အခန်း (၈၀)

စာကြည့်တိုက်ရှိ လုနန်၏ အလုပ်မှာ အတော်လေး အေးအေးဆေးဆေးရှိလှသည်။ သူမသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း စာအုပ်များကို စီစဉ်ပြီး သန့်ရှင်းရေးအနည်းငယ်လုပ်ရုံသာဖြစ်ကာ ကျန်သည့်အချိန်များတွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အချိန်အဖြစ် ရှိနေသည်။

ဒါသည် ရည်မှန်းချက်မရှိသောသူတစ်ယောက်အတွက် နတ်ပြည်ပင်ဖြစ်ပြီး ပျင်းရိသူတို့အတွက် ပျော်မွေ့စရာဘုံတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

လူတို့တွင် အားလပ်ချိန်များလွန်းသောအခါ သူတို့သည် လုပ်စရာတစ်ခုခုကို ရှာဖွေလေ့ရှိကြသည်။ သူမ၏ တိုက်ရိုက်အထက်အရာရှိဖြစ်သူ လောင်ကော်သည် ကျောက်တုံးများကို လေ့လာရခြင်းကို နှစ်သက်သူဖြစ်သည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူသည် ကျောက်တုံးအနည်းငယ်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ စစ်ဆေးလေ့ရှိသည်။ တစ်ခါက သူသည် လုနန်ကို သူ၏ဝါသနာနှင့် မိတ်ဆက်ပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူမသည် ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

လုနန်သည် စာရေးခြင်းကို စတင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ကလေးများအတွက် သိပ္ပံစိတ်ကူးယဉ် ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များကို ရေးရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး တစ်နေ့နေ့တွင် သူမသည် နာမည်ကြီး ပုံပြောသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု တွေးတောမိသည်။ ထိုသို့မဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင် အနည်းဆုံးတော့ ထိုပုံပြင်များသည် ဟွိုက်ဟွိုက် အတွက် အိပ်ရာဝင်ပုံပြင်များအဖြစ် အသုံးဝင်လိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် လုနန်သည် သူမ၏ “တားမြစ်မြို့တော်တွင် အချောင်ခိုရင်း စာရေးခြင်း” ဟူသော နေ့စဉ်ဘဝကို စတင်ခဲ့သည်။

မကြာမီပင် နှစ်သစ်ကူးရောက်လာတော့မည်ဖြစ်ပြီး အလုပ်ဌာနအားလုံးသည်လည်း အားလပ်ရက်များကို စတင်ယူနေကြပြီဖြစ်သည်။ လုနန်၏ ဌာနသည်လည်း သူတို့၏အားလပ်ရက်ကို စတင်ခဲ့ပြီး အားလပ်ရက်ခံစားခွင့်များ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် သူမသည် ဝက်သားနှစ်ပေါင်နှင့် ငါးနှစ်ကောင် ရရှိခဲ့သည်။ လောင်ကော်သည် လုပ်သက်ပိုရင့်သောကြောင့် ပိုရရှိခဲ့သည် — ဝက်သားနှင့်ငါးအပြင် သူသည် ဂျုံမှုန့်ဆယ်ပေါင်လည်း ရရှိခဲ့သည်။

လုနန်သည် ဝန်ထမ်းသစ်တစ်ယောက်ဖြစ်သောကြောင့် သူမတွင် လုပ်သက် လုံလောက်စွာမရှိသေးပေ။ နောက်နှစ်တွင်မူ သူမသည် လောင်ကော်နှင့် တူညီသော ခံစားခွင့်ကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

လုပ်စရာအလုပ်မရှိတော့သောကြောင့် လုနန်သည် သူမ၏ အားလပ်ရက် ခံစားခွင့်များကို ယူကာ အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ရပ်ကွက်၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်သောအခါ ရင်းနှီးသောမျက်နှာနှစ်ခုသည် တာဝန်ကျစစ်သားနှင့် စကားပြောနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

အရပ်အလတ်စားရှိသော ရုပ်ရည်ချောမောသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အားကြိုးမာန်တက် ရှင်းပြနေပြီး သူ့နောက်မှလိုက်လာသော အမျိုးသမီးကမူ ကလေးကိုချီထားရင်း အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်နေသည်။

