နှစ်ခါ သစ္စာဖောက်ခြင်း

ရုံးခန်းထဲမှာကိစ္စတွေကိုကိုင်တွယ်နေတဲ့ရှောင်လင်းယွီက သူမညီမက သူမသားကိုကျယ်လောင်စွာခေါ်နေတာကိုကြားတဲ့အခါ မျက်ခုံးအသာပင့်လိုက်သည်။ "ရှောင်ထုန်က ဒုက္ခရောက်တော့မှာ!"

ဒီကလေးက သူ့အသက်အရွယ်မှာသိပ်လွတ်လပ်တယ်၊ ပြီးတော့ သူက တခြားလူတွေအကြောင်းစိုးရိမ်ပြီးပတ်ပတ်လည်သွားနေခဲ့သည်။ အခု သူက သူ့အဒေါ်ရဲ့အိမ်ထောင်ရေးနဲ့ပတ်သက်ပြီးစိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ သူက ကုန်းယင်းရှုံးက ရှောင်လင်းယွင်ကိုပါးစပ်မှာနမ်းခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ကောလဟာလတွေကိုဖြန့်ခဲ့သည်။ ရှောင်လင်းယွင်ကလွဲပြီးလူတိုင်းက အဲ့ဒီအကြောင်းသိခဲ့ကြသည်။

ဒါပေမဲ့... ဒါက သူတို့နှစ်ယောက်မှာတစ်ခုခုဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ မြင်သာတဲ့လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပဲ။

ရှောင်လင်းယွီက သူမသားရဲ့ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကိုလျစ်လျူရှုပြီး သူမအလုပ်ကိုပြန်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် မကြာမီမှာ သူမက ပြေးသံကိုကြားခဲ့သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က တံခါးကိုတွန်းဖွင့်ပြီးပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ရှောင်လင်းယွီကိုပြောသည်၊ "မေမေ၊ အန်တီက သားကိုရှာနေတယ်။ သားဒီမှာခဏလောက်ပုန်းမယ်နော်။"

ရှောင်လင်းယွီက မျက်ခုံးပင့်ပြီးရယ်မောကာမေးသည်၊ "မင်းက ဘယ်မှာပုန်းမှာလဲ? ငါမင်းကိုပြောပြမယ်၊ မင်းဘယ်မှာပဲပုန်းနေပါစေ၊ မင်းအန်တီက မင်းကိုသေချာပေါက်ရှာတွေ့လိမ့်မယ်။"

ရှောင်လဲ့ထုန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီးပြောသည်၊ "ဒါဆိုရင်တော့ သားတို့ဘာလုပ်သင့်လဲ?" ထို့နောက် သူက ရှောင်လင်းယွီရဲ့စားပွဲကိုသတိပြုမိလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့မျက်လုံးကြီးတွေက တောက်ပသွားပြီး သူက ပြုံးကာပြောသည်၊ "သားသိပြီ။" ထို့နောက် သူက စားပွဲအောက်မှာပုန်းဖို့အမြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။ လူတွေက အပြင်ဘက်ကနေစားပွဲကိုမြင်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

ရှောင်လဲ့ထုန် စားပွဲအောက်ကိုတွားသွားပြီးနောက် နောက်ထပ်ခြေသံတစ်စုံပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရှောင်လင်းယွင်က သူမလက်ထဲမှာခြစ်ရာတစ်ခုနဲ့လျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က ငယ်ရွယ်တယ်၊ ပြီးတော့ သူက ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိခဲ့ဘူး... သူ့ရဲ့တစ်ခုတည်းသောအားနည်းချက်က သူက သိပ်ယားယံတတ်တာပဲ။

"အစ်မ၊ ရှောင်ထုန်ဒီမှာရှိသလား?" ရှောင်လင်းယွင်က ရုံးခန်းကိုပတ်ပတ်လည်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူမက ရှောင်လဲ့ထုန်ကိုမတွေ့ခဲ့ဘူး။ သို့သော် သူမက သူ့ကိုဒီဘက်ထွက်သွားတာကိုမြင်ခဲ့သည်။

ရှောင်ထုန်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ် ခဲသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက သူ့အမေရဲ့ဘောင်းဘီစကိုဆွဲပြီး ဘာမှမပြောဖို့သူမကိုအချက်ပြလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီးခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ရှောင်ထုန်၊ သူ ငါ့နေရာကိုမလာခဲ့ဘူး။ မင်းက တခြားနေရာကိုကြည့်နိုင်တယ်။" အဲ့ဒါက သူမပြောခဲ့တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူမက သူမရဲ့လက်ညှိုးကိုလည်းသူမစားပွဲအောက်ကိုညွှန်ပြခဲ့သည်။

ဘယ်လောက်ရက်စက်တဲ့အမေရင်းလဲ!

