အခန်း (၇၂)
Vol. 6 Ch. 72
သူမ ဖေးကျန့်ကို ကြိုသတိပေးထားလိုက်သည်။ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ရှန့် မိသားစုနှင့် ပတ်သက်သော ဒရာမာဆန်သည့် အဖြစ်အပျက်များစွာကို သိရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသနားစရာကောင်းသော ကလေး အလွန်အကျွံ ဝမ်းနည်းခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပြင်ဆင်ထားရန် လိုအပ်သည်။
ဖေးကျန့်သည် ထိုသည်ကို အရေးမကြီးဟု ထင်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ အကြောင်းအရာ ပြောင်းလိုက်သည်။
လုနန်သည် ဖေးကျန့် အပေါ် အနည်းငယ်ပို၍ ကြင်နာစွာ ဆက်ဆံလိုစိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ သူတို့ခြံမှ ခူးလာသော ကမ္ဘာဦးပင် အစေ့များထည့်ထားသည့် အိတ်ထဲ ရှာဖွေလိုက်သည်။ သူမ ဖေးကျန့်နှင့် ဟွိုက်ဟွိုက်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ ကမ္ဘာဦးပင် အစေ့လေးတွေ ဖုတ်စားကြရင် ဘယ်လိုလဲ။"
"ခင်ဗျားက ကလေးလား။"
ဖေးကျန့်က သူ၏ ပုံမှန်လုပ်နေကျအတိုင်း မကျေနပ်ဟန်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်ပြီး၊ ညည်းညူဟန်ဆောင်သော်လည်း လုနန်ကို ထင်းစုရန် ကူညီပေးနေသည်။
မီးတောက်လောင်နေသော ထင်းဘေးတွင် ပစ်ချထားသော ကမ္ဘာဦးပင် အစေ့များသည် မကြာမီတွင် တဖောက်ဖောက် တတောက်တောက် မြည်လာခဲ့သည်။ လုနန်သည် တုတ်တစ်ချောင်းဖြင့် ဖုတ်ထားသော ကမ္ဘာဦးပင် အစေ့များကို ကောက်ယူပြီး ရှောင်ပိုင် အပါအဝင် လူတစ်ဦးလျှင် တစ်စေ့စီ ညီတူညီမျှ ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။
"..."
ဖေးကျန့်သည် ကမ္ဘာဦးပင် အစေ့တစ်စေ့ကို မယုံနိုင်စွာကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။"တစ်ယောက်တစ်ဝက်စီဆိုရင် ပိုပြီး ချွေတာရာမကျဘူးလား။"
လုနန်က ဖေးကျန့် ကို နောက်ပြောင်ပြီး၊ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။ "မင်းဘာသိလို့လဲ။ ငါက မင်းကို လှပတဲ့ ကလေးဘဝ အမှတ်တရတွေ ဖန်တီးပေးနေတာ။ ကလေးဘဝမှာ အရသာရှိဆုံး အရာတွေက ချို့တဲ့မှုကနေ လာတာ၊ ဒါကြောင့် မြန်မြန်စား။ မင်းက ရာစုနှစ်ချီတဲ့ ကမ္ဘာဦးပင် သစ်ပင်ကအသီးကို စားနေတာဆိုတာ သိသင့်တယ်။ ဒီနေ့အတွက် ဒါက ပထမဆုံးနဲ့ နောက်ဆုံးတစ်စေ့ပဲ။"
လုနန်က ကမ္ဘာဦးပင် အစေ့တစ်စေ့ကို အခွံခွာပြီး ဟွိုက်ဟွိုက် လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ "ဟွိုက်ဟွိုက်၊ မြန်မြန်စား။ မင်းအစ်ကို မင်းကိုလိမ်ပြီး လုစားတာ မခံနဲ့။"
ဖေးကျန့် - "..."
