အခန်း (၁၈၁၃-၁၈၁၈)

အခန်း ၁၈၁၃ နည်းပြဆရာ၏ အရှုံး

နည်းပြဆရာသည် ကုနင်း၏ စွမ်းရည်အစစ်အမှန်ကို မသိသောကြောင့် သူ၏ခွန်အားကို အပြည့်အဝအသုံးမချခဲ့ပေ။ သူမကို နာကျင်စေမည်ကို သူကြောက်သည်။ အပျော်သဘောပြိုင်ပွဲတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ထိခိုက်ဖို့ မလိုအပ်‌ပေ။

မြင့်မားသောအဆင့်ရှိ လူနှစ်ယောက်ကြားကစားသည့်ပွဲသည် စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းပြီး လူတိုင်းက အော်ဟစ်အော်ဟစ်နေကြသည်။

ကုနင်းအောင်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသူများသည် သူမအတွက် စိုးရိမ်နေကြသော်လည်း နှလုံးသားထဲတွင် သူမအား အားပေးမှုကို မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ ဆရာ့ မကျေနပ်မှာဆိုး၍ အသံကျယ်ကျယ်မအော်ရဲကြပေ။

နည်းပြက ရှက်ရွံ့ကာ ကုနင်းအား အညိုးထားနိုင်သောကြောင့် သရေပွဲဖြစ်ရခြင်းမှာလည်း ဆိုးရွားသောရလဒ်မဟုတ်ဟု လူအချို့က ထင်ကြသည်။

ကုနင်းရှုံးတာကိုမြင်ဖို့ မစောင့်နိုင်တဲ့သူတွေကတော့ လက်ရှိအခြေအနေကို မကျေမနပ်ဖြစ်ကြသည်။ ကုနင်းရှုံးပါစေလို့ ဆုတောင်းနေကြသည်။

ပြင်ပလူများသည် အရည်အချင်းကို မမြင်နိုင်သော်လည်း ရုန်ကျွယ်သည် နည်းပြဆရာနှင့် ကုနင်းတို့၏ တကယ့်အဆင့်ကို အလွယ်တကူ မြင်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ကုနင်းကိုကြည့်ရင်း မသိစိတ်က ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကုနင်းက သူထင်ထားတာထက်တောင် ပိုသန်မာတယ်။ ဟူက အထူးတပ်ဖွဲ့မှာ ထိပ်တန်းစစ်သားတစ်ယောက်ဖြစ်‌ပေမယ့် ကုနင်းနဲ့တော့ မယှဉ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက သူတို့ရဲ့ ခွန်အားကို အပြည့်အ၀အသုံးမချကြသေးပေမယ့် ကုနင်းက ဟူထက် သာလွန်ကြောင်း သူမြင်နေရသည်။

ဟူသည် ကုနင်း၏နည်းပြဖြစ်သည်။ သူ့နာမည်အပြည့်အစုံက ဟူဇီကျန်းဖြစ်ပြီး သူ့သူငယ်ချင်းတွေ အားလုံးက ဟူလို့ ခေါ်ကြသည်။

ကုနင်းသည် သူ့အပေါ် အလျော့ပေးထားကြောင်း ဟူဇီကျန်းလည်း ခံစားမိသည်။ ကုနင်းက သူ့ကို သူမနဲ့ လိုက်ဖက်တယ်လို့ မထင်တဲ့အတွက် သူ အံ့သြပြီး စိတ်တိုသွားသည်။

"မင်းတကယ်လုပ်နိုင်တာကို ငါ့ကိုပြပါ!" ဟူဇီကျန်းက ကုနင်းကို မကျေမနပ်နဲ့ အော်လိုက်သည်။ မနှောင့်နှေးဘဲ ကုနင်းကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာသည်။ ခွန်အားအပြည့်သုံးထားရင်တောင် ကုနင်းကို ထိခိုက်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူသိသည်။

ကုနင်းကို ရှုံးလျှင် ရှက်စရာ‌ကောင်းလိမ့်မည်၊ ဒါပေမယ့် သူမအပေါ် အာဃာတ ထားမည်မဟုတ်ပါ။ သူသည် မြင့်မြတ်သောစရိုက်ရှိသူဖြစ်ပြီး သူဘာလုပ်သင့်သည်နှင့် မလုပ်သင့်သည်ကို သူသိသည်။

"ဟုတ်ပြီ ဒါပေမယ့် ဆရာ့ကို နာကျင်စေမိရင် တောင်းပန်ပါတယ်" ကုနင်းက ဟူဇီကျန်း ကို ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် ပိုမိုခွန်အားကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း နည်းပြဆရာကို အနိုင်ယူရန် လုံလောက်သောကြောင့် သူမ၏ ခွန်အားကို မပြည့်ဝမသုံးသေးပါ။

ကုနင်းသည် ခွန်အားကို ပိုတိုးအသုံးပြုပြီး ဟူဇီကျန်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ထိုးချခဲ့သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဟူဇီကျန်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းသည် ရုန်ကျွယ် အပါအဝင် လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

ကုနင်းသည် ဟူထက် ပိုကောင်းသည်ကို သူမြင်နိုင်သော်လည်း ဤမျှကြီးမားသော ကွာဟချက်ကို မြင်ရန် မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ကုနင်းသည် သူမ၏ ခွန်အားကို အပြည့်အ၀အသုံးမပြုသေးကြောင်း သူသေချာသည်။ သို့သော် ဟူကို လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ယူရန် သူမ၏ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးပြုရန် မလိုအပ်ပေ။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ ဟူက ကုနင်းကို ရှုံးသွားတဲ့အတွက် ရုန်ကျွယ်က ကုနင်းနဲ့ ပြိုင်ရင် သူလည်း မြန်မြန်ရှုံးမယ်ဆိုတာ သံသယမရှိပါ။ သူရှုံးနိမ့်ဖို့တော့ အချိန်ပိုကြာနိုင်သည်။

အဲဒါကို စဉ်းစားရင်း ရုန်ကျွယ်က ကုနင်းကို ခံစားချက်တွေ ရောထွေးပြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဟူဇီကျန်းပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ပြိုင်ပွဲက မြန်လွန်းသည်။

“ဘုရား‌ရေ ငါ့မျက်လုံးတွေကို မယုံနိုင်ဘူး။ နည်းပြက ရှုံးသွားတာလား"

"ဟုတ်တယ်၊ သူတကယ်ရှုံးသွားတယ်၊ ဒါပေမယ့် မယုံနိုင်စရာပဲ။ မတော်တဆပဲလို့ ငါထင်ပါတယ်။”

"ငါရောပဲ။ မတော်တဆဖြစ်မယ်”

“…”

ရလဒ်ကို လူတော်တော်များများက မယုံနိုင်ကြပေ။ ကုနင်းအောင်နိုင်သည်ဟု ခံစားမိခဲ့သူများပင် သူမ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ကျောင်းသားအချို့က အံ့သြခြင်းမရှိပါ။

"ကုနင်းအနိုင်ရမယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့ လုံခြုံရေးအစောင့်တွေကို သူ့ဘာသာသူ အနိုင်ယူနိုင်တယ်‌လေ” အဲဒါကိုကြားတော့ နည်းပြဆရာနဲ့ ရုန်ကျွယ် အပါအဝင် တခြားသူတွေက အံ့သြသွားသည်။

"ဘာ? ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့ လုံခြုံရေးအစောင့်တွေကို သူ့ဘာသာသူ အနိုင်ယူနိုင်တာလား။ သေချာလား?"

"ဒါ အမှန်မဖြစ်နိုင်ဘူး!" လူတော်တော်များများက မယုံနိုင်ကြပေ။

“ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့ လုံခြုံရေးအစောင့်တွေကို မင်းကိုယ်တိုင် ရိုက်နှက်ဖူးလား” ရုန်ကျွယ်က ကုနင်းကို တိုက်ရိုက်မေးသည်။

“ဟုတ်ကဲ့” အင်တာနက်မှာ ဗီဒီယိုတွေ ရှိတာကြောင့် ဒါဟာ လျှို့ဝှက်ချက်မဟုတ်တဲ့အတွက် ကုနင်းက မဆိုင်းမတွ ဝန်ခံခဲ့သည်။

ကုနင်းက ဒါကို ဝန်ခံခဲ့ပေမယ့် လူတော်တော်များများက မယုံနိုင်သေးပါ။

“မယုံရင် အင်တာနက်မှာ သတင်းရှာကြည့်” ဟု ကျောင်းသားတစ်ဦးက ပြောသည်။ အဲဒါကိုကြားတော့ ကျောင်းသားအများစုဟာ အမှန်တရားကိုရှာဖွေဖို့ ဖုန်းကို ချက်ချင်းထုတ်လိုက်တယ်။ သတင်းကို ရှာတော့မယ့်အချိန်မှာ ရုန်ကျွယ်က သူတို့ကို တားလိုက်သည်။

“စစ်ရေးလေ့ကျင့်ချိန်ရောက်ပြီ။ ဘယ်သူမှ ဖုန်းကစားခွင့် မရှိဘူး။” ရုန်ကျွယ်လည်း စူးစမ်းချင်ပေမယ့် စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရန် အချိန်တန်ပြီ။ ကျောင်းသားတွေသာမက နည်းပြဆရာတွေကလည်း သူတို့ရဲ့ ဖုန်းတွေကို မသုံးဖို့ တားမြစ်ထားသည်။

နည်းပြချုပ်အနေဖြင့် ရုန်ကျွယ်သည် စည်းကမ်းကိုမနာခံလျှင်ဖြစ်သော်လည်း သူလည်း ဖုန်းသုံးရန် ရှောင်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ရုန်ကျွယ်သည် ကုနင်းကို ယုံကြည်သည်။

ရုန်ကျွယ်၏ဝေဖန်သံကိုကြားတော့ ဖုန်းကို အိတ်ကပ်ထဲပြန်ထည့်လိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟူဇီကျန်းသည် သတိပြန်ဝင်လာ၍ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် ဒေါသအနည်းငယ်မျှမရှိ‌ပဲ ကုနင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ အဲဒီအစား သူက သူမကို သဘောကျမိသည်။

“ငါရှုံးတယ်” ဟု ဟူဇီကျန်းက ပြောသည်။ လူတိုင်းသိပေမယ့် သူ့သဘောထားကို ဖော်ပြဖို့ အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ပြောနေတုန်းပါပဲ။

ထို့နောက် စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုများ ဆက်လက်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤတစ်ကြိမ်တွင် လူများစွာသည် ကုနင်းကို အမျိုးမျိုးသော အမြင်များဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။

ဟူဇီကျန်းသည် ကုနင်းအား ပြိုင်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်ခြင်းမရှိသောကြောင့် သူသည် ငြိမ်သက်နေပြီး နောက်နာရီများတွင် ကုနင်းကို ရန်ညှိုးမထားခဲ့ပေ။