"ရှောင်လဲ့ထုန်!" ရှောင်လင်းယွင်က စားပွဲကိုတိုက်ရိုက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူမက ပိုးလောက်လန်းတစ်ကောင်လိုကျုံ့ဝင်နေတဲ့ရှောင်လဲ့ထုန်ကိုမြင်တဲ့အခါ သူမက ကျယ်လောင်စွာပြောသည်၊ "ငါမင်းကိုတွေ့ပြီ!"

ရှောင်လင်းယွင်က ကလိထိုးဖို့လုပ်လေသည်!

ရှောင်လဲ့ထုန်က ကြောက်လန့်သွားခဲ့တယ်!

သူက ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ပြီး စားပွဲအောက်ကနေလွတ်မြောက်ဖို့သူ့ရဲ့ သေးငယ်သည့်အားသာချက်ကိုသုံးခဲ့သည်။ သူက ရှောင်လင်းယွီကိုအနည်းငယ်နာကြည်းစွာကြည့်လိုက်သည်၊ "အမေ၊ အမေက သားကိုသစ္စာဖောက်ခဲ့တယ်။ အမေ သားကိုမချစ်တော့ဘူးလား?" ထို့နောက် သူက အမြန်ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

"ဘန်း!" သူတံခါးကိုရောက်တဲ့အခါ သူက တစ်ယောက်ယောက်နဲ့တိုက်မိခဲ့သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က မြေကြီးပေါ်မှာထိုင်ပြီး တိုက်မိခြင်းကြောင့်နီရဲနေတဲ့သူ့နှာခေါင်းထိပ်ကိုတို့ထိလိုက်သည်။ သူ့နှာခေါင်းထဲကနာကျင်မှုက သူ့ကိုချက်ချင်းငိုစေခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွင်က ရှောင်လဲ့ထုန်က ခေါက်လဲကျသွားတာကိုမြင်ပြီး ချက်ချင်းပြေးသွားပြီးသူ့ကိုမြေကြီးပေါ်ကနေဆွဲထူလိုက်သည်။ သူမက စိုးရိမ်စွာမေးသည်၊ "ရှောင်ထုန်၊ မင်းဘယ်လိုနေလဲ? မင်းဘယ်နေရာမှာဒဏ်ရာရသွားလဲ?"

သူမက ရှောင်လဲ့ထုန်ရဲ့နီရဲနေတဲ့နှာခေါင်းကိုမြင်တဲ့အခါ ရှောင်လင်းယွင်က ချက်ချင်းဒေါသူပုန်ထသွားသည်။ "ကုန်းယင်းရှုံး၊ ရှင် ရှေ့ကိုကြည့်မသွားဘူးလား? မင်းဘာလုပ်ခဲ့လဲကြည့်စမ်း။" ထို့နောက် ရှောင်လင်းယွင်က လှည့်ပြီး သူမက ညင်သာစွာမေးသည်၊ "ရှောင်ထုန်၊ မင်းနှာခေါင်းနာနေလား? ငါ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်ခွင့်ပေး! အိုက်ယိုး၊ ငိုနေတာပဲ။ တော်တော်နာနေမှာပေါ့။"

ကုန်းယင်းရှုံး၊ "..."

ရှောင်လဲ့ထုန်၊ "..." ကိစ္စတွေက ဘယ်လိုကြောင့် ဒီလောက်မြန်မြန်ပြောင်းလဲသွားတာလဲ?!

ရှောင်လင်းယွီကလည်း လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူမက ရှောင်လဲ့ထုန်ရဲ့နှာခေါင်းကိုကြည့်ပြီး စိုးရိမ်စွာမေးသည်၊ "ရှောင်ထုန်၊ မင်းနှာခေါင်းအဆင်ပြေရဲ့လား?"

