အခန်း ၁၆၉: ရှောင်စစ်၊ ရှောင်စ၊ ရှောင်ဟာ့

နယ်စပ်မြို့တွင်။

ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲရှင်းချန်သည် နဂါးနတ်ဘုရား ခန်းမမှ ဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ ဝမ်ပင်းနျဉ်သည် ပို၍ပင် ယဉ်ကျေးလာသည်။

တရုတ်ပြည်မှ အကြီးအသေးလုပ်ငန်းအချို့မှာ နဂါးနတ်ဘုရား ခန်းမအကြောင်း မသိနိုင်သော်လည်း ဟောင်ကောင်တွင်မူ နဂါးနတ်ဘုရား ခန်းမက ဘာကိုကိုယ်စားပြုသည်ကို မသိသူမရှိပေ။

ထို့အပြင် သူတို့ဝမ်မိသားစု၏ ပရောဂျက်များစွာမှာလည်း နဂါးနတ်ဘုရား ခန်းမနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများ ရှိသည်။

ဝမ်ပင်းနျဉ်သည် ယခုအခါ ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲရှင်းချန်၏ နဂါးနတ်ဘုရား ခန်းမအဆင့်အတန်းကို စဉ်းစားနေပြီး ရှောင်ပုဖန်မှာမူ ရဲရှင်းဟွေ့ထံမှ အထူးဂျင်ဆင်းတစ်လုံးကို မည်သို့ဝယ်ယူရမည်ကို စဉ်းစားနေသည်။

"အဲ... မစ္စတာရဲ၊ ခင်ဗျားစားနေတဲ့ ဂျင်ဆင်းကို ရောင်းလို့ရနိုင်မလား။"

နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်ပုဖန်သည် သူအသိချင်ဆုံးဖြစ်သော မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ပုဖန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့ ဂျင်ဆင်းစားနေသည်ကို ကြည့်ရင်း အမှန်တကယ်ပင် မနာလိုဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ချီသည် သူ၏အကြည့်ကို အဆက်မပြတ် ဆွဲဆောင်နေသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ ဤသည်ကိုကြားသော် သူ၏လက်ထဲမှ တစ်ဝက်စားပြီးသား ဂျင်ဆင်းကို လှုပ်ခါကာ

"ခင်ဗျားက ဒါကိုပြောတာလား"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။"

ရှောင်ပုဖန် အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

သူတို့ဘေးမှ ဝမ်ပင်းနျဉ်ပင်လျှင် သူမ၏အာရုံကို ဂျင်ဆင်းပေါ်သို့ စူးစိုက်လိုက်သည်။

ထိုအထူးဂျင်ဆင်းမှာ ဘာဖြစ်သည်ကို သူမမသိသော်လည်း ရှောင်ပုဖန်ကို ဤသို့ဖြစ်စေနိုင်သော မည်သည့်ရတနာမဆို သာမန်ပစ္စည်းတစ်ခု မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

"ဒါက မုန်လာဥတစ်လုံးပါ၊ ပြီးတော့ ငါတို့ နဂါးနတ်ဘုရား ခန်းမမှာ ဒါတွေအများကြီးရှိတယ်။ ခင်ဗျားလိုချင်ရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ပေါင်ချိန်နဲ့ နည်းနည်းလောက်လက်ကားရောင်းပေးနိုင်ပါတယ်။"

ရှောင်ပုဖန်: .....

ဝမ်ပင်းနျဉ်: ......

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားက သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားစေသည်။

ပေါင်ချိန်နံ့ လက်ကားရောင်းမယ်။ ခင်ဗျားက ဒီဂျင်ဆင်းကို သာမန်မုန်ညင်းဖြူတစ်လုံးလို သဘောထားနေတာလား။

အကယ်၍ ရဲရှင်းဟွေ့နောက်တွင် ရပ်နေသော ရဲရှင်းချန်သာ သူတို့၏အတွေးများကို သိမည်ဆိုလျှင် သူသည် ကျိန်းသေခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ်၊ ဒီပစ္စည်းက တကယ်ပဲ သာမန်မုန်ညင်းဖြူတစ်လုံးနဲ့ ဘာမှမခြားဘူး" ဟု ပြောပေလိမ့်မည်။

တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများ ပုံကြမ်းထဲတွင် ဤဂျင်ဆင်းများမှာ အလွန်များပြားနေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ရဲရှင်းဟွေ့လည်း မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် အစပိုင်းတွင် ဂျင်ဆင်းမျိုးစေ့များစွာကိုသာ ဝယ်ယူခဲ့ပြီးနောက် ဘုရင်ဖြူနှင့် အခြားသူများကို ဖြစ်သလို ကြဲပက်ခိုင်းခဲ့ရာ ရလဒ်မှာ ဂျင်ဆင်းသည် တိုက်ရိုက်ပင် ပေါများလွန်းသည့် ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယခု တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများ ပုံကြမ်းထဲမှ ခွေးသုံးကောင်မှာ နေ့စဉ် ဂျင်ဆင်းကို ခွေးစာအဖြစ် စားသုံးနေကြ၏။

တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများ ပုံကြမ်းထဲတွင် မုန်ညင်းဖြူမှာ ဂျင်ဆင်းထက်ပင် ပို၍တန်ဖိုးရှိသည်။

"ဒီလိုဆိုရင် ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ပေါင်နှစ်ပေါင် လက်ကားရောင်းပေးနိုင်မလား။"

နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်ပုဖန်သည် အံကြိတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ပုဖန် အံကြိတ်ရခြင်းမှာ သူဒေါသထွက်သောကြောင့်ပင်။ သူကဘယ်သူလဲ။ သူက ဆေးဘုရင် တောင်ကြားက ဖြစ်သည်။ ဆေးဘုရင် တောင်ကြားက လူတစ်ယောက်ရှေ့တွင် သူ့ဝိညာဉ်ဆေးကို လက်ကားရောင်းရန်ဟု ပြောဆိုကာ ကြွားဝါနေသည်မှာ သူဘယ်လိုလုပ် ဒေါသမထွက်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

"အိုး... ဒါက နည်းနည်းခက်တယ်။ လက်ကားမရောင်းနိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဆီမှာ ခွေးသုံးကောင်ရှိတယ်။ ဂျင်ဆင်းကို ခင်ဗျားကိုပေးလိုက်ရင် သူတို့ဘာစားကြမလဲ။"

ရဲရှင်းဟွေ့ စကားပြောရင်း တစ်ခုခုမှားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သောက်ကျိုးနည်း။ ငါကိုယ်တိုင် ဂျင်ဆင်းကိုင်ထားပြီးတော့ ဒီဂျင်ဆင်းက ခွေးကျွေးဖို့သုံးတယ်လို့ ပြောနေတာ ဒါက နည်းနည်း မှားနေပြီ။

ဤသို့တွေးရင်း ရဲရှင်းဟွေ့ အလျင်အမြန် ပြင်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်စားနေတဲ့ ဂျင်ဆင်းကတော့ မတူဘူး။ ဒါက စကြဝဠာအဆင့်၊ အနိုင်မခံနိုင်တဲ့ အထူးဂျင်ဆင်း၊ ခွေးတွေစားတာနဲ့ မတူဘူး။"

"ခင်ဗျားလိုချင်ရင် ကျွန်တော် ခွေးကျွေးဖို့သုံးတဲ့ ဂျင်ဆင်းတချို့ကို ရောင်းပေးနိုင်ပါတယ်။"

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကိုကြားပြီးနောက် ရှောင်ပုဖန်သည် သူ့ရှေ့မှ ဤကောင်လေးက သူ့ကို ရိုးရိုးလေး ကစားနေမှန်း နောက်ဆုံးတွင် သိလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ကစားနေမှန်း သိသော်လည်း သူဘာမှမပြောရဲပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ သူ၏ကိုယ်ထဲမှ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားနိုင်သည်။

ရှောင်ပုဖန် ထွက်သွားသည်ကိုမြင်သော် ဝမ်ပင်းနျဉ်သည် ရဲရှင်းဟွေ့ကို ယဉ်ကျေးစွာပြုံးပြပြီး သူနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။