သူတို့ စစ်သင်တန်းတွေ ဆက်ပြီးတာနဲ့ ရုန်ကျွယ်ဟာ အင်တာနက်မှာ ကုနင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ နောက်ထပ် အချက်အလက်တွေကို ရှာဖွေဖို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူမအကြောင်းသတင်းကို ဖတ်ပြီးနောက် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ကုနင်းသည် ယခုနှစ်တွင် ၁၉ နှစ်သာရှိသေးသော်လည်း သူမသည် များစွာအောင်မြင်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ့မျက်လုံးတွေကိုတောင် မယုံနိုင်ပေမယ့် ဒီသတင်းက အမှန်ပဲဆိုတာ သူသိသည်။

ထို့နောက်တွင် ကုနင်းသည် ရုန်ကျွယ်က သူမအား တစ်ခါတစ်ခါ စိုက်ကြည့်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။ အင်တာနက်ကနေ သူမအကြောင်း ပိုသိလာရတဲ့အတွက် သူမအပေါ်သူ့အမြင်ကို ပြောင်းလဲသွားတယ်ဆိုတာ သူမ သိပါသည်။

ကုနင်းသည် သူမအား ထိခိုက်စေလိုသောဆန္ဒမရှိသရွေ့သူမနှင့်ပတ်သက်သော ရုန်ကျွယ် ၏ထင်မြင်ချက်ကို ဂရုမစိုက်ပါ။

မနက်ခင်းမှာ အာရုံစူးစိုက်မတ်တပ်ရပ်ခြင်းကို လေ့ကျင့်ကြပြီး ချီတက်ခြင်းမပြုမီ တစ်ကီလိုမီတာအကွာကို ပြေးကြရသည်။

ကျောင်းသား တော်တော်များများက မောပန်းနွမ်းနယ်ကာ ဆာလောင်နေကြသည်။ ခွန်အားအနည်းငယ်သာရှိသေးသူများသည် ဗိုက်ပြည့်စေရန် ကန်တင်းသို့ ပြေးကြသည်။ ပြေးဖို့ ပင်ပန်းလွန်းတဲ့သူတွေက အဲဒီနေရာကို ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်ဖို့ ရွေးချယ်ကြသည်။

ဒါပေမယ့် ကုနင်းကတော့ သက်တောင့်သက်သာပါပဲ။ သူမသည် စုန့်မြောင်ကောနှင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်လာရန် စောင့်မျှော်လျက် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ နောက်မှအတူတူထမင်းစားကြမည်။

"ကုနင်း၊ မင်း နည်းပြဆရာနဲ့ တိုက်ခဲ့တယ်လို့ ငါကြားတယ်။ မင်းအနိုင်ရခဲ့တယ် ဟုတ်တယ်မလား ငါအသေးစိတ်သိဖို့လိုတယ်! နောက်ကျ ဆရာ မင်းကို အငြိုးထားသေးလား" စုန့်မြောင်ကောက စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်လည်း ကုနင်းကို စိုးရိမ်တကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။

***

အခန်း ၁၈၁၄ သူမက အရမ်းချမ်းသာတယ်

စုန့်မြောင်ကောနှင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်တို့သည် ကုနင်းနှင့် အလှမ်းဝေးနေကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မြင်နေရဆဲဖြစ်သော်လည်း အလယ်တွင် လူအုပ်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို အတိအကျမသိနိုင်ပေ။

ဒီအကြောင်းကို လူ‌တွေက ပြောမပြမချင်း သူတို့မသိခဲ့ကြပေ။

“မပြင်းထန်ပါဘူး။ ငါ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် လေ့ကျင့်ဖူးတယ်ဆိုတာကို နည်းပြဆရာက သိသွားလို့ အပျော်တမ်း ပြိုင်ပွဲတစ်ခု လုပ်ခဲ့တာပါ” ဟု ကုနင်းမှ ပြောကြားခဲ့သည်။

အဲဒါကို သိလိုက်ရတော့ ပိုင်လီကျုံးရွှယ်နဲ့ စုန့်မြောင်ကောတို့စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ကုနင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို သိထားတာကြောင့် ရလဒ်ကို မအံ့သြမိပါ။ တကယ်တော့ ကုနင်းရှုံးမှသာ သူတို့ အံ့ဩမိသွားနိုင်သည်။

"ဘယ်ကန်တင်းသွားမလဲ" စုန့်မြောင်ကော က မေးသည်။

"နံပါတ် ၃ ကန်တင်းဆို ဘယ်လိုလဲ။" ကုနင်းက ပြောသည်။ နံပါတ် ၁ နှင့် နံပါတ် ၂ ကန်တင်းများသည် ရိုးရိုးသာမန်ဖြစ်ပြီး နံပါတ် ၃ သည် ရိုးရှင်းသောအစားအစာများ၊ ထမင်းများ၊ မြေအိုးထမင်း၊ ဟင်းကြော်များ၊ ဟော့ပေါ့စသဖြင့် ရနိုင်သည့် အဆင့်မြင့်ကန်တင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ချမ်းသာသော ကျောင်းသားများကသာ အမှတ် ၃ စားသောက်ဆိုင်တွင် အချိန်အကြာကြီး စားသောက်နိုင်ကြသည်။

ကောလိပ်ကျောင်းသားတစ်ဦး၏ လစဉ်ထောက်ပံ့ကြေးမှာ ပျမ်းမျှ ယွမ် ၁,၅၀၀ မှ ၂,၀၀၀ ကြားဖြစ်ပြီး ထိုငွေနှင့် ၎င်းတို့၏ အစားအစာ၊ သောက်စရာများနှင့် အဝတ်အစားများအတွက် သုံးစွဲရသောကြောင့် သူတို့သည် နံပါတ် ၃ စားသောက်ကုန်တွင် နေ့စဉ်စားသောက်ရန် မလုံလောက်‌ပေ။

လစဉ်ထောက်ပံ့ကြေး ယွမ် လေးငါးထောင်ထက်ပိုမြင့်သော ကျောင်းသားများသည် အဆင့်မြင့်စားသောက်ဆိုင်တွင် နေ့တိုင်းထမင်းစားနိုင်သော်လည်း အများအပြား‌တော့မရှိပေ။

ကုနင်းသည် နံပါတ် ၃ ကန်တင်းတွင် ထမင်းသွားစားလိုခြင်းမှာ သာမာန်ကန်တင်းတွင် ကျွေးသော အစားအစာကို မထီမဲ့မြင်ပြုသောကြောင့်မဟုတ်ပေ။ သူမတတ်နိုင်သောကြောင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အစားအစာကို နှစ်သက်သောကြောင့်သာဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သာမန်စားသောက်ကုန်တစ်ခုမှ အစားအစာသည် စျေးကြီးသော ကန်တင်းနှင့် မယှဉ်နိုင်ပါ။

ကုနင်းနှင့် သူမ၏ သူငယ်ချင်းများ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် နည်းပြဆရာများအားလုံး ကန်းတင်းတွင် ထမင်းစားရန် သွားကြသည်။

အမှတ် (၃) ကန်တင်းတွင်လည်း စားသောက်ကြလေ့ရှိသော်လည်း ဘိုကင်ယူထားသည့် စားသောက်ဆိုင်သို့သာ သွားခဲ့ကြသည်။ သင်တန်းပို့ချသူများအနေဖြင့် ကောင်းမွန်စွာ စားသောက်နိုင်ကြသည်။

"ဟူ မင်းနဲ့ ပြိုင်တဲ့ ကောင်မလေး နာမည်က ဘာလဲ" သင်တန်းဆရာတစ်ယောက်က မေးသည်။

"ကုနင်း" ဟူဇီကျန်းက ပြောသည်။ သူသည် ရလဒ်ကို တွေးပြီး အနည်းငယ် ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"သူမက အံ့သြစရာပဲ! မင်းကိုတောင် အနိုင်ယူနိုင်တယ်” ဟု အခြားသော နည်းပြက ဆိုသည်။

သူက ဟူဇီကျန်းကို အထင်အမြင်သေးတာမဟုတ်ပေမယ့် ကုနင်းက အရမ်းသန်မာလွန်းတယ်လို့ ရိုးရိုးလေးပဲ တွေးလိုက်သည်။

ထို့အပြင် သူတို့သည် အခြေခံအားဖြင့် တူညီသော အဆင့်တွင်ရှိသည်။ အကယ်၍ ဟူဇီကျန်းသည် ကုနင်းနှင့်ယှဉ်ပြိုင်မှုတွင် အောင်နိုင်ခြင်းမရှိပါက သူတို့လည်း လုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"ဟုတ်တယ်၊ သူက ငါတို့‌ဘော့စ်နဲ့မှ လိုက်ဖက်မယ်ထင်တယ်!" သင်တန်းဆရာတစ်ဦးက ပြောသည်။ သူက ရုန်ကျွယ် အကြောင်းပြောနေတာပင်။

“သူမက ငါ့ထက်သာတယ်” ဟု ရုန်ကျွယ်က သေချာစွာပြောသည်။

ရုန်ကျွယ်သည် အမျိုးသမီးများသည် အမျိုးသားများထက် ပျော့ညံ့သည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မယုံကြည်သောကြောင့် သူသည် ထိုမိန်းကလေးကဲ့သို့ မ‌တော်ကြောင်း ဝန်ခံရသည်ကို ရှက်စရာဟု မထင်ခဲ့ပေ။

တပ်မတော်အသိုင်းအဝန်းတွင် အထက်တန်းအဆင့်ရှိ အမျိုးသမီးအရာရှိများ အများအပြားလည်းရှိသည်။

"ဘာ?" အဲဒါကို သိလိုက်ရတော့ အားလုံးက အံ့သြသွားသည်။ ကုနင်းက သူတို့ ဘော့စ်ထက်တောင် ပို‌တော်တယ်ဆိုတာ သူတို့ မယုံနိုင်ပေ။

“သူမက ဟူ ကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်ပေမယ့် ငါ့ကိုတော့ မလုပ်နိုင်ဘူး” ဟု ရုန်ကျွယ် က ဆိုသည်။

"တကယ်လား? မထင်ပါဘူး။ သူတို့ ခဏလောက်တိုက်ခဲ့ကြတာပဲမဟုတ်လား။” ဟု သံသယရှိသူတစ်ဦးက ပြောသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ အစက ငါ့ကိုတိုက်တာ သိမ်မွေ့တယ်။ သူက ငါ့ကို လုံး၀ မရှုံးနိမ့်သွားစေချင်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းစစ်ကို ပြသဖို့ ပြောပြီးတာနဲ့ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ငါ့ကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်‌လေ” ဟု ဟူဇီကျန်းက ဆိုသည်။

ဝန်ခံရသည်မှာ ရှက်စရာကောင်းသော်လည်း ဟူဇီကျန်းသည် ကုနင်းကို မုန်းတီးခြင်း သို့မဟုတ် အာဃာတ မရှိခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ကတော့ သူမအပေါ် လေးစားမိသည်။

အဲဒါကိုကြားတော့ တခြားသူတွေက ခေါင်းတညိတ်ညိတ်နဲ့ ကုနင်းကို ပိုလို့တောင် သဘောကျသွားသည်။

“ဒီကောင်မလေးက ငယ်ငယ်‌လေးကတည်းက လေ့ကျင့်ခဲ့တာဖြစ်မယ်။ သာမာန်မိသားစုက မဖြစ်နိုင်ဘူး” ဟု နည်းပြဆရာတစ်ဦးက ပြောသည်။

