အခန်း (၇၀)

Vol. 6 Ch. 70

ကျောက်ရှုချန်းသည် ဤမောင်နှမနှစ်ယောက်ကြောင့် သွေးအန်လုမတတ် စိတ်တိုသွားသည်။ သူတို့၏ အမှန်တကယ် ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာအမူအရာများကို ကြည့်ရင်း သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးရှောင်ယွီသည် သူမ၏ စိတ်ကူးထဲက လက်တွဲဖော်မှာ ဖေးကျန့် ဖြစ်သည်ဟုသာ ပြောခဲ့ပြီး သူမသည် ဖေးကျန့်နှင့် တွဲနေသည်ဟု တိုက်ရိုက်ဝန်မခံခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သူမက ထိုအချိန်တွင် ဖေးကျန့်ကို ဖော်ပြခဲ့ခြင်းမှာ သူ့ကို လက်လျှော့စေရန် ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ဖေးကျန့်သည် ကျိုးရှောင်ယွီနှင့် မတွဲနေခဲ့ပေ။

သို့သော် ဤအရာကို သိလိုက်ရခြင်းက ကျောက်ရှုချန်းကို အနည်းငယ်မျှပင် ပိုကောင်းသည်ဟု မခံစားရစေခဲ့ပေ။ သူ့ပြိုင်ဘက်က သူချစ်မြတ်နိုးရသော မိန်းကလေးကို ခိုးယူသွားခြင်းထက် ပို၍ ဒေါသထွက်စရာ ဘာမှမရှိပေ။ အထူးသဖြင့် ပြိုင်ဘက်သည် အခြားသူများ လိုချင်သော်လည်း မရနိုင်သောအရာကို ရယူရန် လက်တစ်‌ချောင်းမျှပင် မလှုပ်ရှားရသည့်အခါတွင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ရှုချန်းသည် ယခုအခါ ဖေးကျန့်ကို အမှန်တကယ်ပင် အငြိုးအတေးထားနေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် မကျေမနပ်ဖြစ်နေစဉ်တွင် ဖေးကျန့်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မရင်ဆိုင်ရဲပေ။ ဖေးကျန့်သည် ရန်ဖြစ်ရာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်ပြီး အကယ်၍ ဆရာသာ သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်မနေခဲ့ပါက ကျောက်ရှုချန်းသည် ဖေးကျန့်ကို ရန်စရန် ဘယ်တော့မှ ရဲမည်မဟုတ်ပေ။

ကျိုးရှောင်ယွီ ရောက်ရှိလာသောအခါ အခြေအနေများက ပိုဆိုးသွားသည်။

ကျောက်ရှုချန်းသည် ကျိုးရှောင်ယွီက သူမသည် ဖေးကျန့်နှင့် တွဲနေသည်ဟု အတည်ပြုပေးမည်ကို မျှော်လင့်နေလား သို့မဟုတ် ငြင်းဆိုမည်ကို မျှော်လင့်နေလား မသေချာခဲ့ပေ။

ကျိုးရှောင်ယွီသည် တောက်ပပြီး ထင်ရှားသော ရုပ်ရည်နှင့် လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမကို ပထမတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် လူများကို သူမသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်ဟု အလိုလို ထင်မြင်စေသည့် အမျိုးအစားတွင် ပါဝင်သည်။ သူမ၏ မျက်ခုံးများသည် အနည်းငယ် တွန့်ချိုးနေပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာသည်လည်း လေးနက်ပြီး တိကျနေသည်။

သူမ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကျိုးရှောင်ယွီ၏ မျက်နှာသည် အလွန်ဝန်လေးနေပုံရသည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မည်သူမဆို အတန်းဖော်တစ်ဦး၏ ဖွင့်ဟဝန်ခံမှုကို ငြင်းပယ်ပြီး မကြာမီတွင် အမျိုးသားကျောင်းသားနှစ်ဦးကြား ရန်ပွဲနှင့်ပတ်သက်သော ကောလာဟလများတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေကြောင်း ပြောကြားခံရပါက ပျော်ရွှင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။ သူမနှင့် ထိုယောက်ျားလေးနှစ်ဦးအကြောင်း ကျယ်ပြန့်သော ကောလာဟလများ ရှိနေသော်လည်း ကျိုးရှောင်ယွီသည် ပုန်းရှောင်မနေခဲ့ပေ။

