← Chapters

အခန်း (၈၂)

Vol. 7 Ch. 82

အခန်း (၈၂)

Vol. 7 Ch. 82

ဤနှစ်များတစ်လျှောက်တွင် သူတို့မိသားစုသည် လုနန်ဆီမှ ငွေအမြောက်အများ ယူခဲ့သည်။ မကြာသေးမီက လု မိသားစုနှင့် ကုမိသားစုသည် ကုဝေကော၏ ပင်စင်လစာအတွက် ငြင်းခုံခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်က မည်သူမျှ လုနန် ကို အလေးမထားခဲ့ကြပေ။ သူမ၏ လက်ရှိခင်ပွန်း ဝင်မပါခဲ့လျှင် ထိုလျော်ကြေးငွေသည် အလျင်အမြန် ခွဲဝေခြင်းခံရပြီး လုနန်အတွက် ဘာတစ်ခုမှ ကျန်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူမခင်ပွန်း ဖေးကျီအန်းကြောင့်သာ လု မိသားစုသည် မကြာသေးမီက လုနန်ဆီသို့ မချဉ်းကပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် လုနန်သည် လု မိသားစု၏ သမီးတစ်ယောက်အဖြစ် အမြဲတမ်း ရှိနေမည်ဟု စဉ်းစားနေခဲ့ကြသည်။ မိသားစုကြားတွင် ရေရှည်တည်တံ့သော ရန်ငြိုးများ မရှိသင့်ဘဲ လုနန် စိတ်အေးသွားသည်နှင့် သူတို့သည် တောင်းပန်ပြီး သူတို့၏ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် လာရောက်နိုင်သည်။

သူတို့ ညီမ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် လက်ထပ်သွားသည့်အတွက် လု မိသားစုသည် သူမ၏ ကံကောင်းမှုတွင် ပါဝင်ခံစားလိုကြမည်မှာ သေချာသည်။ သူမခင်ပွန်းက မိသားစုကို ပြန်လည်ကူညီမည် မဟုတ်ပါလား။

သူတို့၏ အစီအစဉ်များမှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ ယခုနှစ်တွင် လုမော့ရှင်းသည် သူ့ဇနီးနှင့် ကလေးများကို ဖေး မိသားစုဆီ နှစ်သစ်ကူးတွင် ခေါ်သွားပြီး လုနန်နှင့် သူ့ဆက်ဆံရေးကို တိုးတက်စေရန်နှင့် ပိုအရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုကို ဆွေးနွေးရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ့အလုပ်အကိုင်တွင် အရေးကြီးသော အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးနှင့် ဒါရိုက်တာရာထူးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နေရသည်။

သူသည် သူ့ယောက်ဖကို မျက်နှာလုပ်ကာ သူ့အဆက်အသွယ်များကို အသုံးပြု၍ သူတို့ခေါင်းဆောင်များနှင့် စကားပြောပေးရန် တောင်းဆိုလိုသည်။ သူ့ယောက်ဖ၏ အဆက်အသွယ်များဖြင့် သူသည် ဒါရိုက်တာရာထူးတစ်ခု ရရှိရန် လွယ်ကူမည် မဟုတ်ပါလား။

သူ့ညီမနှင့် ယောက်ဖဆီ လာရောက်ရခြင်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ကိစ္စများပြီးမြောက်ရန်ဖြစ်ပြီး ဆက်ဆံရေး ပြေလည်စေရန်မှာ ဒုတိယဦးစားပေးဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် လုနန်၏ အားနည်းသော စရိုက်လက္ခဏာဖြင့် သူမ မနာခံလျှင် ထူးဆန်းနေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကံဆိုးသော အလှည့်အပြောင်းမှာ လုနန်သည် သူမမှတ်ဉာဏ်နှင့် မူလစရိုက်ကို ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူမသည် သူတို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အားကိုးခဲ့သော အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်နိုင်သူတစ်ဦး မဟုတ်တော့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နှစ်များတစ်လျှောက် သူတို့သည် သူမ၏ နူးညံ့သော စရိုက်ကို အခွင့်ကောင်းယူခဲ့ကြပြီး သူတို့ရရှိခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ပြန်ပေးဆပ်ရန် တောင်းဆိုဖွယ်ရှိသည်။