သာမန်ထက်ထူးကဲသော မိသားစုများမှ မွေးဖွားလာသူများသည် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် သင်ယူရန် လိုအပ်သော ရှုပ်ထွေးသော အခြေအနေတစ်ခု ရှိပေသည်။

အတိအကျမဟုတ်ပေမယ့် ဖြစ်နိုင်ချေများသည်။

"သူက စစ်မိသားစုကများလား။ အာရုံစူးစိုက်မှုကို မတ်တပ်ရပ် လေ့ကျင့်တုန်းက သူ့ပုံစံက အတော်လေးကို စံတင်လောက်တယ်”

"သူ့မိသားစုက မြေအောက်လောကရဲ့ အင်အားကြီးဂိုဏ်းကများလား။"

"ဒါမှမဟုတ် သူက ချမ်းသာတဲ့ အမွေဆက်ခံသူလား" သူတို့သည် ကုနင်း၏ မိသားစုနောက်ခံအကြောင်း ဆက်လက် ခန့်မှန်းကြသည်။

“သူမရဲ့ အချက်အလက်တွေက အင်တာနက်ပေါ်မှာ ရှိတယ်။ သူက စီးတီးအက်ဖ်က ဆင်းသက်လာတာ။ သူမက အရင်နှစ်က လုပ်ငန်းတစ်ခုစတင်ခဲ့ပေမယ့် အခုဆို သူက ဘီလျံနာတစ်‌ယောက်ဖြစ်နေပြီ။ သူမ ဘယ်လောက်ချမ်းသာတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိဘူး” ဟု ရုန်ကျွယ် က ပြောသည်။

"ဘာ? ဘီလီယံနာတစ်ယောက်လား။ မဖြစ်နိုင်တာ!"

"သူက မနှစ်ကမှ လုပ်ငန်းစလုပ်တာလား"

"သူက ချမ်းသာတဲ့ အမွေဆက်ခံသူဖြစ်မယ်"

"အင်း အခု သူ အရမ်းချမ်းသာနေပြီထင်တယ်"

“…”

လူတိုင်း အံ့သြသွားကြသည်။ စစ်သားများအနေနှင့် အများစုမှာ ကိုယ်ကျင့်တရားစံနှုန်းများ ရှိသောကြောင့် ကုနင်းသည် ညစ်ညမ်းသောလှည့်ကွက်များဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်ဟု မထင်ကြပေ။ အောင်မြင်ဖို့အတွက် လူတိုင်းက ညစ်ပတ်တဲ့လှည့်ကွက်တွေကို မကစားရတာက ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းတွေက အရေးအကြီးဆုံးပါ။

“သူမကို စစ်တပ်ထဲဝင်ဖို့ ဆွဲဆောင်နိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ မဖြစ်နိုင်‌တော့ဘူး ထင်တယ်” ဟု ဟူဇီကျန်းက ဆိုသည်။ သူ့မှာ အဲဒီ အကြံအစည် တကယ်ရှိသည်။

ဟူဇီကျန်းသာမက ကပ္ပတိန် ရုန်ကျွယ်မှာလည်း အလားတူ အကြံဉာဏ်မျိုး ရှိသည်။ သို့သော် ကုနင်း၏နောက်ခံအကြောင်းပိုမိုသိရှိပြီး‌နောက် မဖြစ်နိုင်မှန်းသိလိုက်သည်။

ကုနင်းနှင့် သူမ၏ သူငယ်ချင်းများသည် ကန်တင်းသို့ ရောက်သောအခါတွင် လက်ကောက်၀တ်အဆင်မပြေဖြစ်နေပုံကသည့် ကောရှီယန်နှင့် လုရှောင်ရှောင်တို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့နှင့်အတူ အခြားမိန်းကလေးနှစ်ယောက်လည်းရှိပြီး သူတို့သည် ဤအဆင့်မြင့် ကန်တင်းတွင် ထမင်းစားရန် ရောက်လာကြသည်။ သူတို့အားလုံးက ချမ်းသာတဲ့ကလေးတွေမို့လို့ ဒီမှာထမင်းစားကြတာက ပုံမှန်ပါပဲ။ တကယ်တော့ ဒီအဆင့်မြင့်စားသောက်ဆိုင်မှာ ကျောင်းသားတွေ အများကြီးလည်းရှိသည်။

ကောရှီယန်သည် ကုနင်းကိုမြင်လိုက်သည့်အခိုက်တွင် သူမသည် အလိုလိုကြောက်သွားသော်လည်း ကုနင်း၏ရှေ့မှာ သူမ၏ခံစားချက်အစစ်အမှန်ကို မပြချင်‌ပေ။ သူမနှင့်ဝေး‌ဝေးနေလျှင် ကုနင်းသည် သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် ရိုက်နှက်မည်ဟု သူမ မထင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ကောရှီယန်သည် အဝေးသို့ ထွက်ခွာမသွားမီ ကုနင်းကို စူးစူးရဲရဲသာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

ကုနင်းသည် ကောရှီယန်နှင့် ငြင်းခုံရန် စိတ်မဝင်စားသောကြောင့် သူမကို အစမှအဆုံးထိ လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

သူတို့သည် ရိုးရှင်းတဲ့ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို သွားပြီး မြေအိုးထမင်းသာ မှာစားကြသည်။ ကိုယ်မှာတာအတွက် ကိုယ်ပေးချေရသောကြောင့် မည်သူမျှ ငွေပေးချေမည်မဟုတ်ပါ။

ထမင်းစားပြီးတာနဲ့ အဆောင်ခန်းထဲမှာ တစ်ရေးတစ်မောအိပ်ကြမည်။ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုကို မွန်းလွဲ ၂း၃၀ နာရီတွင် စတင်မည်ဖြစ်ပြီး အဆောင်ခန်းသို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ၁ နာရီသာရှိသေးသောကြောင့် တစ်နာရီခန့် အိပ်စက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ နေ့လည် ၂ နာရီမှာ အပြင်ထွက်ဖို့ စီစဉ်ထားသည်။

နေ့ခင်းဘက်မှာတော့ အာရုံစူးစိုက်မှုကို နာရီဝက်လောက် မတ်တပ်ရပ်ပြီး လေ့ကျင့်ကြသည်။ ကျောင်းသားအများစုက နာကျင်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ မပြောရဲကြပေ။

ထို့နောက် ၁၀ မိနစ်ခန့် အနားယူခဲ့ကြသည်။ ၁၀ မိနစ်ဆိုတာ အချိန်တိုလေးမဟုတ်ပေမယ့် ကျောင်းသားတွေရဲ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ အရမ်းမြန်ပေသည်။

ထို့နောက် လျင်မြန်စွာ ချီတက်လေ့ကျင့်ကြသည်။

နောက်ဆုံးတော့ ဒီနေ့ လေ့ကျင့်မှုပြီးသွားပေမယ့် အဲဒီနေ့ညမှာ သီချင်းဆိုဖို့အတွက် ရင်ပြင်မှာ စုဝေးကြရမည်။ အဲဒါကို သိလိုက်ရတော့ ကျောင်းသား တော်တော်များများက စိတ်ညစ်သွားကြသည်။

သီချင်းဆိုဖို့အတွက် သူတို့ပင်ပန်းလွန်း‌‌နေပြီ။ အဲဒါက လုံးဝ နှိပ်စက်နေတာပင်။

***

အခန်း ၁၈၁၅ အဲ့တာဘာလဲ?

စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုအတွင်း ညနေပိုင်းအတန်းတစ်ခုရှိရန် လိုအပ်ပြီး စာသင်ခန်းထဲမှာ ထိုင်ပြီးဖြစ်ဖြစ် လက်နှစ်ဖက်ကို ခုံပေါ်တင်ကာ အိပ်ပြီးဖြစ်ဖြစ် အနားယူနိုင်သည်။ ကံမကောင်းစွာပဲ၊ သင်တန်းဆရာတွေက သူတို့ကို ကစားကွင်းကို လာဖို့ ပြောခဲ့တဲ့အတွက် အနားယူဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့‌ပေ။

ဘယ်သူကမှ ဒီလိုလုပ်ဖို့ ဆန္ဒမရှိပေမယ့် ဘယ်သူမှ ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိပါ။

ညနေပိုင်းတွင် စစ်ယူနီဖောင်းဝတ်ရန် မလိုအပ်ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ၀တ်ဆင်နိုင်သောကြောင့် ညစာစားပြီးသည့်နောက် ၎င်းတို့၏ အဆောင်ခန်းတွင် အဝတ်လျှော်ရန် သွားခဲ့သည်။ ရက်အတော်ကြာပြီးနောက် သူတို့၏အဝတ်အစားများက အနံ့ဆိုးထွက်ကာ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

ပူသောကြောင့် တစ်ညလုံးချိတ်ထားပြီးနောက် အဝတ်အစားများ ခြောက်သွေ့သွားလိမ့်မည်။

သင်တန်းဆရာများသည် အချိန်အတော်ကြာ ရေပန်းစားခဲ့သော တပ်မတော်သီချင်းများကို သင်ကြားပေးသောကြောင့် လူအများစုသည် ၎င်းတို့နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ကြပြီး သီဆိုနိုင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မကြာမီ ကျောင်းသားများ သင်ယူနိုင်ခဲ့ကြပါသည်။

ည ၉ နာရီမှာ လူစုခွဲပြီး အဆောင်ခန်းမှာ ပြန်အိပ်ကြသည်။ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရပြီး တစ်ရက်အကြာတွင် မည်သူမျှ အခြားလုပ်ဆောင်မှုများ လုပ်ရန် စိတ်မရှိကြပေ။

နောက်တစ်နေ့တွင် သူတို့စုဝေးပြီးသည်နှင့် တစ်ဖန်ပြန်၍ အာရုံစိုက်လာသော်လည်း ဒီတစ်ခါတော့ နာရီဝက်ကြာရုံသာမက မိနစ် ၄၀ ကြာမြင့်သည်။

နာရီဝက်ကြာအောင် မတ်တပ်ရပ်ပြီး အာရုံစူးစိုက်မှုကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသော်လည်း ယင်းကို ကျင့်သားရနေပြီဟု မဆိုလိုပါ။ ရလဒ်အနေဖြင့် အချိန် ၁၀ မိနစ်ပိုကြာသောအခါတွင် အများစုက သည်းမခံနိုင်ကြပေ။

ကျောင်းသားတိုင်းသည် လေ့ကျင့်မှုကို ပြီးမြောက်ရန် လုံလောက်သော ကြံ့ခိုင်မှု မရှိသောကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် မိနစ် ၂၀ ကျော်မျှ ရပ်ပြီးနောက် အော်ဟစ်‌ကြွေးခဲ့သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုကျောင်းသားသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွား‌တော့သည်။

အသံသည် လူအများ၏ အာရုံကို စွဲဆောင်သွားပြီး Class B အဖွဲ့မှ ကောင်လေးတစ်ယောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မူးမေ့လဲသွားတယ်ထင်ကြပေမယ့် မထင်မှတ်ပဲ သူ တက်သွားတာဖြစ်သည်။

