အခန်း (၈၄)

“ငါက ဘာကိုသိသင့်တာလဲ။”

နောက်ကွယ်မှ နက်ရှိုင်းသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖေးကျီအန်းသည် လုနန်ဆီသို့ လျှောက်လာပြီး ဆိုဖာကိုမှီကာ လုမိသားစုက ဇနီးမောင်နှံကို အထက်စီးမှ ကြည့်လိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ ဖေး၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။” လုမော့ရှင်းသည် ရှင်းပြရန်ထရပ်လိုက်ပြီး အဆင်ချောစွာဖြင့် လုနန်ကို အသရေဖျက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“နန်နန်က နှစ်သစ်ကူးမှာ သူ့မိဘအိမ်ကို ပြန်မလာဘူးလို့ပြောတယ်။ ဒါက မှားတယ်မဟုတ်လား။ သူ့ကိုကျွေးမွေးခဲ့တဲ့ မိဘတွေကို အနည်းဆုံးတော့ အိမ်ပြန်ကြည့်သင့်တယ်။ ကျွန်တော်က သူ့ကို ဆုံးမနေတာပါ…”

လုမော့ရှင်း စကားမဆုံးမီ ဖေးကျီအန်းက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက ဘယ်သူ့ကို ဆုံးမနေတာလဲ။”

ကြီးမားသော သြဇာအာဏာသည် လုမော့ရှင်းဆီသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ သူ တုန်ရီသွားပြီး အဘယ်ကြောင့် သူထင်မြင်ထားသည်နှင့် ကွဲပြားနေသည်ကို တွေးတောမိသည်။

ဖေးကျီအန်သည် လုနန်အား သူမမိဘများကို မထောက်ပံ့သည့်အတွက် မကျေမနပ်ဖြစ်သင့်သည်မဟုတ်လား။ ထို့နောက် သူသည် ပြေလည်အောင်လုပ်ပေးရန် ရှေ့ထွက်လာပြီး ဖေးကျီအန်း ရှေ့တွင် ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင်ကျန်ရစ်စေကာ လုနန်၏ အားနည်းချက်ကို ကိုင်ထားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့် ဖေးကျီအန်းသည် လုနန် အပေါ် ကြင်နာနေပုံရသနည်း။ စုန့်တာ့လန်က လုနန်ရဲ့ ဖေး မိသားစုအတွင်း အဆင့်အတန်းက မတည်ငြိမ်သေးဘူးလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား။

“သူက ကျွန်မကို ပိုက်ဆံအကြွေးတင်တယ်။ သူက ကျွန်မကို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ဆက်ဆံတယ်။ ရှင် သူ့ကိုသိတယ်၊ ရှင်ပဲ ဆုံးဖြတ်ပေးပါ။”

လုနန်သည် ဖေးကျီအန်း လက်ကိုကိုင်ကာ လုမော့ရှင်းက သူမကို အကြွေးတင်နေသော ငွေနှင့် ပစ္စည်းများကို ရှင်းလင်းစွာရှင်းပြလိုက်ပြီး လုမော့ရှင်း အကူအညီတောင်းလိုသည့်ကိစ္စကို လုံးဝချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။ သူမ၏ နူးညံ့သောအသံသည် ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ အရိုးများကို အရည်ပျော်စေနိုင်သည်။

ပန်းမင်းသမီး၏ ဒုတိယလှုပ်ရှားမှု - ချွဲနွဲ့စွာပြုမူခြင်း။

ဖေးကျန့်သည် ထိုအတွေးကြောင့် တုန်လှုပ်သွားပြီး ဆက်နားမထောင်နိုင်တော့ပေ။ ဤလောကတွင် လုနန်ကို အမှန်တကယ်ထိန်းချုပ်နိုင်သူမှာ သူ့ဖခင်သာဖြစ်သည်။

သူသည် အန်တီဝူကို အဖော်လုပ်ပေးရန် မီးဖိုချောင်သို့ သွားရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အဘိုးကြီး ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်သောကြောင့် လုမော့ရှင်းသည် လုနန်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ပြုမူရဲမည်မဟုတ်ပေ။

ဖေးကျီအန်းသည် လုနန်လက်ကို ပြန်ကိုင်ကာ သူမကို ညင်သာစွာ စိုက်ကြည့်နေသဖြင့် လုနန် ရှက်ရွံ့သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ။”

