ကူရီလင်းကို နင်းချေသတ်ဖြတ်ခြင်း

ကြီးမားသောသစ်ပင်များတောအုပ်ထဲ၌ မုန်ကျိမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် အဆက်မပြတ်အော်ဟစ်နေခဲ့၏။ ရဲရှင်းဟွေ့မှာမူ လက်ဗလာဖြင့် ဓားဖမ်းဆုပ်ခြင်းနှင့် ခြေနင်းပစ်ချက်တို့ဖြင့် သူမကိုထိန်းချုပ်ရင်း 'တီဗီလေး' ကို အေးအေးလူလူ ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

...

'တီဗီလေး' ပေါ်တွင် ပြသနေသည်မှာ Dragon Ball ဇာတ်လမ်းတွဲမှ အလွန်နာမည်ကြီးသော တိုက်ပွဲတစ်ခုပင်။ ၎င်းမှာ စွန်းဂိုခုသည် နာမိတ်ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် ဖရီဇာနှင့်တိုက်ခိုက်ရန် စူပါဆိုင်ရန်းဂျင်းအဖြစ်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ပြောင်းလဲခြင်းပင်တည်း။ တိုက်ပွဲမှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းပြီး ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံရသော်လည်း ဇာတ်လမ်းကြာချိန်မှာမူ မရှည်လျားလှပေ။ ထိုသို့တိုတောင်းသောအချိန်အတွင်းမှာပင် ဗီဒီယိုတစ်ဝက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

ထိုဗီဒီယိုတွင် ဇာတ်ကောင်နှစ်ဦးသာ ပေါ်ပေါက်သည်... စွန်းဂိုခုနှင့် ဖရီဇာတို့ပင်။

ဗီဒီယိုမှာ တိုတောင်းသော်ငြားလည်း ရဲရှင်းဟွေ့မှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ ဇာတ်ကောင်နှစ်ဦးသာပေါ်ပေါက်သောအခါ ထိုတစ်ကြိမ်ရရှိသောစွမ်းရည်မှာ ထိုလူနှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးထံမှ လာမည်ဖြစ်၏။ စူပါဆိုင်ရန်းဂျင်း စွန်းဂိုခုဖြစ်စေ၊ စကြဝဠာဧကရာဇ် ဖရီဇာဖြစ်စေ... သူတို့၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် သန်မာလှသည်။

...

မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် Dragon Ball Z ဗီဒီယိုမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားပြီး ရဲရှင်းဟွေ့သည်လည်း သူမည်သည့်စွမ်းရည်များ ရရှိခဲ့သည်ကို သိရှိသွားပြီ။

“ကျစ်... ကြည့်ရတာတော့ ငါကံကောင်းလာပြီထင်တယ်...”

သူမည်သည့်စွမ်းရည်များ ရရှိခဲ့သည်ကို သိရှိပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။ ထိုတစ်ကြိမ်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် စွမ်းရည်တစ်ခုတည်းကို မရရှိခဲ့ဘဲ စွန်းဂိုခု၏ ဆိုင်ရန်းဂျင်းမျိုးနွယ်စွမ်းရည်များကို ရရှိခဲ့၏။ သူသည် အနည်းငယ်လောဘကြီးနေသေးသော်ငြားလည်း သူသာ စွန်းဂိုခု၏ တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံကိုပါ ရရှိနိုင်ခဲ့ပါက ပို၍ကောင်းမည်ဟု တွေးတောမိသည်။

...

မုန်ကျိမှာ ရဲရှင်းဟွေ့ ဘာလုပ်နေသည်ကိုမသိပေ။ သူမသည် ရဲရှင်းဟွေ့က တစ်နေရာရာကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်ကိုသာ တွေ့မြင်ခဲ့ရ၏။ သို့သော်လည်း သူ၏လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် သူဘယ်သောအခါမှ မပေါ့လျော့ခဲ့ပေ။

နှိပ်စက်ခြင်းခံနေရဆဲဖြစ်သော မုန်ကျိသည် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏အဖော်များရောက်ရှိလာသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။ သူတို့သည် အဝေးတွင်ရှိနေသေးသော်ငြားလည်း သူတို့၏ခွန်အားဖြင့် ဤနေရာသို့ အချိန်တိုအတွင်း ရောက်ရှိလာနိုင်ပေမည်။

'ကောင်လေး... ငါ့လူတွေရောက်လာတဲ့အခါမှာ... ငါမင်းကို ဓားတစ်ထောင်နဲ့ခုတ်သတ်ပစ်မယ်...' မုန်ကျိသည် သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာတွေးတောမိ၏။