ဤသို့ သဘောပေါက်သော်ငြားလည်း ရွေးချယ်ခွင့်ပေးမည်ဆိုလျှင် လုမော့ရှင်းသည် ဖေးမိသားစုကို မျက်နှာလုပ်ရန် ကြိုးစားနေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဘာလို့လဲ။

အကြောင်းရင်းမှာ ဖေး မိသားစုနှင့် ထိမ်းမြားခြင်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဖေး မိသားစု၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် သူတို့၏ လု မိသားစုသည်လည်း ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လုနန်သည် ဤမျှကောင်းမွန်သောအိမ်တွင် နေထိုင်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်က သူချေးငှားခဲ့သော ငွေအနည်းငယ်ကို သူမ အရေးမစိုက်တော့လောက်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် လုမော့ရှင်းသည် ဖေး မိသားစုဆီမှ သူရရှိနိုင်သော အကျိုးကျေးဇူးအားလုံးကို စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်နေခဲ့သည်။ ပထမ‌ဆုံး သူသည် သူ့ရာထူးတိုးမြှင့်မှုကို သေချာစေရန်လိုအပ်ပြီး ထို့နောက် သူ့ဇနီးအတွက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အလုပ်တစ်ခု ရှာဖွေပေးမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လုနန် သဘောတူမည်ဆိုပါက လုမော့ရှင်းသည် စုန့်တာ့လန်ကို ဖေး မိသားစုတွင် အလုပ်လုပ်ခွင့်ပြုရန်ပင် စဉ်းစားခဲ့သည်။ စုန့်တာ့လန်သည် အန်တီဝူကဲ့သို့ တူညီသောအလုပ်များကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီး ငယ်ရွယ်ဖျတ်လတ်သောကြောင့် သူမသည် ထိုအလုပ်များကို ပိုကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူ့ဇနီးက ဖေး မိသားစုတွင် အလုပ်လုပ်မည်ဆိုလျှင် သူတို့သားကိုလည်း ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခွင့်ပြုလျှင် ကောင်းမည်ဖြစ်သည်။ အဒေါ်တစ်ယောက်က သူမတူကို ထောက်ပံ့ခြင်းသည် သဘာဝကျသည် မဟုတ်လော။

အကယ်၍ လုနန်က ဝမ်ချန်းကို မကြိုက်လျှင် သူတို့သည် သူ့ကို ဝမ်ရှန်းနှင့် လဲလှယ်နိုင်သည်။ ထိုသို့မရလျှင် သူတို့သည် ညီအစ်မသုံးယောက်ဖြစ်သော ရှောင်ဟုန့်၊ ရှောင်ရှန့် သို့မဟုတ် ရှောင်ကျင့်တို့နှင့် အစားထိုးနိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် အနည်းဆုံး ကလေးတစ်ယောက်ကို ထားခဲ့ရန် လိုအပ်သည်။

လုမော့ရှင်း ဤဖြစ်နိုင်ခြေများကို စဉ်းစားနေစဉ် လုနန်

က ဖေးကျန့်ကို ဧည့်သည်များကို ဧည့်ခံရန် ပြောပြီး အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားကာ လုမော့ရှင်း အိမ်ဝယ်ရန် သူမဆီမှ ငွေချေးစဉ်က လက်မှတ်ထိုးခဲ့သော အကြွေးစာချုပ်ကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

သူမသည် အားနည်းပုံရသော်လည်း သူမတွင် ခိုင်မာသော စည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိသည်။ သူမ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် စွန့်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။ လုမော့ရှင်းနှင့် သူ့ဇနီးတို့က သူမကို မည်မျှပင် ဖိအားပေးခဲ့စေကာမူ သူတို့သည် ထိုအကြွေးစာချုပ်ကို မည်သည့်အခါကမျှ မရရှိခဲ့ကြပေ။