“ရဲဘော်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ဝင်ခွင့်ပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့က တကယ်ပဲ ဆွေမျိုးတွေကို လာတွေ့တာပါ။ ကျွန်တော့်ညီမ လုနန်က ဒီမှာနေပါတယ်”

သို့သော် စစ်သားသည် မလှုပ်မယှက် ရှိနေတုန်းပင်။ “ရဲဘော်၊ ခင်ဗျားမှာ ဝင်ခွင့်လက်မှတ်လိုတယ်။ ဒါက စည်းကမ်းပဲ”

ထိုအမျိုးသားသည် စိတ်မရှည်ဖြစ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ နားလည်မှုမယူနိုင်ရတာလဲ”

လုနန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ထိုလူနှစ်ယောက်မှာ သူမ၏ အစ်ကိုရင်း လုမော့ရှင်းနှင့် သူ့ဇနီး စုန့်တာ့လန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

လုမော့ရှင်းသည် လု မိသားစု၏ ကောင်းမွန်သောမျိုးရိုးဗီဇကို အမွေဆက်ခံထားသည်။ သူသည် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး တည်ကြည်ခန့်ညားကာ အသက်သုံးဆယ်နီးပါးရှိနေသော်လည်း ပိန်သွယ်သော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး ပညာတတ်တစ်ဦး၏ ရည်မွန်သောအငွေ့အသက်ကို ဆောင်ထားသည်။ သပ်ရပ်စွာမီးပူတိုက်ထားသော ကျုံးရှန့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားရာ သူသည် အထင်ကြီးစရာကောင်းသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ရှိသည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် စုန့်တာ့လန်သည် အတော်လေး သာမန်ဆန်လှသည်။ သူမ၏အသားအရေသည် ညိုပြီး မျက်နှာအမူအရာက သာမန်ဖြစ်ကာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ဝဖြိုးသည်။ သို့သော် သူမသည် သိုးမွှေးကုတ်အင်္ကျီ၊ သားရေဖိနပ်နှင့် အနီရောင်ပဝါကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖက်ရှင်ကျကျ ဝတ်စားထားသည်။

“အဝတ်အစားက လူကို ဖန်တီးတယ်” ဟု ဆိုရိုးစကားရှိသည့်အတိုင်း လူအများစုသည် နွမ်းပါးသောပုံပေါက်နေသည့်ခေတ်တွင် စုန့်တာ့လန်၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုသည် သူမ၏ ရုပ်ရည်ကို အဆင့်များစွာ ချက်ချင်းမြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ မည်မျှ စတိုင်ကျကျဝတ်စားပါစေ၊ လုမော့ရှင်း၏ ဘေးတွင်ရပ်နေသည့်အခါ ကွာခြားချက်မှာ သိသာထင်ရှားနေဆဲဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လင်မယားနှင့်မတူဘဲ မျိုးဆက်မတူသော လူနှစ်ယောက်နှင့်တူနေသည်။

ဤနှစ်ယောက် အတူတကွဖြစ်သွားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ စုန့်တာ့လန်၏ ချမ်းသာသောမိသားစုနှင့် အမေ လု၏ အောင်သွယ်ပေးမှု ကြောင့်သာဖြစ်သည်။

စုန့်တာ့လန် ငယ်စဉ်က သူမအဖေသည် လုမော့ရှင်း၏ အထက်အရာရှိဖြစ်သည်။ တစ်နေ့တွင် သူမသည် အလုပ်တွင်ရှိသော သူမ အဖေ့အတွက် အစားအစာသွားပို့ရင်း ရုပ်ရည်ချောမောသော လုမော့ရှင်းကို မြင်ပြီး စွဲလမ်းသွားကာ သူ့ကိုလက်ထပ်ရန် ငိုယိုတောင်းဆိုခဲ့သည်။