ဖေးကျီအန်းသည် လုနန်ကို လက်ထပ်စဉ်က သူမမိသားစုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့သည်။ သူသည် လုမော့ရှင်း၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် သူတို့ကြားတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို အပြည့်အဝသိရှိသောကြောင့် သူသည် လုနန်အား သူမ၏ မကျေနပ်မှုများကို ထုတ်ဖော်ခွင့်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

လုမော့ရှင်းမှာမူ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားရသည်။

နှစ်ဦးကြားမှ လေထုသည် ကြိုးကဲ့သို့ ဆွဲဆန့်နိုင်လောက်အောင် ချိုမြိန်နေသဖြင့် လုမော့ရှင်းနှင့် စုန့်တာ့လန် တို့သည် မှင်တက်သွားကြသည်။ 'လုနန်က ရုံးမှာ ရက်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးပေမယ့် အကြီးအကဲကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီလား?'

စုန့်တာ့လန်သည် မနာလိုမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုရောထွေးနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အထူးသဖြင့် ဖေးကျီအန်းသည် ရုပ်ရည်ကောင်းမွန်ရုံသာမက ကုဝေကောထက်ငယ်ရွယ်သည်ကို မြင်သောအခါ ပိုဆိုးသွားသည်။ သူ့ အရှိန်အဝါတွင် လေးစားမှုကို သဘာဝကျကျ တောင်းဆိုသော သြဇာအာဏာတစ်ခုရှိနေသည်။

ထိုသို့သောယောက်ျားသည် ယခု လုနန်ကို တန်ဖိုးထားနေသည်။

စုန့်တာ့လန်နှင့် လုနန်တို့သည် အသက်ခြောက်နှစ် သို့မဟုတ် ခုနစ်နှစ်သာ ကွာသည်။ သူမနှလုံးသားထဲမှ မနာလိုမှုသည် မကြာမီ ကြောက်ရွံ့မှုကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး သူမပါးစပ်မှ ကြမ်းတမ်းသောအတွေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ “သူမက အိမ်ထောင်ကျဖူးရုံတင်မကဘူး၊ သူမ နှလုံးသားထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ပထမဆုံးအချစ်ဦးလည်း ရှိသေးတယ်။ သူတို့က ငယ်သူငယ်ချင်းတွေ၊ အရမ်းချစ်ခဲ့ကြတာ။ အဲ့ဒီလူက သူ့ကို အခုထိစောင့်နေတုန်းပဲ။ သူမက ရှင့်ကို ဖောက်ပြန်မှာ မကြောက်ဘူးလား…”

သူမ စကားမဆုံးမီ စုန့်တာ့လန်သည် ဖေးကျီအန်း၏ စူးရှသော မျက်လုံးများ၏ အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူက သူမလည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့်အလားပင်။

လုမော့ရှင်းသည် မျက်လုံးများကို လျင်မြန်စွာလွှဲလိုက်ပြီး စကားထစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ညီမလေး၊ ယောက်ဖ၊ ခင်ဗျားရဲ့မရီးပြောတာကို နားမထောင်ပါနဲ့။ ဒီအချစ်ဦးက ရှေးဟောင်းသမိုင်းဖြစ်နေပြီ၊ အရေးမပါတော့ပါဘူး။ လော်ဖုက အိမ်ထောင်ကျသွားပြီ၊ ကျွန်တော့်ညီမက သစ္စာရှိပါတယ်။ သူက ယွင်ယဲ့ကို မေ့နေတာ ကြာပါပြီ။”

သူ၏ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများမှာ နမော်နမဲ့နိုင်လှသည်။ ဒေါသထွက်နေသော လုနန်သည် လုမော့ရှင်း၏ မကောင်းကြံမှုကို မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ လူတိုင်းတွင် လူငယ်ဘဝရှိပြီး မည်သူက ပထမဆုံး အချစ်ဦးကို မကြုံဖူးဘဲနေမည်နည်း။