ကုနင်းလည်း ဒါကို သတိပြုမိပြီး လက္ခဏာတွေကို သူမမြင်ပြီးနောက် ခန့်မှန်းချက်ထုတ်လိုက်သည်။ ကောင်လေးက ဝက်ရူးပြန်ရောဂါ ဖောက်‌နေတာဖြစ်သည်။ ဝက်ရူးပြန်ရောဂါသည် မျိုးရိုးဗီဇချို့ယွင်းမှု သို့မဟုတ် စိတ်ဒဏ်ရာ သို့မဟုတ် လေဖြတ်ခြင်းကဲ့သို့ ရရှိထားသော ဦးနှောက်ဒဏ်ရာကြောင့် ဖြစ်ပွားနိုင်သည်။ Seizure Disorder ဟုလည်း ခေါ်သည်။

တက်နေစဉ်အတွင်း လူတစ်ဦးသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြုအမူ၊ လက္ခဏာများနှင့် အာရုံခံစားမှုများ ခံစားရပြီး တစ်ခါတစ်ရံ သတိလစ်သွားခြင်းများ ဖြစ်နိုင်သည်။

ဝက်ရူးပြန်ရောဂါရှိသူအချို့သည် တက်နေစဉ်အတွင်း စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ဗလာကျင်းစွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး အချို့မှာ လက်များ သို့မဟုတ် ခြေထောက်များကို အကြိမ်ကြိမ် လှုပ်ယမ်းကြသည်။

ကောင်လေး လဲကျသွားချိန်မှာတော့ သူ့ဦးခေါင်းကို မြေပြင်နဲ့ ထိမှန်သွားတဲ့အတွကိ အလွန်ပြင်းထန်ပြီး အန္တရာယ်များ‌ေပသည်။ အနီးနားရှိ ကျောင်းသားအားလုံး ကြောက်လန့်တကြား လှည့်ထွက်သွားကြသည်။

Class B ရဲ့ နည်းပြဆရာက သန်မာပြီး သူ့အင်္ကျီကို ချက်ချင်းချွတ်လိုက်ပြီး သူ့လျှာကို မကိုက်နိုင်အောင် ကောင်လေးရဲ့ ပါးစပ်ထဲကို ထည့်ပေးလိုက်သည်။

တက်‌နေစဥ်အတွင်း ကောင်လေးကို မလှုပ်ရှားနိုင်တာကြောင့် ဆေးရုံအုပ်က သူတို့ရဲ့ အတန်းခေါင်းဆောင်ကို ဆေးရုံကနေ ဆရာဝန်ခေါ်ခဲ့ဖို့ ပြောခဲ့သည်။

အရေးပေါ်အခြေအနေမို့ ကုနင်းတစ်ခုခုလုပ်ရမှာပင်။ ဆရာမထံမှ ခွင့်တောင်းရန် အချိန်မရှိသဖြင့် ကောင်လေးထံ ပြေးသွားခဲ့သည်။

အဲဒါကိုမြင်တော့ ဆရာက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပေမယ့် မတားပေ။ အဲဒီအစား သူမနောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။

ကုနင်း၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို သူသိပြီး ကုနင်းသည် ကောင်လေးကိုကူညီရန် ထိုနေရာသို့သွားကြောင်း သူသိခဲ့သည်။

"သူကဘာလို့အဲဒီကိုသွားတာလဲ။ သူ့ကိုယ်သူ ဆရာဝန်လို့ ထင်နေတာလာ။" မိန်းကလေးတစ်ယောက်သည် အလွန်မနှစ်မြို့စရာကောင်းပြီး ကုနင်းသည် ထိုနေရာသို့ မသွားသင့်ဟု ယုံကြည်‌ေနသည်။

တစ်ယောက်ယောက်က သူမ‌ပြောတာကို ကြာပြီး သည်းမခံနိုင်‌ပေ။ "သူမက အကူအညီဖြစ်နိုင်တာပဲ! မင်းဘာလို့ဒီလောက် ကြမ်းတမ်းရတာလဲ"

သူမရဲ့ စကားတွေက တကယ့်ကို ကြမ်းတမ်းခက်ထန်လွန်းတာကြောင့် အဲဒါကိုကြားတော့ ကျောင်းသားတော်တော်များများက မိန်းကလေးကို ဒေါသတကြီး ကြည့်နေကြပြီး ကောင်မလေး တော်တော်စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူတို့၏တုံ့ပြန်မှုကို သူမမကျေနပ်သော်လည်း၊ ဤအရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် ကုနင်းကိုဝေဖန်ခြင်းမှာ လွန်စွာလွန်ကဲလွန်းသွားတာကြောင့် သူမပြန်မငြင်းခုံခဲ့ပါ။

ကုနင်းသည် ကောင်လေး၏ရှေ့သို့သွားကာ သူမ၏လက်ထဲတွင် ကြွေပုလင်းသေးသေးလေးနှင့် ငုတ်တုတ်ထိုင်လိုက်သည်။ အထဲမှာ စွမ်းအင်သလင်းကျောက်တွေ ရှိသည်။

"ဆရာ၊ သူ့အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ဖို့ ဒီမှာ ဆေးပြားရှိတယ်" ကုနင်းက သူတို့အတန်းရဲ့ နည်းပြကို ပြောလိုက်သည်။

အဲဒါကိုကြားတော့ နည်းပြက ကုနင်းကို သံသယနဲ့ ကြည့်နေပေမယ့် သူမမျက်လုံးထဲမှာ ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ပင်။ သူသည် ကုနင်းရဲ့ မယုံနိုင်စရာကောင်းတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေအကြောင်း အများကြီး သိခဲ့ရတာကြောင့် သူမကို ယုံချင်မိသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ဘ၀ဖြစ်ပြီး ကုနင်းအား ကောင်လေးကို ယခုချက်ချင်း‌ဖြေရှင်းခွင့်မပြုဝံ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

တခြားလူတွေက အဲဒီအကြောင်းကို စပြီးပြောကြသည်။

"တကယ်လား? သူက နေမကောင်းတဲ့ ကောင်လေးကို ကူညီပေးနိုင်တာလား။ သူနောက်နေတာလား?"

"သူ့ကိုယ်သူ အရာအားလုံးကို လုပ်နိုင်မယ်လို့များ ထင်‌နေတာလား"

“…”

သူတို့၏မေးခွန်းများကိုရင်ဆိုင်ရင်း ကုနင်းသည် ၎င်းတို့အတွက် အချိန်ဖြုန်းတီးခြင်းမရှိသောကြောင့် ဘယ်လိုမှမနေပါ။ အဲဒီအစား သူမက နည်းပြကိုသာ အာရုံစိုက်သည်။

“ဆရာ သူခုနက လဲကျလို့ ခေါင်းကို ရိုက်သွားတယ်။ သူ့အသက်အန္တရာယ်ရှိသည်။ ကျွန်မတို့သူ့ကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ကုသရမယ် မဟုတ်ရင် ဆိုးရွားတာ တစ်ခုခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။”

ကြားတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒေါသတကြီးနဲ့ ငြင်းခုံသည်။ "ဟေ့ ငါတို့လက်ထောက် အတန်းခေါင်းဆောင်ကို ကျိန်ဆဲနေတာလား။"

ဝက်ရူးပြန်ရောဂါ ဖောက်ပြန်သော ကောင်လေးမှာ Class B ၏ လက်ထောက် အတန်းခေါင်းဆောင် ကျိုးကျားဟောက် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ရဲ့ လက်ထောက် အတန်းခေါင်းဆောင်ကို မင်း ဘာလို့ ကျိန်ဆဲရတာလဲ" Class B မှ ကျောင်းသား အများအပြား အော်ဟစ် ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသည်။

“သူမကို လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ” ဒီအချိန်မှာပဲ ရုန်ကျွယ် ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

အခြေအနေကို သူသိလိုက်သည်နှင့် ကုနင်းကို ယုံကြည်သည်။ ရုန်ကျွယ် ပြောပြောပြီးကတည်းက တစ်ယောက်မှ ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိတော့ပါ။

အချို့က ကုနင်းကို စိုးရိမ်ပြီး သူမ၏ဆေးပြားများ အလုပ်လုပ်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ကြသည်၊ မဟုတ်ပါက သူမသည် ဆိုးရွားသောဒုက္ခဖြစ်လိမ့်မည်။

အချို့က ကုနင်းပျက်ဆီးသွားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကြသည်။ အဲဒီအခါမှ သူမတာဝန်ယူရမှာပင်။

ကုနင်းကျရှုံးမယ်လို့ မျှော်လင့်ထားသူတွေဟာ တကယ့်ကို မကောင်းဆိုးဝါးတွေပါ။ ကုနင်းကို လှောင်ဖို့အတွက်နဲ့ ၎င်းတို့၏ လက်ထောက် အတန်းခေါင်းဆောင်ကို အန္တရာယ်နှင့် တွေ့လိုကြသည်။

ကုနင်းက “သူ့ပါးစပ်ထဲက အဝတ်တွေကို ဖယ်လိုက်ပါ” Class B ရဲ့ နည်းပြက ကုနင်း၏ စကားကို နားထောင်ပြီး အဝတ်အစားတွေကို ချက်ချင်း ချွတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုနင်းသည် ကြွေပုလင်းကိုဖွင့်လိုက်ပြီး ကျိုးကျားဟောက်၏ပါးစပ်ထဲသို့ မထည့်မီ ပါဝါသလင်း‌ကျောက်များကို သွန်းလောင်းချလိုက်သည်။

မီတာ ၂၀ လောက်အကွာမှာ ရပ်နေတဲ့ ပိုင်လီကျုံးရွှယ်က မှော်အစွမ်းကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီးရှိသော်လည်း ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် ကုနင်း၏လက်ထဲတွင် ကြွေပုလင်းကို အကွာအဝေးတစ်ခုမှ မြင်ရသည်။ သန့်စင်သော မှော်အစွမ်းကြောင့် သူမ အံ့အားသင့်သွားသည်။ နောက်တော့ သူက ဘာလဲဆိုတာ သိချင်လာသည်။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်နှင့် သူမ၏အစ်ကိုဖြစ်သူသည် ကုနင်းနှင့် မှော်စွမ်းအားတစ်ခုခု ဆက်စပ်မှုရှိသည်ကို အမြဲသံသယရှိနေကြသောကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သူမအံ့သြသွားမိပေ။ ဘာလဲဆိုတာ သူမသိချင်ရုံသာရှိသေးသည်။

"တတိယတန်းက ပဉ္စမမြောက် ကျောင်းသူ ထွက်လာခဲ့" ပိုင်လီကျုံးရွှယ် အာရုံစိုက်နေချိန်မှာ လှုပ်လှုပ်ရွရွဖြစ်နေတာကြောင့် နည်းပြဆရာက သူမကို ထွက်လာဖို့ ခေါ်ခဲ့သည်။

တခြားအတန်းမှာ တစ်ခုခုဖြစ်နေပေမယ့် တခြားအတန်းက ကျောင်းသားတွေက ပြောင်းရွှေ့နိုင်တယ်လို့ မဆိုလိုပါ။