စုန့်တာ့လန်၏ အဖေသည် အစပိုင်းတွင် လုမော့ရှင်းကို အထင်သေးခဲ့ပြီး သူ့တွင် ကောင်းမွန်သောရုပ်ရည်မှလွဲ၍ ဘာမှမရှိဟု ယူဆခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့သမီး၏ တောင်းဆိုမှုကို မလွန်ဆန်နိုင်သောကြောင့် သူသည် လုမော့ရှင်းကို လက်ထပ်ခွင့်တောင်းရန် သွယ်ဝိုက်၍ အရိပ်အမြွက်ပြခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က လုမော့ရှင်းတွင် ငယ်ချစ်ဦးတစ်ယောက်ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်ကာ သူတို့သည် လက်ထပ်ရန် ဆွေးနွေးလုနီးပါးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် စုန့်တာ့လန်၏ ရုပ်ရည်ကိုပင် မမှတ်မိတော့ပေ။ သူသည် အိမ်ပြန်ပြီး သူ့အမေကို ထိုအကြောင်းပြောပြကာ စုန့်တာ့လန် ရုပ်ရည်ကောင်းမွန်ခြင်းရှိမရှိ စုံစမ်းရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့အမေတွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်ရှိသည်။ သူမသည် လုမော့ရှင်း၏ ငယ်ချစ်ဦးကို သဘောမကျခဲ့ဘဲ ထိုမိန်းကလေးသည် ဆင်းရဲသောမိသားစုမှလာပြီး မောင်နှမများလွန်းသောကြောင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်ကာ လုမော့ရှင်း၏ အနာဂတ် အလုပ်အကိုင်အတွက် အကူအညီမဖြစ်ဘဲ သူ့ကို နောက်ပြန်ဆွဲမည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုမိန်းကလေးသည် လှပပြီး ရပ်ကွက်ထဲတွင် လူသိများသော အလှလေးတစ်ဦးဖြစ်ကာ လုမော့ရှင်း၏ ဘေးတွင်ရပ်နေလျှင် လူတိုင်းက သူတို့ကို လိုက်ဖက်သောစုံတွဲဟု ချီးကျူးကြသည်။ ဤသည်က လုမော့ရှင်း၏ အမေကို မျက်နှာအနည်းငယ်ရစေခဲ့သည်။

အကယ်၍ စုန့်တာ့လန်သာ ပေါ်မလာခဲ့ပါက အမေ လုသည် မျက်စိမှိတ်ကာ လက်ထပ်ပွဲကို သဘောတူဖို့ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် စုန့်တာ့လန် ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အမေ လုသည် သူမ၏သဘောထားကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲခဲ့သည်။

သူမသည် လုမော့ရှင်းနှင့် သူ့ငယ်ချစ်ဦးကြားတွင် ပြဿနာများဖြစ်ပွားစေရန် အတော်လေး အားထုတ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ကို လမ်းခွဲစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမသည် လုမော့ရှင်းကို စုန့်တာ့လန်နှင့် လက်ထပ်ရန် မမောမပန်း ကြိုးစားခဲ့ပြီး ထိုသို့သောလက်ထပ်ပွဲ၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို မိသားစုတစ်ခုလုံးအား အဆက်မပြတ် စာရင်းပြုစုပြောပြခဲ့သည်။

လုမော့ရှင်းသည် စိတ်ဓာတ်ပျော့ညံ့ပြီး အမေချစ်သားတစ်ယောက်ဖြစ်သောကြောင့် သူ့အမေ၏ ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်မှုများကို လျင်မြန်စွာ အလျှော့ပေးခဲ့သည်။

သုံးလအကြာတွင် လုမော့ရှင်းသည် စုန့်တာ့လန်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။

လမ်းခွဲခြင်းကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ငယ်ချစ်ဦးသည် မြစ်ထဲသို့ခုန်ချ၍ မိမိကိုယ်ကိုသတ်သေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် လုနန်သည် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိပြီး ဖြတ်သွားဖြတ်လာလူငယ်တစ်ယောက်၏ အကူအညီဖြင့် သူမကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤမမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်သည် ထိုကောင်မလေးကို အခြားအိမ်ထောင်တစ်ခုတွင် ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိစေခဲ့သည်။

လု မိသားစုအတွက်မူ သူတို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်အတွက် အမှန်တကယ် လိုက်ဖက်သောစုံတွဲဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

စုန့်တာ့လန် လက်ထပ်ပြီးနောက် သူမသည် သူမမိဘများ၏ မိသားစုသည် လု မိသားစုထက် ပို၍အခြေအနေကောင်းပြီး သူမသည် နိမ့်ကျသောမိသားစုသို့ လက်ထပ်ဝင်ရောက်လာသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ သူမသည် လု မိသားစုကို အထင်သေးပြီး သူတို့ကို အမြဲတမ်း အပြစ်ရှာရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ သူမသည် လူတိုင်းထက်သာလွန်ရန် အဆက်မပြတ်ကြိုးစားပြီး သူမခင်ပွန်းကို ထိန်းချုပ်ကာ သူမယောက်မကို အနိုင်ကျင့်ပြီး အမေလုကိုပင် မရိုမသေ ဆက်ဆံခဲ့သည်။