ရှောင်လဲ့ထုန်က ခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "မေမေ၊ အန်တီ၊ သားအဆင်ပြေပါတယ်! စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး!"

ရှောင်လင်းယွင်က ပြောသည်၊ "ရှောင်ထုန်၊ မင်းတကယ်အဆင်ပြေရဲ့လား? မင်းနှာခေါင်းက သိပ်နူးညံ့တယ်။ မင်းက ကြီးမားတဲ့တုံးနဲ့တိုက်မိတာလေ၊ တကယ်ပဲမထိခိုက်ခဲ့ဘူးလား?"

ကြီးမားတဲ့တုံး၊ "..." သူက ကြီးမားတဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် သူက သံနဲ့လုပ်ထားတာမဟုတ်ဘူး။ သေးငယ်တဲ့တိုက်မိမှုက ရှောင်လဲ့ထုန်ကိုမထိခိုက်စေဘူး။

သူ့အဒေါ်ရဲ့စိုးရိမ်မှုက ရှောင်လဲ့ထုန်ကိုသူ့အကာအကွယ်ကိုလျှော့ချစေခဲ့သည်။ သူက ခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "အန်တီ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ သားတကယ်အဆင်ပြေပါတယ်!"

"ကောင်းပြီ၊ မင်းအဆင်ပြေတာက ကောင်းတယ်!" ရှောင်လင်းယွင်က ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် အမူအရာပြောင်းလဲမှုနဲ့ပြောသည်၊ "မင်းအဆင်ပြေတယ်ဆိုမှတော့ ငါ့ဆီကအပြစ်ဒဏ်ကိုကောင်းကောင်းလက်ခံသင့်တယ်ဟုတ်?"

ရှောင်လဲ့ထုန်ရဲ့မျက်နှာငယ်က ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ သူက လျင်မြန်စွာတုံ့ပြန်ပြီး ချက်ချင်းကုန်းယင်းရှုံးနောက်ကိုခုန်သွားခဲ့သည်။ သူက ငိုသည်၊ "အန်တီ၊ သားနှာခေါင်းနာတယ်။ အိုး၊ သားတင်ပါးလည်းနာတယ်။ သားကိုနောက်ထပ်အပြစ်မပေးပါနဲ့၊ ဟုတ်ပြီလား?"

ရှောင်လင်းယွင်က မကောင်းဆိုးဝါးဆန်စွာပြုံးသည်။ "ဟမ့်၊ မင်းနှာခေါင်းနာသလား၊ မင်းတင်ပါးနာသလားဆိုတာကို ငါဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နာကျင်မှုက အယားခံလိုက်ရင် ပျောက်သွားလိမ့်မယ်။ အခုထွက်ခဲ့!"

ရှောင်လဲ့ထုန်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုကြောက်ရွံ့စွာကျုံ့ပြီး ကုန်းယင်းရှုံးနောက်မှာပုန်းအောင်းခဲ့သည်။ သူက ခိုင်မာစွာခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "အန်တီ၊ အန်တီက သားကိုနို့မသောက်ဖို့တားမြစ်ပြီး အပြစ်ပေးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကလိတော့အထိုးမခံနိုင်ဘူး။ သား ယားယံတတ်တယ်!"

ရှိနေတဲ့လူသုံးယောက်က သူ့စကားတွေကိုကြားတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ပါးစပ်ထောင့်တွေက တွန့်သွားကြသည်။

ထောင်ယွမ်ရွာတစ်ခုလုံးမှာ ဘယ်သူက ဒီကလေးက နို့သောက်ရတာကိုအမုန်းဆုံးဆိုတာကိုမသိဘဲနေမှာလဲ။ ဒါဆို အဲ့ဒါက ဘယ်လိုအပြစ်ဒဏ်မျိုးလဲ?