သူမ သက်သေထွက်ဆိုရန် ပေါ်လာခြင်းသည် သူမ၏ ထူးကဲသော ကြံ့ခိုင်မှုကို ပြသရုံသာမက သူမ၏ ခိုင်မာသော တရားမျှတမှုစိတ်ဓာတ်ကိုလည်း ပြသနေသည်။

လူအုပ်သည် ကျိုးရှောင်ယွီအတွက် လမ်းဖယ်ပေးရန် အလိုလို ခွဲထွက်သွားကြပြီး သူမကို မုန်တိုင်း၏ ဗဟိုချက်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

လုနန်နှင့် ဖေးကျန့်တို့သည်လည်း ကျိုးရှောင်ယွီကို သတိပြုမိကြသည်။ လုနန်သည် ဖေးကျန့်ကို အကြည့်တစ်ချက် ပစ်လွှတ်ကာ တိတ်တဆိတ် မေးလိုက်သည်။ 'ဒီမိန်းကလေးကို သိလား။ သူမက မင်းရဲ့ ချစ်သူဖြစ်မယ့်သူလား။'

ဖေးကျန့် သည် သူ သူမကို မသိကြောင်း အချက်ပြရန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

လုနန်သည် ဖေးကျန့်က မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် တွဲသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သူမက ဖေးကျန့်သည် မည်သူနှင့်မျှ တွဲမည့် အမျိုးအစားမဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ယခု ဖေးကျန့်က သူမကို မသိဟု ဆိုသည်ကို ကြားလိုက်ရခြင်းက သူမ၏ ယုံကြည်ချက်ကိုသာ အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။ အချိန်ခရီးသွား ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်မှ ဇာတ်လိုက်အမျိုးသားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ယောက်ျားတို့၏ သမာဓိကို စောင့်ထိန်းသည်။ သူ့အတွက်မူ ဇာတ်လိုက်အမျိုးသမီးသာ အရေးပါပြီး အခြားလှပသော အမျိုးသမီးများအားလုံးသည် တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ ယာယီသာဖြစ်သည်။

ကျိုးရှောင်ယွီသည် ဆရာ့ဘက်သို့ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဆရာ၊ ကျွန်မက ကျိုးရှောင်ယွီ ပါ။ ကျောက်ရှုချန်း နဲ့ ဖေးကျန့် တို့ရဲ့ ရန်ပွဲအကြောင်း ကျွန်မ သိပြီးပါပြီ။”

ဆရာသည် သူ၏ မျက်မှန်ကို ညှိလိုက်ပြီး ရှိနေသူအားလုံးအတွက် အရေးအကြီးဆုံး မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

“ကျောက်ရှုချန်းက မင်းနဲ့ ဖေးကျန့် တွဲနေတယ်လို့ ပြောတယ်။ ဒါက အမှန်ဟုတ်မဟုတ် ငါ သိချင်တယ်။ ဒါက ဖေးကျန့်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ သက်ဆိုင်နေတဲ့အတွက် ရိုးရိုးသားသားပြောပါ ကျိုးရှောင်ယွီ။”

ကျိုးရှောင်ယွီက လေးနက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “စိတ်ချပါ ဆရာ၊ ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်။ ဖေးကျန့်နဲ့ ကျွန်မကြားမှာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ ကျွန်မတို့ တစ်ခါမှ မတွဲဖူးသလို စကားတောင် အခုမှပြောဖူးတာပါ။ ဖေးကျန့်က ကျွန်မ ဘယ်သူလဲဆိုတာတောင် မမှတ်မိပါဘူး။ ကျောက်ရှုချန်းရဲ့ ဒီနေ့လုပ်ရပ်တွေက အသရေဖျက်မှုသက်သက်ပါပဲ။ ဒါတွေက ဖေးကျန့်ကို ထိခိုက်စေရုံသာမက ကျွန်မရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကိုလည်း ထိခိုက်စေပါတယ်။ ဆရာက ဒီကိစ္စကို လေးလေးနက်နက် ကိုင်တွယ်ပြီး ကျွန်မကို ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”

ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် ကျောက်ရှုချန်းကို မထီမဲ့မြင်ပြုသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဖေးကျန့် အပေါ်ထားရှိသော သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာမူ ပို၍ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ဖေးကျန့်၏ မမှတ်မိမှုက သူမအတွက် ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပုံရသည်။

လုနန်သည် သူမအတွက် တိတ်တဆိတ် လက်ခုပ်မတီးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ဤမိန်းကလေးသည် စကားပြောရာတွင် ရှင်းလင်းပြီး ယုံကြည်မှုရှိသော သဘောထားရှိသည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူမသည် သူမ၏ အခွင့်အရေးများကို မည်သို့ကာကွယ်ရမည်ကို နားလည်ပြီး သူမ၊ ဖေးကျန့်၊ ကျောက်ရှုချန်းတို့နှင့် ပတ်သက်သော ကောလာဟလများကို ရှင်းလင်းနိုင်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ကျိုးရှောင်ယွီ စကားပြောပြီးနောက် ကျောက်ရှုချန်းသည် အားနည်းသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ယနေ့တွင် မျက်နှာ၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အချစ်ကိုပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

အချစ်မှ အမုန်းသို့ ကူးပြောင်းခြင်းက ချက်ချင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ကျိုးရှောင်ယွီ ၏ နောက်ဆုံး မထီမဲ့မြင်ပြုသောအကြည့်ကြောင့် စိတ်ထိခိုက်သွားသော ကျောက်ရှုချန်းသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ထရပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဘာတွေ ဟန်ဆောင်နေတာလဲ။ မင်းက ဖေးကျန့်က မင်းရဲ့ စိတ်ကူးထဲက လက်တွဲဖော်လို့ ငါ့ကို မပြောခဲ့ရင်၊ မင်းက သူနဲ့တွဲနေတယ်လို့ အရိပ်အမြွက်မပြခဲ့ရင် ငါက ဖေးကျန့်ကို သွားပြီး ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ဘူး!”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အနားမှလူများသည် အခြေအနေကို စတင်နားလည်လာကြသည်။ ကျောက်ရှုချန်းသည် ကျိုးရှောင်ယွီကို ရယူရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူမက သူ့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး သူမ၏ စိတ်ကူးထဲက လက်တွဲဖော်မှာ ဖေးကျန့် ဖြစ်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ကျောက်ရှုချန်းသည် ကျိုးရှောင်ယွီနှင့် ဖေးကျန့်တို့ တွဲနေသည်ဟု မှားယွင်းစွာ ထင်ခဲ့ပြီး ထို့ကြောင့် သူသည် ဒေါသဖြင့် ဖေးကျန့်ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

အဆုံးတွင် သူသည် ဖေးကျန့်ကို မရိုက်နိုင်ရုံသာမက သူကိုယ်တိုင်ပင် အရိုက်ခံခဲ့ရသည်။ အုပ်ချုပ်ရေးရုံးခန်းတွင်ပင် ကျောက်ရှုချန်းသည် ရိုးသားခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ပထမဆုံး ထိုးကြိတ်ခဲ့သည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်မှ လွတ်မြောက်ရန် သူသည် ဖေးကျန့်ကို အသရေဖျက်ခဲ့ပြီး သူသည် လုနန်နှင့် ကျိုးရှောင်ယွီ နှစ်ဦးစလုံးနှင့် မသင့်လျော်သော ဆက်ဆံရေးရှိသည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။

သို့သော် မိန်းကလေးနှစ်ဦးစလုံးက သူ၏ စွပ်စွဲချက်များကို ပယ်ချခဲ့ပြီး ဖေးကျန့်၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေပြခဲ့သည်။