အောက်ထပ်၌ လုနန် ထွက်သွားသည်နှင့် လုဝမ်ချန်း သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူသည် ဧည့်ခန်းထဲတွင် ပြေးလွှားဆော့ကစားနေပြီး ဝင်ပေါက်အနီးတွင် စုပုံထားသော နှင်းလူသားရုပ်ခြောက်ရုပ်ကို စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ သူသည် နှင်းလူသားရုပ်တစ်ရုပ်၏ ခေါင်းကို နင်းလိုက်ပြီး အခြားတစ်ရုပ်ကို ကန်ကျောက်ကာ နောက်တစ်ခဏတွင် သူကိုယ်တိုင် လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားသည်အထိ ပျော်ရွှင်စွာ ဆော့ကစားနေခဲ့သည်။

"ငါ့ကိုလွှတ်! လွှတ်!"

ဖေးကျန့်က သူ့ကို ဖမ်းဆွဲပြီး အိမ်အပြင်သို့ သယ်ထုတ်သွားစဉ် လုဝမ်ချန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သွား ကစားလေ"

ဖေးကျန့်က သူ့ကို နှင်းပုံတစ်ခုရှေ့တွင် ချထားပြီး ပြောလိုက်သည်။ သူက သတိပေးလိုက်သည်။

"ဒီလို တစ်ပုံထဲတူတဲ့ နှင်းလူသားရုပ် နှစ်ခုလုပ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ မင်းဘယ်မှသွားရမှာမဟုတ်ဘူး"

လုဝမ်ချန်းသည် အကျယ်လောင်ဆုံး အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မလုပ်ချင်ဘူး! မေမေ၊ ကျွန်တော် နှင်းလူသားရုပ် မလုပ်ချင်ဘူး!"

ဖေးကျန့်သည် လုနန်ထက်ပို၍ သူ့အပြုအမူများကို အထင်မကြီးခဲ့ပေ။ သူ မမြင်ဖူးသော ဆိုးသွမ်းသည့် ကလေးမျိုးက ဘယ်လိုကလေးမျိုးလဲ။ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လုဝမ်ချန်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သူက ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ မင်းကို ဘယ်သူလာကယ်နိုင်မလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

စုန့်တာ့လန်နှင့် လုမော့ရှင်းတို့ အပြင်သို့ ထွက်ကြည့်ကြပြီးနောက် သူတို့သားကို ဖေးကျန့်က ဆုံးမနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ လုနန်ရှေ့တွင် ရှိခဲ့သော စုန့်တာ့လန်၏ မောက်မာမှုအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မပြောရဲတော့ပေ။

လုဝမ်ချန်းသည်လည်း အားကြီးသူကိုကြောက်၍ အားငယ်သူကို အနိုင်ကျင့်တတ်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ မိဘများက သူ့ဘက်မှ မကူညီသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ငိုယိုနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး နှာတစ်ရှုံ့ရှုံ့ဖြင့် နှင်းလူသားရုပ်များ စတင်ပုံဖော်နေတော့သည်။

သို့သော် သူသည် တကယ့်နှင်းလူသားရုပ်အစစ်များ မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူသည် နှင်းဘောလုံးလေးလုံးကို လုံးလိုက်ပြီး နှစ်လုံးစီကို တစ်ခုပေါ်တစ်ခု ထပ်ဆင့်တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ဖေးကျန့်ကို မော့ကြည့်လိုက်၏။

ဖေးကျန့်သည် သိပ်မကြိုက်လှသော်လည်း ဤသည်မှာ လုဝမ်ချန်း လုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ သူက လုဝမ်ချန်းအား "နှင်းလူသားရုပ်" များကို မူလနေရာများတွင် ပြန်ထားရန် ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး နောက်မှ လုနန်အား လာရောက်ပြုပြင်ခိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လုဝမ်ချန်းသည် အမှန်တကယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းလှသည်။ သူသည် ဖေးကျန့်နှင့် ကုဟွိုက်ကို ကိုယ်စားပြုသော နှင်းလူသားရုပ်များကို နင်းခြေခဲ့သည်။ ဖေးကျန့် ဒေါသမထွက်လျှင် မည်သူက ဒေါသထွက်မည်နည်း။