သူမ၏ ပထမဆုံးအချစ်ဦး မည်သည့်နေရာသို့ရောက်သွားသည်ကို သူမ မသိခဲ့သဖြင့် စုန့်တာ့လန် ပြောသော ထိုလူက သူမကို စောင့်နေဆဲဟူသောအချက်ကို တစ်ချက်မျှမယုံခဲ့ပေ။ သူမသည် ငတုံးတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ သူမသည် အိမ်ထောင်နှစ်ခါကျပြီးဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ သူမကို အမှန်တကယ်စောင့်နေခဲ့ပါက သူသည် သူမပ ထမဆုံးအိမ်ထောင်ကျစဉ် သို့မဟုတ် သူမဒုတိယအိမ်ထောင်မကျမီ "လုနန်" အခက်အခဲများနှင့်ရင်ဆိုင်နေရစဉ်က ပေါ်လာခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ သူက တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာကိုသာ စောင့်နေခဲ့တာလား။

သူမသည် ဖေးကျီအန်းကို ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

ဖေးကျီအန်းသည် ခန့်မှန်းရခက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ရှောင်ကျိုးကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ “သူတို့ကို အိမ်ပြန်ပို့လိုက်ပြီး သူတို့ လုနန်ကို အကြွေးတင်နေတဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ဒီညအပြီး ပြန်ယူခဲ့။”

“ဟုတ်ကဲ့” ရှောင်ကျိုးသည် အလေးပြုပြီး လုမော့ရှင်း ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“သွားကြရအောင်။”

လုမော့ရှင်းသည် သူမျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်ကို မရရှိခဲ့သောကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် ယနေ့ သူ့ရည်မှန်းချက် မအောင်မြင်သေးသောကြောင့် ထွက်သွားရန် စိတ်မပါပေ။

“ယောက်ဖ၊ ကျွန်တော့်မှာ ယောက်ဖကို လုပ်ခိုင်းချင်တဲ့ကိစ္စတစ်ခုရှိသေးတယ်…” လုမော့ရှင်းက စပြောလိုက်သော်လည်း ဖေးကျီအန်း၏ စူးရှသောအကြည့်က သူ့ကို နေရာတွင်ပင် တောင့်တောင့်ကြီးဖြစ်သွားစေသည်။ သူ သတ္တိမွေးကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်ညီမက ကျွန်တော် ပိုက်ဆံနဲ့ ပစ္စည်းတွေပြန်ပေးပြီးတာနဲ့ ယောက်ဖက ကျွန်တော့်ကို ဒါရိုက်တာရာထူးတိုးဖို့ ကူညီမယ်လို့ သဘောတူပြီးသားပါ။”

ပစ္စည်းများနှင့် ငွေကို ပြန်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဒါရိုက်တာရာထူးကိုလည်း ဆုံးရှုံးမခံနိုင်ပေ။

ဖေးကျီအန်းသည် လုနန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး လုနန်က မကျေမနပ်ဖြစ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မ သူ့ကို ပြောပြီးသား၊ သူက သူ့ရဲ့စွမ်းရည်ကို သူကိုယ်တိုင်သိဖို့လိုတယ်။ သူ ဒါရိုက်တာဖြစ်မဖြစ်က သူ့ရဲ့အရည်အချင်းပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ သူက အမြဲတမ်း ဖြတ်လမ်းရှာမနေသင့်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက နားမထောင်ဘူး။”

“လုမော့ရှင်းက သူ ဒါရိုက်တာဖြစ်ရင် လာဘ်တွေအများကြီးစားပြီး အဲ့ဒီညစ်ပတ်တဲ့ပိုက်ဆံနဲ့ ကျွန်မကို ပြန်ဆပ်မယ်လို့တောင်ပြောတယ်။ ကျွန်မ ငြင်းလိုက်တယ်။ ကျွန်မ ညစ်ပတ်တဲ့ပိုက်ဆံတွမလိုချင်ဘူး။ ရှန့်ကျစ်၊ ရှင့်အနေနဲ့ လုမော့ရှင်းကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးပြီး အဲ့ဒီမကောင်းတဲ့အတွေးတွေကို စွန့်လွှတ်အောင် ကူညီပေးမယ်လို့ ကတိပေးပါ၊ ဟုတ်ပြီလား။”

လုနန်သည် ဤစကားကိုကြားပြီးနောက် သူမကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် မသက်မသာဖြစ်သွားသည်။