ကျိုးရှောင်ယွီသည် သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဂရုစိုက်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ကျောက်ရှုချန်း၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာသည် နီရဲသွားပြီး ဖေးကျန့်ကို ကြည့်ရန်ပင် သူမ မဝံ့ရဲတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ဤဒုက္ခသည် သူမ၏ မဆင်ခြင်မှုကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ကို သိလိုက်ရသည်။ ဖေးကျန့်သည် သူမ ကျောက်ရှုချန်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့သောကြောင့် ဤရှုပ်ထွေးမှုထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံခဲ့ရသူဖြစ်သည်။ သူမ၏ ချဉ်းကပ်ပုံသည် အမှန်တကယ်ပင် မသင့်လျော်ခဲ့ပေ။ သူမသည် ကျောက်ရှုချန်းကို ငြင်းပယ်စဉ် ဖေးကျန့်ကို ဖော်ပြခဲ့ခြင်း မပြုသင့်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒါသည် သူနှင့် ဘာမှမဆိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူမကို ဤသို့မြင်သောအခါ လူအုပ်သည် တီးတိုးပြောဆိုလာကြပြီး သူမသည် ဖေးကျန့် အပေါ် အမှန်တကယ် စိတ်ခံစားချက်များ ရှိနိုင်သည်ကို သိလိုက်ကြသည်။

ကျောက်ရှုချန်းသည် သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို သတိပြုမိပြီး အောင်ပွဲခံသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ 'ငါ မရရင် ဘယ်သူမှမရစေရဘူး!'

အကယ်၍ စကားဝိုင်းသည် ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်သွားပါက ကျိုးရှောင်ယွီ၏ အနာဂတ်သည် သူမ ဖေးကျန့်ကို ကြိုက်သည်ဟူသော ကောလာဟလများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေလိမ့်မည်။ လူတိုင်းက သူမသည် ဖေးကျန့်နှင့် တွဲချင်သော်လည်း ဖေးကျန့်က သူမ ဘယ်သူမှန်းပင် မသိကြောင်းကို သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပြောဆိုကြပေလိမ့်မည်။

လုနန်သည် ကျိုးရှောင်ယွီ အပေါ် ကောင်းသော အထင်အမြင်ရှိပြီး ဤကဲ့သို့ အကျိုးသင့် အကြောင်းသင့်တွေးခေါ်တတ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးက ကောလာဟလ၏ သားကောင်ဖြစ်သွားမည်ကို မလိုလားခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ဦးကို ကြိုက်ခြင်းသည် ဘာမှားနေသနည်း။

ဆရာက ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ “အမှန်တရားက အခု ရှင်းလင်းသွားပြီဆိုတော့…”

“ကျောက်ရှုချန်း၊ ငါသိချင်တာက ကျိုးရှောင်ယွီက မင်းကို ဖေးကျန့်နဲ့ တွဲနေတယ်လို့ လူကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့ဖူးလား။ မင်းက ‘ကျိုးရှောင်ယွီက ဖေးကျန့်က သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးထဲက လက်တွဲဖော်လို့ ပြောတယ်’ လို့ အမြဲပြောနေတယ်။ ကျိုးရှောင်ယွီက မင်းကို ဖေးကျန့် အကြောင်း အဲ့ဒီတစ်ခုပဲ ပြောခဲ့ပုံရတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။”

ကျောက်ရှုချန်း စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ ကျိုးရှောင်ယွီသည် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက နီရဲနေကာ လုနန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ လွန်ခဲ့သော ခဏက အခြားသူများ တီးတိုးပြောဆိုနေစဉ် သူမ မငိုခဲ့သော်လည်း ယခု လုနန်က သူမအတွက် စကားပြော ပေးသောအခါ သူမ၏ မျက်ရည်များကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

ကျောက်ရှုချန်းသည် တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကျိုးရှောင်ယွီက သူမ၏ မျက်ရည်များကို သုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်မက စာကျက်ပြီး အတူတူတိုးတက်မယ့်သူ၊ ဖေးကျန့်လိုလူမျိုးကို ရှာချင်တယ်လို့ပဲ ပြောခဲ့တာပါ။”

“ကောင်းပြီ။"လုနန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ကျောက်ရှုချန်း က ‘ကျိုးရှောင်ယွီက သူ ဖေးကျန့်နဲ့ တွဲနေတယ်လို့ အရိပ်အမြွက်ပြတယ်’ လို့ ပြောတာက ကျောက်ရှုချန်းရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်ပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား။”