လုဝမ်ချန်းသည် ဖေးကျန့်၏လက်ထဲမှ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး စုန့်တာ့လန်သည် သူ့အား အလျင်အမြန် ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည်။ လင်မယားနှစ်ယောက်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး သခင်လေးသည် စိတ်တိုတတ်သူဖြစ်၍ နောင်တွင် သူ့အား မည်သည့်အခါမျှ စိတ်ကို သွားမဆွသင့်ဟု တွေးလိုက်ကြသည်။

သို့သော် သခင်လေးသည် ထိုအချိန်တွင် သူ့အမူအရာကို နူးညံ့စေကာ ဆိုဖာကိုညွှန်ပြပြီး ပြောလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

“လာသမျှလူတိုင်းက ဧည့်သည်တွေပဲ။ ခင်ဗျားတို့က လုနန်ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေဆိုတော့ ကျုပ်ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေထဲက တစ်ယောက်လိုပါပဲ။ အားမနာပါနဲ့။ ထိုင်ကြပါ။ ကျုပ် လက်ဖက်ရည်တစ်အိုး သွားဖျော်ပေးမယ်။”

… လွန်ခဲ့သောခဏက သူ ထိုသို့ လုံးဝမပြောခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် လုမော့ရှင်းနှင့် သူ့ဇနီးသည်တို့သည် အချင်းချင်း နားလည်စွာ အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံးက ဖေးကျန့် အား စိတ်အပြောင်းအလဲမြန်သူဟု စိတ်ထဲတွင် သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် သားဖြစ်သူနှင့်အတူ ဆိုဖာပေါ်တွင် သတိကြီးစွာဖြင့် ထိုင်လိုက်ကြသည်။

စုန့်တာ့လန်သည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည့်အလျောက် ပို၍ပင် အကင်းပါးလေသည်။ အိမ်ထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာသည့်အချိန်မှစ၍ သူမသည် လုနန်၏ မိသားစုအတွင်း အဆင့်အတန်းကို အကဲခတ်နေခဲ့သည်။ လုနန်သည် အန်တီဝူကို ဖေး မိသားစုထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ခြင်းက သူမ၏ အရည်အချင်းအချို့ကို ပြသနေသော်လည်း သူမ၏ အနေအထားကို နားလည်ရန်မှာ သူမ၏ လင်ပါသားရယ်၊ ခင်ပွန်းရယ်နှင့် ဆက်ဆံရေးကို ကြည့်ရှုရန် လိုအပ်သည်။

ဖေးကျန့်သည် အချိန်ကိုက်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူ၏ အစောပိုင်းလုပ်ရပ်များက .. ပထမဆုံး လုနန်၏အစ်ကိုကြီး လုမော့ရှင်းကို လျစ်လျူရှုခြင်း၊ ထို့နောက် လုနန်၏ တူဖြစ်သူကို သနားညှာတာမှုမပြခြင်း၊ ထို့အပြင် လုနန်ကို မည်သည့်ဂုဏ်ပုဒ်မျှမပါဘဲ နာမည်တပ်ခေါ်ခြင်းတို့က လုနန်၏ ဖေး မိသားစုရှိ ဘဝသည် မလွယ်ကူကြောင်း ရှင်းလင်းစွာပြသနေသည်။

ထိုသို့တွေးမိခြင်းက သူမအား နှစ်သိမ့်မှုအချို့ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဖေးကျန့်သည် လက်ဖက်ရည်အိုးကို မီးဖိုချောင်ထဲသို့ယူသွားပြီး လုနန်တွင် ထိုသို့သောမိသားစုမျိုး မည်သို့ရှိနေရသည်ကို သိလိုစိတ်ဖြင့် အန်တီဝူနှင့် စကားစမြည်ပြောဆိုနေခဲ့သည်။