ဖေးကျီအန်း၏ မျက်နှာသည် ဤစကားကိုကြားပြီးနောက် တည်ကြည်သွားပြီး သူသည် ရှောင်ကျိုးကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

“ရဲဘော် လုမော့ရှင်းက အတိတ်မှာ လာဘ်စားခဲ့ဖူးသလားဆိုတာ စုံစမ်းစစ်ဆေးလိုက်။”

လင်မယားနှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန်နားလည်မှုရှိကြသည်။

လုမော့ရှင်းသည် လုနန်၏ လိမ်ညာမှုများကြောင့် အစပိုင်းတွင် ဒေါသထွက်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။ သူမက သူ့ကို ဘယ်တုန်းက ငြင်းခဲ့သနည်း။ သူမ သဘောမတူခဲ့ဘူးလား။

ထို့နောက် ဖေးကျီအန်း၏ ပြင်းထန်သောအကြည့်က သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသောအခါ သူသည် နှလုံးရောဂါရလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ သူသည် အနည်းငယ် ကြောက်တတ်သူဖြစ်ပြီး အလွန်လောဘကြီးရဲခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သူသည် နှစ်များတစ်လျှောက်ရရှိခဲ့သောငွေမှာ အနည်းငယ်သာဖြစ်ပြီး သူ့ခြေရာများကို ကောင်းစွာဖုံးကွယ်ထားသောကြောင့် ဖော်ထုတ်ရန် လွယ်ကူမည်မဟုတ်ပေ။ လိုအပ်ပါက သူသည် နောင်တွင် လက်ဆောင်များလက်ခံခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။

ဖေးကျီအန်းသည် လုနန်၏ စွဲဆောင်မှုအောက်သို့ ရှင်းလင်းစွာ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူမက အေးစက်သော နှလုံးသားရှိတာ သို့မဟုတ် မိဘကိုမထောက်ပံ့တာကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူသည် သူမ၏ အတိတ်ကဆက်ဆံရေးများ၊ သူမ၏ ပထမဆုံးအချစ်ဦးကိုပင် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူသည် မည်သို့သောယောက်ျားမျိုးနည်း။

တစ်ချိန်တည်းတွင် သူသည် အကယ်၍ သူ့ညီမ ဤမျှစွမ်းဆောင်နိုင်သည်ကို သူသိခဲ့ပါက သူသည် အစောပိုင်းက ထိုသို့ကွဲလွဲမှုမျိုး ပြုလုပ်ခဲ့မည်မဟုတ်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ သူသည် အချိန်အကြာကြီးသည်းခံခဲ့သည်။ နောက်ထပ်အနည်းငယ်သည်းခံလိုက်လျှင်လည်း ထိခိုက်မည်မဟုတ်ပေ။ ယခု သူသည် သူမကို လုံးဝစိတ်ဆိုးအောင်လုပ်ခဲ့ပြီး နောင်တရရန် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

စုန့်တာ့လန်သည် လုမော့ရှင်းကဲ့သို့ ဖိအားကို မခံနိုင်ခဲ့ပေ။ ဖေးကျီအန်း အကြည့်၏ပြင်းထန်မှုသည် သူမကို ကြောက်လန့်စေခဲ့ပြီး သူမသည် တစ်ခဏမျှပင် နေချင်စိတ်မရှိတော့ပေ။ ဤယောက်ျားသည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ သူမသည် လုနန်အပေါ် မည်သည့်မနာလိုမှုမျှ မခံစားရတော့ပေ။ ဖေးကျီအန်းကဲ့သို့သောသူနှင့်အတူနေခြင်းသည် သူမ မကိုင်တွယ်နိုင်သောအရာဖြစ်သည်။

သူမသည် စားပွဲအောက်တွင် ဖေးမိသားစု၏ သစ်သီးသကြားလုံးများကို အလုပ်ရှုပ်စွာစားနေသော သူမသားကို လျင်မြန်စွာဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိသောအရာများကို အိတ်တစ်လုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ သူမ သားငယ်ကိုချီကာ ခင်ပွန်းသည်၏ စူးစိုက်ကြည့်နေသောအကြည့်ကို လျစ်လျူရှုပြီး ရှောင်ကျိုးနှင့်အတူ တစ်စုံတစ်ခုက သူမကို လိုက်နေသည့်အလား အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