***

အခန်း ၁၈၁၆ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်က ငါ့ကိုပေးခဲ့တာ

အကွာအဝေးကြောင့် ထိုနေရာမှ အသံများကို လူများစွာ မကြားရပါ။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ် သည် ၎င်းကိုကြားသော်လည်း မှော်အစွမ်းကို မခံစားမီအထိ သူမသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။ မှော်အစွမ်းကို သူမသိလိုက်သည်နှင့် သူမ တိတ်ဆိတ်မနေနိုင်တော့။

ထို့နောက်တွင် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် လူတန်းမှ ထွက်ကာရပ်လိုက်သည်။

"အကြိမ်နှစ်ဆယ် ဒိုက်ထိုး" ဟု နည်းပြဆရာက ပြောသည်။

အဲဒါကိုကြားတော့ တခြားကျောင်းသားတွေက သူတို့သာ အဲ့လိုအပြစ်ပေးခံရရင် သေသွားနိုင်လို့ ပိုင်လီကျုံးရွှယ်ကို ကိုယ်ချင်းစာကြသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ပိုင်လီကျုံးရွှယ် အတွက် အသေးအဖွဲဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် ဒိုက်ထိုးခြင်း အကြိမ် ၂၀ ပြုလုပ်ရန် မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပေ။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး ဒိုက်ထိုးခြင်းအား ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ မကြာမီပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် အသက်ရှုနေသဖြင့် လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

နည်းပြဆရာကြီးတောင် အံ့ဩသွားသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒိုက်ထိုးပြီးသွားတော့ ပြစ်ဒဏ်က ပြီးသွားပြီ။

"အခု ပြန်တန်းစီ" နည်းပြက နောက်ထပ်အမိန့်ပေးတဲ့အတွက် ပိုင်လီကျုံးရွှယ် က သူတို့အဖွဲ့ကို ချက်ချင်းဝင်လိုက်သည်။ သူမ ဒီအချိန်မှာ မလှုပ်ဝံ့ပေမယ့် ကုနင်းရဲ့ လက်ထဲက စွမ်းအားလုံးတွေက သူမရဲ့ စိတ်ကို ဖမ်းယူထားသည် ။

ကျိုးကျားဟောက် သည် ကုနင်း၏ စွမ်းအင်သလင်းကျောက်ကို သောက်ပြီးနောက် စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း ပိုမိုကောင်းမွန်လာပြီး မိနစ်ဝက်အတွင်း တက်ခြင်းကို ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်း အံ့ဩသွားကြသည်။

တစ်မိနစ်အတွင်း ကျိုးကျားဟောက် နိုးလာသည်။ အစပိုင်းမှာတော့ သူ မှိန်းနေသေးပေမယ့် မကြာခင်မှာ သူ့မှာ မူးဝေနေတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။

“ဘုရား‌ရေ အခု ဒီအတိုင်းပဲ နေကောင်းသွားပြီလား” တစ်ယောက်ယောက်က အော်ပြောသည်။

"မင်းစကားကို သတိထားပါ။ သူအဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါ သတင်းကောင်းပဲ” လို့ လူတစ်ယောက်က ချက်ချင်း လှမ်းပြောလိုက်သည်။

ကျိုးကျားဟောက်ဟာ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်လာတဲ့အတွက် လူတိုင်းက အံ့အားသင့်ခဲ့ကြပေမယ့် ကျိုးကျားဟောက် ပြန်ကောင်းမလာစေဖို့ ဆန္ဒရှိပုံကတော့ မနှစ်မြို့စရာပါပဲ။

အဲဒီလူက ပါးစပ်ကိုပိတ်လိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် ကုနင်း၏ဆေးလုံးကို သိချင်ကြသည်။

"ကုနင်း အဲဒါ ဘာဆေးလဲ။ မယုံနိုင်စရာပဲ” ဟု တစ်စုံတစ်ဦးက မေးသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ့မိသားစုဆရာက တခြားလူတွေကို မပြောဖို့ တားမြစ်ထားလို့ပါ" ဟု ကုနင်းက ဆိုသည်။

ဒါကိုကြားတော့ လူတိုင်းက ဒီဆေးကို ဒီကမ္ဘာရဲ့ အပြင်က ဆရာတစ်ဦး လုပ်ခဲ့တာဟု ယုံကြည်ကြပြီး ကုနင်းက သူမရဲ့ ကွန်ဖူး ကျွမ်းကျင်မှုကို ထိုဆရာထံမှ သင်ယူတတ်မြောက်ထားခြင်း ဖြစ်မယ်ဟု ထင်ကြသည်။

ကုနင်းက သူတို့ကို မပြောပြချင်တော့တဲ့အတွက် ရုန်ကျွယ်နဲ့ စပ်စုတတ်တဲ့ တခြား သင်တန်းဆရာတွေ အပါအ၀င် သူတို့က ဒီအကြောင်းကို မမေးတော့‌ပေ။

ထို့အတွက်ကြောင့် ကုနင်းသည် သူတို့ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ကုနင်းကို မကြိုက်သော သူများက “သူမက ကြွားလုံးထုတ်နေတာပဲ။ ပျက်နေတဲ့နာရီတောင် တစ်နေ့နှစ်ကြိမ်မှန်တယ်”

ကျောင်းသူ အမျိုးသမီး၏ အသံသည် ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း သူမသည် ရုန်ကျွယ်အနီးတွင် ရပ်နေသောကြောင့် ရုန်ကျွယ်သည် ၎င်းကိုကြားပြီး စူးစူးဝါးဝါး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်မလေးသည် ရုန်ကျွယ်၏ မျက်လုံးများကို တွေ့လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် သူမ ကြောက်လန့်သွားပြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်မိသည်။

မည်သူမျှ ကုနင်းကို မဝေဖန်နိုင်ပုံရ‌ပေသည်။

ကောင်မလေးက မကျေမနပ်ဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးအတွက် ကုနင်းကို အပြစ်တင်သည်။ ကုနင်းသည် အမှန်ပင် အပြစ်ကင်းပါသည်။

ကျိုးကျားဟောက်သည် သူ့အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည့်သူက ကုနင်းဖြစ်သည်ကို သူတို့၏ ဆွေးနွေးမှုမှ တဖြည်းဖြည်း သိရှိလာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကုနင်းသည် ချက်ချင်းပင် ကျေးဇူးတင်စကားဆိုခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် ကုနင်း"

"ရပါတယ်။ မင်း အခုနေကောင်းနေပြီပဲ။ ဒါပေမယ့် မင်းခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်မိထားတယ်။ မင်းဆေးရုံသွားသင့်တယ်ထင်တယ်" ဟု ကုနင်းကပြောသည်။

ကုနင်း၏ စွမ်းအင်သလင်းကျောက်သည် ကျိုးကျားဟောက်၏ ဦးခေါင်းရှိ ဒဏ်ရာကို ပျောက်ကင်းလုနီးပါးဖြစ်ပြီး ဆေးရုံတက်ရန် မလိုအပ်သော်လည်း အခြားလူများက သူမ၏ဆေးသည် မယုံနိုင်လောက်အောင်ဖြစ်နေသည်ဟု ပြောနေကြသောကြောင့် ကုနင်းက သူ့ကိုပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကျိုးကျားဟောက်သည် ဆေးစစ်ရန် ဆေးရုံသို့ မသွားပါက သက်သာရာရမည်မဟုတ်ပေ။

“ဟုတ်ပြီ” ဟု ကျိုးကျားဟောက် က ပြောသည်။

ကျိုးကျားဟောက်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကြောင့် သူဟာ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု ဆက်လုပ်လို့မရပါ။ ဒီအကြောင်းကို သူ့အတန်းပိုင်ကို ပြောပြပြီး ကျောင်းဆရာဝန်က သူ့ကို ဆေးရုံပို့ပေးဖို့ စောင့်နေခဲ့သည်။

ကျောင်းဆရာဝန်မလာခင် ကျိုးကျားဟောက်က စောင့်ဆိုင်းဖို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

တခြားကျောင်းသားတွေလည်း စစ်သင်တန်းဆက်တက်သည်။

နှစ်မိနစ်လောက်ကြာတော့ သူ့အတန်းပိုင်နဲ့ ကျောင်းဆရာ၀န် ရောက်လာသည်။

ကျိုးကျားဟောက် တက်သည့်အချိန်မှ ကျောင်းဆရာဝန်ရောက်လာသည်အထိ ငါးမိနစ်ခန့်ကြာခဲ့သည်။ ကုနင်းက သူ့ကို အကူအညီမပေးခဲ့ဘူးဆိုရင် အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာပဲ သူ့အတွက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ထို့နောက် ကျောင်းဆရာဝန်မှ ကျိုးကျားဟောက်အား ဆေးရုံသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ပြီး သူ့အတန်းပိုင်လည်း လိုက်သွားသည်။

မတော်တဆမှုအပြီးတွင် လူအများက ကုနင်းကို ယခင်ကထက်ပို၍ သဘောကျခဲ့ကြသည်။ ကျိုးကျားဟောက်၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တာက ကုနင်း၏ ဆေးပင်ဖြစ်သော်ငြားလည်း သူမသည် အလွန်အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့‌ပေသည်။

…

နေ့လည် ၁၂ နာရီထိုးခါနီးတွင် အတန်းတိုင်း လူစုမခွဲမီ လူရေတွက်သည်။

စုန့်မြောင်ကောနှင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ် အတန်းမှထွက်ပြီးသည်နှင့် ကုနင်းဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။

"ကုနင်း၊ မင်း နောက်တစ်မျိုး အာရုံစိုက်အောင် လုပ်မိပြန်ပြီ။ မနေ့က နည်းပြဆရာနဲ့ ပြိုင်ခဲ့ပြီး ဒီနေ့ ကျောင်းသားရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ပါတယ်။ မင်းက မယုံနိုင်စရာပဲ” လို့ စုန့်မြောင်ကောက ချီးကျူးစကားဆိုသည်။

"ကုနင်း၊ မင်း ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ။ မင်းက ကျောင်းသားကို ဆေးတစ်လုံးပဲပေးလိုက်ရုံနဲ့ တစ်မိနစ်အတွင်းမှာပဲ သူနိုးလာလို့ လန့်သွားကြတယ်လို့ ကြားတယ်။ သူ အခုနေကောင်းသွားပုံရတယ်” ဟု ပိုင်လီကျုံးရွှယ်က စူးစမ်းချင်စိတ်နဲ့ မေးသည်။

သူမသည် ၎င်းအကြောင်းကို ဘာမှမသိပုံပေါ်သော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ ဆေးအကြောင်းပိုမိုလေ့လာရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ကုနင်းက သူမကို မပြောဘူးဆိုတာကိုလည်း သူမသိပေမယ့် သူမမှာ သဲလွန်စတွေ ရနိုင်တာကြောင့် ဒီမေးခွန်းကို မေးဖို့ လိုအပ်ပါသေးသည်။

ကုနင်းသည် သူမ၏ စစ်မှန်သော အထောက်အထားနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိသည်ဟု သူမ မထင်ထားသောကြောင့် ကုနင်း၏ သံသယကို မနှိုးဆွနိုင်ပေ။

