ဘယ်သူ့ရဲ့ မျိုးဆက်သွေးလဲ
Vol. 189 Ch. 2833
စတုရန်းကြေးမီးဖိုသည် အချိန်မြစ်၏ အဆုံးကနေ ရောက်ရှိလာသည့်ပုံပင်။ ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်က အချိန်၏ အမှတ်အသားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲများနှင့် လောကဓံကို တွေ့ကြုံထားလေသည်။
မီးဖိုသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းစွမ်းပကားတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ထားသည်။ ၎င်းဆင်းသက်လာသည့်ခဏမှာပင် အဲဒါက လောကကို လှုပ်ခါသွားစေ၏။
လောကတစ်ခုလုံးက စတုရန်းကြေးမီးဖို၏ ဝန်ကို ခံနိုင်ရည်မရှိသည့်ပုံပေါ်ပြီး အနည်းငယ်တုန်ခါလာ၏။
မဟာဧကရာဇ်နတ်ဘုရားလက်နက်… ငရဲဖိနှိမ်မီးဖို…
မီးဖို၏ နံရံလေးဖက်ပေါ်မှာ ထွင်းထုထားသော ပန်းပုများက ရုတ်တရက်လင်းလက်လာပြီး တဖျပ်ဖျပ်တလက်လက်အလင်းများကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။
သူတို့ပေါ်ရှိ အကွက်အပြောက်များက စတင်၍ အသက်ဝင်လာသည့်ပုံပင်။
နဂါးဟိန်းသံ၊ ဖီးနစ်အော်သံ၊ လိပ်အော်သံနှင့် ကျားဟိန်းသံတို့က တစ်ချိန်တည်းနီးပါး ထွက်ပေါ်လာပြီး လောကတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
နောက်ခဏ၌ အထွတ်အမြတ်ဝိညာဉ်လေးခု၏ ပုံရိပ်များက မီးဖိုပေါ်ကနေ ထွက်ခွာလာပြီး ၎င်းကို ရစ်ပတ်လိုက်လေသည်။ သူတို့က ငရဲဖိနှိမ်မီးဖိုကို သယ်ဆောင်ပြီး သူတို့၏ ဦးခေါင်းထက်ရှိ မိုးကောင်းကင်ရှိရာသို့ ပစ်ဝင်သွားလေသည်။
ဝုန်း…
ကျယ်လောင်သော မြည်ဟည်းသံနှင့်တွဲဖက်၍ မြေပြင်က တသိမ့်သိမ့်လှုပ်ခါကာ ရာသီဥတုက ပြောင်းလဲသွားသည်။
မိုးကောင်းကင်ထက်မှာရှိသော မှော်စာလုံးများက ချက်ချင်းပင်မှေးမှိန်သွား၏။
သို့သော်လည်း သိပ်မကြာခင် ပို၍ပင် ကျိန်းစပ်နေသော အလင်းတစ်ခု ပစ်လွင့်ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့က ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းစွာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။
နီရဲနေသော ကောင်းကင်ထက်မှာ မှော်စာလုံးများက တဖျပ်ဖျပ်လက်ပြီး ကျယ်ပြောသော ကန့်သတ်စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။ သူတို့က ပင်လယ်တစ်စင်းကဲ့သို့ တလိပ်လိပ်ထိုးတက်လာပြီး ဖြန်းပက်ကျဆင်းကာ လေဟာနယ်ကို ထိန်ထိန်လင်းသွားစေ၏။
ရှဲ… ရှဲ… ရှဲ...