သို့သော် လု မိသားစုသည် စုန့်တာ့လန် ထင်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်ခံရမည့်သူများမဟုတ်ပေ။

အမေ လုကို ဆိုဖွယ်မရှိပေ။ ပရိယာယ်ကြွယ်ဝမှုအရ စုန့်တာ့လန် ဆယ်ယောက်ကို ပေါင်းစည်းထားလျှင်ပင် အမေ လုကို မယှဉ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် အမေ လုသည် ချမ်းသာသော အရင်းရှင်မိသားစုဖြစ်သည့် လီ မိသားစု၏ တရားမဝင်သမီးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

သူမငယ်စဉ်က သူမသည် အဖေ လုနှင့်အတူ ထွက်ပြေးခဲ့သောကြောင့် လီ မိသားစုမှ အမွေပြတ်စွန့်လွှတ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ဒါတောင်မှပင် သူမ၏ပြုစုပျိုးထောင်မှုနှင့် အသိပညာသည် စုန့်တာ့လန်ထက် အဆင့်များစွာ သာလွန်နေဆဲဖြစ်သည်။

စုန့်တာ့လန်သည် အမေလု ရှေ့တွင် ကြွားဝါရန် ကြိုးစားသည့်အခါတိုင်း အမေ လုသည် အတိတ်ကို အမြဲတမ်းပြန်လည်ပြောဆိုပြီး စုန့်တာ့လန် ကြွားဝါနေသောအရာသည် အရေးမပါကြောင်း၊ သူမတွင် ပို၍ကောင်းသောအရာတစ်ခု ဖွက်ထားကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ အရိပ်အမြွက်ပြလေ့ရှိသည်။ ဤသည်ကို အကြိမ်များစွာ ကြားပြီးနောက် စုန့်တာ့လန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ယုံကြည်သွားပြီး စိတ်ရောကိုယ်ပါ ချွေးမကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ ယောက်မတစ်ယောက်ဖြစ်သူ လုနန်သည် မိသားစုနှင့် မရင်းနှီးပေ။ စုန့်တာ့လန်သည် သူမအတွက် အခက်အခဲများ ဖန်တီးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း လုနန်သည် သူမ၏ပရိယာယ်များကို အမြဲတမ်း ကြိုတင်မြင်နိုင်သောကြောင့် စုန့်တာ့လန်ကိုသာ နစ်နာစေခဲ့သည်။

အကြိမ်အနည်းငယ် ကြိုးစားပြီးနောက် လုနန်သည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လာပြီး သူမ ဦးလေးမိသားစုနှင့်အတူ နေထိုင်ရန် ပြောင်းရွှေ့သွားသောကြောင့် စုန့်တာ့လန်သည် သူမကို အနိုင်ကျင့်ရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။

အခြားယောက်မတစ်ယောက်ဖြစ်သူ လုချင်သည် မိသားစုတွင် အငယ်ဆုံးနှင့် အချစ်ခံရဆုံးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စုန့်တာ့လန် သူမကို အနိုင်ကျင့်ရဲပါက အမေ လုသည် ကြားဝင်ပြီး သူမကို အရင်ဆုံး ဆူပူကြိမ်းမောင်းမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လုချင်သည် လက်စားချေတတ်သူဖြစ်ပြီး စုန့်တာ့လန်တစ်ယောက် နာကျင်မှုကို ခံစားရပြီးနောက် သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် မထိပါးရဲတော့ပေ။