"အား?" ရှောင်လဲ့ထုန်က ရုတ်တရက်ဆွဲထုတ်ခြင်းခံခဲ့ရတယ်၊ ပြီးတော့ သူ့မျက်နှာငယ်က ချက်ချင်းကြောင်သွားခဲ့သည်။

သူတုံ့ပြန်ပြီးနောက် သူက မယုံနိုင်စွာမေးသည်၊ "ဦးလေးကုန်း၊ ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ? ဦးလေးက ကျွန်တော့်ကိုမကူညီဘဲ ကျွန်တော့်ကို ယားပြီးသေအောင်တောင်တွန်းပို့ခဲ့တယ်။ ဦးလေး ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လိုလုပ် လုပ်ရက်ရတာလဲ?"

ကုန်းယင်းရှုံးက သူ့လက်တွေကိုဖြန့်ပြီး ပြုံးကာပြောသည်၊ "ရှောင်ထုန်လေး၊ မင်းက မင်းအဒေါ်က ငါ့ရဲ့နောင်ဇနီးဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုသိတယ်။ ဒါဆိုရင်တော့ ငါက ငါ့ဇနီးက အပြစ်ပေးချင်တဲ့လူကို ဘယ်လိုကာကွယ်နိုင်မှာလဲ?"

ရှောင်လဲ့ထုန်က ချက်ချင်းကုန်းယင်းရှုံးကိုစိုက်ကြည့်ပြီးကျယ်လောင်စွာပြောသည်၊ "ဦးလေးကုန်း၊ ခင်ဗျားက မတရားဘူး!"

ဘာမှားယွင်းမှုလဲ!

သူမက သူ့ဇနီးတောင်မဖြစ်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက သူမကိုလက်နက်ချနှင့်ပြီ။

ရှောင်လင်းယွင်ရဲ့မျက်နှာ နီရဲသွားတယ်၊ ပြီးတော့ သူမရဲ့နားထိပ်တွေမှာတောင် ပန်းရောင်အလွှာတစ်လွှာရှိခဲ့သည်။ သူမက ကုန်းယင်းရှုံးကိုဒေါသတကြီးအော်ဟစ်သည်၊ "ကုန်းယင်းရှုံး၊ ရှင် ကလေးရှေ့မှာဘာအဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေပြောနေတာလဲ? ဘယ်သူက ရှင့်ရဲ့နောင်ဇနီးလဲ?"

ကုန်းယင်းရှုံးက သိပ်သဘာဝကျကျပြုံးပြီးဆက်ပြောသည်၊ "မင်းဘေးမှာတခြားဘယ်သူရှိသေးလို့လဲ!"

"ရှင်... ရှင်..." ရှောင်လင်းယွင်က သူမခြေထောက်တွေကိုဆောင့်နင်းပြီး နီရဲတဲ့မျက်နှာနဲ့ပြောသည်၊ "ရှင့်ရဲ့အရေပြားက တကယ်ပဲထူလွန်တယ်!" သို့သော် သူမရဲ့နှလုံးသားထဲမှာခပ်ရေးရေးချိုမြိန်ပြီးနွေးထွေးတဲ့ခံစားချက်တစ်ခုရှိခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွင်မသိခဲ့တာက ရှိနေတဲ့လူတွေရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ သူမရဲ့အသွင်အပြင်က သူ့ချစ်သူကိုမြင်ခဲ့တဲ့မိန်းမငယ်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ရှက်ရွံ့တဲ့အကြည့်လိုပဲ။

ရှောင်လဲ့ထုန်က သူ့နှာခေါင်းကိုတို့ထိပြီးတော့ အပြစ်ကင်းစင်စွာမေးသည်၊ "အန်တီ၊ အန်တီ့မျက်နှာက သိပ်နီနေတယ်။ အဲ့ဒါက ဦးလေးကုန်းက အန်တီက သူ့ဇနီးဖြစ်တယ်လို့ပြောခဲ့လို့လား?"

ဘုန်း!

