြေထောက်တွေကိုချိုးပစ်မယ်!"

တကယ်တော့ သခင်ကြီးကုန်းကလည်း ယုံကြည်မှုမရှိခဲ့ဘူး။

ရှောင်လင်းယွီက သူ့ကိုအရင်ကပြောခဲ့တယ်၊ ကုန်းထျန်းဟောက်က စမ်းရေကိုသောက်ပြီးနောက်ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူပြန်လည်ကောင်းမွန်ပြီးနောက် သူက သူ့မှတ်ဉာဏ်ရဲ့တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုဆုံးရှုံးနိုင်ဖွယ်ရှိတယ်။ သို့သော် ဘယ်သူကမှသူက သူ့မှတ်ဉာဏ်ရဲ့ဘယ်အစိတ်အပိုင်းကိုဆုံးရှုံးခဲ့လဲဆိုတာကိုမသိခဲ့ဘူး၊ ရှောင်လင်တောင်မှမသိခဲ့ဘူး။

ရှောင်လင်းယွီက သူ့ကိုနှစ်သိမ့်သည်၊ "အဘိုး၊ အဘိုးဒေါသထွက်စရာမလိုပါဘူး။ ထျန်းဟောက်သာတကယ်ပဲကျွန်မကိုမမှတ်မိရင် ကျွန်မတို့က အသစ်စတင်ကြမယ်။ ဒီတစ်ခါ ကျွန်မက သူ့ကိုအရင်လိုက်မယ်။ ပျော်စရာကောင်းမှာပါ။"

"..." သခင်ကြီးကုန်းက ခဏစဉ်းစားပြီး သဘောတူစွာခေါင်းညိတ်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။"

"ဒါပေမယ့် အဘိုး" ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "အကယ်၍ ထျန်းဟောက်က တကယ်ပဲကျွန်မကိုမမှတ်မိရင် ကျွန်မက သူ့ကိုအနိုင်မယူခင်မှာ အဘိုး၊ အဘိုးက သူ့ဘေးကတောရိုင်းလိပ်ပြာတွေကိုမောင်းထုတ်ရာမှာ ကျွန်မကိုကူညီပေးရမယ်နော်၊ ဟုတ်ပြီလား?"

သခင်ကြီးကုန်းက ချက်ချင်းပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ဟားဟား၊ အဲ့ဒါအတွက်စိတ်မပူပါနဲ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဘိုးက မင်းကိုသေချာပေါက်ကူညီမယ်။"

"ကောင်းပြီ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အဘိုး!" ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီးပြောသည်။

သခင်ကြီးကုန်းက သူ့လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီးပြောသည်၊ "ငါတို့က အခုတစ်မိသားစုတည်းပဲ။ မင်းကိုကူညီတာက ငါ့တာဝန်မဟုတ်ဘူးလား? အဘိုးကိုကျေးဇူးတင်စရာမလိုဘူး!"

...

ရှောင်လင်းယွီက ဖုန်းကိုမလိုလားစွာချလိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူမမျက်လုံးတွေက ကြောင်ငေးနေခဲ့သည်။

ဒါက သူမက ကုန်းထျန်းဟောက်က နိုးထတော့မယ်လို့ကြားခဲ့တဲ့ဒုတိယအကြိမ်ပဲ။

ဒါက လူတိုင်းအတွက်သတင်းကောင်းတစ်ခုပဲ။ သို့သော် ရှောင်လင်းယွီက စိတ်ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်နိုးထလာပြီး တကယ်ပဲသူ့ဇနီးနဲ့သားကိုမေ့သွားခဲ့ရင်ကော? သူက သူမအပေါ်မှာတူညီတဲ့ခံစားချက်တွေရှိနေဦးမှာလား?

ရှောင်လင်းယွီ မသိခဲ့ဘူး။

သူမက အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့၊ စိတ်လှုပ်ရှားပြီးတော့ ဆုံးရှုံးနေသလိုတောင်ခံစားခဲ့ရသည်။

ရှောင်လင်းယွီ ကြောင်ငေးနေစဉ်မှာပဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမတံခါးကိုခေါက်လိုက်သည်။

"အမေ၊ သားဝင်လာလို့ရမလား?" ရှောင်လင်းယွီက အပြင်ဘက်ကနေရှောင်ထုန်ရဲ့နူးညံ့တဲ့အသံကိုကြားလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ထရပ်ပြီးတံခါးကိုဖွင့်လိုက်သည်။ သူမက တံခါးကိုဖွင့်တဲ့အခါ သူမက သူမရဲ့ဖြူဖွေးနူးညံ့တဲ့သားက သူ့ခေါင်းကိုမော့ပြီး သူမကိုတောက်ပတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ကြည့်နေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ကိုယ်ကိုင်းပြီးသူ့ကိုကောက်ချီလိုက်သည်။ သူမက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ဒါပေါ့၊ မေမေ့သားက ဝင်လာနိုင်တာပေါ့။" ထို့နောက် သူမက မေးသည်၊ "သား၊ ဘာလို့အမေ့ကိုရှာရတာလဲ?"

ရှောင်လဲ့ထုန်က သူ့မျက်လုံးကြီးတွေကိုမှိတ်ပြီး ရှောင်လင်းယွီရဲ့နားထဲကိုတိုးတိုးလေးပြောသည်၊ "အမေ၊ ကျွန်တော်လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုရှာတွေ့ခဲ့တယ်။"

ရှောင်လင်းယွီက ရယ်မောကာမေးသည်၊ "အိုး၊ အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်ချက်က ဘာလဲ?"

ရှောင်လဲ့ထုန်က တိုးတိုးလေးပြောသည်၊ "ကျွန်တော်က ဦးလေးကုန်းက အန်တီလေးကို သူမပါးစပ်ပေါ်မှာနမ်းနေတာကိုမြင်လိုက်တယ်!"

ရှောင်လင်းယွီ၊ "..."

***