သို့သော် ကုနင်းသည် အရာအားလုံးကို သိသော်လည်း ဘာမှမသိဟန်ဆောင်‌လိုက်သည်။

“အင်း တကယ်တော့ ဆေးက ဘာဆေးမှန်း မသိဘူး။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်က ငါ့ကိုပေးခဲ့တာ။ တခါက ငါ ဒဏ်ရာရပြီး အဲ့အဘိုးကြီးနဲ့ တိုးဖူးတယ်။ အဲဒီတုန်းက သူဒီဆေးကို ပေးခဲ့တော့ မကြာခင်မှာ ပြန်လည်သက်သာလာခဲ့တယ်။ သူက ငါ့ကို သဘောကျတဲ့အကြောင်း ပြောပြီး တစ်ခါတလေ ငါ့ဆီဆေးတချို့ ပို့ပေးပေမယ့် သူဘယ်မှာနေလဲတော့ မသိဘူး။ သူက ငါ့အကြောင်းတော့ အကုန်သိပုံရတယ်။ တကယ်တော့ ငါ့ကုမ္ပဏီကထုတ်တဲ့ အသားအရေထိန်းသိမ်းမှုနဲ့ မိတ်ကပ်ပစ္စည်းတွေအားလုံးကို ဒီဆေးနဲ့ ပေါင်းထည့်ထားလို့ အဲဒါတွေက တော်တော်ထိရောက်တာပါ” ဟု ကုနင်းက ဆိုသည်။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်က သူမကို ထိုမေးခွန်းကို မေးသောကြောင့် သူမ ဘာမှ မပြောပါက ထူးဆန်းပြီး သံသယဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ပိုင်လီကျုံးရွှယ်က သူမဟာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းထားတယ်လို့ ထင်သွားနိုင်သည်။

သူမသာ တစ်ခုခုပြောရင် အပြစ်မရှိဘူးဆိုတာကို ပြနေသည်။

ကုနင်းက ဆေးအကြောင်း တစ်ခုခုပြောခဲ့ပေမယ့် အမှန်အတိုင်း မပြောပဲ လိမ်ညာခဲ့ပါသည်။ ပိုင်လီကျုံးရွှယ် ယုံရဲ့လားကို‌တော့ သူမ ဂရုမစိုက်ပါ။

အဲဒါကိုကြားတော့ စုန့်မြောင်ကောက ယုံလိုက်ပေမယ့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်ကတော့ သံသယတွေ ရှိနေသည်။ ပိုင်လီကျုံးရွှယ်က သံသယဝင်နေသော်လည်း သူမမျက်နှာတွင် ၎င်းကိုမပြဘဲ သဘောကျပုံဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"အိုး၊ သူက ဒီလောက အပြင်က ဆရာဖြစ်ရမယ်!" ပိုင်လီကျုံးရွှယ်က ပြောသည်။

***

အခန်း ၁၈၁၇ အစားအသောက်ကို ဖြုန်းတီးခြင်း

"အင်း၊ နည်းနည်း‌တော့ နားလည်ရခက်မယ်ထင်တယ်!" စုန့်မြောင်ကောသည် သရဲနှင့် ဘီလူးများကို မယုံသောကြောင့် သူမ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျိုးကျားဟောက်သည် ကုနင်း၏ဆေးအကူအညီဖြင့် အမှန်တကယ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသောကြောင့် အသုံးဝင်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

စုန့်မြောင်ကောသည် ကုနင်း၏ စကားကို ယုံတာက သူမနုံအသောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ကုနင်းကို ယုံကြည်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကုနင်းက လိမ်ညာပြောခဲ့လျှင်တောင် သူမနှင့် ဘာမှမဆိုင်ပါ။ ကုနင်းက သူ့ကို မထိခိုက်စေဘူးဆိုတာ သူမ သိဖို့ပဲလိုသည်။

“ဒီကမ္ဘာမှာ ထူးထူးဆန်းဆန်းတွေ အမျိုးမျိုးရှိတယ်။ ငါ ကိုယ်တိုင် မကြုံဖူးရင် ယုံမှာတောင် မဟုတ်ဘူး” ဟု ကုနင်းက ဆိုသည်။

"အမ် ကုနင်း မင်းငါ့ကို ဆေးကို ကြည့်ခွင့်ပေးနိုင်မလား? ငါအရမ်းသိချင်နေတယ်” လို့ ပိုင်လီကျုံးရွှယ်ကပြောသည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် သူမသည် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်သည့် သုတေသနကို အမှန်တကယ် ပြုလုပ်ချင်သည်။

"ငါလည်း သိချင်တယ်!" စုန့်မြောင်ကောက သဘောတူသော်လည်း သူမသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ရှိနေသည်။

“ငါ့အဆောင်ထဲမှာ တစ်ချို့ရှိ‌သေးတယ်။ ငါတို့စားပြီးရင် မင်းတို့ကို ဆေးတစ်လုံးဆီ ပေးမယ်။ အဲဒါကို ငါတို့ တွေ့ဆုံခြင်း လက်ဆောင်အဖြစ် ယူသွားပါ။ နောင်တစ်ချိန် လိုအပ်ရင် မင်းတို့သောက်လို့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် အအေးမိ၊ ဖြတ်၊ ဝမ်းပျက်ဝမ်းလျှောတို့လိုအသေးအဖွဲပြဿနာလေးနဲ့ မသောက်ဖို့ အကြံပြုချင်တယ်။ ဆေးကို မဖြုန်းတီးပါနဲ့။ ကိုလိန်းမှာ အဲ့ရောဂါတွေအတွက် အထူးဆေးရှိတယ်။ သူတို့မှာလည်း ကြီးကြီးမားမား သက်ရောက်မှုရှိပါတယ်။ မင်းတို့မှာ ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာ၊ နာကျင်တာ ဒါမှမဟုတ် သာမာန်ဆေးတွေ မကုသနိုင်တဲ့ ရောဂါရှိမှ ဆေးကို သောက်ပါ။ အရမ်းထိရောက်ပေမယ့် အရမ်းပြင်းထန်တဲ့ရောဂါ‌တွေနှင့် ဒဏ်ရာ‌တွေကိုသာ ကုသနိုင်တယ်။ အရမ်းပြင်းထန်ရင် ဆေးပြားက သက်သာရာရစေရုံသာမက မင်းကို အချိန်ပိုရနိုင်တယ် မဟုတ်ရင် အန္တရာယ်ကို လျှော့ချဖို့ ကူညီပေးနိုင်တယ်။ ဒီဆေးက အရည်နဲ့ထိရင် အရည်ပျော်တဲ့အတွက် သတိ‌တော့ထားရမယ်” ဟု ကုနင်းက ဆိုသည်။ သူတို့ တစ်ယောက်ကို ဆေးတစ်လုံးစီ ပေးရတာ ပြသနာမရှိပေ။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို သူမသိသော်လည်း ထိုဆေးလုံးသည် သန့်စင်သောမှော်အစွမ်းသာဖြစ်သောကြောင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် သုတေသနပြုလုပ်ပြီးနောက် အသုံးဝင်သောအချက်အလက်များကို ရရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် အဘိုးကြီးတစ်ဦးက သူမအား ပေးထားကြောင်း သူမအား ပြောပြခဲ့ပြီး ထိုလူသည် မည်သူဖြစ်သည်ကို သူမ မသိပေ။ ဆရာကြီးတစ်ဦးဖြစ်နိုင်တာကြောင့် သူ့ကိုရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါ။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူမကို လိမ်ညာနေသည်ဟု ကောက်ချက်ချနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူမသည် သူတို့အား လိမ်ညာနေသော်လည်း ကြီးကျယ်သောကိစ္စမဟုတ်ပေ။ အမှန်အတိုင်း မပြောဘဲနေသရွေ့ သူတို့ ဘာမှလုပ်လို့ မရပါ။ အားလုံးက သူမရဲ့ သဘောထားပေါ် မူတည်သည်။

"တကယ်လား?" ထိုစကားကိုကြားတော့ ပိုင်လီကျုံးရွှယ် ရင်တွေခုန်လုမတတ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ "မင်းကို ဘယ်လိုကျေးဇူးတင်ရမှန်းမသိဘူး ကုနင်း! ဒီနေ့က ငါ့ရဲ့ ကံကောင်းတဲ့နေ့ပဲ"

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် ဆေးကိုရရန် ကြိုးစားနေသဖြင့် လက်ခံရန် တွန့်ဆုတ်မနေပါ။ သူမငြင်းလိုက်ရင် ကုနင်းစိတ်‌ပြောင်းသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကုနင်းဟာ သူမရဲ့ သရုပ်မှန်နဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မသိသေးကြောင်း သူမ ယုံကြည်နေဆဲပါ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကုနင်း။ ဒီဆေးက အရမ်းထိရောက်တာမို့ ယူထားသင့်တယ်။ အင်း မင်းက ငါတို့ကို ဒီလိုရှားပါးတဲ့အရာကို ပေး‌တော့ ငါတို့လည်း မင်းကို ပြန်ပေးသင့်တယ်။ နေ့လည်စာကို ငါကျွေးပြီး ကျုံးရွှယ်က ညစာကျွေးမလား" စုန့်မြောင်ကောက ပိုင်လီကျုံးရွှယ်ရဲ့ မိသားစုက မဆင်းရဲနိုင်ဘူးဆိုတာ သူမသိသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုနင်း၏ ဆေးသည် စျေးမပေါပဲ အစာနှစ်နပ်ထက် ပိုစျေးကြီးကြောင်း သူမ နားလည်ထားသော်လည်း ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြသရန် တစ်ခုခုလုပ်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါ မြောင်ကော ပြောတာသဘောတူတယ်" ပိုင်လီကျုံးရွှယ်လည်း ထောက်ခံသည်။

“ဟုတ်ပြီ!” နှစ်ယောက်စလုံး သဘောတူပြီးကတည်းက ကုနင်းက သူတို့ကို မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။

စုန့်မြောင်ကောသည် နေ့လယ်စာအတွက် ပေးဆောင်ရသောကြောင့်၊ ရိုးရှင်းသော အစားအစာသည် သူမ၏ ရိုးသားမှုကို သက်သေမပြနိုင်မှာဆိုး၍ အကောင်းဆုံးဟင်းလျာများကို မှာယူခဲ့သည်။

၎င်းသည် ထိပ်တန်းနာမည်ကြီး တက္ကသိုလ်တစ်ခု၏ အဆင့်မြင့်စားသောက်ဆိုင်ဖြစ်သောကြောင့် အချို့သောဟင်းလျာများသည် ငွေများစွာကုန်ကျပြီး ရွေးချယ်စရာများစွာရှိသည်။

စုန့်မြောင်ကောက ကုနင်းအတွက် အရင်မှာခိုင်းခဲ့ပြီး ကုနင်းက ယွမ် ၈၀ နီးပါးတန်တဲ့ ပုဇွန်ပြုတ်နဲ့ ဂုံးကြော်တွေကို မှာကြားဖို့ မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပါ။ အဲဒါက သူတို့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေမယ့် သာမာန်ကျောင်းသားတွေအတွက်တော့ ရက်အနည်းငယ်စာ တန်သည်။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် အရသာရှိသော ဟင်းချိုသုံးမျိုးနှင့် ငရုတ်ကောင်းနှင့် အမဲသားကို မှာယူခဲ့သည်။