ဟွိုက်ဟွိုက်သည် ကမ္ဘာဦးပင် အစေ့ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း အလေးအနက်ထား ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် သူ၏လက်ဖဝါးကိုဖွင့်ပြီး အစေ့ကို ဖေးကျန့်ဆီသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။"ကောကော"
သူက သူ့အစ်ကိုစားချင်သည်ဟု ထင်နေသည်။
ဖေးကျန့်၏ နှလုံးသားသည် အရည်ပျော်သွားပြီး ချက်ချင်း ကုစားခြင်းခံလိုက်ရသည်။ သူ ဟွိုက်ဟွိုက်ကို လေထဲသို့ မြှောက်လိုက်သည်။
"အစ်ကို့ဆီမှာ တစ်စေ့ရှိတယ်၊ အတူတူစားကြမလား။"
သူပြောနေစဉ် ဟွိုက်ဟွိုက်ကို သူ့တွင်ရှိသော အစေ့ကို ပြလိုက်သည်။
"အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား။"
လုနန်က အခမ်းအနားတစ်ရပ်လို တန်ဖိုးရှိသော ကမ္ဘာဦးပင် အစေ့ကို သူမ၏ လက်မနှင့် လက်ညှိုးကြားတွင် ဂရုတစိုက်ညှပ်ယူပြီး ထိုအစေ့ကို အစွမ်းထက်သော ဆေးတစ်ခွက်ကဲ့သို့ သူမ ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။
ဖေးကျန့်သည် မသိစိတ်အရ လုနန်၏ အပြုအမူများကို အတုခိုးလိုက်သည်။ ဟွိုက်ဟွိုက်သည် သူ့အမေနှင့် သူ့အစ်ကိုကို ကြည့်ကာ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အတုခိုးလိုက်သည်။
"အာ့။" သူ တစ်ကိုက်ကိုက်လိုက်ပြီး၊ သူတို့သုံးဦးသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် တညီတညွတ်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်မှာ မမျှော်လင့်ဘဲ… ရယ်စရာကောင်းလှသည်။
"နင်ထင်ထားတာထက် ပိုအရသာမရှိဘူးလား။ ဒုတိယတစ်စေ့ စားချင်သေးလား။"
လုနန်သည် သူမခေါင်းကိုငုံ့ကာ၊ ဖေးကျန့်ဆီမှ သူမ အမူအရာကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။
ဖေးကျန့် နှုတ်ခမ်းကိုစေ့လိုက်ပြီး ခဏရပ်ကာ အရသာကို အလေးအနက်ထား ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် လွမ်းဆွတ်တမ်းတသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
"တကယ်ကို ပိုအရသာရှိသလိုပဲ။ ကျွန်တော် ဒုတိယတစ်စေ့စားချင်တယ်။"
လုနန် အကျယ်ကြီး အော်ရယ်မိတော့မည်။ သူမသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိန်းထားခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူမ ခေါင်းကိုမော့ကာ အော်လိုက်သည်။ "ကယ်ကြပါဦး။ နင် တကယ်ယုံတာပဲ၊ ဟား ဟား ဟား ဟား။"
ဖေးကျန့်သည် သူမ လှည့်ကွက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသဖြင့် ပြောစရာစကားမဲ့သွားသည်။
မည်မျှ စိတ်ဆိုးစရာကောင်းလိုက်သနည်း။ လုနန် ဆိုခဲ့တဲ့ သီချင်း နာမည်က ဘာပါလိမ့်။
'စဉ်းလဲတဲ့ လုနန်! စဉ်းလဲတဲ့ မိထွေး!'
'မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလို ရှက်စရာကောင်းတဲ့ကိစ္စကို ဘယ်သူမှ မသိစေရဘူး' သူ လျင်မြန်စွာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"..."