အဆုံးတွင် လု မိသားစုဝင်များထဲမှ မည်သူမျှ ကိုင်တွယ်ရန် မလွယ်ကူပေ။ စုန့်တာ့လန်သည် အမေ လုနှင့်သာ နီးကပ်စွာနေထိုင်ပြီး နှစ်အနည်းငယ်ကြာ ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုငြိမ်းချမ်းမှုသည် ကြာရှည်မခံခဲ့ပေ။ လုမော့ရှင်းနှင့် စုန့်တာ့လန်တို့တွင် ကလေးများ ပိုမွေးဖွားလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ အိမ်ထောင်စုအသုံးစရိတ်များ တိုးပွားလာပြီး သူတို့၏ နေထိုင်မှုအခြေအနေမှာ ပိုဆိုးရွားလာကာ သူတို့အိမ်မှာ ပို၍ကျဉ်းကြပ်လာသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လုနန်နှင့် လုချင်တို့သည် ခမ်းနားထည်ဝါသော လီ မိသားစုစံအိမ်တွင် မကြာခဏနေထိုင်ကြပြီး လီ မိသားစုမှ ပံ့ပိုးပေးသော အကောင်းဆုံးအစားအစာ၊ အဝတ်အစားနှင့် အခြားဇိမ်ခံပစ္စည်းများကို ခံစားကြသည်။ လုနန်သည် လက်တွေ့မကျသော ကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်သည့် တယောတီးခြင်းကို သင်ယူရန် ငွေအမြောက်အမြားကိုပင် သုံးစွဲခဲ့သည်။ စုန့်တာ့လန် သည် စိတ်သဘောထားကျဉ်းမြောင်းသူဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏ ဘဝကို သူတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ရင်း မနာလိုစိတ်မဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

အမှန်တကယ်တွင် စုန့်တာ့လန်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမ ခင်ပွန်းသည်လည်း သူတို့ဦးလေး၏ တူတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း လီ မိသားစုမှ သူ၏ညီမနှစ်ယောက်ထက် ပိုမျက်နှာသာမပေးခံရဘဲ သူတို့၏ ကလေးများကိုလည်း အထူးအခွင့်အရေးမပေးခဲ့ပေ။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ပိုမျက်နှာသာပေးခံရသော လုနန်နှင့် လုချင်တို့သည် အမြဲတမ်း အသာစီးရနေခဲ့သည်။

ပိုအရည်အချင်းရှိပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လုနန်သည် လုချင်ထက် ပို၍မျက်နှာသာပေးခံရသောကြောင့် စုန့်တာ့လန်ကို သူမအပေါ် ပို၍ရန်လိုစိတ်ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သူမသည် သူတို့၏ဦးလေးက လုနန်နှင့် လုချင်တို့ကို ပေးခဲ့သောအရာအားလုံးသည် လုမော့ရှင်းထံသို့ ရောက်သင့်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် လု မိသားစုတွင် တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လုနန် အသက်ဆယ့်လေးနှစ်အရွယ်တွင် နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံရေးအခြေအနေမှာ ပို၍ဆိုးရွားလာပြီး လီ မိသားစုသည် နိုင်ငံခြားသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့သည်။ မထွက်ခွာမီ သူတို့သည် လုနန်အတွက် အရာရာကို စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး သူမအား နိုင်ငံရပ်ခြားတွင် ပညာသင်ကြားရန် ငွေတစ်ချို့ကို ပေးခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် လု မိသားစုသည် ဤငွေအကြောင်းကို မသိခဲ့သော်လည်း ချန်းယွီက လုချင်ကို ပြောပြခဲ့ပြီး သူမက စုန့်တာ့လန်နှင့် အမေလုကို အသိပေးခဲ့သည်။

လီ မိသားစု၏ ကာကွယ်မှုမရှိတော့သောအခါ စုန့်တာ့လန်၏ ပထမဆုံးပစ်မှတ်မှာ လုနန် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမသည် ကိုယ်ဝန်ရှိဟန်ဆောင်ပြီး အိမ်က အရမ်းကျဉ်းတယ်ဟု ညည်းညူကာ အိမ်အသစ်တစ်လုံးဝယ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် အမေ လုနှင့် သူမခင်ပွန်း လုမော့ရှင်းတို့ကို လုနန်၏ ငွေကို အရင်သုံးရန် တိုက်တွန်းခဲ့ပြီး သူတို့တွင် လုံလောက်သောငွေရှိသည့်အခါ သူမကို ပြန်ဆပ်မည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။

လုမိသားစုသည် လုနန် မပါဘဲ သူမ၏ချက်လက်မှတ်ကို တိတ်တဆိတ်ယူကာ ငွေထုတ်ပြီး အိမ်တစ်လုံးဝယ်ခဲ့သည်။