စုန့်မြောင်ကောသည် ငါးပေါင်း၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် အာလူးကြော်များကို မှာယူသည်။ သူတို့ သုံးယောက်လုံးသည် အထူးသဖြင့် မိန်းကလေးသုံးယောက်အနေဖြင့် သာမန်လူများ အတွက် ဇိမ်ခံဟင်းများဖြစ်‌ေသာ ဟင်းခြောက်မျိုး မှာယူကြသည်။

မိန်းကလေးများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် အစားလျှော့စားကြပြီး သာမန်မိန်းကလေးများသည် ဟင်းခြောက်မျိုး၏ သုံးပုံတစ်ပုံကိုသာ စားသောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် သူတို့ သုံးယောက်က သာမန်လူတွေထက် အများကြီး ပိုစားတာကြောင့် ဟင်းခြောက်မျိုးက ဗိုက်ပြည့်သွားနိုင်သည်။

စျေးကြီးတဲ့ကန်တင်းမှာ အစားအသောက်က အတော်လေး ဈေးကြီးပေမယ့် အခုခေတ် လူတွေရဲ့ လူနေမှုအဆင့်အတန်းနဲ့ ယှဉ်ရင် အရမ်းဈေးမကြီးပါ။ သာမာန်မိသားစုများမှ ကျောင်းသားများသည် ဤနေရာတွင် နေ့တိုင်းထမင်းစားရန်မတတ်နိုင်ပါ။

တကယ်တော့ ယွမ် ၂၀ တန်တဲ့ ထမင်းကြော်တစ်ပန်းကန် ဒါမှမဟုတ် ယွမ် ၂၀ လောက်ရှိတဲ့ ထမင်းဟင်းတစ်ပွဲက စျေးမကြီးပါ။ ထိုအရာကို ကျောင်းသားအများစုသည် နေ့စဉ်စားရန်တတ်နိုင်သောကြောင့် ဤအဆင့်မြင့် ကန်တင်းတွင်ထမင်းစားသော ကျောင်းသားတိုင်း ချမ်းသာသည်တော့မဟုတ်ပါ။ ထို့ကြောင့် ကုနင်းနှင့် သူမ၏ သူငယ်ချင်းများ မှာယူသော ဟင်းပွဲစားပွဲတစ်ခုလုံးကို မိန်းကလေးတစ်ယောက် သတိပြုမိလိုက်သည်နှင့် သူမ ဟန်ချက်ပျက်သွားကာ “သူတို့ကို ကြည့်ပါဦး။ စားစရာတွေ ဖြုန်းတီးနေကြတာ။ သူတို့ သုံးယောက်ပဲ ရှိတာကို ဟင်းခြောက်ပွဲမှာတယ်။ သူတို့က အရမ်းချမ်းသာပြီး ဖြုန်းတီးတဲ့သူ‌တွေဖြစ်မယ်။ ဆင်းရဲသားတွေဟာ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ငတ်သေနေကြတာကို ပိုက်ဆံနည်းနည်းလောက်စုပြီး လှူလို့မရဘူးလား”

ကောင်မလေးက သူတို့ဘေးက စားပွဲမှာ ထိုင်နေသည်။ သူမသည် ခိုင်မာသောတရားမျှတမှုရှိသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူတို့၏ ချမ်းသာမှုကို မနာလိုဖြစ်မိခြင်းပင်။

သူ့အသံကိုကြားတော့ ကုနင်းနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းတွေက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ထမင်းစား‌နေတာရပ်လိုက်သည်။ အကျင့်စာရိတ္တမ‌ကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးဘက်ကို လှည့်လိုက်ကြသည်။

ကုနင်းသည် မိန်းကလေးနှင့် ငြင်းခုံရန် စိတ်မ၀င်စားသော်လည်း စုန့်မြောင်ကောက သည်းမခံနိုင်ပေ။

“ဆင်းရဲတဲ့သူ ဒါမှမဟုတ် အားနည်းသူတွေကို ကူညီတာက ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် လူတိုင်းရဲ့ တာဝန်တော့ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့က ဘာမှမလုပ်ဘဲ ငါတို့ပိုက်ဆံကို ရတာမဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့ ငါတို့ကို ဒါလေးနဲ့ အကဲလာဖြတ်နေတာလဲ မင်းမိသားစုရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေကို ပရဟိတလုပ်ငန်း‌တွေဆီ ဘာလို့ မလှူဒါန်းဘဲ မင်းကိုယ်မင်း လူကောင်းလိုလို လုပ်နေတာလဲ။ ဆင်းရဲသားတွေက ကူညီခြင်းခံထိုက်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ငွေကိုသုံးတဲ့သူတွေကို ဘာလို့အပြစ်တင်ရတာလဲ ”

“မင်း…” ကောင်မလေးက ရုတ်တရက် ဘာပြောရမှန်း မသိ။ သူမက ဒီတိုင်း ပြောလိုက်ပေမယ့် မမျှော်လင့်ဘဲ စုန့်မြောင်ကောက ဒါကို အလေးအနက်ထားခဲ့သည်။ ထို့အတွက်ကြောင့် ကျောင်းသားများစွာသည် သူမအား အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လာတဲ့အတွက် သူမကို အရှက်ရစေခဲ့သည်။

အစပိုင်းမှာတော့ တခြားကျောင်းသားတွေက မိန်းကလေးသုံးယောက်အတွက် ဟင်းခြောက်မျိုးက များလွန်းတယ်ဆိုတဲ့ အတွေးမျိုးရှိခဲ့ပေမယ့် အဲဒါက သူတို့ရဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ပါ။ သူတို့ပိုက်ဆံ ကုန်တာလည်း မဟုတ်ပေ။

စုန့်မြောင်ကော ပြောတာကို ကြားပြီးနောက် အများစုက သူမကို သဘောတူခဲ့ကြသည်။

ဘယ်သူကမှ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ပိုက်ဆံရတာမဟုတ်ပါ။ ဆင်းရဲသူ သို့မဟုတ် အားနည်းသူများကို ကူညီခြင်းသည် ကောင်းသော အရာဖြစ်သော်လည်း လူတိုင်း၏ တာဝန်မဟုတ်ပေ။

ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူများသည် ကူညီပေးထိုက်သော်လည်း မိမိဘာသာ ငွေရှာသူများကို အပြစ်မတင်သင့်ပါ။ ဆင်းရဲမွဲတေပြီး ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ငွေမရှာရင် တိုင်းပြည်ကို ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်စေလိမ့်မည်။

ဒီပြသနာကို အာရုံစူးစိုက်မှု သိပ်မရှိတာကြောင့် ကုနင်းနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းတွေက သူတို့ရဲ့ အစားအသောက်တွေကို ဆက်ပြီး စားသုံးကြသည်။

အထူးလေ့ကျင့်ထားသည့်အတိုင်း သူတို့ သုံးယောက်စလုံး အမြန်စားသုံးကြသည်။ မိနစ် ၂၀ အတွင်းမှာ စားပွဲပေါ်က အရာအားလုံးကို ပြီးအောင်စားပြီး နည်းနည်းလေးတောင်မှ ပိုလျှံခြင်းမရှိပေ။

***

အခန်း ၁၈၁၈ စစ်ဟယ်ယွမ်မှာ ညစာစားခြင်း

အစပိုင်းမှာတော့ စားသောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်က ဟင်းတွေအားလုံး မစားနိုင်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ အံ့သြစရာကောင်းတာက သူတို့အားလုံး စားပြီးသွားတာပါပဲ။

ရလဒ်အနေနဲ့ ဒီမိန်းကလေး သုံးယောက်ဟာ သာမန်လူတွေထက် အများကြီး ပိုစားတယ်ဆိုတာ သူနားလည်ခဲ့သည်။

ထမင်းစားပြီးတာနဲ့ သူတို့အိပ်ဆောင်ကို ပြန်သွားသည်။ ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် ကုနင်း၏ အဆောင်ခန်းသို့ သွားခဲ့သည်။ တန်ဖိုးကြီးအိပ်ဆောင်ရှိ ဗီဒိုများအားလုံးကို မည်သူမှ ခိုးယူခြင်းမပြုရန် သော့ခတ်ထားသည်။

ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော တက္ကသိုလ်တစ်ခုမှ လက်ခံသော ကျောင်းသားတိုင်းတွင် ကိုယ်ကျင့်တရားစံနှုန်းများ ရှိမည်မဟုတ်ပါ။ သို့ဆိုလျှင် ကုနင်းလည်း ထပ်ခါတလဲလဲ ဆဲဆိုခြင်းခံရမည်မဟုတ်ပေ။

ပညာရပ်ပိုင်းအရ သဘောထားကြီးသော ကျောင်းသားများသည် အမူအကျင့်ကောင်းများ ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် အချို့သော အကြီးတန်းအရာရှိများနှင့် ချမ်းသာသော စီးပွားရေးသမားများသည် အကောင်းဆုံးပညာရေးရှိခဲ့ကြသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူတို့သည် သာမန်လူများထက် များစွာ ညစ်ညမ်းသောဘဝဖြင့် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့အထဲက အနည်းငယ်မျှသာ တရားမျှတမှု ရှိကြသည်။

ဆေးလုံးများကို ကုနင်း၏ စိတ်စွမ်းအင်အာကာပြင်တွင် သိမ်းဆည်းထားသောကြောင့် သူမသည် သူမ၏သူငယ်ချင်းများရှေ့တွင် ကာဗာအဖြစ် ဗီရိုကိုအသုံးပြုရန်လိုအပ်သည်။

ကုနင်းသည် ဆေးလုံး တစ်လုံးစီပါသော ပုလင်းနှစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပုလင်းသည် လက်ချောင်းထက် အနည်းငယ်ပိုကြီးသည်။ သယ်ဆောင်ရလွယ်ကူသော်လည်း အလွယ်တကူ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သတိထားကြရမည်။

ထို့ကြောင့် ကုနင်းက သူတို့ကို ပုလင်းအား သေချာဂရုစိုက်ရန် သတိပေးခဲ့ပြီး သူမ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ယောက်က ၎င်းသည် အလွန်အဖိုးတန်ကြောင်း နားလည်ခဲ့သည်။ သဘာဝအတိုင်း ပိုသတိရှိကြလိမ့်မည်။

စုန့်မြောင်ကော၏မျက်လုံးထဲတွင် ၎င်းသည် အရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် လူတစ်ယောက်၏အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်သည့် ဆေးကောင်းတစ်လက်ဖြစ်ပြီး ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် မှော်အစွမ်းအကြောင်းပိုမိုသိရှိရန်အတွက် ၎င်းကိုအသုံးပြုရန်စီစဉ်ထားသည်။ အကယ်၍ သူမသည် သန့်စင်သော မှော်အစွမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဆေးပြားများကို ပိုမိုရရှိနိုင်ပါက၊ ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံရေးအတွက် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။