...ဂိတ်ဝတွင်၊ သူ့ အဖေနှင့် သူ့အဖေ၏ ကိုယ်ရံတော် ရဲဘော် ရှောင်ကျိုးတို့နှစ်ဦးလုံးသည် စကားပြောရန် ချီတုံချတုံဖြစ်နေပြီး သူ့ကို ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
တံခါးဝတွင် အဘွားဝူကလည်း သူ့ကိုကြည့်နေပြီး သူမ အကြည့်များက ပိုတည့်တိုးဆန်သည်။ ဖေးကျန့်သည် "ဒီကလေး ဦးနှောက်ထဲမှာ တစ်ခုခုမှားနေတာလား" နှင့် "သူက ဒီလိုဟာမျိုးနဲ့တောင် အလိမ်ခံရနိုင်တာပဲ" ကဲ့သို့သော စကားများကိုပင် အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူနိုင်ခဲ့သည်။
ဖေးကျန့် - "..." သူ၏ စိတ်သည် အက်ကွဲသွားရုံသာမက မြေကြီးထဲရှိ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကိုရှာပြီး တွားသွားဝင်ချင်စိတ်ပါ ပေါက်သွားသည်။
သူသည် ကလေးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကောက်ချီယူပြီး ခွေးဖြူလေးကို အခြားတစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားကာ သူ၏ အဖေ၊ ရှောင်ကျိုး၊ အဘွားဝူနှင့် အခြားသူများကို မမြင်ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ သူသည် တောင့်တင်းသောခြေလှမ်းများဖြင့် ဥယျာဉ်မှ နေရောင်ခံခန်းသို့ လျှောက်သွားပြီး ဝင်ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း တံခါးကို အမြန်ပိတ်လိုက်သည်။
ဖေးကျီအန်း - "..." သူ့ဇနီးက သူ့သားကို နေ့တိုင်းနောက်ပြောင်နေတာကို မြင်ရတာ ပင်ပန်းနေပြီ။
ရှောင်ကျို - "..." ကျွန်တော်မြင်ခဲ့တာကို မမြင်ဟန်ဆောင်သင့်လား မဆောင်သင့်ဘူးလား။
ဖေးကျန့် ထွက်သွားပြီးနောက် လုနန်သည် ကမ္ဘာဦးသီး အစေ့တစ်ပုံကို ထင်းပုံထဲသို့ ပစ်ထည့်ကာ ယုံကြည်ချက်ရှိရှိဖြင့် သူမ၏ သွားရည်စာကို တစ်ယောက်တည်းစားနေခဲ့သည်။
ဖေးကျီအန်းသည် မြေကြီးပေါ်တွင် လုနန်၏ ဘေး၌ ထိုင်လိုက်သည်။ အန်တီဝူနှင့် ရှောင်ကျိုးတို့သည် ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ လိမ္မာပါးနပ်စွာ အိမ်ထဲသို့ဝင်သွားကြပြီး ဥယျာဉ်ထဲတွင် ဖေးကျီအန်းနှင့် လုနန် နှစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
"တစ်နေ့တာအတွက် ပထမဆုံးနဲ့ နောက်ဆုံးတစ်စေ့ဆို?"
လုနန်သည် ပြင်းထန်သော လေသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"အဲ့တော့ .. ပြဿနာရှိလို့လား?"
ဖေးကျီအန်းသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူမထံမှ မီးထိုးတံကိုယူကာ မီးကို အရှိန်ထိန်းပေးလိုက်သည်။ လုနန် သည် သူမခြေထောက်များကိုကွေးကာ မေးစေ့ကို လက်ပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။
သူမ ဖေးကျီအန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့တည်ငြိမ်အေးဆေးသော အမူအရာကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ရန်သူဟောင်းတစ်ဦးကို ခြေမွနင်းချေပြီး နှစ်ရှည်လများရှိသော အငြိုးကိုဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ရှန့်မိသားစုကို ဖြုတ်ချနိုင်ခဲ့ခြင်းအတွက် ပျော်ရွှင်မှု သို့မဟုတ် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်ပင်မရှိပေ။
အဘယ့်ကြောင့် သူသည် အမြဲတမ်း ဤမျှတည်ငြိမ်နေရသနည်း။
လုနန် သတိကြီးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဝမ်ဟုန့်မျန်က ကျွန်မကို လာတွေ့တယ်။"
ဖေးကျီအန်းသည် ခေတ္တရပ်တန့်သွားပြီး "အင်း" ဟု ပြန်ဖြေကာ ဝမ်ဟုန့်မျန်၏ လာရောက်တွေ့ဆုံခြင်းသည် ကမ္ဘာဦးသီး အစေ့ဖုတ်ခြင်းထက် အရေးမကြီးသည့်အလား သူ၏အလုပ်ကို ပြန်လုပ်နေခဲ့သည်။
လုနန်သည် သူ့ကို ဘေးတိုက်ကြည့်ကာ မျက်စောင်းလှမ်းထိုးလိုက်သည်။ "သူက ရှင့်ကို ရပ်တန့်ပေးဖို့ ကျွန်မကိုပြောခိုင်းတယ်။"