“အဘွား ဝူ၊ အဲ့ဒီလူက လုနန်ရဲ့ တကယ့်အစ်ကိုရင်းနဲ့ သူ့မိန်းမ ဟုတ်လို့လား။ သူတို့က သွေးဝေးတဲ့ ဆွေမျိုးတွေတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား။”

ဖေးကျန့်သည် သေချာစွာလေ့လာခဲ့သည်။ လုမော့ရှင်း ဟုခေါ်သော ထိုလူတွင် ကလိမ်ကကျစ်ကျသော မျက်လုံးများရှိပြီး သူတစ်ပါးကို မြှောက်ပင့်ပြောဆိုတတ်သည့် အမျိုးအစားဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ သူ့ဇနီးမှာမူ ရောက်လာကတည်းက အခန်းကို မျက်စိကစားနေခဲ့ပြီး တန်ဖိုးရှိသည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို သူမ၏ အကြည့်က လောဘတကြီးဖြင့် စူးစိုက်နေခဲ့ကာ ထိုအရာများအားလုံးသည် နောင်တွင် သူမပိုင်ဆိုင်ရမည့်အရာများဟု သတ်မှတ်ထားသည့်အလားပင်။

သူတို့ သားသည်ပင် လူကောင်းတစ်ယောက်မဟုတ်ချေ။ သူသည် စားပွဲပေါ်ရှိ သကြားလုံးများနှင့် သစ်သီးများကိုမြင်သောအခါ စားပွဲပေါ်သို့တက်ကာ အိမ်ရှင်ဖြစ်သူက ဘာမှမပြောရသေးမီ အစားအသောက် ပန်းကန်ပြားတစ်ခုလုံးကို သူ့လက်မောင်းများထဲသို့ ဆွဲယူထားလိုက်သည်။ ယောက်မ ဖြစ်သူမှာလည်း ရယ်စရာကောင်းလှသည်။ သူမသည် သားဖြစ်သူကို မတားမြစ်သည့်အပြင် အဝတ်အိတ်တစ်လုံးကိုထုတ်ပေးပြီး အခြားသူများ၏ အိမ်မှ အခွင့်အရေးယူရန် အားပေးအားမြှောက်ပြုခဲ့သည်။

ရှောင်ဟွိုက် ကြိုက်သော နှင်းလူသားရုပ်ကို သူ ကန်လှဲခဲ့သည်ကိုလည်း မမေ့သင့်ပေ။

“ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ သူက သူမရဲ့အစ်ကိုအရင်းပဲ။” အန်တီဝူက ဖေးကျန့် ကို မျက်လုံးစွေကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့…” အန်တီဝူက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

သူ အဘွားအိုကို သိကျွမ်းခဲ့သောနှစ်များအရ လုမော့ရှင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဖေးကျန့်သည် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုအပိုင်းတွင် မယှဉ်နိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဓာတ်ကျခြင်းသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့်အရာဖြစ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရင်းနှီးမှုများသည် အတူတကွကုန်ဆုံးခဲ့သည့်အချိန်ပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်မဟုတ်ပေ။

အစပိုင်းတွင် အန်တီဝူသည် ဖေးကျန့်ကို မကြိုက်ခဲ့သော်လည်း သူတို့ ပိုဆက်ဆံပြောဆို ဖြစ်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် အသိတရားရှိပြီး ကြိုးစားသူဖြစ်သောကြောင့် သူမ သူ့ကို သဘောကျလာခဲ့သည်။

သူမသည် သူ့အား မိခင်မေတ္တာနှင့် ဖခင်၏ အထောက်အပံ့မရှိသော အခြေအနေအတွက် သနားမိပြီး ထိုအချက်က သူ့ကို ပို၍ပင် မျက်နှာသာပေးမိစေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် လုနန်ပင်လျှင် အန်တီဝူက ဖေးကျန့် ကို မျက်နှာသာပေးသည်ဟုဆိုကာ မနာလိုဖြစ်တတ်သည်။