လုနန် သိရှိသွားသည့်အချိန်တွင် အချိန်နှောင်းသွားပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်ခံရမည့်သူမျိုးမဟုတ်ပေ။ သူမသည် လုမော့ရှင်းနှင့် စုန့်တာ့လန်တို့ကို IOU (I Owe You - အကြွေးစာချုပ်) တစ်စောင်ရေးခိုင်းရန် လိမ္မာပါးနပ်သော နည်းလမ်းအချို့ကို သုံးခဲ့ပြီး ဒေသအာဏာပိုင်များထံမှ အသိအမှတ်ပြုတံဆိပ်တုံးပင် ရယူခဲ့သည်။

နှစ်များစွာကြာပြီးနောက် လုနန်သည် ပို၍လှပလာခဲ့သည်။ သို့သော် စုန့်တာ့လန်သည် ပရိယာယ်ကြွယ်ဝနေဆဲဖြစ်ပြီး လုနန်ကို မနာလိုဖြစ်နေသော လုချင်နှင့် ပူးပေါင်းကာ လုနန်၏ကျောင်းတွင် ပြဿနာရှာရန် အမေ လုကို တိုက်တွန်းခဲ့သည်၊ သူမအား ကျောင်းထွက်ပြီး လက်ထပ်ရန် ဖိအားပေးကာ လုမော့ရှင်း အတွက် အနာဂတ်တစ်ခုကို အာမခံနိုင်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က ကျောင်းမှ အခြေအနေမှာ တင်းမာနေပြီး ကျောင်းသားနှင့်ဆရာများစွာကို ကျေးလက်ဒေသသို့ အလုပ်သမားအဖြစ် ပို့ဆောင်နေခဲ့သည်။ ပြဿနာများတွင် မပါဝင်လိုသော လုနန်သည် အခွင့်အရေးယူ၍ ကျောင်းထွက်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဆေးရုံတစ်ခုသို့ သူနာပြုအဖြစ် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့ ဦးလေးမိသားစု ထွက်ခွာသွားချိန်မှစ၍ လုနန် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ဒုက္ခအားလုံးသည် သူမ၏ယောက်မ စုန့်တာ့လန်၏ ပရိယာယ်များနှင့် သူမအစ်ကို လုမော့ရှင်း၏ အလိုလိုက်မှုတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

လုနန်သည် ထိုစုံတွဲအပေါ်တွင် ချစ်ခင်သောခံစားချက်မရှိခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ သူမသည် လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် စုန့်တာ့လန်က သူမကို မြင်သွားခဲ့သည်။

“ညီမလေး! အိုး၊ တကယ်ပဲ နင်ပဲ။ မြန်မြန် လာပြီး ဒီစစ်သားကို ငါတို့က တကယ်ပဲ နင့်အစ်ကိုနဲ့ ယောက်မပါလို့ ရှင်းပြလိုက်စမ်း။ ငါတို့ လိမ်နေတာမဟုတ်ဘူး!”

စုန့်တာ့လန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် မျက်နှာဝင်းပကာ လုနန်ဆီ ချဉ်းကပ်လာပြီး သူမကို ပို၍နီးကပ်စွာ ဆွဲယူရန် ကြိုးစားသော်လည်း လုနန် ရှောင်လိုက်သည်။

စုန့်တာ့လန်၏ မျက်နှာသည် မဲမှောင်သွားပြီး သူမ ဘေးနားရှိ ကောင်လေးကို ဆွဲယူကာ ပြောလိုက်သည်။

“နင့်အဒေါ်ကို ခေါ်လိုက်။ အဒေါ်က သားကို သကြားလုံးပေးလိမ့်မယ်”

ထို့နောက် သူမသည် သူမ၏ အငယ်ဆုံးသားကို လုနန် အား မြင်စေရန် ချီပြလိုက်ပြီး သူမ၏ ဂုဏ်ယူမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ “ညီမလေး၊ ကြည့်စမ်း! ရှောင်ဝူက ပိုပြီး ဝလာတယ်။ ဒါနဲ့၊ နင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလား”

ငါးနှစ် သို့မဟုတ် ခြောက်နှစ်အရွယ်ခန့်ရှိသော အကြီးကောင်လေးသည် စုန့်တာ့လန်နှင့်တူကာ မျက်လုံးမှေးမှေးနှင့် နှုတ်ခမ်းထူထူရှိပြီး လုနန်ဆီသို့ လက်ဆန့်တန်းကာ တောင်းဆိုလိုက်သည်။

“ဒေါ်လေး သား သကြားလုံးလိုချင်တယ်”