ဖေးကျီအန်းသည် စိတ်မပါ့တပါဖြင့် ဆက်ပြောကာ ကလေးငယ်တစ်ယောက်ကို ချော့မော့နေသကဲ့သို့ သူမကို ပြောလိုက်သည်။
"ပြီးတော့ရော။"
လုနန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူမသည် ကလေးမဟုတ်ပေ။
"သူမပြောတာက အချက်ကောင်းတစ်ခုပဲ။ ကျွန်မ သူ့ကိုကူညီဖို့ သဘောတူလိုက်တယ်။ ရှင် ကျွန်မစကားကို နားထောင်မှာလား။"
ဖေးကျီအန်းသည် ကမ္ဘာဦးသီး အစေ့များကို အခြားတစ်ဖက်လှန်ဖုတ်နေရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဟင့်အင်း။"
လုနန် စကားဆက်မပြောနိုင်ဖြစ်သွားပြီး တကယ်ကို အကျိုးအကြောင်းမသင့်သောသူ ဖြစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ကျွန်မ သူ့ကို ကတိပေးပြီးသွားပြီ။ ရှင် ကျွန်မစကားကို နားမထောင်ရင် ကျွန်မ မျက်နှာပျက်ရလိမ့်မယ်။"
"ကုတင်ပေါ်က စကား..." ဖေးကျီအန်းသည် လုနန်ကို ကြည့်ကာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "သေချာလို့လား။"
လုနန် - "..." ဒါက တစ်ခုခု မမှန်ဘူးလို့ ခံစားရတယ်။ အန္တရာယ်ရှိတယ်၊ အန္တရာယ်ရှိတယ်၊ အန္တရာယ်ရှိတယ်။ ဒီအကြောင်းအရာကို အမြန်အဆုံးသတ်လိုက်ကြစို့။
လုနန် ရုတ်တရက် အကြောင်းအရာပြောင်းလိုက်သည်။ "အဟမ်း၊ ကမ္ဘာဦးသီး အစေ့တွေ ကျက်ပြီလား။ ကျွန်မ စားချင်တယ်။"
ဖေးကျီအန်း ခပ်ဖွဖွရယ်လိုက်သည်။ "လူလိမ်မလေး။"
သူသည် လုနန်က ဝမ်ဟုန့်မျန်ကို ကူညီရန်သဘောတူမည်ဟု လုံးဝမယုံကြည်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာပြသနေသည်။ သူမ မကြားချင်ယောင်ဆောင်လိုက်သည်။ လူလိမ်မလေးက ဘယ်သူလဲ။ သူမတော့ မဟုတ်တာ သေချာသည်။
"သူ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့။ သူက ရှန့်ယီမင် မသိဘဲ သူ့အတွက် လာတောင်းပန်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ရှန့်ယီမင်က ဘယ်သူ့ကိုမှ အကြွေးမတင်ထားတော့ သူ့အတွက် ဆိုးရွားတဲ့ကိစ္စတွေ ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး။ သူက ရှန့်စုန့်နျန်ကြောင့်ပဲ ထိခိုက်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက သူ့ရဲ့ အလုပ်အကိုင်ကိုပဲ အဓိက သက်ရောက်မှုရှိမှာ။"
ထိုသို့သော သက်ရောက်မှုက ရှန့်ယီမင်အတွက် ဤဘဝတွင် ရာထူးတက်ရန် ခက်ခဲစေလိမ့်မည်။ ထူးခြားသောအောင်မြင်မှုများမရှိဘဲ ရှန့်ယီမင်၏ အနာဂတ်သည် မှောင်မိုက်နေမည်ဖြစ်ပြီး ထိုသည်က အရည်အချင်းရှိသော စစ်သားတစ်ဦးအတွက် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။
"သူက ဉာဏ်ကောင်းရင်တော့ မုန်တိုင်းကိုရှောင်ရှားဖို့ မြို့တော်ကနေ ပြောင်းရွှေ့ဖို့ တောင်းဆိုလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် သူက ရှန့်မိသားစုနဲ့ ထပ်ပြီး ပတ်သက်စရာမလိုတော့ဘူး။"
ကမ္ဘာဦးသီး အစေ့များ ကွဲအက်လာသည်နှင့်အမျှ ဖေးကျီအန်းသည် မီးထဲမှ ကျက်နေသောအစေ့များကို ဂရုတစိုက် ကောက်ယူလိုက်သည်။ သူ့စကားလုံးများသည် သူ၏လက်များကဲ့သို့ပင် နှေးကွေးပြီး တည်ငြိမ်နေသည်။
လုနန်၏ ပါးစပ်သည် "O" ပုံစံဖြစ်သွားသည်။ သူသည် သူမနှင့် ဝမ်ဟုန့်မျန်တို့၏ စကားဝိုင်းကို ခိုးနားထောင်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။ သူသည် ဝမ်ဟုန့်မျန်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကိုပင် ကောင်းစွာခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ပြီး ရှန့်မိသားစု၏ နောက်တစ်လှမ်းကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။
ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လုနန်သည် ဖေးကျီအန်းက အခြားသူများအပေါ် သက်ရောက်စေသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် သူတို့ကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်ပြီး သူတို့၏လုပ်ရပ်များကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ သူသည် အန္တရာယ်ရှိသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။
"စားချင်လို့ မဟုတ်ဘူးလား။"
ဖေးကျီအန်းသည် လုနန်က သူ့ကို ငေးကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိပြီး ဖုတ်ထားသော ကမ္ဘာဦးသီး အစေ့များကို တစ်စေ့ပြီးတစ်စေ့ သူမထံသို့ ပေးလိုက်သည်။
"... ပူတယ် မဟုတ်ဘူးလား။"
ဖေးကျီအန်းသည် မီးထဲမှ ထုတ်ယူပြီးပြီးချင်း ကမ္ဘာဦးသီး အစေ့များကို သူ့လက်ဗလာဖြင့် ညှစ်ဖွင့်လိုက်သည်။ လုနန် သူ့လက်ကို အမြန်လှန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၌ လှပပြီး ရှည်လျားသော လက်ချောင်းများရှိသော်လည်း လက်ဖဝါးများမှာ အသားမာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
ထိုလက်များ၏ အထိအတွေ့ကို စဉ်းစားမိရုံဖြင့် လုနန် မလုံမလဲဖြစ်သွားမိသည်။ သူမသည် သူ့ကို အမြန်လွှတ်လိုက်ပြီး ကမ္ဘာဦးသီး အစေ့များကို ကြွေပန်းကန်ပြားတစ်ခုထဲမှ ယူစားလိုက်သည်။
"နောက်ထပ်နည်းနည်းဖုတ်ဦး။ ကျွေးစရာ သားနှစ်ယောက်တောင် ကျန်သေးတယ်။"
သူမသည် တစ်ယောက်တည်းစားရသည်ကို ပျော်ရွှင်နေသော်လည်း ရန်သူကြီး ဖေးကျန့်သည် ဒုတိယထပ်ပြတင်းပေါက်မှ သူမကို သေလောက်သောအကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ရန်သူငယ်လေးဖြစ်သော ကုရှောင်ဟွိုက်နှင့် ရှောင်ပိုင်တို့သည် သူတို့အစ်ကိုပခုံးပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ သူမကို လက်ပြနှုတ်ဆက်နေကြသည်။ သူတို့သည် အလွန်ချစ်ဖို့ကောင်းသောကြောင့် လုနန် သည် အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဖေးကျီအန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ငတုံးမဟုတ်ဟု ဂုဏ်ယူတတ်သော်လည်း သူ့ဇနီးလေးကို နားလည်ရန် စတင်ရုန်းကန်နေရသည်။ လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်ပိုင်းက သူမသည် သူ့ကို ကြောက်ရွံ့စွာကြည့်ခဲ့ပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် သူမသည် သူ့ကို ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ အမိန့်ပေးနေသည်။ ထိုသည်က အမှန်တကယ်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှသည်။
သူသည် သူ့ဇနီးလေး၏ အမိန့်များကို နာခံစွာလက်ခံပြီး သူတို့၏ သားများအတွက် ကမ္ဘာဦးသီး အစေ့တစ်ပန်းကန် ထပ်ဖုတ်ပေးရုံသာတတ်နိုင်ခဲ့သည်။
ထမင်းစားချိန်တွင် လုနန်သည် ကမ္ဘာဦးသီး အစေ့များထည့်ထားသော ပန်းကန်ပြားကို သူမ၏ လင်ပါသားရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။
"ရော့၊ ဖေးရှောင်ကျန့်၊ ငါတစ်ယောက်တည်းစားတယ်လို့ မပြောနဲ့နော်။ ငါက နင်နဲ့ ရှောင်ဟွိုက်အတွက် အထူးချန်ထားပေးတာ။"
ဖေးကျန့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ဘယ်သူက ဂရုစိုက်လို့လဲ။"
ကုရှောင်ဟွိုက်သည် ဤကိစ္စတွင် အတော်လေး လိမ္မာသည်။ သူ့အမေက အရသာရှိသော သရေစာကိုပေးသည်ကိုမြင်သောအခါ သူက ချိုသာစွာပြောလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မားမား။"
လုနန်သည် သူမ၏ လိမ္မာသောသားငယ်လေး၏ ခေါင်းကိုပုတ်လိုက်ပြီး ဖေးကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ရပါတယ်"
"ဂရုမစိုက်ဘူးလား။ ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင် ငါက မဝသေးဘူး။ မြန်မြန်ယူခဲ့၊ ရှောင်ဟွိုက်နဲ့ ငါနဲ့ ခွဲစားလိုက်မယ်။"
ဖေးကျန့် အော်လိုက်သည်။ "မရဘူး!"