ကုနင်းသည် မှော်အစွမ်းများကို ဆေးထဲသို့ ထည့်နိုင်သောကြောင့် မှော်အစွမ်းများစွာရှိရမည်ဖြစ်သော်လည်း ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် ၎င်းအကြောင်းကို ထပ်မမေးနိုင်ပေ။

ကုနင်းသည် အလွန်ထက်မြက်သူဖြစ်ပြီး ၎င်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး မေးခွန်းများစွာမေးပါက သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်အမှန်ကို ဖော်ထုတ်သွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ဤသတင်းကို အစ်ကိုဖြစ်သူထံ ဦးစွာဝေမျှရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အခုလောလောဆယ် သူမဘာသာသူမ ဘာမှလုပ်မှာ မဟုတ်ပါ။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် စွမ်းအင်သလင်းကျောက်ဖြင့် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်အဆောင်ခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီး ကုနင်းနှင့် စုန့်မြောင်ကောတို့သည် တစ်ရေးတစ်မောအိပ်ကြသည်။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်အဆောင်ခန်းတွင်ရှိပြီးနောက်တွင် သူမတစ်ရေးအိပ်ရန် အလျင်စလိုမလုပ်ဘဲ ဆေးလုံးကိုကြည့်ရန် ကြွေပုလင်းကိုဖွင့်ကာ ဆေးလုံးကို လက်ထဲထည့်လိုက်သည်။

ပုလင်းကို ဖွင့်လိုက်တော့ သန့်စင်သောမှော်အစွမ်းကို အနံ့ခံရပြီး အံ့သြတုန်လှုပ်သွားသည်။ ဤမှော်အစွမ်းအနည်းငယ်သည် ကျင့်ကြံသူအတွက် အထောက်အကူမဖြစ်သော်လည်း အပေါ်ယံဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ကျင့်ကြံရေးကမ္ဘာရှိ အဆင့်နိမ့်မှော်ဆေးပြားများနှင့် တူညီသောအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။

တကယ်တော့ ကျင့်ကြံ‌ရေးကမ္ဘာမှာ အဆင့်နိမ့် မှော်ဆေးပြားကို ရဖို့ဆိုတာ မလွယ်ပါ။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် ဆေးလုံးကို ခဏတာ စောင့်ကြည့်လေ့လာပြီးနောက် သန့်စင်သော မှော်အစွမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းသည် မှော်စွမ်းအားကို ခဲထားသည်ဟု သူမထင်ခဲ့သည်။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် ခဲထား‌သော မှော်အစွမ်းကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော်လည်း ဤကမ္ဘာတွင် တည်ရှိနေနိုင်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့အကိုကြီးနဲ့ စကားပြောရမှာပင်။

မဆိုင်းမတွပင် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် သူမ၏ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ပိုင်လီကျုံးယန်ထံသို့ မက်ဆေ့ချ်မပို့မီ ဆေးလုံး၏ဓာတ်ပုံကို ရိုက်ယူခဲ့သည်။

သူ့ကို တိုက်ရိုက်ဖုန်းခေါ်နိုင်ပေမယ့် အဆောင်ခန်းထဲမှာ တခြားမိန်းကလေးတွေရှိတာကြောင့် လျှို့ဝှက်ထားရသည်။

ယခုအချိန်တွင် ပိုင်လီကျုံးယန်သည် ကုမ္ပဏီအတွင်းရှိ ဖိုင်များနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ မက်ဆေ့ခ်ျအသစ် အသံကြားတော့ ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး မက်ဆေ့ခ်ျကို ဖတ်လိုက်သည်။

စွမ်းအင်‌ဆေးလုံးနှင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ် ၏ မက်ဆေ့ခ်ျကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သန့်စင်သော မှော်အစွမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ဆေးပြားတစ်ခုရှိပြီး ကုနင်းသည် ၎င်းကို မိတ်ကပ်နှင့် အသားအရေထိန်းသိမ်းမှုဆိုင်ရာ ထုတ်ကုန်များ ထုတ်လုပ်ရန် အသုံးပြုခဲ့ခြင်းကြောင့် ထိုထုတ်ကုန်များသည် အလွန်ထိရောက်မှုရှိကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည့်အတွက် အံ့အားသင့်နေရသည်။

သို့ဆိုလျှင် ပိုင်လီကျုံးယန်သည် မှော်စွမ်းအားက အမှန်တကယ် သက်ရောက်မှုရှိသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ခိုင်မာသော မှော်အစွမ်းကို သူလည်း တစ်ခါမျှ မတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။ မှော်အစွမ်းဖြင့် အချိန်အတော်ကြာအောင် မွေးမြူထားသည့် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများသည် မှော်အစွမ်းများ ပါဝင်နိုင်ပြီး ကြီးကျယ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများဖြစ်မည်ကို သူသိသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မှော်အစွမ်းရှိတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေက တော်တော်ရှားသည်။ တစ်ချို့တွေရှိလျှင်လည်း လူတွေက ချက်ချင်းတူးကြလိမ့်မည်။

ကုနင်းသည် ထုတ်ကုန်များတွင် မှော်အစွမ်းရှိသည့်ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများနှင့် ပြုလုပ်ထားသည်ဟု မူလက ထင်မြင်ခဲ့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ ၎င်းသည် မှော်စွမ်းအားကို ခဲထားခြင်းဖြစ်သည်။စေခဲ့သည်။

မှော်အစွမ်းကို ဘယ်လို ခဲထားတာလဲ။

ပိုင်လီကျုံးယန်က စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပေမယ့် အဖြေဘယ်လိုရှာရမှန်းမသိပေ။ ကုနင်းကို မေးသင့်သလား။ အဲဒါလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကုနင်းက သူ့ကို မပြောဘဲ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် အစစ်အမှန်ကို ဖော်ထုတ်မိလိမ့်မည်။

ကုနင်းက ဆရာတစ်ယောက်နဲ့ မတော်တဆတွေ့ပြီး ဆရာက သူ့ကို ဆေးပေးတယ်ဆိုတဲ့ ရှင်းပြချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပိုင်လီကျုံးယန်လည်း သံသယတွေ ရှိနေသည်။

ကုနင်းသည် သေမျိုးသာဖြစ်သောကြောင့် ဆေးကို ဆရာက ကုနင်းအား ပေးသည်ဟု သူယုံကြည်ခဲ့သည်။ ထိုသို့သော မယုံကြည်နိုင်လောက်သော ဆေးကို သူမ ပိုင်ဆိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဆရာတွေသာ ထိုသို့ လုပ်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ကုနင်းသည် ဆရာနှင့် မတော်တဆ တွေ့ဆုံခဲ့သည်ကိုတော့ မယုံခဲ့ပေ။ ဆရာသည် မတော်တဆဆုံမိရုံနဲ့ ဤမျှ အဖိုးတန်သောဆေးကို ပေးလိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပိုင်လီကျုံးယန်က ကုနင်းနဲ့ ကုနင်းရဲ့ ဆရာနဲ့ ဆက်ဆံရေးဟာ သာမန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာသည်။ ကုနင်းဟာ အမှန်တရားနဲ့ ရောထွေးပြီး လိမ်ညာပြောခဲ့တာဖြစ်မည်။ ကုနင်းသည် ရိုးရှင်းသော မိန်းကလေးမဟုတ်သောကြောင့် သူမသည် လူတိုင်းအပေါ် ရိုးသားနေမည်မဟုတ်ပေ။

လူတိုင်းတွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်ချက်များရှိသောကြောင့် ပိုင်လီကျုံးယန်သည် ကုနင်းလိမ်လည်ပြောသော်လည်း မှားသည်ဟုမထင်ပါ။

သူတို့သည် ကျင့်ကြံသူများဖြစ်သည်ကိုလည်း ကုနင်းအား မပြောပြကြပေ။ ပိုင်လီကျုံးယန်ဟာ ဒီစွမ်းအားကျောက်တုံးရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို သိချင်ခဲ့ပေမယ့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်ရဲ့ နောက်ထပ်သဲလွန်စတွေကို သူ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်ရမယ်ဆိုတာ သူသိသည်။

ထို့နောက် ပိုင်လီကျုံးယန်သည် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်ထံ စာတစ်စောင်ပြန်ပို့သည်။ သူ အခုချက်ချင်း မြို့တော်တက္ကသိုလ်ကိုသွားပြီး သုတေသနလုပ်ရန်အတွက် ဆေးပြားကို သွားယူခဲ့လိမ့်မည်။ ပိုင်လီကျုံးယန်ဟာ အသုံးဝင်တဲ့ အရာတစ်ခုကို ရှာမတွေ့နိုင်ပေမယ့် သုတေသနပြုလုပ်ဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ပါ။

…

မွန်းလွဲ ၂ နာရီတွင် ကုနင်းသည် အိပ်ရာမှ နိုးလာသည်။ သူမကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီးနောက် စုန့်မြောင်ကောနှင့်အတူ ထွက်လာခဲ့သည်။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်ရဲ့ အဆောင်ခန်းကို ရောက်တဲ့အခါ ကုနင်းက သူမကို ဖုန်းဆက်ခေါ်သည်။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ် ထွက်လာပြီး သူတို့သုံးယောက် အတူတူ ထွက်သွားကြသည်။

သူတို့ အောက်ထပ်ဆင်းလာသောအခါ ကုနင်းသည် လင်ရှောင်းထင်ထံမှ ဖုန်းဝင်လာသည်။ လင်ရှောင်းထင်က မြို့တော်ကို ပြန်လာပြီး ဒီနေ့ည အတူတူထမင်းစားဖို့ ခေါ်သည်။ ညစာသုံးဆောင်ပြီးနောက် ယနေ့ညနေပိုင်းတွင် ခွန်းလွန်တောင်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ကြမည်။ လင်ရှောင်းထင်မှာ အားလပ်ချိန်များစွာမရှိသောကြောင့် အချိန်မဖြုန်းတော့ပေ။

ကုနင်းက ဝမ်းသာအားရ သဘောတူလိုက်သည်။

ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် ကုနင်းသည် ယနေ့မွန်းလွဲပိုင်းတွင် သူမတို့မိသားစုနှင့်ထမင်းစားတော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် မနက်ဖြန်မှ သူတို့အတွက်ထမင်း၀ယ်‌ကျွေးရန် သူမ၏သူငယ်ချင်းများကိုပြောပြခဲ့သည်။

ကုနင်းချိန်းထားတာရှိ၍ သူမကို သူတို့နှင့်အတူနေရန် အတင်းအကျပ်‌နေရန် ခိုင်းစေမည်မဟုတ်ပါ။

နေ့ခင်းပိုင်း စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုသည် ကုနင်းအတွက် အလွန်လွယ်ကူခဲ့ပြီး မကြာမီ ပြီးဆုံးခဲ့သည်။ ကုနင်းသည် ဟူဇီကျန်းထံမှ ထွက်ခွာခွင့်တောင်းလိုက်သည်။

ကုနင်းသည် အလွန်ထူးခြားသော ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ဟူဇီကျန်းသည် သူမအတွက် မည်သည့်အရာများကိုမျှ ခက်ခဲအောင်မလုပ်ဘဲ သဘောတူလိုက်‌တော့သည်။