← Chapters

ရောက်ရှိခြင်းနှင့် ပုံစံခွက်အတိုင်းဖြစ်လာမည့် ဇာတ်လမ်း

Vol. 12 Ch. 167

ရောက်ရှိခြင်းနှင့် ပုံစံခွက်အတိုင်းဖြစ်လာမည့် ဇာတ်လမ်း

Vol. 12 Ch. 167

ခွန်းလွန်တောင်၏ အစွန်အဖျားရှိ နယ်စပ်မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့တွင်။

ဖုန်များဖုံးလွှမ်းနေသော Off-road ကားနှစ်စီး မြို့ထဲသို့ မောင်းဝင်လာပြီး ဧည့်ဂေဟာတစ်ခုတွင် ကျပန်းရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ဒီကလေက တော်တော်ကောင်းတာပဲ။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ကားပေါ်မှဆင်းပြီးနောက် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ပြောလိုက်သည်။

"အင်း။"

ရဲရှင်းချန်သည်လည်း ခေါင်းညိတ်ကာ

"လေထဲမှာ ခပ် faint faint ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ချီတွေ ပါဝင်နေတယ်။ ခွန်းလွန်တောင်က တကယ်ပဲ မရိုးရှင်းဘူးထင်တယ်။"

"ကျွန်တော်က သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်မဟုတ်ပေမဲ့ ခွန်းလွန်တောင်ရဲ့ နတ်အငွေ့အသက်ကို ခံစားလို့ရတယ်။ ဒီအငွေ့အသက်က တောင်ထဲမှာ မျိုးတုံးသွားပြီဖြစ်တဲ့ ရှားပါးဝိညာဉ်ဆေးတွေ အများကြီးရှိနေလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသော ဖန်လုံကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ဖန်လုံ စကားမဆုံးမီမှာပင် ရှေ့တွင်ရပ်နေသော ဝမ်ပန်းက ပါးစပ်ဖွင့်ကာ

"ဟဲဟဲ။ ဟုတ်တယ်။ တောင်ထဲဝင်ပြီး အသက်ရှင်လျက်ပြန်ထွက်လာနိုင်သရွေ့တော့ ဒါက သေချာပေါက် ဆင်းရဲသားဘဝကနေ သူဌေးဖြစ်သွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့... အသက်ရှင်လျက်ပြန်ထွက်လာနိုင်တဲ့သူတွေကတော့ ရှားပါးလှတယ်။"

ဤနေရာတွင် ဝမ်ပန်း၏ လေသံမှာ အလွန်ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသည်။

"ဟုတ်တာပေါ့။ ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်အစ်ကိုကတော့ ခွန်းလွန်တောင်ထဲကနေ အသက်ရှင်လျက်ပြန်ထွက်လာဖူးတယ်။"

ဖန်လုံသည် ဤသည်ကိုကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီး

"မမလေးချွေ့က ဒီလောကကနေ ဒီလူနှစ်ယောက်ကို ဒီလောက်ဈေးကြီးပေးပြီး ဖိတ်ခေါ်တာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး။ သူတို့မှာ တကယ်ပဲ အရည်အချင်းနည်းနည်းရှိပုံပဲ"

အမှန်တကယ်တော့ ယုတ္တိတန်သောအားဖြင့်ဆိုလျှင် ချွေ့ယာကျဲ ဘယ်လောက်ကမ်းလှမ်းပါစေ ကူယွဲ့၌ လှုပ်ရှားရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ကူယွဲ့၏ ဖခင်ကို ချွေ့ယာကျဲ၏ အဘိုးက တစ်ခါက ကယ်တင်ခဲ့ဖူးပြီး ဤကျေးဇူးကြွေးဖြင့် သူသည် လှုပ်ရှားရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

"တော်ပြီ၊ ဝတုတ်။"

ကူယွဲ့သည် ကြွားဝါရန်ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သော ဝတုတ်ကို ဆွဲယူကာ

"ကြွားမနေနဲ့တော့၊ ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို အမြန်စီစဉ်"

ဝမ်ပန်းကို ပစ္စည်းကိရိယာများ စီစဉ်ရန် စေလွှတ်ပြီးနောက် ကူယွဲ့သည် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် အခြားသူများရှေ့သို့ လာကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ခွန်းလွန်တောင်က နေရာကောင်းတစ်ခုဖြစ်ပေမဲ့ အလွန်အန္တရာယ်များတယ်၊ ဒါကြောင့်... တောင်ထဲဝင်ပြီးရင် ကျွန်တော့်အမိန့်အားလုံးကို နာခံလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်၊ ပြီးတော့... အတွင်းပိုင်းကို သွားဖို့ စိတ်မကူးနဲ့။"