သိုင်းတာအိုငရဲခန်းနှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမီးဖို၏ မီးတောက်များက အဲဒါကို ခံနိုင်ရည်မရှိဘဲ တဖြည်းဖြည်းမှေးမှိန်ကာ ထူးဆန်းသောအသံနှင့်အတူ မီးခိုးများ အူထွက်လာ၏။
သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ၏ ပုံရိပ်က တစ်ဖန်ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။
ကောင်းကင်ထက်ရှိ အဆုံးမဲ့မှော်စာလုံးများက တောက်ပလာပြီး အတောမသတ်သော ကန့်သတ်စွမ်းအားစီးကြောင်းတစ်ခုက စုစည်း၍ ဧရာမအလင်းတိုင်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေ၏။ ၎င်းက ကောင်းကင်ထက်ကနေ ဆင်းသက်ပြီး သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာထံသို့ ပစ်ဝင်လာသည်။
သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ၏ အပြုအမူက နောက်ဆုံးမှာ ဤလောကထံမှ ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်သော တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ရပ်ကို နှိုးဆွမိသွားသည်။
ယက္ခိုသ်များက မိုးကောင်းကင်ထက်ကို မော့ကြည့်ပြီး သူတို့၏ အမူအရာများက ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
မိုးကောင်းကင်၏ အစွန်းတစ်ဖက်ရှိ မှော်စာလုံးများသည် ကြယ်အလင်းပေါင်းသောင်းချီနှင့်အတူ တောက်ပနေသော ကြယ်များအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာဖျက်ကပ်ဘေးတစ်ခု၏ မြင်ကွင်းကဲ့သို့ အလျှံညီးညီးနှင့် ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။
“မကောင်းတော့ဘူး… မိုးကောင်းကင်ဘုံကို အမျက်ဒေါသထွက်သွားစေရင် သူက ဘယ်လောက်ကြီးမားတဲ့ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ယူဆောင်လာမိမလဲ မသိဘူး”
“ငါ… ငါတို့တွေ အကုန်လုံး ရှင်းလင်းသုတ်သင်ခံရတော့မှာလား”
တမလွန်ကိုးဘုံအပြစ်သားကုန်းမြေ၏ အတိတ်သမိုင်းမှာ မိုးကောင်းကင်ကို စိန်ခေါ်ပြီး ဤလှောင်အိမ်ထဲကနေ ဖောက်ထွက်ချင်သော ယက္ခိုသ်မျိုးနွယ်မှ ပညာရှင်များစွာ ရှိခဲ့လေသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့က နောက်ဆုံးမှာ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။
ထို့မျှသာမက သူတို့၏ အပြုအမူသည် ပို၍ပင်ကြီးမားသော အပြစ်ဒဏ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး နောက်ထပ်ယက္ခိုသ်များစွာကပါ ထိုကပ်ဘေးမှာ သေဆုံးကြရသည်။
အောက်ဘက်မှာရှိသော ယက္ခိုသ်များက ဖရိုဖရဲဖြစ်လာပြီး နေရာတိုင်းမှာ ဝင်ရောက်ပုန်းကွယ်ချင်၏။ သို့သော်လည်း မိုးကောင်းကင်လှောင်အိမ်က ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခွင် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ကောင်းကင်အောက်မှာရှိသော သက်ရှိတိုင်းက ပုန်းကွယ်စရာနေရာမရှိပေ။
ယက္ခဘုရင်အကြောက်တရားပင်လျှင် အနည်းငယ် မအီမသာ ခံစားလာရသည်။
မိုးကောင်းကင်ထက်ကနေ ပစ်လွင့်ထွက်ပေါ်လာသော ထိုစွမ်းအားသည် သူ၏ ခံနိုင်ရည်ထက် များစွာကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ့ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ လုံလောက်နေသည်။
ဝုန်း…
မှော်စာလုံးအလင်းတန်းက ဆင်းသက်မလာခင် သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာသည် ငရဲဖိနှိမ်မီးဖိုကို ဆွဲယူပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းထဲမှာ ကိုင်မြှောက်ကာ ပိတ်ဆို့တားဆီးလိုက်၏။ ကောင်းကင်ထက်ကနေ ဆင်းသက်လာသော ဧရာမအလင်းတန်းနှင့် ယှဉ်လျှင် သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ၏ ပုံရိပ်က ဖုန်မှုန့်တစ်မှုန့်ကဲ့သို့ သေးငယ်လွန်းနေ၏။ သူက အောက်ကို လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆင်းသက်သွားလေသည်။
ဝုန်း…
မြေပြင်က လှုပ်ခါသွားပြီး ကြီးမားသော တွင်းချိုင့်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ကာ ကြီးမားသော အက်ကွဲကြောင်းများစွာက အဘက်ဘက်ကို ဆန့်ထွက်သွား၏။
သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာသည် အထဲမှာ ဒဏ်ရာများဗရပွနှင့် မလှုပ်မယှက်လဲကျနေ၏။ ငရဲဖိနှိမ်မီးဖိုက မလှမ်းမကမ်းမှာ လဲကျသွားပြီး အထွတ်အမြတ်ဝိညာဉ်လေးခု၏ အလင်းရောင်က မှေးမှိန်ကာ သူတို့က နောက်တစ်ဖန် အိပ်မောကျသွားသည်။
“အဲဒီလူက သေသွားပြီလား”
ယက္ခိုသ်များစွာက အဲဒါကို တွေးမိပြီး သူတို့၏ မျက်နှာက ဖြူဖတ်ဖြူရော်ဖြစ်သွားသည်။
“အဟွတ်… အဟွတ်…”
ယက္ခိုသ်များက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။
သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက လူးလဲ၍ ကျုံးထလာခဲ့သည်။ သူက ချောင်းနှစ်ချက်ဆိုးပြီး သွေးများစွာကို ထွေးထုတ်လိုက်၏။