"တော်တော်ယုတ္တိရှိတာပဲ ရှင်းဟွေ့။ မင်းက ခွေးတွေဆီက အစာကို လုနေတာပဲ။"

နှစ်ဦးသား ထွက်သွားသည်နှင့် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ့အစ်ကိုကြီး၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဘာတော်တော်ယုတ္တိရှိတာပဲလဲ။ ဒါက အထူးဂျင်ဆင်း။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ့လက်ထဲမှ ဂျင်ဆင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ခါပြသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာကာ လူရှင်းသောနေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများ ပုံကြမ်းထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူ တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများ ပုံကြမ်းသို့ အဘယ်ကြောင့် သွားရသနည်းဆိုလျှင်မူ ထိုခွေးသုံးကောင်နှင့် စာရင်းရှင်းရန်ပင်။

ယနေ့၏ ယုတ္တိအမှားအတွက် အပြစ်တင်ခံရမည့်သူတစ်ဦး သေချာပေါက်လိုအပ်သည်။

ဒန်ဇို ဤနေရာတွင် မရှိသောကြောင့် အပြစ်မှာ ထိုခွေးသုံးကောင်အပေါ်သို့ ကျိန်းသေကျရောက်ပေလိမ့်မည်။

ဒန်ဇို: မြောင် မြောင် မြောင်????

......

တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများ ပုံကြမ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခွေးသုံးကောင်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ခွေးသုံးကောင်သည် သူတို့၏လက်သည်းများဖြင့် ဂျင်ဆင်းတူးနေကြသည်။

"ငါပြောမယ် အစ်ကိုကြီး၊ ငါတို့ ဂျင်ဆင်းစားတာ ရပ်လို့မရဘူးလား။ ငါ မုန်ညင်းဖြူစားချင်တယ်။"

ဟက်စကီခွေးက အလက်စကန် မာလာမြုခွေးကို ပြောလိုက်သည်။

အလက်စကန် မာလာမြုခွေး ဤသည်ကိုကြားပြီး မနီးမဝေးရှိ စိမ်းစိုနေသော မုန်ညင်းဖြူနှင့် မုန်ညင်းဖြူအနီးတွင် ရပ်နေသော ကြက်တူရွေးအနည်းငယ်ကိုလည်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

အလက်စကန် မာလာမြုခွေးသည်လည်း မုန်ညင်းဖြူစားချင်သော်လည်း မုန်ညင်းဖြူ၏ အရေအတွက်မှာ အနည်းငယ် ရှားပါးနေသည်။

အရင်က အများကြီးရှိခဲ့သော်လည်း တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများ ပုံကြမ်းထဲမှ တိရစ္ဆာန်များစွာဖြစ်သည့် ကြက်တူရွေးများ၊ လိပ်များနှင့် ကျင့်ကြံနေသော ဘယ်လိုင်းကဲ့သို့သော သူများက စားသုံးနေကြသည်။

သူတို့လည်း စားသုံးသော်လည်း ခွေးသုံးကောင်မှာ တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများ ပုံကြမ်းတစ်ခုလုံးတွင် အစားအသောက်အကြီးဆုံးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့၏ အရိပ်ပွားများစွာ၏ တညီတညွတ်တည်း မဲခွဲဆုံးဖြတ်မှုအပြီးတွင် ခွေးသုံးကောင်ကို မုန်ညင်းဖြူမစားစေဘဲ ဂျင်ဆင်းသာ စားစေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

"အဟီး... မုန်ညင်းဖြူကို စိတ်မကူးနဲ့တော့။ ဂျင်ဆင်းစားရတာ ငြီးငွေ့လာရင် မြက်ပဲစားတော့။"

အလက်စကန် မာလာမြုခွေးက သူ၏အခြားညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ဟေး။ မင်းတို့ အပြင်ထွက်ပြီး ကစားချင်ကြလား။"

ထိုစဉ်မှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့၏ အသံ ရုတ်တရက်ပေါ်လာရာ မြေကြီးထဲတွင် တူးဆွနေသော ခွေးသုံးကောင်ကို လန့်သွားစေသည်။