ထိုအခိုက်တွင် မုန်ကျိသည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုမှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားပြီး ဥပဒေသစွမ်းအားနှစ်မျိုးမှာလည်း နောက်တဖန်ထုတ်လွှတ်ခြင်းမရှိတော့ချေ။ မုန်ကျိသည် ရုတ်တရက် စိတ်သက်သာရာရမှုတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည်။ ချုပ်နှောင်မှုမှလွတ်မြောက်ပြီးနောက် မုန်ကျိသည် ရဲရှင်းဟွေ့အား ပြတ်ပြတ်သားသားတိုက်ခိုက်လိုက်၏။

သူမ ချက်ချင်းထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လိုခြင်းမရှိသည်တော့မဟုတ်ပေ။ အဓိကပြဿနာမှာ သူမသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ ဥပဒေသစွမ်းအားပါဝင်သောစွမ်းရည်များတွင် အကွာအဝေးကန့်သတ်ချက်ရှိမရှိကို မသေချာခြင်းပင်။ အကယ်၍ အကွာအဝေးကန့်သတ်ချက်မရှိပါက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန်ကြိုးစားခြင်းမှာ အသုံးမဝင်ပေ။ ထို့ကြောင့်... အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုမှာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန်ပင်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏အဖော်များ မကြာမီရောက်ရှိလာတော့မည်ဖြစ်၏။

...

မုန်ကျိ၏ညာလက်သည် အလွန်လျင်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် ဆန့်တန်းထွက်လာပြီး ပစ်မှတ်မှာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ နုနယ်သောလည်ပင်းပင်။ သူမ၏လက်ချောင်းများ ရဲရှင်းဟွေ့၏လည်ပင်းမှ စင်တီမီတာအနည်းငယ်အကွာတွင် ရှိနေစဉ်မှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရုတ်တရက်လက်ဆန့်တန်းကာ သူမ၏လက်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ကိုင်းလိုက်၏။

ခ…ခရက်…ခရက်...။

ရဲရှင်းဟွေ့ မုန်ကျိ၏လက်ကိုကိုင်ဆောင်နေစဉ်တွင် စိတ်နှလုံးကြေကွဲဖွယ် အရိုးကျိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဪ... တောင်းပန်ပါတယ်...”

သူစကားပြောနေရင်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏တင်ပါးကိုကုတ်လိုက်ပြီးနောက် အမွေးဖွားသောမျောက်အမြီးတစ်ခု သူ၏ဖင်မှပေါက်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် "ချစ်စရာကြက်လေး" ၏ နူးညံ့သောလူ့လက်ချောင်းလေးများကို ကြက်လေးခြေသည်းများအဖြစ်သို့ ညှစ်လိုက်သည်ဟု ခံစားမိသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူမ၏လက်ကို လျင်မြန်စွာလွှတ်ပေးလိုက်၏။ သို့သော် ယခုအခါတွင် လွှတ်ပေးရန်မှာ နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။ သူမ၏လက်မှာ ညှစ်ခြင်းခံရပြီး ပုံပျက်နေခဲ့၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မုန်ကျိ၏မျက်နှာမှာ နာကျင်မှုကြောင့် ဖြူဖျော့သွားသည်။

“မင်း...”

မုန်ကျိသည် ရဲရှင်းဟွေ့၌ ထိုသို့အစွမ်းထက်သောခွန်အားနှင့် အရှိန်အဟုန်ရှိသည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် ခုလေးတင်ကမှ အားနည်းသူတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး သူမကိုထိန်းချုပ်ရန်အတွက် လူမိုက်ဆန်သောဥပဒေသစွမ်းအားကိုသာ မှီခိုနိုင်ခဲ့သည်။

“ကျစ်... မင်းမှာ ဒီလိုစွမ်းအားရှိလျက်နဲ့ ငါ့ကိုဒီလိုအရှက်ခွဲတယ်...”

မုန်ကျိသည် သူမ လုံးဝအရှက်ခွဲခြင်းခံလိုက်ရသည်၊ သူမ၏ရှေ့မှ ဆိုးရွားသောဇာတ်ကောင်ရှိသော ထိုကောင်လေး၏ အရှက်ခွဲခြင်းကိုခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားမိလိုက်၏။

အကယ်၍ ရဲရှင်းဟွေ့သာ သူမဘာတွေးနေသည်ကို သိရှိပါက သူသည် သေချာပေါက် အော်ဟစ်ပေလိမ့်မည်မှာ "ငါ့ရဲ့ဒီလှည့်စားမှုက သေချာပေါက်အသစ်စက်စက်ပဲ...။ ဒါက စောစောက လုံးဝမရရှိနိုင်ခဲ့ဘူး...”