ဤသို့ဖြစ်ရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းအရင်းတစ်ခုမှာ ဖေးကျန့်သည် အန်တီဝူကို အမြဲလေးစားခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် သူမ၏ အရင်က အစေခံဘဝကို မည်သည့်အခါမျှ အထင်မသေးခဲ့ပေ။ လုနန်က အန်တီဝူ ကို “မွေးစားအမေ” ဟုခေါ်ဆိုပြီးနောက် ဖေးကျန့်သည်လည်း တိတ်တဆိတ် “အဘွား ဝူ” ဟု ခေါ်ဆိုလာခဲ့သည်။ သူမကို မိသားစုဝင်တစ်ဦးကဲ့သို့ စစ်မှန်စွာဆက်ဆံခဲ့သည်။

ဒါနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လုမော့ရှင်းမှာမူ လုံးဝကွဲပြားခြားနားခဲ့သည်။ သူသည် လီ မိသားစု၏ တရားဝင်သခင်လေး မဟုတ်သော်လည်း သခင်လေးတစ်ဦးထက်ပင် မာနကြီးစွာ ပြုမူနေထိုင်လေ့ရှိသည်။

သူသည် ကလေးဘဝထဲက ဆိုးရွားစွာ ပြုမူခဲ့ပြီး ကျောင်းတွင် လီမိသားစုမှ သခင်လေးတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ အခြားသူများ ပိုမိုလူကြိုက်များပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝသည်ကို မနာလိုဖြစ်ကာ သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့ပြီး သူ့ဦးလေးက ထိုကိစ္စကိုဖြေရှင်းရန် ငွေအမြောက်အမြား ပေးချေခဲ့ရသည်။

ထိုအရာအားလုံးသည် သူ့မိသားစုကို မထိခိုက်သောကြောင့် သည်းခံနိုင်စရာဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူသည် ညီမဖြစ်သူ၏ ပညာရေးငွေကို သုံးစွဲခဲ့ပြီး လုနန်အား တယောတီးခတ်လိုသည့် သူမ၏ တစ်သက်တာအိပ်မက်ကို စွန့်လွှတ်စေခဲ့သည်။

အန်တီဝူက သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ပြောပြလိုက်သည်။

“လုနန်က မိသားစုမှာ ဒုတိယမြောက်ကလေး။ သူမနဲ့ လုမော့ရှင်းက ဘယ်တုန်းကမှ မရင်းနှီးခဲ့ဘူး။ အရင်တုန်းက သူမက တယောမှာ အရမ်းတော်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ နိုင်ငံခြားဂီတအကယ်ဒမီတစ်ခုမှာ ကျောင်းတက်ခွင့်ရခဲ့တယ်။ သူမ နိုင်ငံခြားမှာ ပညာသင်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတုန်းမှာပဲ သူမ အမေက သူမပညာရေးအတွက် သုံးမယ့်ပိုက်ဆံကိုယူပြီး လုမော့ရှင်းအတွက် အိမ်အသစ်တစ်လုံး ဝယ်ပေးလိုက်တယ်။”

“သူ့ရဲ့ချွေးမကလည်း လူကောင်းမဟုတ်ဘူး။ လု မိသားစုထဲကို လက်ထပ်ဝင်လာပြီးကတည်းက နေ့တိုင်း ပြဿနာရှာလို့ လုနန်ကို အိမ်နဲ့ဝေးရာမှာနေပြီး သူမဦးလေးအိမ်မှာ နေခိုင်းခဲ့တယ်။”

ဖေးကျန့်သည် မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ “ကျွန်တော့်ရဲ့ မိထွေးက ပေကျင်းတက္ကသိုလ်ကို ဝင်ခွင့်ရခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား။ သူမက နိုင်ငံခြားဂီတအကယ်ဒမီကိုလည်း ဘယ်လိုလုပ်ဝင်ခွင့်ရခဲ့တာလဲ။”