လုနန်သည် ထိုအဖြစ်အပျက်က ရယ်စရာကောင်းသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။ စုန့်တာ့လန်သည် အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားသူဖြစ်သည်။ သူမသည် ကြောက်နေသော်လည်း အခွင့်အရေး ယူလိုသေးသည်။

လု မိသားစုထွက်သွားသည်နှင့် လုနန် ပခုံးပေါ်မှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ကျသွားသလိုပင်။ သူမသည် အကြောဆန့်ပြီး သမ်းဝေကာ အနည်းငယ် အိပ်ချင်လာသည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူမသည် မကြာသေးမီက ထူးထူးခြားခြား ပင်ပန်းနေခဲ့သဖြင့် အပေါ်ထပ်သို့သွား၍ တစ်ရေးအိပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဖေးကျီအန်းသည် သူမလက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး အားအနည်းငယ်သုံးကာ သူ့ပေါင်ပေါ်သို့ ဆွဲတင်လိုက်သည်။

“ယွင်ယဲ့က ဘယ်သူလဲ။”

ဖေးကျီအန်းသည် စိတ်အခြေအနေကို ဖတ်ရခက်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လုနန်သည် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အပြစ်ရှိသလိုခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူမတွင် အပြစ်ရှိစရာဘာမှမရှိကြောင်း လျင်မြန်စွာသိရှိလိုက်သည်။ ယွင်ယဲ့သည် လွန်ခဲ့သော ဘဝတစ်ခုစာလောက်က ရည်းစားဟောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စုန့်တာ့လန်နှင့် လုမော့ရှင်းတို့သာ သူမကို သတိမပေးပါက သူ မည်သူဖြစ်သည်ကို သူမ မေ့လုနီးပါးပင်။

လုနန်သည် ပထမဆုံးအချစ်ဦးအကြောင်း ဆွေးနွေးရန်အတွက် သာမန်အကြောင်းပြချက်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ “ကျွန်မ ငယ်တုန်းက ဘာမှနားမလည်ခဲ့ဘူး။ အချစ်ကို စူးစမ်းချင်စိတ်နဲ့ ခဏလောက်တွဲခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူနဲ့ အဆက်အသွယ်မရှိတော့တာ နှစ်တွေတောင် ကြာနေပြီ။ သူက အခုလောက်ဆို အိမ်ထောင်ကျလောက်ပြီ။ စုန့်တာ့လန်က သူ့အကြောင်းမပြောရင် ကျွန်မ သူ့နာမည်ကိုတောင် မှတ်မိမှာမဟုတ်ဘူး။”

သူမ၏ နောက်ဆုံးစကားသည် လုံးဝမှန်ကန်သောကြောင့် လုနန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည်လည်း ရိုးသားနေခဲ့သည်။ ဖေးကျီအန်းသည် သူမ၏စကားများကို ယုံကြည်ပြီး သူ့မျက်နှာအမူအရာက နူးညံ့သွားကာ အရေးကြီးသည့် မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလိုက်သည်။

“မင်း ငယ်ငယ်က အသိတရားမရှိခဲ့ဘူး၊ အခုရော အသိတရားရှိပြီလား။”

လုနန် မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “အင်းလေ၊ ကျွန်မက ၂၂ နှစ်ရှိပြီ၊ ကျွန်မ အသိတရားရှိတာပေါ့။”

ဖေးကျီအန်းသည် ညင်သာစွာရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကိုယ် ဘာကိုမေးနေလဲဆိုတာ မင်းသိပါတယ်။”

“အိုင်ယို၊ ကျွန်မဗိုက်က အရမ်းနာတယ်။ နည်းနည်းမူးတယ်။”

လုနန်သည် ဖိအားကိုမခံနိုင်တော့ဘဲ ဗိုက်ကိုကိုင်ကာ ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

“လူလိမ်လေး၊ ကိုယ့်ကို ထပ်လှည့်စားနေပြန်ပြီ။”

ရလဒ်အနေဖြင့် သူမ၏ လိမ်ညာမှုသည် သူမကိုပြန်ဒုက္ခပေးလာပုံရပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် လုနန်သည် သူမဗိုက်ထဲမှ စူးရှသောနာကျင်မှုကို အမှန်တကယ်ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ မျက်နှာပေါ်တွင် ချွေးစေးများထွက်လာခဲ့သည်။