"ခုနက ဝတုတ်ပြောတာကြားလိုက်တယ်၊ ခင်ဗျားတို့က ခွန်းလွန်တောင်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို အရင်က ရောက်ဖူးတယ်ဆို။"

ရဲရှင်းဟွေ့က မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ အဲ့ဒီထဲကို ရောက်ဖူးလို့ပဲ... ခင်ဗျားတို့ကို ဝင်ခွင့်မပြုတာ။ ကျွန်တော်တို့ အဲ့ဒီကနေ ထွက်လာနိုင်ခဲ့တာ လုံးဝကံကောင်းလို့။ အတွင်းမှာ လောကနှစ်ခု ကွာခြားတယ်။"

"လောကနှစ်ခု။"

ကူယွဲ့၏ စကားကိုကြားသော် သုံးယောက်သား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။

သို့သော် ကူယွဲ့သည် ထပ်မံရှင်းပြရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ အကယ်၍ ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် အခြားသူများ ခွန်းလွန်တောင်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်ရန် စီစဉ်ပါက ကူယွဲ့၌ သူတို့ကို တားဆီးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသော်လည်း သူသည် သူတို့နောက်သို့ လုံးဝလိုက်ဝင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဖန်လုံသည် ဧည့်ဂေဟာသို့ နေ့စဉ်ငှားရမ်းခကို စုံစမ်းရန် သွားပြီး ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲရှင်းချန်မှာမူ နေရာတွင် ပျင်းရိစွာ ရှိနေကြသည်။

ဝမ်ပန်းနှင့် ကူယွဲ့မှာမူ သူတို့၏ ပစ္စည်းကိရိယာများကို စီစဉ်နေဆဲပင်။

သူတို့သည် ဓာတ်ငွေ့ကာမျက်နှာဖုံးများ၊ ကတုတ်ကျင်းတူးကိရိယာများ၊ အခြောက်ခံအစားအစာများ၊ ရေကဲ့သို့သော ပြင်ပရှင်သန်ရေးပစ္စည်းကိရိယာအစုံအလင်ကို ပြင်ဆင်ထားပြီး ရဲရှင်းဟွေ့၊ ရဲရှင်းချန်နှင့် ဖန်လုံတို့အတွက်လည်း တစ်စုံစီ ပြင်ဆင်ပေးထားပြီး အလွန်ပညာရှင်ဆန်ပုံပေါ်၏။

သူတို့ ဤနေရာတွင် အလုပ်များနေစဉ်မှာပင် အနက်ရောင် SUV လေးစီး သူတို့ဆီသို့ မောင်းလာသည်။

နယ်စပ်မြို့တစ်မြို့တွင် ဧည့်ဂေဟာအားလုံးနီးပါးမှာ အတူတူရှိကြသဖြင့် ဤနေရာသို့ ကားမောင်းလာနိုင်သူများမှာ အခြေခံအားဖြင့် ဧည့်ဂေဟာတွင် တည်းခိုရန် စီစဉ်ထားကြပြီး ဧည့်ဂေဟာတွင် တည်းခိုသူအများစုမှာလည်း ခွန်းလွန်သို့ ဝင်ရောက်ရန် စီစဉ်ထားကြသည်။

ဤကားများ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သော် ကူယွဲ့နှင့် ဝမ်ပန်း နှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့လုပ်နေသည်များကို ရပ်တန့်လိုက်ကြ၏။

ကားလေးစီးသည် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် သူ့အဖွဲ့ မောင်းလာသော ကားနှစ်စီးဘေးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် တောင့်တင်းသော လူများစွာနှင့် မလည်ရှုပ်ပုံပေါ်သော ပိန်ပါးသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦး ကားများထဲမှ ဆင်းလာကြသည်။

ထို့အပြင် အားကစားဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ခွဲခြားသိသာသော အမူအရာ၊ နှုတ်ခမ်းမွေးဖြူ၊ ဆံပင်ဖြူများဖြင့် ကျုံးရှန်းဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော သက်ကြီးပိုင်းတစ်ဦးလည်း ပါရှိသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူများ ကားပေါ်မှဆင်းပြီးနောက် သူတို့အားလုံးသည် အမျိုးသမီးနှင့် သက်ကြီးပိုင်းပတ်လည်တွင် ရပ်နေကြသည်။

ဤအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်များမှာ အမျိုးသမီးနှင့် သက်ကြီးပိုင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှား၏။