မုန်ကျိသည် အလွန်ဒေါသထွက်နေသော်လည်း သူမသည် တစ်ဖန်ပြန်၍ ဘာမှလုပ်ဆောင်ရန်မဝံ့ရဲတော့ချေ။ သို့သော် မုန်ကျိက နောက်တဖန်အရေးယူဆောင်ရွက်လိုခြင်းမရှိသောကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့က အရေးယူဆောင်ရွက်မည်မဟုတ်ကြောင်းကို ဆိုလိုသည်မဟုတ်ပေ။ ခုလေးတင်က ဖော်ရွေသောလက်ဆွဲနှုတ်ဆက်မှုပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီ။

“အစ်မ... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကိုသတ်ချင်မှတော့... ကျွန်တော်ယဉ်ကျေးမှာမဟုတ်တော့ဘူး...”

သူစကားဆုံးသည်နှင့် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူမကိုအခွင့်အရေးမပေးတော့ဘဲ သူမကို 'ခါမဲ ဟာမဲ ဟ' ဖြင့် တိုက်ရိုက်ရိုက်နှက်လိုက်၏။ 'ခါမဲ ဟာမဲ ဟ' သည် မုန်ကျိ၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုထိသောအခါ ချက်ချင်းမပေါက်ကွဲခဲ့ပေ။ အစား ၎င်းသည် ပေါက်ကွဲခြင်းမပြုမီ ရဲရှင်းဟွေ့၏ထိန်းချုပ်မှုကြောင့် သူမကို မီတာဆယ်ဂဏန်းအကွာသို့ တွန်းပို့သွားခဲ့သည်။

'ခါမဲ ဟာမဲ ဟ' ပေါက်ကွဲမှုနှင့်အတူ မုန်ကျိနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှသစ်ပင်များမှာလည်း အပိုင်းပိုင်းဖြစ်သွားကြ၏။

...

မုန်ကျိ အသတ်ခံရပြီးနောက် မူလက ရဲရှင်းဟွေ့ကို ပစ်မှတ်ထားသော အာကာသပိတ်ဆို့မှုမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ရဲရှင်းဟွေ့ အာကာသတံခါးကိုဖွင့်ကာ ထွက်ခွာတော့မည်အပြုတွင် စူးရှသောအသံအများအပြား သူ၏ဦးခေါင်းအထက်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ရဲရှင်းဟွေ့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ငွေရောင်သံချပ်ဝတ်ဆင်ထားသော လူနှစ်ဦး လှံများကိုင်ဆောင်ထားပြီး ယခင်က 'ချစ်စရာကြက်လေး' ကဲ့သို့ပင် ပိတ်ပါးလွှာဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး လေထဲတွင်ရပ်ကာ သူတို့ကိုအောက်သို့ငုံ့ကြည့်နေသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။

ထိုလူသုံးဦးမှာ သူတို့၏အာရုံကို ရဲရှင်းဟွေ့အပေါ်တွင် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စုစည်းလိုက်ကြ၏။

“ဒီလူက သိပ်ထူးခြားတာပဲ...”

“နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်က လူသစ်တစ်ယောက်လား...”

“ဟုတ်တယ်... သူ့ဖင်မှာ အမြီးရှိတယ်...”

“ကျစ်။ သူက လုံးဝမပြောင်းလဲသေးဘူး... သိပ်သန်မာပုံမရဘူး...”

...

ရဲရှင်းဟွေ့ကို ကြည့်ပြီးနောက် ထိုသုံးဦးမှာ သူတို့၏အာရုံကို ရဲရှင်းဟွေ့ထံမှ မီတာဆယ်ဂဏန်းအကွာရှိ ကြီးမားသောတွင်းထံသို့ လှည့်လိုက်ကြ၏။

“တွင်းထဲမှာ မုန်ကျိရဲ့အငွေ့အသက်ရှိတယ်... ကြည့်ရတာတော့ သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ပျက်စီးသွားပြီထင်တယ်... ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ဝိညာဉ်က ဘုရားကျောင်းကိုပြန်ရောက်သွားသင့်တယ်...”

“ဟုတ်တယ်... ဒါက ဒီနတ်ဆိုးကောင်လေးလုပ်တာဖြစ်ရမယ်...”

“သူ့ကိုဖမ်း... သူ့ဆီကနေ အာကာသအက်ကွဲကြောင်းရဲ့ အခြားတစ်ဖက်ကကမ္ဘာအကြောင်း သတင်းတွေရနိုင်သင့်တယ်...”