ဖေးကျီအန်းသည် တစ်ခုခုမှားနေသည်ကို သတိပြုမိပြီး လုနန်ကို ဆိုဖာပေါ်သို့ရွှေ့ရန် ကူညီပေးလိုက်သည်။ “ဘာဖြစ်တာလဲ။ တကယ်နာနေတာလား။”

လုနန်သည် ဆိုဖာကိုမှီကာ အနည်းငယ်တွေဝေပြီး မူးနောက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ “ကျွန်မ… နာတယ်။”

မကြာမီ အန်တီဝူသည် မီးဖိုချောင်မှ အလျင်အမြန်ပြေးဝင်လာပြီး လုနန်၏လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်တွင် လက်တင်ကာ သူမသွေးခုန်နှုန်းကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် အန်တီဝူသည် အံ့ဩစွာအော်လိုက်သည်။ “ဒါက ပျော်ရွှင်ဖွယ် သွေးခုန်နှုန်းပဲ။ နန်နန်က ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ!”

“သေချာစစ်ဆေးဖို့ ဆေးရုံကိုသွားရမယ်။ ဒါက အခုလောလောဆယ် အရေးအကြီးဆုံးပဲ။”

အန်တီဝူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အခန်းထဲရှိ အခြားယောက်ျားနှစ်ဦးသည် တုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသည်။

“မင်းတို့ ဘာရပ်လုပ်နေကြသေးတာလဲ။ မြန်မြန်လုပ်၊ ဆေးရုံသွားဖို့ ကားတစ်စီးရှာ။ ငါ အပေါ်ထပ်တက်ပြီး သူ့အတွက် အနွေးထည်တွေ သွားယူလိုက်ဦးမယ်။ သူဝတ်ထားတာကိုကြည့်စမ်း၊ လုံးဝမနွေးဘူး။”

သူမ၏ စကားများသည် သူတို့ကို လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။ ဖေးကျီအန်းသည် ဖေးကျန့်ကို ကားငှားရန် ဘေးအိမ်သို့ လွှတ်လိုက်သည်။ သူသည် သတိကြီးစွာဖြင့် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး လုနန်၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းတွင် လက်တင်ကာ မယုံနိုင်သေးပေ။ လုနန်က သူမကိုယ်ဝန်မရချင်ဟုပြောကတည်းက သူသည် အမြဲတမ်းအကာအကွယ်သုံးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဤအံ့ဩဖွယ်ရာလေးသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် လုနန်သည် ပြန်လည်သက်သာလာပြီး သူမသည် အန်တီဝူ၏ စကားများကို သဘာဝအတိုင်းကြားလိုက်ရသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ပျော်ရွှင်နေသော ဖေးကျီအန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူမသည် ပို၍လမ်းပျောက်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့၏ အစီအစဉ်များတွင် မပါဝင်သော ကလေးတစ်ဦးသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဖေးကျီအန်းသည် သူ့ပျော်ရွှင်မှုကို လုနန်နှင့် မျှဝေရန် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမသည် ထိုမျှပျော်ရွှင်ပုံမပေါ်ကြောင်း ရုတ်တရက်သတိပြုမိသွားသည်။ သူ့အကြည့်များသည် အောက်သို့စိုက်ကျနေပြီး သူသည် တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်။

“မင်း မပျော်ဘူးလား။”

လုနန် ခေါင်းခါပြီး နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။ "ကျွန်မက… နည်းနည်းကြောက်နေတာပါ။”

အိမ်ထောင်ပြုခြင်းနှင့် ကလေးမွေးဖွားခြင်းသည် ဘဝတွင် အရေးကြီးသော အဖြစ်အပျက်များဖြစ်သည်။ အချို့လူများသည် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းနှင့် ကလေးများ၏ ရောက်ရှိလာခြင်းကို ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် သဘာဝအတိုင်း လက်ခံကြသော်လည်း အချို့မှာမူ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးဘဲ ကြောက်ရွံ့နေနိုင်သည်။

လုနန်သည် ဒုတိယအုပ်စုတွင် ပါဝင်သည်။ သူမသည် သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သက်သာစေရန် သူမလက်တွဲဖော်၏ စိတ်ရှည်စွာ နှစ်သိမ့်ပေးမှုကို လိုအပ်သည်။