အမျိုးသမီး ကားပေါ်မှဆင်းပြီးနောက် သူမသည်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် သူတို့အဖွဲ့ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သို့သော် သူမသည် သူတို့ကို တစ်ချက်သာကြည့်ပြီးနောက် သူမ၏အကြည့်ကို သူမဘေးမှ သက်ကြီးပိုင်းထံသို့ ပြောင်းလိုက်၏။

"ဆရာရှောင်။ ခွန်းလွန်တောင်ကို ရောက်ပါပြီ။ ကျန်ရှိနေတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးတွေကို ရှာဖွေရာမှာ ပိုပြီးကြိုးစားပေးပါ။"

ဆရာရှောင်ဟုခေါ်သော လူလတ်ပိုင်းသည် သူ့လက်ထဲမှ ပုတီးစေ့များကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြုံးကာ

"မမလေးဝမ်၊ စိတ်ချပါ၊ သတင်းအချက်အလက်က တိကျပြီး အဲ့ဒီ ပျိုမြစ်စေသောမြက်ကို ရှာတွေ့သရွေ့တော့ အဘိုးကြီးဝမ်ရဲ့ ရောဂါကို ကုသနိုင်ပါတယ်။"

ဤနေရာတွင် ဆရာရှောင်သည် မလည်ရှုပ်ပုံပေါ်သော လူလတ်ပိုင်းကိုလည်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သော် လူလတ်ပိုင်းသည် အလျင်အမြန် အာမခံလိုက်၏။

"ဆရာရှောင်၊ မမလေးဝမ်၊ ကျွန်တော် လုံးဝ ကြိုးစားပြီး လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားပြီး ခင်ဗျားတို့ကို အဲ့ဒီ ရှေးဟောင်းအုတ်ဂူအပျက်အစီးဆီ ခေါ်သွားပါ့မယ်။"

"အင်း။"

မမလေးဝမ်ဆိုသူသည် မျက်နှာသေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ

"ပျိုမြစ်စေသောမြက်ကို ရှာတွေ့သရွေ့တော့ နှစ်သန်းထဲက တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ လျှော့မှာမဟုတ်ဘူး"

နှစ်သန်းဟု ကြားသောအခါ မလည်ရှုပ် လူလတ်ပိုင်း၏ အမူအရာမှာ ပို၍ပင် မာန်တက်ကာ မလည်ရှုပ်ဖြစ်သွားသည်။

ဤမလည်မရှုပ်ပုံပေါ်သော လူလတ်ပိုင်းမှာ မြေအောက်လောကတွင် လိုင်စန်းဟု လူသိများပြီး ဤလိုင်စန်းသည်ပင် လူအနည်းငယ်ကို ဦးဆောင်ကာ ခွန်းလွန်တောင်အပြင်ဘက်ရှိ ရှေးဟောင်းအုတ်ဂူအပျက်အစီးများကို တွေ့ရှိခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုပျက်စီးနေသော မှော်ပညာပစ္စည်းများနှင့် ဝိညာဉ်အပင်များ၊ ဝိညာဉ်ဆေးများအားလုံးကိုလည်း သူကပင် ရောင်းချခဲ့သည်။

လိုင်စန်း ပစ္စည်းများကို ရောင်းချပြီးနောက် သူသည် မူလက ပြည်ပသို့သွားကာ ပျော်ပါးရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း သူ့ဗီဇာမရမီမှာပင် ထိုမမလေးဝမ်က သူ့ကို ဖမ်းမိကာ ထိုဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ဘယ်ကရလာသည်ကို မေးခဲ့၏။

လိုင်စန်းသည် တစ်ဖက်တွင် လူအများအပြားရှိသည်ကို မြင်ပြီး ထို့အပြင် တစ်ဖက်က သူ့မျက်နှာပေါ်သို့ ယွမ်တစ်သောင်းကို တိုက်ရိုက်ပစ်ပေါက်ခဲ့သည်။

လိုင်စန်းသည် လူအများအပြားကို မကြောက်သော်လည်း ယွမ်တစ်သောင်းမှာမူ အမှန်တကယ် လက်လွှတ်ရန် အလွန်နှမြောစ

ရာကောင်းလွန်းသောကြောင့် သူသည် ဝိညာဉ်ဆေးများ၏ ရင်းမြစ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်ပြောပြခဲ့သည်။

လိုင်စန်း မသိသည်မှာ သူထိုအချိန်က ရောင်းချခဲ့သော ဝိညာဉ်အပင်များထဲတွင် အနက်ရောင်သေမင်းမြက်တစ်မျိုး ပါဝင်ခဲ့ခြင်းပင်။