...

ဆွေးနွေးမှုအချို့ပြီးနောက် ထိုသုံးဦးမှာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆင်းသက်လာကြပြီး ရဲရှင်းဟွေ့ကို ဦးစွာဖမ်းဆီးရန် စီစဉ်လိုက်ကြ၏။ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ထိုလူသုံးဦးကိုမြင်သောအခါ အလွန်မပျော်မရွှင်ဖြစ်သွားသည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် အလွန်မောက်မာပြီး သူ့ကိုလုံးဝအလေးမထားသောကြောင့်ပင်။

မူလကထွက်ခွာရန်စီစဉ်ထားသော ရဲရှင်းဟွေ့သည် ထွက်ခွာရန်မစီစဉ်တော့ပေ။ သူသာထွက်ခွာသည့်တိုင်အောင် သူသည် သူတို့ကိုသတ်ဖြတ်ပြီးမှ ထွက်ခွာရပေမည်။

ထိုသုံးဦးဆင်းသက်ပြီးနောက် ငွေရောင်သံချပ်ဝတ်လူများထဲမှတစ်ဦးသည် ပိုးတောင်မာတစ်ကောင်ကို မတော်တဆနင်းမိသွား၏။ ထိုပိုးတောင်မာမှာ လက်တစ်ဖက်၏ အရွယ်အစားတစ်ဝက်ကျော်ရှိပြီး ထိုလူက ၎င်းကိုနင်းမိပြီးနောက် ချက်ချင်းပင်သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

“ကူရီလင်း...”

“မဟုတ်ဘူး... ခွင့်မလွှတ်နိုင်စရာ...”

“မင်း... မင်းက တကယ်ပဲ... တကယ်ပဲ... ကူရီလင်းကို နင်းသတ်လိုက်တယ်...”

“အားအားအားအားအား....”

ထိုစာကြောင်းများကိုဆိုပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့၏အရှိန်အဝါမှာ ရုတ်တရက်ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ခြေထောက်အောက်မှမြေကြီးမှာလည်း အက်ကွဲသွားခဲ့၏။ နောက်ဆုံးတွင် ရွှေရောင်အရှိန်အဝါပေါ်ပေါက်လာပြီး ရဲရှင်းဟွေ့၏အနက်ရောင်ဆံပင်မှာ ရွှေရောင်သို့ပြောင်းလဲသွားသည်။

...

သူ၏ဖိနပ်အောက်ခံမှ စေးကပ်သောအရာကို ပွတ်တိုက်နေသော သံချပ်ဝတ်လူမှာလည်း ရဲရှင်းဟွေ့ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကိုမြင်သောအခါ မှင်တက်သွား၏။

“ဟမ်... ဒါက မင်းပြောနေတဲ့ ကူရီလင်းလား...”

သူစကားပြောနေစဉ်မှာပင် ထိုလူက မြေပြင်ပေါ်မှ ပြားချပ်နေသော ပိုးတောင်မာကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

အခြားလူနှစ်ဦးမှာလည်း ရဲရှင်းဟွေ့၏ပြောင်းလဲမှုကြောင့် အနည်းငယ်တုန်လှုပ်နေကြ၏။ သူတို့၏ကျင့်ကြံခြင်းစနစ်များမှာ ကွဲပြားသော်ငြားလည်း... ခံစားမိရုံမျှဖြင့် သူတို့၏နှလုံးကိုခုန်စေသော အရှိန်အဝါမှာ သေချာပေါက် အားနည်းသည်မဟုတ်ပေ။

မဟုတ်ဘူး... အားနည်းသည်မဟုတ်ဘဲ အလွန်သန်မာလှသည်။

“မင်းခွေးမသား ဖရီဇာ... ငရဲကိုသွားစမ်း...”

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ချက်ဖြင့် သူသည် ကူရီလင်းကိုနင်းချေသတ်ဖြတ်ခဲ့သောသူ၏ရှေ့သို့ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ကန်ကျောက်လိုက်ရာ သူ့ကိုမီတာတစ်ရာအကွာသို့ လွင့်ထွက်သွားစေပြီး မရေမတွက်နိုင်သောသစ်ပင်ကြီးများကို လဲကျသွားစေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလောင်းတစ်လောင်းမျှမကျန်ဘဲ အပိုင်းပိုင်းဖြစ်သွားခဲ့၏။

“ဘယ်သူက ဖရီဇာလဲ...” အခြားလူနှစ်ဦးမှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ သူတို့ဘာသာသူတို့ဆိုလိုက်ကြသည်မှာ "သူ့နာမည်က ပိုင်ယီသာ့ မဟုတ်လား...”