“သူက မသေဘူးလား”
ယက္ခိုသ်များက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။
သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာသည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှိုက်ပြီး သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးချီကို အတတ်နိုင်ဆုံးကြိုးစား၍ လှည့်ပတ်လိုက်သည်။
တကယ်တမ်းမှာ ငရဲဖိနှိမ်မီးဖိုသည် စောစောက မှော်စာလုံးအလင်းတန်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပျက်စီးထိခိုက်မှု၏ ထက်ဝက်ကျော်ကို ပိတ်ဆို့တားဆီးပေးထားခဲ့ခြင်း မဟုတ်လျှင် သူ၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်က ဖျက်ဆီးခံရကာ သူက သေရပေလိမ့်မည်။
ယက္ခိုသ်များက အဲဒါကို ကောင်းကောင်းခန့်မှန်းမိသည်။
သူတို့သည် ကန့်သတ်မှုများနှင့် ဤလောကလှောင်အိမ်ကနေ ဖောက်ထွက်ချင်သည်ဆိုလျှင် သူတို့၏ ခွန်အားသည် ဧကရာဇ်နယ်ပယ်မှာ ရှိနေရပေမည်။
ဒါ့အပြင် သာမန်ဧကရာဇ်နယ်ပယ်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ စွမ်းအားက မလုံလောက်ပေ။
သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာသည် သူ၏ မျိုးဆက်သွေးကို အကန့်သတ်အထိ လှည့်ပတ်ပြီး သိုင်းတာအိုငရဲခန်းကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။ ငရဲဖိနှိမ်မီးဖိုကို ဆင့်ခေါ်ပြီးနောက် သူထုတ်ဖော်လိုက်သော စွမ်းအားသည် သာမန်ဧကရာဇ်နယ်ပယ်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ထို့သို့ဆိုလျှင်တောင် အဲဒါက မိုးကောင်းကင်ကို မကိုင်လှုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ကောင်းကင်ထက်ရှိ မှော်စာလုံးများက တောက်ပနေဆဲဖြစ်ပြီး ကန့်သတ်ချက်စွမ်းအားကို အဆက်မပြတ် စုစည်းနေ၏။ သူတို့က ဒုတိယအကြိမ်မြောက် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ရပ်ကို ထုတ်ဖော်ဖို့ ပြင်ဆင်နေသည်မှာ သိသာလေသည်။
သို့သော်လည်း သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာသည် ပထမတိုက်ခိုက်မှုအပြီးမှာ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ငရဲဖိနှိမ်မီးဖိုနှင့်ပင်လျှင် သူက သိပ်ကြာကြာ တောင့်မခံနိုင်ခဲ့ပေ။
ထိုစဉ်မှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးချီက အဆက်မပြတ် တလိပ်လိပ်ထိုးတက်လာသည်ကို သူက ရုတ်တရက် နားလည်သိရှိလိုက်၏။ သူသည် အဲဒါကို မဖိနှိမ်နိုင်ဘဲ သူ၏ ရင်ဘတ်က ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည်ကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
သူက မတုံ့ပြန်နိုင်ခင် သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ ဆုတ်ဖြဲလိုက်သော နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။
ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ညိုမှောင်နေသော ရှေးဟောင်းကြေးမုံတစ်ချပ်က သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲကနေ ပစ်လွင့်ထွက်ပေါ်လာသည်။
“တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံ”
သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာသည် တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံကို မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်နေ၏။ သူ၏ သူငယ်အိမ်နှစ်ဖက်က တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာနှင့် တင်းကျပ်သွားလေသည်။
သူသည် တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံကို အသုံးပြုဖို့ မတွေးမိခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း သူက အဲဒါကို တွေးမိသည့်အချိန်မှာပင် ပယ်ချခဲ့သည်။
ပထမအချက် တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံသည် သူ့ထံမှ အမြုတေသွေးပမာဏများစွာကို ဝါးမျိုဖို့ လိုအပ်ပြီး သူ့ကို အလွန်တရာ ပျက်စီးထိခိုက်စေလေသည်။ သူက ကျရှုံးသွားမည်ဆိုလျှင် သူက မည်သည့်အရာကိုမှ ဆက်လက်၍ ပြုလုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဒုတိယအချက် သူ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအရ သူသည် အမြုတေသွေးပမာဏများစွာကို စွန့်လွှတ်စတေးပြီး တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံကို အသက်သွင်းမည်ဆိုလျှင်တောင် ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားသည် မိုးကောင်းကင်ထက်ရှိ အဟန့်အတားမှော်စာလုံးများကို ခုခံနိုင်ချင်မှ ခုခံနိုင်ပေလိမ့်မည်။
တကယ်တော့ သူစိုးအရိမ်ရဆုံးဖြစ်သည့် အရေးကြီးဆုံးအရာတစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။
တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံ၏ လက်နက်စိတ်ဝိညာဉ်သည် အမျိုးအမည်မသိ ဇာစ်မြစ်တစ်ခုကနေ ဆင်းသက်လာပြီး ၎င်းက အလွန်တရာဆိုးယုတ်ကာ သွေးဆာကြမ်းတမ်းလေသည်။
သူ၏ အမြုတေသွေးကို တိုက်ကျွေးမည်ဆိုလျှင် သူသည် နောက်ဆုံးမှာ ပုန်းလျှိုးနေသော အန္တရာယ်တစ်ခုကို မွေးမြူမိပြီး ကြီးမားသည့် တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို စိုးရိမ်နေ၏။
သို့သော်ယခု သူတုန်လှုပ်သွားရသည်မှာ တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံ၏ ပေါ်ထွက်လာမှုသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအတွင်းမှာ ရှိမနေသောကြောင့်ပင်။
သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာသည် တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံကို ငေးကြည့်နေ၏။ ၎င်း၏ အလယ်တွင် သွေးရောင်အလင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
အဲဒါက သူ၏ သွေး မဟုတ်ပေ။
တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံသည် သူ၏ အမြုတေသွေးကို ဝါးမျိုမည်ဆိုလျှင် သူနှင့် တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံကြား ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ရှိနေပေလိမ့်မည်။
ထိုအခိုက်အတန့်မှာ တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုကနေ လုံးလုံးလျားလျားလွတ်ထွက်နေ၏။ ရှေးဟောင်းကြေးမုံပေါ်ရှိသွေးက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကသွေး မဟုတ်သည်မှာ သိသာနေသည်။
တစ်ယောက်ယောက်က တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံကို ထိန်းချုပ်နေသည်။
ပြောရမည်ဆိုလျှင် သွေးပိုင်ရှင်က ၎င်းကို ထိန်းချုပ်နေလေသည်။
တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံက လည်ပတ်ပြီး သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာကို ရုတ်တရက်ချိန်ရွယ်လာခဲ့သည်။
ကြေးမုံပေါ်ရှိ သွေးရောင်အလင်းက အဆက်မပြတ်ဆန့်တန်းသွားပြီး ရတနာကြေးမုံ၏ အလယ်မှာ ကန့်လန့်ဖြတ် တည်ရှိနေ၏။ ၎င်းသည် သွေးနီရောင်သူငယ်အိမ်တစ်ခုကဲ့သို့ သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာကို စိုက်ကြည့်နေ၏။
တမလွန်ဘုံမျက်လုံး…
ချက်ချင်းပင် သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာသည် သူ၏ သွေးများ အေးစက်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
သန်မာအားကောင်းသော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်တစ်ခုက ဆင်းသက်လာပြီး သူက အဲဒါကို ခံနိုင်ရည်မရှိလုနီးပါးပင်။
ချက်ချင်းပင် သူသည် သိုင်းတာအိုငရဲခန်းနှင့် အမြုတေသိုင်းကောင်းကင်လိုဏ်ဂူကို တစ်ချိန်တည်းမှာ ထုတ်ဖော်လိုလေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်မှာ အရင်တုန်းက တမလွန်ဘုံမျက်လုံးအောက်မှာ သေဆုံးခဲ့ရသော ငရဲအရှင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်စိမ့်စမ်း တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရသည့် ခံစားချက်ကို သူက နောက်ဆုံးမှာ နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။ အရင်တုန်းက ငရဲအရှင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်စိမ့်စမ်းသည် တမလွန်ဘုံမျက်လုံး၏ အကြည့်အောက်မှာ အသက်တစ်ရှိုက်စာပင် မခံနိုင်ဘဲ သွေးအိုင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး သေဆုံးခဲ့ရသည်။
ယခု တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံထဲရှိ သွေးက သူ၏ မျိုးဆက်သွေးထက် များစွာပိုမိုသန်မာသည်မှာ သိသာနေသည်။
တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံ၏ အားဖြည့်စုဆောင်းမှု မရှိလျှင်တောင် သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာသည် သိပ်သည်းပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ရပ်ကို ခံစားနေရပြီဖြစ်ပြီး ကြေးမုံပေါ်မှာ လိမ်းကျံထားသည့် သွေးကိုပင် မခုခံနိုင်ပေ။
“အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”
တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံသည် အမြဲတမ်း သူ၏ အမြုတေသိုင်းကောင်းကင်လိုဏ်ဂူထဲမှာ ရှိနေခဲ့သည်။ အဲဒီမှာ တခြားတစ်ယောက်၏ မျိုးဆက်သွေး ဘယ်လိုလုပ်ရှိနေနိုင်ပါ့မလဲ…။
ဘယ်သူ့ရဲ့မျိုးဆက်သွေးက ဤမျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းသည့် ခွန်အားနှင့် စိတ်စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်တာလဲ…။