လုမော့ရှင်းသည်လည်း လျှောက်လာပြီး လုနန်ကို စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အေးတယ်။ အထဲဝင်ပြီး စကားပြောကြရအောင်။ ငါ နင့်နဲ့ ဆွေးနွေးစရာရှိတယ်”

သူသည် လုနန်ကို ဤသို့ပြောဆိုရန် ကျင့်သားရနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

လုနန်သည် ဒေါသဖြင့် ရယ်မောမိလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။ အကယ်၍ သူမသည် ခေတ်သစ်သို့ မရောက်သွားခဲ့ပါက လုမော့ရှင်းသည် သူမကို ဤသို့ပြောဆိုရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။

သို့သော် မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း သူတို့သိသော “လုနန်” သည် အားနည်းပြီး စိတ်သဘောထား ပျော့ပျောင်းခဲ့သည်။ “သင်က အားကြီးလျှင် အခြားသူတို့က အားနည်းသည်။ သင်က အားနည်းလျှင် အခြားသူတို့က အားကြီးလိမ့်မည်” ဟု ဆိုရိုးစကားရှိသည့်အတိုင်း လု မိသားစုသည် စိတ်သဘောထားနူးညံ့သူကို အမြဲတမ်း အနိုင်ကျင့်လေ့ရှိသည်။ အကြောင်းရင်းမသိသော်လည်း လုနန်သည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုနာခံတတ်လာသောကြောင့် လု မိသားစုသည် သူမအပေါ် ပိုမောက်မာလာပြီး ကလေးများပင် သူမကို လေးစားမှုမပြတော့ပေ။

လုနန်သည် ထိုမိသားစုကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီး တာဝန်ကျစစ်သားကို ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မ သူတို့ကို မသိဘူး”

လုမော့ရှင်း၏ မျက်နှာသည် ဒေါသဖြင့် နီမြန်းသွားသည်။ “လုနန်၊ နင် သိပ်ပြီး ကံကောင်းတယ်လို့ မထင်နဲ့! ငါက နင့်အစ်ကိုပဲ! နင် ငါတို့နဲ့ တကယ်ပဲ အဆက်အသွယ်ဖြတ်ချင်နေတာလား။ ငါ နင့်ကို ပြောလိုက်မယ်၊ ဒီနေ့ ငါတို့ကို ဝင်ခွင့်မပေးရင် နင် လု မိသားစုကို နောက်တစ်ခါ ပြန်မလာနဲ့တော့။ နင် အောင်မြင်သွားပြီးနောက် နင့်ဆွေမျိုးဆင်းရဲသားတွေကို ဘယ်လိုစွန့်ပစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ နင့်အလုပ်ခွင်က လူတိုင်းသိအောင် ငါလုပ်ပစ်မယ်။ အိုး၊ ပြီးတော့ ကု မိသားစုရဲ့ အဘွားကြီးကရော၊ နင် ကုဟွိုက်နဲ့အတူ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့နေရာမှာ နေနေတယ်ဆိုတာ သူသိရဲ့လား”

လုမော့ရှင်းသည် မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း သူ့ညီမ အရှက်ကြီးလာသည်ကို သိသည်။ သူက သူမကို ဤသို့သော အရာများဖြင့် ခြိမ်းခြောက်သည့်အခါတိုင်း လုနန် သည် လျင်မြန်စွာ အားနည်းသည့်လက္ခဏာများပြသပြီးနောက် မျက်ရည်များကျကာ နောက်ဆုံးတွင် အလျှော့ပေးလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လုနန်၏ မျက်နှာအမူအရာတွင် အားနည်းသည့် အရိပ်အယောင်တစ်စက်မျှမရှိပေ။ ထိုအစား လှောင်ရယ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“နင့်ကိုယ်နင် ငါ့အစ်ကိုလို့ မခေါ်တော့တာ ပိုကောင်းမယ်။ နင်နဲ့ တန်လို့လား”

လုမော့ရှင်းသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး စုန့်တာ့လန်သည်လည်း သူမကို အံ့ဩစွာကြည့်ကာ အနီးကပ်စစ်ဆေးမိသည်။ သူမယောက်မသည် မည်သို့ ဤမျှ ပြောင်းလဲသွားသနည်း။ သူမသည် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော လူတစ်ယောက်နှင့်တူနေသည်။

ထိုစုံတွဲသည် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။