“သူမက ဂီတအကယ်ဒမီကို အရင်ဝင်ခွင့်ရခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူမ မသွားနိုင်ခဲ့ဘူး။ လု မိသားစုက သူမပိုက်ဆံကိုယူသွားပြီး အသုံးမဝင်တဲ့အရာတစ်ခုပေါ်မှာ သုံးဖြုန်းတယ်ဆိုပြီး သူမကို လှောင်ပြောင်ခဲ့တဲ့ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေပဲ။ သူတို့က သူမကို ဂီတသင်ကြားဖို့ စိတ်ကူးကို စွန့်လွှတ်ခိုင်းခဲ့တယ်။ သူမက အဲ့ဒါကြောင့် ဒေါသတကြီးနဲ့ ပေကျင်းတက္ကသိုလ်ကို လျှောက်လိုက်တာ။”

ဖေးကျန့်မှာမူ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားရသည်။ သူသည် သူ့မိထွေး၏ သတ္တိကိုသာမက လု မိသားစု၏ အရှက်မရှိမှုကိုပါ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

ထိပ်တန်းဂီတအကယ်ဒမီနှင့် ပေကျင်းတက္ကသိုလ်… လုနန်အတွက်မူ ဤကျောင်းများသည် သူမ၏ အလိုအတိုင်း အလွယ်တကူရွေးချယ်နိုင်သော ဂေါ်ဖီထုပ်များကဲ့သို့ဖြစ်နေပုံရသည်။

လု မိသားစုလုပ်ခဲ့သည့် အရာများမှာမူ သူတို့သည် သူမ၏ အနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး သူတို့၏ သမီးနှင့် ညီမဖြစ်သူ၏ အလားအလာများကိုပါ ဖြတ်တောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သောလများက သူ လုနန်နှင့်အတူ အရက်သောက်နေစဉ်က သူမအား အဘိုးကြီးနှင့် လက်ထပ်ရသည့်အကြောင်းရင်းများကို မေးမြန်းခဲ့ဖူးသည်။

အငြင်းပွားမှုတွေထဲက တစ်ခုမှာ ပင်စင်လစာကိစ္စဖြစ်သည်။ မိသားစုနှစ်ခုလုံးက ကုဝေကော၏ နာရေးကျင်းပရာနေရာရှေ့တွင် သူ့ပင်စင်လစာကို လုယူရန် ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ မိသားစုနှစ်ခုစလုံးက လုနန်နှင့် သူမသားကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြဘဲ သူတို့ဂုဏ်သိက္ခာကို လုံးဝလျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။

အဘိုးကြီးရောက်လာပြီးနောက် မိသားစုနှစ်ခုလုံး ငြိမ်သက်သွားသည်ဟု သူကြားခဲ့သည်။ ဖေးကျန့်သည် သူ့ဖခင်ကို ကောင်းစွာနားလည်သည်။ အဘိုးကြီးသည် လုနန်နှင့် သူမ၏သားကို လုနှင့် ကု မိသားစုတို့က အနိုင်ကျင့်နေသည်ကို မြင်သောကြောင့် သူမကို လက်ထပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

နောက်အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ သူမ၏ အစ်ကိုဟုခေါ်သောသူက သူ့အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် သူမကို အဘိုးကြီးတစ်ဦးဆီ လက်ထပ်ပေးလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ဖေးကျန့် ကျောချမ်းသွားသည်။ ထိုအစ်ကိုက ဧည့်ခန်းထဲက အစ်ကို မဟုတ်ပါစေနှင့်ဟု ဆုတောင်းမိသည်။

အကယ်၍ ထိုလူသာ အမှန်တကယ်သာ ဖြစ်ပါက လုနန် သူတို့နှင့် ဘယ်လိုမှ မပတ်သက်လိုခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိပေသည်။

All Chapters