"သခင်... ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို အပြင်ခေါ်သွားပြီး ကစားခိုင်းမလို့လား။"

ခွေးသုံးကောင်သည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်သောအခါ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သော် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခွေးသုံးကောင်ကို အပြင်ခေါ်သွားခြင်းမှာ ပြဿနာမရှိသင့်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီး ဤတစ်ကြိမ် ဂူဖောက်ရန်အတွက် ခွေးသုံးကောင်၏ ထိလွယ်ရှလွယ်အနံ့ခံအာရုံမှာ အသုံးဝင်နိုင်ပေသည်။

မူလက ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခွေးသုံးကောင်ကို ရိုက်နှက်ချင်သော်လည်း ဂျင်ဆင်းသာ စားသုံးနိုင်သော သနားစရာခွေးများကို ကြည့်ရင်း သူသည် ထိုသို့လုပ်ရန် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာဖြစ်သွား၏။

(ရှောင်ပုဖန်: ကျွန်တော့်ကိုကြည့်ပါ၊ ကျွန်တော်လည်း သနားစရာကောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကိုလည်း ဂျင်ဆင်းနှစ်လုံးလောက် တူးခွင့်ပေးပါ!!!!!)

"ငါမင်းတို့ကို အပြင်ခေါ်သွားနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ လုံးဝနာခံရမယ်။ မနာခံရင် မင်းတို့ကို သစ်ပင်မှာ ချိတ်ဆွဲထားမယ်။"

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကိုကြားသော် ခွေးသုံးကောင် တစ်ပြိုင်နက် ခေါင်းညိတ်ပြကာ သူတို့ ကျိန်းသေနာခံမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြလိုက်ကြ၏။

ထိုသို့ဖြင့် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခွေးသုံးကောင်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများ ပုံကြမ်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ခွေးသုံးကောင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာခြင်းက ဖန်လုံနှင့် အခြားနှစ်ယောက်ကို လန့်သွားစေသည်။

ခွေးသုံးကောင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသောကြောင့်သာမက သူတို့၏အရွယ်အစားမှာလည်း အလွန်အမင်း ပုံမှန်မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

အသေးဆုံး ဟက်စကီခွေးမှာ နှစ်မီတာနီးပါးရှည်ပြီး နွားတစ်ကောင်အရွယ်နီးပါးရှိသည်။

အလက်စကန် မာလာမြုခွေးနှင့် ဆာမိုယက်ခွေးအတွက်မူ ပြောစရာပင်မလိုတော့ပေ။ သူတို့မှာ လုံးဝ ခွေးပုံစံနွားနှစ်ကောင်ပင်။

ဧရာမသတ္တဝါသုံးကောင်ကို မြင်သော် ဝမ်ပန်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရန်သူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရသကဲ့သို့ သူ၏ကတုတ်ကျင်းတူးကိရိယာကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

"အနားမကပ်နဲ့... ဝတုတ်က လေ့ကျင့်ထားတယ်။"

သူ့ဘေးမှ ကူယွဲ့မှာမူ အတော်လေး တည်ငြိမ်သော်လည်း ၎င်းမှာ အပေါ်ယံတွင်သာဖြစ်သည်။ သူ၏တုန်ယင်နေသော လက်များမှ သူ၏စိတ်နှလုံးမှာလည်း အလွန်မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေကြောင်း သိနိုင်သည်။

"အဲ... ဒီသုံးကောင်က ဘာတွေ...။"

နောက်ဆုံးတွင် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ပိုမိုရင်းနှီးသော ဖန်လုံက သူ၏မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

"သူတို့။ တစ်ကောင်က စစ်လို့ခေါ်တယ်၊ တစ်ကောင်က စလို့ခေါ်တယ်၊ ပြီးတော့ တစ်ကောင်က ဟာ့လို့ခေါ်တယ်။ သူတို့က ငါ့အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တွေပဲ၊ ပြီးတော့ သူတို့က ဒီတောင်တက်ခရီးစဉ်မှာ ငါတို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ကြမှာ"