ဖေးကျီအန်းသည် လုနန်၏လက်ကို ညင်သာစွာကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကိုယ် ပေကျင်းကနေထွက်ပြီး တောင်ပိုင်းကိုသွားပြီး တပ်မဟာမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ ပြောင်းရွှေ့ခွင့်လျှောက်ထားတယ်။ မင်း ကိုယ်နဲ့အတူလိုက်ခဲ့ချင်လား။ အဲ့ဒီမှာ ပေကျင်းလောက် မစည်ကားဘူး၊ အဲ့ဒီမှာ ခက်ခဲလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ် မင်းကို ခေါ်သွားချင်တယ်။”

သူသည် လုနန်၏ ဖြူဖွေးနူးညံ့သောမျက်နှာကို လက်ဖြင့် သုတ်ပေးလိုက်သည်။

လုနန် တုန်လှုပ်သွားပြီး ဖေးကျီအန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ အချိန်အကြာကြီး စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ စာအုပ်ထဲတွင် ဖေးကျီအန်းသည် ထွက်မသွားခဲ့ပေ။ သူသည် “လုနန်” သေဆုံးသွားသည်အထိ တည်ငြိမ်စွာတိုးတက်ခဲ့ပြီး သူသည်လည်း ရာထူးဆက်တက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် နိုဝင်ဘာလ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးသည်လည်း ပိုတင်းမာလာခဲ့သည်။ ဖေးကျီအန်းသည် အကင်းပါးသူဖြစ်ပြီး လက်ရှိလှုပ်ရှားမှုများသည် စစ်တပ်ကိုပင် ထိခိုက်စေကြောင်း၊ အထူးသဖြင့် တပ်မအဆင့်နှင့်အထက်တွင် ထိခိုက်စေကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ များစွာသောသူများ ထိခိုက်ခဲ့ကြပြီး ကိစ္စ၏ အချက်အချာနှင့် ပိုနီးကပ်လေ၊ အကျိုးသက်ရောက်မှု ပိုကြီးလေဖြစ်သည်။ များစွာသော အနီရောင် တပ်မတော်သားဟောင်းများသည် ပညာပေးရန်အတွက် လယ်ယာစိုက်ခင်းများသို့ သွားရန် အတင်းအကျပ် စေခိုင်းခံခဲ့ရသည်။

ဖေးကျီအန်းသည် စာအုပ်ထဲတွင် ထိုမုန်တိုင်းများကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့သည်။ လုနန်သည် နိုင်ငံရေးကိုနားမလည်သော်လည်း အကယ်၍ သူထွက်သွားပါက သူ့ရာထူးတိုးနှုန်းသည် ရှန့်ယီမင်ကဲ့သို့ နှေးကွေးသွားမည်ကို သူမသိသည်။

လုနန်သည် သူမတွင် ဤကိစ္စအပေါ် သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမရှိဟု မည်သည့်အခါမျှ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

ယခင်က လုနန်သည် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ပြီး တစ်ချက်က ဖေးကျီအန်းသည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ သူမကို ကွာရှင်းမည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ဤဘဝသည် စာအုပ်များနှင့်မတူပေ။ သူမသည် စောစောသေဆုံးမည်မဟုတ်ချေ။ ဖေးကျီအန်းသည် သူမကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအဖြစ်ထားရှိပါက ရာထူးတိုးရန်ခက်ခဲလိမ့်မည်။ သူသည် တသမတ်တည်းရှိနေဦးမည်လား။

သူမသည် လူ့သဘာဝကိုယုံကြည်ပြီး ဖေးကျီအန်းကိုယုံကြည်သော်လည်း ထိုယုံကြည်မှုကို စမ်းသပ်ရန်ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။

သူမကိုယ်သူမအတွက် ထွက်ပေါက်တစ်ခုချန်ထားခြင်းသည် လုနန်၏ ဘဝဆောင်ပုဒ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဖေးကျီအန်းသည် သူမအား အလေးနက်ဆုံးကတိကို ပေးခဲ့သည်။ သူသည် သူမအတွက် သူ့အနာဂတ်ကို စတေးနေသည်။

ထိုသို့လုပ်ရကျိုးနပ်ရဲ့လား။