“ကျွန်မ ဖေးကျန့်နဲ့ မသန့်ရှင်းဘူးလို့ စိတ်ကူးယဉ်တယ်၊ ဖေးကျန့်နဲ့ ကျိုးရှောင်ယွီတို့ မသန့်ရှင်းဘူးလို့ စိတ်ကူးယဉ်တယ်၊ ကျိုးရှောင်ယွီက သူ ဖေးကျန့် နဲ့ တွဲနေတယ်လို့ မင်းကို အရိပ်အမြွက်ပြတယ်လို့ စိတ်ကူးယဉ်တယ်။ မင်းရဲ့ဘဝမှာ စိတ်ကူးယဉ်မှုကလွဲရင် ဘာကျန်သေးလဲ ငါသိချင်တယ် ကျောက်ရှုချန်း။ မင်းက စိတ်ကူးယဉ်မှုနဲ့ အသက်ရှင်နေတာလား။”

“အတန်းဖော်၊ မင်း မြန်မြန် ဆေးကုသမှု ခံယူဖို့ ငါအကြံပြုတယ်။”

“မင်း!”ကျောက်ရှုချန်းသည် လုနန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဖေးကျန့်က လုနန် ရှေ့တွင် ဝင်ရပ်ကာ ပြန်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျောက်ရှုချန်းသည် သူ့ ဒေါသကို ဖိနှိပ်ရုံသာတက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤအရာက သူ၏ ကြောက်တတ်သော သဘာဝကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး အနီးအနားမှ ဆရာများပင် မကျေမနပ်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

လူအုပ်ထဲက တစ်စုံတစ်ဦးဆီမှ မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်မောသံ တချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဖွီး…”

လူတိုင်းသည် ဤကောလာဟလ၏ မဖြစ်နိုင်မှုကို စတင်သိရှိလာကြသည်။ ဒါသည် ကျောက်ရှုချန်း၏ အထိန်းအကွတ်မဲ့သော စိတ်ကူးယဉ်မှုမှ အစပြုခဲ့သည်။

လုနန်က ဆက်ပြောခဲ့သည်။ “ခြေတစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်ပြီး ပြောရရင် ကျိုးရှောင်ယွီက တကယ်ပဲ ဖေးကျန့်နဲ့ တွဲနေတယ်ဆိုရင်တောင် မင်းက ကျိုးရှောင်ယွီက မင်းကို ဒီလိုပြောလို့ ဖေးကျန့်ကို သွားပြီး ရင်ဆိုင်တယ်လို့ ပြောနေတာက အပြစ်အားလုံးကို သူမအပေါ် ပုံချနေတာပဲ။ အဲ့ဒီ‌ လော့ဂျစ်က မှားယွင်းနေတယ် မဟုတ်ဘူးလား။”

“မင်း ဖေးကျန့်ကို ရန်သွား တွေ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက မင်းက ကျိုးရှောင်ယွီကို ကြိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူမက မင်းကို ငြင်းပယ်ပြီး ဖေးကျန့် နာမည်ကို ပြောခဲ့လို့ပဲ။ မင်းက ရှက်ပြီး ဒေါသထွက်နေတာပဲ။ ကျိုးရှောင်ယွီက မင်းကို ရန်ဖြစ်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး။ သူမကို အပြစ်တင်တာက မင်းက ဘယ်လောက် ကြောက်တတ်၊ အားနည်း၊ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး ကိုယ့်မျက်ချေးကိုယ်မမြင်ဘူးဆိုတာကို ပြနေတာပဲ”

အမှန်စင်စစ် လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ ကျောက်ရှုချန်း၏ ဖေးကျန့်နှင့် ရန်ပွဲသည် အခြေခံအားဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ရပ်များကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း သူက အပြစ်ကို အမျိုးသမီးတစ်ဦးအပေါ် ပုံချခဲ့သည်မှာ စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

“နောက်ဆုံးအနေနဲ့ လူတိုင်းမှာ တခြားသူတွေကို အားကျပြီး ကြိုက်နှစ်သက်ခွင့်ရှိတယ်။ မင်းက ကျိုးရှောင်ယွီ ကို အားကျခွင့်ရှိသလိုပဲ သူမကလည်း ဖေးကျန့်ကို အားကျခွင့်ရှိတယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တန်ဖိုးထားတာ မှားလို့လား။”