"သူများကို ပေးပြီးသားပစ္စည်းကို ပြန်ယူလို့မရဘူး။" ဖေးကျန့် သည် ကမ္ဘာဦးသီး အစေ့များကို သူနှင့် ရှောင်ဟွိုက်၏ အိတ်ကပ်များထဲသို့ အမြန်ထည့်လိုက်ပြီး သရေစာအဖြစ်စားရန် စီစဉ်လိုက်သည်။
လုနန်က သူ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။ "ရှောင်ဟွိုက်ကို အများကြီးမကျွေးနဲ့။ သူ ဗိုက်နာလိမ့်မယ်။"
ဖေးကျန့်က ပြန်ပြောသည်။ "သိပါတယ်၊ သိပါတယ်။" သူသည် များသောအားဖြင့် လုနန်ထက်ပို၍ ဤကိစ္စကို ပို၍သတိထားသည်။
ထိုနေ့ည ညဥ့်နက်ပိုင်းတွင် လုနန်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထိန်းသိမ်းမှု လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ကို ပြီးဆုံးပြီးနောက် အချိန်စောနေသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူမသည် စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုယူကာ ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းဖတ်ရှုနေလိုက်သည်။ မူလက ပြတင်းပေါက်ဘေးရှိ ကြိမ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လုနန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသော ဖေးကျီအန်းသည် လျှောက်လာပြီး သူမကို သူ့လက်မောင်းများထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။
လုနန် အံ့ဩတကြီး အသက်ရှူလိုက်မိသည်။ သူမ၏ ရာသီသည် ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ဖေးကျီအန်းသည် လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာနေခဲ့သည်။ ယနေ့တွင်တော့ သူသည် မဟုတ်မမှန် ပြုမူတော့မည်မဟုတ်ပါလား။
လုနန်သည် ဆွေးနွေးရန် အကြောင်းအရာတစ်ခုကို အမြန်ရှာဖွေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ "ရှင် အရင်ကပြောဖူးတယ်လေ၊ ရှောင်ဟွိုက်ရဲ့ အရည်အချင်းကို မဖြုန်းတီးသင့်ဘူးလို့။"
"သူ ဘာကိုစိတ်ဝင်စားလဲဆိုတာကို ကြည့်ပြီးတော့ လမ်းညွှန်ပံ့ပိုးပေးသင့်တယ် မဟုတ်လား။"
ဖေးကျီအန်းသည် လုနန်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ဖက်ကာ သူမ၏ စာဖတ်သည့်အနေအထားကို ချိန်ညှိပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ မပြီးသေးသော စာအုပ်ကိုကောက်ကိုင်ကာ ဆက်ဖတ်ရှုနေခဲ့သည်။
"ဒါက အကြံကောင်းပဲ။"
လုနန် စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် သူမကို ဖက်ထားရင်း စာဖတ်နေခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် သူတို့၏ စာအုပ်များပေါ်တွင် အာရုံစိုက်နေကြသည်။ ဖေးကျီအန်း၏ ရင်းနှီးသောရနံ့က လုနန်ကို ငိုက်မျဉ်းစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူမသည် တဖြည်းဖြည်း အိပ်ပျော်သွားပြီး နောက်ပိုင်းနိုးလာသောအခါ ဖေးကျီအန်းက သူမကို ဖက်ထားဆဲဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
......
စာရေးသူတွင် ပြောစရာရှိသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲ၌
လုနန် - ငါ ဖေးကျန့်ကို ပိုကြင်နာစွာဆက်ဆံဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။
ဖေးကျန့် - ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
အန်တီဝူ - ငါနားမလည်ဘူး။
ရှောင်ကျိုး - ခေါင်းဆောင် အိမ်ထောင်ကျပြီးကတည်းက သူ့သားက ပိုပိုပြီးတုံးလာတယ်။ ဒီအကြောင်းကို ငါ မသိဟန်ဆောင်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။
ဖေးကျီအန်း - မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်။