ရှောင်လင်းယွင်ရဲ့မျက်နှာ ပိုပြီးနီရဲသွားခဲ့သည်။ သူမက ရှောင်ထုန်ကိုပြင်းပြင်းထန်ထန်စိုက်ကြည့်ဟန်ဆောင်ပြီးကျယ်လောင်စွာပြောသည်၊ "မင်းက ဘယ်လောက်အသက်ရှိပြီလဲ? မင်းက ဇနီးနဲ့အိမ်ထောင်ရေးအကြောင်းဘာသိလို့လဲ? ပြောရရင်... မင်းက ဒီတစ်ခါဘယ်ကိုပြေးနိုင်မလဲဆိုတာကိုကြည့်ကြသေးတာပေါ့။"

ရှောင်လင်းယွင်က ရှောင်လဲ့ထုန်ရဲ့ကော်လံကိုဖမ်းဆုပ်ပြီး သူ့ကိုကလိထိုးဖို့အဆင်သင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က သူရုန်းကန်ရင်းပြောသည်၊ "အန်တီ၊ အန်တီ၊ အဲ့ဒါက ဦးလေးကုန်းပဲ။ အဲ့ဒါက ဦးလေးကုန်းက ကျွန်တော့်ကိုကုမ္ပဏီရဲ့ကုန်လှောင်ရုံမှာနမ်းနေတာအကြောင်းလူတိုင်းကိုပြောဖို့ပြောခဲ့တာ!"

ကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ်ဦးလေးကုန်း၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကိုအရင်သစ္စာဖောက်ခဲ့တာ!

ရှောင်လင်းယွီ၊ "..."

ကုန်းယင်းရှုံး၊ "..." ဒီကလေးက ဘာတွေပြောနေတာလဲ။

ရှောင်လင်းယွင်၊ "..."

သူမရဲ့မျက်နှာက သိပ်နီရဲနေတော့ အဲ့ဒါက သွေးတွေယိုစီးနေသလိုပဲ။

ထို့နောက် ရှောင်လင်းယွင်က ရှက်ရွံ့မှုကြောင့်ဒေါသူပုန်ထသွားပြီးအော်ဟစ်သည်၊ "ကုန်းယင်းရှုံး၊ ရှင် ... ရှင်က ကလေးတစ်ယောက်ကိုဘာတွေသင်ပေးနေတာလဲ?" ဟုတ်ပါတယ်၊ တစ်နှစ်အရွယ်ကလေးတစ်ယောက်က သူသင်ကြားခြင်းမခံရရင်နမ်းတာက ဘာလဲဆိုတာကိုသိမှာမဟုတ်ဘူး။

"အမ်၊ ဇနီးလေး၊ မင်း..." ကုန်းယင်းရှုံးက တုန်တုန်ယင်ယင်ပြောသည်။

ရှောင်လင်းယွင်က ဒေါသတကြီးပြောသည်၊ "ဘယ်သူက ရှင့်ဇနီးလဲ?"

ကုန်းယင်းရှုံးရဲ့အေးစက်တဲ့မျက်နှာက အနည်းငယ်နာကြည်းတဲ့အမူအရာကိုဖော်ပြပြီး သူက ပြောသည်၊ "ဇနီးလေး၊ မင်းက ငါ့ကိုနမ်းပြီး ငါ့ရဲ့ပထမဆုံးအနမ်းကိုခိုးယူခဲ့တယ်။ မင်း တာဝန်ယူမှာမဟုတ်ဘူးလား?"

ရှောင်လင်းယွင်၊ "..."

ရှောင်လင်းယွီက နှစ်ယောက်သားပရောပရည်လုပ်နေတာကိုမြင်တဲ့အခါ သူမက သူမသားကိုရုံးခန်းကနေအမြန်ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ရုံးခန်းတံခါးကိုတောင်စဉ်းစားပြီးပိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သားအမိနှစ်ယောက်လုံးက ခိုးနားထောင်နေခဲ့ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခပ်တိုးတိုးမေးသည်၊ "သား၊ ဦးလေးကုန်းက တကယ်ပဲမင်းကိုသတင်းဖြန့်ခိုင်းခဲ့တာလား?"

ရှောင်လဲ့ထုန်က အပြစ်ကင်းစင်စွာသူ့လက်ငယ်လေးတွေကိုဖြန့်ပြီးပြောသည်၊ "မဟုတ်ဘူး။ သားက ဦးလေးကုန်းက အန်တီ့ကိုလိုက်ရတာဘယ်လောက်ခက်ခဲနေလဲဆိုတာကိုမြင်တော့ သူ့ကိုတွန်းအားတစ်ခုပေးဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ။"

ရှောင်လင်းယွီ၊ "..."

သူမက သူမသားမှာ အောင်သွယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့အလားအလာရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။

***