လုနန်သည် ကျောက်ရှုချန်းကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်သော်လည်း တီးတိုးပြောဆိုနေသူများကို သူမ၏ အမြင်အာရုံ၏ ဘေးဘက်တွင် ထားရှိခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံး ခေါင်းငုံ့သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ဖေးကျန့် ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ကျိုးရှောင်ယွီက မင်းကို အားကျတဲ့အပေါ် မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။”

ဖေးကျန့်က ခဏစဉ်းစားပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်ကတော့ ကျိုးရှောင်ယွီက အမြင်ကောင်းတယ်လို့ထင်တယ်။ ကျွန်တော်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားကျတယ်။”

လုနန် - “…”

အနားမှလူများ - “…”

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဖေးကျန့်သည် နောက်ဆုံးတွင် ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေါ့၊ ကျိုးရှောင်ယွီလို ထူးချွန်တဲ့ အမျိုးသမီးငယ်တွေကို ကျွန်တော် အရမ်းအားကျပါတယ်။ အနာဂတ်မှာ သူမနဲ့ တခြားသူတွေနဲ့အတူ ကြိုးစားပြီး တိုးတက်ချင်ပါတယ်။”

သူ၏ ရှင်းလင်းသော နိဂုံးချုပ်စကားသည် အရာအားလုံးကို အတန်းဖော်များကြားမှ ရဲဘော်ရဲဘက်စိတ်ဓာတ်သို့ ပြန်လည်လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သည်။ ဖေးကျန့် ပင်လျှင် ကျိုးရှောင်ယွီကို အားကျကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤတန်ဖိုးထားမှုသည် အချစ်ရေးဆိုင်ရာ အရိပ်အမြွက်များ ကင်းမဲ့နေပြီး “သူမက သူ့ကိုချစ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက သူမကို မချစ်ဘူး” ဟူသော အရှုပ်တော်ပုံ ကောလာဟလများကို ထိရောက်စွာ ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်။ အခြားသူများက ကျိုးရှောင်ယွီကို ထပ်၍ အထင်သေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ကျိုးရှောင်ယွီသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ရယ်မောကာ ငိုယိုရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ ကြိုးစားပြီး အတူတူ တိုးတက်သင့်တယ်!”

ဤအချိန်တွင် လုနန်သည် အနည်းငယ် ကျေနပ်သွားသည်။ သူမသည် ဆရာ့ဘက် လှည့်ကာ မျက်စိမှိတ်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာ၊ အမှန်တရားက နောက်ဆုံးတော့ ပေါ်လာပြီ။ ဆရာ အခုပဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်ပါပြီ။”

ဆရာ - “…” မင်းက အကုန်ပြောပြီးသွားပြီ၊ ငါက ဘာထပ်ထည့်ရဦးမှာလဲ။

ဆရာက ချောင်းထပ်ဟန့်လိုက်သည်။ “အဟမ်း၊ ပါဝင်ပတ်သက်သူတွေနဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီးနောက်မှာ အမှန်တရားက အခု ရှင်းလင်းသွားပြီ။ ကျောက်ရှုချန်းက သူ့အတန်းဖော်တွေကို အသရေဖျက်ပြီး ကောလာဟလတွေ ဖြန့်ခဲ့တယ်၊ ဖေးကျန့်၊ လုနန်နဲ့ ကျိုးရှောင်ယွီတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး အဲ့ဒါက ဆိုးရွားတဲ့ အနုတ်လက္ခဏာဆောင်တဲ့ သက်ရောက်မှုတွေ ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ တခြားသူတွေ သူ့ကို အတုမယူအောင် ဟန့်တားဖို့အတွက် ဒီကိစ္စကို ကျောင်းအုပ်ကြီးနဲ့ ကျောင်းကော်မတီကို တင်ပြပြီး လေးလေးနက်နက် ကိုင်တွယ်ဆောင်ရွက်သွားမှာပါ။ ထိခိုက်နစ်နာခဲ့ရတဲ့ အပြစ်မဲ့ကျောင်းသားသုံးယောက်ကို သင့်တော်တဲ့ ရှင်းလင်းချက်တစ်ခု ပေးပါမယ်။”