အနက်ရောင်သေမင်းမြက်နှင့် အတူပေါက်ရောက်သည်မှာ ပျိုမြစ်စေသောမြက် ဖြစ်သည်။

နှစ်ခုမှာ ပေါက်ရောက်ရာနေရာတွင် အနည်းငယ် ကွာဝေးနိုင်သော်လည်း မီတာတစ်ရာထက် လုံးဝမကျော်ပေ။

မမလေးဝမ် ပျိုမြစ်စေသောမြက်ကို ရှာဖွေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ အလွန်ရိုးရှင်းသည်။ သူမ၏အဘိုးကို ကယ်တင်ရန်ပင်။

သူမ၏အဘိုး ဝမ်ကျန့်တောက်သည် ဟောင်ကောင်၏ အချမ်းသာဆုံးလူဖြစ်ပြီး အသက်ရှစ်ဆယ်ကျော်နေပြီဖြစ်ကာ ကုမရသောရောဂါဖြင့် အသည်းအသန်ဖြစ်နေသည်။

မမလေးဝမ်၏ အမည်ရင်းမှာ ဝမ်ပင်းနျဉ်ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူမသည် သူမ၏အဘိုးအပေါ် ထိုမျှနက်ရှိုင်းသော ခံစားချက်များရှိသောကြောင့် အသက်ကယ်ဆေးကို ရှာဖွေရန် အသက်စွန့်ကာ ခွန်းလွန်တောင်သို့ လာရောက်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။

အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ဝမ်ကျန့်တောက်သာ ဤသို့ဖြင့် သေဆုံးသွားပါက ဝမ်ကျန့်တောက်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးသည် သူမ၏ဦးလေးလက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ဖခင်နှင့် သူမမှာမူ တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ ရရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်မိသားစုအတွက် ဝမ်ပင်းနျဉ်သည် သူမ၏အဘိုးကို ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်းများရှာဖွေရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဝမ်ပင်းနျဉ်၏ အဖွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့အစ်ကိုကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူတွေးလိုက်သည်။

"သောက်ကျိုးနည်း။ ငါ့အစ်ကိုကြီး လှုပ်ရှားပြီဆိုရင် ကြွားဝါဖို့၊ မျက်နှာရိုက်ဖို့နဲ့ ဝက်ဟန်ဆောင်ပြီး ကျားကိုစားဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု သေချာပေါက်ရှိမှာပဲ။"

ရဲရှင်းဟွေ့ ဤအတွေးကို တွေးမိသည်နှင့် တစ်ဖက်မှ ဖန်လုံသည် တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် စကားများခြင်း စတင်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ အားလုံးယူမယ်ဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ကရော ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။"

"ခင်ဗျားတို့ ဘာလုပ်လုပ် ကျွန်တော်ဂရုမစိုက်ဘူး၊ အတိုချုပ်ပြောရရင် ဒီကဧည့်ဂေဟာအားလုံးကို ကျွန်တော်တို့ ကြိုတင်မှာထားပြီးပြီ။"

ဤနေရာတွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူသည် ဧည့်ဂေဟာပိုင်ရှင်ကို ကြည့်ကာ "ဈေးဆယ်ဆ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤလူက ဈေးဆယ်ဆပေးလိုသည်ကို ကြားသောအခါ ဖန်လုံနှင့် သဘောတူညီမှုရပြီးဖြစ်သော ပိုင်ရှင်သည် ချက်ချင်းပင် တောင်းပန်သော အမူအရာဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အဓိပ္ပာယ်မှာ ထင်ရှားသည်။

"သူက အရမ်းများများပေးနေတယ်။"

ဤနေရာမှ စကားများသံကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် အခြားသူများလည်း လျှောက်လာကြသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲရှင်းချန်ကို မြင်သော် ဖန်လုံသည် ခုလေးတင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ချက်ချင်း ပြန်ပြောပြ၏။

အကျဉ်းချုပ်မှာ ဖန်လုံသည် ဧည့်ဂေဟာငှားရန် လာပြီး ထိုအနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူများလည်း ငှားချင်ကြသည်။

ဤဧည့်ဂေဟာများမှာ လူတိုင်းအတွက် နေရာပိုလျှံသည်အထိ လုံလောက်သော်လည်း ထိုအနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူက နေရာတစ်ခုလုံးကို ကြိုတင်မှာယူရန် အတင်းအကျပ်တောင်းဆိုနေ၏။

××××××××

All Chapters