“ကျောင်းသား ကျောက်ရှုချန်း၊ မင်း လောလောဆယ် စာသင်ခန်းကို သွားစရာမလိုဘူး။ အိမ်ပြန်ပြီး မင်းမိဘတွေကို ကျောင်းလာဖို့ ခေါ်လိုက်ပါ။”

ကျောက်ရှုချန်းသည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ပခုံးကျုံ့သွားပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အမြွက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ မိဘကို ခေါ်လာရမည်… သူ ကျောင်းထုတ်ခံရမှာလား။ မဟုတ်ဘူး၊ သူ ဒါကို ဖြစ်ခွင့်မပေးနိုင်ဘူး!

“ဆရာ၊ ကျွန်တော်မှားပါတယ်! ကျေးဇူးပြုပြီး နောက်တစ်ခွင့်အခွင့်အရေးပေးပါ၊ နောက်တစ်ခါ ဒီအမှားမျိုး မလုပ်တော့ပါဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်…”

လုနန်သည် ပညာရေးရာရုံးခန်းမှ ထွက်သွားစဉ် ကျောက်ရှုချန်းကို ကြည့်ရန်ပင် စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။ ဖေးကျန့် သည် သူမနောက်မှ လိုက်ထွက်လာပြီး ကျိုးရှောင်ယွီကလည်း အံကြိတ်ကာ ထွက်သွားခဲ့သည်။

ကျိုးရှောင်ယွီက သူတို့ကို ခေါ်လိုက်သည်။ “ကျောင်းသူ လုနန်၊ ကျောင်းသား ဖေးကျန့်၊ ခဏစောင့်ပါ။”

ဖေးကျန့်သည် လှည့်၍ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။“ဘာကိစ္စလဲ။”

သူသည် လုနန်၏ စကားအတိုင်း ကျိုးရှောင်ယွီ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သော်လည်း သူသည် သူမအပေါ် အထူးတလည် ခံစားချက်များ မရှိခဲ့ပေ။

တကယ်တော့ သူသည် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမသာ ကျောက်ရှုချန်းကို သူနှင့် ပတ်သက်တာမျိုး ထည့်မပြောခဲ့ပါက ယနေ့ ဤအရာအားလုံး ဖြစ်ပွားခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ကျိုးရှောင်ယွီသည် တောင်းပန်သော အပြုံးဖြင့် ပြုံးကာ ဖေးကျန့်ကို ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။ “တောင်းပန်ပါတယ် ဖေးကျန့်။ ကျွန်မ တောင်းပန်ချင်ပါတယ်။ ကျွန်မ မဆင်မခြင် စကားပြောမိပြီး တခြားသူတွေနဲ့ ပဋိပက္ခထဲကို ရှင့်ကို ဆွဲသွင်းမိလို့ ဒီနေ့ရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ဖြစ်လာတာ အားလုံး ကျွန်မအမှားပါ။ ဒီသင်ခန်းစာကို ကျွန်မ မှတ်ထားပြီး အနာဂတ်မှာ ပိုသတိထားပါ့မယ်။”

ဖေးကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် နူးညံ့သွားပြီး သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ရပါတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ အမှန်တရားက ပေါ်လာပြီပဲ။”

ကျိုးရှောင်ယွီသည် လုနန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “လုနန်၊ ဒီနေ့ ကျွန်မအတွက် ရပ်တည်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်မရဲ့ဘဝကို ရှေ့ဆက်ဖို့ ဘယ်လိုရင်ဆိုင်ရမလဲ မသိတော့ဘူး။ အဲ့ဒါက အရမ်းဆိုးဝါးမှာပဲ။”

လုနန်က ညင်သာစွာ ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ကျေးဇူးတင်စရာမလိုပါဘူး။ ပုန်းရှောင်ဖို့ ရွေးချယ်မယ့်အစား ဖေးကျန့်ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေပြဖို့ ဒီနေရာကို ရောက်လာတဲ့ မင်းရဲ့သတ္တိကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်။ လူကောင်းတွေက ဆုချီးမြှင့်ခံရသင့်တယ်။”